mam tego dosyc

[olga115]

moj partner wlasnie dzis pojechal na impreze do banku z ktorym wspolpracuje
jego firma , wrocil o 6 rano bo mial duzo zaleglych papierow wiec spedzil noc
w biurze mnie zostawil z 2 moich dzieci z mojego poprzedniego zwiazku i z
naszym malym,ktory ma piec miesiecy.Zabral ze sobo dwie pracownice i mial
wrocic jutro ale w drzwiach oswiadczyl mi ze wroci w poniedzialek w nocy bo
musi zajechac do Warszawy.Nie bylabym taka wsciekla gdyby nie fakt ,ze wcale
nie pomaga mi przy malym.Kiedys jezdzilismy razem na rozne szkolenia teraz
okazuje sie ze nie jestem mu potrzebna.Bylam tak wsciekla ,ze zadzwonilam do
niego i powiedzialam ze zalatwilam opieke do dzieci wiec moze po mnie
wrocic.Powiedzial,ze nie moze bo jest juz 100 kilometrow od domu.Dalam mu
ultimatum ,ze jesli nie przyjedzie jutro to moze sie wynosic.Zawsze tak mowie
i potem nic z tego nie wiem co mam robic.Jestem zalamana siedzeniem w domu
nie mam tu znajomych wiec ciagle jestem sama.Ratunku!!!!!!!!!

[agatta-a1]

po pierwsze - nie załamuj się i pokaż że nie robi to na Tobie wrażenia
(oczywiście tylko wtedy gdy wcześniej z nim rozmawiałaś ale te rozmowy spełzły
na niczym). po drugie - kup coś seksy, eleganckiego, zrób makijaż, idz do
fryzjera itp. i zacznij wychodzić z domu bez niego, za to w towarzystwie np.
przyjaciółki. nie czekaj na niego za każdym razem w domu, niech widzi że Ciebie
nie ma kiedy wróci. musisz to robić bez żadnej złości i zawiści, normalne
zachowanie to połowa sukcesu. niech nie myśli że w ten spoób chcesz się
odegrać. trzeba zmusić go do zazdrości. a kiedy znajdziesz odpowiednią chwilę
to porozmawiaj z nim jeszcze raz i nie stawiaj mu ultimatum - lepiej po dobroci
wytłumaczyć mu jak się czujesz i ci przeżywasz. w końcu się kochacie, macie
dziecko (dzieci). życzę powodzenia i pozytywnego myślenia.

[kol.3]

Mam wrażenie że jesteś specjalistką od kopania sobie grobu.

[tamara101]

chodz o to ze ja dbam o siebie.Urodzilam 3 dzieci i mam 31 lat a faceci nadal
ogladaja sie za mna na ulicy .To prawda ze malo wychodze ale nie mam czasu.Jego
nigdy nie ma a jak jest to siedzi przed komputerem.Ale masz racje zapisze sie
na aerobik bo znajomych mam tu niewielu i wszyscy sa zajeci praca.

[kobieta_na_pasach]

jak sie oblozylas bachorami to teraz siedz w domu i nie podskakuj az beda na
tyle duze, a ty samowystarczalna.

[olga115]

jak nie masz nic ciekawego do napisania to nie pisz.Pisz do kogos kto nie wie
jak ugotowac pomidorowa a nie do kogos kto potrzebuje wsparcia.Nigdy nikt mnie
naprawde nie kochal moja mama zmarla jak mialam 8 lat i od tamtej pory nikt
mnie juz nie przytulil i nie wzial na kolana.Tylko dzieci kochaja cie za to ze
jestes.Jestem szczesliwa ,ze je mam i nidy nawet przez moment nie
pomyslalam ,ze mogloby byc inaczej .Ale dzieki za rade tez ci zycze powodzenia.

Oj,biedula.I dlatego tak obłożyłaś się dzieciakami

[sagis]

a teraz płaczesz:-)))))
Jak nie dostaniesz miłości, której chorobliwie chcesz, to zaczniesz nas
szantażować?:-)))))
Powinnaś dorosnąć i sama zająć się sobą. Masz dzieci i musisz być dla nich
dorosłą i dojrzałą osobą. Teraz jesteś dzieckiem, które jeśli ktoś nie spełni
czegoś, to wyrzuca zabawki.
Sama wpędzasz się w to wszystko. Nigdy druga osoba nie zaspokoi wszystkich
Twoich potrzeb. Nawet nie jest od tego. Musisz to zrozumieć.
Nie dziwię się jemu, że ucieka od Ciebie. Widzi, że jesteś takim powojem, który
zabiera jemu tlen.
Zajmij się sobą. Jak dzieci będą w wieku przedszkolnym to idź do pracy. Twój mąż
odetchnie, że nie będzie już jedyną Twoją zabawką.

[kobieta_na_pasach]

no i niech koniecznie przestanie juz rodzic dzieci!

[olga115]

kobieto_na_pasach to moja sprawa ile mam dzieci stac mnie na ich wychowanie i
wyksztalcenie.Moj byly maz byl alkoholikiem niestety bardzo dobrze ukrywal to
przed calym swiatem.Wszyscy byli zdziwieni jak przestal sie ukrywac po jakis 5
latach malzenstwa.Tkwilam w tym zwiazku 9 lat.Tym razem myslalam ze wybralam
dobrze jestesmy dojrzali ,mamy (ja mialam-jestem na wychowawczym)ciekawa prace
nie musimy rano sie zrywac bo on szefem i zatrudnia kilka osob.Dziecko bylo nie
planowane ale dokladnie omowilismy te kwestie.Moja wyprowadzka z domu i
zamieszkanie z nim byly dokladnie przemyslane i przygotowane .Nad dziecmi
pracowalismy kilka miesiecy zeby przywykly do sytuacji .Staralismy sie zeby nie
tylko nam bylo dobrze ale i dzieciom, ktore zreszta strasznie sie zmienily sa
spokojne.Niestety on wcale mi nie pomaga czesto mu mowie ze tak nie moze byc ze
ja tylko sprzatam ,gotuje ,zmieniam pieluchy itd.Aon na to "to zrob cos z
tym"nie rozumie ze powinnismy zrobic cos razem.

[kobieta_na_pasach]

olga115 napisała:

> jak nie masz nic ciekawego do napisania to nie pisz.Pisz do kogos kto nie wie
> jak ugotowac pomidorowa a nie do kogos kto potrzebuje wsparcia.Nigdy nikt
mnie
> naprawde nie kochal moja mama zmarla jak mialam 8 lat i od tamtej pory nikt
> mnie juz nie przytulil i nie wzial na kolana.Tylko dzieci kochaja cie za to
ze
> jestes.Jestem szczesliwa ,ze je mam i nidy nawet przez moment nie
> pomyslalam ,ze mogloby byc inaczej .Ale dzieki za rade tez ci zycze
powodzenia.

i pozwalasz, aby ktos wykorzystywal twoj uczuciowy glod? a moze staranniej
dobieraj partnerow, oszczedzisz w ten sposob dzieciom podobnego dziecinstwa.

[nisar]

Oj skąd tyle jadu w niektórych postach? I po co? Przecież obojętnie czy
dziewczyna robi dobrze czy źle (w Waszej ocenie) to ewidentnie potrzebuje
wsparcia. potem ją ochrzanimy, na razie dajmy jej trochę ciepła.
Olga, spróbuj trochę ograniczyć emocje. Spróbuj spokojnie z nim porozmawiać,
jak wróci. Ustal JEDEN dzień w tygodniu, kiedy możesz wyjść bodaj na parę
godzin (nawet jeśli karmisz da się to zorganizować). Wyjdź gdziekolwiek. Poznaj
ludzi, nawet przez forum, napisz skąd jesteś, może odezwie się ktoś z okolicy.
Wiem, że chodzi Ci o czas spędzany razem z mężem, ale musisz budować sobie
także swoje własne życie. Wiesz, z doświadczenia wiem, że problemy rodzinne
odrobinę bledną poza domem. Spróbuj i trzymaj się.

[olga115]

dzieki Nisar.Mam dzieci bo kocham patrzec jak sie usmiechaja,ucza.Aniez pobudek
egoistycznych.Postanowilam z nim pogadac.Wrocil w nocy Ale do tej pory nie
odezwalismy sie do siebie.Nie wiem jak zaczac.Czuje ze od razu zaczne ryczec a
nie chcem pokazac ze jestem slaby.Zawsze udawalam twardziela mimo przeciwnosci
losu.Nigdy nie plakalam ,nie skarzylam sie ze jest mi zle.Teraz przechodze
jakis trudny okres .Nie wiem co sie ze mna dzieje .Mam wszystkiego
dosyc.Wszyscy mysla ze jestem twarda i potrafie wyjsc z kazdej sytuacji a tak
nie jest.

[nisar]

No to zaczniesz ryczeć. Byle nie przy dzieciach - dla nich jesteś opoką i będą
się bały widząc Cię płaczącą. Przytul się mocno do niego wieczorem, jak już
maluchy pójdą spać i po prostu powiedz, że chciałabyś... że czujesz się... że
brak Ci... Jeśli Cię kocha, na pewno coś to da. Wystąp z konkretnymi
propozycjami: kiedy wspólnie, kiedy osobno. Powodzenia.