Gość: diakon Piotr
IP: *.lublin.cvx.ppp.tpnet.pl
18.02.05, 14:37
PODSTAWOWE ZASADY STOSUNKÓW MIĘDZYWYZNANIOWYCH I DZIAŁALNOŚCI EKUMENICZNEJ W
ARCHIDIECEZJI PRZEMYSKO-WARSZAWSKIEJ UKRAIŃSKIEGO KOŚCIOŁA GRECKOKATOLICKIEGO
NORMY OGÓLNE
1. Ukraiński Kościół Greckokatolicki w Polsce usilnie pragnie żyć w
pokoju ze wszystkimi chrześcijanami i brać udział w dialogu ekumenicznym z
innymi krajowymi Kościołami i Wspólnotami kościelnymi na zasadach partnerstwa
i równouprawnienia.
2. W stosunkach z niekatolickimi Kościołami i Wspólnotami kościelnymi
oraz w prowadzeniu z nimi dialogu ekumenicznego UKGK kieruje się normami i
wskazówkami, zamieszczonymi w:
- Dekretach II Soboru Watykańskiego o ekumeniźmie Unitatis redintegratio i o
katolickich Kościołach wschodnich Orientalium Ecclesiarum;
- Kodeksie Kanonów Kościołów Wschodnich (kan. 902-908 i inne);
- Dyrektorium w sprawie realizacji zasad i norm dotyczących ekumenizmu z 25
marca 1993 r.;
- Liście pasterskim Głowy UKGK (...) Mirosława Jana Lubacziwśkiego O jedności
Świętych Kościołów;
- Liście Apostolskim Papieża Jana Pawła II Orientale Lumen;
- Encyklice Papieża Jana Pawła II Ut unum sint;
- Liście Apostolskim Papieża Jana Pawła II z okazji 400-lecia Unii Brzeskiej;
- Instrukcji w sprawie stosowania przepisów liturgicznych Kodeksu Kanonów
Kościołów Wschodnich;
- Koncepcji stanowiska Ukraińskiego Kościoła Greckokatolickiego wobec
ekumenizmu,
z uwzględnieniem warunków miejsca i czasu.
3. UKGK pragnie brać samodzielny udział w dialogu, jako pełnowartościowy
jego uczestnik. Nikt spoza UKGK nie może rościć sobie prawa do
reprezentowania UKGK w stosunkach międzywyznaniowych bez wyraźnej zgody i
zlecenia episkopatu UKGK.
4. Niezbędnym warunkiem prowadzenia jakiejkolwiek działalności
ekumenicznej jest stosowna formacja ekumeniczna wszystkich wiernych –
duchownych, osób zakonnych i świeckich. Należy ją rozpoczynać już w ramach
katechezy dzieci i nie zaniedbywać kontynuowania jej później.
5. Wierni powinni być uświadomieni w przedmiocie właściwego znaczenia
pojęcia „ekumenizm”, stanowiska Kościoła katolickiego wobec ruchu
ekumenicznego oraz katolickich zasad ekumenizmu ze szczególnym uwzględnieniem
ekumenicznej roli katolickich Kościołów wschodnich, zwłaszcza UKGK.
6. Absolutnie koniecznym jest, by wierni byli świadomi tego, że wszelka
działalność ekumeniczna musi być oparta o osobistą więź każdego wiernego z
Panem; wszystko, co osłabia ową więź, szkodzi sprawie ekumenizmu – zaś postęp
dialogu ekumenicznego nie jest możliwy bez stopniowego wzrastania jego
uczestników w łasce Bożej.
7. Uczestnikami dialogu są chrześcijanie – ochrzczeni w imię Trójcy
Przenajświętszej, wyznający Boga Trójjedynego oraz Bóstwo i rolę zbawczą Pana
naszego Jezusa Chrystusa; celem jest wzajemne pogodzenie się i zbliżenie dla
wspólnego szukania dróg przywrócenia jedności. Niedopuszczalne jest zawężanie
grona uczestników dialogu przy użyciu narodowych i innych świeckich
kryteriów. Zakazana jest również instrumentalizacja dialogu dla osiągnięcia
celów świeckich, zwłaszcza narodowych i politycznych.
8. Wszystkim wiernym – a zwłaszcza duszpasterzom – zaleca się budowanie
słowem i czynem atmosfery miłości chrześcijańskiej w stosunkach
międzywyznaniowych. Wszystko to ze szczególnym naciskiem odnosi się do treści
wydawnictw kościelnych i publikacji internetowych.
9. Udział w dialogu ekumenicznym nie może pociągać za sobą osłabienia
kościelno-obrządkowej tożsamości wiernych i wzrastania wśród nich obojętności
religijnej (indyferentyzmu). Przeciwnie – kontakty z chrześcijanami z innych
Kościołów i Wspólnot kościelnych winny prowadzić wiernych UKGK do jeszcze
głębszej świadomości, poznawania i kultywowania przez nich ich autentycznej
tożsamości.
10. W kwestii wspólnych modlitw i wszelkich innych przejawów wspólnego
udziału w kulcie Bożym usilnie przypomina się obowiązek brania pod uwagę nie
tylko zasad katolickich, lecz również doktryny i przepisów innego Kościoła
czy Wspólnoty kościelnej.
11. Osoby duchowne, gdy nie koncelebrują, zgodnie z prawidłami obrządku
bizantyjskiego ubierają się jedynie w strój duchowny, bez szat liturgicznych,
w szczególności bez epitrachelionu. Przy koncelebrowaniu Boskiej Liturgii z
kapłanami rzymskokatolickimi duchowni winni przywdziewać kompletne szaty
liturgiczne.
12. Dla należytego prowadzenia spraw związanych ze stosunkami
międzywyznaniowymi i działalnością ekumeniczną biskup eparchialny może
powołać radę ekumeniczną (kan. 904 § 3 KKKW). Kieruje nią – sam lub poprzez
osobę upoważnioną – biskup eparchialny. Prace jej koordynuje sekretarz,
będący jednocześnie pracownikiem kurii eparchialnej na stanowisku referenta
spraw ekumenicznych eparchii. Rada zbiera się na posiedzenia nie rzadziej,
niż raz w roku.
13. We wszelkiego rodzaju kontaktach zewnętrznych UKGK występuje pod
jedną i tą samą nazwą, a mianowicie „Ukraiński Kościół Greckokatolicki” (ukr.
Ukrajinśka Hreko-Katołyćka Cerkwa). Dopuszcza się stosowanie jej w skróconym,
nieoficjalnym wariancie – „Kościół Greckokatolicki” (ukr. Hreko-Katołyćka
Cerkwa). Inne, nieprawidłowe nazwy („Kościół Katolicki Obrządku Bizantyjsko-
Ukraińskiego”, „Ukraiński Kościół Katolicki”, „Kościół Bizantyjsko-Ukraiński”
itp.) winny być konsekwentnie usunięte z obiegu urzędowego, służbowego i
medialnego.
STOSUNKI Z PRAWOSŁAWNYMI I STAROOBRZĘDOWCAMI
14. Stosunki z dwiema istniejącymi w Polsce wspólnotami wyznaniowymi,
które wspólnie z UGKG dziedziczą tradycję chrześcijaństwa św. Włodzimierza,
czyli Polskim Autokefalicznym Kościołem Prawosławnym i Wschodnim Kościołem
Staroobrzędowym nie posiadającym hierarchii duchownej, mają dla UKGK
charakter priorytetowy.
15. W stosunkach z Kościołem prawosławnym, poza dokumentami wymienionymi
w nr 2, korzystać można także z Praktycznych wskazówek zawartych w
oświadczeniu z Balamand z 1993 r. (nr 20-33).
16. Wszędzie tam, gdzie prawosławni nie mają własnej cerkwi, mogą być
dopuszczeni do celebrowania Boskiej Liturgii, św. Sakramentów (przede
wszystkim Sakramentów inicjacji chrześcijańskiej i Małżeństwa), chwalby Bożej
i innych nabożeństw, zwłaszcza zadusznych, w miejscowej świątyni UKGK – za
wyraźną zgodą biskupa eparchialnego.
17. To, o czym mowa w nr 16, ma zastosowanie również w przypadku
pogrzebów na cmentarzach greckokatolickich.
18. UKGK dostrzega potrzebę współpracy z braćmi prawosławnymi na niwie
ochrony i konserwacji zabytków architektury sakralnej i sztuki tradycji
kijowskiej w Polsce.
19. Innym możliwym rodzajem współdziałania są wspólne pielgrzymki
wiernych obu wyznań do miejsc, czczonych zarówno przez grekokatolików, jak
też i przez przez prawosławnych – a także wspólne starania na rzecz
przywrócenia dawnej świetności i znaczenia tym miejscom, które zniszczały,
podupadły lub przestały być miejscami kultu chrześcijan tradycji
bizantyjskiej.
+ Arcybiskup Jan
Martyniak
Metropolita
Przemysko-Warszawski
Przemyśl, dnia 7 stycznia 2005 r.
Zgodnie z dekretem Metropolity Przemysko-Warszawskiego z 7 stycznia 2005 r.
(nr 10/I/2005), opublikowanym na stronie www.cerkwa.net/internet/dekret.htm ,
Podstawowe zasady... nabrały mocy prawnej w Archidiecezji (Archieparchii)
Przemysko-Warszawskiej z dniem 15 lutego 2005 r.
Tłumaczenia niniejsze ma charakter prywatny. Oficjalną rangę ma jedynie
oryginał ukraiński – zob. www.cerkwa.net/internet/2.htm
Tłumaczył diakon Piotr Siwicki. All rights reserved – wszystkie prawa
zastrzeżone – усі права застережені.
