Jak to zrobić?...

[Gość: marta]

Jestem w związku już prawie 6 lat. Od kilku miesięcy jestem coraz bardziej
przekonana, że już go nie kocham i na 100% wiem, że nie chciałabym mieć
takiego męża. Nie potrafię jednak mu tego powiedzieć. Nie wyobrażam sobie
nawet, jak on mógłby to przyjąć. Myślę, że bardzo bym go skrzywdziła. Ale
męczę się z tym coraz bardziej... I od pewnego czasu na nic nie mam już
ochoty.. Jestem jednak tak bardzo do niego przyzwyczajona... Ale z każdym
dniem czuję się bardziej i bardziej nieszczęśliwa...

[lula11]

Myślę, że powinnaś z nim uczciwie porozmawiać i powiedzieć co czujesz, przecież
nie będziesz go oszukiwać do końca życia, powinnaś być z nim uczciwa, a że go to
zrani, jeżeli cię kocha, pewnie tak, ale myślę że bardziej go krzywdzisz będąc z
nim tylko z przyzwyczajenia.
Zyczę powodzenia.

Wziac gleboki oddech i powiedziec.

[jolamala]

Gość portalu: marta napisala:

"już go nie kocham i na 100% wiem, że nie chciałabym mieć takiego męża. Myślę,
że bardzo bym go skrzywdziła. Jestem jednak tak bardzo do niego
przyzwyczajona... Ale z każdym dniem czuję się bardziej i bardziej
nieszczęśliwa..."

[jolamala]

Witaj Marto,
Wyslalo sie zanim zdazaylam dopisac. Przeczytaj jeszcze kilka razy to co
napisalas. Masz prawo byc szczesliwa. Przynajmnie powinnas sie o to starac.
Ty juz jestes nieszczesliwa i ta nieszczesliwosc powieksza sie z dnia na dzien.
Wkrotce On bedzie rownie nieszczesliwy. Przyzwyczajenie do zwiazku to bardzo
slaby argument. Im szybciej tym lepiej. Dla Was obojga.
Znajdz spokojny moment. Usiadzcie i zacznij: "Wiesz, bylo cudownie, ale
teraz...
I zrob ta operacje na otwartym sercu dla Waszego perspektywicznego dobra.
Sympatyzujac z Toba, pozdrawiam,
jolamala.

[Gość: jessi]

Gość portalu: marta napisał(a):
> nie chciałabym mieć takiego męża. Nie potrafię jednak mu tego powiedzieć. Nie
wyobrażam sobie nawet, jak on mógłby to przyjąć. Myślę, że bardzo bym go
skrzywdziła.

Nie ma nic gorszego niż bycie z kimś z litości.Nie rób tego jemu i sobie.Wasz
związek, bo wnioskuję, że myśleliście o małżeństwie,rozpadłby sie bardzo
szybko. Wystarczyłby inny, ciekawszy mężczyzna. Nie zwlekaj i powiedz mu!
Ja tak zrobiłam kilka lat temu i chociaż było ciężko i mnie i jemu zrozumiał i
nie ma do mnie żalu.
Pozdrawiam

[Gość: Justyna]

Porozmawiaj jak najszybciej, łatwo nie będzie ani Tobie ani jemu jeśli darzy
Cię uczuciem.Nie ma się co oszukiwać z czasem będziesz się czuła coraz gorzej.
Na pewno będzie miał do Ciebie żal, mogą paść oskarżenia, że znalazłaś sobie
innego, pytania dlaczego, co zrobił nie tak i jak może to naprawić.Zdarza się,
że uczucie mija bo ludzie do siebie przestają pasować, zmieniają się
niekoniecznie na lepsze, "wyrastają" z siebie jeśli wiesz o co mi
chodzi.Przykrą masz sytuację, trzymaj się.

[kurczak1976]

Nie zwlekaj! To jest prawdziwa katorga, wiem bo to samo przechodzilam. Powiedz
prawde i niech sie dzieje wola nieba!

[melitele]

Daruj sobie te skrupuły, że go skrzywdzisz. Myslę, że on by takich nie miał - wiem to po
swoim przypadku. Po 7 latach po prostu powiedział, że już go to nie inspiruje. I nie pytał
się mnie, czy przypadkiem nie będzie mi smutno.

[Gość: Triss Merigold]

Fakt. On by nie miał oporów. Moją przyjaciółkę facet zostawił po 3 latach
informując przez telefon, że poznał nową koleżankę, która jest cudowna i miał
chęć ze szczegółami podzielić się z nią swoim nowym szczęściem. Zdążyła rzucić
słuchawkę zanim się poryczała.

[Gość: Heniek]

kup sobie dildo i nie marudz ;)

[Gość: marta]

Dzięki za wszystkie porady... Ale nadal nie jest to takie proste, jakbym
chciała. Najgorsze jest to, że przez te lata mieszkaliśmy razem i mieszkamy
nadal. Mieszkanie jest co prawda jego ale razem je urządzaliśmy. Wszystko w
środku jest wspólne i niby jak mam to podzielić? Raczej nie stać mnie na
wyprowadzenie się z przysłowiową "szczoteczką do zębów"... I wiem też, że na
pewno nie będzie mnie zatrzymywał: jest na to zbyt dumny.
I co to jest "dildo"..?

dildo

[Gość: jacek01g]

motyla noga, co za kretyn...
dildo to jest sztuczny penis, ale nie wibrator. najczesciej rozmiar XXXXL.

[chooligan]

Bujasz. Tzn nigdy sie nie kłócicie? Przeciez w kłótni musiałaś mu nieraz to
powiedzieć.

[Gość: marta]

Ciągle się kłócimy. Ale nigdy mu tego nie powiedziałam. On mi tylko powtarza,
że jak mi się coś nie podoba to mogę się wyprowadzić ale nie jest to tak na
poważnie.

[maga19]

Radze przeczekac, ale nie z zalozonymi rekami, tylko rozmawiac! wydaje mi sie
ze jest to typowy syndrom szostego roku. Rok temu przechodzila to moja
przyjaciolka-miala dosyc, wszystko w jej partnerze wydawalo jej sie nie takie,
jak byc powinno. I rozstali sie... A ja wtedy cieszylam sie, ze moj zwiazek
jest taki udany. W tym roku minie nam 6 lat bycia razem, w tym 4 lata po
slubie i co?! Dopadl nas wielki kryzys pod tytulem-co sie stalo z naszym
uczuciem, pojawila sie apatia i brak perspektyw, do tego dolaczyly sie
problemy finansowe i rozne inne. Tez sie klocimy, ale jakby troche
przechodzilo, jakby przyszlo opamietanie, ze nie warto tracic tego, co sie tak
dlugo budowalo, bo w koncu 6 lat to kupa czasu. Co prawda czasami mysli sie,
gdzie te fajerwerki z poczatku zwiazku, ale jak pomysle, ze mialabym zaczac
cos nowego, z kims INNYM.....Uczucie sie zmienia, dlatego warto walczyc, byle
nie na noze, a zyczliwoscia i wola. I duzo, duzo powaznych rozmow.
Pozdrawiam serdecznie i zycze powodzenia Magda

[Gość: marta]

Ale jeśli on nie chce ze mną rozmawiać..? Tysiąc razy mówiłam mu co mi się nie
podoba... I nigdy nie przyniosło to najmniejszego nawet skutku! On uważa, że
wszystko jest w jak najlepszym porządku i na dodatek tak samo mówi wszystkim
dookoła. Tylko w domu jest inaczej. Zupełnie inaczej. On nie zwraca na mnie
najmniejszej uwagi - tak jakby mnie nie było. Chyba, że za późno wrócę z pracy
to dopytuje się gdzie byłam, jakbym popełniła jakieś przestępstwo. Nawet jeśli
jest to zaledwie pół godziny.

[maga19]

Moze on wszedl w okres tzw stabilizacji, co facetom zdarza sie czesto-na
zasadzie, "ze nie musi gonic juz kroliczka";) Dla niego to w porzadku, pewnie
mysli sobie, ze Cie kocha, ze podobasz mu sie itd, ale po co ma to mowic skoro
Ty pewnie o tym wiesz dobrze, w koncu z Toba jest. I to 6 lat! Wiem, ze to
trudne do przyjecia, ja sama czesto sie buntuje przeciwko temu i sama wywoluje
klotnie, zeby cos sie dzialo i zeby nie bylo tak spokojnie. Dla niego nic sie
nie zmienilo, ale ty mozesz czuc sie zaniedbana, tez to znam, niestety.
Powiedz mu, czego oczekujesz, jakich gestow, slow, zachowan. I daj szanse.
pozdr. Magda

[Gość: do magi19]

Ale jeśli próbowałam z nim o tym rozmawiać tysiąc razy?... I nigdy nie
przyniosło to żadnego skutku.. A wierz mi, że jestem bardzo otwarta i zdarzyło
mi się niejednokrotnie mówić mu o tym wprost jeśli nic innego już nie
działało.. Teraz zaś skończyły mi się i pomysły i wszelkie chęci. Czasami mam
takie wrażenie, jakbym nieczego nie była w stanie już odczuwać.

[Gość: habitus]

Jak to, mówi ci żebyś się wyprowadziła jeżeli masz ochotę? I ty się nie
wyprowadzasz? Pakuj walizki. Zrób listę wspólnego mienia i zastanów się jak je
podzielić. Żebyś była przygotowana gdy znowu ci powie o wyprowadzce. I ZRÓB TO,
bo inaczej on to zrobi (wystawi ci walizki na schody) i będziesz się czuła
strasznie.

[maga19]

Nie chce tu wyjsc na jakas moralistke, ktora na wszystkim sie zna, ale nasz
zwiazek rowniez wiele przeszedl ostatnio. Chodzi mi o sposob w jaki z nim
rozmawiasz i sytuacje, w ktorych to nastepuje. My kobiety potrafimy rozmawiac
o wszystkim w kazdej chwili (przynajmniej wiekszosc z nas), ale mezczyzni tacy
nie sa. Aby porozumiec sie z nimi w istotnych dla nas kwestiach musimy wybrac
odpowiedni moment. Z mojego doswiadczenia wiem, ze nie nalezy zaczynac od
slow "musimy porozmawiac o problemie"-przynosi to skutek odwrotny, im bardziej
staram, aby moj maz cos waznego zapamietal, tym bardziej on o tym zapomina.
Moj sposob to wyjazd (spacer) z dala od ludzi i romantyczne oklolicznosci
przyrody (banal-ale coz zrobic)-tak, abysmy czuli sie dobrze ze soba i wtedy
nawiazanie to problemu, ale bez zadnego slowa wstepnego, bez uzalania sie,
obwiniania itd.Przewaznie pomaga...
pozdr. Magda