o sensie, zycia chyba

[wrwr]

ucieklam z forum e-dziecko, bo mnie napar z koperku, pieluchy i skurcze
doprowadzily do zalamania. I pisze do was szanowne i madre kobiety, z prosba
o rade. Otoz w ciazy jestem, a konkretnie na samym poczatku, a dokladnie z
wieloletnim parnterem. Stan nie calkiem przypadkowy, troche sobie tego
zyczylismy, troche samo wyszlo. Latek mam ciut ponad 30 i mysle sobie jak
ulozyc moje zycie, zeby jednak pozostac kobieta a nie Matka- Polka. Czy to
sie da z dzieckiem? Czy grozi mi juz nieublaganie przezornosc,
odpowiedzialnosc i drobnomieszczanstwo? Dobiero widzac dwie kreski na tescie
zrozumaialam jak beztroskie zycie mam za soba i ....zaplakalam glupia za
stracona mlodoscia. Za wypadami w niewiadome, za pusta lodowka, za popijawami
z ciezkim kacem. Ehhh wesprzyjcie mnie madre damy i podzielcie sie zyciowym
doswiadczeniem. Z gory dziekuje.

[she8]

och, sens życia właśnie odnajdziesz, zapewniam! A wypady, czemu nie? to kwestia
umowy z ojcem bobasa.Powodzenia!

[guciua]

Wydaje mi się, że się da.
Na początku może być trudno bo kupki, kaszki i pogryzione piersi nie omijają
żadnej z nas ale da się to przetrwać. Chyba da się pogodzić bycie dobrą matką i
kochającą życie, spełnioną kobietą.
Ale wymaga to pewnej samodyscypliny i chęci aby nie stracić bezpowrotnie ochoty
na dobrą książkę, rozmowę o drgających strunach wszechświata czy podbojach Peru ;-)

Patrząc na moję 8 letnie dziecię to ci mówię :-)

[kasia_111]

Już 3 - 4 letnie dzieci można zabierać na wypady w niewiadome (mam na myśli
podróże, nie knajpy). Znam takie pary które targają potomstwo na wycieczki,
jeżdzą na nartach, uprawiają razem różne sporty a dzieciary są przeszczęśliwe.
Macierzyństwo nie równa się drobnomieszczaństwo. Potraktuj to jak nowe
doświadczenie, nie możesz być zawsze młodzieżą ;)

[wrwr]

zaraz, zaraz a czy wy aby same macie dzieci? Bo ja tez mialam wizje
macierzynstwa, ktora mi sie wziela i rozwiala z zajsciem w ciaze...

[kasia_111]

Tak, dziesięcioro, a dlaczego akurat pod moim wpisem zadałaś to pytanie?

[nowoman]

Prawda jest taka, ze dziecko to nie jest bułka z masłem. Ja po porodzie byłam w
dole, na dodatek mój teraz prawie były mąż nie pomagał w niczym więc naprawde
nie było różowo. Teraz mój syn ma 3,5 roku i dzięki temu jestem w stanie
pojechać z nim na narty (nauczył się migiem), zdarza mi się mieć (prawie) pustą
lodówkę, bo dzieciak jada w przedszkolu. Wczoraj byłam na popijawie z
przyjaciółką i miałam dzisiaj kaca. Ale dawne życie odeszło w dal i nigdy nie
wróci. Ale zyskałam też coś. Miłosc mojego życia, bo nie sądziłam nigdy, że
można kogoś tak kochac, jak ja kocham moje dziecko.

Zobaczysz :)))))

[pszczola_wesola]

To, co teraz myslisz o macierzynstwie to nic...
Teraz to MUSISZ zadbac o siebie. W ten sposob bedziesz rowniez dbala o dziecko.
Pierwsze przykazanie: to nie prawda,ze masz jesc dwa razy tyle, bo za dwoje!
No i przede wszystkim - ciaza to nie choroba.

Jesli nie ma przeciwskazan - gimnastyka koniecznie. I nie tylko "szkola
rodzenia" ale zajecia specjalnie dla ciezarnych typu aerobic, czy jak to sie
tam nazywa.
I masy kremow wmasowywanych w brzuch no i biust. Przy kazdej wizycie w lazience
nawet. Kosmetyczka, czy lepiej - masazystka pokaze ci jak to robic. Albo
znajdziesz porady w jakiejs gazetce. Sa do kupienia w aptekach specjalne
kremy , ktore nie dopuszczaja do powstania rozstepow. Bo jak juz sa, to bajka,
ze mozna je usunac. Ale to nie bajka, ze mozna wrzucic tylko 10 - 12 kilogramow
i w miesiac po porodzie juz wskoczyc w przedciazowe ciasne jeansy :)
Wyszperaj wiadomosci dotyczace diety. Nie bardzo teraz pamietam szczegoly, ale
zostalo mi, ze orzechy buduja szare komorki plodu.
No i kontrola u dentysty nie radziej niz co trzy miesiace, bo ph w jamie ustnej
sie zmienia.
Ja pamietam, jaka bylam szczesliwa, kiedy zostawilam miesieczne malenstwo w
domu i wyrwalam sie... do operetki. Ale w pierwszym antrakcie juz chcialam
wracac, bo uslyszalam placz w telefonie...
Twoje spojrzenie na swiat sie zmieni. I bedziesz miala zupelnie inne marzenia,
niz teraz ci sie wydaje. :)