Nie umiem...

[carlottaa]

Nie umiem,nie potrafie wyleczyc sie z milosci.Byl w moim zyciu pewien
facet,ktory taka bardzo mnie okrecil wokol swego palca,ze nie potrafie juz o
nim nie myslec.Zwiazek nasz praktycznie sie rozpadl.Ale on w dalszym ciagu co
jakis czas mnie zaczepia.A to zadzwoni,a to napisze i wszystko wtedy wraca.Nie
rozumiem tylko dlaczego on to robi,skoro odszedl ode mnie ktoregos dnia.Po
prostu mi powiedzial,ze mnie juz nie kocha i odchodzi.Staralam sie z tym
pogodzic,nie okazywac ze tesknie i ze nie moge przestac myslec.Ale to wszystko
jest krotkotrwale,kiedy spotykamy sie przypadkiem na ulicy i pyta co u mnie
wtedy oczywiscie z usmiechem-wymuszonym na ustach mowie,ze wszystko
super,staram sie mu pokazac ze naprawde jestem szczesliwa ze juz z nim nie
jestem.Ale kiedy sie rozchodzimy,znow jest mi zle i gowno prawda,ze jestem
szczesliwa.Czasami mysle sobie,ze juz nie bede umiala byc szczesliwa przy
innym facecie:(A najgorsze to,ze nie mam nawet potrzeby szukac sobie kogos
nowego.Gdzies w glebi chcialabym zeby do mnie wrocil,zeby bylo jak dawniej:(i
wiem,ze to chore ale chyba jestem mu w stanie wszystko wybaczyc.Boze,zwariuje
chyba.Stracilam motywacje do wszystkiego.Kazdego dnia mysle o nim,kiedy to sie
skonczy???

[marta19874]

Kiedy czytałam to co napisałaś aż mi się oczy zaszkliły...Ja przeżyłam dokladnie
to samo.z tym,że on od czasu naszego zerwania on nie dzwoni itp i nie wpadamy na
siebie przypadkiem(mieszkamy w różnych miastach)..Nie chce powtarzac tego co
napisałas,ale ja też chce,żeby mój 'X"do mnie wrócił... mam nadzieję,że on
zrozumie,że nasza miłość to ta na całe życie i jak to sobie kiedyś
powedzieliśmy"jesteśmy sobie przeznaczeni".

[carlottaa]

ja wlasnie tak czuje,ze On jest tym moim przeznaczeniem i dlatego zachowuje sie
tak a nie inaczej.W kazdym innym przypadku rozstawania nie byly dla mnie takie
bolesne,Zdarzalo sie nawet,ze po dluzszym zwiazku wcale za facetem nie
tesknilam.A wiesz co mnie w tych jego przypadkowych spotkaniach boli
najbardziej?ze jak sie pyta co u mnie a ja wymyslam,ze jestem taka szczesliwa i
w ogole to on ze spokojem(jakby go to wcale nie ruszalo)mowi:to ciesze,sie ze
sobie ukladasz zycie i ze jestes szczesliwa:(((

[marta19874]

Skoro czujemy ze nasi"ukochani sa nam przeznaczeni" to moze jeszcze z nimi
bedziemy i to bardzo szczesliwo.Oni czesto potrzebuja sporo czasu,ze zrozumiec
to co my rozumiemy w mig.Pozdro.Masz tu mojego maila:[e-mail]-to
sie odezwij to za jego pomoca bedziemy miec bardziej staly kontakt ze soba zeby
o tym pogadac i wogole.

[carlottaa]

ok,odezwe sie,napisze Ci czy cos sie zmienilo ale szczerze mowiac to pewnie
jeszcze dlugo sie nic nie zmieni.pozdrawiam.

Czas leczy rany.

[ansag]

Powiedz mu, że nie życzysz sobie, żeby się do Ciebie odzywał, że w Tobie ciągle
jest uczucie do niego i takim zachowaniem tylko Cię rani - powinien zrozumieć.
Swoją drogą... Może on chce, żebyście nie utracili kontaktu? Najgorsze co można
zrobić, to palić za sobą mosty...
Wiem, że jest Ci ciężko, sama kilka dni temu rozstałam się z facetem, którego
strasznie kocham, no ale co mam zrobić? Płaczę, jasne, ale przecież to nic nie
zmieni... Trzymaj się, życzę Ci powodzenia.

P.S. Wysłałam Ci maila, sprawdź.

[carlottaa]

ok,dzieki.Zabieram sie za czytanie.

[pustynna_roza]

podpisuje sie pod tym co napisalas... mam podobna beznadziejna sytuacje i tez
czasem mysle ze zwariuje....

[carlottaa]

Miłość jest jak narkotyk. Na początku odczuwasz euforię, poddajesz się całkiem
nowemu uczuciu. A następnego dnia chcesz więcej. I choć jeszcze nie wpadłeś w
nałóg, to jednak poczułeś już jej smak i wierzysz, że będziesz mógł nad nią
panować. Myślisz o ukochanej osobie przez dwie minuty, a zapominasz na trzy
godziny. Ale z wolna przyzwyczajasz się do niej, stajesz się całkowicie zależny.
Wtedy myślisz o niej przez trzy godziny, a zapominasz na dwie minuty... Gdy
niema jej w pobliżu - czujesz to samo co narkomani, kiedy nie mogą zdobyć
narkotyku. Oni kradną i poniżają się, by za wszelką cenę dostać to, czego tak
bardzo im brak... A Ty jesteś gotów na wszystko, by zdobyć miłość...