co zrobić z rozpasanym leniwcem

[Gość: XiaoHai!]

a jest tak:
moj chlopiec półtora miesiąca temu wrócił z robót zza granicy. ciężko, ale nie
dość długo pracował tam fizycznie, i zarobił na wymarzony (chciałam
powiedzieć- motór) samochodek. Powrotowi towarzyszyła ekstaza, zwiążana- to
zrozumiałe- z ujrzeniem siebie wzajem po kilkutygodniowej rozłące, no i
oczywiście spełnieniem jednego z Fundamentalnych Marzeń Każdego Chłopca-
osobistego samochódka.
Po tygodniu , dwóch, ekstaza opadła i trzeba było wrócić do tzw Normalnego
Rytmu ( w moim przypadku - dość absorbujące studia, jakieś granie muzyki i
jeszcze praca dorywcza, w jego przypadku rówież nie tyle absorbujące co
ciężkie-studia, znalezienie mieszkania, i zaspokojenie innych,elementarnych
potrzeb)
Ale mimo to- ja ruszyłam z kopyta, a on leży nadal. Leży u mnie w pokoju
niewielkim, bo mieszkania nie znalazł. W zasadzie to znalazł, a raczej ja
załatwiłam mu przez kolegę. Aczkolwiek dopiero od połowy grudnia, albo i
pozniej, kto wie?
Leży, trójpalczasty gnuśnik i mówi że mu źle. że nic mu się nie chce. Że świat
zły. Że na niczym mu nie zależy. Niczym. Że samochodu nikt kupić nie chce, a
bo go sprzedac trzeba, coby a utrzymanie na studiach mieć, i na komputer, do
pracy potrzebny. Ale nikt kupić nie chce, a i on specjalnie nabywcy nie szuka.
A ja przylatuję ze szkoły, do komputera FTP-ować cośtam, na próbę etc, a on
widzę że na zajęcia może i poszedł, ale nic poza tym, bo studia głupie i go męczą.
No to tak saidam obok, tudziez sie półkładę bo mi szkoda i przykro że nic z
miejsca u niego nie rusza. Zdaję sobię sprawę, że szlag go trafia, że ja taka
active jestem mimo zimy, pogody, zawirowań polityczno gospodarczych i innych
zmiennych wpływających tak znacznie na jego samopoczucie. Ale wiem że to w tej
sytuacji nic nie zmienia, bo nie ma własnej przestrzeni, rzadko spotyka się ze
swoimi znajomymi, a jego nastawienie do nich oscyluje między lubieniem a wzgardą.
Każde najdrobniejsze niepowodzenie go łamie, a ja -siłą rzeczy- muszę trzymac
fason. Męczy mie ta sytuacja, ale wiem że jego męczy jeszcze bardziej. I
cholernie mi źle że się tak wykańcza, miś.
Nie wiem czy jest sens to wlec i czekać na rozwój wypadków, ale on potrzebuje
solidnego doładowania, czy to w zła czy dobrą stronę. Bodźca.aczkolwiek nie
chce go wychowywać i w rolę mateczki się wciskać, no bo na matkę
dwudziestokilkulatka chyba jestem za młoda. No i zależy mi na nim cholernie
ale juz sama nie wiem. takie (tfu!) toksyczne to się wszystko robi i energie
wysysa.
Nie wiem co zrobić z facetem w półdepresji, może nawet z tym większym pół.
A może to niedojrzałość i tego się nie da wyleczyć?
O Bosz, a może on jest metroseksualny, a ja zmaskulinizowana?
help plis

[Gość: XiaoHai!]

no tak wyszło że go chyba nie lubię, ale go lubię i wręcz uwielbiam ale czy to
jest normalne że cieszę sie że w końcu wyszedł z domu nawet z kumplem na wódę
bo chyba powinnam się wkurzać, nie, baby?

[trzydziecha1]

Na pwenwo lubisz, bo inaczej byś tego tak długo nie zniosła!
Generalnie polecam zimny wychów cieląt. Facet musi wiedzieć, ze ma sie wziać za
zycie... Młody jest, jeszcze wszystko do zdobycia, a on lachę kładzie na
wszystkim. KAŻ mu 1) poszukać mieszkania (z wyznaczeniem terminu), 2) wziac się
za robotę. BO INACZEJ ZOSTANIE TWOJĄ GOSPOSIĄ: tj. obiadki, prasowanka, pranka,
sprzątanka.... powinno zadziałać. Każdy facet woli iść do pracy, niż latać z
mopem ...

[Gość: JohnMalkovitch]

jak go opier..lisz i powiesz mu, że za miesiąc ma się wyprowadzić, to
dostanie też drugą połówkę depresji...

[Gość: xiaohai]

no tak też wydaje mi sie że sie wszystko naprostuje po tym jak się wyprowadzi bo
na razie jest grotecha, na 6m kwadratowych-dla mnie wystarcza (biurko,
materac,szafka,półeczka...taka cela), ale dla pary? nie jest to gniazdeczko
które służy rozkwitowi narzeczeństwa;]
jak na razie adonis urwał się na noc z kolegami, o wszystkim grzecznie
poinformował w esemesach. kiedyś zrobiłam mu jazde, że tak zniknął bez
zapowiedzi i od tej pory przynajmniej to nie szwankuje.
w zasadzie to wydaje mi się rzeczą oczywistą, że każdy potrzebuje własnej
przestrzeni i własnych spraw, żeby drugiej półówce mieć coś do zaoferowania
ale coż...może niektorzy mają inne wyobrażenie związku