duża różnica wieku w związku

[skrzydlate]

moja znajoma ma męża 93 lata, ona jest sporo młodsza od niego... opiekuje sie
mamą i swoim chłopem który jest starszy od jej matki, czyli ma w domu regularny
dom starców, niby jest okej ale jest wykończona psychicznie, ciekawe czy dotrwasz

[aaniula]

mój facet jest 14 lat starszy i ciągle słyszę szykany od rodziny, że
wybrałam sobie starego dziada.......:(

[modliszka24]

teraz moze nie ma znaczenia a co bedzie pozniej kiedy roznica bedzie bardziej
zauwazalna

[crunch-4]

no pewnie ,ze tak . przeciez 60 lat to dziadek, moj mial 64 jak
zmarł. nie moge wyobrazic sobie osobe 20 letnia z 60. mozecie
mowic ,ze to stereotypy itd, ja uwazam ,ze w zyciu jest czas na
wszystko , na zabawe , na nauke , na prace , na dzieci i starosc.
wasze zycie ,wasza sprawa ale dzieci to juz lekka przesada. pamietam
jak kiedys w swietlicy szkolnej dzieci krzyczaly pawel dziadek po
ciebie przyszedl, a ona czerwony ze zlami w oczach szedl ze
spuszczona glowa bo to byl ojciec, tez juz nie zyje od paru lat a
mamy po 25 lat w obecnej chwili. nie badzcie egoistkami , nikt nie
chccialby miec ojca-dziadka lub byc sierota.

[niesforna80]

mój dziadek miał 75 jak zmarł i co z tego... drugi miał 55 a mąż
mojej kumpeli miał 30 i 3 letniego synka jak zmarł... i co z tego?
to z tego, że nie znasz dnia ani godziny i nie wiesz, czy młody mąż
umrze jako młody... gdybym tak myślała, to chyba bym zwariowała!!

[feenstra]

Ok, wszystko jest możliwe, cegła może spaść na głowę, ale jakie są
szanse że 30letnia kobieta wychodząc za mąż za 30latka zostanie
wdową w wieku lat 50ciu? 10%? A jeśli wyjdzie za 60latka? 95%
niestety.. Miłość jest wspaniała ale samotne kilkadziesiąt lat (już
widzę te tłumy mężczyzn ustawiające się w kolejce żeby związać się z
50letnią wdową) musi być koszmarem. Ale jeśli jesteście opiekuńcze
(już wkrótce wasi mężowie będą wymagali opieki) i nie boicie się
samotności, wasza sprawa.. Ja nie chcę być sama, wybrałam mężczyznę
w swoim wieku. Plus mężczyźni starsi o kilkadziesiąt lat wzbudzają
we mnie obrzydzenie, ale to już kwestia gustu, a o gustach się nie
dyskutuje

że się wtrące....

[minutka_1]

Wiecie co ja wolę żyć pełnią szczęscia przez 10 lat niz być
niespełniona przez całe zycie. A młodzi meżczyźni tacy własnie są
nieodpowiedzialni, niedoswiadczeni,nie do końca rozwinięci
emocjonalnie i z reguły mają nieodpowiednie podejście do kobiet
(swoich kobiet - bo tu akurat o kochankach nie mówie). Niestety
miałam doczynienia z takimi i juz nigdy wiecej. Wy wybieraci
rówieśników - Wasza sprawa. My starszych i to tez niech zostanie
naszą sprawą i naszym wyborem.

ja też chce do waszego klubu!!!!!!!!!!

[grappa35]

Nie jestem w tej chwili na bieżaco bo czytałam was ok15-tej ale
podoba mi sie ten wątek i musze dodac swoje 5groszy.U mnie jest18lat
różnicy ale my już mamy 12letni staż.Nie mam już motylków w brzuchu
ale jestem szczęśliwa.Mój ukochany ma już po 50 i wkurzają mnie
komentarze typu że facet po 50 to już starzec itp.Zawsze mi sie
podobali starsi odemnie i nie czuje sie gorsza miałam kilka związków
z rówiesnikami ale nic nie wyszło oni dla mnie byli strasznie
dziecinni.I zgadzam sie z tym co napisała minutka_1 ze lepiej sobie
poży 10 lat w szczęśliwym związku niż obchodic 50-leci w związku
który nie dał mi tego czego naprawdę mi było trzeba.

[minutka_1]

Witaj:)no Ty chyba jesteś rekordzistką jeżeli chodzi o staż. Napisz
coś wiecej o swoim związku, macie dzieci? Mnie tez wkurzają teksty o
zdziadziałych 50 latkach...to nie jest reguła!!!To wszystko zalezy
od podejscia do zycia bo tak naprawde starzejemy sie na własne
zyczenie.
Ojciec mojego ma 72 lata..fakt nie wyglada jak młodzieniaszek ale
jest tak zywiołowy, lubiacy poimprezować, ze az miło sie na niego
patrzy. On po prostu nie daje sie starosci.
pozdrawiam

[feenstra]

1. Dlaczego uważasz że albo 10 lat szczęścia albo niespełnienie całe
życie? Jest jeszcze trzecia, najpopularniejsza opcja - kilkadziesiąt
lat (oby całe życie!) szczęścia. Wspólne szaleństwa młodości,
dorastanie (czasem długo po trzydziestce:-), wspólne starzenie się.
Takie pary mnie otaczają a widok dziadka czule całującego równie
sędziwą babcię w rękę jest dla mnie jednym z najromantyczniejszych
widoków jakie widziałam w życiu.
2. Generalizujesz. Nie wszyscy młodzi mężczyźni
są "nieodpowiedzialni, niedoswiadczeni, nie do końca rozwinięci
emocjonalnie i z reguły mają nieodpowiednie podejście do kobiet".
Mój niespełna trzydziestolatek jest niesamowicie dojrzały,
odpowiedzialny, a emocjonalnie rozwinięty bardziej niż większość
znanych mi kobiet:-) I nie jest żadnym wyjątkiem!
3. Faktycznie nie moja sprawa, po prostu nie rozumiem takiego
wyboru, świadomego skazywanie się na nieuniknione cierpienie. Ale -
masz rację - Wasza sprawa, Wasz wybór

[crunch-4]

Widocznie trafilas na nieodpowiedzialnego, moj jest pare lat
starszy i jest wszystko dobrze miedzy nami. Jezeli chcesz byc , ze
starszym mezczyzna badz ale nie pisz,ze mlodsi sa gorsi. Pewnie ,ze
wasza sprawa z kim sie spotykacie tylko nie krzywdzcie innych -
dzieci.

[minutka_1]

Bardzo mozliwe ze trafiałam na nieodpowiednich facetów..a moze to ja
nigdy z zadnym młodszym bym sie nie dogadala..nie wiem. Pisze ze
mlodsi sa gorsi..ale pisze to w swoim imieniu i sa gorsi dla mnie,
kazdy ma swoje zdanie i ja tak własnie uwazam. Wy za to piszecie ze
starsi budza u Was obrzydzenie..ok to tez jest Wasze zdanie.Gdyby
wszytscy mieli identyczne poglądy to świat by zwariował.

hmmm co to znaczy krzywdzić?

[niesforna80]

co to znaczy nie krzywdzcie innych - dzieci?
czy uważasz, że dzieci zrodzone z miłości, kochane i wychowywane pod
dachem, w którym czuć miłość, widać ją są krzywdzone??

[hot_kitty]

ja wlasnie sie zakochalam w takim facecie i mam dylemat :(

[grappa35]

Nie wiedziałam że jest tyle dziewczyn zakochanych lub podkochujących
sie w sarszych męszczyznach,bo choc nie mam juz 20lat to nadal widze
że ludie patrzą dziwnie na ulicy na mnie kiedy przytulam sie ze
swoim ukochanym.Moja wredna kuzynka powiedziała mi kiedyś że jestem
nekrofilką .Nie odzywam sie do niej.:)

do grappa35

[niesforna80]

a ile jest między wami różnicy? jak długo jesteście razem?

[grappa35]

18lat różnicy a 4 grudnia pyknie nam 12 lat:)

[niesforna80]

a macie dzieci? czy widać różnicę wieku i ile Ty masz lat?

[grappa35]

Ja mam 35 mój ukochany 53lata mamy 9-letnią córeczke aha nie mamy
ślubu ale planujemy niebawem.Różnice widać bo mój ukochany jest siwy
od 30 roku zycia a ja nie wiem czy wyglądam na młodszą niż jestem
ale ubieram sie nie jak matrona 35letnia tylko bardziej młodziezowo.

[niesforna80]

to tak jak u nas :) On siwy... a ja ponoć nie wyglądam na 28 :) no i
nie ubieram się poważnie... raczej mam swój zwariowany, luźny styl,
noi gapią się zwłaszcza starsze panie... z taką... zawiścią w oczach
i niedowierzeaniem :) a my planujemy dzieci... a przynajmniej jedno!

[grappa35]

Ja to już przyzwycziłam się do głupich spojrzeń ale fakt faktem są
wkurzające.Nasza córka kiedy była młodsza wkurzała sie na
dzieci ,które mowiły,że przyszedł po nią dziadek do przedszkola.Ale
mądra z niej dziewczynka i po jednej i drugiej rozmowie
zrozumiała.że czy rudy czy siwy to niewazne jak wygląda wazny jakim
jest ojcem.I teraz mając 9lat kiedy zaprasz swoje koleżanki lub
kolegów do domu to dzieci się pytają czy będzie jej tata,ato dlatego
ze on zawsze im wymyśla jakieś fajne zabawy .

[niesforna80]

to bardzo fajnie!
ja też wychodzę z założenia, że kwestia podejścia, wychowania i
wszystko może być ok.
a na obłudę i chamstwo innych ludzi niestety nie ma rady, można
jedynie ignorować!
mój pierwszy mąż był ode mnie niższy i też się głupie laski gapiły,
więc jestem przyzwyczajona!
a czasem to nawet sobie jaja robię z takich bab, co to nie potrafią
się przestać gapić!
moi znajomi niektórzy są w szoku, ale akceptują mój wybór, bo to
moje życie!

12leni staż to juz coś moge powiedziec!

[grappa35]

Wszystkie kochające starszych i wachające się podjąc decyzje
przestańcie się zamartwiać co powiedzą rodzice czy
sasiedzi.Jesteście dorosłe zakochane wiec cieszcie się tym i
spełniajcie swoje marzenia.My jesteśmy ze sobą 12lat bywało różnie
ale tak jest w kazdym związku i nikt mi nie wmówi ze gdy sie
kłóciłam z moim Ukochanym to powodem była zbyt duża różnica
wieku.Zawsze znajdą sie ludzie którzy będą krytykować Wasz wybór ale
to jest WASZ wybór więc niech sie odwalą a Wy bądzcie szczęśliwe,Tak
jak ja jestem:):):):):)

[niesforna80]

ja też chcę być szczęsliwa i mieć w dupie wszystkich, dla których
mój wybór będzie zły!
nie mam zamiaru się przed nikim tłumaczyć, dlaczego zrezygnowałam z
30 paro latka i zakochałam się w 60 latku :)
co to za różnica... jedyne czego nie przeskoczę to, to, że nie
zestarzejemy się razem... ale trudno... i tak kocham!! :)

czy któraś z was jest może z warszawy?

[niesforna80]

ja zamierzam za jakiś czas przeprowadzić sie do tego miasta i
niestety nie znam tutaj nikogo oprócz mojego ukochanego, fajnie by
było poznać dziweczynę w podobnej sytuacji!! :)

[grappa35]

Ja mieszkam w Poznaniu.Poznasz sobie znajomych ale nie szukaj nikogo
na siłe co ma podobną sytuacje bo niby co to znaczy ta
Twoja "sytuacja"? To ze masz meszczyzne starszego od siebie czy to
że jesteś na zabój zakochana.Mam nadzieje ze to drugie:):):):)A ztym
wspólnym starzeniem sie to zobacz ile par tego nie przezywa nawet
jeśli są rówieśnikami.Rozwody przedwczesna śmierć.Ciesz się chwilą
obecną ,że masz kogoś kogo kochasz z wzajemnością.Czy myślisz że
wszystkie Twoje lub moje rówieśnice mają takie szczęście jak my?

[niesforna80]

myślę, że mamy dużo szczęćia... no i oczywiście tak samo myslę, że
ludzie i tak nie spędzają ze sobą całego życia, napisałam tylko że
tego nie przeskoczę, ale nie zamartwiam się tym, bo wiem, że nie ma
sesnu!
moja przyjaciółka straciła meża w wypadku i została sama z 3 letnim
dzieckiem, więc nie myślę w takich kategoriach, że moje dziecko może
zostać w wieku kilku lub kilkunastu lat bez ojca... najważnejsze
żeby ojciec kochał i był kochany...
fajnie, że się pojawiłaś na naszym forum, bo masz już spore
dowświadczenie i zawsze możesz coś optymistycznego i mądrego
napisać...

Szczęsciary:)

[minutka_1]

Dziewczyny podpisuje pod tym wszytskim co piszecie. Ja tez jestem
szczesliwa bardzo bardzo..moze moje szczescie nie trwa jeszcze długo
bo niecałe 2 latka ale mam nadzieje ze potrwa jeszcze baaaardzo
dlugo tak jak i Wasze:)
Niesforna nie martw sie ze nie bedziesz nikogo znała z Wawy. Ja tez
sie przeprowadziłam 500 km od mojego domu i tez nie znalam nikogo
oprocz mojego. Teraz jest zupelnie inaczej mamy wspólnych znajomych,
zaprzyjaźniłam sie z jego dziecmi i na brak towarzystwa nie moge
narzekac. Zobaczysz ze u Ciebie tez tak bedzie tylko na to trzeba
troche czasu.

[niesforna80]

Wiem, tylko trochę boję się samotności w wielkim mieście... chociaż
moje kiedyś było Wojewódzkie i nie należy do najmniejszych!
Mam tu jednak sporo znajomych i trudno mi się będzie rozstać z
nimi.. ale miłość... :)

[lilaaaa]

Hej, ja mieszkam w Warszawie:-)

[lilaaaa]

Hej, ja mieszkam w Warszawie:-)
A jesli chodzi o ludzi gapiacych sie na nas - po prostu pokazuje im jezyk:-) Wtedy odchodza zmieszani. ogolnie to nie zwracam na nich uwagi, moj mezczyzna jest bardziej stonowany w miejscach publicznych - mi zas nie przeszkadza stanac na srodku chodnika i calowac go:-)
U nas widac roznice wieku, w koncu wynosi ona 35 lat. Owszem, czasami to odczuwam, ale uczucie jest na tyle silne, ze nie zwracam na to wiekszej uwagi. Ja jestem 22 letnia studentka, on juz 57 letnim mezczyzna.. Jesli chodzi o wyglad to nie jest ani siwy ani gruby i ma tez wszystkie swoje zeby;-) He he, dodam, ze wlosow nie maluje:D To tak a propos uszczypliwosci innych kobiet;-)

[niesforna80]

hehe, fajnie! mój Ukochany też ma wszystkie swoje zęby i to bardzo
ładne i białe :)
poza tym jest szpakowaty, ale zupełnie mi to nie przeszkadza!
nie ma zmarszczek, może jedynie kurze łapki, ale takie to nawet ja
mam!
no i jest wysoki i nie ma nadwagi!
Jest zadbanym i pachnącym mężczyzną!
Kocham Go bardzo!
A w łóżku wcale nie czuję się jak ze staruszkiem.... jest bardzo
podniecająco i zmysłowo i .... :)

do hot_kitty

[niesforna80]

może napiszesz coś więcej to może uda nam się ocenić Twoją
sytuację! :) a tymczasem głowa do góry!!

[diodunia]

a u mnie jest tak znamy sie rok jest miedzy nami 19 lat roznicy, od poczatku to
on byl bardziej zaangazowany i dawal z siebie mnostwo,troszke sie to zmienilo po
9 miesiacach (i tez czesciowo z powodu naszej pracy zawodowej ) zmniejszyla sie
liczba czasu jaki spedzalismy razem,nie widzielismy sie jakis czas, on twierdzi
ze urwal kontakty bo nie chcial mnie krzywdzic,a w zyciu jest uczciwym
czlowiekiem.los chcial i teraz odnawiamy kontakty i jest jeszcze lepiej niz jak
sie poznalismy,jest miedzy nami wiecej czulosci wiecej radosci z kazdym
spotkaniem.Nie wiem czy bedziemy razem do konca,czy kiedys zamieszkamy razem itp
ciesze sie ze moge z nim byc.

nowy wątek- powitanie nowych dziewczyn :)

[niesforna80]

hej, dziewczyny, te nowe i te, które są już na forum dłużej...
napiszmy po kilka zdań o sobie i niech nowe dziewczyny też się
przedstwią!
jeżeli chodzi o Panie, które nas krytykują... może przestaniecie,
albo nie ma sensu pisać, bo my nie potrzebujemy krytyki, ale wymiany
wpsólnych dowświadczeń z kobietami, które są związane ze starszymi...
pozdrawiam wszystkich!

niesforna 80 ( może ja zacznę :) )

[niesforna80]

a więc..
mam 28 lat, mój mężczyzna 58 i jesteśmy razem około 8 miesięcy...
nie mieszkamy razem, bo dzieli nas odległość około 500 km, a poza
tym ja jeszcze nie dostałam rozwodu, no i czekam aż wszzystko się
ułoży... zamierzam przeprowadzić sie do Niego, zacząć nowe życie
razem z Ukochanym!
jest nam ze sobą bardzo dobrze, nigdy nie czułam się bardziej
kochana i doceniana... po prostu jestem szczęśliwa... na początek to
wystarczy! :)

[grappa35]

Tak sobie czytam te wszystkie wypowiedzi i szlag mnie trafia co za
kocopoły niektóre dziewczyny piszą.Chodzi mi o dzieci.W jaki sposób
ja niby skrzywdiłam córke albo któraś z was skrzywdzi swoje przyszłe
dziecko.???????????Moja córka nigdy sie nie wstydziła ojca ona sie
wkurzała jak ktoś moze nie wiedziec ze to jest jej tatuś.Jakby
przyszedł np po nią mój kochanek jezeli takowy by istniał dzieci
pomyślałyby że to tata to co dziecko ma sie wstydzic,cieszyć czy
moze tłumaczyc?Ach!!Kiedyś byłam świadkiem takij sytuacji.Mama
kolegi z klasy mojej córki jest na coś chora ma łysą głowę ale tak
na czubku,kobieta ukrywa to jak moze ale i tak widac.Jedna
dziewczyna ze starszej klasy coś tam komentowła ,że ten chlopak ma
przegwizdane i takie tam amoja córka zapytała jej czy gdyby jej mama
zachorowala i tak wygladała to czy było by jej miło słuchac takich
rzeczy.Zrobiło mi sie bardzo fajnie byłam z niej cholernie dumna.Ale
sie chwale nie?Myśle że ta rozmowa jeszcze za czasów jej przedszkola
dała rezultaty w obie strony.

te, ktore widza dojrzalego mezczyzne

[kraxa]

Jako pokurczonego dziadka w szarym swetrze rozpinanym i spodniach od
slubnego jeszcze garnituru podciagnietych pod sama
brode...Powiedzcie, bylyscie gdzies w tzw "swiecie" czy tylko do
Mlawy sie wypuszczacie ;-PPP? Jak mozna pieprzyc takie farmazony-
jedzcie chociazby do Niemiec, albo lepiej do Holandii, Frncji czy
UK. Popatrzcie sobie jak wygladaja, jakie maja sylwetki, ubrania,
czy fryzury faceci kolo 50-tki i przestancie sadzic bzdury jak malo
ktory ;-DDD W Polsce to juz tez sie dzieki Bogu powoli zmienia, i
smiem twierdzic, ze szybciej u panow tzw"starszych" bo juz maja
troche oglady i srodki na to, a statystyczny polski 30-kilkulatek,
to lysa pala ubrana w jakies bermudy ( skauci piwni czy co?) i
sandaly ze skarpetami...

[doro-tka]

Za stary.... mój mąż jest ode mnie o 9 lat starszy i to już jest dla
mnie odczuwalne, na prawde nie polecam, a z czasem się do niego
człowiek dostosuje i z młodej babki zrobi się stara babka.
O seksie to już w ogóle nie wspomnę, katastrofa!!!!!!!!!!

doro-tka - przykro mi, że

[niesforna80]

masz takiego męża, ale to nie zależy do wieku!

[piorunka]

Witam Was serdecznie!!!
po pierwsze - dziękuję niesfornej za wskazanie w innym wątku tego forum :)
po drugie - jutro mija druga rocznica naszego ślubu.
A My to Ja - lat prawie 31 i mój Skarb Najsłodszy - lat prawie 51.
Razem od lat siedmiu. I jutro będziemy obchodzić juz drugą rocznicę
najwspanialszego dnia naszego życia.
Mam nadzieję,że od czasu do czasu bedę mogła tu powymieniać się z Wami swoimi
przemyśleniami, doświadczeniami a czasem mieć przed kim poskarżyć się na
rzeczywistość :)) i prozę życia.
Pozdrawiam.

[niesforna80]

witaj piorunka!!!
fajnie, że jest ktoś kolejny, kto jest szczęśliwy w takim związku!
może dzięki temu fotrum obaliy stereotyp jaki panuje wśród ludzi..
że młoda d... tylko na kasę staruszka leci, a On na jej młode ciało!!

Już obalamy stsreotypy

[minutka_1]

Fajnie ze jest nas coraz więcej. I pewnie jeszcze będą się pojawiac
nowe szczęściary. Na pewno złosliwe komentarze również ale co tam
damy rade nie??

[niesforna80]

pewnie że tak!!
a piorunka może coś napisze więcej o sobie!!!? :)
macie dzieci? co robicie w życiu?
może jakieś recepty na szczescie?? :)

jestem szczęśliwa :)

[niesforna80]

tak sobie myślę, że właściwie to z jednej strony trochę to dziwne,
że istnieje takie forum, no bo jeśli większość z nas jest szczęśliwa
i nie przejmuje się innymi.. ale..
z drugiej strony to własnie ta chora rzeczywistość, ludzie źli i
zawistni powodują, że musimy się wspierać i potrzebujemy ciepłych
słów akceptacji od takich jak my.. brzmi to jakbyśmy były innne...
ale jesteśmy, bo spotykamy się z mężczyznami o kilkadziesiąt lat
starszymi i dla nas to normalne i nie widziałybyśmy w tym problemu,
ale to właśnie ludzie powodują, że mamy obawy!
krytyka jest najgorszą rzeczą jaka nas spotyka, bo my po prostu
chcemy być szczęśliwe...!!!!!!!!!
tak naprawdę to nie ma nic dziwnego w naszych związkach... jest
miłość jak w każdym udanym związku!! jest seks, jest czułość, jest
zaufanie...
wszystko jest tak samo jak byśmy były z 30 latkami!!!
więc po co tyle krzyku???
nie rozumiem tego... ja dopóki nie trafiłam na to forum, nie
myślałam wcale, że ludzie mogą mnie źle odbierać, dodam, że mnie to
nie obchodzi nic a nic!
więc, kobiety drogie wszystkie zakochane i szczęśliwe!! bądźmy
szczęśliwe i już! :)

[piorunka]

:)))
nie ma recept...bo każda z nas ma swoją własną,niepowtarzalną i wyjątkową historię.
My jesteśmy razem od sześciu lat, znamy się już 11. Początki były trudne i
pewnie większość z Was właśnie przez to przechodzi albo już przeszła. Sprzeciw
Rodziny, moi rówieśnicy pukali się w czoło a znajomi mojego wówczas niemęża
traktowali mnie jak tzw. chwilówkę, do czego po latach szczerze do bólu się
przyznali...ale z czasem wszyscy się wzajemnie oswoili, towarzystwa moje i Męża
się poznały
(wyprawiliśmy kilka imprez, które w tym pomogły :) ) Rodzice się przekonali,że
to poważny,rozsądny,poukładany facet i wszyscy odetchnęli z ulgą.
Mój problem - typowy dla większości mężatek.....teściowa :))))
ale dzięki Mężowi da się wytrzymać.

Aha, jestem z Warszawy.

[lilaaaa]

Znajomi mojego mężczyzny to oczywiście ludzie starsi, poznałam tylko mężczyzn - z wiadomych względów. Gdy pierwszy raz spotkałam się z takim jednym kolega i on siedzial i patrzyl sie na mnie z takim ironicznym usmiechem, to wyparowalam: I co Pan sie tak glupio usmiecha? Zbilam faceta z tropu, do konca spotkania byl mily i teraz juz wszystko jest ok;-) Jednych znajomych lubie bardziej, innych mniej:-) Podobnie jak moj facet:-)
Problem jest jeszcze z rodzina.. siostra caly czas mi docina, z rodzicami to juz nawet na ten temat nie rozmawiam. Za to dzieci mojej siostry bardzo go lubia:-) Moj facet chcial nawet pojechac do moich rodzicow i porozmawiac z nimi...ale odwiodlam go od tego pomyslu:-)
Jest tylko jeden problem... ja chcialabym pojechac do Afryki, jako wolontariuszka, a On nie chce sie na to zgodzic, ciagle mi mowi, ze zycie mi niemile itp. Nie chce sie mna rozstawac, ale nie chce tez ze mna pojechac, bo ma tu male dzieci w Polsce. Dla mnie to On moglby nawet tam w hotelu mieszkac, ale zeby byl obok...Chyba go nie przekonam:-(

lilaaaa, no i właśnie to są czasem takie

[niesforna80]

problemy, z którymi trudno sobie poradzić... z tego co pamiętam, to
Ty masz chyba 22 lata i jesteś jeszcze studentką?
wydaje mi się, że to może być dla Ciebie problem, że będziesz
musiała zrezygnować z niektórych rzeczy na rzecz.. miłości i Twojego
ukochanego.. ale ja niestety tez to wiem.. i myślę, że tak jest w
każdym związku... chociaż.. mój były mąż pozwalał mi na każdy wyjazd
jaki tylko miałam ochotę, oczywiście nie były to wyjazdy do Afryki,
ale nie sprzeciwiał się jak miałam ochotę pojechać na festiwal
filmowy na tydzień... i to też nie było dobre, bo teraz czuję się
tak, jakby mu to było obojętne wtedy, no i może dlatego moje
małżeństwo się rozpadło.. ale wracając do Twojwj Afryki, to fajnie
jest mieć jakieś cele, plany, marzenia, gorzej jak nie można ich z
jakiś powodó zrealizować, bo na przykład druga połowa się nie
zgadza.. i co tu zrobić???
może jak Twój Ukochany zobacz, że Ty się w tym postanowieniu nie
poddajesz, że wciąż o tym mówisz, myślisz.. traktujesz to poważnie,
to popatrzy na to innaczej, może pojedzie nawet z Tobą.. chociaż
perspektywa zostawienia dzieci...
Uważam, że powinnaś walczyć o swoje, chociaż wiem, że to trudne!
Ale... chociaż ja jestem tylko 6 lat od Ciebie starsza, to uważam,
że jesteś za młoda, żeby rezygnować z marzeń... i On powienien to
zrozumieć, nawet jeśli to wyjazd do Afryki... :)
Mam nadzieję, że znajdziecie w tym temacie porozumienie!
A jeśli wydziesz bez Niego.. to też zawsze jakiś sprawdzian waszych
uczuć... jak kocha, to poczeka.. wiem, że to nie łatwe, bo sama
spotykam się z moim facetem dwa razy w miesiącu na dwa, trzy dni,
ale kochamy się i to jest najważniejsze!! :)

[niesforna80]

[niesforna80]

:) ja już nie mam teściwej... za to mój Ukochany ma, chciaż moja
mama nic jeszcze nie wie i strasznie się boję chwili, w której
rodzice dowiedzą się o moim Ukochanym, a raczej o tym ile ma lat!!
nawet sobie nie wyobrażam ich reakcji, bo nie wiem jakie mają na ten
temat zdanie, ale mam nadzieję, że uda mi się kiedyś zachaczyć o ten
temat i zobaczymy...
a tak na marginesie, to jak moja przyjaciółka wychodziła za mąż rok
temu za faceta o 15 lat starszego, to nie myślałam, że to coś
dziwnego, ale nigdy nie przypuszczałam, że mogę sama mieć kogoś
starszego i to o 30 lat!!!!! :)
dziwne to życie.... :)

niesforna80

[lilaaaa]

Mój mężczyzna nie żałuje mi wyjść do klubów- czasami wychodzę z nim, czasami ze znajomymi, nie żałuje imprez, nie żałuje wyjazdów na wakacje czy na weekend gdzieś w Polskę. Jeśli chodzi o Afrykę, to szkopuł jest w tym, że tam jest po prostu niebezpiecznie i on sie o mnie najzwyczajniej w świecie boi. I w sumie go rozumiem... Ale z drugiej strony - naprawdę chciałabym tam pojechać i pomagać ludziom... Jeszcze nie podjęłam decyzji, nie wiem co zrobię. Raczej nie zrobię nic wbrew jemu, bo wiem, że on nie zrobi nic przeciw mnie. Kocham go, a miłość to są kompromisy. Ostatnio mieliśmy okazję o tym rozmawiać - po syt. u Rokitów ( choć nie wierzę, że Rokita nie wiedział o planach Nelly, raczej razem to wykombinowali). Ja uważam, że ona nie powinna tak postąpić. Mój mężczyzna wspiera mnie w nauce, ja wspieram go w jego interesach, a raczej po prostu nie przeszkadzamy sobie nawzajem..:-)
Co do rodziców - rozumiem Ciebie, to ciężki orzech do zgryzienia.. Tu nie można dać żadnej rady, sama powinnaś wiedzieć jak ich o tym poinformować - bo w końcu tylko ty znasz swoich rodzicow..
Pozdrawiam ciepło w te piekne, sloneczne przedpoludnie:-)

[diodunia]

moi rodzice od samego poczatku wiedza, ze spotykam sie z mezczyzna starszym o 19
lat,nie bylo jakis wiekszych problemow w zwiazku z tym, nie poznalam ich jeszcze
ze soba, ale mysle ze i na to przyjdzie pora.Bardzo bym chciala aby tak sie
stalo.Wczoraj obchodzilismy rocznice i bylo cudownie.Jestem z wami dziewczyny.
Aha jestem z Katowic
pozdroweczki

[nammafa]

Witam Katowice po sasiedzku :)
ja moze jeszcze nie obchodze rocznicy...ale kto wie co bedzie za
rok :)

witam raz jeszcze wszystkie nowe dziewczyny!

[niesforna80]

[niesforna80]

Cieszę się, że tyle was i że wciąż przybywa na nasze forum coraz
więcej kobiet! Mam nadzieję, że po ttlu przykladach szczęśliwych
związków niedowiarkowie nareszcie się od nas odczepią i uwierzą, że
można być szczęśliwym bez względu na to, ile lat ma nasz wybranek!!
Szkoda, że na nasze forum nie trafił rzaden mężczyzna, który spotyka
się z młodą kobietą, ale może kiedyś...!
Tak się zastanawiam, czy wasi mężczyźni wiedzą o tym forum?? Bo mój
tak! I nie ma nic przeciw żebym się tu wypowiadała!
Nawet cieszy się, że nie jestem sama :)
Pozdrawiam!

lilaaaa!!

[niesforna80]

kurcze, tak sobie czasem myślę, że właściwie to moje życie i nic
nikomu do tego z kim się spotykam, ale żałuję, że nie mam normalnej
rodziny!
moja mama kiedyś zdradzała mojego ojca i to z młodszym o 20 lat
facetem, więc jeśli powie mi cokolwiek złego na mój temat i różnicy
wieku między mną a Nim, to chyba nie wytrzymam i powiem jej co myślę
o tym, co Ona wyprawiała, bo oczywiście mój tato o niczym nie wie,
albo jest na tyle głupi, że udaje, że nie wie!!! ;-/
w każdym razie nie mam zamiaru się tym przejmować!
chcę tylko spokoju i szczęścia z moim ukochanym!!
tak naprawdę, to chciałabym już przeprowadzić się do w-wy i
zamieszkać razem z nim....
nie wiem co będzie kiedyś, za 10 lat , za rok nawet, ale wiem, czego
teraz chcę i to najważniejsze!

re re qm qm

[nammafa]

moze ja nie powinnam sie tutaj wypowiadac bo jeszcze nie
jestem "zwiazana"...ale..
ale wszystko zmierza w tym wlasnie kierunku.
Mam 30 lat a on 50.. ja jestem wolna, on jest wolny, ja nie mam
dzieci, on nie ma dzieci... :)
wiecie?
zaden przedstawiciel plci meskiej nie pociagal mnie tak jak
on...moze jest to spowodowane szacunkiem jakim mnie darzy,
delikatnoscia i smakiem...niespodziankami w postaci rozy wetknietych
w roznych miejscach (samochod, skrzynka na listy) czy anonimowych
kartkach :) to wszystko powoduje, ze jakas dziwna sila mnie
przyciaga do niego.
jestem w tej dobrej sytuacji, ze moi znajomi dopinguja mnie i wrecz
namawiaja na blizsza znajomosc z nim..nikt nas nie neguje. Pewnie
dlatego, ze wiedza jak ukladalo mi sie z rowiesnikami i ile
przeszlanm w zyciu..

to wszystko jest takie fajne :) i choc do konca nie przyznaje sie
sama przed soba ..to chyba cos zaczyna sie dziac !! a mnie jest z
tym najzwyczajniej w swiecie bardzo dobrze :)

zobaczymy co przyniesie zycie..

nie wolno sluchac co mowia inni. Krytykuja bo utarlo sie, ze pary
musza byc rownolatkami (mniej wiecej).
Zycie trzeba brac garsciami. jesli los zsyla nam 50 latka i jest nam
z tym dobrze to nalezy sie tym cieszyc, nie sluchajac i nie patrzac
na ludzi wokol...
Znajomi mi mowia....nie wiesz co bedzie jutro, wiec bierz i
kochaj....

i ja tak zrobie.
wszystko w zgodzie z soba i wlasnym sumieniem.

pozdrawiam wszystkie :)

[niesforna80]

:) właśnie to jest niesamowite, że nasi faceci są wspaniali,
romantyczni, opiekuńczy, potrafią zadbać o nas i wiedzą jak nas
zdobyć, a raczej czym.. mój Ukochany niestety nie wtyka mi kwiatów
do skrzynki, bo za daleko mieszkam, ale kiedyś chciał przyjechać do
mojego miasta i rozwiesić plakaty z napisem, że mnie kocha!! hehe
powstrzymałam go, bo to małe miasto :) no i niektórzy mogliby się
domyśleć!
no ale w okazywaniu uczuć na szczęście nie brakuje mu wyobraźni...
ostatnio zaskoczył mnie prezentem... kupił mi perfumy, wiem, że to
nic dziwnego, ale dla mnie tak, bo ja nigdy nie używałam perfum a te
bardzo mi się spodobały i polubiłam pachnieć! :)

[dreamgirl3]

Mam 20 lat, a moj facet 35 lat. Wczesniej nigdy nie powiedzialabym
ze bede w stanie zwiazac sie z kims z kim dzieli mnie taka roznica
wieku, ale teraz... nie wyobrazam sobie innego zycia. Kocham Go bo
dzieki niemu czuje sie bezpiecznie, czuje sie piekna jak nigdy
dotad.. On daje mi bezpieczenstwo, troske, cieplo, poczucie ze
jestem kochana.. czego wiecej moglabym chciec? Jest wspaniale ; )

Pozdrawiam dziewczyny ; )

dreamgirl3

[niesforna80]

hej hej witamy kolejną szczęśliwą kobitkę!pozdrawiamy i życzymy szczęścia! :)
a jak długo jesteście razem?

[aaniula]

do dreamgirl3 u mnie jest podobnie bo ja też mam 20 lat a moje
Kochanie 34,dzięki Niemu jestem najszczęśliwsza na świecie, daje mi
wszystko to, czego kobiecie potrzeba ......chwilo trwaj! pozdrawiam

różnica wieku a odległość

[niesforna80]

witajcie, niby wszystko jest ok. ale ostatnio pojawił się mały
problem... a właściwie nie wiem czy to jest problem, ale wolę
dmuchać na zimne...!
otóż, mój Ukochany zmienił niedawno pracę, właściwie to jakiś czas
był bezrobotny, a raczej pracował na swój rachunek, można
powiedzieć, że nie był przyzwyczajony do wstawania o 7 rano i całego
dnia w pracy.. oczywiście wstawał każdego dnia, szedł załatwiać
swoje sprawy, ale wychodził z domu około 10.00 a nie o 08.00, mógł
sobie zrobić tzw. przerwę na obiad, lunch itd.
a od września jest dyrektorem placówki kulturalnej, dodam że bardzo
dużej, której podlegają filie, no i biedak od kilki tygodni chodzi
niewyspany, zmęczony i rozdrażniony, a moje telefony w
nieodpowienich momentach go drażnią, a ja się denerwuję, że mamy
mało czasu nawet na telefony, bo nawet wieczorami każdy z nas ma coś
do zrobienia.. no i nie wiem co się dzieje!!
boczymy się na siebie od kilku dni zamiast cieszyć się, że w sobotę
przyjadę i będziemy mieć tylko dwa dni i tylko dla nas!
nie wiem jak się zachować w tej sytuacji, bo nawet jak się staram
być miła to i tak coś palnę nie tak jak trzeba i zostaje to inaczej
odebrane... telefon to nie to samo co rozmowa w cztery oczy! :(
jest jakoś dziwnie i nie wiem czy to przez jego zmęczenie, czy
tęsknotę czy odległosć, która mnie też denerwuje...

[diodunia]

Myślę, że każdy człowiek musi się dostosować do zmian jakie szykuje mu życie, a
najtrudniej jest dla tej drugiej połówki.Moja droga niesforna80 nie przejmuj się
i nie dawaj poznać, że jesteś zmartwiona, jak się spotkacie to sytuacja się
zmieni i tylko TY będziesz dla niego istniała (jestem przekonana, że tak się
stanie!)
Też miałam podobne problemy w zasadzie one ciągle się pojawiają, bo mój Ukochany
jest lekarzem i w zasadzie to mamy bardzo mało czasu na spotykanie się i możesz
sobie tylko wyobrazić jak jest zmęczony, ja natomiast (na początku naszej
znajomości) nie pracowałam na całym etacie więc mieliśmy dla siebie więcej
czasu, mogłam się dostosować, po jakimś czasie jednak zaczęłam pracować pełną
parą. Jest to niewątpliwie trudne, ale wszystko można zaplanować,po jakimś
czasie zrozumiałam też, że nie będziemy w stanie spędzać razem każdego wieczoru
(nawet jak zamieszkamy razem:(.Nie denerwuj się tylko ciesz się na
nadchodzące spotkanie.Mam nadzieję, że spędzicie cudowny weekend.

[niesforna80]

hej hej!
dzięki za słowa pocieszenia, przydały się i uśmiechnęłam się na myśl o
weekendzie... mam nadzieję, że wszystko będzie dobrze!

[iberia.ibeeeriaa]

nie przejmuj się , ja mogłabym zostać posądzona o pedofilię ;DDDDDDD

[niesforna80]

??? coś więcej?? :)

oczekiwany weekend!

[niesforna80]

dziś jadę do mojego ukochanego na weekend :) cała sobota i niedziela
dla nas! trzymajcie kciuki żeby wszystko było ok.

[minutka_1]

Życzę milego weekendu - napewno bedzie cudowny jak te poprzednie.
A co do braku czasu to niczym sie nie przejmuj. Moj prowadzi wlasną
firmę zagoniony od rana do późnego wieczora i jak się spotykalismy
raz na 2 tyg to zostawały tylko telefony. I bardzo czesto sie
zdarzalo ze dopiero rozmawialismy nocą..bo On nie mogł..rownież był
momentami wykończony. Kiedyś przy nocnej rozmowie zasnelismy
obydwoje ze słuchawkami w uszach i telefonami przy poduszce
obudzilam sie o 5 rano a czas połączenia trwał 7 godź:))) na
szczescie było darmowe:)
Więc nic sie nie martw to normalne
Jeszcze raz zycze udanego weekendu:) i czekamy na relacje

Ja tez witam wszystkie nowe dziewczyny!!

[minutka_1]

Super że forum sie rozwija i powieksza i że jest nas już tak duzo. I
pewnie jeszcze bedzie przybywać.
Niesforna pytałaś czy Nasi panowie wiedza o forum. Mój wie czasami
czyta go sobie a jak nie ma czasu to pyta co tam u Was
słychać..fajnie do tego podchodzi.

[niesforna80]

oo, fajnie! pozdrowienia dla Niego! :)
ciekawa jestem ile jest takich dziewczyn jeszcze.. ja ostatnio byłam
w Poznaniu i siedziałam pijąc kawę na dworcu kiedy podszedł do mnie
jakiś facet koł 50 lat i zapytał o miejsce czy wolne, po chwili
przyprowadził jakąś młodą kobietę, koło 25 lat i powiedział do
niej.. to papa kotek i pocałował czule i poszedł hihiih
fajne to było! pozdrawiam!!

[diodunia]

Fajnie, ze jest tu nas tyle.Weekend jak zwykle eh ja zajeta bylam praca a moj
Ukochany siedzial ze swoim przyjacielem przez caly dzien,czasem jestem o to na
niego zla,ze potrafi przy nim zapomniec o calym bozym swiecie, ale no coz na to
poradze starych przyzwyczajen nie zmienie.Czy Wy dziewczyny tez macie takie
sytuacje z Waszymi mezczyznami?!
Jutro ma mi zrobic kolacje jestem ciekawa jak uda mu sie ta sztuka !:-)
pozdrawiam wszystkich!

refleksje po weekendzie!!

[niesforna80]

wróciłam, trochę zmęczona, trochę zamyślona i trochę pogubiona ale
wciąż zakochana...
może jestem zbyt wymagająca, może nie rozumiem mężczyzn... a może po
prostu nie wiem czego chcę...
mój facet ma słabość do piwa, czego ja nie lubię i jakoś ciężko mi
to zaakceptować.. rozumiem, że można się napić piwa wieczorkiem, do
obiadu, albo kolacji, ale picie od godziny 13.00 nawet jeśli to
weekend mi się nie podoba :( nie jest to 10 piw ale dla mnie 3 to
już dużo... ehh nie wiem czemu robię z tego taki problem!!??
niestety rozmowa była na ten temat, ale to niczego nie zmieniło...
nie potrafię tego zaakceptować a jak o tym mówię, to On się na mnie
denerwuje i wszystko jest bez sensu!
czy któraś ma podobny problem???

[minutka_1]

Niesforna wiesz co takie związki, w których My jesteśmy potrzebują o
wiele więcej zrozumienia, poświęcenia i dopasowywania sie do różnych
sytuacji niż związki równolatków, którzy albo nie mają jeszcze
wyrobionych nawyków albo mają je wyrobione obydwoje.
W Twoim przypadku picie piwa przez Twojego Mężczyzne uważasz za coś
złego - bo Tobie to przeszkadza on natomiast nie widzi w tym
problemu bo robi tak nie od wczoraj. Nie wiem jakie Ty masz
podejście do alkoholu czy wypijesz czasami czy jesteś abstynentką.
My akurat obydwoje lubimy wypić piwko wiec nie mamy pod tym kątem
żadnych problemów.
Z drugiej strony przecież On się nie upija tylko po prostu lubi
piwo. Wiem że to się łatwo mówi ale to jest pewnego rodzaju
przyzwyczajenie pił piwo zanim Cię poznał i pije również i teraz.
My np mielismy maly problem z pasją mojego mężczyzny.
Motory...zawody, zloty - czasami cały weekend spedzamy na wyjazdach -
On z synem jeździ no a ja kibicuję. Na początku też probowałam
walczyć - to chyba za duże słowo..ale troche ograniczać bo mnie ten
sport kompletnie nie interesował i nic nie wyszlo bo Mój po prostu
kocha to co robi wiec nie pozostało nic innego jak przyzwyczaic sie
do tego i wiesz co teraz jest super - nawet nauczyłam sie jezdzić tą
maszną:)
Może to troche złe porównanie ale wiem jedno walką i ograniczeniem
tego nic nie zrobisz tylko sobie pogorszysz, wiec jezeli picie piwa
miesci sie w pewnych granicach, nie jest upijaniem się ani nałogiem
uważam że to nic złego i powinnaś odpuścić.

[niesforna80]

właśnie tutaj mam problem z rozgryzieniem tego.. bo nie widujemy się
każdego dnia a jeśli już to tylko w weekendy i nie mam pojęcia czy
to piwo jest tylko w weekendy, czy każdego dnia.. a wiem, że było
każdego dnia, bo jak byłam w wakacje, to przez dwa tygodnie dzień w
dzień musiały być przynajmniej dwie butelki!
teraz twierdzi, że ogranicza, ale nie wiem co o tym myślec.. bo
gdyby tak było to nie pił by przy mnie tyle... kurde, po prostu nie
wiem czy w to wierzyć czy nie.. a poza tym jeśli ktoś nie potrafi
przeżyć dnia albo zakończyć dnia piwem, to jest to dla mnie
uzależnienie.. a ja lubię alkohol.. zwłaszcza dobre wino. tylko że
nie tyle, aby się upić i nie każdego dnia.. raz na jakiś czas,

[kasia0410]

WITAM. JESTEM Z MĘŻCZYZNĄ 17 LAT STARSZYM OD SIEBIE. JESTEŚMY OD 3
LAT RAZEM I MIESZKAMY ZE SOBĄ. NIKT O NAS NIEWIE PRÓCZ MOJEJ
SIOSTRY, KTÓREJ NIEDAWNO POWIEDZIAŁAM O NAS. CHCIAŁAM Z KIMŚ O TYM
POGADAĆ. SPODZIEWAM SIĘ NASZEGO DZIECKA. PLANOWALIŚMY JE OD ROKU. I
UDAŁO SIĘ. NIEDŁUGO BĘDĘ MUSIAŁA POWIEDZIEĆ O TYM RODZICOM I BARDZO
SUIĘ BOJĘ. WIEM, ŻE ONI NIGDY TEGO NIEZAAKCEPTUJĄ. MAMY JESZCZE
JEDEN PROBLEM. ON MA ŻONA I DZIECKO ALE MA ZAMIAR SIĘ ROZWIEŚĆ. OD
JAKIEGOŚ CZASU COŚ PODEJRZEWA. AHA. ON WYNAJMUJE KWATERE W WAWIE ( U
MNIE)BO TU PRACUJE , A MIESZKA 200 KM OD WAWY I JEDZIE DO DOMU NA
WEEKENDY. RAZEM PRACUJEMY W JEDNEJ FIRMIE, ALE SIĘ UKRYWAMY I NIKT O
NAS NIEWIE.
POZDRAWAIM WSZYSTKICH KTÓRZY SA W PODOBNEJ SYTUACJI.

[elodia2]

a9m. Coś dla Ciebie, może się przyda;)
forum.gazeta.pl/forum/71,1.html?f=13384

[kroliczek_85]

hmmm..bylam z mężczyzną starszym o 22 lata, bylo super i to nie
roznica wieku nas podzielia tylko nie dobralismy sie charakterami,
on byl spokojnym domatorem, bardzo zamknietym w sobie,a ja ciagle
sie smieje i chetnie gdzies wychodze...rok mieszkalimy razem
planowalismy zalozyc rodzine ale z czasem doszlam do wniosku ze nie
mamy o czym rozmawiac i to nie ma sensu. teraz jestem również ze
starszym i jest cudownie - jestem pewna że to ten jedyny, roznica
wieku jest co prawda mniejsza, ale to naprawde wg mnie nie ma
znaczenia:)

[jeshu]

witam,
w moim zwiazku roznica wieku jest 12 lat (ja ta szczeniara :-P i on
ten starszy i doswiadczony) i jestem najszczesliwsza osobka pod
sloncem. Moje kochanie dba i troszczy sie i w przeciwienswie do
moich rowiesnikow wie dokladnie czego chce i jak ma to osiagnac.
Wiem ze moge na niego liczyc.
.....mimo ze czasami mam ochote zamordowac jak zwraca sie do mnie
jak do dziecka - oj klocimy sie wtedy ;-)
Pozdrawiam i zycze Ci powodzenia.

-----------------------
Young man's slave is an old man's sweetheart...

[toxic_ivy]

Hej! Ja właśnie jestem w takim związku. Mam 27 lat, a mój facet jest
o 27 lat starszy. Jesteśmy razem dopiero 2 miesiące, ale jest
cudownie. Gdy to się zaczęło, byłam jescze związana z kimś innym (to
był 3,5 letni związek). Miałam opory przed wiązaniem się z kims o
tyle starszym (nie jest żonaty, nie ma dzieci), ale fascynacja,
która między nami wybuchła, okazała się silniejsza. Ludzie na ulicy
strasznie się na nas gapią, ale mi to nie przeszkadza.

witajcie dziewczynki:))

[minutka_1]

Fajnie ze jesteście:) i ciesze sie ze szczęśliwe. Napiszcie coś
więcej o swoich zwiazkach. Jak tam znajomi..rodzice..a może
dzieciaki Waszych polowek? Pełna akceptacja?
Jeshu napisz ile masz lat i ile Twój. Piszcie piszcie i pozdrawiam
cieplutko.

[iwnax]

i tak trzymać -dziewczynki!

[friday133]

Nie zawsze się udaje. Byłam z facetem tylko (w porównaniu z wami to
naprawdę tylko) 14 lat starszym. Różnica wieku dawała o sobie znać -
był straszliwie zaborczy i zazdrosny, ciągle mu się wydawało, że
odejdę od niego dla młodszego. Ponadto miał wieloletnie nawyki,
których znieść nie mogłam, również wyniesione z wcześniejszego
małżeństwa. Różnicę wieku było widać bardzo, co nie przeszkadzało
mi, ale przeszkadzało jemu (w wieku dwudziestu kilku lat wyglądałam
jak nastolatka, dalej wyglądam 10 lat młodziej od metryki).
Jego znajomi traktowali mnie jak idiotkę, moi znajomi byli załamani,
choć bardzo starali się go zaakceptować.
Stało się - odeszłam, a potem związałam się z młodszym ode mnie
facetem. Od lat lżej oddycham, a związek ze starszym facetem
wspominam jak koszmar.

[enith]

A widzisz, co człowiek to inna historia. Mąż jest 14 lat starszy ode mnie. Nie
jest zaborczy, ani nie obawia się młodszej konkurencji (nigdy nie dałam mu ku
temu powodu). Również wyniósł wiele zachowań z poprzedniego małżeństwa, same
pozytywne jak np. niekłócenie się o pierdoły i docenianie tego co ma. Jego
znajomi przywitali mnie z otwartymi ramionami, takoż jego rodzina. Moi znajomi
nie mają z nim żadnego problemu, cieszą się, że jesteśmy szczęśliwi. Na naszych
imprezach rozciągłość wieku to 22-55 lat i jakoś nie ma z tym kłopotów. Ludzie
bez problemu znajdują wspólny język, bo to czy się dogadujesz z kimś naprawdę
nie zależy od metryki. Ja, dla odmiany, bardzo źle wspominam związek z mężczyzną
ode mnie młodszym. Jak więc widać, nie ma zasady.

[friday133]

Ja też uwazam, że nie ma zasady, tylko daje przykład. Chodzi mi o
to, że jeśli ma się wątpliwości w związku, to czasem mają one
podstawy i lepiej sie zastanowić. Choć wiem, że w fazie ostrego
zakochania to prawie niemożliwe.

ps. nie dawałam powodów do zazdrości, byłam wręcz przesadnie
skoncentrowana na nim.

[jednajezyna]

Dzieki za cieplutkie powitanie.
Co do akceptacji otoczenia to moi przyjaciele sa podzieleni - jedni
twierdza: "on cie kocha, ty jestes szczesliwa wiec zyczymy ci jak
najlepiej" a inni twierdza ze roznica pokolenia to duzo za duzo I ze
powinnam uciekac.
Co do rodziny – mieszkam za granica I kontakt z domem mam
sporadyczny. Wspomnialam mamie ze spotykam sie z kims duzo starszym
I jakos przeszlo bez echa. Ale wiem ze ona mysli ze jeszcze mi
przejdzie I ze zmadrzeje. Coz znam moja matke na tyle I wiem ze
latwo nie bedzie. A mnie nie przejdzie bo Go kocham I chce z nim byc.
Ja mam 24 lata – On 36. Jestesmy razem kilka miesiecy I myslimy
powoli zeby znalezc sobie wspolne mieszkanie. Ale tak jak
wspomnialam – tu gdzie mieszkamy takie rozwiazanie jest chyba
najlepsze.
Jak juz napisalam w poprzednim poscie czasami traktuje mnie jak
szczeniare co mnie doprowadza do szalu bo nie lubie jesli ktos uzywa
wobec mnie protekcjonalnego tonu. Mam dosc trudny charakter wiec
wtedy konczy sie klotnia. Ale potem przechodzi I znowu jest dobrze.
Dzisiaj jest piatek I moje szczescie bedzie na mnie czekalo jak
wroce z pracy. I czeka nas weekend spedzony razem. (z racji pracy
nasze spotkania w tygodniu sa nieco ciezkie do zrealizowania)  Ale
dzieki temu nasze wekendy sa niemal celebrowane 
…zeby nie brzmialo tak sielankowo to mam pewne obawy ale o tym nast
razem. Niestety jestem w pracy I musze brykac.
Pozdrawiam I milego weekendu. (aha a to bylam ja – jeshu… )

----------------------------
young man's slave is an old man's sweetheart

weekend:)

[minutka_1]

Nareszcie weekend! Mam nadzieję, że spędzacie go prawie wszystkie z
Waszymi połówkami:)ja na szczęśsie mam swoje szczęście przy sobie.
Mieszkanie razem jednak daje duużo plusów więc jeshu do roboty:) im
szybciej zamieszkacie razem tym lepiej:)a to, że czasami traktuje
Cię jak małą dziewczynkę hmmm...może powiem tak jeżeli nie ma swoich
dzieci to po części to zrozumiałe..tak myśle..w takim samym wypadku
pewnie dostało by sie dzieciakom..tak jak jest u mnie;)
Więc nic innego mi nie pozostaje jak zyczyć sielankowego weekendu i
do napisania pewnie w poniedziałek:)

[jednajezyna]

hej hej,
Jestem po weekendzie. Spedzonym… hmmm. Z racji pracy – znowu ta
praca (!) spedzilismy niestey niewiele czasu tak naprawde razem. Ja
jestem w sytuacji komfortowej bo mam wszystkie weekendy wolne
niestety moje Kochanie ma roznie. Wiec On biegal do pracy I w sobote
I w niedziele a ja szukalam sobie zajecia na sile. A teraz moje
Kochanie jedzie do Polski w niecierpiacych zwloki sprawach wiec
pozostaje tylko telefon. Znowu…
Humor wiec mam iscie poniedzialkowy.
Minutka – masz racje. Z braku dzieci kogos trzeba czasami probowac
ustawic. Dodaje probowac bo ze mna jest baaardzo ciezko :P
Jedyny plus weekendu taki ze wczoraj przedyskutowalismy sprawe
mieszkania I dalismy sobie czas do konca miesiaca zeby cos znalezc.
Marzy nam sie maly domek z ogrodkiem na tylach zeby mozna bylo w
weekendowe poranki usiasc w filizanka kawy a wieczorem zaprosic
przyjaciol. I salon z kominkiem. Oby jak najszybciej.
On jeszcze nie wylecial -dzwonil z lotniska - a ja juz za Nim
tesknie :(

[chill]

Witam!
Miedzy mna a moim partnerem jest 21 lat roznicy. Jestesmy razem od
ponad trzech lat i wlasnie oczekujemy naszego pierwszego
dziecka...Chcialabym powiedziec wszystkim dziewczynom, ktorymi
targaja rozterki-nie bojcie sie takich zwiazkow, ani tego, co
powieda znajomi! Nie narazajcie wlasnego szczescia dla widzimisie
innych ludzi...Rodzina moja jak i mojego Tomka zaakceptowala nas
jako pare bez mrugniecia okiem-mimo, ze on i moi rodzice to niemal
rowiesnicy ;)Czasami u dalekich znajomych widze nutke zaskoczenia,
ale nasze srodowisko obfituje w takie pary, choc jesli chodzi o
roznice wieku, to bijemy wszystkich na glowe...:)Oczywiscie nie
zawsze jest latwo, Tomasz niekiedy popada wzledem mnie w ton
ojcowski, ale coz...Kazdy wiek ma swoje prawa-ja tez na pewno
chwilami jestem nieznosna...On przeszedl juz kryzysy mojego wieku
dawno temu, ja natomiast ucze sie sporo pokory dla zycia, ale tez
staram sie go zarazic moim codziennym, niekiedy niepoprawnym
optymizmem :)

Nowe Forum!!

[zdziwiona_swiatem]

słuchajcie dziewczyny!!!
myślę, że takie codzienne refleksje, opisy i te pe na tym forum nie
mają większego sensu. Dlatego też właśnie założyłam nowe forum pod
tym sammym tytułem. Forum jest ukryte, wiec wstęp mają tam wybrańcy:)
Piszcie, zgłaszajcie się:)
bedzie super:)
zapraszam!!!

a to link:)

[zdziwiona_swiatem]

forum.gazeta.pl/forum/71,1.html?f=49272&s_action=f_add
zapraszam!

a to link:)

[zdziwiona_swiatem]

forum.gazeta.pl/forum/71,1.html?f=49272&s_action=f_add
:)

niesforna80 wraca z weekednu!

[niesforna80]

witajcie!
jestem załamana! nie wiem co robić! a miało być tak cudownie!
spędziłam kolejny weekend w w-wie z ukochanym.. byliśmy na kolacji u
jego kolegi, po której On zrobił mi awanturę o to, że za blisko
siedziałam kolegi.. a nie Jego! a ja po prostu wkurzyłam się, że On
znów za dużo wypił!
poza tym, nie wiem dlaczego, ale przeszkadza mi ta jego zazdrość,
zaborczość i nie umiem sobie poradzić z cholerycznym charakterem!
co robić?
On zapytał mnie co ja tak naprawdę czuję, bo czasem nie rozumie
mojego zachowania i żebym przemyślała nasz związek, bo On nie chce
się mną dzielić!!
nie wiem co się dzieje!!???

[gooska]

wiesz co?
bylam kiedys w takim zwiazku z rownolatkiem. ciagle slyszalam:
nie ubieraj tej bluzki bo sie patrza, nie ubieraj tych spodni.... on
sie na ciebie patrzy - ty go znasz, ty go podrywasz, on puscil ci
oczko...flirtujesz z nim...
i wiesz co zrobilam?
wyprowadzilam sie i to byla najlepsza decyzja w moim zyciu.

zycie z zazdrosnikiem i cholerykiem jest ryzykowne. niestety...

pozdrawiam,
g

kolejna awantura :(

[niesforna80]

wczoraj napisałam smsa.. dobranoc, śpij dobrze, całuję! on
odpowiedział: dobrej nocy, porównaj swoje smsy sprzed kilku tygodni,
miesięcy.. a dziś!
rozpoczęła się wymiana smsów.. coraz ostrzejsza.. skończyło się na
tym, że On pierdzieli takie życie w niepewności... a ja sama nie
wiem czego chcę!
rano zadzwoniłam i wszystko wróciło do normy, tzn. On teraz cały
czas mi mówi, że mnie kocha, że nie może beze mnie żyć, a ja nie
wiem co mam zrobić z tym wszystkim!
jest kochany, czuły, opiekunczy, ale do tego choleryk jak jasna
cholera, zazdrośnik i obraża się o głupstwa!
nie wiem co o tym myśleć
mój pierwszy mąż był bardzo spokojny i prawie się nie kłóciliśmy!
oczywiście głupio jest porównywać, ale po prostu nie potrafię
egzystować w takim związku, gdzie burze przychodzą częściej niż
powinny, bo nie jestem w stanie znieść narzucania mi swojego zdania
w sposób taki, że On wie najlepiej...
kurde... kocham Go ale nie potrafię z nim być na co dzień i jak to
pogodzić?
przecież chcę stablilizacji, szczęściaa i spokoju!

[jagodkajagodka]

Słowo na temat tej niepewności. Przeczytajcie "Konające zwierzę"Rotha - romans
62-latka z 24-latką.Różnica wieku między nimi taka jak w moim związku. Zresztą
sytuacja też taka u nas jak w książce...mój mężczyzna ostatnio obwieścił mi,że
ja wprowadzam niepokój i niepewność w jego życie - że nie wie,czego się
spodziewać ( mam wybuchowy temeperament). Że nie wie,co się stanie za chwilę i
nie może tego znieść. Nie potrafi normalnie z tym funkcjonować...
Ta niepewność chyba jednak jest "normalna"w takich związkach - ja ją też
odczuwam bardzo często. Niesforna, rozumiem Twojego faceta - ja mam podobny
charakter do niego;) I sama nienawidzę się potem za te burze, które wywołuję...
A co do tego bycia ze sobą na codzień - nie wiem jeszcze czy tego chce - ale
wiem,że raczej nie będę tego mieć. Albo przez najbliższe dwa lata albo w ogóle.
Nie wiem nawet,czy bym umiała...:(

jagodkajagodka hmm

[niesforna80]

no to jak to pogodzić? mamy plany na przyszłość, marzenia o dziecku,
mieszkaniu, a jak pezychodzi do życia... takiego prostego i
zwykłego, to dzieją się dziwne rzeczy i odechciewa się wszystkiego!
do tego, On jak tylko coś mi nie pasuje, obraża się i myśli, że chcę
Go zostawić!
nie można normalnie pogadać, bo wkurza się, że całą winę zrzucam na
Niego!
już raz się prawie rozstaliśmy, to groził, że nie ma po co żyć...
wkurza mnie taka postawa!
dlaczego nie może być normalnie!?
przeczytam ksiązkę... dzięki!

w tym cały sęk...

[minutka_1]

że sielankowe weekendy niczym nie przypominają przyziemnej
rzeczywistości. Ale wiadomo ze nie może być cały czas idealne i
kiedys przyjdzie pora na zrzucenie różowych okularów.. Myślisz ze
jak my sie spotykalismy jeszcze wtedy na odleglosc to nie
rozmawialismy na ten temat..co zrobimy jak nie bedziemy umiec zyc ze
sobą na codzień? Jak zaczną nam przeszkadzac rzeczy, których w
weekendy nie widać? Mase rozmów zero wniosków - bo tego niestety nie
da sie sprawdzic ani przewidzieć. Wiedzielismy tylko jedno ze chcemy
byc razem i razem zamieszkac. Rzeczywistosc przeszła nasze
oczekiwania..rozumiemy sie doskonale własnie w tej przyziemności, w
pracy, w rożnego rodzaju problemach.
Na szczescie Mój nie jest ani cholerykiem, ani zazdrośnikiem i
wlasnie też dlatego kłótni u nas w domu nie ma po prostu nie ma.
Nie wiem co mam Ci poradzic w tej sytuacji ważne jest zeby nie
poddawać się i moim zdaniem powinniście razem zamieszkać i wtedy
rozwiazywać problemy bo to jest zupelnie co innego niz rozwiazywanie
ich na odległość.

[diodunia]

Czasami mysle ze ja bym z cholerykiem nie wytrzymala dlugo, sama mam troche
takiego w sobie,nie chce Wam tu pisac ze moj zwiazek jest idealny,bo nie
jest,ale potrafimy rozmawiac o waznych dla nas rzeczach i to mnie cieszy, a to
rozstanie nam pomoglo w takim sensie, ze przestalismy ukrywac przed soba
uczucia, zaczelismy o nich szczerze mowic. Ciesze sie kazdego dnia, ktos moglby
mi powiedziec, ze taki zwiazek to nie jest prawdziwe zycie, ale skoro ja czuje
ze jest dobrze to chyba najwazniejsze.

[jednajezyna]

Zgadzam sie z tym ze problemow nie da sie rozwiazywac na odleglosc.
Zamieszkanie razem pomoze Wam sie dotrzec. Tak ja to widze.
Co do cholerycznego temperamentu - i ja i Moj cholerykami jestesmy
wiec czesto wystarczy ze na siebie pokrzyczymy a potem przechodzi. W
koncu nie mozna na siebie dlugo ryczec bo to zaczyna byc smieszne.
Zazdrosc... hmm.. chyba wynika z tego ze jesli facet jest starszy to
jest bardziej niepewny ze kiedys ta mloda i atrakcyjna kobieta ktora
z nim jest odejdzie do kogos mlodszego od niego. Mysle ze jesli
razem zamieszkacie to wszystko sie wprostuje a On pozbedzie sie
watpliwosci ktore go roznosza.
Pozdrawiam Cie serdecznie niesforna i uszy do gory. My tu wszystkie
jestesmy dla Ciebie.
XX

dziękuję wam!!

[niesforna80]

dzięki wam dziewczyny! bez was traciłabym juz chyba wierę w moje
szczeście!!! mam nadzieję, że z czasem wszystko się ułoży i będzie
ok.!! :) pozdrawiam wszystkie!!! :D

[minutka_1]

Po to tutaj wszystkie jesteśmy:) zeby sobie pomagać, wspierać, razem
się cieszyć i wymieniać swoje opinie. Więc niesforna zawsze tak jest
za po burzy przychodzi słoneczko i oby tych slonecznych dzionkow
było jak najwięcej:)

jeszcze slowko do niesfornej

[jednajezyna]

A wiesz, cos mi jeszcze wpadlo do glowy. Napisalas wczesniej:

> mój pierwszy mąż był bardzo spokojny i prawie się nie kłóciliśmy!

Moja mama zawsze mowi ze jesli dwoje ludzi sie nie kloci to znaczy
ze im na sobie nie zalezy... Nie mowi nigdy o jakichs awanturach
karczemnych ale zwyklych klotniach. Twoerdzi ze jesli tego nie ma to
znaczy ze ta druga osoba ani cie ziebi ani grzeje tak na dobra
sprawe... I ze rownie dobrze mogloby jej nie byc...
Nie zawsze zgadzam sie z moja mama ale w tym chyba ma troche
racji... Pozdrawiam cieplutko znad Tamizy :D

[niesforna80]

hmm, coś w tym jest, chociaż ja poprostu nie należę do osób
kłótlliwych, ale mój mąż nawet jakby zupa była za słona to by ją
zjadł i już!
nic z tego nie rozumiem! ehhh życie mi się poplątało! ale wierzę, że
będzie ok.

pozdrawiam!!!

NOWE FORUM - co wy na to???

[niesforna80]

witam wszystkie dziewczyny
zdziwiona światem założyła nowe forum, myślicie, że jest sens tam
przechodzić, czy chcecie zostać tutaj... :)
pozdrawiam i czekam na opinie :)
ja właściwie czuję się tu jak u siebie :)

to już koniec!! :(

[niesforna80]

mam dość, nie daję rady! to nie miłość, tylko fatalne zauroczenie! i
nie ważne ile On ma lat! po prostu nie potrafimy się odnaleźć we
wspólnym życiu... tylko nie wiem, jak mu to powiedzieć.. po ostatnim
rozstaniu zrobił taką awanturę, że teraz żałuję, że nie zostawiłam
wtedy tego.. ale miałam nadzieję!!!!! ehhh, głupie to wszystko!!!

[minutka_1]

Niesforna powoli co się stało???? Skąd taka decyzja???

[niesforna80]

po prostu mam dosyć bycia z despotą, jego zazdrość i chęć
dyrygowania wszystkim mnie wykończy... nie potrafię być z kimś, kto
tak na mnie działa!
On już jest za stary na zmiany, ja zbyt uparta żeby Jemu ulec...
nie ma sensu żyć złudzeniami i oszukiwać się...
miałbym w domu istną "wojnę domową"
dwa razy ostatnio byłam u niego i zrobił mi aferę, że pierścionek u
kolegi jego zostawiłam.. a zostawiłam, bo zdjęłam jak robiłam
obiad.. i zapomniałam o nim,
i okazało się, że za blisko kolegi siedziałam...
jejuuu, poprostu afera za aferą! mam tego dość!
po ostatniej, w sierpniu, kiedy już nie chciałam tego kontynuować...
dałam nam szansę.. i uważam, że nie damy rady razem być... oboje
jestesmy uparci, On choleryk... do tego najlepiej siedziałby przed
tv z piwem! a nie tak miało wyglądać nasze życie!!!
nie ma sensu tego ciągnąć!!
takie moje odczucia!!

[minutka_1]

Hmmm skoro tak mówisz....ale wiesz to nie jest tak z tymi zmianami
Mój potrafił zmienic kilka poważnych poglądów nie dlatego że mu
kazałam tylko dlatego bo chciał. Wiec wszystko zalezy własnie od
chęci i jak komu zalezy na związku.
Wiesz despota i choleryk to nie sa dobre cechy ale z takimi ludźmi
tez da sie zyc i to dobrze tylko trzeba umiec i chcieć.
Tak jak juz kiedys napisałam zwiazek z tak duzą różnicą wieku wymaga
duzo poświeceń z obu stron i co ciekawe wiecej z nich nalezy do
młodszej kobiety niz starszego faceta - co nie znaczy ze to tylko
my - kobiety musimy sie dostosowywac ale tak to własnie wyglada.
Ja musialam duzo rzeczy poświecic np dom, rodzine i przyjaciół
wyjscia z nimi na całonocne imprezy...musiałam nauczyć sie wielu
rzeczy i zwiazanych z nowa praca i z obowiazkami w domu np z
normalnymi obiadkami ( wczesniej mieszkałam z tesciami i nie miałam
swojej kuchni wiec tesciowa nam gotowała) a w kuchni byłam zielona
jak trawa no a Mój facet z "wrazliwym" podniebieniem lubi dobrze
zjeść no i własnie te przyzwyczajenia- bo jego była podobno gotowala
rewelacyjnie. No to chyba lepiej bylo sie nauczyc dobrze gotować
( motywacja!!!) niż upierać sie ze bedziemy jesc zupki z torebek bo
ja sie nie bede poswiecać. No i mogłabym tego wymieniac całą mase w
obie strony, ale robiliśmy to bo chcieliśmy bo się kochamy no i
oczywiscie wiekszosc tych rzeczy wyszło mi na dobre.
Nie wiem co mam Ci poradzic Ty chyba najlepiej wiesz i znasz swoje
uczucia. Wg mnie jak tak oceniasz sytuacje to moze i lepiej jak sie
rozstaniecie bo ani jeden ani drugi z Was sie nie poswieci i nie
ustapi a w takim przypadku po prostu bedą ciągłe kłótnie i nerwy i
wypominania jedno drugiemu.
Pisz jak sie rozwija sytuacja.

[yagiennka]

Sorry ale sie nie zgodzę, z despotą nie da się dobrze żyć. No chyba że jesteś
masochistką i lubisz się całkowicie podporządkować.

[yagiennka]

Skoro tak to olej gościa. Różnica różnicą, znaczy chodzi mi o wiek, ale tak si.ę
nie traktuje drugiej osoby. Po co ci facet który ci będzie siedział przed tv i
gnuśniał, po co ci chory zazdrośnik - a to są cechy charakteru których nie
zmienisz u niego. I to nie sprawa wieku tylko charakteru tego gościa.

yagiennka - masz rację!

[niesforna80]

wczoraj rozmawiałam kilka godzin z przyjaciółką, która, go dobrze
zna i odradzała mi pakowanie się w ten związek jak jej opowiedziałam
ze szczegółami... jak to wszystko wyglądało!
charakter to główny powód, ale jest też mnóstwo tajemnic, których
nie mogę zrozumieć... dotyczących jego byłej żony i ogólnie
przeszłości!
wczoraj mu powiedziałam, że to nie ma sensu, to zrobił ze mnie
ofiarę.. że to ja przyklejam się do facetów.. a On jest dlatego
zazdrosny!!
nie wiem jak się go pozbyć... On nie daje mi spokoju! wciąż chce
rozmawiać i uważa, że wszystko da się naprawić!!
a ja już nie chcę!

[jagodkajagodka]

Tajemnice to jest właśnie to...mój ma ich mnóstwo. Czy raczej mój były...sama
nie wiem, jaki. Ale przeczytajcie - ku przestrodze.

To jest post o strachu przed zaangażowaniem. Ja z tego strachu miałam kogoś
oprócz niego - to był luźnu układ,który mój starszy (60)akceptował. Był dziko
zazdrosny i cierpiał męki, ale nigdy tego nie dał po sobie poznać. Ja z młodym
się rozstałam. Starszy, ze strachu i z zemsty znalazł sobie inną kobietę. Nie
wiedziałam o tym. Mieliśmy plany, wyznaliśmy sobie miłość. I on utrzymywał cały
czas,że jest tylko ze mną! Ale teraz...ona zaszła w ciążę.
A on ma poczucie obowiązku. Nie kocha jej.
Ale to z nią będzie.

Wolę tajemnicę niż taką prawdę. I nie piszcie,proszę,że sobie na to zasłużyłam.
On zaakceptował taki układ...nie powiedział słowa,jak mu źle, nie
powiedział,żebym zostawiła młodszego. Kochał mnie i nie zrobił nic, bo bał się,
co się stanie, jeśli będę tylko z nim i go pokocham, a potem zostawię.

A teraz jestem sama i same pytania mam w głowie. I dziką wolę walki.
....

[diodunia]

U mnie generalnie normalnosc zero jakis wiekszych nieporozumien i tego co u Was,
ale wczoraj to juz przesadzil i dostal ochrzan, bylismy na urodzinach wspolnej
kolezanki, no i co ja sobie tanczylam z kazdym tylko nie z moim, wymowka
generalnie ta sama odkad sie znamy nie lubie tanczyc, w tym czasie oczywiscie
musial zagadywac do innych kobiet (wiem,ze nie byly to jakies podrywy,ale juz
sam fakt, ze poczulam sie olana przez niego zaswiecilo w glowie lampke
zazdrosc).Rozmawialam ostatnio dużo z bliskimi i wszyscy mi odradzaja ta
znajomosc. Kazdy mi mowi,ze znajde faceta, ktory mi bedzie dawal caly swiat,a to
co daje mi moj Ukochany nie jest to czyms wielkiego,niezwyczajnym. Teraz sie
zastanawiam caly czas i juz mam mlynek w glowie. Sama chyba tez powoli podnosze
sobie klapki z oczu i zaczynam dostrzegac to na co nie potrafilam zwrocic uwagi
jeszcze miesiac temu.
Zycze Wam szczescia dziewczyny!!!

zerwałam z nim!!

[niesforna80]

dziewczyny, powiedziałam mu że nie pasujemy ze sobą, ze ciągle się
kłócimy, że za wiele od siebie wymagamy, że nie potrafię znieść jego
zazdrości i nie mam zamiaru myśleć nad tym, czy nie robię czegoś
źle, On jest załamany i nie zgadza się ze mną, czuje się skrzywdzony!
nie wiem co mam robić!

[jednajezyna]

Hej,
Dawno nie zagladalam tutaj I widze ze nie tylko u mnie nastroje
minorowe. Przykro mi slyszec niesforna ze tak wyszlo. Bardzo. I
piszesz ze nie wiesz co masz ze zrobic. Moj sposob na takie
sytuacje: Wyjedz sama na weekend. Gdzies gdzie nie znasz ludzi.
Wylacz telefon. Jesli jest ladna pogoda to pospaceruj. Jesli brzydka
to pospaceruj w kaloszach i z parasolem ;-). I sprobuj sie
zdystansowac, uspokoic I poukladac priorytety. Nie gwarantuje ze od
razu bedziesz miala wizje tego co masz zrobic ale to pomaga.
Zwlaszcza wtedy kiedy za duzo mysli kotluje sie pod czupryna.

U mnie jest dziwnie. Wina chyba pracy. Mijamy sie coraz bardziej –
jak tak dalej pojdzie to zaczniemy sie porozumiewac mailami I smsami
tylko. Tesknie za nim mimo ze mieszkamy praktycznie razem – wciaz
jeszcze nie mamy swojego kata ale praktycznie juz sie do mnie
wprowadzil :P. Ale co z tego jesli codziennie dzwoni I mowi –
“kochanie musze zostac dluzej, nie gniewaj sie”. Nie to ze sie
gniewam – rozumiem bo I mnie sie zdarza ze zostaje dluzej w pracy
ale… Jest mi smutno I tak niefajnie. Jak probuje z nim o tym
porozmawiac to mowi zebym sie nie martwila I ze to przejdzie, ze to
chwilowe… ale do cholery. Rano jak wstaje juz dawno go nie ma,
wieczorem ja wracam do domu, jeszcze go nie ma. Kiedy wraca to pada
jak martwy na lozko. I tak codziennie. Wiem ze to trzeba przeczekac,
ze to minie ale boje sie ze jak juz minie to nie bedziemy umieli ze
soba rozmawiac…

Troche mi teraz lepiej. Wiem ze to nie fair ze tak mysle – kazdy z
nas ciezko pracuje I wkurzajac sie z takiego powodu wychodze na
cholerna egoistke. Dlatego zrzucilam to z siebie tutaj. Wlasnie
dostalam smsa ze znowu pracuje do pozna. A potem wraca do siebie dla
odmiany, kolejny wieczor spedzony z psem – pluszakiem I ksiazka.

Pozdrawiam wszystkie – I te z watpliwosciami I te bez. A najgorecej
niesforna. Bedzie dobrze – musisz tylko ustalic priorytety. 3mam
kciuki!!!

[minutka_1]

Niesforna nie wiem co Ci poradzić jeżynka ma racje ze powinnaś pobyć
troche sama ze swoimi myslami i poukladać to wszystko ustalić co
jest dla Ciebie najważniejsze. Weź czystą kartke papieru przedziel
na pół i wypisz sobie na spokojnie wszystkie zalety Waszego związku
i wady zobaczysz wtedy jaki da Ci to fajny obraz. Mi kiedyś takie
rozważażanie typu "za" i "przeciw" dalo duzo do myslenia i bardzo
pomogło w podjęciu ostatecznej decyzji.

[niesforna80]

jest mi źle, tęsknię za nim ale jednocześnie boję się tego związku!
z nikim nie było mi jednocześnie tak dobrze i tak niepewnie! co ja
mam zrobić! mam do stracenia bardzo wiele! jeśli rzucę pracę i
sprzedam mieszkanie to zostanę z niczym... gdyby nam nie wyszło!
zwariowac można!!!

[minutka_1]

niesforna wiem co masz do stracenia ja tez tak miałam musiałam
rzucic dobrą prace (a byłam na stanowisku kierowniczym)no i wszystko
zostawić. Bałam sie jak cholera co bedzie jak mi nie wyjdzie..ze
bede musiała wrócić z niczym i zamieszkać na jakis czas u rodziców -
a to byłaby porażka.
Wiesz moja koleżanka zostawiła wszystko i tez przeniosła sie do
Warszawy do swojego faceta byli ze sobą 4 lata nie wyszło im ale, że
ona miała tam dobra prace, poznała wspaniałych ludzi i postanowiła
tam zostać znalazła mieszkanie i teraz tam jest jej dom.
A tez na poczatku sie bała co bedzie jak jej nie wyjdzie.
Wiec wiesz to nie jest reguła, że jak nie wychodzi to trzeba bedzie
wracac, życie sie bardzo różnie układa i najczesciej zaskakuje nas w
najbardziej nieoczekiwanych momentach.

[niesforna80]

zdaję sobie z tego sprawę! może jestem tchórzem, nie wierzę w swoje
możliwości, nie wiem już sama o co mi chodzi ale wiem, że nie
potrafię o nim zapomnieć!!

[minutka_1]

Trudna sprawa. Naprawde musisz zebrać mysli i chłodnym okiem na to
wszystko spojrzeć. Juz masz watpliwosci a nie mieszkacie jeszcze
razem. Zwiazek dwojga ludzi to nie jest cos co dzis sie zaczyna a
jutro kończy..to powazna sprawa i tylko do Ciebie należy decyzja my
możemy tylko doradzać ale na tym nasza rola sie kończy a do Ciebie
należy ostatnie zdanie.

ja to ze mną jest!!!

[niesforna80]

ja - 27 lat, pięć lat po ślubie, od roku wszystko się psuło i siadło!
poznałam X. - 59 lat i była żona chociaż na papierze nie.. nie miał
czasu ani ochoty na te sprawy! poza tym jak X. wyjeżdża to ma kto
domu i kotów pilnować!
do tego współpracują razem przy niektórych projektach ale ponoć nic
ich nie łączy!
my - spotykaliśmy się zazwyczaj u Niego bądź na różnych imprezach!
Mieszkamy 500 km od siebie!
nie za bardzo odpowiada mi style jego życia!
ponoć jest w stanie dla mnie się zmienić, ale czy mam w to wierzyć?
jest bardzo zazdrosny i despotyczny!
denerwuje mnie to!
plusy..?
w wielu sprawach mamy takie samo zdanie! mamy pasje która nas łaczy
i seks jest wspaniały!
On potrafi być czuły, opiekuńczy i kochany!
co z tym zrobić, nie wiem!!!!!!!!!!!!!!!!!!!
twierdzi, że bardzo mnie kocha i jestem dla niego wszystkim!!
boję się reakcji rodziców jak się dowiedza bo nie jestem z nimi w
idealnych kontaktach! no i mam do wyboru, albo rzucić wszystko i
wyjechać albo nie! i potem żałować albo nie!!

jeżynka

[minutka_1]

Problem pracy doskonale znam. Mój wcześniej ode mnie wstaje i
później zjeżdza do domku ok godź 19 - 20 jemy zazwyczaj obiad:)
chociaż pracujemy w tej samej firmie to On jako szef zazwyczaj jest
w terenie czasami zdarza sie ze jest w biurze ale o wspólnym
spedzeniu czasu w ciagu dnia nie ma szans bo praca..praca...praca.
Często praca przenosi sie do nas w weekend..dlatego jak tylko sie da
to "uciekamy" w wolne dni z domku. Nie wiem jak On to robi i skąd u
niego tyle siły i energi ale po przyjściu do domu nie pada padnięty
na łóżko czasami dopiero wtedy pierwszy raz w ciagu dnia sie widzimy
no i wtedy mamy czas na rozmowe, ktora nie raz przedluża sie do
póznej nocy..no a na drugi dzien powtórka z rozrywki.
Mam nadziej ze u Ciebie ten czas minie ze wszstko wróci do normy u
mnie nic sie na to nie zapowiada..ale tak szczerze nie przeszkadza
mi to i zdaje sobie z tego sprawe ze jakby Mój odpuscił w firmie to
wszyscy za nim równiez osiedli by na laurach. Wiec głowa do gory i
nie poddawaj sie no i nie jestes egoistka tylko po prostu czujesz ze
praca odbiera Ci Twojego partnera, że go pochłania, że jest
wazniejsza...tez tak kiedyś myslalam. Powodzenia:)

[bikle]

witam:) w końcu przeczytałam całość tego wątku:) co do pracy - u nas
w związku jest kwestia, że to ja nie mogę się wyłączyć po pracy -
kobieca i socjologiczna analiza się włącza:)) On wyłącza się
automatycznie, jak tylko wyjdziemy z pracy (relacja szef- podwładna,
a na dodatek jego prawa ręka).. no i idziemy do domu, a ja cały czas
myślami w pracy...dopiero wieczorem, po obiadku/kolacji i
masażyku:)) wyłączam się i skupiam się już wtedy tylko na nas....
ale chciałabym znaleźć metodę na to, żeby wyłączać się zaraz jak
zamkniemy drzwi do firmy....

ale cudo!!!

[hanka19841]

Witam serdecznie!!!
siedzę ja sobie taka markotna,grezbie w necie i co spotykam forum
pisane z myśla o mnie i o Was drogie panie, jak również dla nas.
Jestem w zwiazku ze starszym o 13lat mężczyzną, jesteśmy razem
dopiero 3miesiace, ale od miesiaca mieszkamy razem.
Jest to mój drugi zwiazek ze starszym męzcyzną, tamten był 5lat temu
i facet był starszy o 9lat.
Tamten zwiazek, mimo mojego młodego wieku, do dzisiaj wspólnie mile
wspominamy,jeżeli sie spotkamy, miałam wtedy 18lat.A rozstaliśmy się
przez wzgląd na dzielącą nas odległośc, 80km.On nie chciał trzymać
mnie, ani ja jego.
Wspomnienia miłe:-)
I teraz sytuacja się powtarza z tym,ze rozwija sie
szybciej.Czzytałam tu posty o akceptacji ze strony rodziny i
przyjaciół.I widze,ze jestem w naprawdę komfortowej sytuacji, nikt
nie robi nam wyrzutów,z powodu różnic wieku, aczkolwiek czasem widzi
sie dziwne spojrzenia, nie drazni mnie to specjalnie.
Powodzenia i miłości życzę,
duuuuuuuuuuużżżżżżżżżżżżżżżżżzoooooooooooo

niesforna po raz ostatni juz chyba!!!

[niesforna80]

hej dziewczyny, ostatnio zrobiło się tu cicho... cisza przed burzą
chyba... zwłaszcza moją, która właśnie miała miejsce i zakończyła
się wczoraj w nocy!
zadzwonił i powiedział, że ma dość mojej niepewności i chce
wiedzieć, czy powiem mu dobranoc, czy żegnaj...
powiedziałam żegnaj i odłożył słuchawkę
potem było jeszcze kilka niemiłych smsów
tak sobie myślę, że gdyby naprawdę mnie kochał to nie zachowywał by
się jak drań
a potem jeszcze na koniec niby przez pomyłkę wysłał mi smsa
przeznaczonego dla jakiejś innej laski w którym napisał że brakuje
mu jej i kontaktów z nią
ciekawe.. a mówił że juz z nikim nigdy nic nie chce
mam to gdzieś, zrobił ze mnie kata a z siebie ofiarę...
mam tego dość, nie będę dzwonić, pisać....
postaram się zapomnieć a wam życzę wam więcej szczęścia z waszymi
starszymi
myślę, że to nie różnica wieku nas poróżniła ale charakterów.. nigdy
mi nie przeszkadzało że ma tyle lat
pozdrawiam, może czasem tu zajrzę :) buziaki i bądźcie dzielne!

to już naprawdę koniec!!!!!!!!!!!

[niesforna80]

no i nie odzywa się, tak jak przypuszczałam, może cierpi w
samotności, a może nie, ale przy okazji dowiedziałam się, że
próbował poderwać dwie moje znajome zanim mnie poznał, zresztą
mężatki!
ulżyło mi, że nie mamy ze sobą nic wspólnego już!!
pozostał żal i wspomnienia!
jestem bogatsza w nowe doświadczenia!

niesforna moze to i dobrze

[minutka_1]

że tak sie stało..nie było mnie tu troche ale tak przemyslałam sobie
ta całą Twoją sytuacje i wiesz co jezeli tak jest jak piszesz to
naprawdę nie warto sie w to pakować. Bo potem mogłabyś tego mocno
żałować..a jeszcze jakby potem jakies inne rzeczy powychodziły to
dopiero miałabyś żal do siebie, że bylaś taka naiwna.
Na pewno teraz cięzko bedzie zapomniec, bo miłych chwil bylo pewnie
duzo ale potraktuj to wszystko jak duzy krok do przodu i jak nowe
doświadczenia - dokładnie tak jak piszesz.

[niesforna80]

dziękuję za miłe słowa :) mam nadzieję, że jakoś się pozbieram!

[napoleo]

czytałem wczoraj ten wątek do późna i zastanawiałem się, czy mógłbym
być z kims o tyle ode mnie starszym.. zdecydowanie nie (siksy też
bym nie chciał, tylko kobietę w swoim wieku +/-5 lat - z taką osobą
ma się najwiecej wspolnego)

bikle

[minutka_1]

hej hej jak miło Cię tutaj widzieć. Trafiłaś w dobre miejsce i mam
nadzieję że po przeczytaniu całosci duużo już wiesz na nasz temat:)

[bikle]

witam witam!! :) troszeczku trwało zanim tu trafiłam, a może zanim
przeczytałam wszystko i się odezwałam;) wątek się rozbudował i to
baaaaaaardzo mocno.... no i trza było spoooroo czasu na niego
poświęciC... ale czasami to tu grozą wieje, a ja ostatnio optymistka
jak nigdy...wiem, wiem - wszędzie i zawsze są plusy i minusy
sytuacji...pozdrawiam i do kliknięcia:*

[minutka_1]

wiesz zawsze sie znajdą zagorzali przeciwnicy takich zwiazków...i co
jest najśmieszniejsze też kiedyś do nich należałam:))tylko hmm jakby
to powiedziec nie wyrażałam sie o takich zwiazkach negatywnie bo
uwazałam ze to jest kazdego prywatna sprawa, bardziej chodziło mi o
mnie i twierdzilam z uporem że nigdy w zyciu nie związałabym sie z
takim facetem..a tu masz ci babo placek:) strzała amorka dopadła
mnie z nienacka i juz wtedy wiek nie miał wiekszego
znaczenia..Jeszcze do dzis sie smiejemy z tego:ja że nigdy nie mow
nigdy:) a on był świecie przekonany ze jakby mu ktos kiedys
powiedzial ze bedzie do kobity jezdzic 500 kilosów to by sie
postukał po głowie..no i co..jezdził:))) wiec widać jak mozna
pozmieniac swoje poglądy..

[bikle]

to podobnie jak Mój - cały czas się śmiejemy, że trafiło się nam to
przed czym się najbardziej zapieraliśmy - ja jakichkolwiek związków
w pracy,z rozwodnikiem itd., a On tego, że się zakocha i to w
dodatku w młodszej... metoda nigdy nie mów nigdy jest jak
najbardziej niesłuszna :)))) wczoraj gadaliśmy sobie na spacerku i
powiedziałam Mu, że pierwszy raz czuje się przy kimś tak bezpieczna
i spokojna... w końcu już mamy zwykłą normalność w związku... oby
trwała jak najdłużej....odpukać!!! (puk!puk!)a Mama to się ostatnio
ze mnie śmieje, że sobie wykrakałam - od dziecka powtarzałam, że
ślubu brać nie będę, będe mieć starszego faceta i na pewno będzie
taki jak chce, bo inaczej go nie będzie.. i chyba sobie
wykrakałam... nie mówić głośno - ale znalazłam swój ideał:)))))))) i
mam nadzieję, że i u Ciebie tak jest.
buziaki:*

szczesciary z nas:)

[minutka_1]

jednym słowem:) i tak jak piszesz oby tak dalej. W okolo nas jest
mase problemów..firmowych, czasami z dzieciakami - są prawie dorosłe
i czasami trzeba je ratować z opałów - ich potyczki z matką, jakies
tam miłosne zawirowania.. w tym wszystkim uczestniczymy. Poza tym
jego była prawie "za rogiem" no i moglabym wymieniac jeszcze sporo
ale najwazniejsze jest to ze miedzy nami tych problemów nie ma.
Rozumiemy sie doskonale czasami bez słów i w dwójke zawsze z tymi
problemami sobie radzimy. No i o to w związku chodzi.
A co do wykrakania:)sobie faceta to sama widzisz, że cos w tym musi
byc:))

mało powiedziane:)))

[bikle]

problemy - są i nie da się ukryć...teraz coś jego była/niebyła
kombinuje, boimy się co i jak...nie da się ukryć, że jest ciężko,
ale ja mam Jego, a On mnie... i dzięki temu to przetrwamy.. duże
wsparcie z mojej strony i strony zarówno jego jak i mojej mamy też
nam dużo daje..praca to praca, są problemy, ale to wszystko znika w
mgnieniu oka jak jesteśmy sami, razem..właśnie listę zakupów
ustalamy i co zjemy na obiadek:)))tylko, że obecnie obiadek
przesunął się nam na wczesną kolacyjkę, bo znów nie wiadomo, kiedy z
pracy wyjdziemy... :(

[bikle]

a co do rozumienia bez słów - wystarczy, że się na siebie popatrzymy
i w śmiech, bo ten drugi wie, co pierwszy chciał powiedzieć.. trochu
to zamotałam, ale luż:)

[niesforna80]

witajcie dziewczyny, życzę wam szczęścia! mam nadzieję, że z wami
jest i będzie inaczej! pozdrawiam i trzymam kciuki! :)

[carrantouhil]

moj mężczyzna jest 25 lat starszy ode mnie.
Szukam kontaktu z podobnymi parami.
NIe wiem, czy nie za późno trafiłam na to forum...
Będę czekała na odpowiedź...

[bikle]

witaj!! nie za późno.. tylko jakoś tak ucichłyśmy... :)między mną a
moim Manem jest 15 lat różnicy - ale tego nie czujemy... jak długo
jesteście razem???

Dziewczynki co tu tak cicho??

[minutka_1]

Hej hej:) Czyzby Wszystkie jestesmy aż tak zapracowane?? Bikle
odezwij się czasami:)
A nową kobietkę na forum witam serdecznie. Wcale nie trafiłaś tutaj
za późno tak jak napisała bikle to tylko chwilowy przestój:) napisz
coś o swoim związku. Jakby co to służymy pomocą. pozdrawiam

[bikle]

witam minutko!! jakoś tak zeszło - dużo zmian, na szczęście nie w
życiu prywatnym....chociaż... tu też się coś zmieniło - a mianowicie
mieszkamy razem:) no i tak w końcu mamy naszą normalność:)
ale...straciliśmy to "coś" - adorowanie, zabieganie o siebie itd...
jednak była już rozmowa i wracamy na stare tory:) pikanterii związku
dodajemy:P a jak tam u Ciebie??? :)

[minutka_1]

Cześć:)oo to pozytywne zmiany:) mimo wszystko normalność jest
potrzebna w związku no i oczywiście jak zawsze jest cos za coś..no
ale zabieganie o siebie..czeste telefony..wytęsknione spotkania..i
ten czas spędzony tylko razem..mają swój urok no ale wspólne
mieszkanie tego wcale nie musi urywać..no może delikatnie
ograniczać:))
A u mnie hmm bardzo dużo sie dzieje no ale na szczęscie tez nie w
życiu prywatnym tylko w firmowym no i w tym zyciu hmm dzieciakowo -
exowym:)- nie wiem czy jasno pisze ale chodzi o jego bylą:) wiadomo
problemy z dorastającą młodzieżą były i bedą a oni jak na złośc
zawsze muszą cos wysmarować:))
no ale jakos leci

[bikle]

no tak.. problemy z eks... też to ostatnio odczuwaliśmy..no cóż.. to
element jego przeszłości (i teraz również i mojego życie:(( )i nic
na to nie poradzimy...co do dzieciaków, też mieliśmy z nimi
problemy...
co do wspólnego mieszkania - są plusy i minusy, jak wszędzie i
zawsze...ale jak się jest pomysłowym i w dodatku jak się dobrze
pokombinuje, to zawsze,mimo, że się spędza 24 godziny razem można za
sobą tęsknić i zabiegać o siebie...mam nadzieję, że pomysły nam się
nie skończą...

[minutka_1]

dobrze, że w takich problemach nie jestem sama:)jak widać Wy też
macie podobne. No ale tak to już jest jak się wiąże z facetem "z
przeszłością" i nie da sie od niej oderwać, przeszłosc czasami
bedzie sie waliła z butami do domu. A my wchodząc w takie związki
uczestniczymy w tej przeszłości na równi z partnerem. I fajnie jest
jak umie sie o tym rozmawiać..jak nie tworzy sie sztucznych
problemów...jak nie ma wypominania no i jak sie dobrze rozumie.
A co do pomysłów i kombinacji na dobre wspólne mieszkanie to masz
racje zawsze mozna cos wymyslic żeby czasami było tak jak na randce.
Tylko ważne we wspólnym mieszkaniu jest to (a zwłaszcza jak sie
razem pracuje) żeby nie przenosić pracy do domu - nam niestety nie
zawsze sie to udaje..

[bikle]

oj minutko, u nas też tak jest... ostatnio nawet malutka burza u nas
o to była:( ale co najdziwniejsze, to więcej o pracy mówię ja - jak
to kobiety - podzielić się problemami, myślami, tą lubię, a ta robi
źle... itd. jak to kobieta:) On natomiast więcej myśli - nie powie,
żeby mnie nie martwić, ogólnie nie wypowiada sie o tym...

[minutka_1]

Wiesz co bikle u nas też tak było wręcz identycznie. Jak sie tu
przeprowadziłam i zaczełam pracowac w jego biurze - on zazwyczaj byl
w terenie ( i tak jest do dziś)to trajkotałam jak najęta..a to jest
źle..a ja zrobilabym tak...a on jest taki czy owaki..on
słuchał..mało mówił jednak z czasem stwierdził, że moje uwagi są tak
cenne - bo to ja siedze z tymi ludźmi cały dzień i mase rzeczy widze
a jemu wiekszość umyka, że zaczelismy razem wiecej i coraz wiecej o
tym rozmawiac..zaczelismy wprowadzać zmiany, ulepszenia systemu
pracy itp. Piszesz, ze Twój nie chce Cię martwić wieloma
rzeczami..hmm ja wrecz nalegałam żeby Mój o problemach mi mówił bo w
dwójke po prostu łatwiej się je rozwiązuje. I tak sie zaczeło dziac
i powiem Ci że czasami wlosy dęba stają..no ale jakoś sobie radzimy.

[bikle]

oj minutko.. ja już tyle razy próbowałam wyciągnąć coś z niego.. ale
opornie to idzie..jednak ja nie odpuszczę:) będę ciągnęła i
ciągnęła:P teraz u nas dużo zmian w firmie i trochu ciężko się w to
nam wdrożyć, ale nasze wieczorne Polaków rozmowy w wannie zaczynają
odnosić jakiś skutek:) chciałabym, aby Moje Kochanie jeszcze
bardziej się otworzyło na mnie, ale wydaje mi się, że na to potrzeba
czasu...jednak znając życie jakoś to pójdzie. na razie muszę to
przemęczyć...zagryźć się w sobie... zobaczymy - dziś wieczorem
kolejne podejście - tym bardziej, że jedziemy do jego mamy i czymś
trza się będzie zająć po drodze:) może jakieś rady jak spróbować go
podejść, żeby się otworzył???będę wdzięczna:)

[minutka_1]

hmm trudna sprawa bo jak piszesz to na pewno przyjdzie samo tylko z
czasem. Ja zawsze argumentowałam to wszystko "zwalając" na nasz
związek:) tzn. jestesmy razem w związku i tak sie sklada ze
pracujemy razem i problemy, które pojawiaja sie w pracy sila rzeczy -
patrzac na nasz związek nie dotyczą już tylko Jego samego ale i
mnie..inna agrumentacja to taka, że Ty możesz i patrzysz na to
wszystko z innego punktu widzenia i to czego On nie widzi Ty
doskonale zauważasz. Poza tym możesz powiedzieć, że chciałabys w
jakis sposób pomóc bo skoro Twój mężczyzna się czymś martwi a Ty nie
możesz powedzieć Mu paru ciepłych slów to jest Ci po prostu przykro
z tego powodu. Musisz tutaj zadziałać na emocje.. możesz nawet
stwierdzić pytająco..a może Ty mi po prostu nie ufasz? itp...u mnie
przynosiło to efekty ale troche wody upłynęło.

[bikle]

bedę próbować.. już Mu ładnego smsa wysłałam i coś go ruszyło..
wieczorkiem jak będziemy jechać, to zacznę stosować różnego rodzaju
socjotechniki:) albo inne kobiece sztuczki... :) wiem, że jak już go
bardzo będzie to męczyć, to sam mi powie, ja rzucę tekstem w stylu,
że "Kochanie, wiesz, że możesz mi powiedzieć o wszystkim..." zrobię
to czego nie lubię - zagram na jego zaufaniu... a później mimowolnie
wejdę na kwestię pracy i zacznę znów gadać... tylko, że zapytam się
np.co on planuje zrobić z... i jakoś to pójdzie:)

[minutka_1]

Ja też nie lubiałam tymi technikami działać no ale poskutkowało:)
więc życze powodzenia i napisz koniecznie jak Ci poszlo

techniki...

[bikle]

hmmm... nocne rozmowy Polaków przed zaśnięciem w łóżku się odbyły -
ja, że Kochanie, bo widzę, że Cię coś trapi, może chcesz pogadać,
martwimnie, że masz problem, a nie chcesz ze mną o tym rozmawiać,
itd.. odpowiedź mojego Kochanie: Dziubek, ja Cię nie chcę martwić
tym wszystkim, bo później przeżywasz to, zamartwiasz się.. no, to
się dowiedziałam, że przeżywająca jestem:)) dziś jakąś chandrę
złapałam, bo doszłam do wniosku, że chyba gubimy gdzieś to "coś",
nie uczucie, bo ono jest coraz silniejsze, ale takie zwykłe gesty-
komplementy, zabieganie o siebie... i smutnooooooooo mi się
zrobiłooooooo.... buuuuuuuu....
no, ale na poprawę humoru dodam, że Mój Mężczyzna sam zaczął
poruszać kwestię dziecka - usłyszałam podczas spacerku na szczyt
góry, że chce mieć ze mną dziecko.... aż o mało co nie zjechałam z
wrażenia na dupce 600 metrów w dół... szok.... :)))))
a!! miłego poniedziałku i nowego tygodnia życzę:)

[minutka_1]

uff dopiero teraz mam chwilke:) poniedziałki zawsze zwalają z
nog..no ale droga bikle to baaardzo dobra wiadomość z tym
dzidziusiem:))))) to oznacza, że Twój men powaznie i odpowiedzialnie
myśli o Waszym związku suuper wiadomość:) u mnie to troszke inaczej
wygląda no ale może o tym później...
No a jeżeli chodzi o te nieszczęsne problemy to hmmmm jednak bedzie
potrzebny czas i jeszcze raz czas...u mnie było tak samo czyli po co
cie bede martwił bo kobity podchodza do problemow zupełnie inaczej
bardziej emocjonalnie i nerwowo etc..etc..to juz znamy. Fakt jak
potem powoli zaczynał opowiadać i zaczelismy o tym rozmawiać to
niejedną nocke miałam nieprzespaną bo sie po prostu przejmowalam.
Mimo wszystko uważam że lepiej wiedziec nawet o najgorszym ale
wiedziec i sie wspierać. Mam nadzieje, że i u Ciebie też tak
będzie..wiec wytrwalości życzę i dobranoc.
Jutro postaram sie być bardziej punktualna:))) papa

skuteczność rośnie:)

[bikle]

witam, witam.... no cóż, muszę się pochwalić:))))) otóż wczoraj
rozmawialiśmy o problemach...no po prostu jakoś się żalnęłam na to,
że On ze mną nie rozmawia i zaczęła się gadka o warstwowości jego
duszy - mam Faceta ogra:))))))) - i tak zaczął już później sam z
siebie gadać... a to wszystko przez grę - kazałam Mu w ciągu dnia
wymienić trzy rzeczy jego ciała, którymi się mam zająć w nocy, a że
wymienił duszę, to sobie ulżyłam:))) oczywiście było, że nie chce
mnie martwić problemami itd, ale widząc mojego focha jakoś się
rozkręcił:) Kobity, powiem Wam - masaż czyni cuda:)))no i tak jakoś
wyszło:) zobaczymy czy to będzie wybryk jednodniowy czy jednak coś
bardziej trwałego:)oby... odpukać <puk!Puk!>
co do dzidzi- jakoś wyszło, zobaczymy jak będzie z naszymi planami:)
ja mam też małe urwanie głowy więc dziś u mnie może być problem:)
ale jak tylko znajdę chwilkę, to zajrzę:)
a co tam u Ciebie??

[minutka_1]

Matko co za tydzień!! Urwanie głowy i oczywiście jeszcze siedze w
pracy:((
No ale widze, że u Ciebie wszystko idzie w dobrym kierunku:) Tak
trzymać. I mysle że nie było to jednorazowe zwierzenie.
A u mnie jak zwykle problem goni problem:) jak tak mocno sie nad tym
zastanowie to ja po prostu podziwiam Mojego.. jak On to wszystko
ogarnia??? Pewnie te lata praktyki:)
Dobra wracam do papierków i miłego wieczorku zyczę

buuu....

[bikle]

wybryk jednorazowy - stwierdzam po wczorajszym... :( no cóż,
widocznie taka moja dola - niedola...ja już nie wiem co zrobić -
wczoraj On rozmawiał z naszym głównym szefem i lipa.. buba.. zły
humor do końca dnia... efekt - cisza Polaków.. kolację zjedliśmy
i... cisza... :( ja znów zaczęłam się zamartwiać i .. moja noc
nieprzespana...On przytulił się do mojej piersi i już śpi jak
Aniołek... dobrze, że się chociaż wyspał.. zazdroszczę:( hasło na
Dzień dobry: "Kotuś, i dlatego nie chcę Ci nic mówić o problemach,
bo Ty to tak przeżywasz..." a o to chodzi, że On mi nic nie
powiedział... :((
Miłego dnia:*

[minutka_1]

biedna:) zobaczysz to sie zmieni jak pomieszkacie razem troche
dłuzej..ale wiesz co czasami po jakiś naszych rozmowach nocnych czy
wieczornych mniej lub bardziej problemowych On tak jak piszesz Ty
przytula sie i po minucie juz smacznie śpi a mi sie myśli
kotłują...efektem tego jest to że rano jestem nieprzytomna a Mój
wyspany jak nigdy:)

[bikle]

co do nieprzytomności to ja tak mam dziś... On lata jak skowronek,
ja nie mogłam wczłapać się do biura... :( więc efekt rewelacyjny...
no cóż - postanowiłam przyjąć taktykę, że ja pytać ni będę, a On,
jeżeli to na prawdę będzie go dręczyć, to sam powie... więc czekam
może na jego dojrzałość do tego... zobaczymy co będzie... Dziubek
dziś spał na mojej piersi, a mnie same łzy z oczu leciały.. po
prostu z bezsilności...no cóż - przy nim tego nie pokaże, bo nie
chce go dodatkowo martwić, ale czasem tak jest, że to
pomaga...buuu.. dużo tego się zebrało, trza na jakąś dobrą tea
ruszyć z psiapsiółą i już będzie lepiej... może po prostu za dużo
czasu razem spędzamy???

[minutka_1]

Pociesze Cię i powiem skąd ja to znam....był taki okrez, że
bezsilność mnie przerastała i też miałam łzawe nocki. Czasami
sytuacja mnie po prostu przerastała i mówie tutaj baardzo ogólnie.
Bo na mnie na początku spadło po prostu za duzo - nowe miejse
zamieszkania daleko od domu, mamy, przyjaciółki - nowi ludzie, nowa
praca i problemy z nią związane a do tego brak akceptacji ze strony
dzieci i sycząca jego byla..On siłą rzeczy nie mógl mi poswiecac
tyle czasu ile bym chciała bo praca..praca..no i ja miałam taki
kryzys że myslalam że nie dam rady.
Mimo tego że razem mieszkamy i pracujemy ja cały mysle, że my i tak
mało czasu spędzamy razem ale juz chyba sie do tego przyzwyczaiłam.
Za duzo to tez nie zdrowo. No bo w tygodniu praca On zazwyczaj w
terenie w sobote praca..popołudniu dzieciaki i jakies spotkania
towarzyskie.. w niedziele dzieciaki lub jakies tam wyjazdy ale
zazwyczaj nie sami..no i w poniedziałek powtorka z rozrywki. Zostają
późne wieczory i nocki...no i 2 x w roku dłuższe urlopy...
Nie wiem jak to u Was wygląda ale wiem jedno ze za duzo czasu tez
nie mozna ze soba spedzac zeby nie popaść w rutyne.

[bikle]

hmm... praca osiem godzin razem, powrót do domu, razem, wieczory
razem, weekendy razem, chyba, że mam zjazd na studiach, to mnie nie
ma cały weekend, jak wolny weekend, to jedziemy do jego mamy... no i
tak to wygląda... to chyba zmęczenie materiału.. u mnie, albo po
prostu zmęczona jestem - w pracy młyn i problemy, w domu z nim o tym
porozmawiać nie mogę, dobrze, że jest chociaż mama, jej mogę się
wyżalić, pogadać z nią...ten weekend znów będziemy osobno, więc już
teraz tęsknię... no właśnie tęsknie za nim, nawet w pracy, gdy
siedzi u siebie w gabinecie... buuuu...dziwne to wszystko...

[nitka_1]

hmmm chyba troche za dużo tego "razem". My pracujemy ok 12-13 godź
dziennie razem ale osobno:)wieczorami zdarzy sie ze jeszcze ktoś
przylaźi w związku z pracą. I wiesz co ja najbardziej tęsknie za
SPOKOJEM tego mi najbardziej teraz brakuje. A było juz tak blisko do
poukładania wszystkiego gdyby nie cholerny pozar, ktory mielismy od
tego tak naprawde ciagłe problemy sie zaczeły....
Ja tez sie ciesze że mam mame, z która moge pogadac o wszystkim
tylko co z tego jak oni wszystcy sa daleko.
Mówisz ze to dziwne..hmm dzis Mój pojechał gdzies w Polske bedzie
dopiero w nocy i mimo wszystko tej jego obecnosci w biurze mi
brakuje..mimo tego ze nie jestesmy razem..

[minutka_1]

Nitka to mój drugi nick:)jakby co

[bikle]

domyśliłam się moja Niteczko droga:) no cóż.. tak, tęskni mi się za
nim, jeżeli go ni widzę... jak jest trochu dalej ode mnie.. nawet
jak jesteśmy razem to już za nim tęsknię... dziwna ta
tęsknota...grrr... albo ja jestem dziwna:))) Mój teraz krąży po
biurze zamyślony, cichy, niespokojny... znów nas cicha kolacja
czeka...hmmm.. trza uruchomić swoją babską wyobraźnię :)

[minutka_1]

A nie mowi Ci nic jako Twój szef że np siedzisz na necie albo nie
pracujesz czy po prostu o tym nie wie? Bo Mój czasami mi powie ze
zły przykład daje:) no ale ja z tym przed innymi pracownikami sie
mocno ukrywam..bo jestem tu jakby nie było na widelcu. A ostatnio
Mój ogromne wojny toczy w biurze z ludźmi to tym bardziej musze
swiecic przykładem:)

[bikle]

czasem coś dogryzie w żartach, że się obijam, a ja Mu, że On też się
obija i nic nie robi:) więc się razem przekomarzamy:) co do ludzi -
na szczęście siedzę sobie sama gabinecie, więc mnie tak bardzo nie
widzą... jego tylko kusi, gdzie i z kim tyle piszę:))) a tak to sza
na ten temat:)
z resztą On u siebie pasjansa układa:)))

[minutka_1]

No to masz spokój..chociaż od gapiów. Ja musze uważać. W poprzednim
(spalonym) biurze siedziałysmy we dwie..a teraz gnieciemy sie na
kupce w jakiś zastepczych pomieszczeniach:(
Wiesz Mój wie o tym wątku kiedys na samym początku nawet go
czytal..ale potem ucichło i jakos sie nie dopytuje.

auć...

[bikle]

no to faktycznie przekichane...a długo was jeszcze w takich
ciasnotach będą trzymać?? ja wcześniej siedziałam w kliteczce, ale
od listopada jestem w nowych biurach no i siedzę sobie sama:)) więc
net cały czas u ruchu:P aż mi wstyd, że się tak obijam:) ale palce
ćwiczę, że ho-ho.. a później Moje Kochanie mówi, że rewelacyjny
masaż mu serwuję:) zastanawiam się czy Mu powiedzieć o tym wątku,
ale zobaczymy czy dziś będziemy gadać ludzkim głosem:)

[minutka_1]

Haha no tak może dzis przemówi..chociaz do Wigilii jeszcze daleko;)
No ale czasami poobijać sie można ja w sumie caly czas klepie
papierki w program ale jakos mi to dzisiaj nie idzie. Nie wiem chyba
jakis zly dzień albo co..
No a jezeli chodzi o biuro to remont trwa..bo spaliło sie tam
wszystko co było mozliwe..mam nadzieje ze do konca roku sie
wprowadzimy na nowo. A co do wątku to nie wiem czy mówiec bo wiesz
wtedy bedziesz mimo wszystko musiała uwazać co piszesz;)

heh..

[bikle]

przemówił:))) wystarczyło focha strzelić:)
oj...coś się gorąco zrobiło na forum przez nasz wątek:P
zaściankowość wylazła... :(

[minutka_1]

no tak:) watek wyszedł na wokande:) no ale coż niech sobie
rozmawiają o naszym szczesciu i tylko mogą pozazdrościć:)
No i jak tam po przemówieniu? Nocka nieprzespana?

a właśnie, że nie:)

[bikle]

nocka ładnie przespana:) jak Aniołki spaliśmy:P wrócił wieczorkiem z
pracy, bo ja wcześniej dotarłam do domciu i od drzwi już był
wyjątkowo gadatliwy.. chyba po prostu musiał sam się w sobie zagryźć
i sam z siebie buchnąć:) błogie lenistwo później sobie
zaserwowaliśmy... no i jest super:)

podziwiam..

[bikle]

też Go podziwiam, dla niego to takie normalne, zwykłe, tak to
wszystko ogarnął, przeszedł nad tym do porządku dziennego.. a ja???
wiele się jeszcze muszę nauczyć....

[minutka_1]

:) hej hej no dziś jestem troszkę wcześniej:)
no i dobrze piszesz wiele się jeszcze musimy nauczyć..wiesz Oni to
już pewnie weterani w tym co robią a my dopiero raczkujemy:) nie
wiem jak to sie dzieje po prostu nie wiem..tyle spraw dookoła a On
czasami ze stoickim spokojem przechodzi własnie do porzadku
dziennego.

[bikle]

i jeszcze dostaję ochrzan, że panikuję:))))) nie ma to jak stoicki
spokój faceta:P no cóż..chyba taka nasza rola, że my to tyle na
siebie przyjmujemy i później bezsenne noce mamy, a Oni spokojnym
snem sprawiedliwego śpią...

[modliszka24]

jezeli Ci dobrze to czym sie przejmujesz?

[diodunia]

wszystko sie kiedys konczy ja juz tez wypadlam z tematu starszych facetow jestem
szczesliwsza od kiedy jestem wolna!!!Pozdrawiam wszystkich.

Ale fajny watek!

[laurijka]

Przeczytalam jakies 2/3. Poltorej godziny mi to zajelo. Jestescie
fantastyczne!
Ale… Zanim tu wlazlam, przyszedl M. Roznica, jak to za dobrych
czasow mowilam, taka, jak miedzy Michalem Douglasem a Catherine Zeta-
Jones, 24 lata. Nie widzielismy sie od niedzieli. Jak przyszedl,
konczylam 3 zdania w komputerze. On padl w fotel i usnal, i chrapie.
Upojny piatkowy wieczor.
Jutro zapisze sie do was, jezeli mozna:) A na razie zastanowie sie,
co z nim, co z nami, co ze mna i pojde spac. Pozdrawiam

[minutka_1]

Witaj:)
Jasne że możesz sie zapisać:) tylko napisz coś o swoim związku..jak
długo jesteście razem no i skąd te wątpliwości???
Jakby co to służymy pomocą. pozdrawiam:))

[bikle]

WITAMY NA FORUM!!!!
to fajnie, że dołączają do nas następne kobitki, choć ja to tu
krótko jestem:), ale z tego co widzę, to nasze grono nie jest wcale
takie małe:) opowiadaj, opowiadaj.. jak będziemy dały radę, to
doradzimy w razie jakiś problemów..pozdrwawiam bardzo serdecznie - b.

[lilaaaa]

To miłe, że kobiet w takich związkach jest tak dużo:-)
Mój mężczyzna był w czwartek u fryzjera i Janusz(fryzjer) powiedział Jemu, że zna taką o to parę 80 latek i 24latka:-) Mają nawet 5 letnie dziecko:-) A kobieta jest tak o Niego zazdrosna, że szok..Facet nie może się nawet obejrzeć za drugą:-) Potem byliśmy u adwokata i ten nam powiedział, że pewien polski trener ma 63 lata i kobietę rok ode mnie starszą - ma 23 lata:-) Tutaj również jest dziecko:-)
My o dziecko staramy się teraz, mieliśmy je "zmontować" w wakacje, ale ja stwierdziłam, że muszę odpowiednio przygotować swoje ciało, aby dziecko czuło sie wspaniale w moim brzuszku:-) Już nie mogę się doczekać tej chwili, kiedy będziemy we trójkę:-)
Mój każdy związek - jak każdy - ma lepsze i gorsze okresy:-) Wiele razy krzywdziliśmy się bez opamiętania, ale.. ja wiem, że On jest tym dla mnie a ja tą dla Niego..:-) To mój najlepszy przyjaciel, człowiek, na którego mogę i będę mogła liczyć w każdej chwili... Śmiem twierdzić, że to moja bratnia dusza... A co do motylków... mamy je po tylu latach, On chyba nawet bardziej niż ja:-)

[minutka_1]

Witaj lilaaa dawno Cię tutaj nie bylo:) Opowiadaj co tam u Ciebie??

[bikle]

witam, bardzo serdecznie, miło mi poznać:)
oj, dużo nas, dużo, a ile nie ujawnionych, a tylko czytających ten
wątek:)
co do motylków - oj.. u mnie są coraz silniejsze:)i oby tak zostało

[cioccolato_bianco]

nie wyobrazam sobie zwiazku z kims, kto potencjalnie moglby byc moim
ojcem. takie rzeczy, to tylko w kinie ;)

[bikle]

oj.. mylisz się.. ale to Twój pogląd, ja nie będę go podważać.
tylko, że łatwo jest krytykować coś czego nie znamy. dlaczego
uważasz, że taki związek jest niemożliwy? jest taki sam jak i każdy
inny, między równolatkami czy parami, gdzie jest minimalna różnica
wieku...

[cioccolato_bianco]

nie rzucaj sie tak, ja nikomu nie bronie zwiazywac sie z kims kto
jest w wieku jego rodzicow ;) moze ktos jest szczesliwy w zwiazku z
taka osoba. dla mnie to jest po prostu niemozliwe i hmmm..
nieapetyczne, delikatnie mowiac. basta.

[laurka21]

Mysle, ze wiele z tych czytajacych ujawniłyby sie, gdyby było oddzielne, ukryte
forum tylko dla ludzi, ktorzy z własnego dosiadczenia znaja ten teamt. Wtedy
kazdy bedzie mógl swobodnie rozmawiac.

co Wy na to?
Kto jest chetny,zeby sie podjac tego zadani? ;>

[laurka21]

doczytalam dzisiaj 2 ostatnie strony do konca i juz wiem,ze sa 2 takie fora:)

jak ja nie lubie poniedziałków!!

[minutka_1]

Nie mam juz sily ja jeszcze jestem w pracy i końca nie widać!
Ech...te cholerne poniedziałki. Bikle jak tam rozmowy ludzkim
glosem:)??? Jakies postepy?? Pozdrawiam cieplutko

ja ich nienawidzę!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

[bikle]

oj Minutko... co do poniedziałków to się zgodzę..po prostu sajgon...
nie ma co... nie dość, że w pracy sajgon, to jeszcze w dodatku Mój
gorszy dzień miał - rozmowy ludzkim głosem zostały znów zerwane...
fuknął, ryknął, ja miałam wyjść i powiedzieć Mu,żeby se szukał
nowego pracownika...już mi tak nerwy puściły, że później beczałam do
końca dnia w pracy.. no i to tyle.. focha miałam do końca dnia... i
nawet mi się gadać ni chciało specjalnie... po prostu do tej pory mi
się z Nim gadać nie chce... fakt, faktem, ja też nie byłam bez winy,
ale rękę do zgody wyciągnęłam, przepraszam powiedziałam, a ten
furiat - szał!!! no i tyle by było.. swoje usłyszałam... ciężko mi
teraz na serduchu...pojawiło się poczucie, że jestem kiepskim
pracownikiem, a trzyma mnie w pracy tylko ze względu na nasz
związek... buba...zobaczymy jak to dziś pójdzie.. mam nadzieję, że u
Ciebie będzie lepiej...buziaki na nowy dzień:*

Jak dobrze że jesteś

[minutka_1]

U mnie też wczoraj były fochy..tylko że moje i też mi troche
pusciło. Od 8 rano w pracy do 22 z hakiem o 23 kolacja byłam
wykończona. No i zebrało sie że ja takim tępem nie chce żyć, że mamy
bardzo mało czasu dla siebie w tyg zapieprz no a w weekendy tak jak
juz pisłam dzieci i inne "odwiedziny" pracowników. Pytałam czy tak
duzo wymagam np 1 weekendu w miesiącu tylko sam na sam?? I że marze
o odpoczynku..Był tez bardzo małomówny ocenił tylko ze ja za bardzo
idealizuje..hmm czyzby??? Wiem, że on w poprzednim związku pare lat
bardzo uciekal w prace i tak juz mu zostalo ja próbuje Go troche
przystopować ale jak mu sie kołowrotek nakręcił to cholera nie mam
pomysłu jak to zrobić?
Też łezki sie lały albo z bezsilności albo ze zmęczenia..sama juz
nie wiem.
Wiec Bikle rozumiem wszystko i chyba czasami tak juz musi byc
najgorsze sa tylko te mysli które przychodzą "po"
Miałam gorszy dzien no i sie wyzaliłam nie była to zadna kótnia
tylko wrecz monolog..ale powiedziałm co mi lezy na serduchu ciekawe
czy jakies wnioski z tego bedą?
ech... tez mi jakos tak dziwnie dzisiaj..ale rozmawiamy normalnie.
buziaki i trzymaj sie

będzie dobrze.. :)

[bikle]

patrząc na to jak idzie nam dzisiaj to nagle po jednym dniu wielkiej
walki i chyba tego, że pierwszy raz zobaczył, że płaczę przez niego
to chyba stresująco na niego podziałało i dziś gadamy ze sobą jak
normalni ludzie...w pracy też atmosfera dzisiaj jest znośna więc
jakoś to wszystko idzie - to zawsze tak, on na mnie fuknie i jest
wielka wojna, to później nam się układa w pracy.. ale wczorajszy
kryzys...sajgon.. wiesz co było najgorsze?zdałam sobie sprawę, że
może być i taka sytuacja, że faktycznie może być taki dzień, że może
mnie zwolnić...on sobie też zdał sprawę, że może mnie stracić w
pracy jak tak będzie dalej...
tylko, że nie wiem czy dobrze robię nie poruszając już tej kwestii,
nie rozmawialiśmy o tym już później.. we mnie dalej to siedzi, w nim
chyba też... ale nie gadaliśmy o tym więcej, żeby już się chyba nie
denerwować.. a dodatkowo Mojego jakieś cholerstwo chyciło i gorączka
go trawi.. więc po co dodatkowe nerwy?
poszliśmy sobie wczoraj wieczorem na koncert, któy planowaliśmy od
dawna i tak nam dobrze było.. mi tak dobrze było, bo on był koło
mnie...
chyba to już specyfika naszych związków, że w pracy usłyszymy
cierpkie słowo, ale mimo wsio Oni kochają nas tak samo jak wczoraj
wieczór i dziś rano..
po prostu oni oddzielają pracę od związku.. nam "przeżywającym"
znacznie trudniej to oddzielić...
co do idealizowania związku - ja zauważyłam tendencję, że to On
bardziej zabiega o to, żebyśmy np wolny weekend spędzali razem..
buziaki minutko i do następnego kliknięcia:)

[minutka_1]

Wiem że bedzie bo jest dobrze. A czasami takie rozmowy pomagaja
chyba mi samej.
Co do pracy to nie mamy problemów aczkolwiek wymaga ode mnie o wiele
wiecej niz od innych ja czasami sie buntuje no ale to przeciez nam
powinno zalezec najbardziej na tym. bo to przeciez ta firma a nie
nikt inny nas karmi i pozwala zyć na odpowiednim poziomie. Czasami
zdarzaja sie fukniecia w moja strone ale to chyba tak dla zasady
zeby nie bylo:)
A co do wspólnych weekendów to moze On tego tak nie potrzebuje jak
ja..nie wiem niby staram sie wszystko zrozumiec tylko najgorsze jest
to ze inni tego nierozumieją i wpadaja do nas wtedy kiedy im pasuje
a nie nam..hmm albo mi. Tak jak córa cały tydz jest w szkole poza
domem no to weekendy spedza u nas..My cały tydz pracujemy a w
weekendy troche spokoju by sie przydalo no to sie nie da ( zeby
pobyć sami to musimy uciekać z domku) matko glupie to wszystko. No
ale nie ma co narzekać to tylko taki chwilowy bunt:))

[bikle]

no tak.. do wymagań to jest prawda - znacznie więcej niż od
innych..hmm..jeszcze uciekać nie musimy - na szczęście- z domu, bo
nasi znajomi na razie rozstrzeleni są w naszych dwóch miastach, a my
ostatnio ze względu na sytuację z pracy więcej czasu w pracy niż
gdziekolwiek indziej:(
zobaczysz, będzie luz i zobaczysz - wszystko się zacznie układać.
ja już dziś mam nadzieję, zacznę łapać luz w pracy więc w końcu
zaczynam dziś oddychać:)

i jak tam?

[bikle]

jak tam Minutko u Ciebie? mam nadzieję, że wszystko w porządku...

Wszystko dobrze:)

[minutka_1]

Tylko od wczoraj zmogła mnie choroba i pół żywa byłam..dlatego nawet
komputerka nie odpalałam:) dziś juz troszke lepiej no ale musze sie
jak najszybciej wykurować bo dziś jedziemy do moich rodziców..i
wiesz nie chciałabym spedzic weekendu w łóżku.. no i jeszcze jedna
ważna sprawa w poniedziałek ide na operacje kolan no i nie moge byc
chora!! Wiec robie co w mojej mocy i chwytam sie juz wszystkich
mozliwych leków i własnie sięgnełam do babcinych sposobów i pije
mleko z czosnkiem bleeeeee.
A Ty jak tam? Myśle że tez w porządku? Bo u nas po tym moim
wyzalaniu sie wszystko ok i nie wracaliśmy juz do tego tematu.

zdrowia życzę!!!

[bikle]

życzę Ci zdrowia, bo to najważniejsze, a troszeczku problemów z nim
masz:(
mnie też coś kaszel bierze, ale zwalam to na zbyt suche powietrze w
biurze:))
u nas też wszystko ok, nawet lepiej:) powolutku planujemy sobie
sylwestra:)
jeżeli chodzi o metody leczenia choróbska polecam tea z sokiem
malinowym, gorącą kąpiel i aspirynka. i pod cieplutką kołderkę się
wypocić. jedna noc i przechodzi:)
trzymaj się cieplutko, jeszcze się odezwę, a teraz wracam do pracy,
bo malutkie urwanie głowy:(

Dziękuje:)

[minutka_1]

Mam nadzieje że mi to cholerstwo przejdzie..najgorszy jest ten
wielki i czerwony nochal od kataru:)i wiesz co nie dawno wyszłam z
jednego przziebienia a tu juz w drugie i tez zwalam to na powietrze
ale w domku i już mojemu zapowiedziałam że musimy kupić nawilżacze.
No to dobrze ze wszystko ok my na sylwestra planow jeszcze nie mamy
narazie to staram sie planować prezenty choinkowe bo ja juz tak mam
że u mnie musi byc nietypowo i oryginalnie:)).
To pracuj sobie spokojnie a ja pędze do pakowania sie bo o 15 wyjazd.
I do nastepnego

[bikle]

skąś to znam - ja się kurowałam przez miesiąc. dwa antybiotyki i to
nawet nie pomagało.. :( wyjątkowo oporna na leczenie byłam:) teraz
pracujemy nadal nad moją odpornością i już mam dość tych wszystkich
specyfików:(..
życzę miłego weekendu i kuruj się.
w poniedziałek życzę powodzenia:*
co do nawilżaczy - też to zapowiedziałam:))
prezenty to osobny temat - już też się zabieramy do planowania tego -
głównie dla dzieciaków, bo my sobie robić nie będziemy - takie
nasze postanowienie - kupimy jeden duży po nowym roku:))
buziaki dla Ciebie i Twojego Mężczyzny :*
trzymacjcie się cieplutko:)

[minutka_1]

Ja juz tez jestem po antybiotykach teraz nie moge ich brac przez ten
poniedziałek..i tez mnie łapie co chwilke..a wiesz co ja sie
nasłucham od mojego dziadka - jest lekarzem o matko az uszy czasami
bolą:)) jacy my to jestesmy nieodpowiedzialni..itp. w sumie dobrze
ze mam go na odległosc:)) chociaz w piatek zapowiedzielismy sie na
odwiedziny to sie bedzie działo:)))
A co do przentów no to my sobie robimy dlatgo mysle juz teraz żeby
nie było na ostatnią chwile bo wiesz jak to jest przez Świętami.
No dobrze Bikle uciekam:) odpoczywaj i nie daj sie chorobie:)jak
znajdę jutro chwilke to sie odezwę. Aaa i buziaki przkaże w końcu
Mój wie o Twoim istnieniu..bez jakis tam szczegółów (i nawet o dziwo
sie nie dopytuje) no ale wie:)
Buziaki odsyłam i milgo weekendu jakbym sie juz nie odezwała. Papa

posypałam się... :(

[bikle]

czy to tylko ja wyolbrzymiam sprawę? nie wiem...
wczoraj - fajna kolacja we dwoje, ale widzę, że Go coś gnębi. wiem,
że jest zazdrosny o moje porzednie miejsce pracy, o to, że mam tam
nadal tylu znajomych - również w męskim gronie. a poszło o pierdołę -
poszłam do najlepszej psiapsióły po film. tyle że ona ten film
miała na pen drivie. zrzuciłyśmy to na kompa, skompensowałyśmy i
wysłałyśmy mailem. z jej firmowego serwera to wyszło, ale na moją
prywatną skrzynkę to nie przeszło, ze względu na zbyt duży
rozmiar...no i afera.. foch i słyszę, że Go roluję, że robię w
balona. a ja sama się poczułam jak balon, który został przekłuty i z
którego uleciało całe powietrze...jakby do mnie nie miał zaufania,
jak bym to wszystko co robię było niczym...poczułam się nagle taka
malutka, taka nic dla Niego nie znacząca... to tak bardzo bolało i
nadal boli...już sama nie wiem co mam myśleć o tym...nie należę do
osób, które potrafią żyć z dala od ludzi, którzy nie mają
znajomych...
wydawało mi się, że nasz związek opiera się na zaufaniu, obu
stronnym, ale po wczorajszym sama nie wiem.. ja ufam, bezgranicznie,
co się rzadko zdarza, ale z Jego strony - ? - poczułam się jak ktoś
dla Niego nie liczący się..ktoś komu nie można zaufać... boli...
no i efekt - noc nie przespana, tysiące myśli, wątpliwości...ja w
rozsypce...
kocham Go, ale to mnie zraniło do głębi...
boli... :((((

powodzenia życzę i trzymam kciuki!!

[bikle]

wiem, że dziś trafiłaś pod skalpela - ale ja tylko z jedną sprawą -
już ok, wyjaśniliśmy sobie wszystko:0
życzę powodzenia i trzymam kciuki - życzę szybkiego powrotu do
zdrowia!!!!!!!!!!!!
:*:*:*:*

Wszystko diabli wzieli.........

[minutka_1]

Po przyjeżdzie do mamy tak sie rozłożyłam, że spędzilam weekend
prawie w łóżku. Dziadek - lekarz jak mnie zobaczył..tak jak pisałam
wczesniej prawie zrównał mnie z ziemia:))) no i stwierdził ropne
zapalenie zatok i cos tam jeszcze. Dostałam końską dawke
antybiotyków ale i tak jak w piątek dzwoniłam do hirurga to
powiedział ze w takim stanie absolutnie nie wezmie mnie na stół no i
przełozyłam zabieg za na za tydz.... a juz sie psychicznie
nastawilam:((
A co do Twojej ostatniej wypowiedzi to juz sie zmartwilam..ale
ciesze sie ze wszystk ok.

hmmm..

[bikle]

też się zmartwiłam i dalej mnie to męczy..jakiś taki niesmak
pozostał.. chyba dobrze nam zrobiło, że przez ten weekend się nie
widzieliśmy, bo miałam zjazd..
auć.. to faktycznie teraz masz nieciekawie, bo wiem jak to jest
nastawić się psychicznie na cięcie, a tu buba..ale wiesz, Twoje
zdrowie jest najważniejsze - kolana poczekają i nie uciekną:))))
chyba:P a przeziębienie to nie żarty.. lepiej się wykurować. przez
ten tydzień sobie też odpoczniesz - bo mam nadzieję, że leżysz w
łóżeczku i podziwiasz tylko przez okno ten sypiący śnieg:( ja
niestety zaraz muszę wyjść z pracy i dreptać na zakupy:(( bleee..
nie lubię zimy:((
oj.. życzę zdrowia i mocniej jeszcze trzymam kciuki za Ciebie:*

[minutka_1]

Już leze..ale do tej pory byłam w pracy..niestety Mój czasami tego
nie rozumie bo On nidy nie choruje a jak jest przeziebiony to i tak
pracuje. Ale cóż czasami sa takie sytuacje...ze trzeba poleżeć.
A co do zaufania to hmm u mnie mozna by było powiedziec jest
odwrotnie..On ufa chyba bezgranicznie - moze temu ze ja cały czas
jestem na miejscu mało sie spotykam ze znajomymi bez niego. Chociaz
jak ostatnio byłam na panieńskim to wróciłam z imprezy o 7 rano... a
On nic zupełnie nic nawet grama focha nie było...Tylko pytał jak
było itp..
Ja za to owszem ufam ale czuwam:)Chociaz wydaje mi sie ze jakby
chcial mi cos wywinąć to zrobiłby to bez najmniejszego problemu
bedąc praktycznie cały dzien poza biurem.
Ale wolę nie krakać..:)))
AA no i jeżeli chodzi o temat pogodowy to u nas wogole nie ma
sniegu!! I jeszcze nie bylo..dzisiaj rano cos próbowało pruszyc no
ale szybko sie skonczyło..
ok to trzymaj sie cieplutko w ten śnieży dzionek.
buziaki

[bikle]

no właśnie.. ja też ufam bezgranicznie... a mimo, że mam dużo powodó
do zazdrości, nie robię tego...hmm.. na razie to ani on ani ja nie
mamy jak wywinąć numeru - choć ja mam więcej okazji - zjazdy:))) a
On praktycznie cały czas ze mną.. ale Mu powiedziałam, że ma
wyluzować z tą zazdrością, bo sobie tym szkody narobi..
a śnieg już przestał sypać:))
miłego odpoczynku życzę i do kliknięcia następnego:*

[minutka_1]

Wiesz my sobie staramy nie dawac powodów do zazdrości ale tego
wzajemnego zaufania musielismy sie po prostu nauczyc. Bo On spażony
w poprzednim malżeństwie no i do mojego byłego zwiazku gwóźdz do
trumny przybiła zdrada - a wrecz kilkumiesieczny zwiazek - mojego
byłego z moja przyjaciółką ( zreszta tez mężatka). Wiesz jak On jest
w terenie to ja mogłabym sobie wyobrazac niewiadomo co..tak samo jak
ja w domu na necie - On tez doskonale pamieta jak sie poznaliśmy i
wie do czego internet tez służy:)) no i moglibysmy sobie wymówki
robic tylko po co?
Zazdrosc jest zdrowa no ale ma pewne granice..
No a poza tym stwierdzam ze ja jakas nienormalna jestem bo wziełam z
biura ( a mam je praktycznie na parterze domu) sterte dokumentów i
ostro pracuje..nie wiem ale chyba te tyoy tak maja... albo ja po
prostu nie umiem chorować:)))

skąś to znam:)

[bikle]

no, ja też tak mam - znosze papiery do domu, zawalam tym biurko i
pozniej znow odwozimy to do pracy - nie tknięte przeze mnie:(. i
tylko wysłuchuję, żebym sobie dała na wstrzymanie:)
co do zazdrości - no nie da się ukryć, że jest zazdrosny.. chyba to
nieodłączna cecha miłości - ja też... ale umiem się powstrzymać,
Moje Kochanie się dopiero tego uczy - albo ja Go tego uczę:)
ostatnio zrobił się zazdrosny o neta - trza będzie powiedzieć co ja
tu tyle siedzę:) nooo.. więc Moja Droga Minutko - zostaniesz
ujawniona:)
dobra, wracam do pracy, bo coś mi to dziś opornie idzie:(
a! raport śniegowy - Qrdi śniegu już 30 cm i nadal sypie.. co prawda
już leniwie, ale nadal:(( buuu...

[minutka_1]

A ja wlasnie niedawno wstałam i popijam kawke:) u nas sniegu nie ma
teraz przez okienko zaglada słoneczko. Za to u mojej mamy podobno
biało.
Zaraz sie biore za papiery bo u mnie tez sterta ale wczoraj troche
zrobiłam:)zeby nie bylo:))) bo ja tez tak mam ze znosze do domu a na
drugi dzien odnosze do biura nietkniete..
Co do ujawnienia...to hmmm jak to powaznie zabrzmiałao:))) no ale
skoro jest taki zazdrosny to powiedz mu zeby nie wyobrażał sobie
wiesz jakiegos tajnego kochanaka z netu:))
pracuj pracuj a ja ide na sniadanko tylko musze Mojego zgonić bo u
niego słowo zaraz może trwać nawet godzine:))

fiksuję.. :(

[bikle]

oj.. zazdroszczę tego błogiego lenistwa:) ja chyba też złożę jakieś
podanie o urlop:) bo chociaż jeden dzień odpoczynku potrzebuję...
nie wiem czy od tej pogody czy od czego, ale zaczęła mnie boleć
głowa.. zrobiłam się no normalnie dętka...a czekają mnie jeszcze 4
godziny pracy, a później zakupy:( - chyba nie jestem normalną
kobietą, ale ja nie lubię zakupów - fobię chytam na zakupy:((
smacznego życzę, ale to już pewno po śniadanku i zaraz pora obiadku
będzie:) ale też smacznego w takim razie:)))
niooo... poważne ujawnienie będzie - dziś wieczorkiem opowiem:)
więc od jutra już ni będziesz tajemnicą:)
buziaki dla Ciebie i dla Twojego - miłej reszty dnia:*
a! kuruj się:)

zakupy = zgroza

[minutka_1]

Ja tez nie lubie zakupów łażenie po sklepach doprowadza mnie do
szału. Zazwyczaj kupuje wiekszosc rzeczy przez neta no a jak juz sie
nie da czyli np spożywka to załatwiam to jak najszybciej sie
da...czasami jade na zakupy z mamą no ale wtedy mam wolne i cały
dzień dla siebie..no tak to moge zakupy robic..
A co do samopoczucia to coraz bardziej sie martwie nie przechodzi mi
to cholerne choróbsko kaszle dalej i pociągam noskiem...a juz
wyznaczył mi lekarz kolejny termin na poniedzialek ale powiedzial ze
musze byc całkowicie zdrowa zeby miec narkoze..a tu poprawy nie
widac:( jeżeli dalej tak bedzie to Świeta mnie zastaną z tym
zabiegiem:)
No ale śniadanko zjedzone Mój już gdzieś pognał i zostałam sama i
tak pewnie bedzie dzisiaj do wieczorka..oczywiście pomijając neta no
i przeszkadzajacego mi cały czas mojego czarnego pieska:)) wlasnie
ryje sie do łóżeczka i wchodzi na kompa:))
Aż jestem ciekawa jak Ci to ujawnianie pójdzie..koniecznie napisz:)
no i juz teraz chyba moge sobie pozwolić na odesłanie buziaków dla
WAS:)

[bikle]

nawet jak mam wolne, to załatwiam to ekspresem:) później jest tak,
że się okazuje, iż przepłaciłam i to sporo. ale cóż na to poradzić -
lenia względem zakupów mam:)
ooo... a jaki piesek? też mam taką małą Mordkę, już pewno łóżko mi
przekopała, żeby się zwinąć tam do spania - tym sposobem mamy fajną
niespodziankę, jak kładziemy się spać..
hmm... już więcej metod na kurowanie nie znam - mleko z czosnkiem,
miód z cytryną, aspiryna, no jeszcze sok z agrestu i malin.. reszta
już baardzooo farmakologiczna:(
no tak, ja zaraz też zostanę sama, bo Mój się zbiera na stare biura:
( buuu.. nie lubię być sama:(
a o ujawnieniu napiszę. i nie zdziw się, jak zobaczysz i jakiegoś
posta od Niego:)
buziaki - błogiego lenistwa:*

[minutka_1]

Wiesz wszystko zależy jakie to są zakupy..jak mam wolne i ide
poszaleć ciuchowo - kosmetykowo to ewentualnie moze byc:) cała
reszta szybko i skutecznie.
A piesek to buldożek francuski - nie wiem czy wiesz jak wygląda
podobny do prosiaczka ze spłaszczonym ryjkiem i dużymi uszami.
Wygląd groteskowy ale jest the best wszedzie gdzie jesteśmy to
zwraca na siebie uwage:)). I teraz wlasnie kuruje sie ze mna w
łóżeczku. A Ty jakiego potworka masz w domku?
Co do lekarstw to ja juz chyba przeginam...2 antybiotyki, krople do
nosa, jakies coś do rozpuszczania, syrop, jeszcze jedne tabletki, no
i herbatki z sokiem agrestowym..gorzej niż lekoman:)))
No no z tym postem to wiesz...żeby mnie tylko nie pogonił, że czas
Ci zajmuje;)))
Mój pamietam słuchał z ogromnym zaciekawianiem jak mu zaczełam
opowiadać o tym forum i o tak duzych różnicach wieku jakie sie
przewijały. Potem sam chciał poczytać i se czytał ale to juz dawno
było. Teraz sie juz raczej nie dopytuje ale przynajmniej wie i jest
spokojny co ja tyle na tym necie robie:))
Z ostatniej chwili....zaczął sypać snieg...nieeeee:((

lenistwo - najlepsza metoda na kurowanie się

[bikle]

oj.. wiem, wiem.. też go chciałam, ale na razie w spadku dostałam
mojego małego kundelka z domu rodzinnego - teraz to takie nasze
dzidzi:) ale mamy w planach labladora:) zobaczymy co wyjdzie:)
noo.. widzę, że się obijasz:0 i prawidłowo:) obijanie to najlepsza
metoda na kurowanie się:) chyba też będę musiała coś w tej kwestii
zdziałać:) na razie walczę z jakimś cholernym bólem - boli mnie cały
bok.. tak jak by mnie ktoś obręczą ściskał.. boli jak nie wiem..
oddechu złapać nie mogę.. :( nawet nie mam pojęcia skąd mi się to
wzięło... z którego kąta wylazło:(
na razie mam lenia w pracy:) pod biurkiem leży książka, do której
się próbuję dobrać:)
co do śniegu - dalej sypie.. i obawiam się, że nie przestanie tak
szybko... :(((((((((

[minutka_1]

No obijam sie na maxa - zobaczymy czy wyjdzie mi to na dobre:) a co
do bólów to moze to byc jakis nerwoból, kolka, skurcz nie wiem moze
wypij sobie jakies ziółka? A jak źle sie czujesz to nie mozesz isc
ot tak do domku? Przydałby Ci sie odpoczynek.
Co do psiurki to powiem ze był to dobry wybor. Inteligenciara i
cwaniara z niej, do tego troche uparta bestia:) no ale przesłodka i
przekochana. Ma za to 2 wady - okrutnie chrapie - czasami budzi mnie
w nocy:)) no i alergik na wszystko, troche chorowita.
No ale lablador to jest fajny psiak tylko on juz musi miec pole do
popisu w wybieganiu sie - ja jestem za leniwa na długie spacery no i
kwestia spania.. moja sunia spi z nami w łożku...no a z labladorem
byłby maly problem pod tym wzgledem:)
buziaczki i jeszcze Ty sie nie rozchoruj do kompletu:)

[bikle]

właśnie nie mogę wyjść, bo Moje Kochanie pojechał na drugie biura:((
a rozchoruję się chyba tylko z zazdrości:)

Ech...

[minutka_1]

No cóż skoro nie mozesz to trudno ale jakos wytrzymasz jeszcze tylko
godzinka tak?
Czyli rozumiem ze Twój tez zladuje w domku wieczorkiem?
Taki juz nasz los..:)

[bikle]

wytrzymam, wytrzymam.. luzik.. wdech-wydech i jakoś idzie:)
od jednego oddechu do drugiego:)
ale już mam obiecane, że jutro będę się mogła poobijać przez cały
dzień:P
niestety taki nasz los, że Nasi krążą a my musimy cierpieć i czekać..
hmm... masz może jakiś pomysł na kolację? bo nie mamy najmniejszej
ochoty znów wychodzić, tylko posiedzieć w domu, a mi się już wena
skończyła na gotowanie:((

[minutka_1]

Kolacje czy obiadokolacje? Pewnie to drugie..wszystko zalezy od tego
co Ci sie chce robić...ja sie przymierzam do robienia bigosu..
Chociaz jak znam zycie to pewnie zostaniemy przy kanapkach:) Ale ja
ostatnio zrobiłam na kolacje po prostu sałatke grecką do tego
chrupiące pieczywko z masłem czosnkowym i serem. Lekkie i dobre a ze
my zazwyczaj jak jemy kolacje to jest juz grubo po 20 wiec nie warto
sie o takiej porze opychać:)
My zadko wychodzimy raczej ja staram sie gotowac..chociaz w
pracujacym tyg ciezko mi to pogodzić...

z gotowania nici:(

[bikle]

no tak.. też to skądś znam...w tygodniu nic się nie chce czasami robić... dziś
została mi okazana litość ze względu na moje dziwnego pochodzenia bóle i
poszliśmy na obiad do Mamy:) ona też zaczęła medytacje nad moim stanem zdrowia
-Kochanie Moje powiedziało, jak dziś zdychałam i teraz wysłuchuję o tym, ze nie
dbam o siebie.. :(
ehhh.. wspolny front zawarli....
pozdrawiam i miłęgo wieczorku życzę:*

ja też tak mam...

[minutka_1]

Zebyś wiedziała ile ja sie nasuchałam od mamy jak bylismy teraz u
niej...że nie dbam o siebie, ze źle wyglądam, że jestem za
chuda..cała litania:)wiec to chyba normalne...mamy juz tak maja:)
A wracajac do jedzenia i gotowania to w tamtym roku Mój sprawił
mi "magiczne garki" tzn ułatwiajace gotowanie...i gdyby nie one to
ja juz bym daawno poległa. Bo u mnie problem jest nie z samym
gotowaniem ale ze składnikami:) moze to dziwnie brzmi ale to sie
wiaze z zakupami, których tak nielubie..i zawsze mi czegos brakuje:)
a jak juz wszystko jest to gotowanie to chwilka moment..rosołek -
10 min...bigos..15min..jakiekolwiek miesko ok 15 min. ziemniaki
jakieś 5min. dlatego patrzac na mój ciagły brak czasu stwierdzam ze
wtedy ten zakup był bardzo udany:)
A teraz zapraszam na kawke bo ja właśnie pije i do napisania:)

męczę się.. :(

[bikle]

no.. mój ból zmienił lokalizację i umieścił się wygodnie pod
łopatką - lewą i tak sobie promieniuje na całą lewą rękę, co mi
znacznie utrudnia egzystencję moją marną, włącznie z oddychaniem..
więc dzień zaczął mi się bardzo ciekawie - ledwo zgrzebałam się z
łóżka:(, doczłapałam do pracy i to był mój błąd - jak na złość dziś
mam najwięcej ruchowej roboty - tona dokumentów do wpisania i
mnóstwo paczek mi do biura przyszło...no i tchu mi brakuje nad tym:(
czuję się jak 90-letnia kobita:) i tym moim narzekaniem też sobie
dokładam jeszcze:))))
hmmm... kawka? ja jeszcze tea od rana (od 7:30) nie zdążyłam wypić:((
a teraz kombinuję jak to zrobić, żeby iść do domu...
uu... zazdroszczę takich garnków - też chcę!! :)
co do ujawnienia - zaczęłam wczoraj opowiadać jak Moje Kochanie
robiło mi masaż tych nieszczęsnych plecków i... zasnęłam <czerwieni
się> więc jakoś to ni wyszło:( ale dziś nadrobię:) wtoczę się do
łóżka, poleniuchuję sobie trochu i poopowiadam jak Kochanie
przyjdzie z pracy:)
a jak tam Twoje zdrowie?? mam nadzieję, że leniuszkowanie i różne
metody leczenia pomagają?
buziaki:*

do domku

[minutka_1]

jak najszybciej powinnaść iść. Moga to byc nerwobóle ale one sa
dokuczliwe jak cholera..A wiesz troche stresu, kawa, mało jedzenia i
gotowe do tego jeszcze jakis papierosek ( nie wiem czy palisz) i
organizm robi wielki bunt.
No no to ujawniania bedzie ciag dalszy:)) ciekawe jak zareaguje?
Co do mnie to juz sama nie wiem. Jest mi duzo lepiej i nawet noc
prawie cała przespałam najgorzej jest rano bo kaszle jak gruźlik
potem spokojnie. Mam nadzieje ze do poniedziałku bedzie ok. Tylko
mam jeden problem..w piatek mamy zaplanowany juz od dawna wyjazd do
Pragi i boje sie zeby mi to nie wróciło..a nie odpuszcze..wiem ze to
mało poważna decyzja ale musimy pojechac trza bedzie tylko porzadnie
zabezpieczyc sie ubraniowo.
Buziaczk i uciekaj do domku:)

[bikle]

kombinuje..a jak na złość Luby nie chce puścić:(
kawka -niet, papieroski - niet:)
ojj.. Praga zły pomysł:(

[minutka_1]

Oj widzisz to masz podwójna przewage..ja i kawa i papieroski:(( no i
wiem ze ten wyjazd to nic dobrego no ale bede uwazać...
Dlaczego nie chce puścić tyle pracy jest?

[bikle]

nuuuu.. tyle pracy, że ni wiem... urwanie głowy - jeszcze mam koniec
miesiąca i muszę robić rozliczenia całej firmy:( buuu....ale no po
prostu wypisze sobie jeszcze tylko umowy i podniosę bunt - ja chcę
do domu!!
i.. ja też chcę do Pragi!!! :( byłam tam 6 lat temu i dalej mnie
ciągnie - cały czas planuję, że pojadę, ale cały czas mi schodzi na
czymś innym.. buuu... :(( i tak wygląda, że Praga nadal leży
odłożona:((

tak to jest

[minutka_1]

ze zazwyczaj firma i praca wazniejsza od zdrowia. Ja tez w
normalnych okolicznosciach pracowałabym..gdyby nie ten zabieg. A po
zabiegu znając mnie bede od razu w firmie pewnie o kulach:)) ale tez
wiem ze juz mi sie narobiło zaległosci..
A co do Pragi to my jeździmy raz w roku i cały czas uwazam ze jest
ona magicznym miejscem. Byłam w róznych miastach ale mysle ze Praga
to najładniejsza stolica w Europie. Tez zawsze brakuje nam czasu ale
mimo wszystko jezdzimy tylko bardzo jest to nieekonomiczne bo sa to
zazwyczaj weekendy teraz tez tak jedziemy..w piatek a w niedziele
powrót.. no ale cóz jak sie nie da inaczej to chociaz tyle..

uffff...

[bikle]

ni przepraszam za wczorajsze milczenie, ale tak się zakopałam w
pracy,że ni wiem:( ale już się odkopałam i w końcu widzę pikny blat
mojego biurka:))
co do barku - ból przeszedł - dobry masaż+maść robią swoje:) nie ma
co...
dziś na dzień dobry znerwowałam się na moją rodzinkę - zaczynają się
cudowne plotki i ciśnienie mi podskoczyło - ale wiem, że tym się mam
nie przejmować - z nimi nie żyję. tylko żal mi w tym wszystkim Mojej
Mamy, bo ona zbiera całą krytykę.. :((
a jak tam u Ciebie? lepiej już zdrówko??? mam nadzieję, że już tak:)
buziaki:*

[minutka_1]

Ciesze sie ze ci przeszło. U mnie prawie bez zmian kaszle troche
nadal..ale ogólnie dobrze sie czuje. Juz dzisiaj postanowiłam
wylęgnoć z norki:))
Co do rodzinki to ja wyznaje zasade że z rodzina to tylko na
zdjeciach:) no ale czasami sie nie da. Pamietam jak moja mama była
atakowana o mój zwiazek..no ale na szczescie zamieniło sie to w
normalność.
Ja az do biura boje sie wracac ile bede miała zaległosci. A jeszcze
Mój "dojrzał" ( dlatego tak bo ja takie zdanie miałam rok temu ale
On bał sie zmian) do decyji wywrócenia wszystkiego do góry nogami i
chce troche zmian i kadrowych i organizacyjnych. Wiec
najprawdopodobniej jak wyleci pani X to ja przejme jej obowiazki.
Hmm tak sobie mysle że chya doby mi bedzie brakowac:))
No to narazie tyle buziaki:)))))))))))

uciekam;)

[minutka_1]

Jade na kontrole do lekarza i perwnie dzis mnie juz nie bedzie.
Napisze jeszcze wieczorkiem bo jutro skoro świt spadamy.
Wiec jakby co to zycze miłego i spokojnego weekendu:)
Duuuża buźka dla Ciebie i Twojego ukochanego. Odpoczywaj:))
papa

[bikle]

witam, już pewno szalejcie w czasie drogi do Pragi:) -
zazdroszczę:). ja sobie siedzę w biurze, juz obrobiona z całą pracą.
wczoraj miałam dość duże urwanie głowy - koniec miesiąca, a później
Mój zaczął okupować mojego kompa:( no i się nie dopchałam...
życzę miłego weekendu, zdrówka - co byś się tam nie rozłożyła i daj
znać przed poniedziałkiem, albo już jak będziesz po.
pozdrowienia dla Ciebie i Twojego.

boje się....

[minutka_1]

Matko jakiego mam cykora!! gdzieś za 3 godz bedziemy wyjeżdzac ale
boje sie coraz bardziej..nocka nieprzespana tylko ciagłe
rozmyslania..jak to bedzie i czy wogóle bedzie..masakra!
Ale co tam nie bede tutaj Ci narzekac po prostu trzymaj kciuki:)i
odezwe sie na pewno jak juz bedzie po...o a jak bym bardzo chciałam
zeby juz było po..
buźka

a teraz cos przyjemniejszego

[minutka_1]

a teraz cos przyjemniejszego:)

[minutka_1]

W Pradze było bajecznie. Pogoda nam sie trafiła ani deszczu ani
sniegu. No i porwała nas magia praskich uliczek..super. I nawet
wróciłam prawie całkiem zdrowa. Wiec wyjazd sie udał szkoda tylko ze
na tak krótko.
A Ty jak tam po weekendzie? Mam nadzieje ze wypoczęta i gotowa przed
wyzwaniami tego tygodnia:))

[bikle]

mmm.. rozleniwiłaś mnie tą Pragą:)
weekend spędziliśmy baaardzooo miło, ale nie leniwie - w sobotę nam
meble przywieźli, więc trochu zamieszania było, ale efekt
rewelacyjny:) w niedzielę, mały- dłuuuugii spacerek i tak nam minął
dzionek, efekt tego taki, że mi się nie chciało iść dziś do pracy...
jakieś wewnętrzne zmęczenie w sobie czuję..:(
Kochana Moja, trzymam za Ciebie baaardzoooo mocnoooo kciuki i już
teraz życzę baaardzooo szybkiego powrotu do zdrowia.
kuruj się1
do następnego kliknięcia:*

[minutka_1]

Ja dzisiaj miałam ambitne plany zeby troche popracować..ale zeszły
na psy:) przez te nerwy nie moge wcale sie skupić. Byłam przed
chwilką w biurze no i wszystcy mnie obskoczyli jak tam z
przygotowaniami..a że Mój własnie prowadzi wojne słowna z jednym z
kierowników to poszlam sobie bo jego krzyk akurat nie dziala na mnie
kojaco a wrecz przeciwnie.. no i tak se siedze w łóżeczku z psiurką
i myśli mi sie kotłują..
Co do weekendu to aż chciałoby sie powiedziec oby takich bylo wiecej
oprócz tego że podróż męcząca(to prawie 450 km i nie autostradką ale
kretymi drogami no i jeszcze jechalismy przez szklarską porebe a tam
mase śniegu normalnie zima w pełni) to az czasami fajnie tak sie
zmeczyć bo naprawde warto. No i ciesze sie że i Ty weekend spedzilaś
milutko i świeta prawda ze po takich wolnych dniach nie bardzo chce
sie wracac do szarej rzeczywistości i do poniedziałkowej pracy...
chociaz z dwojga zlego to wolałabym juz tą poniedziałkową prace:)))
buziaki i do nastepnego:)

poniedziałki i praca.. :))

[bikle]

no cóż, praca w poniedziałki zawsze idzie tak, że nie wiem..
oj.. rozumiem Twój stres,bo też to kiedyś przechodziłam z brzuchem -
stresa miałam takiego, że ho-ho.. no ale później już wszystko
minęło..
co do pracy - ja na moje nieszczęście zauważyłam, że przychodzę do
niej z coraz mniejszą ochotą, po prostu mnie męczy, nie widzę już w
niej takiej radości jak wcześniej...chyba faktycznie zmęczona jestem
i koniecznie urlopu potrzebuję:( albo cosik ze mną nie tak... no
cóź - znudzona jestem:)
hmm.. podziwiam, że chciało Ci się jeszcze do firmy jechać.
co do zimy - u nas już po niej tylko wspomnienie i mooocnyyy
halny... na moje nieszczęście - głowa mnie od tego boli:(

[minutka_1]

Ja tylko po schodach schodze do pracy:)) biuro jest na parterze w
domku.. wiec daleko nie biegałam.
No ale masz racje poniedzialki sa okropne w pracy. Potem juz leci:)
Dobra Bikle ja uciekam i mam nadzieje ze szybko wróce.
papappa

[bikle]

cwaniara:)
powodzenia jeszcze raz życzę:*
trzymam mocno kciuki :)
poprawka: trzymamy bo Kochanie już wie:)

żyje:)

[minutka_1]

Dziś krótko bo jestem slaba jak mucha..ale wszystko ok jestem juz w
domku nogi bola jak cholera, kreci mi sie w głowie ale ogólnie nie
taki diabeł straszny:))
AA no i napisz cos o tym ujawnieniu:)
caluje i pozdraiam Was
jutro sie odezwe pewnie bedzie juz troche lepiej.

kryzysa mam:(

[bikle]

Kochana, tak się cieszę, że wszystko jest względnie ok. kuruj się
moja słaba muszko, bo teraz odpoczynek najważnejszy.
odezwę się później, bo moje zdrowie szwankuje - żółądek maksymalny
bunt podniósł:((
buziaki i do kliknięcia:*

ale ze mnie ofiara losu...

[minutka_1]

oczywiscie juz rano było troche lepiej..wiec postanowiłam wstac z
łózeczka i udałam sie do kuchni a tam... przeliczenie chęci nad
możliwożliwościami i wylałam sobie wrzątek na noge...masakra
porobiły mi sie bąble na udzie no i tak zdychałam do południa..
teraz juz lepiej..no i nie wstaje:) A tak pozatym to Ci powiem ze
Mój mezczyzna staje na wysokości zadania jest bardzo opiekuńczy no i
az zazdroszcze Jemu cierpliwości do mnie bo robie sie drażniąca...a
to dopiero drugi dzień leżenia:(((
A jak tam Twój żołądek??
No i dziekuje bardzo za cieplutkie słowa.
Buziaki

Mikołajkowo:))

[bikle]

auć! no to faktycznie się załatwiłaś:(( aż mnie zabolały własne
nogi...stety my kobitki tak mamy, że wydaje nam się, damy sobie radę
i mamy siły na wszystko, a tu buba... :( nooo....ja też myślałam, że
wytrzymam z tym moim żołądkiem, ale wariowałam,że nie wiem...ale
oczywiście dobra mina, do złej gry i tak, tak nic mi nie jest...z
resztą wczoraj to ni miałam dobrego humoru, bo nie dość, że nie
spałam całą poprzednią noc przez ten mój paskudny żołądek, to
mieliśmy znów małe spięcie i usłyszałam niemiłe dla mnie słowa no
i...no i spać nie mogłam, tylko przebeczałam całą noc...pod
pretekstem,że boli mnie żołądek i mi niedobrze...rano wstałam lewą
nogą, humorku nadal brak i no tak było przez cały dzień...nie miałam
ochoty się odzywać, a atmosfera między nami gęstniała... apogeum
było na spacerze wieczornym..jak huknęło na środku ulicy, to wrzaski
jak nie wiem...wybuchliśmy, ja znów bek, bo uświadomiłam sobie, że
to może być koniec, posypałam się na maksa. ja w jedną stronę, on w
drugą stronę... a mój żołądek swoje - pyszny obiadek poszedł aut:((
ale zanim doszliśmy do domu, już zdążyliśmy się pogodzić:) no cóż -
kochamy się gwałtownie, kłócimy równie intensywnie - dobrze, że to
tylko raz na cholernie dłuuugi czas:) bo inaczej bym tego ni
wytrzymała psychicznie:( nawet nie pamiętam co On mi wczoraj mówił.
jakoś mi się psychika na maksa zblokowała...no normalnie mam dziurę
w świadomości.. amnezja.. :(
co do ujawnienia - powiedziałam i jakoś to spokojnie przyjął. zero
pytań i innych takich:( - aż Ci powiem, że się rozczarowałam
trochu:))
nooo, ale najważniejsze jest, że już wszystko ok:)
a jak tam Twoje zdrówko??mam nadzieję, że już się jednak troszeczku
lepiej czujesz.
buziaki i do kliknięcia:)
a! no i taka opiekuńczość jest przesłodka. ja też się dziwię, że
Moje Kochanie ze mną wytrzymuje:))
aaa!!! no.. mam nadzieję, że Mikołaj przyniesie Ci dziś duuużyyy
worek z prezentami:)

[minutka_1]

hej hej:)
O to jakiś smutny dzionek mialaś:( no ale tak czasami bywa jak sie
sypie to z grubej rury:) chociaż my takich poważnych wojen nie
prowadzimy jakoś tak sie układa że tornado jeszcze ( odpukać) przez
nasz zwiazek nie przeszło..jakies drobne sprzeczki..czasami wymiana
zdań i roznice w poglądach. Tylko jak juz sie pojawia to stwierdzamy
ze szkoda czasu na dyskusje bo i tak sie w tym nie zgodzimy siła
rzeczy i temat sie konczy bez urazy dla obydwu stron. I chyba tak
jest najzdrowiej bo to sa błahostki nie majace znaczenia w naszym
zwiazku i róznice w pogladach wystepuja (trudno zeby ich nie było
przy tak duzej róznicy wieku) ale staramy sie nie doprowadzac do
skrajnosci i nie wpierac sobie nawzajem swoich poglądów - nie
twierdzac ze one sa złe czy dobre ale po prostu inne i staramy sie
to szanowac. Jak narazie to sie udaje..chociaz to do mnie Mój Men
musi miec wieksza cierpliwosc bo czasami naprawde zachowuje sie jak
rozkapryszony bachor:))) Taka sytuacja była w szpitalu i poszło o
fajki jak ja pale pod 2 paczki dziennie i tu nagle brak to juz przed
poludniem nastepnego dnia (przed wyjsciem do domu) nie mogłam
wytrzymac. Lekarz pozwolił, pielegniarka też (to prywatna klinika
wiec było prawie jak w hotelu:)) ) a Mój sie uparł ze nie i koniec!!
no to ja zarzucilam Mu ze zachowuje sie jakby był moim ojcem no i
sie posypalo ja uparta jak osioł i w dodatku roadrazniona poszłam na
ta fajke...po powrocie do domu Mój stwierdził ze było to jedno z
poważniejszych spiec w naszym zwiazku..wiec my na tej zasadzie sie
kłócimy jak juz sie kłócimy:) ale sie rozgadalam..
No a ze zdrówkiem juz coraz lepiej dzis nawet śniadanko robiłam:)
wiec mam ambitne plany zeby w poniedziałek isc juz do pracy. Jeszcze
jutro kontrola u lekarza i zobaczymy co powie.
AA no i mam nadzieje ze z Twoim żołądkiem juz wszystko ok? No chyba
że moze te Twoje rewolucje o czyms innym swiadczą:))))??
Wielkie mikołajkowe buziaki - mysle ze i do Ciebie Mikołajek wpadnie
wiesz z duuzym worem w samej czerwonej czapeczce..hmm.. ja lubie
takie niespodzianki:) Może Mój cos wymysli..haha.

[bikle]

te,te,te.. bez herezji mi tu:))) żołdek się uspokoił, doszłam do
wniosku, że mam nerwicę żołądka mojego biednego:( ale dziś już jest
dobrze. odpukać!!<puk!puk!>
nooo.. u nas to jakoś różnie bywa, ale też doszłam do wniosku, że
czasami mam odchyły od normy i zachowuję się jak totalna gó..ara,
bo moje fochy są zabijające nawet dla mnie samej...no cóż, taka moja
natura uparciucha:) po prostu musi być tak jak chce i czasami nie
chcę odpuścić:)
a torando dobre na oczyszczenie atmosfery - później są nocne Polaków
rozmowy:)))
prezencika już dostałam, ale cosik czuję, że jeszcze jakaś
niespodzianka mnie czeka:)))
buziaki:*
i tego wora wzajemnie życzę:)))