Mój maż cały czas mówi "nie wiem".Pomóżcie mi.

[rachela27]

witam, moj problem polega na tym, że jak zaczynam temat o tym abyśmy mieli
dziecko, mój mąż zawsze mówi "nie wiem".
Szlag mnie trafia, bo on nie potrafi się jasno określić w jakaś stronę.
Nie wiem co mam myśleć i robić.To trwa już prawie 6 lat.
Oboje pracujemy, mamy mieszkanie.On mówi, że będziemy wegetować za jego
wypłatę, jeżeli ja potem nie znajdę pracy.Sama już nie wiem.
To już chyba po prostu wygoda.Swiadomość, że można robić co się chce i nie
mieć żadnych dodatkowych zobowiązań.
Jak mam to wszystko zrozumieć?
Wszystkie rozmowy kończą się tak samo-"NIE WIEM".
przecież nie będę się awanturować z tego powodu.
On nie mówi w sumie, że nie chce, ale ja i tak czuję, że go przymuszam.

[vertes]

Mnie zycie nauczylo, ze jak facet mowi "nie wiem" to zawsze
znaczy "Nie", albo "Nigdy" ...:(

[mordeczka88]

może Twój mąż nie umie o tym rozmawiać? znam faceta co przy
jakichkolwiek problemach zamyka sie w sobie, i dopiero jak sam sobie
poukłada zaczyna o tym mówić...

[rachela27]

No tak, ale wygląda na to, że on to sobie będzie układał do mojej menopauzy.
no jest jeszcze jeden problem, mianowicie powinnam zrobić badanie drożności
jajowodów ponieważ miałam operacje na jamie brzusznej.
Tylko po cholerę ja mam cierpieć na badaniach, skoro on i tak się nie potrafi
zdecydować na nic.

[vandikia]

a tego badania to nie robi się dopiero wtedy jak się nie może zajść
w ciążę? po co cierpieć na zapas?

[eeela]

Po pierwsze - jest taki typ mężczyzn, z którymi nie da się gadać o żadnych
planach, bo ciągle mówią 'nie wiem'. Jeszcze zrozumiałe, jak facet robi to w
sprawach poważnych, co do których planowanie jest skomplikowane (jak w przypadku
mojego lubego). Ale czasami to przybiera formy skrajne, kiedy trudno jest
wyciagnąc z faceta, czy zamierza jutro jechać do sklepu, czy nie! (jak w
przypadku męża mojej Mamy).

Ja miałam podobny problem. Luby na zapytania o rozmnażanie odpowiadał 'nie wiem'
i 'nie wiem'. Ponieważ lat mi nie ubywa, w końcu się wkurzyłam i po prostu
oświadczyłam: za półtora roku przestaję brać pigułki. Masz dokładnie tyle czasu
na podjęcie decyzji - zostajesz i mamy dzieci, czy idziesz w siną dal, bo ja bez
dzieci żyć nie mogę.

Jak na razie, jeszcze się nie wyprowadził ;-)

[kontik_71]

Ile czasu mu jeszcze zostalo do D-Day :)?

[eeela]

Rok i cztery miesiące, bo rozmowa miała miejsce dość niedawno :-)

Tak że jeszcze mnóstwo czasu ma na ucieczkę. Tylko że szczerze mówiąc to
podejrzewam, że nie zwieje, tylko pogodzi się z losem, biedaczek.

[kontik_71]

`Pewnie ma gdzies ukryty kalendarz w ktorym skresla dni :)

[eeela]

Kto go wie, nie grzebię mu w plecaku :-)

[kontik_71]

Jest ostatnio jakis markotny, wynosi jakies rzeczy z domu??? :P

[eeela]

Nie, cholera, wręcz przeciwnie, z racji tego, że ma trochę luźniejszy terminarz,
siedzi dużo w domu i domaga się uwagi - a ja mam roboty huk.

[kontik_71]

pewnie przygotowuje sie na zycie bez seksu i dlatego teraz chce na
zapas :)

[eeela]

Może. Ale nie sądzę.

[princessjobaggy]

eeela napisała:

> Tak że jeszcze mnóstwo czasu ma na ucieczkę. Tylko że szczerze
mówiąc to
> podejrzewam, że nie zwieje, tylko pogodzi się z losem, biedaczek.
>

Nie wiem, nie wiem... Wspomnialas kiedys, ze to typ artysty. Z tego
co wiem wiekszosc z nich nie lubi byc do niczego przymuszanych. Moim
zdaniem moze i nie zwieje, ale bedzie sie zamykal w sobie albo
pograzal w pracy. Nie zdziwilabym sie, gdyby powoli zaczal byc coraz
mniej ognisty ;)

[kitek_maly]

Masz dokładnie tyle czasu
> na podjęcie decyzji - zostajesz i mamy dzieci, czy idziesz w siną
dal, bo ja be
> z
> dzieci żyć nie mogę.
>
> Jak na razie, jeszcze się nie wyprowadził ;-)

Jak nie chce po dobroci, to zostanie przekonany siłą perswazji. ;-)

[eeela]

To nie jest perswazja ani negocjacje. Obecność dzieci w moim życiu jest dla mnie
zasadą nadrzędną, i jeżeli mężczyzna nie potrafi tego we mnie zaakceptować, to
nie ma dla niego miejsca w moim życiu. To nie jest rzecz, w której mogę iść na
jakieś ustępstwa. Termin został wyznaczony właśnie z uwzględnieniem jego potrzeb
(skończenie doktoratu, czas na znalezienie normalnej pracy). I to by było na
tyle, jeżeli chodzi o moją skłonność do negocjacji w kwestii rozmnażania.

[kitek_maly]

Eeee no ja tam żartowałam.
Podoba mi się takie zdecydowane postawienie sprawy, bo wtedy jest
jasność i klarowność sytuacji i nie ma obawy, że za jakiś czas
będziesz w temacie dzieci słyszała bezustanne 'nie wiem'. :-)

[kontik_71]

A jak to wyglada ze strony finansowej? Czy jesli Ty nie bedziesz
pracowala to faktycznie bedzie Wam ciezko z jedna pensja? Masz
zamiar porzucic prace na dobre czy tylko przejsciowo?

[rachela27]

Nie chcę porzucać pracy, ale nigdy nie ma gwarancji, że mnie nie wyleją potem.On
zarabia niespełna 2 tys.No ale opłaty trzeba robić, do pracy dojechać i zostaje
tyle o ile.

[kontik_71]

i Ty sie dziwisz, ze facet ma obiekcje? Wiesz, dla Was to jest
kwestia uczuciowa, dla nas obowiazek utrzymania rodziny i obawa
przed niesprostaniem temu obowiazkowi. Doskonale rozumiem Twojego
meza

[rachela27]

Nie dziwię się.Sama lubię wygodne życie.
Tylko jakoś tak mi źle, że nie mam takich malutkich stópek dreptających w domu.

[kontik_71]

No i wlasnie to tym mowie.. Tobie jest zle bez tych stopek a maz sie
boi, ze te stopki moga nie byc obute..

[entrada]

Może spróbujcie iść razem do dobrego psychologa? Porozmawiacie na
spokojnie, wyjaśnisz mu dlaczego Ty tego potrzebujesz, a on Tobie
dlaczego się waha. Dobry mediator w tej sprawie by się przydał.

[eeela]

Oni nie potrzebują dodatkowych wydatków w postaci psychologa, tylko znalezienia
lepiej płatnej pracy, odłożenia jakichś oszczędności, etc. Przy mniej niż 2 tys.
miesięcznie wcale nie dziwne, że facet nie chce się w tym momencie decydować na
dziecko.

[kontik_71]

Dokladnie.. Ja sam doskonale znam o uczucie a zarabiam tyle, ze te
stopki nie bylyby bose.. Mimo wszytsko obawa zostaje..

[rachela27]

Kiedyś zapytałam, czy jakby miał kasę zdecydowałby się na dziecko czy mercedesa
i wiecie co usłyszałam?


Tak tak, macie rację, dobrze myślicie.... na mercedesa

[kontik_71]

Nie obraz sie, ale pytanie bylo lekko hmmmm no tego.. glupiutkie

[rachela27]

Wiem :-)

Ale moim zdaniem jego odpowiedź oznacza, że nawet jakby zarabiał więcej kupiłby
sobie lepszy samochód, większe mieszkanie i na dziecko znowu by nie starczyło.
Apetyt rośnie w miarę jedzenia.

[kontik_71]

Nie znam Twojego meza, ale wydaje mi sie, ze ddyby zarabial tyle aby
moc Was utzrymac to sprawa wygladalaby zupelnie inaczej

[rachela27]

Ojjj, pewnie masz rację.
To wszystko jest do du**
Tyle się ostatnio słyszy o krzywdzeniu, katowaniu dzieci.I oni mogą je
mieć.Płodzą się na potęgę ci degeneraci.
A tu co,kochałbym i dbała o nie ponad wszystko na świecie, ale niestety nie mam
o kogo.
Fajnie tak chociaż pogadać, bo w domu jakoś nie można.

[kontik_71]

Jak wygladaja Wasz rozmowy o potomstwie? Przypomnij sobie jaki masz
wtedy ton glosu, mowe ciala.. itp. Moze tu da sie cos zmienic i
inaczej o tym pogadac.. pozwolic mu sie otworzyc

[rachela27]

Oj, ja już delikatniej nie potrafię.
Wczoraj np. leżymy i mówię, że do szczęścia brakuje mi tylko takiej małej fajnej
dzidzi.A on nic.
Więc ja mówię:" a tobie"
jego odpowiedź: "a co jak ci brakuje, to mi też musi?"

koniec dialogu :-)

I co.....jak tu gadać?

[kontik_71]

No wiesz... po pewnym czasie i ilus takich rozmowach to zaczyna byc
molestowaniem. A ja doskonale wiem jakie upierdliwe potraficie byc w
tym temacie.

[rachela27]

Wiesz co kontik, po 6 latach małżeństwa i BRAKU DIALOGU (bo nasza rozmowa jest
raczej monologiem ), mam prawo chyba usłyszeć coś więcej niż tylko "nie wiem"
lub "wszystko jedno".
Chcę usłyszeć tak albo nie.Czy to tak wiele?
Ja go nie zmuszam do dzieci tylko do określenia się.
Wkurza mnie to niezdecydowanie.
I uwierz mi, że nie prowadzę tych moich monologów trzy razy w tygodniu.

Kiedyś myślałam, że on chce dzieci, a mówi, że nie bo nie chce nie ranić,
wiedząc, że mogę mieć i tak problem z zajściem w ciążę.
Ale on się wyparł i mówi, że po prostu nie wie czego chce.
Jak go tak czasem słucham to zaczynam się zastanawiać czy ja wiem czego chcę.
To jak walenie głową w mur.Zero reakcji.Ale on tak w sumie reaguje na większość
problemów.
Nawet pomysł przemeblowania mieszkania JEST PROBLEMEM:-)

[kontik_71]

Ja Ci tylko mowie na podstawie wlasnych doswiadczen.. a pare juz
mam.. Probuje w ciemno jakies pomysly..

[rachela27]

WIEM, WIEM, przecież nie mam żadnych pretensji do ciebie.
A zresztą, muszę zrobić sobie wypad na jakieś fajne zakupy i się
odstresować.Niech wie, że żonka też kosztuje :-)))
Chociaż ja zarabiam również.

[entrada]

Oki, w porządku. Jeżeli TO jest faktycznie problemem z jego strony,
to rozumiem, że nie chce. W takim razie ja bym też radziała zacząć
od znalezienia lepszej pracy i wtedy zobaczysz jak się mąż będzie
zachowywał. Jeżeli nadal nie będzie chciał / nie wiedział czy chce,
tzn. że problem był głębiej niż w pieniądzach.

[rachela27]

Widzicie, ja nawet nie mam pewności, że będę mogła mieć dzieci.
Mogę mieć niedrożne jajowody z powodu operacji, mam problemy hormonalne.
My się nie zabezpieczamy, a i tak nic z tego nie wychodzi.
Jego badania są dobre.Zgodził się zrobić.
A ja, no cóż, widząc jego podejście do sprawy nie mam ochoty przez to
przechodzić.Bo i po co.Niektóre z tych badań są inwazyjne.A SKORO ON NIE CHCE
DZIECI...
Nie chcę kiedyś usłyszeć od niego, że nie chciał dziecka, a skoro ja chciałam to
mam.I tyle.

[kontik_71]

Twoje problem ymoga byc dla niego tez problemem.. Wiesz, jak dlugo
nie masz pewnosci, ze jestes bezplodna, tak dlugo jest w miare
normalnie.. On sie moze bac tego, ze rozwali sie Wam zycie jesli
zrobisz badania i mialoby sie okazac, ze nie mozesz miec potomstwa

A może zamiast odpowiadać "nie wiem"

[ania.silenter]

poszukałby lepiej płatnej pracy?

[rachela27]

A żeby to było takie proste..........

[kontik_71]

A nie jest? Gdzie mieszkacie i jaki zawod ma Twoj maz?

A tak w ogóle to...

[ania.silenter]

chciałabym 3 dziecko. Mój mąż mówi ok, ale warunek ma. Mianowicie jeżeli dostanę
awans (mam taką możliwość) i zacznę zarabiać więcej, on zgodzi się na następne
dziecko. Taki mamy deal. Ja się zgodziłam bo oprócz instynktu macierzyńskiego
umiem liczyć i wiem, ile kosztuje niańka i utrzymanie dziecka więc wiem, że on
po prostu ma rację.

[entrada]

Dobre :) Ale jak widzisz, u Ciebie OBIE STRONY CHCĄ, tylko mają
taki "deal", ale obie się zgadzają na dziecko:) W przypadku
założycieliki postu problem jest ja chcę - on nie. W przypadku chęci
posiadania dziecka nie ma 3. opcji - albo się go chce (nawet kiedyś
w przyszłości) albo nie, nie ma opcji - "nie wiem", "wstrzymuję się
od głosu" - w tej sferze życia coś takiego nie ma miejsca.

rachela27

[magda8887]

rachela27 napisała:

> witam, moj problem polega na tym, że jak zaczynam temat o tym abyśmy mieli
> dziecko, mój mąż zawsze mówi "nie wiem".
> Szlag mnie trafia, bo on nie potrafi się jasno określić w jakaś stronę.

wiem co czujesz.
Ja jestem po ślubie 3 lata i bardzo ale to bardzo pragnę dziecka, mąż niby mówi
że też chce, ale ... no właśnie jest to ale ... zawsze ma coś przeciwko
posiadaniu potomstwa. A jak rozmawiamy na ten temat to zawszę usłyszę jakąś z
poniższych opcji:
1. nie masz pracy - jak tylko dostaniesz to się postaramy
2. nie wiem co będzie z nami - "pożyjemy zobaczymy"
3. "Ty nie masz pojęcia ile dziecko kosztuje"
4. dobrze będzie ale może w przyszłym roku
5. dobrze będzie może i nawet w tym roku

oszaleć można ... ale najczęściej słyszę NIE TERAZ. A najlepiej było wczoraj,
mąż chciał się kochać, ja mu od razu zakomunikowałam że mam dni płodne, więc
małżonek sięgnął po prezerwatywę. Seks był i to dwa razy z zabezpieczeniem. A
mnie coś podkusiło i spytałam męża, że skoro mam dni płodne to może wykorzystamy
to, mąż oczywiście odmówił. Jak zwykle na wysłuchiwałam się dlaczego NIE.
Poszliśmy spać, w nocy mąż mnie obudził w bardzo "romantyczny" sposób (wiadomo o
co chodzi). Wszedł we mnie bez zabezpieczenia, na co ja zareagowałam. A on mi
odpowiedział "jesteś moją żoną, a jak będzie dziecko to co". Mi jak w mordę
dano. Szok! Dopiero co godzinę temu mówił, że teraz nie jest odpowiednia chwila
na dzidzię itd. Moja reakcja była natychmiastowa. Kazałam mu się zabezpieczyć,
mimo iż dzidzi pragnę ... ale tu trzeba być w 100% pewnym że się chce ... a nie
raz tak a raz nie.

[rachela27]

Witaj na polu walki :-)

[kontik_71]

Od razu takie militarne okreslenia :(

[rachela27]

Eee tam, czepiasz się... to był żart przecież :-)))

[kontik_71]

Pokazujacy ukryte mysli samicy pragnacej sie rozmnozyc :P

[rachela27]

Kontik,.... nie przeginaj :-)
Ale powiedz, czy nie fajnie jest mieć taką małą istotkę, która ciągle będzie coś
chciała, będzie się drapać na kolana i patrzeć co by tu nie zepsuć, którą można
kochać bezwarunkowo i przytulać jak płacze i jest jej smutno.
Mogłabym tak do jutra wymieniać plusy posiadania dzieci.
Minusy się zaczynają jak dzieci dorastają i zaczynają mieć własne zdanie, ha ha
ha :-)

[eeela]

Ja tam widzę sprawę całkiem inaczej. Cała droga przez dzieciństwo potomstwa
wydaje mi się trudna i najezona niebezpieczeństwami oraz ogromnym ciężarem
odpowiedzialności. A główną radość, jaką sobie wyobrażam w rodzicielstwie, to
wychowanie sobie tak dobrych i bliskich przyjaciół, jakimi jesteśmy ja i moi
rodzice. Dla takiej przyjaźni warto się trochę pomęczyć.

[staryigruby]

Kobito :)
zacznij myslec jak facet....:)
Kup mu ulubioną gazetkę motoryzacyjną, sobie dla niepoznaki jakiś
babski szmatławiec i powiedz "Kiciu, chodźmy na spacer do parku,
poczytamy tam sobie...".
Skarmiasz go porządnie, przed parkiem lody (takie zimne o roznych
smakach ;)). Potem sidacie na jakiejs ławce, gdzie w poblizu biega
taki mały brzdąc 2-3 latka. Jest szansa, ze maly podejdzie.
Daj sie swemu chlopu w ogole zapoznac z tematem, bo on odmawia, bo
nie wie o czym mowa.....:)
Potem zapraszasz kolezankę z takim malym dzieckiem do domu....gadka
szmatka, tylko nie ciągle tym dzieciaku, niech się chwilę popatrzy
znad gazety na malego, albo z nim usiądzie przed TV i mu wytłumaczy
dlaczego 22 facetow biega przez 90 minut po boisku, skoro to i tak
sedzia decyduje kiedy i kto zdobędzie bramkę :)))).
Delikatnie....nie pamiętasz jak cie podrywał, to też nie mówił od
razu o coi mu idzie....;)))))

[rachela27]

Fajnie, ale on ma kontakt z dziećmi i lubi je bo są obce i zaraz sobie pójdą.

a czy przed ślubem

[ania.silenter]

i w ogóle przed planowanym wspólnym życiem rozmawialiście o tym, czy chcecie
mieć dzieci?

ania.silenter

[magda8887]

ania.silenter napisała:

> i w ogóle przed planowanym wspólnym życiem rozmawialiście o tym, czy chcecie
> mieć dzieci?

jeśli chodzi o mnie, to ta kwestia była jako jedna z najważniejszych "obgadana"
przed zawarciem związku małżeńskiego. Wtedy decyzja brzmiała tak: "dzieci jak
najbardziej, tyle dzieci na ile będzie nas stać, pierwsze dziecko ok rok po
ślubie". Hmmm ... minęło już 3 lata i nic

[ania.silenter]

magda8887 napisała:

> ania.silenter napisała:
>
> > i w ogóle przed planowanym wspólnym życiem rozmawialiście o tym, czy chce
> cie
> > mieć dzieci?
>
> jeśli chodzi o mnie, to ta kwestia była jako jedna z najważniejszych "obgadana"
> przed zawarciem związku małżeńskiego. Wtedy decyzja brzmiała tak: "dzieci jak
> najbardziej, tyle dzieci na ile będzie nas stać, pierwsze dziecko ok rok po
> ślubie". Hmmm ... minęło już 3 lata i nic

Czyli co? Obiecał i nie dotrzymał obietnicy. Na Twoim miejscu zastanowiłabym się
poważnie czy potrafię żyć z oszustem.

[magda8887]

ania.silenter napisała:

> Czyli co? Obiecał i nie dotrzymał obietnicy. Na Twoim miejscu zastanowiłabym si
> ę
> poważnie czy potrafię żyć z oszustem.

Nie no bez przesady, nie nazywajmy go od razu oszustem

[staryigruby]

Jak się w nim uczyni pragnienie, to żadne finanse nie będą
przeszkodą. Kombinuj dziewczyno, kombinuj...:)

staryigruby

[magda8887]

staryigruby napisał:

> Kobito :)
> zacznij myslec jak facet....:)
> Kup mu ulubioną gazetkę motoryzacyjną, sobie dla niepoznaki jakiś
> babski szmatławiec i powiedz "Kiciu, chodźmy na spacer do parku,
> poczytamy tam sobie...".
> Skarmiasz go porządnie, przed parkiem lody (takie zimne o roznych
> smakach ;)). Potem sidacie na jakiejs ławce, gdzie w poblizu biega
> taki mały brzdąc 2-3 latka. Jest szansa, ze maly podejdzie.
> Daj sie swemu chlopu w ogole zapoznac z tematem, bo on odmawia, bo
> nie wie o czym mowa.....:)

ten sposób został już sprawdzony i nic.
Moja siostra ma małego synka i często u niej bywamy, mąż lubi się z nim bawić.
Bardzo to miły widok dla mojego oka jak małżonek w piaskownicy buduje babki z
piasku z moim chrześniakiem. Kolega małżonka również nas odwiedza razem z
małżonką i półtorarocznym synkiem. Drugi znajomy męża również ma dwuletniego
synka. A znowu inny ma być tatusiem.

"Na ginekologa" :)

[staryigruby]

Najpierw jedna nieplanowana wizyta o której mąz wie,
za jakiś czas druga....
Po powrocie do domu romazać lekko makijaż, w ostateczności wąchać
skrawki cebuli 2 minuty :).
I do męża z gatką w stylu....wiesz, lekarz powiedział...że moge
mieć....(tu jakaś łacińska nazwa - nie znam się na tym, coś
poważanego, ale bez przeginania). Jeżeli w ogóle myślimy o dziecku,
to w ciągu roku, bo nie ma pewności, czy będzie to możliwe za 2-3
lata :( (tu szloch, przytulić, - jeżeli masz z tym trudności, to
wyobraź sobie jak ci źle bez tego dziecka ;)))).
Zobaczymy, co on na to....:).

PS
Trochę się wygłupiam, ale argument zdrowotny nie jest czasem do
pominięcia....
:)))

[vandikia]

może się po prostu boi?
bo jakby nie chciał, to by powiedział "nie"

jesem na etapie bania się, chciałabym, ale nie wiem czy sobie
poradzę, jak to jest kochać dziecko, jak to jest być odpowiedzialnym
za kogoś do końca życia i trząść się na myśl o tym, że coś mogłoby
się dziecku stać. Dlatego nie mogę powiedzieć "chciałabym" i
mówię "nie wiem"