zakochać się.

[katt-ya]

Jak myślicie, czy można zakochać się po nieudanym związku? Myśleć,
że świat oszalał, bo jest się szcześliwym? Czy raczej zawsze bedzie
się porównywało do tego pierwszego związku? A to byłaby katastrofa!

[sauber1]

katt-ya napisała:

> Jak myślicie, czy można zakochać się po nieudanym związku? Myśleć,
> że świat oszalał, bo jest się szcześliwym? Czy raczej zawsze bedzie
> się porównywało do tego pierwszego związku? A to byłaby katastrofa!

zawsze pierwszy raz jest taki sam, nawet jak to któryś z kolei ))

[dunka76]

Dokładnie zawsze jest pierwszy, ostatni też pierwszy
Nie ma co wracać do przeszłości. Przeszłością niech zajmują się
historycy.

[salsa13]

pewnie, że można
w myśl zasady: każda miłość jest pierwsza

[kruz7]

Nie ma sensu wracać do pierwszego związku. Oj, zbyt dawno to było. Życie idzie
do przodu, związki również. Musisz wyrzucić z głowy smutne wspomnienia, inaczej
bardzo ciężko będzie poznać Tobie kogoś innego. Radosne wspomnienia również są
zbędne. Powodują, że porównujesz w podświadomości związek poprzedni. Najlepiej
odciąć się uczuciowo od byłego partnera. Jak to zrobić? Mimo chwil uniesień
należy przywracać sobie do głowy same złe wspomnienia z pobytu razem. Trzeba
nauczyć się antypatii do tej osoby, w przeciwnym razie zapomnieć będzie ciężko.
Z czasem nabierzemy obojętności w stosunku do eks. Polecam tą metodę na
zapomnienie o byłym związku i nie tylko.

[katt-ya]

Trzeba iść do przodu ja zdaję sobie z tego w pełni sprawę, ale świat
mężczyzn jest taki dziwny i okrutny dla mnie. Wiem, nie wolno
generalizować, a jednak...
Myślę, że napewno lekiem na całe zło byłaby jakaś cudowna miłość,
ale gdzie jej szukać? I jak, jeżeli mózg pewne rzeczy odrzuca.

[boszka5]

Było minęło.Ale na MIŁOŚĆ nie ma lekarstwa.Będzie wracało to uczucie.Każde
doświadczenie czegoś uczy.Wiesz,wielu z nas ma podobne wspomnienia.CZAS leczy rany.

[steve13]

Przynajmniej wiecie jak to jest być zakochanym. Czasami zastanawiam
się czy gorsze jest nie wiedzieć czym jest stan zakochania, czy może
być samotnym po nieudanym związku... Jak to jest, może nie ma co
żałować że nikogo się w życiu nie miało, przynajmniej nie ma się tej
świadomości co w życiu się straciło...

[lilian02]

Kiedyś przeczytałam bardzo mądrą sentencję: Nie płacz za miłością-to
nic, że odeszła ważne, że była!!!
Uważam, że nawet jeśli się straciło miłość, to ważne, że się w ogóle
poznało jej smak.
A nową miłość można szukać dopiero wtedy, gdy się zapomni o
starej.Ja jestem 3 lata od rozstania się z moim długoletnim
chłopakiem, dawno już zapomniałam o nim i czekam na nową miłość-ale
póki co nie trafiłam na tego jedynego.Poznaję różnych facetów,
czasami jest mi smutno, że wciąż "pudło" ale wierzę, że to co
najlepsze wciąż przede mną.Najgorsza jest dla mnie tylko myśl, że On
czeka i szuka mnie, a ja szukam Jego i nie możemy się odnaleźć.A
czas ucieka...i zamiast spędzać go razem na poznawaniu siebie i
dawaniu sobie szczęścia to jesteśmy osobno.Ale ktoś mi powiedział-że
wszystko ma swoje miejsce i czas i nic się na siłę nie przyśpieszy.
Także czekam sobie spokojnie na Niego... I tego spokoju i nadzieji
na lepsze jutro również Wam życzę drogie/drodzy forumowicze

[far-el]

A może Twój związek wcale nie był nieudany, może tylko jesteś pod
czyimś wpływem i ktoś Cię w tym przekonuje? Może warto kochać dalej.

[katt-ya]

Mój związek umarł z wielu powodów. Jednym z nich była nieustanna
rozłąka. Pracowaliśmy w różnych częściach europy. I kiedy już
stwierdziliśmy, że czas ustabilizować wszystko mój ex mąz znalazł
inną miłość... knajpy i piwo. Duuuuuuuużo piwa!
Więc dalej uważasz, że trzeba i warto kochać?

[samysliciel]

A czy zamiłowanie do knajp i piwa pojawiło się u niego później, czy Ty wcześniej nie widziałaś lub nie chciałaś widzieć problemu? Jeśli chodzi o rozłąkę to uważam, że jest ona głównym wyznacznikiem trwałości związku, jeśli uda się ją przetrzymać tzn. że obu stronom bardzo na nim zależy, mówi się - jak kocha to poczeka.

[katt-ya]

Nie wiem... Chyba zbyt mocno kochałam. Miłością naiwną, gwałtowną,
czystą, zbrukaną kłamstwem... każdą. Nie umiem chyba inaczej zbyt
dużo uczuć jest we mnie.
Poza tym jeżeli jest się daleko od siebie i kontakt ma bardzo
ograniczony.

pozdrawiam

[kruz7]

Można kochać kogoś bardzo daleko od nas. Miłość, czyli uczucie nasze do kogoś
przezwycięzy te przeszkody. Czasem tylko nie warto kogoś tak kochać. Sam tak
kochałem kobietę, potem zmieszała mnie z ...

Czytam Twoje posty katt-ya, czuję się niekiedy, jakbym cofał się po lepsze życie.

[sauber1]

Może za mało dałeś z siebie???

[kruz7]

Akurat Ona była kobietą, która potrafiła brać. WIerzę, że są jeszcze inne
kobiety. Nadzieii nie tracę.

[dunka76]

Jeśli człowiek nie straci nadziei z każdego nieszczęścia, problemu
może wyjść silniejszy.

[katt-ya]

Ja nie wiem czy tak łatwo podnieść się i iść z podniesioną głową
kiedy jest się pelnym nieuzasadnionego żalu do całego świata, a
przede wszystkim do siebie, że gdzieś po drodze coś spieprzyłam i
wszysto się rozpadło. Mam ogromną nadzieję, że mylę się, a bardzo
nie lubie mylić się. Hmmm, to pewnie moja największa wada.
Kruz7 nie wolałbyś czytać listów wypełnionych miłosnymi wyznaniami i
tęsknoty za całym Tobą, pachnących kimś szczególnym, aniżeli postów.
Czekać na jakiegoś w pół trzeźwego listonosza z niezbyt higieniczną
i pachnącą torbą, że właśnie on do Ciebi dziś idzie? A potem mieć
nieprzytomnie ze szczęścia oczy i...debilnie zakochany wyraz twarzy?
Zagalopowałam się te rzeczy nie zdarzeją sie w tych czasach, oprócz
zalanego listonosza.
życzę cudownego popołudnia.

[kruz7]

Czytając posty czuję przesłanie, aby nie popełniać tych samych błędów. Wolałbym
jednak czytać coś weselszego, bardziej pozytywnie nastrajającego do życia.
Słodzenie mojej osobie lub komuś innemu uważam za zły gest. Brak mi rozwiązań
problemów nas wszystkich, czyli głównego zadania forum. Chciałbym, aby coraz
większa liczba osób zrozumiała, że można pomóc obcym nawet ludziom zwykłym
słowem. Są przecież na forum osoby, którym potrzebny jest jakikolwiek kontakt.

[katt-ya]

Hedonistyczny tudzież pacyfistyczny stosunek do ludzi daje nam wiele
satysfakcji osobistej, mam doświadczenia na tym szczeblu we własnej
pracy. Daje mnóstwo pozytywnych wzocnień,ale... nie jest tym czymś!
jak dla mnie.
Wiem moje myślenie jest zbyt samolubne, ale ja chciałabym czegoś
więcej...
Tańczyć przy zachodzie słońca, wspinać się w pocie czoła po jakim
kolwiek szczycie, pić kawę w Paryżu, kupować majtki w Lonynie albo
sadzić pomidory na prowincji w Polsce, ale z kimś z kim mogę dzielić
te radości.
Samotny świat jest blady, bez smaku i koloru- czrno-biały!
buziaczki

[kruz7]

Recept jest kilka na poprawę apetytu. Poznasz je i od razu nabierzesz radości z
życia. Samotne śniadania będą zdecydowanie lepiej smakowały.
Buźka!

[katt-ya]

Samotne śniadania są napewno naj... obrzydlwsze na świecie!
Generalnie sens bytu jakiegoś takiego jest mizerny. Nienawizę
samotnosci, pustki perspektywicznej itd. Jesteśmy gromadą stadną,
ale ja potrzebuję jednostki..malutkiej częsci do kochania,
przytulaniai rozmawiania o wszystkim

[kruz7]

Samotne śniadania są Ok! Zaczynasz dzień, kolejny nowy dzień. Z każdym dniem
jest nadzieja na śniadanie we dwoje. Patrzysz w pusty talerz obok siebie i
widzisz kogoś tam bliskiego Tobie za czas jakiś. Wychodzisz z domu, pracujesz,
uczysz się, spotykasz ciągle nowych ludzi. Patrzysz im głęboko w oczy jakbyś
szukała tej maleńkiej iskierki w oku, bojąc się, że niedługo ona zgaśnie.
Biegasz, szukasz tego kogoś, nie możesz znaleźć. Nie dziwne. Zrobiło się ciemno.
Nadszedł wieczór. Nie zauważyłaś nawet jak minął Ci dzień w samotności, bez tego
kogoś Ci bliskiego. Zmęczona jesz kolację, myślisz o gorącej kąpieli oraz gąbce
muskającej Twoje ciało. Nacierasz się olejkiem, zadowolona wreszcie możesz
położyć się spać. Niestety kładziesz się sama, przewracasz się z boku na bok nie
mogąc znaleźć sobie miejsca. Jedyny aksamit to pościel, którą wpychasz i
ściskasz z tęsknoty za kimś obok Ciebie. Niestety już przyszła noc, nie poznasz
nikogo już. Leżysz, śpisz, budzisz się z nadzieją, że znajdziesz wreszcie kogoś
obok siebie i znowu zasypiasz. Niestety tylko na chwilę. Budzisz się i znowu
zasypiasz, budzisz się i znowu zasypiasz. "Ile tak można?". Zastanawiasz się
wreszcie? Można tak dość długo. Tak długo, dopóki jest w nas nadzieja.

[katt-ya]

Ja chciałabym się dzielić wszystkim: wiadomościami na " tvn24",
motylem na wiosnę, swetrem na wystwie i... właśnie aksamitną
pościelścielą? Jakiś nonsens? Chyba nie, to tylko potrzeba bycia,
sensu bycia....
miłej nocy

[kruz7]

Też chciałbym.
Miłych snów.

[lilian02]

...chcę dzielić z Tobą bliskość REMEDIUM być na wszystko...