Dziewczyna woli mieszkać z siostrą niż chłopakiem?

[deczko]

I takim sposobem ludzie wchodza w zwiazki, ktore sa skazane na porazke, a jednak
trwaja dziesiatki lat i niczym niezmzacone niszcza ludziom zycie.

Ale co zrobić?

[pochmurniak]

Ale co zrobić?
Na początku znajomości próbowaliśmy się rozstawać, ale po chwili
wracaliśmy. Wtedy też postanowiłem, że mogę dużo znieść, by nie
stwarzać wrażenia, że raz chcę, a raz nie chcę, będę dla Niej
stabilny, zadeklarowany i zobaczę czy się polepszy. Zainwestowaliśmy
wspólnie dużo czasu i emocji. Mówi i pisze, że mnie kocha.

Zgodnie z sugestią forumowiczów próbowałem porozmawiać. Dowiedziałem
się, że kupiła meble siostrze i jej chłopakowi do tego nowego
mieszkania. Składała też z nimi te meble prawie do północy. Pytam,
czy mieszka już ze mną i możemy zabrać resztę rzeczy, ale oznajmiła,
że ma zamiar mieszkać tam do października - pomoże im się urządzić,
co 3 głowy to nie 2, będzie wspierać siostrę przy studiach.

Bardzo się zdenerwowałem, nie wiem czy słusznie, ale wg mnie
urządzanie się jest przywilejem, przyjemnością i powinnością tamtej
pary. Również zakup powinni finansować sami, a jeśli nie mają,
najpierw iść do rodziców, a potem ew. do nas pożyczyć kasy na kilka
miesięcy. A w ogóle na samym początku ustalić na co ich stać i może
wynająć z wyposażeniem lub wyposażoną kawalerkę.
Dziewczyna moje stanowisko odbiera wręcz z łzami w oczach jako
nieżyczliwość. To, że my mielibyśmy mieszkać w 2-pokojowym
mieszkaniu, a oni w kawalerce lub pokoju... (wiadomo, najchętniej by
ich przytuliła do wspólnego dużego mieszkania).

Poza tym, dziś urządzanie czy studia, jutro szukanie pracy, pojutrze
dzieci im bawić... boję się, że to się nie skończy. Wcześniej, jak
siostry mieszkały same wynajmując pokój, często tam musiała być bo
siostra wchodzi w konflikty z współlokatorkami i ktoś musi łagodzić
sytuację. No i nie mgła się przeprowadzić, bo siostry samej nie
będzie stać na pokój. Proopzycja, żeby dała siostrze kasę ale
mieszkała już ze mną oczywiście nie była wtedy przyjęta.

[princess_yoyo]

> Na początku znajomości próbowaliśmy się rozstawać, ale po chwili
> wracaliśmy.

to nie tak, to ty musisz podjac decyzje o rozstaniu jesli zwiazek
cie nie satysfakcjonuje. dla podpowiedzi dodam ze nigdy nie bawilam
sie w mieszkanie z kims z kim mieszkac po prostu nie chcialam / nie
bylam zaangazowana w zwiazek na tyle zeby chciec.

przykre to ale mydlisz sobie oczy i to bardzo!

[pochmurniak]

Pomijając wszystko, rozstanie się teraz byłoby nieładne w stosunku
do Nich, chłopak siostry podjął pewne zobowiązania wynajmując małe
mieszkanie (wcześniej też mieli 2 pokoje, jeden dla niego, drugi dla
sióstr, ale teraz mają mniejsze, w tym "jego" pokój jest
przechodni), większość rzeczy Dziewczyny jest u mnie.
Na pewno tuż po przeprowadzce mają problem z płynnością. Czy gdybym
dał im pieniądze na kaucję na nowe, większe mieszkanie dla trójki i
pozwolił tymczasowo przechować część rzeczy u mnie, to byłoby
wystarczająco fair w stosunku do nich? Czy też raczej bym ich
obraził tymi pieniędzmi?

[croyance]

Ja mysle, ze problem ma siostra Twojej dziewczyny - nie umie sie
znalezc w zwiazku z chlopakiem, z ktorym mieszka, i wszedzie w zwiazku
z tym zabiera Twoja dziewczyne na doczepke. Nie moge inaczej zrozumiec
tego, jakim cudem ta para (siostra i jej facet) zgadzaja sie na zycie w
trojke.

Przyjaciele

[pochmurniak]

Siostra dziewczyny jest z chłopakiem znacznie dłużej niż my (może
nawet ze szkoły średniej?), cała trójka jest z jednego miasta, znają
się dobrze, jeździli razem na prace wakacyjne za granicą. Chyba im
pasuje jak jest.
Dostałem przykład, że koleżanka Dziewczyny z pracy wynajmuje pokój w
mieszkaniu gdzie wynajmuje też jakieś młode małżeństwo i jest OK.
Odparłem, że to pewnie czynniki ekonomiczne zmuszają ich do tego, bo
nie jest to normalne dla małżeństwa chcieć dzielić mieszkanie z
innymi ludźmi, nawet jak się lubią.
Dostałem też pytanie, czy znam serial "Friends". Kojarzę ale nic
poza tym - czy tam jest jakiś negatywny bohater, do którego można
mnie przyrównać? ;)

Dziewczyna wyczuła, że rozważam sprawy "ostateczne". Porozmawialiśmy
poważnie, pomyślała, w weekend bardzo się zaangażowała, na zakupy
poszliśmy, ciasto upiekła, była bardzo czuła a nawet rozerotyzowana.
Byłem tym miło zaskoczony, rozbrojony ze złych emocji.
Ale potem znów została u siostry bo siostra "płakała" (wyjaśniła mi
to SMS-em o 2 w nocy, bo się martwiłem czemu nie odpowiada i nie
daje znaku życia). Sama też była przygnębiona, że "my jej każemy
wybierać". Potem została tam, bo chłopak siostry wyjechał na kilka
dni, dziś też tam zostanie - żeby pomyśleć, bo od paru dni siostra
krytykuje mnie oraz deklaruje, że mnie nie lubi. Nie podoba jej się,
że obmacuję przy ludziach moją Dziewczynę (prawda, np. rękę na pupie
trzymam jak idziemy ulicą). Uważa, że chcę odizolować
Dziewczynę. Że jestem aspołeczny (prawda, niezbyt sobie
radzę "towarzysko").
Co jeszcze siostrze się nie podoba, może ustalę sam, bo chcę
osobiście z nią o tym pogadać a nie przez "przekaźnik" - dziś
Dziewczyna nie chciała spotkania zaaranżować, bo siostra podobno
jest zła i by się to mogło negatywnie skończyć. Może jutro.

Sądzę, że uzyskanie akceptacji siostry będzie raczej trudne.
Dziewczyna zawsze była na opinię siostry wrażliwa, żebym się ładnie
ubrał, kwiatki kupił, nie garbił się - robił dobre wrażenie. Brak
akceptacji siostry, nawet jeśli nie doprowadzi do rozstania, to
zatruwałby związek. Nigdy nie nastawiałem sióstr przeciw sobie
(zdarzały im się emocjonalne konflikty), ale mam obawy że pierwsza
trudność w związku skończy się wytykaniem "a nie mówiłam" (taka
siostra-teściowa).

Rozmowa z siostrą pozwoli mi ocenić, czy w ogóle podchodzi
konstruktywnie i ma zdrowy rozsądek - zawsze sądziłem, że jest
twardo stąpająca po ziemi (chłopaka ma od tylu lat, podobno czeka na
pierścionek, studiuje 2 kierunki) i że wspólne zamieszkanie z
chłopakiem i wyprowadzenie siostry do mnie są dla niej oczywistymi
celami życiowymi. Teraz mam wątpliwości, ale może to
jej "siostrzana" obrona przed "złym chłopakiem".

Wbrew sugestiom na forum :) nie biję, nie piję, nie... Prawdą jest
że słabo się z siostrą i jej chłopakiem integruję, są kilka lat
młodsi, mają zupełnie inne problemy, inne studia. Podchodziłem do
nich początkowo z strachem (że mi z widelca coś spadnie na podłogę
przy obiedzie albo co i przez to mnie nie będą lubić;)), potem
wyluzowałem. Starałem się dać przeciwwagę, kilka razy się udało -
przedstawiłem rodzinie, jeździliśmy w moje rodzinne strony zwiedzać,
na bal zorganizowany przez mojego pracodawcę, moich kolegów z ich
rodzinami zaprosiliśmy.
Od momentu, jak po mojej odmowie zamieszkania we czwórkę zaczęli
wspólnie mieszkać we trójkę, zaniepokoiłem się, a po ostatniej
przeprowadzce podchodzę już do nich wrogo, zacząłem ostentacyjnie
dawać do zrozumienia, że mi się ten układ nie podoba (np. zgrywając
głupka i pytając, po co im 2 łóżka, skoro Dziewczyna mieszka ze mną).

[stinefraexeter]

Dziewczyna może i jest pod dużym wpływem siostry, ale sama ma również poważne
wątpliwości co do ciebie. Dlatego to, co mówi do niej siostra, trafia na bardzo
podatny grunt - sądzę, że twoja dziewczyna myśli podobnie o tobie..
Daj sobie spokój. Ona wysyła naprawdę wyraźne sygnały niewerbalne. Jesteś
aspołeczny, trzeba cię pouczać jak się zachować... - dziewczyna wstydzi się
ciebie i dlatego przez tyle lat nie poznałeś jej rodziców,i dlatego ona zwleka z
przeprowadzką.
Zachowaj się jak mężczyzna i podziękuj jej. WYjdzie wam obojgu to na dobre.

[pochmurniak]

Wczoraj powiedziałem, że lepiej abyśmy pomieszkali osobno i
poprosiłem o oddanie kluczy. Zapewniłem, że z odbiorem potrzebnych
rzeczy nie ma problemu. Popłakała się oczywiście. :( O ironio, stało
się to na spacerze po pracy, jak szukała sobie skrótu przez osiedle
do chodzenia z tamtego domu do pracy.
Teraz zarzeka się, że mnie kocha i że sfiksowałem na tym punkcie
(mojej niechęci do jej pomieszkiwania i spania tam co kilka dni). Że
zrobiłem się bardzo drażliwy, to na pewno...

[jack20]

podaruj sobie ta "nadwrazliwa" jak oceniasz persone a wg mnie
uzalezniona od rodziny i siostry.
w istocie ona jest dla niej prirytetem nie ty. po co normalnemu
czlowiekowi taki uklad?
bedziesz zawsze 5 kolem u wozu w tym towarzystwie.
naturalnie mozesz przeprowadzic jeszcze ostateczna rozmowe i
jednoznacznie zazadac zmiany priorytetu ale sukcesu nie widze.

pochmurniak, coś tu jest mocno nie tak

[yoko0202]

Masz pannę kompletnie nie odpępowioną, której ewidentnie pasuje życie jak w
akademiku i jest bardziej zaangażowana w relacje z siostrą niż w związek z tobą.

Pytanie brzmi, czy taki układ pasuje ci na dłużej? tzn., moim zdaniem nie ma co
liczyć na to, że sytuacja rozwiąże się pomyślnie, bo nawet jeżeli w jakiś sposób
"przymusisz" ją do normalnego zamieszkania z Tobą (dobrowolnie raczej nie
pójdzie, nie widzę z twojego opisu sytuacji żadnych szans na zmianę toku
myślenia twojej dziewczyny), to cała ta akcja będzie się za wami ciągnąć jak
smród po gaciach.

Związek naprawdę nie musi być orką na ugorze, a jeżeli jest już na etapie prób
wspólnego zamieszkania, to nie jest dobrze.

[slotna]

Mam pytanie offtopiczne: zdiagnozowal ci ktos kiedys aspergera moze?

[karlajn_27]

Moim zdaniem (bez obrazy) Twoja dziewczyna jest niedojrzała i boi się wkroczyć
na kolejny etap w związku. Mam siostrę i wiadomo ze czujemy ze sobą jakąś więź,
ale nie wyobrażam sobie tego, żebym miała zamiast mieszkać ze swoim mężczyzną
mieszkać z nią i jej facetem. Może ona się po prostu czegoś boi. Może czeka aż
się jej oświadczysz??

[kasiaczek181987]

a pytałeś ją wprost ? Ja nie lubie takich rozmów, wolałabym żeby chłopak
powiedział,,Kochanie, może byśmy zamieszkali razem?"

Jeśli pytałeś a ona robi uniki to się zastanów co będzie dalej.całe życie będzie
mieszkała z siostra ? co na to siostra? nie przeszkadza jej że ona mieszka z
nimi? bo jakoś w to nie wierzę..

[kasiaczek181987]

slotna --> w jego wypowiedzi nie ma nic co by dawało sądzić,że ma on zespół
aspergera a uwierz mi znam się na tym :)

[cioccolato_bianco]

dwa lozka - jedno dla chlopaka, a drugie dla siostr?;) poza
niedojrzloscia i chorobliwym przywiazaniem, to jest juz jakas
patologia... takie jest moje zdanie

[pochmurniak]

Tak, właśnie o to wprost zapytałem - siostry śpią razem.
Również skomentowałem to jako patologię, także w związku siostry z
jej chłopakiem, ale nie znalazłem zrozumienia - "przecież nikogo to
nie krzywdzi". Boże, jak to nie? A destrukcyjny wpływ na Dziewczynę
i jej związek z facetem? Ale nie, powinienem to uszanować,
zaakceptować, a tak to ja mam destrukcyjny wpływ, "myślałam, że
bardziej mnie kochasz".

[ingeborg]

"myślałam, że bardziej mnie kochasz"

to się nazywa szantaż emocjonalny.

[pochmurniak]

Jak na razie to zarzuciła mi, że zdanie innych jest dla mnie
ważniejsze niż Ona.
I że życzy mi szczęścia w muszli moich zasad (w której się rzekomo
zamykam).

dwie hipotezy: finanse albo jakiś problem siostry

[vivian.darkbloom]

trudno to wytłumaczyć jeśli oboje pracujecie i macie prawie 30 lat...

Czy jej rodzice są w dobrej sytuacji finansowej? może nie stać ich na to by
utrzymywać jej młodsza siostrę i Twoja dziewczyna musi się ze swoją pensją
dokładać do czynszu?

Druga "hipoteza", która mi się nasuwa - być może jej siostra ma jakiś problem
zdrowotny (coś w stylu: problemy z narkotykami w przeszłości) i Twoja dziewczyna
musi jej "pilnować", przynajmniej póki nie będzie wiadomo, że wszystko jest już
OK? jeśli to by rzeczywiście było coś podobnego to nic dziwnego, że nie chce Ci
o tym powiedzieć.

[ingeborg]

a jak wyjaśnisz to że dziewczyna śpi z siostrą w jednym łóżku? jak
dla mnie to dziewczyna pochmurniaka ma jakiś problem ze sobą i coś
kręci.

[madmanu]

W sumie spanie z siostrą nie jest czymś wskazującym na patologię ;D Ale cała
historia imo jednoznacznie wskazuje na potężne problemy Twojej dziewczyny z
własną tożsamością. Jakiś chory związek z przede wszystkim siostrą a także jej
chłopakiem- aby na pewno warto się w to pakować? Jeśli tak, to postaw sprawę
jasno- siostra albo ja.

[pochmurniak]

Finanse nie mają znaczenia - może wspomagać siostrę (sam wspomagam
rodzinę) do rozsądnego momentu w życiu (czyli wg mnie jak tylko
chłopak siostry się w pełni usamodzielni) a mieszkać ze mną,
stawiałem to jasno od dawien dawna gdy zasłaniała się koniecznością
wspomagania siostry jako powodem mieszkania tamże.

Siostra wydaje się w pełni zdrowa i moim zdaniem wręcz ma szansę
zrobić w przyszłości błyskotliwą karierę, o ile popracuje nad
szacunkiem dla innych (potrafi przy mnie nakrzyczeć na swojego
chłopaka, że nic nie umie np. podczas montażu AGD - wg mnie
upokarzające dla niego i to podwójnie, bo przy gościach).

Dziewczyna (już była?) jest bardzo wrażliwa. Ma niską samoocenę i
wie o tym. Czyta "Charaktery", "Poradnik psychologiczny", książki o
asertywności itp. Samych pluszaków do tulenia u mnie ma 5 (2 ode
mnie;), zbierała kiedyś specjalnie naklejki na pieska z Carrefoura
czego nie rozumiałem ale uznalem że jako facet tego nie pojmę. A
jednocześnie jest biznesowa i profesjonalna, uwielbiam te biurowe
kostiumiki... Jak nie miała pracy, była wiecznie przybita
bezrobociem i chciała wrócić do swojego miasta. Pocieszałem że w
końcu znajdzie i znalazła, byłem pewien że w końcu się polepszy.
Teraz jest wiecznie zmęczona i zestresowana. Jak wyjedzie na weekend
do domu, jest szczęśliwa. Gdy wraca w niedzielę, jest przybita -
wiedząc to potrafiła do mnie nie przyjść bo "nie będę miał z niej
pożytku"(!). Dodatkowo w domu niepełnosprawna matka narzeka, że
córki niepotrzebnie wyjechały i najlepiej jakby wróciły.
Siostra jest żywa i ciągle mówi. Siostra mówi, że jej potrzebuje. Ma
trudne prace domowe z uczelni, które można jej pomagać odrabiać. A
te studia takie trudne jedne i drugie, a egzaminy... można siostrze
ugotować, bo też jest wegetarianką i będzie zadowolona bardziej ode
mnie (ale parówki czy wędliny nigdy mi nie kupi - próbowałem oswoić
ale się nie dało...).

Ryczy teraz jak bóbr, że jej nie kocham i zostawiam. Że kiedy mówiła
o drugim łóżku w tamtym domu, potrzebnym jakbym ją wyrzucił, to
wcale w to nie wierzyła. A ja spać nie mogę bo mi stres głowę
rozsadza. Każda cząstka mego ciała chce ją przytulić. A jednocześnie
wiem, że to będzie Jej wzbudzać nadzieje. Nie widzę bezbolesnego
wyjścia...

[ingeborg]

nikt nie powiedział że będzie bezboleśnie. to jest chyba taka
panienka w stylu 'biedna księżniczka' o którą trzeba dbać,
przytulać, która lubi misie i pieski... nie wiem czy robi to
specjalnie czy podświadomie ale tekstem o tym że jej nie kochasz i
ją zostawiasz stosuje szantaż emocjonalny ("jeśli nie będziesz robił
tego co ja chcę to sprawię że będzie ci przykro i poczujesz się
winny na tyle że w końcu to zrobisz")

to co możesz zrobić to formuować jej jasne i proste komunikaty.
polecam komunikat "ja", czyli takie stawianie sprawy które pokazuje
twoje emocje ale nikogo nie rani. Działa to w ten sposób:

kiedy ty postępujesz w ten sposób [działanie dziewczyny], wtedy ja
czuję się tak i tak [jak się czujesz]. dlatego własnie chciałbym
żeby [rozwiązanie sytuacji]

("Kiedy ty zaniedbujesz mnie na rzecz siostry, czuję się odrzucony i
nieważny, zepchnięty na drugi plan. Dlatego właśnie chciałbym żebyś
zdecydowała się czy jestem dla ciebie na tyle ważny żebyś ze mną
zamieszkała czy nie")

Możesz jej to napisać w liscie, uzywając prostych krótkich i jasnych
komunikatów. Bez ozdobników, figur retorycznych i tym podobnych.
Jest szansa że jesli bedzie miała to na papierze i przeczyta raz
drugi i dziesiąty to coś do niej dotrze. Ważne zebyś zastanowił się
jak nazwać to jak się czujesz kiedy ona zachowuje sie w ten sposób.
Jeśli jest taka wrażliwa jak piszesz to moze ją to ruszy.

[pochmurniak]

Dzięi ingeborg za rady. Co ciekawe, właśnie jestemw trakcie pisania
takiego listu w postaci "Nie rób tak, rób tak", np. "Nie mów że
chętnie byś wróciła do rodziców. Facet nie potrzebuje Cię tam, tylko
w swoim domu, który będzie chciał założyć i Ty w tym założeniu masz
rolę główną". Nie wiem jeszcze, czy go wyślę. ;) Wyrzucam z głowy
aby ją oczyścić. Mam nadzieję, że kiedyś Jej się w życiu przyda z
innym facetem, bo ja już nie mam siły.

Ale nie mam zbytnio nadziei. Przy takim stawianiu sprawy jak piszesz
Ona wpada w myślenie "mówisz mi, że jestem dla Ciebie niedobra", jej
samoocena jeszcze spada i usuwa się tym bardziej. Przykład z seksem -
wie, że zaniedbuje, ale woli w ogóle nie przyjść do mnie i spotkać
się co najwyżej na mieście, żeby mnie nie pobudzać.

[ingeborg]

"mówisz mi, że jestem dla Ciebie niedobra"

Stawiasz (albo ona stawia) sprawę tak, jakby bycie niedobrą od niej
nie zależało. Nie wiem czy to nie jest trochę takie coś co stosują
dzieci - mama krzyczy że zbiłam szybę to ja sie popłaczę a mamie się
zrobi mnie szkoda i mnie przytuli.

Czy wasze dotychczasowe rozmowy na ten temat wyglądały tak że Ty
mówiłeś jak to z twojej strony wygląda a ona stawała na pozycji
obrazonej niewinności albo zaczynała płakać albo patrzyła na ciebie
z wyrzutem albo robiła podobne akcje? Po czym ty ją pewnie
przytulałeś, ona była udobruchana i na tym koniec?

Spotkajcie się jak dwoje dorosłych ludzi przy stole, miejcie pewność
że nic wam nie przeszkodzi, że nie trzeba bedzie zaraz kończyć, że
macie przed soba na spokojnie powiedzmy dwie-trzy godziny, wyłączcie
telefony i powiedz jej spokojnie o co ci chodzi. Ona zacznie
fiksować, histeryzować i łakać. Daj jej chusteczki i poczekaj aż się
uspokoi. Postaw sprawę tak: "sytuacja w której jesteśmy mi nie
odpowiada. Czy masz pomysł jak ją zmienić?" Nie odpuszczaj, nie
zchodź z tematu, nie przytulaj póki czegoś nie ustalicie. Jak w
superniani :-)


A listu nie wysyłaj, człowieku wiesz jak działa Poczta Polska? Po
rozmowie daj jej go do ręki, tak zeby mogła jeszcze to sobie
przetrawić w domu. I uważnie dobieraj słowa. Nie pisz "Facet",
pisz "ja", to niepotrzebne udziwnienie a wam teraz potrzeba jak
najprostszej komunikacji bo większosć problemów między ludźmi
sprowadza się do beznadziejnej komunikacji.
Powodzenia.

okres próbny

[pochmurniak]

Dostałem długiego maila, że nie chce pieniędzy na pokój tylko
swojego faceta, że warto się o mnie starać, że pewnych krzywd mi nie
wynagrodzi, ale że wróci na moich warunkach (dosłownie tak).

Uznałem, że... brzmi zachęcąjąco i może warto dać szansę.
Uzgodniliśmy, że byłby to czas 3 msc. próby.
Przedstawiłem roboczą listę moich warunków, np.
- przeprowadzi się do mnie w całości i tu będzie jej dom, a ja jej
nie wyrzucę
- nie będzie nigdy nocować u siostry i jej chłopaka, chyba że ja
akurat wyjechałem
- nie będzie chodzić po pracy do siostry więcej jak 2 razy w dni
robocze (pozostałe 3 spodziewam się, że jest u mnie) i nie siedzi
tam dalej niż do 22, a w weekendy będziemy się wzajemnie gościć gdy
klimat między nami się ociepli
- jak już jest u siostry, jest gościem, nie sprząta tam, nie gotuje
tam i nie chodzi tam z siatkami zakupów (i nie interesują mnie
tłumaczenia, że chłopak siostry czegoś nie robi więc one to muszą)
- poznamy po 1 nowej osobie z otoczenia każdej ze stron, np. robiąc
podwieczorek albo idąc w gości
- będzie płacić 25% kosztów naszego wynajmu i ustalimy sobie, ile
oboje dajemy naszym rodzinom zapomogi
- mimo swojego wegetarianizmu kupi mi mięso do jedzenia, na początek
może być wędlina
- ożywimy jakoś nasz seks
- pójdziemy do kina na film, który ja wybiorę, pójdziemy do teatru
itp
- co tydziń robimy sobie szczerą rozmowę - podsumowanie tygodnia, co
było dobre, a co nas zabolało

Popłakała się, że uważam ją za złego człowieka, a inni nie uważają.
Powiedziałem, że ja już decyzję podjąłem, teraz to Tobie ma zależeć,
Ty mi takie miłe maile piszesz i chcesz spróbować, a ja muszę
zobaczyć, czy umiesz podjąć takie zobowiązanie i w nim wytrwać. I że
chcę najdalej za tydzień ostateczną odpowiedź.
"To bez sensu", zabrała swój rower który stał dotąd u mnie i poszła.
Jeszcze wczoraj trzymała mnie za rękę i całowała w usta.
Czy moje "warunki" są jakieś szczególnie uciążliwe albo
nieakceptowalne?

[vivian.darkbloom]

jeśli rodzina jest w dobrej sytuacji finansowej i jeśli nie podejrzewasz żadnego
problemu zdrowotnego siostry to to jest chory układ i radze Ci zerwać. Nie ma
sensu tkwić w związku, który przysparza Ci więcej cierpień niż szczęścia, a taki
obraz rysuje się z Twoich postów.

[jennie]

vivian.darkbloom napisała:

> jeśli rodzina jest w dobrej sytuacji finansowej i jeśli nie podejrzewasz żadneg
> o
> problemu zdrowotnego siostry to to jest chory układ i radze Ci zerwać. Nie ma
> sensu tkwić w związku, który przysparza Ci więcej cierpień niż szczęścia, a tak
> i
> obraz rysuje się z Twoich postów.

zgadzam sie w calej rozciaglosci..

[m.a.r.t.a.1983]

i co dalej... mieszkacie już razem?

[pochmurniak]

Nie mieszkamy, zabrała kolejne rzeczy, potem uznała że moje
oczekiwania są zrozumiałe i ciągle się przymila i rozpacza. Ale ja
zacząłem to ignorować i dałem do zrozumienia, że nie ma się co
szarpać. Poczułem ulgę, bo nie bolą mnie zawiedzione oczekiwania -
po prostu nie mam już oczekiwań.
I tak wysyła mi SMSy że tęskni.
Nadszedł weekend, a mnie ogarnia czarna rozpacz pustki i samotności.
Zapowiada się ciężka jesień i zima.

[skarpetka_szara]

Czlowieku, Twoje wymagania byly jakbys mial w domu dziecko - jakbys
traktowal ja jako swoje wlasne dziecko - jakas nastolatke - a ty
jej rodzicem. Z tym ze jeszcze z tym dzieckiem spisz.

Ona sama zachowuje sie jak dziecko, wiec trudno ci sie dziwic, ale
wy nie jestescie dla siebie przeznaczeni.

Chory uklad. Niech pobedzie sama, niech dorosnie.

[green-chmurka]

Ja mysle ze chlopak jej siostry obie bzyka.

[vadera12345]

Podjąłeś słuszną decyzje - skoro wybrała siostrę, przynajmniej wiesz, że związek
z nią był po prosu nieporozumieniem.

[karoll_p]

Oddaj dziewczynie wszystkie rzeczy, i zamknij ten rozdział. Aby Cię
nie dręczyła, zmień numer telefonu. Mieszkanie i tak wynajmujesz -
przenieś się gdzie indziej. Uciekaj od chorego związku. Jesteś
fajnym facetem i dobrze Cię rozumiem - mój Brat kiedyś był w
podobnym związku, jak czytałam Twoje posty, to miałam deja vu...
Uciekaj, nie próbuj się "zaprzyjaźniać", dziewczyna nie chce faceta,
ale kolegi, przyjaciela, w pewnym sensie też sponsora... Myślę, że
Cię nie kocha, ale chce nagiąć Cię do swoich celów... A Ty tak nie
chcesz, i nic z tego nie będzie...

[paul_ina]

PRZECZYTAŁAM WSZYSTKO!!

Dziewczyna jest emocjonalnie niedojrzała, pod wyraźnym wpływem młodszej siostry
i chyba w jakiś sposób obciążona niepełnosprawną matką.

Ale z samym "pochmurniakiem" wg mnie też jest coś nie tak, ta lista warunków do
spełnienia, okres próbny 3 miesiące, będziemy poznawać po jednej sztuce naszych
znajomych, KUPISZ MI MIĘSO NA POCZĄTEK WĘDLINĘ, hello?

Podsumowując, bardzo dobrze, że się rozstaliście, i tak nic by z tego nie było.
A jesień i zima wcale nie muszą być ciężkie, znajdź sobie jakieś fajne
zainteresowania, wyjdź do ludzi, kontakt z innymi ludźmi to najlepsza droga do
poznania samego siebie.

[pochmurniak]

Dziewczyna nie "wybrała siostry", raczej chciała mieć wielki udział
w naszym życiu, jak i siostry i jej chłopaka życiu (i im to nie
przeszkadzało a nawet chcieli z nią mieszkać, czuła się potrzebna).
Odniosłem z rozmów wrażenie, że to taki ich siostrzany front
wsparcia wobec braku miłości ze strony rodziców w dzieciństwie.

Wbrew złośliwym sugestiom, nie, mojej Dziewczyny nikt poza mną nie
bzykał. ;)

Zmieniać numeru chyba nie będę, łączy nas wiele i nie da się temu
zaprzeczyć. Jest mi też ciężko bo wiem, że Ona potrzebuje miłości,
pomocy, mówi że jest na krawędzi depresji. Nie chciałbym, żeby
zrobiła coś głupiego, albo żeby zmarnowała swoje dorosłe życie
przyklejona do siostry. Ale też nie mam zamiaru z tego powodu tracić
nerwów.

Może i ze mną też jest coś nie tak, ta lista oczekiwań dla okresu
próbnego to podejście wynikające ze sposobu w jaki pracuję - mamy
problem, definiujemy punkty sporne, ustalamy propozycję wyjścia z
niego, czas (by za długo nie tkwić w nie wiadomo czym), małe cele do
osiągnięcia (umożliwiające później obiektywną ocenę, jak nam idzie).

Nie do końca rozumiem co paul_inę dziwi w tym, że chcę by mi
Dziewczyna kupiła wędlinę i stawiałem to jako warunek powrotu. Przez
blisko 3 lata niepytany kupowałem Dziewczynie rzeczy do jedzenia,
które Ona lubi a mnie brzydzą, bo chciałem Jej zrobić przyjemność,
natomiast Ona NIGDY nie próbowała mi kupić choćby głupiej parówki,
nie mówiąc już o próbie przygotowania posiłku z mięsem (sama
przecież jeść ani próbować nie musi). Gdy próbowałem o tym
rozmawiać, napotkałem zaciekły opór bez uzasadnienia ("chłopak
siostry sam sobie kupuje").
Nie chodzi więc o samo mięso ale o brak pewnego rodzaju
propartnerskiego myślenia. Jak zabrałem Ją w rodzinne strony i po
roku chciałem zobaczyć jej, dowiedziałem się że mogę sobie sam
pociągiem pojechać. Jak mowię po kolacji, że po pewnych warzywach
mam wzdęcia, to dowiaduję się, że mam problem z trawieniem (zapewne,
ale ja nie oczekuję wyjaśnienia tylko zrozumienia mojej potrzeby by
inaczej komponować posiłek). Jak mnie na urlopie przez 3 noce jej
siostra budziła SMS-ami o 1, 3 i 4 w nocy, nie chciałą wyłączyć
telefonu ani poprosić siostry o zaprzestanie, tylko ustawiła wibrę,
a jak mnie dalej budziło, stwierdziła że jej nie budzi. Efekt był
taki, że ciężką całodniową wyprawę przetrwałem tylko dzięki
adrenalinie bo w nocy nie spałem nawet minuty, a potem miałem ochotę
zmienić pokój albo wrócić wcześniej do kraju - nawet dziś ciśnienie
mi rośnie na samo wspomnienie. :(

[poprostu_basia]

przeczytalam caly watek, szkoda ze nie mamy zadnej szansy poznac opinii drugiej
strony bo mam odczucie ze jestes bardzo subiektywny (co jest oczywicie naturalne)
co do kwestii miesa ktora jak widze jest dla Ciebie bardzo wazna
> blisko 3 lata niepytany kupowałem Dziewczynie rzeczy do jedzenia,
> które Ona lubi a mnie brzydzą, bo chciałem Jej zrobić przyjemność,
> natomiast Ona NIGDY nie próbowała mi kupić choćby głupiej parówki,
> nie mówiąc już o próbie przygotowania posiłku z mięsem (sama
> przecież jeść ani próbować nie musi). Gdy próbowałem o tym
> rozmawiać, napotkałem zaciekły opór bez uzasadnienia ("chłopak
> siostry sam sobie kupuje").

no coz, mam ^przyjaciolke wegetarianke, ona nawet nie wchodzi do miesnego bo
widok wedliny czy glupich parowek przywodzi jej na mysl zwierzeta zarzynane w
rzezni. kupowales jej to co Cie brzydzilo-Twoj wybor, ale wg mnie nei powinienes
oczekiwac od niej tego samego. a wyciaganie tego jako jednego z warunkow powrotu
sugeruje Twoja malostkowosc i czepialstwo. Kwestia budzenia smsami 'cala noc oka
nie zmrozylem' kojarzy mi sie z rozczulaniem sie nad soba (chociaz ona postapila
raczej egoistycznie, ja np zawsze minimalizuje wszystkie odglosy jak moj chlopak
spi zeby mu nie przeszkadzac bo sen ma lekki i przerywany)
no i na czym w koncu stanelo, skoro uznala Twoje warunki za rozsadne czy
uzasadnione to czemu ich nie wprowadziliscie w zycie?
sorry jesli cos z tego co napisalam Cie urazilo, nie bylo to moja intencja