dlaczego warto byc egoistka

[Gość: inga]

moja matka ( lat 53) wlasnie wyszla ze szpitala. trafila tam z podejrzeniem o
chorobe parkinsona a wyszla ze zdiagnozowanymi zmianami w mogu powstalymi na
skutek depresji. przez cale zycie martwila sie tylko o rodzine czyli jak
nalepsza szkola dla dzieci ,fajne wakacje, dobry obiad, zaspokoajanie
zachcianek ojca i zapewnianie mu spokoju nizbednego do pracy.przy tym
wszystkim zapomniala o sobie.
daruje sobie tu opisy wyrzutow sumienia pt jaka parszywa jestem corka skoro
nic nie zauwazylam i nic nie zrobilam wczesniej. nie mieszkam z nia wiec moze
troche ciezej takie rzeczy zauwazyc niemniej jednak to mnie raczej nie
usprawiedliwia.
do czego daze: jezeli zapomnimy o sobie nie zachowamy zdrowej postawy egoizmu
to moze sie to skonczyc tragicznie. a czy nie jest tak ze kazdy z nas sie
poswieca dla kogos dla dzieci faceta pracy? spychamy rzeczy wazne na sam
koniec listy priorytetow. skad sie biera takie beznadziejnie glupie
przewartosciowania?? czy kazdy dla samego siebie powinien byc najwazniejsza
osoba na siecie?? dlaczego wiec krtykujemy i potepiamy egoizm ?

[Gość: suri]

gdyby ojciec i dzieci nie byly egoistami pewnie mama nie mialaby zmian w mozgu.
dedukuje...

[Gość: suri]

i to nie jest zaden atak. po prostu stwierdzenie. a poza tym jestem przekonana,
ze to nie jest kwestia egoizmu tylko zycia w zgodzie ze soba.

[Gość: anE]

zgadzam sie, przeciez poswiecajac sie dla in. (w tym przypadku dla rodziny) nie
jest wykluczone dbanie o siebie. i to nie chodzi o egoizm tylko zdrowe
podejscie do zycia.

pozdr.

[niedzwiedziczka]

Popieram w pełni. Ja nie nazwałabym egoizmem pamiętanie o
sobie i nie wyrzekanie się własnego życia dla rodziny. To
niestety typowy przykład matki Polki - poświęcenie aż do
przekroczenia granicy.
Z drugiej strony - gratuluję męża. Kochający partner
nigdy nie pozwala się poświęcić "na śmierć".

[olek_m]

Obrzydliwy uklad. Ona go zaglaskuje na smierc, a co on ma zrobic?

Tylko rozwod!

[Gość: inga]

dedukcja moze i sluszna:( niestety nie jest to takie oczywiste poniewaz ciezko
podejrzewac tak energiczna i na pierwszy rzut oka radosna osobe( na drugi takze)
ja moja matka o depresje. wlasciwej diagnozy nie postawil ani pierwszy lekarz
ani drugi dopiero kolejny. ciezko zapobiegac lub zmieniac cos o istnieniu czego
nie ma sie pojecia.
a mialam si enie bronic....

[Gość: anE]

inga,
do tego dochodzi menopauza, niektore kobiety bardzo zle to znosza i dopiero po
regularnym przyjmowaniu hormonow - ich nastroje poprawiaja sie.
pozdr.

Zdrowy egoizm

[olek_m]

Warto reprezentowac postawe zdrowego egoizmu. Tzn. wiedziec co jest moja
odpowiedzialnoscia, a co cudza.

Jak szczegolnie wazne jest, by dzieci mialy swoj obszar odpowiedzialnosci.
Zbytnia dbalosc o dzieci, mimo pozorow altruizmu jest z reguly dowodem na
imperializm, zaborczosc matki.

Nie dajmy sobie wmowic poczucia winy wobec rodzicow. Zaborczy rodzice czesto
staraja sie zachowac wplyw na dziecko poprzez taki imperializm.

Twoja matka odpowiada za swoje zycie, tak jak Ty za swoje. Nie miej poczucia
winy.

[niedzwiedziczka]

A wiesz, ja miałam podobnie w domu. Mama do 2 w nocy
sprzątająca "bo musi błyszczeć" i te ciągłe stwierdzenia
:"przecież ja nie robię dla siebie, tylko dla Was". No i
byłam wychowywana w duchu: co prawda Cie nie
palnowaliśmy, ale w końcu ktoś musi się zająć rodzicami
na starość. A jak się, głównie dzieki mężowi, wyrwałam z
tego zaklętego kręgu i sama o sobie decyduję, to jestem
najgorszą córką, bo krzywdzę rodziców.

[Gość: Kasia]

Dziękuję Wam za to co powiedzieliście. Teraz inaczej widzę niektóre sprawy.

[lyche1]

Ingo. Nie widzę powodów, byś się nadmiernie obwiniała. Moja mama prezentuje
taki sam typ psychiczny. Właśnie przed godziną, kiedy do niej wpadłam na
chwilkę, podczas mojej nieobecności w pokoju, wlazła na krzesło, by ściągnąć z
szafy kwiatka ( chciała mi go pokazać:( ) Miesiąc temu przewróciła się i ma do
dziś potłuczone kolano w jednej nodze a w drugiej spuchniętą kostkę :(( Jak
skończyło sie to "włażenie" na krzesło - pewnie każdy się domyślił :(( W
pokoju był tata; mogła też mnie zawołać i po prostu powiedzieć - dzieko -
zdejmij mi to czy tamto :(( Mojej mamie nawet przez myśl nie przejdzie, że już
dawno skończyła 60 lat, nie ma 18-tu a pewne rzeczy powinnam robić za nią ja
lub ktoś inny. Czy tak trudno powiedzieć - dziecko - nie radzę sobie - musisz
do mnie cześciej przyjeżdżać ???? Jestem tak wkurzona jak nie wiem co :(((
Czy powinnam czuć się również wyrodną córką ??? Wiele razy jej powtarzałam -
Mamo, wołaj mnie jak chcesz coś zrobić ale jest to chyba wołanie na wiatr :((

Lyche

[e_wok]

Myślę, że to jest inny problem. Widziałam to u swoich Dziadków. Ludzie
wchodząc w pewien wiek panicznie boją się uzależnienia od rodziny, szczególnie
od dzieci. Z uporem starają się udowodnić, że ze wszystkim sobie świetnie
radzą. Boją się zniedołężnienia lub choćby bycia posądzonym o nie. Nie
chcą "być ciężarem". Myślę, że to o to chodzi w przypadku Twojej Mamy, a nie o
brak zdrowego egoizmu, przynajmniej w tym wycinku, który opisałaś w poście.
Fakt, że często przez te starania pakują siebie i nas w dośc dramatyczne
sytuacje. Moja Babcia ukrywała swoje problemy ze zdrowiem do momentu aż
konieczna była hospitalizacja i cała rodzina nie spała po nocach, a można to
było spokojnie załatwić jedną wizytą u lekarza, tyle że trzy miesiące
wcześniej.

[Gość: inga]

coz obwiniam sie umiarkowanie bo chyba nie bylam w stanie temu zapobiec. moja
mama nie przyjmowala zadnych rad ani sugestii sama wiedziala co ma robic i
chciala sama zrobic wszystko( bo tylko ona umie a po kims bedzie musiala
poprawiac) taki typ czlowieka. zastanawiam sie poprostu jak mozna sie
doprowadzic do takiego stanu, jak przebiega proces myslowy osoby ktora zmierza
ku autodestrukcji z usmiechem na ustach.
a twojej mamie radze uswiadomic ze jest duzo wazniejsza niz kwiatki itd i ze o
pomoc trzeba prosic. szkoda ze uswiadamiamy sobie wartosc naszych najblizszych
dopiero gdy im sie cos stanie, gdy ich zabraknie chocby na chwile.
nie replikujmy wiec naszych matek.
pozdrawiam

[mamosz]

Problem polega na tym że my ,czyli kobiety w wieku Twojej mamy tak byłysmy
wychowane.Wszystko dla dzieci i rodziny nic dla siebie.Moja mam wrecz
oczekiwała jak urodziły sie moje dzieci ,że zapomne o sobie i traktowala mnie
jak taką niezbyt sprawną pomoc do dzieci (moich) Skutek.Latwo
przewidzieć.Dzieci odchodza a ja zostaje co raz częściej sama,jestem dość
zaniedbana i czuje że coś mnie omineło, kocham swoje dzieci i swoich staruszków
rodzicow ale wiem,że coś poszło nie tak.Tak dla jasności jestem bardzo aktywna
zawodowo itd wiec to nie przypadek cura domestica Ojciec moich dzieci już dawno
znalazł sobie "nowszy model" ale to jest zupełnie inna historia.Konkludujac NIE
WOLNO zapominać o sobie,a dawka zdrowego egoizmu dobrze robi całej rodzinie.

dlaczego warto byc egoistka

[aankaa]

to bardzo proste

robię wszystko żeby MI było dobrze
zadowolona JA - to zadowolone moje otoczenie

[Gość: inga]

aankaa napisała:

> to bardzo proste
>
> robię wszystko żeby MI było dobrze
> zadowolona JA - to zadowolone moje otoczenie
hehe podoba mi sie choc brzmi nieco drastycznie :)))

zaraz tam "drastycznie"

[aankaa]

otoczenie, powoli przyzwyczajane, nawet tego nie zauważa
a raczej docenia - jest mu dobrze

[Gość: ToeToe]

To nie jest kwestia egoizmu, tylko Toja mama pewnie taka a nie inna konstrukcje
psychichna. Poprostu za pozno trafila do lekarza.(Zamartwiac sie mozna
wszystkim, nawet tym, ze slonce swieci, ze trawa zielona ..itd)

Ja nie mam tego problemu, bo mam matkę egoistkę...

[pajdeczka]

..tzn. ona ma 68 lat i jest teraz 100% egoistką. Wcześniej dbała o nas, ale bez
przesady. Ojciec był samowystarczalny, nie potrzebował niańki. Teraz matka robi
to, na co ma ochotę i ma do tego pełne prawo, z czym z kolei nie może zgodzić
się mój mąż, bo on z kolei nie ma matki egoistki. Ale za to ma matkę
znerwicowaną, schorowaną, cierpiącą, kiedy nikt nie potrzebuje jej pomocy.
Ja też staram się być egoistką, bo wiem, co mnie czeka:))))

[Gość: moboj]

życie mojej mamy chyba składa się z poświęceń, niestety. nie dba o siebie tylko
o męża i dzieci. wszystko dla nas, nic dla niej. nie pomagają moje tłumaczenia,
że tak nie mozna. a ja mam ochote wrzeszczeć, bo czuję się jak zagłaskiwany
kotek.
na szczęście widzę, jak można sobie zycie tym poświęcaniem urządzić i jestem
inna niz moja mama. robie to, co mi daje zadowolenie, przez to czuję się
szczęśliwa a i mój facet jest zadowolony, że ma szczęśliwą dziewczynę. nikogo
nie zamierzam "niańczyć", dbam przede wszystkim o siebie w dobrym tego słowa
rozumieniu.
warto byc egoistką, trzeba dbac o siebie, nie wolno własnych potrzeb zostawiać
gdzieś na szarym końcu. mamy jedno zycie, więc trzeba być z niego zadowlonym.