moja mama niecierpi mojego narzeczonego

[marysienka78]

Czy mozecie mi cos poradzic odnosnie ponizszej sytuacje?
Przechodziłyscie cos podobnego?
Moja mama niecierpi mojego narzeczonego, bo jest rozwiedziony (rok
trwało malzenstwo studenckie, bez dzieci, byla zona ma swoja
rodzine, zero kontaktu), nie chodzi do kosciola, nie zarabia duzo
(wlasnie rozkreca firme i wiadomo, ze poczatki sa ciezkie),
twierdzi, ze ejst leniem i obibokiem, a nie jest. stersuje sie, duzo
pracuje jednak efektow jeszcze nie widac, bo za krotko firma dziala.
Branza finansowa, wiec mam mi mowi, ze na pewno nic z tego nie
wyjdzie, bo kryzys jest i dlugo bedzie jeszcze. Ona twierdzi, ze ona
na niego tyrala, bo on wyjanmuje swoje mieszkanie i bierze pieniadze
za wynajme i mieszka u mnie. On placi wszystkie rachunki. A
utrzymanie domu na pol dzilimy. mi mieszkanie kupili rodzice, wiec
moja mam twierdzi, z eon powinien dawac mi polowe kasy za wynajem.
Ona analizuje kazde jego zdanie i obraca tak, zeby doczepic sie do
czegos. Dzis powiedziala mi, ze ejst dla niej zerem i nie chce go w
Świeta widziec (dwa poprzednie lata byl u nas na Świeta). Ja mam 30
lat i wiem, ze w wielu kwestiach ona nie ma racji, jednak mam dosc
chorej atmosfere i jej gadania non stop. A moj narzeczony jst dla
mnie dobry, dba o mmnie, pomaga mi, moge na niego zawsze liczyc,
nigdy na nim nie zawiodlam sie. nie estem glupia siksa, ktora patrzy
przez rozowe okulary, tylko obiektywnie i rozsadnie patrze. Juz
jestem zmeczona tym wszystkim...nie mam komfortu psychicznego i
spokoju..

[marysienka78]

podnosze watek. Poradźcie mi cos, proszę.

[dudzon]

A jak Twój chłopak reaguję na mamusię. Ja rozumiem że to Twoja Mama, która chce
jak najlepiej dla Ciebie, ale może powinnaś się postawić? Długo Mama będzie
urządzać Ci życie. Zamiast cieszyć się że ma przedsiębiorczego przyszłego
zięcia, to wynajduje głupawe powody w rodzaju ze do kościoła nie chodzi. Błeeeee.

[marysienka78]

On jest i tak cierpliwy i wyrozumialy. Nie przepada za nia, bo wie,
co o na o nim mysli, ale zawsze ejst mily i uprzejmy. Ona kiedys
nawet mi scene zrobila, ze on nie tak jak powinien patrzyl sie :-)
Generalnie potrafi sie doczepic do wszystkiego. Ja jestem miedzy
mlotem, a kowadlem, bo chcialabym, zeby z kazdym bylo dobrze i
ukladało sie.
Moze rzeczywiscie powinnam sie postawic, ona mi zawsze mowi, jak
probuje postawic sie, ze ja dla niej juz nie istnieje... i mam do
niej nie dzwonic i nie przychodzic.. Taki mega foch byl jak
postanowilismy zamieszkac razem. Ona tego nie popiera, bo takie
wspolne mieszknie przed slubem bla bl. mi sie juz slubu odechcialo
po tym jak powiedzila, ze dzien mojego slubu bedzie najgorszym dniem
w jej zyciu...

[cala_w_kwiatkach]

marysienka78 napisała:

ona mi zawsze mowi, jak
> probuje postawic sie, ze ja dla niej juz nie istnieje... i mam do
> niej nie dzwonic i nie przychodzic..

a to juz dla mnie przegiecie! spelnilabym mamusi prosbe i odciela
sie od niej na tak dlugo, az by jej przeszlo. A jakby nie
zrozumiala, to sama na wlasne zyczenie by cierpiala.
Zachowanie twojej mamy przypomina mi mega foch dewotki (sory).

powiedzila, ze dzien mojego slubu bedzie najgorszym dniem
> w jej zyciu...

zycze ci, aby mama kiedys zrozumiala swoj blad:/

[redberry26]

po tym co czytam, to współczuje Ci, że własna mama nie szanuje Twojego szczęścia
i nie potrafi się nim cieszyc, zycze Ci by zrozumiała jak najszybciej ze
wyrządza Ci tym krzywdę i by to zmieniła zanim nie będzie za późno. A Tobie
radzę, realizować swoje cele, życ obok ukochanego, bo to z nim będziesz dzieliła
swoje zycie, a z tego co piszesz, to fajny gość :)

[asidoo]

78 oznacza, że masz 30 lat? Jeśli tak, radzę dorosnąć, wyluzować i nie słuchać
już mamusi.

[marysienka78]

zdaje sobie z tego sprawe, ale chcialbym, żeby zaakceptowala go, to
dla mnie wazne. Powinna zobaczyc, ze jestem z nim szczesliwa.

[qw994]

Zrozum, że twoje marzenia to mrzonki - twoja matka go nie akceptuje i pewnie nie
zaakceptuje. Dlatego lepiej będzie, jeśli zaczniesz się z tym godzić i wspierać
narzeczonego. Jeśli matka nie chce go widzieć w święta - bardzo dobrze, wobec
tego nie zobaczy i ciebie. Jeśli będziesz starała się zadowolić obie strony,
bardzo szybko doprowadzisz ten związek do katastrofy.

[kochamkobiety]

Mamuśki zawsze mają "taaaką" paszczę na zieńciów:)

[elfmeter35]

Bywałem w podobnej sytuacji w roli podobnej do Twojego chłopaka, jak
też słuchałem nie raz, ze ta czy inna nie jest odpowiednia dla mnie
i powinienem sie zastanowic z kim jestem itp. Tragedia.
Nie ma, wydaje mi sie, innego sposobu jak postawic na swoim i juz.
Masz tyle lat, że możesz i powinnaś sobie poradzić z takim
szanatażem emocjonalnym.
Mama nie chce sie odzywać to niech sie nie odzywa. Albo odetniesz
pepowine-smycz brutalnie, albo nie uwolnisz się od niej do swojej
emerytury.

[marysienka78]

Mam wrazenie, ze juz awsze bedzie mnie dreczyc. Nawet jak innego
faceta mialabym, to i tak cos znajdzie na niego..
Bede probowac odcinac sie..

[jurek.powiatowy]

Marysieńka, nasze mamy zawsze chcą dla dzieci jak najlepiej. Ale wybacz, że to
napiszę: Nosz kurde! Nie potrafisz odciąć pępowiny? To Twoja mama ma wybierać
30-sto letniej kobiecie partnera? Fatalnie to wygląda, jeżeli Twoja mama ma na
Ciebie taki wpływ. Nie wróżę, zbyt dobrze temu związkowi.

[marysienka78]

zdaje sobie z tego sprawe. Juz nie raz tak namieszala, ze przez nia
klocilismy sie. ciezko tak sie odciac, jak probowałam, to za kazdym
razem slyszalam, ze juz dla nie nie istnieje.. i to ona zrywa
calkowicie ze mna kontakty. Tyle przykrych rzeczy juz od nie
usłyszalam, ze moj slub to bedzie najgorszy dzien w jej zyciu :) i
ze w ogole na niego nie przyjdzie, ech, czasem takie bluzki puszczam
pod jej adresem jak koncze rozmowe telefoniczna z nia. Zaluje, ze
nie mam rodzenstwa, bo moze jj uwaga by sie rozlozyla jakos. Musze
tlumaczyc sie za moje nareczonego, ze nie tak popatrzyl :) nie tak
sie odezwal. Ona analiuje kazde, doslownie kazde zdanie... Jak mam
do nie zadzwonic to sie boje, w jakim jest humorze i co powie. Jak
nie zadzwonie, to sie obraza. Mówi mi, ze przeze mnie nie nie spala
cala noc, serce ja boli. Jestem winna wszystkiemu doslownie.

[cala_w_kwiatkach]

Mówi mi, ze przeze mnie nie nie spala
> cala noc, serce ja boli. Jestem winna wszystkiemu doslownie.

Histeria i szantaz emocjonalny! pokaz ze grozby i pretensje mamy nie
robia na tobie wrazenia to moze przestanie; poki widzi, ze swoimi
slowami czy obrazaniem sie dziala na ciebie, nic sie nie zmieni na
lepsze

[jurek.powiatowy]

Skąd ja to znam. Moja kumpela miała tak samo ze swoją matką. Każdy kandydat był
zły i ten tekst: "Chcesz córko aby mnie serce bolało?" Z nikim nie mogła sobie
życia ułożyć. Wiesz, ja to czarno widzę. Twoja mama manipuluje Tobą, a Twój
facet w końcu nie wytrzyma i sobie odpuści. Ech, tu żadne kłótnie z matką nie
pomogą. Tu trzeba zastosować podstęp:)

[marysienka78]

Jaki podstep? :) Co zrobic? Masz jakis pomysł? Będę naprawde
wdzięczna :)

[skazaa]

Doskonale Cię rozumiem i wiem, jakie to trudne, gdy w sumie
najbliższa Ci osoba na każdym kroku krytykuje Ciebie, Twoje wybory w
niemalże każdej kwestii i generalnie "podcina skrzydła". Z moją mamą
przeszłam już bardzo wiele... Bywało tak źle, że nie odzywałyśmy się
do siebie, zero kontaktu po prostu. Też jestem jedynaczką, w dodatku
z tzw. "rozbitej rodziny", więc mama właściwie wychowywała mnie
sama. Jesteśmy sobie z jednej strony bardzo bliskie, z drugiej....no
właśnie... :( Nie będę się rozpisywać, powiem tylko, że nadszedł
czas na postawienie spraw na ostrzu noża, niestety. Nie masz wyboru.
Tak długo, jak będziesz lawirować pomiędzy mamą, a narzeczonym, żeby
nikogo nie urazić, jesteś na przegranej pozycji. Ona MUSI pojąć, że
jesteś dorosłą kobietą i masz prawo do swojego życia i swoich
decyzji, jak również do nauki na własnych błędach. Mojej mamie
przychodzi to z ogromnym trudem, ale powoli zaczyna się z tym
godzić.
Ja niedawno zmieniłam całe swoje życie, rozstałam się z mężem,
kupiłam własne mieszkanie, wciąż walczę o siebie i swoje szczęście.
Moja mama przez długi czas nie akceptowała mojej decyzji, mąż był
super, ja be... Zero wsparcia, zero wysłuchania, wpieprzanie się w
nasze/moje życie z buciorami oraz prorocze wizje mojej czarnej
przyszłości... W pewnym momencie, kiedy po każdej rozmowie
telefonicznej (oczywiście, codzienny rytuał, jak u Ciebie) wyłam
histerycznie przez 2 godziny, powiedziałam DOŚĆ!!! Nie jestem
upośledzona, nie mam 10 lat, jestem dojrzałą kobietą i NIE MUSZĘ
tłumaczyć się mamusi Z NICZEGO! Postawiłam szlaban, zabroniłam jej
dzwonić, wprost powiedziałam, że dopóki nie zrozumie pewnych rzeczy,
to nie chcę z nią kontaktu. Ciężko było cholernie :(( zresztą do tej
pory zdarzają się jej wyskoki, ale szybko ją "banuję", bo chociaż ją
bardzo kocham, to ona nie przeżyje za mnie życia.
Na koniec optymistycznie - obie przeszłyśmy długą drogę do siebie i
wciąż zaliczmy wpadki, ale jest duuuuużo lepiej, niż było :) Mama
teraz pogodziła się z pewnymi rzeczami, stara się raczej mnie
wspierać niż dołować, choć "czarnowidztwo" to ona ma we krwi ;)
Jednak bardzo mi pomaga, więcej rozmawiamy szczerze i nawet niedawno
usłyszałam, że mnie podziwia i jest ze mnie dumna, że tak sobie
radzę... :)
Trzymam kciuki, dasz radę, bądź twarda i pamiętaj, że żyjesz dla
siebie, a nie dla mamusi :) A narzeczony też łatwo nie ma, więc
często go przytulaj, żeby się chłopak nie zniechęcił ;) Jedną z
najważniejszych, a zarazem najtrudniejszych rzeczy w związku, jest
stanie murem za sobą, w każdej sytuacji, czasem nawet wbrew rodzinom
obojga. To da Wam siłę, a innym pokaże, że nie do ruszenia
jesteście, i tyle... Powodzenia!

[claratrueba]

Rozumiem, że jest Ci ciężko. Ale Twoja mama skacze Ci po głowie bo może tzn. Ty
na to pozwalasz (słuchasz). Zerwij kontakt zupełnie a mama przyjmie do
wiadomości wreszcie, że jesteś dorosła. Może troche to potrwa, ale nastapi. Na
ślub nie zapraszaj, to pomoże jej pojąć, że może stracić kontakt z Tobą, a
kiedyś z wnusiami. I zostanie jej długa, samotna starość. Wiem, że to brzmi
okrutnie, ale postępowanie Twojej mamy jest nie mniej okrutne.

[nawrocona5]

Zgadzam się z przedmówczynią:)
Dodam jeszcze od siebie, że twoja mama jest egoistką i wyraźnie manipuluje tobą.
Dopóki wygrywa, będzie robiła to nadal.
Tylko od ciebie zależy, czy uzna cię kiedykolwoek za dorosłą i samodzielną
osobę. Musisz zdecydować się na drastyczne rozwiązania.

[ejana]

Ludzie dobrze Ci radza.
Szczegolnie to, co napisala skaaza warte jest,aby wprowadzic w zycie.
Twoja mama jest toksyczna matka,uwaza, ze jestes jej wlasnoscia
i to ona bedzie decydowac o Twoim zyciu.
To sie nazywa troska o dobro dziecka, ale w rzeczywistosci jest to zwykly egoizm
(bede Cie miela tylko dla siebie, bo to ja wiem, co dla ciebie jest dobre)
Odbierz jej to prawo, aby nie traktowala Cie jak przedmiot,
daj jej do zrozumienia, ze musi szanowac twoje granice.

Czy pozwolilabys, aby jakis obcy czlowiek tak Cie traktowal ?

Sprobuj jej powtarzac w sytuacjach krytycznych metoda "zdartej plyty" (zdarta
plyta to nie wdajesz sie w zadne tlumaczenia, usprawiedliwiania, tylko
powtarzasz w kolko ten sam tekst,
jesli nie skutkuje konczysz rozmowe np. wychodzisz ,
bo masz cos jeszcze do zalatwienia, albo po prostu wychodzisz z pokoju, nie
dajesz sie sprowokowac)

NIE pozwalam Ci, abys tak mowila o czlowieku, ktorego kocham,
nie musisz go kochac, ale on jest dla mnie wazny i chce, abys go sznowala.
NIE potrzebuje Twoich rad, rozumiem, ze troszczysz sie o mnie,
ale jesli bede potrzebowala twojej rady,
to cie o nia poprosze.
To MOJE zycie i zrobie z nim, to, co uwazam za stosowne,
nawet jesli to beda bledy, to beda to MOJE WLASNE bledy.
NIE jestem Twoja wlasnoscia, mam WLASNE zycie a Ty masz wlasne, nie zgadzam
sie na to, abys wtracala sie do moich spraw.

Sama bedziesz wiedziala, co w Waszym konflikcie bedzie najbardziej skuteczne.

Ta sytuacje mozesz zmienic jedynie Ty,
bedzie to proces i nikt nie mowi, ze nie bedzie bolalo.
Owszem, moze nawet bardzo.
Ale warto zdobyc sie na odwage, dostaniesz w zamian troche wolnosci, wiecej
powietrza do oddychania i wcale nie jest powiedziane,
ze relacja z Twoja mama sie nie poprawi (nawet rodzice sie czasem ucza)

Przypomnialam sobie anegdote

Syn przychodzi do ojca i mowi
-Ojcze jestem juz dorosly, chce odejsc.
Ojciec odpowiada
-Synu, nie jestes dorosly, nie pozwalam Ci odejsc.
Ta sytuacja powtarza sie kilkakrotnie w ciagu lat.
W koncu syn przychodzi i mowi
- Ojcze jestem juz dorosly. ODCHODZE
A ojciec na to
- Teraz jestes dorosly, synu,mozesz odejsc.

Nie ma innego wyjscia, niz powiedziec swoim rodzicom - "odchodze", to pozwala
wracac do nich jako wolny czlowiek.

[eldiss]

marysienka, ja mam dokladnie taka sama sytuacje. Tez moj narzeczony
jest najgorszy, i zawsze cos na niego znajdzie. I kazde slowo i
sytuacje potrafi tak przekrecic, zeby wyszlo na jej racje. I tez sie
z tym dlugo meczylam, bo z jednej strony stawialam na swoim (czyli i
tak zamieszkalismy razem w moim domu - a tutaj tez mialam zarzuty ze
mnie wykorzystuje finansowo, zreszta zarzuty sa takie absurdalne
czasami ze szkoda gadac.
W kazdym razie tez sie z tym meczylam, bo czesto mi skopala humor,
po telefonach albo spotkaniach z nia mialam wyprany mozg, bo zadne
artumenty nie trafialy albo mialam wyrzuty sumienia, bo oczywiscie
tez stosowala szantaz emocjonalny, i przeze mnie nie mogla spac w
nocy, serce ja boli, ja ja wpedzam do grobu, ona by swojej matce
tego nie zrobila itd. I na nasz slub tez nie przyjdzie.

Az do czasu. Od jakiegos czasu, nie dopuszczam do tych dyskusji,
mowie zdecydowanie ze nie bede dyskutowac na ten temat i z nim bede
i koniec kropka. I tyle. Trzeba byc stanowczym. Nie znaczy ze masz
odciac kontakty ze swoja matka, bo to w koncu twoja matka, ale
wyznaczyc sobie granice poza ktore nie pozwolisz jej przekroczyc. W
tej chwili ona widzi twoje wahanie i rozterki i na tym bazuje
(piszesz ze czasami tak namieszala, ze przez nia sie klociliscie).
Jesli stworzysz sobie wewnetrzna sile i nie pozwolisz jej wchodzic w
twoje zycie prywatne to ona to zauwazy i bedzie musiala spasowac.
Moja mama teraz widzi, jak znowu sie zapedzi w dyskusje, ze jej
slowa nie robia na mnie wrazenia i i tak zrobie co uwazam za
sluszne, a najczesciej ucinam dyskusje, i wtedy przechodzimy na inny
temat.
Narzeczonego dalej nie cierpi, ale ja juz nie mam z tego powodu
rozterek wewnetrznych. jej nie zmienisz, ale masz wplyw na to jak ty
ustosunkujesz sie do tej sytuacji. A wybor partnera nalezy tylko do
ciebie.

[masher]

metoda jest prosta, olac musisz swoja matke. nie przejmowac sie niczym co mowi,
najlepiej przez jakies pol roku zupelnie nie rozmawiac po uprzednim krotkim
wytlumaczeniu w stylu 'mamo, albo zostawisz to jak jest albo nie masz corki bo
nie pozwole ci sie wtracac w moje zycie, przemysl co robisz i zglos sie jak
zmadrzejesz a teraz wybacz bo mam zycie do przezycia'. jak sie nie skrobnie w
czaszke to trudno, bedziesz sie tylko witala z nia raz na ruski rok ale
przezyjesz wlasne zycie jak chcesz i z kim chcesz. jak zmadrzeje to zyskasz
matke. nie masz innego wyjscia, albo albo.

tak na marginesie, zupelnie nie rozumiem tego ze z czegos sie tlumaczysz... za
kogos... kobieto, masz kregoslup? to go uzywaj do stania w pozycji pionowej.
gdyby to byla moja matka to w 5 minut bym ja ustawil do pionu i z miejsca
zaczelaby sie liczyc z moim zdaniem, tym co robie i jak robie... nie mam
zwyczaju pozwalac nikomu, doslownie nikomu na wtrynianie sie w moje sprawy a
chamstwa nie znosze.

[kochamkobiety]

marysienka78 napisała:

> Czy mozecie mi cos poradzic odnosnie ponizszej sytuacje?
> Przechodziłyscie cos podobnego



Rady radami, ale czy Ty jesteś gotowa na wrowadzenie zmian? Ja
doradzam kochance, żeby powiedziała swojej mamie, że już jest
dorosła i że nie życzy sobie wypowiedzi na temat jej związków z
facetami. Mamuśka skwitowała próby uzyskania autonomii psychicznej
stwierdzeniem: Ja Cię utrzymuję. Masz się słuchać. Więc kochanka
próbuje delikatniej np. tak: Nie mów mamo źle o innych ludziach. Nie
mogę słuchać jak oczerniasz wujka od 20 lat, szwagra od 10 lat.
Myślę, że ma rację. To trzeba małymi kroczkami i systematycznie.

[21.gazeta.pl]

Niestety nie da się w takiej sytuacji postąpić tak, żeby "wilk był
syty i owca cała" ;myślę, że przyzwyczaiłaś swoją matkę do tego,iż
konsultujesz z nią każdą ważną decyzję, radzisz się jej, szukasz jej
aprobaty.Musisz rozlużnić związek z nią,rzadziej się kontaktować,
nie pytać o radę, nie mówić o ważnych decyzjach, nie pytać o jej
zdanie.Odsunąć ją trochę na boczny tor-innego wyjścia nie widzę .

[masher]

powiedz jej ze za nia nie masz ochoty wyjsc za maz i zeby sobie znalazla sama
dla siebie lepszego faceta bo najwidoczniej jest niedopieszczona przez zycie.
przepraszam ze tak pisze o Twojej matce ale nie znosze ludzi ktorzy wpieprzaja
sie miedzy wodke a zakaske. miala swoje zycie, przezyla je jak przezyla, od
twojego i decydowania o nim niech sie bedzie laskawa odpieprzyc. niech ci tez
nie mowi co masz robic, jak zyc bo to ty bedziesz ponosic wszelkie tego
konsekwencje nie ona. wiec jesli masz za cos ponosic konsekwencje to moze
powinnas sama podejmowac decyzje. chyba ze twoja matka jest sklonna popelnic
rytualne sepuku albo sprzedac sie na czesci gdy zajdzie koniecznosc poniesienia
konsekwencji jej wtryniania sie.

ostro ale przez taka 'matke dobra rade' pozegnac sie musialem z pewna kobietka w
moim zyciu. mimo ze wiele cierpliwosci i tolerancji mialem do jej dzialan,
potrafila tak namotac corce w glowie ze pozniej czynila takie cyrki ze glowa
malutka. sadze ze i twoj facet kiedys tego nie zdzierzy i wstanie i powie co o
tym mysli albo sie skonczy cos miedzy wami. innej opcji procz odciecia matki nie
widze bo was zniszczy tak czy inaczej. taki ma chyba zyciowy cel.

[magnusg]

"mi mieszkanie kupili rodzice"

I to jest twoj glowny problem.
Ja odkad zrobilem mature nie wzialem od rodzicow ani zlotowki.Nie
dlatego, ze nie chcieli mi pomagac, tylko dlatego bo ja nie
chcialem.Studia finansowalem sobie swoja wlasna praca i dzisiaj
wszystko co mam zawdzieczam tylko sobie.Nikt mi nie powie-"pamietaj
ze mieszkanie czy auto masz dzieki nam".Kupno ci mieszkanie
stworzylo oczywiscie takie troche niezdrowe uzaleznienie.Teraz kazda
decyzja niezgodna z wizja rodzicow, bedzie przynajmniej przez twoja
mame odbierane jako niewdziecznosc.

[milusia18]

hejka...ja tez mam problem...jak mam postawić sie mamie?? czasami nie mozemy sie
dogadac i przez to ze nawet jak mam 18 lat nie pozwala mi praktycznie na nic a
ze swoim chlopakiem klocimy sie czasami o to....nie chce go stracic...cche sie
postawic mamie ale nie wiem za bardzo jak mam to zrobic...ja swoje i ona
swoje...pomozcie mi

[mrs.solis]

Skoro jestes tak dorosla za jaka sie uwazasz to dlaczego jeszcze
mieszkasz z mama?????????????? Mama daje ci jesc,daje ci dach nad
glowa to sie dostosuj,a jak tobie i twojemu chlopakowi to nie pasuje
to zacznijcie zyc razem na wlasny rachunek ,wtedy bedziecie mogli
robic co wam sie zywnie podoba.

[madry11]

Zaraz bo czegoś tu nie rozumiem. Ty mieszkasz z narzeczonym i z mamą? Czy
mieszkacie sami? bo piszesz:
"on wyjanmuje swoje mieszkanie i bierze pieniadze
> za wynajme i mieszka u mnie."

"mi mieszkanie kupili rodzice, wiec
> moja mam twierdzi, z eon powinien dawac mi polowe kasy za wynajem"

Jeśli mieszkacie z mamą w Twoim (kupionym przez rodziców) mieszkaniu to się czym
prędzej wyprowadźcie do mieszkania narzeczonego. A jeśli mama mieszka osobno, to
rozumiem, ze codziennie Was nachodzi, sądząc, że ma prawo bo Ci sfinansowała
mieszkanie, tak? To w takim układzie też najlepszym wyjściem jest przeprowadzka
do mieszkania narzeczonego - a mamuśce oddaj po prostu klucz do "Twojego"
mieszkania, niech sobie do pustego przychodzi. Sorry 30 lat masz i tak dasz sobą
manipulować... dorośnij kobieto...

powtorzony watek!!!

[jj1978]

jak sie pytalas ostatnio to ci przeciez powiedzielismy zebys sie odessala od mamusi

[satin.mat]

masz 30 lat - Ty decydujesz, mogę Ci tylko współczuć tej atmosfery