hmmm... niewiem co mam robić :(

[ssstokrotka1]

hmmm... niewiem co mam robić :( poznałam chłopaka o 3 lata młodszego,jest suuper, bardzo fajnie się dogadujemy, rozumiemy sie bez słów,ja mu się spodobałam i on mi też, tylko ten pieprzony rozsądek ciągle spędza mi sen z powiek ze to jednak duża roznica wieku :( ja licze sobie 24 wiosenki a on 21 :( ,może to głupie ale dla mnie to jednak jest duzo eh... poradzcie cos forumowicze... :) pozdrawiam :)

[silic]

a w czym ci to przeszkadza ?

[polla4]

Taka róznica to żadna róznica.

[e._]

Moim zdaniem problem tkwi bardziej w Twoich obawach i lękach, niż w
rzeczywistych przesłankach.
Niemal o tyle była starsza moja Babcia od mojego Dziadka. No i masz - pięcioro
dzieci, i "póki śmierć nas nie rozłączy", i wogóle cudo do pozazdroszczenia.
A tu jeszcze nie ma mowy o ślubach itp...
Moja rada: daj wychodne temu, co nazywasz "swoim rozsądkiem" i ciesz się tym,
że spotkałaś kogos tak niezwykłego komu i Ty przypadłaś do serca!

[martini.wnm]

Przeciez to nie jest 18-15 kiedy jest to ogromna różnica. To się bardzo szybko
zamazuje, a ak facet jest dojrzały to nie ma sensu patrzec w metrykę:)

To ch..owo

[klawy_marian]

musisz go jak najszybciej rzucić, bo ta różnica kompletnie dyskwalifikuje
szanse na związek. Wyobraź sobie, że np siedzicie na imprezie i ty nagle
mówisz, że twój chłopak ma tylko 21 lat. Toż to śmiech na sali. W tym momencie
na pewnie wszyscy wyjdą zniesmaczeni, a osoby o słabszych nerwach mogą nawet
zarzygać ci firankę. Część gości pewnie będzie chciała cie zlinczować poprzez
włożenie twojej głowy do bębna pralki i włączenie prania zasadniczego,
natomiast twój chłopak zostanie wywieszony na balkonie za nogi na noc - żeby
skruszał jak indyk. Poza tym chłopcy w tym wieku na pewno zdradzają, mają
nieswieży oddech, robią błędy ortograficzne i nie kasują biletów w tramwajach.
Same kłopoty.