cuda na codzień :))

[nati1011]

za tvn24:

Uniknęli pewnej śmierci
SPADOCHRONIARH I 11-LATKA MIELI FART

O niezwykłym szczęściu może mówić dwójka Brytyjczyków.
Spadochroniarz Paul Lewis spadł z wysokości 600 metrów nie odnosząc
poważniejszych obrażeń. Ogromnego farta miała również pewna 11-
latka, która wyskoczyła z samochodu kilka sekund przed tym, jak auto
runęło w przepaść.
Paul Lewis, czterdziestoletni spadochroniarz z dwudziestoletnim
doświadczeniem, filmował właśnie innego amatora podniebnych wrażeń.
Dziewczyna skakała z wysokości 10 tysięcy stóp (3300 metrów). Kiedy
Lewis był na wysokości 3 tysięcy stóp (ponad 900 metrów), jego
spadochron zawiódł. Spadochroniarz miał zapasowy, ale ten również
nie otworzył się całkowicie. Mężczyzna spadł więc 600 metrów w dół i
wylądował na metalowym dachu hangaru lotniska.

Lewis może mówić o niesamowitym szczęściu. Trafił do szpitala z
obrażeniami głowy i szyi, ale jak mówią lekarze, jego stan jest
stabilny, a on sam - w dobrym nastroju. Lądował na morzu.
"Jestem zdumiony, że żyjesz"
Mówić w tym przypadku o szczęściu to za mało. Pewien Irlandczyk
leciał... czytaj więcej »

Historia zna inne przypadki spadochroniarzy, którzy spadli z dużej
wysokości. Jednym z najbardziej spektakularnych jest historia Shayny
Richardson, Amerykanki, która przeżyła upadek z wysokości ponad 1,8
km. Gdy trafiła do szpitala, okazało się, że była w ciąży. Zarówno
ona, jak i dziecko przeżyli.

Kaskaderski skok 11-latki

Refleks nie zawiódł za to pewnej 11-latki z Wielkiej Brytanii.
Dziewczynka siedziała w zaparkowanym samochodzie słuchając muzyki.
Przez przypadek zwolniła dźwignię ręcznego hamulca, a stojące na
klifie auto zaczęło powoli staczać się w przepaść. 11-latka
próbowała zaciągnąć hamulec z powrotem, ale bez skutku. Wyskoczyła
więc z samochodu sekundy przed tym, jak spadło w piętnastometrową
przepaść - najpierw na skały, a potem do wody.

Dziewczyna trafiła do szpitala z drobnymi obrażeniami.

Według służb ratunkowych, gdyby nie iście kaskaderski skok, nie
przeżyłaby upadku. - Gdyby została w samochodzie chociaż sekundę
dłużej, nie miałaby szans - ocenili ratownicy.
---------------------------------------
No i niech ktoś jeszcze wątpi, że nasze włosy policzone )

Człowiek strzela Pan Bóg kule nosi. Mnie najbardziej wzruszyła ta
skoczka w ciaży, która spadła z prawie 2 km i przeżyła razem z
dzieckiem )
A przecież po ludzku ci ludzie nie mieli żadnych szans

[11.jula]

A ja wam opowiem całkiem odwrotna historię, przykrą niestety. Blisko
mojej miejscowości ze 3 m-ce temu był tragiczny wypadek. Młody, 32-
letni chłopak, mąż i ojciec 2 małych dzieci jechał samochodem, nie
szybko, normalnie. Niewiadomo czemu zjechał na przeciwny pas i
uderzył w drzewo, ponieważ nie jechał szybko, nic powaznego sie nie
stało. Wysiadł z tego auta i pewnie był w szoku, bo wyleciał na
ulice prosto pod nadjeżdżającego tira. Auto się zatrzymało, wysiedli
kierowcy i świecili latarkami pod samochód, ale jego tam nie było.
Okazało sie, że jakoś spod tego tira sie wydostał prosto pod
nadjezdżającą ciężarówkę, ta go potrąciła, odrzuciła tak, że wpadł
pod kolejne auto, no ono niestety juz go zabiło. Bardzo było głosno
u nas o tym, no i swoisty szok. Jednak każdy ma swoja date u góry
zapisaną, ci o których pisała Nati przezyli coś, co wydawało by sie
nie do przezycia, bo jeszcze nie nadszedł ich czas. Ten biedny
chłopak miał pisana smierć na tej drodze.

[ekan13]

Ja nie wierze, że każdy ma z góry zapisaną datę smierci i jej miejsce. Byłoby to zaprzeczeniem danej nam wolności.
To, że ten mężczyzna zrobił kiedyś prawo jazdy, kupił samochód i nim jechał było jego wolną decyzją i Bóg nie zaplanował mu smierci na tej drodze i w tych okolicznośćiach.

A cuda na codzień się zdarzają, tylko wtedy z reguły zasługi przypisujemy "szczęśćiu", w każdym innym przypadku jest to dopust Boży...

[mamalgosia]

wolność w odniesieniu do śmierci to akurat mamy znikomą

[ekan13]

mamalgosia napisała:

> wolność w odniesieniu do śmierci to akurat mamy znikomą

Nie możemy jej odsunąć w czasie w nieskończoność ale przyśpieszyć możemy w kazdej chwili. Nie mówię tu o tym czy to dobre, czy złe ale o samym fakcie możliwości wolnego wyboru.

[mamalgosia]

Przyspieszyć możemy, to fakt. Ale niewiele poza tym. Jednak "wolny
wobór" nie bardzo mi tu pasuje.
Ale ja ogólnie mam problem z wolną wolą człowieka (z praktyką, bo
terię znam), więc pewnie tu leży
pies pogrzebany

[ewa_anna2]

Dziewczynka cudem ocalała z katastrofy lotniczej.
Ludzie, którzy mimo awantury nie dostali biletu na feralny lot....

Tak w ogóle lubię oglądać na Discovery program "O krok od śmierci".
Niektóre wypadki świadczą o wielkiej determinacji człowieka, jest on
w stanie, jeśli ma siłę i motywację przeżyć przez jakiś czas w
nieludzkich warunkach. Np. tydzień w puszczy amazońskiej, na
afrykańskiej sawannie. I jak wiele zależy też od "przypadku" -
natknięcie się na łódkę, która akurat daną trasą płynie raz na pół
roku, wyruszenie na ratunek, żeby ratować przyjaciół.

Ekan i mamalgosia, uważam, że obie macie rację. Nie chcę znać daty
swojej śmierci, ale jest gdzieś ona zapisana (znana Bogu).
Niektórzy radzą się wróżek (ja nie). I jeśli np. mam umrzeć 24
lipca, to umrę niezależnie, czy wybiorę się na przejażdżkę
samochodem, czy trzęsąc się ze strachu będę w domu siedziała. Bo w
domu też się zdarzają wypadki.
Mogę zginąć i wzorowo poruszając się na drodze. Ostatnio
przechodziłąm na pasach, jeden kierowca się zatrzymał, a drugi
wyprzedzał na trzeciego i zatrzymał się tuż przede mną.
Może to bardziej chodzi o to, żeby w tej kwestii zaufać Bogu i być
przygotowanym na śmierć, niezależnie, czy ma się 20, 40, czy 80 lat.

[tolka11]

To ja wam napiszę o moim synu, bo wg mnie to, co przyniosło muż
życie, co przeszedł i jaki jest teraz, to cud. Wymodlony i
wypracowany.
Miłosz jest naszym drugim dzieckiem, oprócz niego jesteśmy
rodzicami nastoletnie donoszonej Judyty i prawie trzyletniej Sary z
33 tygodnia:


Miłosz urodził się nagle w 28 tygodniu ciąży 6 lat temu. Dlaczego?
Teraz już wiemy, ze przyczyną była infekcja wewnątrzmaciczna i
konflikt serologiczny - przeciwciała narastały i niszczyły malucha.
Wazył 880 gram i dostał 1 pkt Apgar. Urodził się w zamartwicy, nie
oddychał, nie ruszał się.
Co przeszedł? Przez 40 dni był pod respiratorem, miał zapalenie
płuc, zapalenie otrzewnej, 3 transfuzje wymienne, wylewy krwi do
mózgu II/III stopnia, wodogłowie pokrwotoczne, wadę mózgu, brak
odbioru w lewym uchu, miał też przepuklinę pachwinową obustronną.
Spędził na oddziale 70 dni. Wypisano go w stanie wegetatywnym bez
rokowań. Wszyscy mi współczuli. A ja uparcie przez łzy powtarzałam:
dasz radę synku, dasz radę.
Zaraz po powrocie do domu okazało się, że w lewym oku ma retinopatię
V stopnia (nieodwracalna utrata wzroku) i jaskrę, a w prawym
retinopatię III stopnia. Pomoc znaleźliśmy w Warszawie. 2 x
przeszedł operacje lewego oka, usunięto jaskrę i częściowo
przyklejono siatkówkę. na lewe oko widział zarysy do 1,5 m. W prawym
ma wadę wzroku - niedużą.
Pierwszy rok to było: 2 operacje usunięcia przepukliny, 2 operacje
oka, rezonans mózgu, który wykazał, że wodogłowie zanikło
samoistnie. Słuch ma rewelacyjny, wczesniakom często rozwija się
później.
Przez 10 m-cy, mimo rehabilitacji Vojtą, młody pozostawał w stanie
wegetatywnym, bez ruchu, bez kontaktu. Potem przeszlismy na NDT
Bobath. I ruszyło fizycznie: jak miał 14 m-cy chodził. Mówić zaczął
w wieku 3 lat. Sikać na nocnik w wieku 3,5 lat.
W wieku 5 lat okazało się, że jaskra zaatakowała ponownie lewe oko,
szukaliśmy pomocy na całym świecie. Nikt nie może pomóc. Oko jest w
zaniku.
Miłosz jest fajnym, zwyczajnym sześciolatkiem, który wymaga pomocy
logopedy i neurologopedy - kłopoty z wyraźnym mówieniem. Miał
zaburzenia emocji, ale poradziliśmy sobie z nimi. Ot zwyczajny
chłopczyk.

[maryanne22]

I nas spotkał w ostanim tygodniu dla przeogromny cud. Jechaliśmy nad
morze z dzieciakami. 8 km od ceelu mieliśmy bardzo poważny wypadek.
Zderzyliśmy się czołowo z jadacym z przeciwka samochodem, potem w
tył wjechał nam jadacy za nami (po czym wpadł do rowu) a na koniec
jak postawiło nas w poprzek w tylnie drzwi, gdzie siedziała nasza 4
letnia córeczka uderzył trzeci samochód. Oprócz kilku siniaków nic
nam nie jest. Wierzę, że to Pan Bóg włożył swoje ręce miedzy
samochody i uniknęliśmy śmierci.

[mamalgosia]

niesamowite...

Ostatnio jakoś boję się podróży. Takich przez całą Polskę.

Myślę, ze nad Wami Ktoś rzeczywiście czuwał w sposób szczególny

[nati1011]

naprawde niesamowite. Oczywiście współczuję wypadku, ale czytając
Twój post to przepełnia mnie radość.

[anik801]

Koleżanka mojej siostry miała przez całą ciążę(przez różnych lekarzy)
oznajmiane,że urodzi dziecko z zespołem Downa.Oczywiście doradzano
jej przerwanie ciąży.Nie zgodziła się i całą ciążę przygotowywała
się do tej trudnej chwili,gdy zobaczy swoje chore dziecko.Czytała
wiele książek jak wychowywać takie dziecko i jak mu pomagać.
Przygotowywała rodzinę,by nie było szoku.W momencie,gdy jej dziecko
przyszło na świat okazało się,że jest zupełnie zdrowe!!!