w przeddzien rozwodu

[Gość: women]

Witajcie,
piec lat temu sie pobralismy i .. nie udalo nam sie
razem zamieszkac, mieszkamy 60 km od siebie i on
mieszka tam a ja tu. Wczesniej mieszkalismy razem rok
i bylo ok. Dlugo bylam zakochana. Czy to ratowac jesli
nie widze zaangazowania z jego strony. Chyba mi
przeszlo to zakocxhanie, choc czuje sie podle, Wy
tezz ?? Myslalm, ze to bedzie na zawsze no i nie
lubiee porazek :-))
Pozdrawiam

Women

[Gość: Ania]

Nie rozumiem dlaczego nie mieszkacie razem? Po co w ogóle się pobieraliście, w
jakim celu?
Może zamiast prowadzić ze sobą "gierki" w zaangażowanie, po prostu
porozmawiajcie i zdecydujcie co dalej. Ale chyba dobrze byłoby podjąć tę
decyzję razem?

[Gość: Ciri]

Moim zdaniem straciliście najlepsze lata swojego wspólnego życia. Odległość
zazwyczaj jest wrogiem miłości. Powiedzmy, że zostaniecie razem - jak macie
zamiar dalej żyć, bo jeżeli osobno, to żadne rozmowy, czy próby ratowania
czegokolwiek nie mają sensu - tu nie ma czego ratować. Pozdrawiam

[femme]

dzieki za zainteresowanie, a zatem odpowiadam, nie mieszkamy razem wlasciwie
dlatego, ze moj maz nie ma ochoty podjac wysilku dojezdzania 1 godzina lub 70
km z pracy do mnie. Pracyje jeko wykladowca na uczelni, wiec wysilek chyba
wykonalny, probowalismy, ale on pod jakims pozorem przestawal po 2-3 tygodniach
i znowu mieszkal sam jak twierdzi, ja przez pierwszy rok przyjezdzalam na
weekendy do niego, ale zadnej reakcji z jego strony nie bylo. Wydaje mi sie ze
to wygodnictwo faceta, nie sadzicie?
Dlatego tez mysle, ze nie ma sensu tego ciagnac, poza tym on nie podejmuje
zadnej decyzji, czeka. nie wiem czy to typowe dla facetow, ze nie decyduja sie
na jakies rozwiazania sytuacji.
Wiem ze stracilam najlepsze lata, ale nie che ich tracic wiecej. Sadze ze to
sluszna decyzja, ale czuje sie fatalnie z tym.

Pozdrawiam i licze na odzew.

[Gość: femme]

Witajcie serdecznie!!

Bardzo Wam dziekuje za listy i opinie, nawet nie wiecie jak mi to pomaga.

Wlasnie odpowiadajac Wam doszlam do wniosku, ze nie tyle nie mam ochoty
zmieniac stanu rzeczy ile po prostu nie widze doroslych facetow. Byc moze
jestem zbyt krytyczna, ale tak to posstrzegam, mozwe wiecie jak mam wrocic do
obiektywnego oceniania facetow.

W ramach nowego zycia jutro zapisuje sie na studia podyplomowe, mam nadzieje,
ze przejde rozmowe kwalifikacyjna :-))) Trzymajcie kciuki.

Mam tez do Was pytanko, czy ktos z Was sie rozwodzil?? Pytam bo chcialabym
wiedziec jak sie do tego zabrac i jakie pułapki mnie czekaja.

Moze tez ktos przeprowadzal rozwod koscielny??? Ze wzgledow emocjonalno-
etycznych chce rozwiazac cos co nie opiera sie na prawdzie i mimo rozstania
mialoby trwac do konca mojego zycia.

Pozdrawiam goraco,

swietnie mi sie z Wami rozmawia, jesli chcecie piszcie na moj adres

[Gość: on]

tak czytam te twoje zwierzenia,i czuje ze niewiele jest prawdy
w tym co piszesz,

[femme]

WItaj!!!

Co wg Ciebie jest nieprawdziwe???? Raczej nie mam
omamow wzrokowych i innych tego typu a to niestety
jest prawda, choc tez wolalabym, zeby tak nie bylo.

Chetnie uslysze Twoja opinie

Pozdrawiam

[Gość: on]

nic nie wspominasz o swoim Ojcu,rodzenstwie?
Radze siegnac do Bibli-co tam jast napisane o malrzenstwie i rozwodach?

[femme]

Sluchaj,

prawde mowiac nie widze glebszego zwiazku miedzy moim
malzenstwem, a rodzenstwem i ojcem. No, ale nie
uwazam, zeby to byla jakas tajemnica, a jesli dzieki
temu bede mogla liczyc na Twopje refleksje to prosze
bardzo.

Moj ojciec zmarl gdy mialam 2 lata, nie pamietam go
praktycznie, naturalnym dla mnie bylo, ze znajduje sie
na cmentarzu. Wychowywalam sie w domu kobiet, ale mam
brata. Nie sadze jednak, zebym nie mogla oderwac sie
od wzorcow domowych, zylaam i zyje wsrod ludzi, ktorzy
tworza lepsze lub gorsze zwiazki, owszem na pewno nie
dotyczyly mnie nieodpowiedzialne wyczyny ojca, pewnie
tez idealizowalam facetow. No coz jednak takie wizje
sie zmieniaja i przyznaje Panom prawo do pomylek,
slabosci itd. Moj maz ma duzo mlodsza siostre, mozna
wiec uznac ze przez ponad 10 lat byl jedynakiem, jest
ulubiencem swojej Mamy, ale to chyba nic dziwnego. Nie
byl calkowicie akceptowany przez ojca, ktory czul, ze
syn odebral mu milosc Matki, widzialam to, i widzialam
tez ze dzieki temu zwiazkowi stal sie blizszy ojcu,
zaczeli miec wspolne tematy, uwazalam, ze wszystko
jest w porzadku, nie przewidzialam tylko, ze dorosly
czlowiek nie portafi rozwiazywac problemow i stac sie
oparciem. Mysle, ze ten zwiazek mial byc
dowartosciowaniem sie, a nie zostalo przewidziane ze
moga pojawic sie problemy. Jego rodzice nie rozmawiaja
ze soba, mieszkali w osobnych pokojach.

To wszystko.

[Gość: kama]

Twój mąż jest typowym"kawalerem". Mam w domu to samo. Jak nie masz na oku
jakiegoś Pana,z którym chcesz sobie ułożyć życie, to nie powinnaś myśleć o
rozwodzie tylko urządzić sobie swój świat nie patrząc na niego. Przyjedzie to
dobrze, nie też dobrze. Jak zauważy że sobie odpuściłaś może to go zaintryguje
i częściej będzie bywał.

[mario2]

Dziewczyno nad czym Ty sie jeszcze zastanawiasz. Zycie jest krotkie, a Ty masz
wyrzuty sumienia z powodu faceta, ktory i tak ma Ciebie w ... glebokim
powazaniu. Moze juz czas pomyslec o sobie?. Przeciez jak piszesz "zakochanie
juz Ci przeszlo". Wiec o co chodzi. ? Chyba nie o slubowana tzw. "uczciwosc
malzenska"? Zycze wszystkiego dobrego, wyzbycia sie kompleksow, oraz porzucenia
falszywej moralnosci. Powodzenia.
Mario

[Gość: Ninelka]

Szkoda czasu na taki uklad. Juz lepiej byc samemu, niz tkwic w czyms,
co tak naprawde nie istnieje.
Nawet jak nie masz nikogo nowego na oku, to zerwij istniejacy uklad.
Szkoda zycia. Przeciez jesli ludzie sie kochaja, to chca byc razem.

A Ty nie masz szans na przeprowadzenie sie do miasta, w ktorym
pracuje Twoj maz? Byc moze teraz na Twoja przeprowadzke jest
za pozno, ale ktoras ze stron powinna podjac decyzje
- na tak lub nie, i dluzej nie zyc w fikcji.

Pozdrawiam

[Gość: GU]

czekanie to typowe dla facetów, jeśli Ty nie podejmiesz drastycznych decyzji to
będziecie tak czekac w nieskończoność. W kobietach siła, więc daj sobie spokój
i układaj życie od nowa.powodzenia:)

[Gość: Joanna]

Od razu uprzedzam - nic nie bede radzic, ani odradzac
bo z wlasnymi problemami nie daje sobie rady...Jest tu
tylko pewna rzecz ktorej nie rozumiem - on nie chce
przeprowadzic sie do ciebie, bo za daleko ma do
pracy... Ale czy nigdy nie istniala mozliwosc zebys ty
sie przeprowadzila do niego? Nie znam twojej sytuacji
zyciowej dlatego tak troche niesmialo pytam o to.
Moze to jest jakis klucz???

jako mężczyzna

[Gość: Veni_VV]

jako mężczyzna muszę Ci powiedzieć , że sytuacja jest beznadziejna i dla niego
to już jesteście po rozwodzie, jedynie czasami pewnie jest ta krótka chwila
przyjemności... - pewnie już traktowana czysto hormonalnie (niech Ciebie to nie
urazi)
Nie ciągnij tego dalej, bo zmarnujesz całe życie.

Pozdrawiam

[Gość: Klinki]

Ja też jestem facetem i moim zdaniem nic nie da sie uratować. Zreszta myslę, że
on tak żyje, bo ma gdzies jakąś żonę, ale tak naprawde to uważa, że jej nie ma
i sobie używa życia. Sorry, ale tak myślę. Wyobraziłem sobie w jego sytuacji i
zastanowiłem się, czy mógłbym nie dac znaku życia przez 6 miesięcy. No i nie
mógłbym. Chyba, że...
jestem wygodnicki
mam kochankę i jest mi z nia dobrze
z żoną sie nie rozwodzę, bo po co?
nie czuję z żoną żadnej więzi emocjonalnej
itd.

[femme]

Witaj,

ciekawe, wiesz tez zauwazylam, ze faceci sa wygodni, moze trzeba ich
nasladowac ???:-)))

Twoj scenariusz wydaje sie prawdopodobny, choc on wie, ze moze sie ze mna
rozstac wiec po co tego nie robi???

pozdrawiam

[femme]

Witaj!!!

Wiesz jednak meski punkt widzenia jest znaczaco inny od kobiecego. Pewnie masz
racje niestety lub stety.
Jest juz za pozno na powrot do rzeki, ktora dawno wyschla.

Pozdrawiam :-))

do femme

[Gość: GU]

Mam nadzieje że utwierdziłaś się w przekonaniu że musisz się wziąć za swoje
życie. Zresztą on cały czas będzie tkwił w takim beznadziejnym marazmie bo nie
ma interesu aby to zmienić. Jemu taki układ wydaje się wygodny więc po co to
zmieniać i trudzić się załatwianiem spraw. przechodziłam rozwód i unieważnienie
małżeństwa(tej opcji akurat nie polecam aby nie dawać zarobić klerowi). służę
pomocą i poradą a studiowanie biblii akurat w tym przypadku wydaje mi się mało
pomocne, choć nie neguję tego.:)

[femme]

Witaj,

wiesz nie pisalam tego wczesniej, ale oproczx
calkowitego braku zainteresowania Pan Maz zapomnial mi
powiedziec, ze nie moze posiadac potomstwa. Nie byla
to dla mnie kwestia pierwszoplanowa, ale jednak jest.
Tak wiec nie zamierzam tkwic w czyms co oparte jest na
braku lojalnosci wzgledem mnie, stad idea
uniewaznienia slubu koscielnego.

Nadal uwazasz, ze to bedzie niemozliwe???
Pozdrawiam i czekam na refleksje.

[femme]

WItaj,

nie widze listu, ktory do Ciebie pisalam,

co do Biblii to poczytaj odp do Mario2.

Co do uniewaznienia, fachowo nazywa sie to chyba
inaczej to chetnie poslucham, tu lub na privie,

Pozdrawiam

[Gość: Ja]

a czy mieszka z mamusią,
bo jak tak to sprawa beznadziejna
Pozdro

[Gość: JA]

Jeden z moich znajomych, to podobny przypadek.
Bez mamusi to nawet nie pierdnie.
Mamusia ciągle siedzi u niego w domu i z wnuczka robi tresowaną małpkę, która
demonstruje swoje umiejętności przy gościach.
Szczęście, żem się do W-wy wyniósł i już nie muszę u kolegi bywać.
Szkoda, bo jako kumpel to fajny był gość.
Pozdro

[femme]

Witaj,

dzieki za pocieszenie :-))). No coz niektore Mamy tak wychowuja swoich synkow i
co potem z tego wychodzi .... Nie jestem za wychowaniem spartanskim, ale u nas
zauwazam roznice w wychowywaniu dziewczyn i chlopakow.

Pozdrawiam

[Gość: Joanna]

Co do wychowania spartanskiego - moze pewne jego formy
jak wysylanie na obozy harcerskie czy nauka
samodzielnosci od najmlodszych lat sa bardzo potrzebne
naszym polskim chlopcom. Moja bratowa wiazala sznurowki
i kroila chleb swojemu najstarszemu synowi do 13 roku
zycia!!! Teraz ma lat 15 i sie wstydzi takich zagran
mamuski, ale co by bylo gdyby sie nie wstydzil i na to
pozwalal? W trosce 'o dziecko' moj brat nigdzie nie
wysyla go na wakacje samego!!! Moj brat byl przez 8 lat
jedynakiem i w efekcie tez wyrosl na maminsynka ( jak
sie z zona pokloci to leci do naszej mamy zeby mu cos
poradzila ).
Ja odnosze wrazenie, ze chlopaka w wieku lat kilkunastu
trzeba zaczac uczyc plywac po glebokiej wodzie, bo
inaczej zawsze bedzie czekal, ze ktos ( mama, tata,
pozniej takze zona ) przyleci do niego z kolem
ratunkowym!!!
No to juz wiemy jak w przyszlosci mamy postepowac z
naszymi ewentualnymi synami...Natomiast co zrobic
z naszymi obecnymi mezami - tego nie wiem. Moze jednak
zapakowac kazdego takiego faceta do paczuszki, zawiazac
ladna kokardke i odeslac z podziekowaniami za trud
wlozony w wychowanie (mamin)synka do mamusi.
Caly plan bierze jednak w leb, jesli facet juz sam do
tej mamusi wrocil...

[femme]

WItaj!!!!

Czekam na recepte na ten typ. Tu moze pomoc chyba tylko zmiejszony krytycyzm,
po wypicu 5 piw. :-))), ale to krotkotrwala metoda zmiany spojrzenia na
nasze "idealy", ktore same sobie wybieralysmy.

POzdrawiam cieplo

[Gość: Joanna]

Co do wychowania spartanskiego - moze pewne jego formy
jak wysylanie na obozy harcerskie czy nauka
samodzielnosci od najmlodszych lat sa bardzo potrzebne
naszym polskim chlopcom. Moja bratowa wiazala sznurowki
i kroila chleb swojemu najstarszemu synowi do 13 roku
zycia!!! Teraz ma lat 15 i sie wstydzi takich zagran
mamuski, ale co by bylo gdyby sie nie wstydzil i na to
pozwalal? W trosce 'o dziecko' moj brat nigdzie nie
wysyla go na wakacje samego!!! Moj brat byl przez 8 lat
jedynakiem i w efekcie tez wyrosl na maminsynka ( jak
sie z zona pokloci to leci do naszej mamy zeby mu cos
poradzila ).
Ja odnosze wrazenie, ze chlopaka w wieku lat kilkunastu
trzeba zaczac uczyc plywac po glebokiej wodzie, bo
inaczej zawsze bedzie czekal, ze ktos ( mama, tata,
pozniej takze zona ) przyleci do niego z kolem
ratunkowym!!!
No to juz wiemy jak w przyszlosci mamy postepowac z
naszymi ewentualnymi synami...Natomiast co zrobic
z naszymi obecnymi mezami - tego nie wiem. Moze jednak
zapakowac kazdego takiego faceta do paczuszki, zawiazac
ladna kokardke i odeslac z podziekowaniami za trud
wlozony w wychowanie (mamin)synka do mamusi.
Caly plan bierze jednak w leb, jesli facet juz sam do
tej mamusi wrocil...

[Gość: Joanna]

Co do wychowania spartanskiego - moze pewne jego formy
jak wysylanie na obozy harcerskie czy nauka
samodzielnosci od najmlodszych lat sa bardzo potrzebne
naszym polskim chlopcom. Moja bratowa wiazala sznurowki
i kroila chleb swojemu najstarszemu synowi do 13 roku
zycia!!! Teraz ma lat 15 i sie wstydzi takich zagran
mamuski, ale co by bylo gdyby sie nie wstydzil i na to
pozwalal? W trosce 'o dziecko' moj brat nigdzie nie
wysyla go na wakacje samego!!! Moj brat byl przez 8 lat
jedynakiem i w efekcie tez wyrosl na maminsynka ( jak
sie z zona pokloci to leci do naszej mamy zeby mu cos
poradzila ).
Ja odnosze wrazenie, ze chlopaka w wieku lat kilkunastu
trzeba zaczac uczyc plywac po glebokiej wodzie, bo
inaczej zawsze bedzie czekal, ze ktos ( mama, tata,
pozniej takze zona ) przyleci do niego z kolem
ratunkowym!!!
No to juz wiemy jak w przyszlosci mamy postepowac z
naszymi ewentualnymi synami...Natomiast co zrobic
z naszymi obecnymi mezami - tego nie wiem. Moze jednak
zapakowac kazdego takiego faceta do paczuszki, zawiazac
ladna kokardke i odeslac z podziekowaniami za trud
wlozony w wychowanie (mamin)synka do mamusi.
Caly plan bierze jednak w leb, jesli facet juz sam do
tej mamusi wrocil...

[Gość: on]

mysle ze powinnas podjac probe ratowania swojego malzenstwa
rozwod nie jest zadnym rozwiazaniem,cos wiem na ten temat

[mario2]

Rozwod jest rozwiazaniem!!! Po co sie meczyc dalej. Zgoda sa jeszcze dzieci.
Ale czy sa one szczesliwsze widzac na codzien wiecznie skluconych rodzicow?
Mario

[femme]

Sluchajcie Panowie,

Mam nadzieje,ze dobrze odgaduje ze nimi jestescie, ja jestem kobieta.

Najpierw o dzieciach, no wiec ich nie ma poczytajcie posty jesli macie ochote.

A teraz pytanie od ON dlaczego sugerujesz mi raatowanie tego???? Pytam dosc
powaznie.

Mario2 gratuluje reflekssu i czuwania nad dobrymi decyzzjami niezdecydowanych
ludzi.

POzdrawiam Panow cieplo. :-)))

[mario2]

Femme- Fatal
Te decyzje mam juz za soba- i namawiam do nich ludzi niezdecydowanych- jeszcze
raz powtarzam- zyjemy tylko raz- i zaprzepaszczenie tej szansy jest glupoota.
Wole umrzec biedny i wolny , nizli bogaty i zakuty w kanwy pseudomoralnosci
Uklony
Mario

[femme]

WItaj!

Nie czuje sie femme fatale, raczej femme naive, ale to chyba ma male znaczenie
w tej sytuacji. :-))). Nie uwazam, ze ta decyzja byla tą z ktorej jestem
najbardziej dumna, ale czuje, ze byla nieunikniona.
Sadze, ze cd bedzie raczej bezbolesny, choc tu moge sie mylic.

Zastanawiam sie tylko dlaczego ludzie potrafia tak zle sie dobrac, nie mowie tu
o 18 latkach, ktorzy spodziewaja sie dziecka, ale o ludziach w moim wieku,
ktorzy podejmuja tak bezsensowne decyzje.

Ostatnio widze, ze wsrod moich znajomych jest spora ilosc osob, ktore sie
rozwiodly i nie sadze, ze to jakas moda, moze ludzie w pewnym wieku staja sie
zbyt krytyczni??? Nie wiem.

Pozdrawiam

femme libre :-))

[mario2]

masz racje. Coraz wiecej ludzi sie rozwodzi. Nie wiem niestety, jaka jest
przyczyna tego masowego pedu do wolnosci. Nie wydaje mi sie, zeby byla to
kwestia doboru. Sadze, ze raczej mamy tutaj do czynienia z moda na niezaleznosc.

Pozdrawiam
Mario

[Gość: Joanna]

femme napisał(a):

> Sluchajcie Panowie,
>
> Mam nadzieje,ze dobrze odgaduje ze nimi jestescie, ja
jestem kobieta.
>
> Najpierw o dzieciach, no wiec ich nie ma poczytajcie
posty jesli macie ochote.
>
> A teraz pytanie od ON dlaczego sugerujesz mi raatowanie
tego???? Pytam dosc
> powaznie.
>
> Mario2 gratuluje reflekssu i czuwania nad dobrymi
decyzzjami niezdecydowanych
> ludzi.
>
> POzdrawiam Panow cieplo. :-)))
>
>
Alez ja sie w pelni z ta opinia zgadzam!!! Ja tez dusze
sie w nieudanym zwiazku, dzieci tez nie mam, tyle, ze maz
ani nie chce sie rozwiesc, ani po dobroci wyprowadzic...
W koncu albo sobie uloze zycie po swojemu i rozwiode sie
dla formalnosci, albo uciulam troche pieniedzy na
adwokata i bede sie miesiacami sadzic o to czyja to
byla wina (chociaz wcale mi sie nie podoba ta opcja)
i dopiero wtedy uloze sobie zycie, albo za dwa lata jak
zrobie doktorat wyjade na jakies zagraniczne stypendium
i przysle mu pozew a potem uloze sobie zycie...
Nie wiem, co zrobie, ale na razie sie dusze...

[Gość: ada]

To nie musi trwać miesiącami! Jeśli obie strony wystąpią zgodnie o rozwód bez
orzekania o winie, to w takiej sytuacji (brak dzieci) wszystko może pójść
błyskawicznie - dwie rozprawy i po wszystkim. Tylko nie wiem, czy tego typu
mężów uda się sklonić do polubownego i eleganckiego rozstania.
Pozdrawiam
ada

[Gość: Joanna]

Najchetniej zrobilabym jak piszesz - dwie rozprawy
i po bolu... Problem w tym, ze moj maz kategorycznie
nie chce slyszec o rozwodzie i sam siebie oklamuje
co do jakosci naszego zwiazku klepiac od rana do
wieczora banaly w stylu 'jestesmy szczesliwi, bo
jestesmy malzenstwem, a jestesmy malzenstwem, bo
jestesmy ze soba szczesliwi'.
Jak przypuszczam - mojemu mezowi do szczescia
wystarczyl papierek z USC, a ja glupia myslalam, ze
on zeni sie ze mna, nie z papierkiem.
Mnie natomiast papierki i woda swiecona najmniej
z tego wszystkiego interesuja, mnie interesuje
mezczyzna jako taki...
I w tym pieknym stylu niedopasowalismy sie w naszym
malzenstwie - czego potrzeba wiecej do rozwodu???

[Gość: Joanna]

Najchetniej zrobilabym jak piszesz - dwie rozprawy
i po bolu... Problem w tym, ze moj maz kategorycznie
nie chce slyszec o rozwodzie i sam siebie oklamuje
co do jakosci naszego zwiazku klepiac od rana do
wieczora banaly w stylu 'jestesmy szczesliwi, bo
jestesmy malzenstwem, a jestesmy malzenstwem, bo
jestesmy ze soba szczesliwi'.
Jak przypuszczam - mojemu mezowi do szczescia
wystarczyl papierek z USC, a ja glupia myslalam, ze
on zeni sie ze mna, nie z papierkiem.
Mnie natomiast papierki i woda swiecona najmniej
z tego wszystkiego interesuja, mnie interesuje
mezczyzna jako taki...
I w tym pieknym stylu niedopasowalismy sie w naszym
malzenstwie - czego potrzeba wiecej do rozwodu???

[mario2]

Wiec co ? - Pozostaje Ci rozgoryczenie i codzienny marazm?
Zbierz sily w sobie i do dziela. Im wczesniej przyjdzie tym wczesniej przejdzie.
Nie ma po co czekac jeszcze 2 lata!!! Zycie szybko ucieka- wiec po co sie
dodatkowo meczyc?
Uklony
Mario

[Gość: on]

skad tyle apatii?
bardzo wspolczuje mezowi ze tak zle trafil

[femme]

Witaj !

Mysle, ze jestes On skoro tak sie nazywasz. Nie wiem dlaczego wspolczujesz
tylko mezowi, a nie tez Joannie. Zazwyczaj winne sa obie strony, niestety.

Z twoich postow wynika, ze negujesz rozwod, dlaczego? A moze masz jakis pomysl
jak zworcic uwage Pana Meza, ktory na mnie uwagi nie zwraca. Na pewno byloby to
prostrze niz rozwod, a ze jestem raczej kobieta praktyczna, to wolalabym tez
takie rozwiazanie. Probowalam juz wielu sposobow, ale zaden nie dzialal.

Jeddyny pomysl ktorego nie sprobowalam i nie zamierzam probowac to zwalnianie
sie z pracy, uwazam, ze kazdy ma prawo do rozwoju zawodowego i nie powinno to
byc problemem.

pozdrawiam

[Gość: on-lui]

w tak osobistych sprawach trudno doradzac,z drugiej strony wiem
ze wiele,jak nie wiekszosc obecnie rozwodow ma podloze materialne,
trudne warunki zycia w Polsce,i brak jakichkolwiek perspektyw
dla mlodych ,to naprawde zniecheca duzo mlodych kobiet,ktore zbyt wiele
obiecywaly sobie po malzenstwie.Nie mozna nic planowac na przyszlosc
o zaoszczedzeniu pieniedzy nie ma mowy,to jest szeroki temat

[Gość: felix]

Gość portalu: on napisał(a):

> skad tyle apatii?
> bardzo wspolczuje mezowi ze tak zle trafil

HEJ, ON, czy ty przypadkim nie jesteś jednym z takich WYGODNICKICH ,
poligamicznych panów ???!!!

[femme]

Witaj!!!!


Dzieki za posta. Co do tego co piszesz, to bardzo mi to przypomina czasy kiedy
bylismy razem z Mezem. Mieszkalismy w akademikui byla to powoli racezj rutyna
niz bliskosc. z perspektywy dzisiejszego oddalenia wydaje mi sie, ze tamte
czasy nie byly zle. Widze tez ze wtedy wystarczylaby odrobina dobrej woli,
teraz juz nie. Jesli jednej ze stron i ta strona jest facet zalezy na zwiazku
to nie jest to wg przegrane. Skoro fizycznie jestescie razem, mieszkacie ze
soba, moze to tylko znudzenie. W moim wypadku bylismy tak w siebie zapatrzeni,
ze po 2 latach nie mielismy zadnych znajomych i to byl problem. Przesycilismy
sie soba i nastapil kryzys, do tego doszly problemy z mieszkaniem tzn jego
cena, to strasznie doluje, przynajmniej mnie dolowalo. No i wtedy pewnie
rozpoczal sie poczatek konca. Potem sie pobralismy i tu calkowita klapa.
W odpowiednim momencie zabraklo kubka zimnej wody i rozsadku z obu stron.
Sadzilam, ze faceci to istoty rozumne i dorosle i ze Moj Pan zapewni mi minimum
bezpieczenstwa, a on okazal sie tak dziecinny jak ja wtedy. Nie twierdze, ze
wszyscy faceci sa Piotrusiami Panami, ale niektorzy bywaja. Ja z pewnoscia
oczekiwalam zbyt duzego doswiadczenia zyciowego od czlowieka, ktory nie mial
szans go zdobyc. Nie podjelam trudu popchniecia mojego malzenstwa, czekalam na
Pana Meza i sie nie doczekalam :-))).
Pozostaje tylko pytanie czy ma sie ochote popychac cale zycie :-)))

Sciskam i pozdrawiam serdecznie

[Gość: femme]

WItaj!!!!

Dlaczego faceci wola trwac w takich beznadziejach???? Atawistyczne pragnienie
posiadania kobiety???
Wolalabym gdyby to on wniosl pozew, ale chyba sie nie doczekam.

Chyba bede musiala sobie urzadzac zycie od nowa. Choc jest to trudne jak
pisalam w poprzednich postach dla mnie jako czlowieka. Nie przepadam za
zmianami,dlugo podejmuje zyciowe decyzje. Zdecydowanie lepsza jestem w pracy,
tam nigdy nie mam problemu z wyborem, az sama sie dziwie temu.
Wiem, ze w zyciu osobistym nie jestem zbyt obiektywna i pewnie dlatego trwam w
tym bezsensie od 4 lat.

No, ale masz racje jest to zupelnie irracjonalne postepowanie. Nie moge tez
ppowiedziec, zebym byla gleboko przywiazana do opinii otoczenia na moj temat,
ale nie mam chyba ochoty zznowu zakladac rozowych okularow a nie wyobrazam
sobie bycia sama.

To takie moje glosne rozmyslania

Pozdrawiam i czekam na Twoje refleksje.

[Gość: femme]

Witaj!!!

Dzieki za list, a wiec moja historia jest w listach to
rozmowcow po rtrochu, ale moze w skrocie jeszcze raz
Pobralismy sie 5 lat temu, no i kilka miesiecy po
slubie ja przenioslam sie za praca - dosc dobra. moj
maz mial do mnie przyjezdzac, mieszkalam w domu mojej
Mamy, ktory wtedy stal pusty. Po ok. 3 miesiacach gdy
lovely nie przyjezdzal, a ja slabo rasdzilam sobie z
domem tzn ogrzewanie i rozna takie codzienne prace
troche meskie Moja Mam sie przeprowadzila i wtedy Pan
Maz znalazl wymowke do domu Twojej Mamy nie przyjade,
przez rok bywalam u niego na weekendy wyjezdzalam w pn
wczesnie rano do pracy. On zero wysilku. Dojezdzal
przez 2 tyg i .. zachorowal. potem byl czas milczenia
nic to nie dalo, potem chwilowa chec przeniesienia sie
i wynajeciea mieszkania. zaczelam go tez widziec
zupelnie inaczej, byl niezaradny i bierny. Moze troche
sie zagubil. Wczesniej sadzilam, ze jest to facet
silny, ktory bedzie potrafil zapewnic mi oparcie
duchowe, no, ale sie pomylilam i zobaczylam chlopca,
ktory potrzebuje opieki a nie faceta.

Tak w ogole, to nie masz wrazenia, ze polscy faceci
bardzo czesto zostaja wiecznymi chlopcami?? I chyba im
to odpowiada. Z drugiej strony trudno mi siebie
wyobrazic jako zone niepracujaca i nie spelniajaca sie
zawodowo u boku zaradnego faceta, ale nasi beztroscy
Panowie sa przerazajacy dla mnie.

pozdrawiam

[Gość: Joanna]

O Boze, skad ja znam ten typ faceta - to moj wlasny
maz, wieczne dziecko, malutki dzidzius, ktoremu
najlepiej byloby wlewac zupke do buzi...
Przyznam szczerze - nie potrafie ci pomoc, bo sama mam
(nieco inne) klopoty z takim samym panem, ale pogadac
zawsze mozemy. Jak kiedys rozpracuje ten typ faceta
to podziele sie z toba moja wiedza...
Troche mnie przerazilas ta sugestia, ze nasi polscy
faceci tacy juz sa - jesli to prawda, to juz po nas,
drogie Panie! I co my teraz zrobimy???

[Gość: femme]

Witaj,

Dzieki za opinie, co rozumiesz przez faceta ''kawalera"? Tez mieszkacie
oddzielnie??? Ja robilam proby na nieodzywanie sie, ale bez rezultatu. moj maz
nie czzuje potrzeby odzywania sie do mnie. Gdyby nie moje telefony czy maile on
potrafi nie dawac znaku zycia przez 6 miesiecy.
Zastanawiam sie jak facetowi chce sie gotowac obiady, prac itd, mnie by sie nie
chcialo tak prawde mowiac dla samej siebie. A Ty jak sobie zorganizowalas
zycie??
Jesli masz ochote to chetnie pogadam na privie.

POzdrawiam cieplo

[Gość: kama]

Pytasz mnie kto to jest typowy kawaler? Powiem jak ja to odbieram. Na 15 lat
małżeństwa może 6 byliśmy razem. Reszta to wyjazdy, delegacje.Ale nawet jak
byliśmy razem to tak jak byśmy byli osobno. Mój pan nigdy nie wiedział skąd
wziąć mydło czy ręcznik. Jedyne co wiedział to to gdzie jest lodówka. Nie
widział potrzeby pomocy w wychowaniu dziecka. Na imprezy różnego typu chodził
sam, bo tak się składało, że było tylko męskie towarzystwo.Nie potrafił się
dzielić.Natomiast potrafił zjeść owoce przeznaczone dla dziecka.W zasadzie
powinnam pożegnać takiego kogoś tylko po co ułatwiać mu życie. Dlatego tak jak
napisałam, po odchowaniu dziecka do 7 lat poszłam do pracy, znalazłam swoje
grono przyjaciół, z którymi jeździmy na imprezy, koncerty, chodzimy do teatru,
operetki, organizujemy wikendowe pikniki. Kupiłam komputer, żeby móc poczytać
wieści, porozmawiać wtedy, kiedy siedzał z gazetą przy nosie. Z początku krzywo
to było odbierane, ale się przyzwyczaił. Jakoś coraz rzadziej ma ochotę na
samotne wypady. Poczucie "wolnego elektrona" już mu nie odpowiada. Teraz nawet
wie gdzie co w domu stoi.

[femme]

Witaj,

juz rozumiem, masz racje to podobny przypadek, z tym ze My sie klocilismy o to
niebycie z soba, a przypuszczam, ze Wy byliscie we wzglednej symbiozie. Poza
tym jak odbierasz go emeocjonalnie? Jestescie sobie przyjazni???
No i przypuszczam, ze raczej to Pan Maz utrzymywal Wasza rodzine, co nie mozna
powiedziec o moim przypadku, gdyz u nas kazdy utrzymywal sie sam.

Wiesz przemyslalam to i chyba nie chce z nim byc na takich zasadach, moze
dlatego, ze w odroznieniu od Twojego "kawalera" moj nie poczulby sie w zaden
sposob zaintrygowany gdybym zaczela miec swoich przyjaciol.

Pozdrawiam

[Gość: kama]

Witaj femme.
O kłótniach nie wspomniałam,bo wydawało mi się to całkiem oczywiste.
Wykorzystałam cały zestaw, łącznie z kilkakrotnym wyjazdem do domu rodzinnego,
wyrzuceniem ze wspólnego łoża. W związku z tym, że byłam na jego utrzymaniu
przez 7 lat kiedy wychowywałam dziecko po takich spieciach wszystko wracało do
normy(dla dobra dziecka). Dopiero praca wyzwoliła mnie z obowiązku bycia
układną. Zarabiałam wystarczająco dużo, żeby na moje potrzeby wystarczyło. Od
niego egzekwowałam połowę jego zarobków na utrzymanie dziecka. Większe zakupy
były uzgadniane wcześniej, żeby każde z nas miało czas na zebranie połowy
potrzebnej na określony wydatek. Nie wyrażał sprzeciwu, zgadzał się na
wszystkie zmiany zaproponowane przezemnie i dlatego pewnie do dzisiaj jesteśmy
przyjaciółmi. Jeśli chodzi o sprawy emocjonalne to różnie z tym jest. Raz jest
to "chodzący mebel"(urazy zostają) innym razem jest o.k. Teraz wiem, że żyję.
Jestem samodzielna. Nie potrzebuję żadnej łaski od pana męża i on o tym
doskonale wie. Jeszcze tylko jednego nie przetestowałam. A mianowicie nie
zdradziłam go do dzisiaj i nie wiem jak by się to wszystko potoczyło gdyby do
tego doszło.

[femme]

Witaj!!!

No to widze, ze poddobne metody stosowalam, u mnie bez skutku pozytywnego. Wy
jednak macie dziecko i pewnie to troszke inaczej wyglada. Co do testowania
zdrady, to trudno powiedziec. A co bedzie jesli sie zauroczysz nowym facetem???
Wiadomo, ze zazwyczaj faceci tacy sa zonaci, no i opowiadaja stary standard o
nieczulych zonach itp. zauwaz, ze wiekszosc panow nawet tu na forum jest
niezadowolonych z rozmemlanych zon, wrzeszczacych i panowie Ci szukaja milej
osobki. Wiadomo, ze dla kochanki nie rzucaja zon, ktore im gotuja, piora itd.
Nalezaloby zalozyc ze to bedzie cos ulotnego i chwilowego no i "co oczy nie
widza tego sercu nie zal" i to chyba prawda. Jesli wiec oczy Pana Meza sa malo
spostrzegawcze :-)))

Pozdrawiam cieplo. Ja chyba w moim zwiazku trwac nie bede nie mam dla kogo.

[Gość: kama]

Cześć.
Femme ja miałam na myśli jakiś malutki flircik, na pewno nie z żonatym facetem,
bo takowego to mam w domu.A tak prawdę mówiąc to pewnie by mnie się nie
chciało. Za dużo zachodu, tym bardziej,że nie potrafię kłamać i
najprawdopodobniej od razu bym mu to powiedziała. Chociaż patrząc z innego
punktu widzenia on i tak nie wierzy,że nie byłam na boku.Przypuszczam,że dla
mężczyzn jest niepojętą rzeczą,żeby przyjaźnić się z płcią przeciwną opuszczjąc
przy tym łóżko.Chyba zeszłam z tematu.Przepraszam.Wracam do twojej sprawy.
Jeżeli podjęłaś taką a nie inną decyzję to zrób to szybko bo szkoda marnować
chwile, które mogą być szczęśliwe.Życzę powodzenia i wytrwałości w dążeniu do
lepszego jutra.

[Gość: Ala]

W głowie mi się nie mieści takie zachowanie. Po co facet się żenił, skoro
pragnął równocześnie, żeby nic się w jego życiu nie zmieniało?... "Mieć ciastko
i zjeść ciastko"?

[femme]

WItaj Alu,

a wyobraz sobie, ze przed slubem bylismy nawet dobrana para :-)). Mnie sie tez
to nie miesci w glowie.

Dzieki za list

pozdrawiam

[Gość: femme]

WItaj,

dzieki za meski punkt widzenia. Mimo odkochania odczuwam to jako porazke, ale
chyba masz racje. Trwanie w tej sytuacji wydaje sie bezsensowne, najgorszy jest
totalny brak zainteresowania pana Meza mna, no i jego proby zrzucania
odpowiedzialnosci na mnie. Dlugo rzeczywiscie uwazalam, ze on chcialby, ale nie
moze bo.... . Teraz wyprowadzil sie z miejsca gdzie pracowal do swojej Mamy,
mimo, ze kupilam dom, w ktorym moglby ze mna zamieszkac.
Najbardziej nie mam ochoty wysluchiwac udawanego zdziwienia znajomych, ze sie
rozstalismy, brr...
Zdaje sobie sprawe, ze pewnie wina lezy gdzies po srodku, lub raczej ja nie
chcialam dostrzegac pewnych cech Meza lub ich nie widzialam przez moje rozowe
okulary, no, ale tak juz to bywa z tymi okularami.

pozdrawiam

[mario2]

Sluchaj- wiele dobrych i niedobrych rad pojawilo sie w tym watku. Jedna tylko
sama- sluchajac sie swego sumienia i rozumu mozesz odnalezc te wlasciwa. Przed
toba trudne dni rozpraw rozwodowych. Ale to juz ostatni ciern na drodze ku
wolnosci. Potem bedziesz sie liczyla tylko Ty i Twoje zycie. Jak nim
pokierujesz zalezy tylko od Ciebie. Zycze powodzenia
Klaniam sie
Mario

[femme]

WItaj Mario2~!

Nie widze zlych rad tak prawde mowiac no moze poza wplywem Biblii na moje
zycie. Owszem jest to pewnien kodeks wartosci, tak jak kodeks drogowy, ale
czasami tez przejezdzam na czerwonym swietle, o ograniczeniach predkosci nie
mowiac.
Nie jestem tez masochistka i nie wierze w reinkarnacje, wiec ratuje sie teraz.
Nie przerazaj mnie tekstami o rozprawach, bo juz i tak jestem przerazona.
Zastanawiam sie jak to przeprowadzic najszybciej.

pozdrawiam

[mario2]

No wlasnie wplyw Biblii. Sztuczne ograniczenia stawiane przez moralistow,
ktorzy nigdy swojego ogrodka uprawiac nie potrafili.
Najszybciej przeprowadzac mozna takie tezy ukladajac sie z druga strona. Wymaga
to odrobinki cywilnej odwagi i ... kultury. Za to oszczedza pieniedzy i czasu w
zalegalizowaniu tego co juz i tak nieuniknione
Pozdrawiam
Mario

[Gość: femme]

Witaj!!!

Dzieki za list, coraz bardziej upewniam sie w stanowisku, ze nie warto tak
dalej zyc, co do przeniesienia sie to moze zaczne od poczatku.

Mieszkalismy sobie we Wwiu, gdzie ja mialam marna prace, a Pan Maz pracuje jak
mowilam na uczelni, qwiec mozesz łatwo zgadnac, ze na niewiele bylo nas stac.

Dopiero wtedy zauwazylam, ze pieniadze licza sie w zyciu i nalezy je posiadac
oprocz milosci. po roku znalazlam prace w innym miesice, dosc dobra. Bylo to
dla mnie oszolomienie, moglam kupowac ubrania, rozne rzeczy i moje marzenia
zaczely byc mozliwe do zrealizowania. byc moze zbyt bardzo mnie to pochlonelo,
a moj maz uznal, ze jestem przedmiotem juz nabytym, wiec to wystarczy i o nic
wiecej starac sie nie nalezy. Zamieszkalam w domu mojej Mamy z nia, moj maz
jakos nie mogl sie porozumiec z nia, choc nie bylo tak zle, po 2 tyg
dojezdzania zazwyczaj rezygnowal. Ja dojezdzalam do niego na weekendy, ale nie
moglam liczyc ze on bedzie u mnie, zawsze padalo magiczne stwierdzenie - nie
pojade do domu Twojej Mamy. Wiedzialam, ze trudno mi bedzie znalezc taka prace
gdy zostawie ta. No i wiedzialam, ze z jednej pensi to sie racezj nie utrzymamy
i bedzie to raczej wegetacja niz zycie. No i tak zostalo. Poza tym mialam prace
bez zycia rodzinnego, gdybym sie przeniosla nie mialam gwarancji ani na jedno,
ani na drugie.
z perspektywy czasu mysle, ze moze byloby lepiej gdybym zrezygnowala, ale teraz
zbyt bardzo sie oddalilismy naroslo zbyt duzo zalu itd.

No i dlaczego kobieta zawsze ma rezygnowac ze swojego rozwoju na rzecz faceta??
Gdyby moj maz wzial sie w garsc i potrafil jakos zarobic to pewnie bym sie
przeniosla i spokojnie szukala pracy, ale tak sie nie stalo. On jest
zafascynowany uczelnia i widze ze zaczyna traktowac innych jak studentow dla
ktorych jest panem dobra i zla

nie mam tak naprawde ochoty ponownie organizowac sobie zycia, zakladalam, ze to
juz zrobilam, jako ze jestem raczej mono, wiec teraz czuje sie jakbym
przygotowywala sie do zmywania naczyn (czeo nie lubie), a co trzeba robic.

No coz niezbyt to moze jasne, ale dzieki za list i chetnie jeszcze pogadam, to
mi bardzo pomaga zauwazylam

Pozdrawiam

[Gość: femme]

Witaj!

dzieki za list!!!

Tak teraz mieszka z Mamusia, a na moj amil z pytaniem jak mam zalozyc plytki na
balkonie otrzymalam odpowiednie fragmenty normy ;-))).

Reszta w pozostalych listach, poczytaj jesli masz ochote.

pozdrawiam