Robię "jazdy" z byle powodu:(

[linka234]

mam cudownego mężczyzne- robi dla mnie bardzo wiele i kocha mnie ponad
wszystko, ale ja wciąż doszukuję się w naszym związku "ciemnych
stron".jesteśmy ze sobą prawie 3 lata.Czy to może być znudzenie??Macie
podobne doświadczenia?A może ktos rozwiązał taki proble i może mi cos
podpowiedziec??

[sagis]

Może powinnaś iść do psychologa, aby pomógł Ci poradzić sobie z Twoimi ciemnymi
stronami.
Pewnie są w Tobie jakieś stare, niezałatwione uczucia.
W miłości, kiedy w końcu czujemy się bezpiecznie, właśnie ujawniają się takie
stare, niby zapomniane uczucia.

[linka234]

Może masz rację-może coś we mnie tkwi:(
Najgorsze jest to, że przez moje humorki cierpi fantastyczny mężczyzna.No i bez
wątpienia zniechęcam go do siebie:(
Chyba wybiore się do psychologa.

[sagis]

Jakiś dobry specjalista po prostu Ciebie wysłucha i już może zrobi Ci się lepiej.
Lepiej niż jakaś przyjaciółka, bo nie będzie Ciebie oszukiwać.
Czasami samemu nie można sobie dać rady ze swoimi emocjami i uczuciami.
Szczególnie jak kocha się, to są one bardzo silne. Trzeba też pamiętać, że każdy
ma prawo i powinien umiejętnie wyrażać negatywne uczucia. Nie powinnaś się tego
bać. Nie wszystko musi się nam podobać. Chyba, że ktoś ma narcystyczną naturę i
boi się, że nie zostanie w pełni zaakceptowany przez drugą osobę.
Tylko trzeba starać się wyrażać negatywne emocje nie robiąc to bezpośrednio do
kogoś, aby nie ranić. Nie personalnie np. Ty ......
Trzeba zaakceptować, że prawdziwa miłość składa się z dwóch płatków: miłości i
nienawiści(złości).
Najważniejsze jest, aby oboje to rozumieli i umieli cały czas ze sobą rozmawiać.
Jak coś zrozumie się, to czasami wystarczy, aby osiągnąć spokój.
Tylko dobry człowiek(przyjaciel-słuchający) może więcej szkody narobić.

[ally23]

a moze po prostu chowasz jakies stare urazy, ktore
rzutuja na terazniejszosc a o ktorych mu nie powiedzialas?
czasem nie zalatwione kiedys sprawy potrafia
bez przerwy burzyc atmosfere

[orrangge]

Witam
mam ten sam problem spotykam sie z cudownym facetem od prawie roku, kocham go
bardzo i wiem ze i on mnie kocha, a mimo to cały czas cos robię źlę, doszukuje
sie złych srton, jak nie dzwoni to chyba juz nie kocgha i tak dalej, cioągle mi
go brakuje, jak jestem sama to mi źle odżywam dopiero w jego towarzystwie.
Najgorsze jest to że cały czasgo ranie, zarzucam dziwne rzeczy wiem że jestem
zaborcza ale staram sie to opanować...
Dokładnie wiem co czujesz
pozdrawiam

[malerude]

Uuuuuuuu....ja mam to samo.Mialam wrazenie jakbym czytala swoj post;]juz kiedys
tez o tym pisalam i postanowilam sie po tym wybrac do psychologa...do tej pory
nie bylam:(nie wiem czemu..widocznie sie cos polepszylo.Ale niestety nie na
dlugo, bo po pewnym czasie znow z czyms"wyjezdzalam";/A najgorsza jest
swiadomosc tego, ze sie rani druga, kochajaca, niczemu nie winna osobe;/No moze
nie niczemu, bo przeciez to jej zachowanie dostarcza takich
uniesien;/Niekoniecznie ZLE zachowanie, ale takie, ktore nam, histeryczkom, sie
juz nie spodoba w jakims najmniejszym calu;/Dziewczyny, to jest problem!I
trzeba z tym zrobic porzadek.Ja u siebie postawilam na niska samoocene i lek
przed tym, ze strace tak wspanialego faceta.Stad sie biora moje zarzuty do
niego i jakies dziwne podejrzenia...Wiem to,a nie potrafie nic zdzialac.Chyba
psycholog jest niezbedny.Pozdrawiam cieplo!!!

O matko!!

[magda_paw]

Wow wow wow, ja też tak mam. Jak to dobrze nie być osamotnioną w swojej
psychozie. Niby wszystko jest ok, kochamy się, jesteśmy...a mnie sie wydaje, że
zdradza/zdradzi/zdradzał...brrrrr...okropne uczucie i wmawianie sobie
niewiadomo czego.

[linka234]

Dokładnie tak samo dzieje się w moim związku, dziękuję, że się odezwałaś!
Kurcze, psychika kobieca jest fatalnie skomplikowana, nie wiem, jak sobie to
tłumaczyć!
Boję się, że on nie wytrzyma i któregoś dnia zwyczajnie mnie zostawi.
Rozumiem, że może mieć dość!Ja też bym miała...

[malerude]

Wiesz, niektorym babkom nic nie przeszkadza. Sa pewne siebie, swiadome tego, ze
sa kochane, niczego chyba im nie brakuje.Kobieta z samoocena rowna 0(slownie
zero)staje sie jak tornado najwiekszego stopnia, niszczac wszystko co napotka
na swojej drodze.Tak rozpaczliwie chce zwrocic na siebie uwage otoczenia i tej
osoby.Bo wydaje sie jej, ze jak aktualnie ON nie moze czegos zrobic dla niej, z
nia czy w ogole byc w tym tu i teraz momencie z nia, to jest koniec swiata,
koniec zwiazku,wynos sie,nie wracaj TY Chu**u;]Boze...sama nie wierze, ze to
pisze..Bo zwykle NIE ROZUMIEM takiego myslenia;]to jest fenomen..Ale.Trzeba
sie chyba wziac w garsc, zrobic cos ze soba dla siebie, poznac ludzi, wyjsc..no
nie wiem.Cokolwiek.I rozmowa z psychologiem.SILY nam zycze:)

[linka234]

Ha!To mój przypadek jest bardziej skomlikowany-wiem, że mój facet mnie kocha
ponad wszystko!Gdyby tak nie było, już dawno dostałabym kopniaka w dupę.
Myślę, myslę i chyba wpadłam na jakiś trop!Monotonia!!!Kocham go, ale monotonia
nas dopadła!trzeba jakiejś zmiany-może o to biega!Ale psycholog-a i owszem,
przydałby się:)

[facett]

miałem to samo dopóki bała sie że mnie straci bylo cudownie poczula sie super
pewna i kochana zaczeło się piekiełko o bzdury .własnie sie rozstaliśmy bo ona
sama nie wie czego chce.pamietam jej teksty typu że jak mnie nie ma to teskni a
jak jestem to jest inaczej.chyba potrzeba wstrząsu albo też nie dorosłaś do
tego by być w poważnym związku bo chyba trzeba umieć coś doceniać bo gdy tego
zabraknie często jest po zabawie.były tylko jazdy raz ja wybuchałem raz ona bo
nie dało się tego słuchać .

[efkamarchefka]

Inka, ja mam tak samo, no może tak samo, ja jestem straszną...cholerą, bo chyba
inaczej nie można tego nazwać, tez robię "jazdy" i jakkolwiek w emocjach
uważam, że mam rację, to jak mi przejdzie uderzam się w pierś i (oczywiście po
cichu i tylko na własny użytek) obiecuję sobie, że więcej tak nie zrobię. I tak
jest do następnego razu...;)

[trzydziecha1]

efka, sprawdź tę tarczycę ;))) serio :)

[efkamarchefka]

Jutro sprawdzę, byłam dziś u lekarza. Obiecuję, że o wynikach pinformuję na
forum;)))))

[orrangge]

hmmm czyli jest nas wiele powalonych choleryczek, ale troszkę przeraża mnie
fakt tego psychologa może po prostu musimy wziąść sie w garść i troszkę
przystopowac, może potrzeba nam kontaktu z innymi ludzmi, ja np za mało czasu
poświecam swojej przyjaciółce, ale jak z nią jestem to nie mogę myśleś o niczym
innym jak o nim!!! To jest chore.
Najbardziej boję się tego że moge go stracić, gdy widze że jest smutny od razu
szukam winy w sobie napewno coś źle zrobiłam ij uz mnie nie kocha, znudziłam mu
sie i tyle!! A potem sobie mówie uspokuj sie jestes nienormalna.
Na szczescie nie wiele miałam takich naskoków "na głos" sporo w sobie tłumię
(dzieki Bogu) bo inaczej nie wiem jak by było.
A myślę ze problemem napewno jest za niska samoocena i trzeba ją podnieśc,
tylko jak :( kurcze moze nie obedzie sie bez psychologa cholera.....

[linka234]

tak, jest nas całkiem sporo.Myślę, że nie chodzi o samoocene-moja jest wysoka
(tzn. w normie:).tak, psychologa mi dajcie:)

[baszi]

kobiety często szukają dziury w całym, chcą zmieniać, polepszać, myślą, że jak
nie jest tak jak chciałyby żeby było to jest źle, zaczyna robić się
niebezpiecznie, teren niepewny, on niepewny, ona nie pewna jego, jakiś drobiazg,
złość, żal, i kłótnia gotowa. Zgadzam się z przedmówczyniami, że wiele zależy od
poczucia własnej wartości, i wartości w jego oczach. Nie sądzę, że chodzi tylko
o własną niepewność, która czasem skądś się bierze, media faszerują nas obrazami
pięknych nadludzkich kobiet, oszałamiający świat fleszy, poradniki jak być naj,
jak być trendi, jak być boginią sexu, co robić, żeby nie zdradził, jak zrobić
karierę, być dobrą matka i inne pseudo porady. W takim natłoku informacji,
paplaniny, szczególnie my kobiety mamy mętlik w głowie, zaczyna działać
wyobraźnia a , że ta bogata to wychodzą różne scenariusze. Zawsze chcemy być
lepsze, mądrzejsze, łądniejsze, zgrabniejsze, zabawniejsze. Tak trzeba bo to
trendi ;)Zaczynamy wątpić i drążyć, od tego nie trudno do "schiz",
poddenerwowania, i o wybuch nie trudno. Więc tu należy brać wszystko lekko, z
pryzmróżenie moka i nie zapominać, że prawdziwy świat jest zupełnie inny i że
jesteśmy najlepsze - bez narcyzmu oczywiście

po drugie
czasem mamy złudne wyobrażenia o związku dwojga ludzi,. za bardzo dążymy do
perfekcji, za bardzo chcemy zmieniać, poprawiać, polepszać. Oczywiście nad
wieloma rzeczami trzeba pracować tak jak i nad związkiem, ale warto pamiętać, że
idealnie nie bedzie, więc starajmy się pewne minusy bagatelizować, z innych
smiać się, a z kolejnych zrobić plus. Jak mamy problem, powiedzieć mężczyźnie od
razu co nam na wątrobie siedzi, a może po prostu zapisać na kartce. Zanim
urządzimy aferę cały dzień najpeniej chodzimy i powtarzamy w myślach różne
warianty rozmowy.Spisać to, poczytać na spokojnie, wiele rzeczy po chwili z
pewnąścią by wyleciało z kartki, emocje trochę opadną, będziemy mogły spojrzeć
na listę "zarzutów" racjonalnie a nie kierując się wyłącznie gniewem czy
bezradnością

po tzrcie chyba najważniejsze, zanim nastąpi wybuch zróbmy w myślach listę
własnych uświadamianych sobie błędów, ile z nich on nam wytyka, czy je wytyka,
czy chciałybyśmy, żeby w taki sposób to robił?
łatwiej napisać niż zrobić, ale trening czyni mistrza:)
trochę długie ale ....

[linka234]

Do tego, co napisałam powyżej dodam jeszcze parę drobiazgów:
1. nie boję się, że on mnie zdradzi-to raczej on boi się zdrady z mojej strony
2. jestem atrakcyjna kobietą, podobam się mężczyznom i dobrze o tym wiem
3. nie ulegam "wizji telewizji i czasopism"-jestem "przeszkolona" pod tym
względem
4. znam swoją wartość-wiem, że jestem inteligentna, posiadam mnóstwo
umiejętności, których On nie ma
Wiec skąd te jazdy??
Zaznałam samotności i nie chcę tego!To okropne być samym.
Chyba staram się zrobić z mojego mężczyzny wyśniony ideał!
Ale sama tez nie jestem ideałem...
Nikt nie jest...

[agusia713]

Oj ja to dopiero byłam okropna. Nie dość, że robiłam jazdy bez powodu, to
urządzałam awantury zazdrości jemu, nawet gdy nie on był winny, tylko np. moje
koleżanki były moim zdaniem "zbyt swobodne" w stosunku do niego.
Jak się wyleczyłam. Rozstaliśmy się, bo nie mogliśmy ze sobą wytrzymać. On
studiować w innym mieście i robił wszystko, aby być co weekend dla mnie w
domu .... a ja z byle powodu awanturka, już byłam nie dozniesienia, więc zaczął
przyjeżdżać co 2, 3 tygodnie. Nacisnęłam i wymusiłam z niego że to bez sensu.
Szybko na roku znalazł sobie koleżankę, która miała zastąpić moje miejsce. Ja
też zaczęłam poświęcać się bardziej studiom i potrzymywaniem znajomości. Mamy
urodziny w niedalekim odstępie, najpierw on zaprosił mnie na swoje - odmówiłam
mówiąc że nie uśmiecha mi się spędzanie czasu z nim i jego bliskimi jako
koleżanka i chciałam zamknąć ten temat. Potem ja zaprosiłam jego brata z
dziewczyną na swoją imprezę, która oczywiście musiała być największa do tej
pory i z nowymi znajomymi. Jego też zaprosiłam, ale też odmówił - pewnie było
mu głupio, ale umówił się ze mną następnego dnia. W moich rozterkach po
rozstaniu - bo wciąż go kochałam bardzo pomogła mi bratowa. Doradziła, że jak
mi zależy to mam zapytać go na tym spotkaniu, czy jest pewien, że to nie ja
jestem "tą osobą", chcąc wiedzieć czy nie wszystko stracone. Wiesz co
odpowiedział, " przecież wiesz" , ja byłam już załamana na maxa, choć
próbowałam nie okazywać uczuć. I co, żle odczytałam jego odpowiedź, bo po kilku
dniach znowu się spotkaliśmy i poprosił żebyśmy spróbowali jeszcze raz. Jak to
piszę, to ciarki mnie przechodzą na samą myśl. ... i wiesz co myślałam, że mu
tak szybko nie zaufam, że nie wybaczę, bo czułam się skrzywdzona, ale powiem
szczerze, że te dwa miesiące rozstania były dla naszego związku bardzo
potrzebne. Obo uświadomiliśmy sobie co i kto jest dla nas najważniejszy. Dziś
jesteśmy małżeństwem (udanym i wyjątkowo dopasowanym, jak uważają nasi znajomi)
i mamy trzyletnią córeczkę :-) Mam nadzieję, że wyleczysz się z awantur, bo
pewnie możesz dużo stracić (ukochanego), bo nie zawsze rozstanie musi skończyć
się powrotem. Trzymam kciuki za wasz związek. Aga

[agusia713]

I jeszcze jedno, bo widzę, że nas całkiem sporo. Już dawno nie robię jazd
mojemu najpierw chłopakowi, a potem mężowi.
Jak się rozstaliśmy i potem też, ja zaczęłam myśleć o sobie, realizować swoje
marzenia, szkolenia, kursy ... zajęłam się sobą i to najbardziej pomogło.
Czułam się zdecydowanie lepiej.
Dziewczyny idźcie na jogę, język, kurs jakiegoś np. orientalnego tańca, ikebanę
itp. Spotkacie innych ludzi i się otworzycie. A może on trochę będzie Wam
zazdrościł, .... a może pojawią się nowe tematy. Nie chcę się wymądrzać, ale
może to sposób. Mi to bardzo, bardzo pomogło.
Pozdrawiam Was Wszystkie. Aga

[chickita]

Ja też należę do klubu powalonych choleryczek - niestaty...
Ale staram sie bardzo, bo już z doświadczenia wiem, że kłótnie i te
tzw. ''poważne rozmowy'' kompletnie nic nie daja, ponieważ tak naprawdę kobiety
są uparte i będa drążyć nudny temat, z mężczyźni są złośliwi, bo ich
cierpliwość też sie kończy i mają dosyć tych chorych dla nich rozmów.
Należy pamiętać o tej zasadzie i za każdym razem kiedy ponosza nas newry wziąść
ją pod uwagę... Ja sie staram bo przez własną głupotę o mało nie straciłam
mojego ukochanego - nawet w chwili złości kazałam mu sie wyprowadzac!
To chore kobitki drogie, musimy sie uspokoić bo to naprawdę nie ma sensu.
A kiedy nasi najdoskonalsi nas czymś wkurzą to swoją opinię na ten temat
wypowiedziec baaaaardzo krótko i niezwykle zwięźle - dosadnie aby zrozumieli i
wzięli do serca, przy czym opinię tę należy wypowiedizec spokojnie - bez nerwow
(wiem wiem to trudne ale daje efekty)!
Potem się przytulcie i spędzajcie miło czas bo szkoda go tracić na nieprzyjemne
chwile...

Powodzenia,
szczęśliwie zakochana;)

[wiktoryna25]

dolączam sie do listy ... ten sam przypadek ...facet cudowny,ze swieczka takiego
szukac,dogadujemy sie,pelne zaufanie,wspolne konkretne plany ....no ale
....wlasnie,cos mi zawsze nie daje spokoju,wystarczy najmniejszy
drobiazg,slowo,gest,zachowanie a ja zaczynam myslec i wyswietlac sobie w glowie
jakis filmy i sama sie nakrecam ....on mnie uspokaja ...potrafi ...ale mimo
wszystko jest to meczace i dla mnie ...ale chyba najbardzije to dla niego ....
jednak ja sama potrafie sobie postawic diagnoze skad u mnei to zachowanie :
1) nadwrazliwość
2) totalnie nieudany i długotrwały - 4 letni wczesniejszy zwiazek ( pewien
sposob myslenia i reakcji tak wbil mi sie do glowy,ze teraz nie potrafie na
pewne sprawy spojrzec inaczej,wracam caly czas podswiadomie do przeszłosci
....bo cholernie sie boje zeby nigdy wiecej nie powtorzylo sie to co działo sie
we wczesniejszym ziazku ...wlasnie ...to jest to co mi towarzyszy cały czas
..jakis blizej nieokreslony lęk .... taki lęk bezprzedmiotowy ...)
3) tabletki anytkoncepcyjne .... jeszcze bardziej poteguja u mnie takie
zachowania...na 2 miesiace odstaawiłam i byłam dziwnie wyciszona i spokojna
....zmieniłam na inne tabletki i chyba jest na razie ok :)

wiem wiem ...przyczyn moze byc tyle ile nas jest .... i nawet jak bysmy mocno
sie nie starały to nie raz nie da sie nad tym zapanowac ...takie juz jestesmy
...ja przynajmniej taka jestem ...uwiera mnie to ..ale na sile sie nie zmienie
...owszem pracuje nad tym ...ale czasem sie zwyczajnie zapominam i robie jazde o
tak zwane byle co ;)
wszystkim paniom zycze powodzenia :)

[skp110]

Może to z powodu stosowania pigułek?

[kajus10]

temat dla mnie na czasie właśnie wrocilam do domu sama po takiej awanturze z
moim szcześciem:(a tyle razy sobie obiecywałam że już nie będę tak się
zachowywać!kurde jaka jestem wściekła na siebie!mamy 3 dni tylko dla a ja
właśnie 2 zmarnowałam bo tak!!też się zastanawiam czy to może te tablety!już
tak żle mi od miesiąca ciągle rycze i robie awantury!stracilam całą pewność
siebie!wcześniej aż tak żle nie było tylko ten okropny wrzesień!doprowadziłam
do tego że on chce przerwę musi odpocząć co ja mam teraz robić??

[migdalek.niebieski]

Mi przez tablety waliło w dekiel, przestałam brać i problem znikł.

[orrangge]

kurcze no własnie tez o tym myslałam, tylko jak inaczej sie zabezpieczac,
prezerwatywy odpadaja i te kremiki też.... :(

[malakobietka]

Linka! wiesz co, chce ci powiedziec ze chyba wiem jak to wyglada. robisz
awantury o rzeczy o ktore jakis czas temu nawet nie pomyslalabys ze moga cie
zdenerwowac? wkurza cie on, czasem nawet tym ze jest, no ale przeciez tego nie
mozesz mu powiedziec, wiec cos wymyslasz, jakas bzdurke? ja tak wlasnie mam po
2 latach. skonczyly sie motylki w brzuchu i zachwyt nad jego wspanialoscia. a
najgorsze jest to ze NIEWIEM co teraz zrobic.

[linka234]

:)Mnie zachwyt nie minął.On na każdym kroku udowadnia, że jest cudowny.Dziś np.
daje mi swoje auto, bo nie mam jak dojechhać na spotkanie z klientem firmy, w
której pracuję.Myślę, że tabletki to też nie to, ponieważ sa one na tyle
nowoczese, że ilość hormonów jest niewielka.