tapatik
07.03.25, 08:28
Pewnego razu żył sobie biedny chłop z synem. Jedynym, co mieli cennego, była stara klacz.
Cała wieś współczuła im i litowała się nad ich losem.
Mężczyzna nieustannie odpowiadał, że ostatecznie wcale nie wiadomo, czy to dobrze, czy to źle, że są tacy biedni.
Pewnego dnia ich stara klacz uciekła.
Sąsiedzi komentowali głośno, że to taka tragedia - nie dość, że mężczyzna jest biedny, ma na utrzymaniu syna, to jeszcze uciekła im jedyna klacz.
Mężczyzna wzruszył tylko ramionami i odpowiedział:
„Ostatecznie nie wiadomo, czy to dobrze, czy to źle, że uciekła.”
Po tygodniu klacz wróciła i to nie sama.
Wraz z nią na ich pole wbiegł przepiękny, silny ogier.
Cała wieś ożywiła się, zazdroszcząc chłopu jego nowego pięknego ogiera.
On uśmiechał się tylko lekko i odpowiadał, że ostatecznie nie wiadomo, czy to dobrze, czy to źle, że go przyprowadziła.
Jego syn postanowił ujeździć konia. Koń wierzgnął mocniej, a młodzieniec spadł z niego boleśnie i złamał nogę.
Sąsiedzi znowu włączyli się i zaczęli ich głośno żałować.
A chłop uparcie odpowiadał na to, że ostatecznie nie wiadomo, czy to dobrze, czy to źle.
Tymczasem w kraju rozpętała się wojna i władca postanowił zebrać po wsiach młodych mężczyzn do armii.
Wszyscy młodzi poszli do wojska odprowadzani lamentowaniem rodzin. Syn chłopa, ze swoją złamaną nogą, został w domu.
Płaczące matki mówiły tylko, jak im dobrze, że nie wzięli młodego na wojnę.
A mężczyzna tylko na to odpowiadał, że… ostatecznie nie wiadomo, czy to dobrze, czy to źle.
