Facet potrzebujący porady

[antase]

Witam

Założyłem ten temat w innym dziale, ale chyba rzadko tam ktoś zagląda bo nie
dostałem żadnej odpowiedzi dlatego podam linka i bardzo proszę o wypowiedzenie
się w tym temacie...

forum.gazeta.pl/forum/72,2.html?f=30260&w=84254811

Dziękuje i pozdrawiam.

P.S Bardzo bym prosił o wypowiadanie się tutaj.

[kajka85]

Hej,myślę,że powinieneś poczekać aż ona wróci i nie zakładać nic z góry, czas
pokaże.Na razie skoncentruj się na czymś innym, a po jej powrocie wszystko się
wyjaśni.20 dni to niewiele..

[ddaak]

myślę ze powinieneś zająć sobie teraz czas czymś innym. Jak ona
wróci porozmawiacie i okaże się co dalej.

[antase]

Wiem że muszę poczekać do jej powrotu że wtedy się wszystko wyjaśni, ale
chodziło mi o to czy kobieta w przeciągu niespełna 2 tyg. może się tak zmienić.
Czy jest możliwe żeby to wszystko było spowodowane jej przemęczeniem? Co Wy jako
kobiety o tym myślicie, czy jak wróci to znów jej się odwidzi i będzie jak
dawniej. I w końcu jak ja mam się zachowywać w tej sytuacji. Dodam ze narazie po
tamtym smsie napisałem jej na następny dzień że musimy faktycznie od siebie
odpocząć bo ja już nie daje rady i mam tego dość. Dwa dni później pościła
sygnała i napisała na gg ale nie odpisałem bo mnie nie było przed kompem a na
sygnały nie zamierzam odpowiadać. Tak że jak narazie nie odzywamy się do siebie.

[lucerka]

> chodziło mi o to czy kobieta w przeciągu niespełna 2 tyg. może się tak zmienić.

Kobieta moze zmienic sie w przeciagu sekundy. Nie tyle kobieta a jej uczucie do
mezczyzny.

> Czy jest możliwe żeby to wszystko było spowodowane jej przemęczeniem?

Nie sadze.Jesli kobiecie zalezy to przemeczenie nie ma nic do rzeczy.

[antase]

To dziwne są te kobiety skoro ich uczucia mogą się zmienić bez powodu w ciągu
sekundy. Nie obraź się ale mam nadzieje że to tylko Ty masz takie podejście i
takie wahnięcia uczuć...mówię to w imieniu chyba wszystkich facetów na
świecie...bo inaczej marny nasz los.

Co do tego przemęczenia, mam nadzieję że nie masz racji, choć to tylko nadzieja.
Ale dodam ze nie chodzi mi o samo przemęczenie, a raczej o to ze w wyniku
przemęczenia stała się rozdrażniona i pewne moje zachowania wyraźnie ją drażniły
i męczyły. A to już chyba może doprowadzić do tego ze kobieta sie pogubi, czyż
nie...?

[nangaparbat3]

antase napisał:

Dodam ze narazie p
> o
> tamtym smsie napisałem jej na następny dzień że musimy faktycznie od siebie
> odpocząć bo ja już nie daje rady i mam tego dość. Dwa dni później pościła
> sygnała i napisała na gg ale nie odpisałem bo mnie nie było przed kompem a na
> sygnały nie zamierzam odpowiadać. Tak że jak narazie nie odzywamy się do siebie.

Zachowujesz sie jak obrażona nastolatka (nawet nie nastolatek.)
W ten sposob to nawet jesli ona miała tylko jakies chwilowe zawahanie, wasz
zwiazek sie rozpadnie.

[adela38]

Najwyrazniej ona spojrzala na wasza znajomosc z innej perspektywy i zaczela sie
zastanawiac...moze pojawili sie inni starajacy i zastanawia sie czy madrze robi
wybierajac ciebie? Jesli ci naprawde zalezy to sie staraj i daj jej odczuc, ze
jest dla ciebie wwszystkim...Dasajac sie raczej nic nie zyskasz, a tylko
stracisz w jej oczach..

[antase]

Wątpię żeby ktoś pojawił się inny, ona jest atrakcyjną osobą i na brak
adoratorów nie może napewno narzekać ale..no właśnie jest pewne ale które
nastawia mnie sceptycznie do tej tezy. Bynajmniej dopóki jest tam. Co do dąsania
ja się nie dąsam...ale nie jestem też typem misia któremu można wejść na głowę.
Starałem się jak tylko mogłem pisząc do niej codziennie, dzień dobry, dobranoc i
takie tam, ale ile można. Tym bardziej że ona pisała 1 smsa dziennie. A wiec
moje pytanie co się dzieje dalej jest aktualne...

[stedo]

Fakt, zachowujesz się jak za przeproszeniem gó..arz i liczysz czy ona napisała
2 czy 3 mniej SMSów od Ciebie.I strzelasz fochy jak rozkapryszona małolata.
Jesteś humorzasty i oczekujesz że ona będzie dostosowywała się w każdych
okolicznościach do Twoich dąsów i znosiła je starając się sprostać Twoim
humorom. To było do zniesienia gdy sytuacja była lightowa, miała na to czas i
nerwy.Teraz tyra po kilkanaście godz. na dobę, a Ty terroryzujesz ją
dziesiątkami SMSów na dobę o jakiś bzdetach.Bo o czym można pisać tyle SMSów?
Ona teraz nie ma do tego głowy. Inne ma problemy.A Ty nie jesteś w stanie
spojrzeć dalej niż czubek własnego nosa. To irytujące nawet w normalnej
sytuacji, nie przy tak absorbującej pracy. Uspokój się z tymi SMSami. Wyślij 1
rano, jeden wieczorem z życzeniami dobrych snów i tyle. Ty się chyba z choinki
urwałeś z tym smsowaniem. A gdy wróci, odbierz z dworca, odwież do domu i nie
domagaj się "na dzień dobry" wylewności, a tym bardzie seksu.Ale sam powinieneś
być opiekuńczy i wyrozumiały, a nie obrażony nastolatek. Odczekaj kilka dni
niech dojdzie do siebie. I postaraj się zachowywać doroślej, a nie jak
nastolatka, bo ją stracisz. Ona nie jest małolatą żeby takie zachowania znosić.
Są śmieszne, a bywają irytujące. Nie dorosłeś do niej.

[krakoma]

nic dodac, nic ujac.

do autora: strasznie sie foszysz jak na faceta

Módl się, żeby do Ciebie nie chciała wrócić

[l.george.l]

Może teraz jeszcze jakoś wygląda. Pomyśl, co będzie za parę lat. Romanse ze
starszymi paniami są fajne, gdy jest się nastolatkiem. Będąc po trzydziestce
przy tej różnicy wieku będziesz wyglądać jak syn z matką.

[antase]

No i zostałem pojechany po całej linii....

To nie tak że jestem nadąsany, mam wrażenie że nie dokładnie
przeczytałyście/przeczytaliście cały temat albo ja to tak beznadziejnie
opisałem. Wcale nie jestem obrażony jestem zmęczony, zmęczony staraniem się o to
by było normalnie. Staram się już 1,5 miesiąca, ja sam, ona mi wogóle w tym nie
pomaga. Nie jestem zapatrzony w siebie i nie widzę tylko czubka swojego nosa,
wogóle to nie ma ze mną nic wspólnego a trochę się znam.

Co do tych smsów wysyłałem ich tyle na początku żeby dowiedzieć się co się
stało, a raczej co się dzieje. Chyba widząc że mój związek się rozpada miałem do
tego prawo czy nie? Nie otrzymałem żadnej konkretnej odpowiedzi, właściwie nic
się nie dowiedziałem tylko tyle że coś się dzieje. No to starałem się ją
zapewnić o swoich uczuciach, nie nękać ja ciągłymi pytaniami o nas a dać jej
oparcie że jestem i czekam tu na nią i wierze ze nam się uda mimo wszystko.
Wysyłałem jej 3-4 smsy dziennie i nie oczekiwałem wcale na odpowiedź. Pisałem
właśnie dzień dobry, dobranoc i w ciągu dnia co robię albo jakie mam plany to
wszystko. Nie zamęczałem jej nigdy smsami i nigdy nie wypominałem ja ci
napisałem 15 a ty mi tylko 10 każdy z nas pisał tyle ile uważał za stosowne.

Ale po 1,5 miesiąca udawania że się nie martwię, ze wierzę że nam się uda nie
wiedząc tak naprawdę co się dzieje bo ona nic nie umie mi powiedzieć i po
usłyszeniu że to chyba koniec...powiedziałem sobie dość, muszę troszkę od tego
odpocząć. Jeszcze raz zaznaczam że to nie jest foch z mojej strony. Gdyby
jeszcze ona coś zrobiła, jakiś krok coś że widzę że jej zależy może i bym
ciągnął to dalej ale nie widząc tego moje siły się wyczerpały. Mam nadzieję że
postrzegacie mnie już trochę inaczej, nie jestem szczeniakiem, a tamta opinia o
mnie była co najmniej chybiona.

No to może z innej beczki..uważacie że powinienem do niej napisać? Dalej udawać
że jest dobrze i robić tym samym z siebie idiotę? Bo tak się właśnie czuję. Co
mi radzicie? Jak mam to rozegrać żeby było dobrze?

[antase]

Ta różnica wieku została przeze mnie zawyżona z pewnych powodów...w
rzeczywistości jest tego mniej. Zresztą jej wiek mi nie przeszkadza, a co będzie
kiedyś...A jaką mam pewność że moja (załóżmy) przyszła partnerka powiedzmy
młodsza ode mnie o 4 lata, i teraz wyglądająca świetnie po ślubie nie roztyje
się, nie przestanie o siebie dbać przez co będzie wyglądała o 20 lat starzej?
Nie mam takiej pewności. A może ja się szybko zestarzeje i nie będzie widać tej
różnicy wieku? Możliwości jest wiele a jedno wiem...uroda jest ulotna, i nie
powinna byś rzeczą nadrzędną liczy się to co sobą reprezentujemy.

[l.george.l]

antase napisał:

[...]
> A jaką mam pewność że moja (załóżmy) przyszła partnerka powiedzmy
> młodsza ode mnie o 4 lata, i teraz wyglądająca świetnie po ślubie nie roztyje
się, nie przestanie o siebie dbać przez co będzie wyglądała o 20 lat starzej? [...]

Na to jest prosta recepta. Trzeba przyjrzeć się jej matce, siostrze, ciotce,
kuzynkom. Jeśli nie będzie w tym gronie kaszalotów, to i Twoja wybranka nie
zamieni się w potwora. Genetyka, Mój Drogi. Oczywiście nawyki żywieniowe,
higiena, standard życia też mają wpływ. Ale to wszystko wyjdzie po obserwacji
rodziny.

[antase]

No tak niby masz racje tylko że może jeszcze mam zaplanować w kim mam się zakochać?

Wiesz wydaje mi się że miłości się nie da zaplanować i uderza ona w nas w
najmniej spodziewanym momencie. A ja wiem że chcę być z tą kobietą bo cenie ją
za to jaka jest, co sobą reprezentuje, jakie ma poglądy i za wiele innych
rzeczy. Oczywiście jej atrakcyjność fizyczna też jest ważnym dla mnie
czynnikiem, ale wątpię żeby właśnie to decydowało o tym że chcę z nią być na
poważnie.

A co do tego jak będzie wyglądała za parę lat...jestem świadomy tego ze może z
tym być różnie, ale jak to mówią "carpe diem".

[antase]

No i zostałem pojechany po całej linii....

To nie tak że jestem nadąsany, mam wrażenie że nie dokładnie
przeczytałyście/przeczytaliście cały temat albo ja to tak beznadziejnie
opisałem. Wcale nie jestem obrażony jestem zmęczony, zmęczony staraniem się o to
by było normalnie. Staram się już 1,5 miesiąca, ja sam, ona mi wogóle w tym nie
pomaga. Nie jestem zapatrzony w siebie i nie widzę tylko czubka swojego nosa,
wogóle to nie ma ze mną nic wspólnego a trochę się znam.

Co do tych smsów wysyłałem ich tyle na początku żeby dowiedzieć się co się
stało, a raczej co się dzieje. Chyba widząc że mój związek się rozpada miałem do
tego prawo czy nie? Nie otrzymałem żadnej konkretnej odpowiedzi, właściwie nic
się nie dowiedziałem tylko tyle że coś się dzieje. No to starałem się ją
zapewnić o swoich uczuciach, nie nękać ja ciągłymi pytaniami o nas a dać jej
oparcie że jestem i czekam tu na nią i wierze ze nam się uda mimo wszystko.
Wysyłałem jej 3-4 smsy dziennie i nie oczekiwałem wcale na odpowiedź. Pisałem
właśnie dzień dobry, dobranoc i w ciągu dnia co robię albo jakie mam plany to
wszystko. Nie zamęczałem jej nigdy smsami i nigdy nie wypominałem ja ci
napisałem 15 a ty mi tylko 10 każdy z nas pisał tyle ile uważał za stosowne.

Ale po 1,5 miesiąca udawania że się nie martwię, ze wierzę że nam się uda nie
wiedząc tak naprawdę co się dzieje bo ona nic nie umie mi powiedzieć i po
usłyszeniu że to chyba koniec...powiedziałem sobie dość, muszę troszkę od tego
odpocząć. Jeszcze raz zaznaczam że to nie jest foch z mojej strony. Gdyby
jeszcze ona coś zrobiła, jakiś krok coś że widzę że jej zależy może i bym
ciągnął to dalej ale nie widząc tego moje siły się wyczerpały. Mam nadzieję że
postrzegacie mnie już trochę inaczej, nie jestem szczeniakiem, a tamta opinia o
mnie była co najmniej chybiona.

No to może z innej beczki..uważacie że powinienem do niej napisać? Dalej udawać
że jest dobrze i robić tym samym z siebie idiotę? Bo tak się właśnie czuję. Co
mi radzicie? Jak mam to rozegrać żeby było dobrze?

[noipoco]

wiesz co na moj gust to ona nie chce juz tej znajomosci
ciągnac,kobieta ktorej zalezy nie mowi wymowkami typu-jestem
zmeczona,musze pomyslec,itd..zakochana/y ma cza o ochote rozmawiac
lub pisac nawet jakby byl umierająco zmęczony/a,wiec jak dla mnie to
ona wie ze jestes za mlody,doszlo to do niej pomalu,a pozatym praca
za granica zmienia wszystko,poznaje sie duzo nowych ludzi,imprezy
itd,to nie to samo zycie,,daj sobie spokuj,jestes mlody szukaj
mlodszej babki...pozdro.

[antase]

A wiecie co mi się wydaje że prawdopodobnie ten związek nie przetrwa:/ Nie wiem
ale straciłem już całą nadzieje...Tylko że mi jej zachowanie wyraźnie wygląda na
ucieczkę i odwlekanie tej ostatecznej decyzji. Ja postawiłem sprawę jasno,
powiedziałem że jak wróci to musimy pogadać i postanowić co dalej bo tak być nie
może. No ale po jej wypowiedziach niby wie że tak trzeba ale wcale się do tego
nie pali.

Najbardziej delikatnie mówiąc mnie wkurza że nie było dane nam spróbować tak
naprawdę, że nie mogłem na własnej skórze się przekonać że to nie to, że nagle z
związku prawie że idealnego nie zostało nic, tak bez powodu.

Powiem wam że na dzień dzisiejszy mam dość, jestem wypalony bo oprócz tego mam
jeszcze masę innych problemów. A najgłupsze jest że dalej żyje nadzieją.
Nienawidzę się za to że nie umiem się poddać...

Najśmieszniejsze jest to że ja naprawdę byłem gotów na stworzenie poważnego
związku, z rodziną i tak dalej. Inni to mają tego nie chcąc a ja chcę a nie mam.
Życie jest do dupy..

Ale jestem żałosny...

[vijet]

Taki jest los faceta, ktory dobrze traktuje swoja dziewczyne.
Owszem, niektore (madrzejsze) go docenia, choc niekoniecznie. W moim
zyciu jednakze ta postawa nigdy nie oplacila sie i mam dosc kobiet,
ktore jednego dnia mnie kochaja, a drugiego chca zerwac zwiazek,
pomimo faktu, ze jestem w dalszym ciagu zupelnie ta sama osoba i tak
samo sie zachowuje. Dlatego tez ide sie zrelaksowac na spacerze, a
na kobiety poki co bede tylko zerkal ;)

[antase]

Masz racje...niby kobiety poszukują tych normalnych facetów, takich którzy
stawiają na dom i rodzinę a nie na imprezki i piwko z kumplami a jak spotykają
takiego to tego nie doceniają i gościa przeważnie prędzej czy później zbywają. A
jak trafią na takiego przez którego będą płakać to świata nie widzą poza nim. To
jest chore.

Ja wiem że kobiety nie lubią "misiów" ale ja nie jestem misiem i daleko mi do
niego. Macho też nie jestem, jestem poprostu zwykłym facetem, umiem postawić na
swoim, mam swoje jakieś małe odchyły, czasem szybko się denerwuję, no normalny
facet. Tylko że chciał bym założyć rodzinę, chciał bym przyjść z pracy,
przywitać się z żoną, dziećmi, spędzać z nimi czas...czy to takie dziwne? Czasem
żałuje i myślę że nigdy nikogo nie znajdę i żałuje że nie jestem zimnym,
egoistycznym dupkiem. Pewnie lepiej by mi się wiodło w miłości niż teraz...

[krysztalowa-kula]

Ech.. niestety musze sie zgodzic z noipoco. Jestem kobieta, wiec w pewnym sensie moge postawic sie w sytuacje Twojej dziewczyny. Na dodatek (to moze wstyd) ale ja rowniez tak mowilam: ze sie zastanowie, ze jestem zmeczona itd. w momencie kiedy nie wiedzialam jak powiedziec wprost - niestety nie bedziemy razem. Czasem kobiety wybieraja te pokretna droge na rozstanie, mysla, ze druga osoba bedzie mniej cierpiec..

Mieszkam za granica i pamietam siebie, jaka bylam gdy tu przyjechalam (ech i znowu wstyd) ale przewrocilo mi sie w glowie.. taka bylam gwiazda z Polski. Zachlysnelam sie wolnoscia, niezaleznoscia, imprezami, zyciem na luzie. Po tym calym szalenstwie doszlam do siebie i hm.. "wynormalnialam" :) Moja rada to: jesli Ci baaardzo zalezy, to poczekaj i walcz o nia bo kiedys sie opamieta (nie imprezy i znajomi sa najwazniejsi) zrozumie, co sie liczy w zyciu i wtedy bedzie najlepsza partnerka na swiecie. Nie wiem tylko czy starczy Ci cierpliwosci i na ile jej milosc do Ciebie byla silna... Good luck :)

[antase]

Wstyd??? Dlaczego miała by odczuwać wstyd? Tej różnicy wieku nas dzielącej
naprawdę nie widać aż tak bardzo...bo rozumiem że właśnie tego on miał by
dotyczyć. Prawdę mówiąc ona strasznie młodo wygląda, jeżeli ktoś się nam
przyjrzy to oceni ze maksymalnie jest starsza ode mnie o 2 lata. Co do poczucia
tego luzu...ona mieszkała za granica, w tym kraju gdzie jest teraz 12 lat. I nie
był to najszczęśliwszy etap jego życia, więc wątpię żeby zachłysnęła się
światem. Na imprezy też raczej nie ma czasu, ciągle pracuje, to jest praca
sezonowa niestety nie jest łatwa.

Ale z jednym się z tobą zgodzę że chyba mówi tak bo nie umie jednoznacznie
powiedzieć mi że to koniec i ucieka od tego. Tylko ze ja dalej żyje nadzieją że
może waha się bo sama nie jest tego pewna. Nie wiem na ile mi starczy jeszcze
sił...walczył bym o nią do końca gdybym wiedział że mam jakieś szanse a
tak...jest mi ciężko.

[stedo]

Radzę Ci jeszcze raz, poczekaj jak wróci, daj jej odpocząć, ochłonąć.Teraz nie
ma głowy ani siły by poświęcać Ci tyle czasy co wcześniej. A Ty jesteś bardzo
niecierpliwy i brak Ci wyobrażni jak to jest, gdy jest się samemu za granicą i
pracuje się po kilkanaście godz. na dobę.Niech sytuacja wróci do normy.Trzymaj
się i nie poddawaj;)

[antase]

Ale przecież ja nic innego nie robię. Czekam i czekam i doczekać się nie mogę.
Zresztą co mi innego pozostało...

A czy jestem niecierpliwy, pewnie tak. Ale powiedz mi Ty byś nie była? Gdyby
twój chłopak wyjechał i nagle zaczęło się psuć między wami bez powodu, gdyby
nagle zaczął się oddalać od ciebie żeby w końcu napisać Ci ze to chyba
koniec...Ty byś zachowała spokój w takiej sytuacji? Siedziała byś z założonymi
rękami z uśmiechem na twarzy czekając na to co Ci przyniesie los? Nie
interesowało by Cię co tak naprawdę się dzieje i co to dla ciebie, dla was
oznacza? Oj szczerze w to wątpię...

[krysztalowa-kula]

Nie zrozumiales mnie.. jak pisalam o wstydzie - to dotyczylo mnie samej :) ja sie wstydze moich zachowan z poczatku przebywania za granica.

W sposob w jaki piszesz o jej wieku, wskazuje.. ze hm.. raczej to Ty masz problem, ze ona jest starsza.. sorry, tak to odczuwam. pa

[antase]

Reaguje tak ponieważ jestem na tym punkcie uczulony. Ale nie możesz mi się
dziwić, komu tylko nie powiem lub kto tylko się nie dowie ile ona ma lat mówi mi
"a co będzie później za 10 lat" jak by mnie to interesowało. Ja już dawno
zaakceptowałem tą różnice, zrobiłem to w momencie gdy wszedłem w ten związek.
Więc mi to nie przeszkadza, ale gdy wokół tylko słyszy się o tylko o różnicy
wiekowej dzielącej nas...człowiek robi się przewrażliwiony na tym punkcie.

A ten Twój "wstyd" odebrałem jako kolejną próbę zwrócenia uwagi na nasz wiek,
więc stąd moja reakcja. Zresztą, gdyby mi przeszkadzał jej wiek to czy bym
walczył tak o nią, czy pisał bym na tym forum prośbę o poradę? Chyba nie...