nepotyzm akademicki

[alba.alba]

Wprawdzie artykuł nie najnowszy, ale problem wciąż aktualny.

serwisy.gazeta.pl/kraj/1,34308,2969667.html
Ja u siebie też często widzę "zbieżność nazwisk". I choć może nie w obrębie tej samej katedry, ale w sąsiedniej to już tak. Obojętnie przecież, czy przełożonym dziecka będzie jego rodzic czy najlepszy kolega rodzica. Dla mnie nepotyzm jest tak samo naganny jak korupcja. I powinno się z tym zrobić porządek.

[fiscol]

Alba napotyz jest tak stary jak jak stary jest człowiek, jeżeli
chcesz go zlikwidować to musisz zniszczyć gatunek ludzki - wydaje mi
się, że nie dasz rady:)))

[gagolek]

Zbieznosc nazwisk czesto bywa przypadkowa. Sama nie mam zbyt
popularnego nazwiska, a pytano sie mnie czy pewna pani profesor
zajmujaca sie do tego pokrewna dziedzina to moja mama albo kuzynka:)
No coz raczej nie laczy nas pokrewienstwo, a jesli juz to bardzo
odlegle. Czy mam z tego powodu nie starac sie w pewnej uczelni o
prace? Zbieznosc nazwisk na danej uczelni to tez wynik zawieranych
malzenstw. Jesli ktos spotkal wspolmalzonka na uczelni, to zaraz
musi zmieniac miejsce pracy? Inna sprawa, ze nie chcialabym aby moj
maz pracowal w tej samej katedrze i aby istniala pomiedzy
jakakolwiek zaleznosc sluzbowa.

[niewyspany77]

Te gagolek, a mam Ci przypomniec te stare powoedzenie o dobieraniu sie w zwiazki
w pracy ;)

No a tak na serio - znam katedre gdzie pod profesorem pracuja dwie jego corki,
meezatki, wiec nazwiska niby sa OK. Jednak to tylko jedna taka.

Osobiscie nie chcialbym byc synem profesora, bo pierwsze co ludziom przychodzi
to tyle, ze nie swoja praca cos osiagam ino pleckom tatusia. Fakt, oni na pewno
mieli latwiej w sensie i proceduralnym i metodologicznym (co ja bym dal zeby na
starcie moj ojciec mial taka bilioteczke jak ja teraz!).

Niemniej uwazam, ze takie praktyki powinny byc wyjatkiem a nie regula. Jesli
artkul jest prawdziwy to co sie am dzieje to patologia.

[alba.alba]

Celowo napisałam "zbieżność nazwisk" w cudzysłowie, bo co do niektórych przypadków to wiem na pewno, że to dzieci profesorów. Zresztą nie o samo nazwisko chodzi, bo to można sobie zmienić, a o więzy krwi czy powinowactwo.

gagolek napisała:
Jesli ktos spotkal wspolmalzonka na uczelni, to zaraz
> musi zmieniac miejsce pracy? Inna sprawa, ze nie chcialabym aby moj
> maz pracowal w tej samej katedrze i aby istniala pomiedzy
> jakakolwiek zaleznosc sluzbowa.

Widzisz, w prawie urzędniczym są odpowiednie przepisy tego dotyczące. W razie zawarcia małżeństwa jedno z małżonków jest obligatoryjnie przenoszone do innej jednoski.
Na uczelniach tego nie ma. Zresztą mnie nie chodzi o same suche przepisy formane, ale o zlikwidowanie nepotyzmu od strony faktycznej. Tak jak napisałam, co za różnica, czy dziecko profesora jest zatrudniane przez swojego rodzica, czy przez kolegę tego rodzica. I to i to jest nepotyzmem.

[rilian]

ale co z Kartaginą?

[paradygmat.poznawczy]

alba.alba napisała:

> Widzisz, w prawie urzędniczym są odpowiednie przepisy tego dotyczące. W razie z
> awarcia małżeństwa jedno z małżonków jest obligatoryjnie przenoszone do innej j
> ednoski.

Gdzie są takie zapisy, możesz przytoczyć ?

proszę bardzo niedowiarku

[alba.alba]

Ustawa z 16 września 1982 r. o pracownikach urzędów państwowych
Art. 9
„Małżonkowie oraz osoby pozostające ze sobą w stosunku pokrewieństwa do drugiego
stopnia włącznie lub powinowactwa pierwszego stopnia nie mogą być zatrudnieni
w tym samym urzędzie, jeżeli powstałby między tymi osobami stosunek służbowej
podległości”.

Ustawa z 22 marca 1990 r. o pracownikach samorządowych
Art. 6
„Małżonkowie oraz osoby pozostające ze sobą w stosunku pokrewieństwa do drugiego
stopnia lub stosunku powinowactwa pierwszego stopnia i przysposobienia, opieki
lub kurateli - nie mogą być zatrudnieni u pracodawców samorządowych, jeżeli powstałby
między tymi osobami stosunek bezpośredniej podległości służbowej”.

Kto zabrania wprowadzenia czegoś takiego do ustawy o szkolnictwie wyższym?

[niewyspany77]

Poszlo o to:

"Widzisz, w prawie urzędniczym są odpowiednie przepisy tego dotyczące. W razie
zawarcia małżeństwa jedno z małżonków jest obligatoryjnie przenoszone do innej
jednoski."

A g* prawda. Przepis dotyczy zaleznosci sluzbowej a nie przenoszenia! to znaczy
tylko ze maz nie moze byc szefem zony i odwrotnie. Jesli zajmuja dwa rownorzedne
stanowiska to jest OK.

Zaiste, zajefajny z Ciebie prawnik bedzie.

No, chyba ze poczekamy na to az alba poda przepis mowiacy o obligatorychnym
przenoszeniu.

[alba.alba]

Oj, niewyspany, pegagog wypowiadający się na tematy prawne wzbudza u mnie uśmiech politowania, niestety. Jak jeszcze do swojej wypowiedzi dodaje mocne: "g*" to już w szczególności.

Widzisz, w prawie urzędniczym zależność służbowa jest bardzo szeroko rozumiana, znaczenie szerzej od rozumienia potocznego. Ale ty jako pedagog możesz o tym nie wiedzieć, oczywiście.

Po drugie, nigdzie nie napisałam, że mąż i żona nie mogą być zatrudnieni na równorzędnych stanowiskach, jeżeli te stanowiska są rzeczywiście równorzędne. Aż się dziwię, że mogłeś pomyśleć w tej dyskusji o równorzędnych stanowiskach.

A tzw. "przeniesienie" jest pochodną tych powołanych przeze mnie zakazów. Jeżeli małżeństwo zostanie zawarte dopiero po nawiązaniu stosunku pracy, to jedno z nich będzie musiało zostać w konsekwencji przeniesione.

Aha, i wegług mnie ten katalog osób wymieniony w tych przepisach jest niepełny. Aż się prosi, żeby dopisać "osoby pozostające w faktycznym pożyciu".

Radzę ci się wypowiadać z większą ostrożnością na temat dziedzin, o których nie masz pojęcia, bo przecież dr przed nazwiskiem czyni cię specjalistą, ale niestety tylko z pedagogiki.

[niewyspany77]

OK skarbnico wiedzy i madrosci. Czekam na wklejenie odpowiedniego przepisu o
przenoszeniu, wtedy bedziemy gadac.

[gagolek]

no coz alba poraz ktorys zapomina o tym, ze prawo powinno byc
precyzyjne i jesli sie na cos powoluje to tez powinna byc w tym
precyzyjna a nie podowac ogolniki, ktore mozna w dosc szerokim
zakresie interpretowac. Niestety niewyspany, jak alba nad tym nie
popracuje, to miejmy nadzieje, ze nie natkniemy sie na nia w
przyszlosci jako na prawnika.

Przypomina sie jak sie czepiala, ze ktos z doktoratem z prawa, ale
bez magisterium moglby zostac adwokatem. Tylko jakby najpierw
przeczytala odpowiednia ustawe, wiedzialaby, ze jest to niemozliwe.
No coz, no ale my nie prawo studiowalismy, czego zatem mozna od nas
oczekiwac;)

[niewyspany77]

widzisz, gdyby sie alba urodzila 40-50 lat temu to bym jej wrozyl wielka kariere
w planowaniu centralnym. widzisz jakiego ma pecha? heh

[gagolek]

pecha mozemy miec my jak jednak tym sedzia zostanie i bedzie orzekac
w jakies sprawie dotyczacej nas:) No ale moze do tego czasu
popracuje jednak nad logika i precyzja w interpretacji przepisow

[paradygmat.poznawczy]

alba.alba napisała:

> Aha, i wegług mnie ten katalog osób wymieniony w tych przepisach jest niepełny.
> Aż się prosi, żeby dopisać "osoby pozostające w faktycznym pożyciu".

O, a jak masz zamiar to "faktyczne pożycie" sprawdzać ?

[alba.alba]

paradygmat.poznawczy napisała:
> O, a jak masz zamiar to "faktyczne pożycie" sprawdzać ?

Jak byś trochę była obyta w prawie, to byś wiedziała, że tą formułą posługuje się wiele ustaw. Praktycznie zawsze tam, gdzie jest mowa o bezstronności i wyłączeniu niektórych podmiotów od pewnych czynności, obok małżonka pojawia się także konkubent (mówiąc potocznie). Prawo powinno nadążać za życiem, a faktem jest, że związki nieformalne są bardzo częstym zjawiskiem.

A jak to się sprawadza? Każdy dowód jest dobry, np. wspólne miejsce zameldowania, oświadczenie zainteresowanego czy osoby trzeciej itd.

[paradygmat.poznawczy]

alba.alba napisała:

> paradygmat.poznawczy napisała:
> > O, a jak masz zamiar to "faktyczne pożycie" sprawdzać ?
>
> Jak byś trochę była obyta w prawie, to byś wiedziała

Nie jestem obyta, znam tylko tą część prawa, która mnie bezpośrednio dotyczy,
dlatego pytam.
Interesuje mnie jak zamierzasz wyszukiwać takie osoby, donosikami ?

[dusia_dusia]

A czy te cytowane ustawy nie mówią przypadkiem tylko o tym, że małżonkowie i
krewni nie mogą być podwładnymi/szefami? W przeciwnym razie chyba nic nie stoi
na przeszkodzie, żeby pracowali w jednym urzędzie/zakładzie.
Wydaje mi się, że wprowadzenie podobnego zapisu również na uczelniach
rzeczywiście miałoby sens. U nas w instytucie co prawda zjawisko nepotyzmu jest
mało znaczące (choć niestety istnieje), większy wpływ mają układy - kto lubi/nie
lubi szefa, kogo lubi/nie lubi szef, czyjego promotora lubi/nie lubi szef itd
itp. Plus niestety równanie w dół i podejrzliwe patrzenie na tych, co się za
bardzo "wychylają" (czyli chcą coś więcej zrobić). Niewesoła sprawa :(

[dusia_dusia]

Widzę, że póki skrobałam swój post, Niewyspany mnie ubiegł ;) Co doktor to doktor ;)

[med_doc]

Prawdę mówiąc uczelnie w Polsce są właściwie firmami rodzinnymi. Przykładem tego
jest Uniwersytet Medyczny w Łodzi. Profesorowie zatrudniają swoje żony, dzieci,
małżonków swoich dzieci. Jeżeli nawet nie w swoich klinikach to w klinikach
prowadzonych przez swoich kolegów. W zamian zatrudniają ich potomstwo. Konkursy
na stanowiska to fikcja. Żadne inne czynniki poza pochodzeniem nie mają
znaczenia przy zatrudnianiu. Następnie cała klinika lub katedra pracuje na
dorobek takich delikwentów, żeby ich szybko wyhabilitować. Najlepszą formą
kariery dla człowieka, który nie urodził się w rodzinie z akademickimi
tradycjami jest odpowiednie małżeństwo. Dobrym przykładem tego stanu rzeczy jest
pewien pan doktor, a w maju br. dr hab. z ICZMP. Wielu pracowało aby w wieku
niespełna 30 lat być dr hab. w specjalności zabiegowej.

[alba.alba]

Ano widzisz, u nas w kraju najważniejsze są seksafery, a nie rodzinne rozdawnictwo stanowisk publicznych. Dziwię się, że do tej pory nikt się tym na poważnie nie zajął. Dlaczego ta publikacja nie wywołała większego rozgłosu?

[med_doc]

Czy nie sądzicie, że właśnie nepotyzm i w związku brak szans na rozwój jest
główną przyczyną emigracji naukowców z Polski? Niskie zarobki to czynnik ważny,
ale dodatkowy?

[pr0fes0r]

Jakby były pieniądze, emigracja byłaby znacznie mniejsza; nepotyzm nie jest aż
tak rozpowszechniony, jak twierdzą niektóre media. W niektórych branżach
emigracja ma podłoże czysto naukowe - w Polsce z braku finansów nie można
pewnych kierunków badawczych rozwijać. Wielu młodych ludzi rezygnuje z kariery
naukowej w Polsce nie przez nepotyzm, ale wskutek niechęci do życia na nędznej
pensji uczelnianej i chałturzenia po godzinach w celu zapewnienia rodzinie życia
na przyzwoitym poziomie. Osobiście gdybym nie chałturzył na drugim etacie,
zapewne też bym miał ochotę pieprznąć tę całą imprezę w cholerę. Nie jestem tym
zachwycony, ale takie są realia.

[med_doc]

Nie zgadzam się z pr0fes0rem. Na emigrację polskich naukowców składa się wiele
czynników. Finansowanie nauki i naukowców jest jednym z nich. Ale w mojej opinii
nie najważniejszym. Pensje są nędzne, ale dorabiając można siebie i rodzinę
utrzymać. Finansowanie badań jest żałosne, ale można je przeprowadzać
przynajmniej w ograniczonym zakresie. Oczywiście nie ma co marzyć o publikacji w
Nature...
Jednak największą frustrację powoduje nepotyzm. Rodziny profesorskie zawsze
dostaną grant czy inne dofinansowanie. Ponadto ludzie z takich rodzin mają etat
uczelniany plus dodatkowo kilka połówek etatów w innych miejscach na uczelni lub
instytucjach naukowych. Podczas gdy wielu zdolnych wyjeżdża , bo nie udaje się
im załatwić nędznego etatu.
o skali nepotyzmu można się przekonać przeglądając www.umed.lodz.pl
i zatrudnienie w poszczególnych jednostkach. 70% ludzi to rodzina. Ponadto
uczelnia ta wydaje co pewien czas publikację pt. Profesorowie i docenci AM/UM w
Łodzi. Gdy się przegląda poszczególne lata wydaje się , że tytuły dr hab. i
prof. dr hab. są dziedziczne.

[gagolek]

Jestem teraz za granica i nepotyzm nie ma nic z tym wspolnego!
Niskie place w Polsce tak.
Nie wiem jak jest na UM w Lodzi. Tam gdzie robilam doktorat, corka
pani profesor na studiach doktoranckich to byl wyjatek! Przy czym
oczywiscie robila ten doktorat w zupelnie innym zakladzie, sama
pracowala na swoj dorobek naukowy i znajomosci nie przyspieszyly jej
obrony ani nie zlagodzily wymagan.
Malzenstwa,pracujace w tym samym instytucie to tez niezbyt czeste
zjawisko i ci ludzie nie sa zalezni od siebie sluzbowo. Nie
przypominam sobie tez takiego zajwiska z czasow studiow.

Owszem znam przypadki, ze maz i zona pracuja w tym samym miejscu i
wystepuje zaleznosc sluzbowa. Z tym , ze oprocz dwoch przypadkow z
Polski,ktore znam, sa to przypadkiz Austrii, USA, Francji, Niemiec.
NZawsze jednak to byl wyjatek! Nie kojarze uczelni jako firmy
rodzinnej.

[salzburg]

Tzw. nepotyzm w nauce ma i dobra stronę - wielkie rody uczonych np.
Estreicherów, Zollów, Kulów itd.
Byłoby to zjawisko naganne gdyby karierę robiły naukowe "O". Ale jeżeli tak jest
to w środowisku od razu wszyscy wiedzą. Najczęście kariery robia zdolne dzieci,
zdolnych rodziców. Choc zdarzają się wyjatki.

[gagolek]

nie mowiac juz o Piotrze i Marii Curi oraz ich corce Irenie:)
Zaleznosc sluzbowa osob blisko spokrewnionych jest naganna, nigdy
nie wiadomo co z tego wyniknie.

Ze swojego doswiadczenia jednak wiem, ze nie wiele osob decyduje sie
nawet na prace na rownoleglych stanowiskach nad tym samym
laboratorium. Po co przenosic problemy domowe do pracy i na odwrot.
No ale czepianie sie, ze dziecko profesora wybiera kariere naukowa w
podobnej dziedzinie to jednak przesada. Znam iles takich przypadkow
i z nepotyzmem nie mialo to nic wspolnego. Najczesciej juz
magisterium bylo robione w innej jednostce niz pracowal rodzic.
Owszem pod pewnym wzgledem takiej osobie bylo latwiej, bo chociazby
dostepna w domu biblioteka, ale tez i presja znacznie wieksza.

[babazgaga]

> nie mowiac juz o Piotrze i Marii Curi oraz ich corce Irenie:)

i jej mężu Fredericowi:)

Sie nam ośmiornica rozrasta

[pr0fes0r]

@med_doc: "Pensje są nędzne, ale dorabiając można siebie i rodzinę
utrzymać. Finansowanie badań jest żałosne, ale można je przeprowadzać
przynajmniej w ograniczonym zakresie. Oczywiście nie ma co marzyć o publikacji w
Nature..."

Może będzie brutalnie, ale w końcu mamy święta, czas radosny, co sobie będę
żałować. Chłopie (kobieto?) - jak możesz coś takiego pisać? Dorabiając można
rodzinę utrzymać, badania można przeprowadzić w ograniczonym zakresie... co to
za minimalizm, po cholerę komu taka nauka? Chodzi o to, żeby móc godnie żyć bez
konieczności dorabiania. Ja sobie życzę zarabiać na jednym etacie tyle, żebym
nie musiał co weekend chałturzyć na drugim 100 km od rodzinnego miasta tylko po
to, by uniknąć dylematu typu "kino z kobietą czy nowa książka", "wakacje z
rodziną w Ustce czy konferencja w Anglii" - i wierz mi, naprawdę nie oczekuję
kosmicznych pieniędzy, a czas marnowany na dojazdy i nauczanie miłych, ale
zdecydowanie mniej zdolnych studentów bez wahania poświęciłbym na pracę naukową.
A ja psiakrew mam dobrze, mam pensję i pensum samodzielnego - co mają powiedzieć
adiunkci i doktoranci, którym uczciwe zarobki i koncentracja na badaniach na
starcie samodzielnej kariery naukowej są po prostu niezbędne?

Badania w zakresie podstawowym - to już lepiej rzeczywiście dać sobie spokój z
nauką niż pogodzić się z tym, że nigdy nie zrobi się niczego oryginalnego, bo w
Polsce nie ma pieniędzy na naukę. To Wy powinniście najgłośniej krzyczeć, że
potrzebna jest rzeczywista, a nie pozorna reforma finansowania nauki w Polsce,
że poczuciem misji nie nakarmicie dzieci, a gonitwa z etatu na etat zabiera Wam
najważniejsze lata życia.

Nie wiem jak Ty, ale ja nadal marzę o publikacji w Nature, i to chociaż jestem
humanistą, a takich tam publikują od wielkiego święta.

[alba.alba]

salzburg napisał:

> Tzw. nepotyzm w nauce ma i dobra stronę - wielkie rody uczonych np.
> Estreicherów, Zollów, Kulów itd.

So jung und schon Zoll...

[luisapaserinni]

No dobrze, a co wobec tego ze zdolnymi (lub chociazby nadajacymi
sie), którzy w loterii przed (swoim własnym) poczęciem wylosowali
rodziców nie tylko z rodziny nie-akademickiej, ale także z klasy
niższej wobec klasy średniej? Mają skonczyć jak jakiś Janko Muzykant?
I czy ci ktorzy dostali cos za darmo - nie tylko plecy, ale chocby i
własny pokoj, biurko, komputer i biblioteczke do pracy oddadza
Jankom cos w zamian? /pyt.ret./ Reasumujac: urodziłes sie w rodzinie
gornika i jako gornik pracowac bedziesz! i twoje syny tez! i wnuki!

ja już nie mam na to siły

[flamengista]

Kiedyś mnie to denerwowało, teraz już nie.

Kiedyś byłem oburzony, gdy dowiadywałem się że rektor jednej z częstochowskich
uczelni zatrudnia w swoim instytucie całą swoją rodzinę, a synową nawet promuje
na doktora. Albo że u mnie na uczelni jeden z profesorów zatrudnia w swojej
katedrze syna z synową.

Teraz szkoda mi na to nerwów. Sprawa jest oczywista. To powinno być zabronione i
tyle. Trzeba wprowadzić odpowiednie regulacje prawne. Póki ich nie będzie, nie
ma co się emocjonować. Bo nepotyzm był, jest i będzie.

[salzburg]

Cóż - pewnie takie przypadki się zdarzają. Sam znam przypadek adiunkta i
kierownika katedry o tym samym nazwisku. Mnie to jednak nie oburza. Po pierwsze
dlatego, że w jego przypadku oceny dokonuje dyrektor instytutu, i przede
wszystkim chłopak jest bardzo zdolny. Nikomu nie przyjdzie nawet do głowy
sadzić, że zawdzięcza coś nazwisku szefa (wręcz przeciwnie wszyscy od niego dużo
więcej oczekują, bo nosi nazwisko, które w nauce coś znaczy).

[alba.alba]

salzburg napisał:
> Cóż - pewnie takie przypadki się zdarzają. Sam znam przypadek adiunkta i
> kierownika katedry o tym samym nazwisku. Mnie to jednak nie oburza. Po pierwsze
> dlatego, że w jego przypadku oceny dokonuje dyrektor instytutu, i przede
> wszystkim chłopak jest bardzo zdolny.

Tylko widzisz, nie on jeden jest zdolny. Ilu zdolnych ludzi nigdy nie rozwinie skrzydeł tylko dlatego, że nie ma rodziców profesorów? Może był ktoś zdolniejszy od niego, a jednak został zdyskwalifikowany tylko dlatego, że etat został zaklepany dla dziecka profesora?

I to wszystko się dzieje wtedy, gdy w mediach mówi się o wyrównywaniu szans edukacyjnych (między mieszkańcami wsi i miast na przykład). Jakie to wyrównywanie szans, jak i tak największe szanse ma zawsze rodzina. Hipokryzja.

[pr0fes0r]

Skąd wiesz, że (i) "został zaklepany", (ii) "największe szanse ma zawsze
rodzina"? Spróbuj napisać coś bez uogólnień (ii) i zakładania z góry
prawdziwości stawianej przez Ciebie tezy (i), a zobaczysz, o ile łatwiej się
wtedy dyskutuje.

co to za argument?

[flamengista]

Po pierwsze - to w ogóle nie powinno się zdarzyć. Nawet jeśli ojciec zatrudnił
25-letniego syna po MIT, z 50 publikacjami na LF. To jest sytuacja dwuznaczna,
jakiej szanująca się uczelnia musi unikać.

Po drugie - znam co najmniej kilku pociotków, którzy są "zdolni inaczej".
Wiedząc, że mają koneksje czują się bezkarni i zachowują się skandalicznie. W
sprawie jednej takiej osoby poszła cała delegacja szanowanych pracowników
naukowych do rektora, oświadczając że delikwent nie nadaje się do pracy. Mimo to
przedłużono z nim umowę. Po jakimś czasie przeniesiono go karnie do innej
katedry, bo psuł atmosferę. Tzn. nic nie robił, nie wykonywał poleceń szefa, nie
brał zajęć, unikał konsultacji etc.

To był ekstremalny przypadek, ale znam sporo podobnych, choć mniej
przerażających. A ten ekstremalny delikwent prawdopodobnie zrobi doktorat,
habilitację i zostanie na uczelni do emerytury.

po co te uogólnineia

[salzburg]

Mamy inne zdanie w tej materii - z moich doświadczeń jest inaczej. Osoby noszące
dobre nazwisko starają sie nie stwarzać cienia podejrzenia,ze są inaczej lepiej
traktowane - po prostu nobles oblige. Choć mogą zdarzyć się wyjatki.
To co opisałes ze zwolnieniem pracownika "pociota" równie dobrze może dotyczyc
kazdego innego pracownika. Spróbuj zwolnic jakiegos pracownika przed upływem 8
lat przed doktoratem i 9 lat przed habilitacją. Mianowani są praktycznie nie do
ruszenia.

to nie uogólnienia

[flamengista]

To konkretne przypadki, ale przecież nie piszę że to jest regułą.

Dla przeciwwagi - mam kolegę, który jest synem dziekana (swoją drogą, z innego
wydziału i katedry). Bardzo ciężko pracuje, ma mnóstwo wartościowych publikacji.

Ale moim zdaniem w ogóle nie powinno się zatrudniać synów/córek profesorów na
tej samej uczelni.

obserwuję chwilami coś odwrotnego...

[autumna]

W każdym razie na kierunkach technicznych, po których jest praca na wolnym rynku, i to dobrze płatna.
Dla "pociotków" uczelnia to ostatnie miejsce, gdzie chcieliby pracować. A to dlatego, że w przeciwieństwie do osób, które uczelnię znają tylko od strony studiów i na doktorat idą z głową pełną ideałów - ci od krewnych już wiedzą, ile tam się zarabia i jaki feudalizm panuje.

[paradygmat.poznawczy]

autumna napisała:

> W każdym razie na kierunkach technicznych, po których jest praca na wolnym rynk
> u, i to dobrze płatna.

Potwierdzam w całości, dosyć dużo dzieci naszych pracowników wybrało ten sam
kierunek, co rodzice, ale nie palą sie do pracy na uczelni. Rodzice raczej
pomagają im znaleźć pracę w przemyśle wykorzystując swoje kontakty.

Nie zawsze jest tak jak wygląda.

[joannah31]

Na ostatnim roku studiów wyszłam za mąż za dr na etacie z mojego
wydziału.Nazwisko mam podwójne. Zdałam egz. na doktoranckie prazd
komisją - 12 osób, przyjęli mnie bez stypendium. W międzyczasie mąż
zrobił hab. i zasiada w radzie wydziału i radzie instytutu. Jeżeli
ktoś myśli, że mam jakieś fory, to się grubo myli. Po pierwsze
zawsze muszę udowadniać, że nie jestem tylko żoną swojego męża, a po
drugie nie mogę pisać głupot (nauki humaistyczne studiuję) żeby nie
poszło też na jego konto.
Mój promotor wymaga ode mnie o wiele więcej, stosując słuszną
taktykę, że jesteśmy na "podwójnym cenzurowanym".
Nie zawsze to samo nazwisko oznacza nepotyzm.
Czasami sprawa jest bardziej skomplikowana i zastanówcie się proszę,
zanim osądzicie od czci i wiary jakąś żonę.

Nikt nie osądza

[flamengista]

Sprawa jest jasna. Wg. cywilizowanych standardów nie powinnaś zostać po
doktoracie zatrudniona na uczelni, na której pracuje twój mąż. Koniec, kropka.

Na studia doktoranckie - proszę bardzo, z resztą nie można Ci tego zabronić bo
to chyba sprzeczne z konstytucją. Natomiast zatrudnianie to co innego.

[pr0fes0r]

Na zachodzie, a zwłaszcza w USA 90% przepisów antynepotycznych (?) padło w
latach 70. i 80. jako dyskryminujące, zwłaszcza kobiety - związki rodzinne
oddzielono od wartości poszczególnych kandydatów i amerykańska nauka od tego nie
padła. Mało tego, ostatnio zaczyna się mówić o tzw. "affirmative nepotism", o,
poczytajcie sobie dzisiejszy NYT:

(Linka nie mogę wkleć, więc guglnijcie frazę "Practice Nepotism, But Affirmatively")

Przy czym wracamy do oczywistego punktu wyjścia - reformy systemu, które
nieodzownym elementem byłoby wymuszenie na uczelniach obiektywnej i bezwzględnej
oceny pracy naukowej ich pracowników. Gdy ta zostanie wprowadzona, zniknie i
wspieranie nieudanych krewnych i znajomych królika, i wiele innych bolączek.
Nepotyzm w wydaniu polskim to klasyczny objaw, a nie przyczyna choroby. Leczenie
objawowe dostarcza dużo rozrywki lekarzom, ale co do jego długoterminowej
skuteczności byłbym skłonny polemizować.

[pr0fes0r]

Edit - oczywiście artykuł nie jest z dzisiejszego NYT, jeszcze mi świąteczny
cholesterol oczy przesłania.

[alba.alba]

flamengista napisał:

> Sprawa jest jasna. Wg. cywilizowanych standardów nie powinnaś zostać po
> doktoracie zatrudniona na uczelni, na której pracuje twój mąż. Koniec, kropka.

Święta prawda. Ale widzisz, najpierw kobiety pchają się do pracy u boku męża, a później mają pretensje, że "nie chcą być oceniane przez pryzmat męża".
Joanno, bronił ci kto szukać pracy gdzie indziej, skoro jesteś taka świetna, za jaką się uważasz?

Kwestia nepotyzmu akademickiego powinna być wyraźnie uregulowana ustawą. I mam nadzieję, że się tego kiedyś doczekamy.

Nikt nie osądza

[joannah31]

A dlaczego nie miałabym szukać jej właśnie tam?
Dlaczego z założenia jestem gorsza, bo mam znane - drugie- nazwisko?
Wydaje mi się, że jest to zwykła dyskryminacja, łatwa do obalenia w
sądzie.
Nepotyzm jest przypadłością, która nie ogranicza się do więzów krwi,
wystarczy, że jakiś dziekan faworyzuje doktoranta, bo przyjaźni się
z jego rodziną, i co to nie jest nepotyzm?
Zawsze jednak pozostaje mi krwawy rozwód w obliczu całej rady
wydziału. A ci którzy mają znanych rodziców mogą pójść w ślady Papki
Morozowa!
Howg!

ta dyskusja jest bez sensu

[flamengista]

Pr0fesor miał rację. To nie nepotyzm jest problemem, on jest pochodną chorego
systemu nauki polskiej.

[dusia_dusia]

> Nepotyzm jest przypadłością, która nie ogranicza się do więzów krwi,
> wystarczy, że jakiś dziekan faworyzuje doktoranta, bo przyjaźni się
> z jego rodziną, i co to nie jest nepotyzm?

Wydaje mi się, że to właśnie stwierdzenie najcelniej podsumowuje całą tę
dyskusję. Chodzi nam przecież o to, żeby na uczelniach pracowały osoby, które
mają predyspozycje naukowe, a nie czyiś kiepscy protegowani - niezależnie od
tego, czy są krewnymi/małżonkami kogośtam, czy oczkiem w głowie wpływowego
promotora. Wymaganie, żeby małżonek/nka pracował na innej uczelni, może moim
zdaniem skomplikować życie rodzinne, czy naprawdę nie istnieją inne metody, by
wyeliminować możliwości nieuczciwej "rodzinnej pomocy"?

[joannah31]

To fajne są te "cywilizowane standardy", które nie będą brały pod
uwagę moich osiągnięć zawodowych, tylko fakt z kim tworzę podstawową
komórkę społeczną.
Jak dalej będziemy się kierować TAK IDIOTYCZNYM sposobem myślenia,
to długo jeszcze nie zejdziemy z drzewa.

wyobraź sobie

[flamengista]

1. 40-letnią profesor belwederską, której karierę holuje 75-letni mąż, Wybitny
Naukowiec. Ona była jego studentką. Kobieta słynie z mnóstwa publikacji,
większość to tłumaczenia podpisane jej nazwiskiem (taki eufemizm na plagiat).
2. Upierdliwego g.wniarza, który nic się nie uczy a nie da się go wyrzucić ze
studiów bo jest synem rektora.
3. Wariata-histeryka, którego mimo poważnych przesłanek (fatalny dydaktyk,
konfliktowy, zero postępów w pracy naukowej, zero pracy organizacyjnej + fatalne
wyniki oceniania okresowego) nie da się zwolnić, bo "jest w pakiecie" z panią
profesor, jego konkubentką.

To tylko parę przykładów. Jeśli to nazywasz cywilizowanymi standardami, to nie
mamy o czym rozmawiać.

Nie wiem z resztą, po co się tak denerwujesz. Przecież w naszym systemie nic ci
nie grozi, zatrudnianie krewnych jest normą, nie wyjątkiem. Nie łamiesz prawa.

[niewyspany77]

> Nie wiem z resztą, po co się tak denerwujesz.

Fla, a Ty bys sie nie burzyl jakby Ci co jakis czas ktos wytykal ze jestes
"synkiem profesora"? Tym bardziej ze jestes? Czy sama koniecznosc tlumaczenia w
koleczko i udowadniania ze to nie tatus popycha kariere nie bylaby wkur* po
jakims czasie?

[alba.alba]

niewyspany77 napisał:
> Fla, a Ty bys sie nie burzyl jakby Ci co jakis czas ktos wytykal ze jestes
> "synkiem profesora"? Tym bardziej ze jestes? Czy sama koniecznosc tlumaczenia w
> koleczko i udowadniania ze to nie tatus popycha kariere nie bylaby wkur* po
> jakims czasie?

Zastanawiające, że dzieci profesorów często wybierają tę samą dziedzinę nauki, co ich rodzice. Czyżby właśnie dlatego, że liczą iż będzie im łatwiej rozwinąć skrzydła? Jest przecież tyle innych profesji. Do wyboru, do koloru. Cóż za zbieg okoliczności, że akurat wybierają tę samą działkę co ich rodzice. W pewnym sensie idą na łatwiznę, a później się oburzają, jak się ich postrzega przez pryzmat rodziców.

Ja uważam, że jeżeli takie dziecko już koniecznie musi wybierać tę samą działkę, to niech jedzie studiować do innego miasta, tam niech się stara o doktorat i etat na normalnych zasadach, bez oznajmiania komukolwiek, że jest dzieckiem profesora. Do swoich koneksji rodzinnych niech się nie przyznaje, nikt się o tym nie dowie, dopóki sam delikwent tego nie powie. Nawet jak już ktoś zapyta wprost: "Czy jest pan/pani synem/córką X?" można odpowiedzieć: "To tylko zbieżność nazwisk", co w przypadku różnych miast brzmi dość wiarygodnie. Wtedy nie będzie się narażał na zarzut, że jest dzieckiem profesora.

[gagolek]

> Zastanawiające, że dzieci profesorów często wybierają tę samą
dziedzinę nauki, co ich rodzice.

Jakies dane statystyczne mozesz podac? Czy tak z wlasnych obserwacji
Bo dzieci znajomych wybieraja bardzo rozne profesje. Owszem zdarza
sie, ze jest to rowniez kariera naukowa w dziedzinie pokrewnej, ale
czesto w dosc odleglej od zainteresowan rodzicow. Nie spotkalam sie
tez z dzieckiem profesora, ktore obwieszcza wszystkim, kim jest jego
rodzic. Byloby to jednak dosc idiotyczne, jesli takie dziecko
zaprzeczaloby, pytane o powiazania rodzinne i zaprzeczalo faktom.

[mmaupa]

No rzeczywiscie, zastanawiajace. Jesli ktos wychowal sie wsrod np.
mikrobiologow, byl zabierany jeszcze jako dziecko na zbieranie probek w terenie,
jest obeznany w srodowisku, a przy okazji od malego go fascynuje temat to
powinien sie i tak wybrac na historie sztuki, bo mu alba zabrania studiowac
"rodzinnego" kierunku.

A jesli dzialka jest dosc waska i zajmuje sie nia jeden instytut w kraju? A
jesli ktos sie nie nazywa Kowalski tylko np. Pierdziszczykiewicz - czy dalej ma
sie wypierac ojca i matki i markowac "zbieznosc nazwisk" z tymi
Pierdziszczykiewiczami od jedynego na swiecie studium mikrobow z lewego ucha
bialowieskiego zubra?

Dobilas mnie tym zatajaniem pochodzenia, naprawde. Fajnie to bedzie jak sie
kiedys wyda.

[gagolek]

No coz jak pan Pierdziszczykiewicz senior uslyszy hisotrie o tym jak
jest sklocony z synem, bedzie bardzo szczesliwy.

[alba.alba]

mmaupa napisała:
> No rzeczywiscie, zastanawiajace. Jesli ktos wychowal sie wsrod np.
> mikrobiologow, byl zabierany jeszcze jako dziecko na zbieranie probek w terenie
> ,
> jest obeznany w srodowisku, a przy okazji od malego go fascynuje temat to
> powinien sie i tak wybrac na historie sztuki, bo mu alba zabrania studiowac
> "rodzinnego" kierunku.

Jak od dziecka zbierał próbki to powinno mu to zbrzydnąć. A oprócz historii sztuki jest jeszcze wiele innych kierunków, w których też można zbierać próbki.

> Dobilas mnie tym zatajaniem pochodzenia, naprawde. Fajnie to bedzie jak sie
> kiedys wyda.

W jaki sposób się wyda? Ktoś mu będzie kazał do publikacji dołączyć akt urodzenia, czy co? Albo jeszcze lepiej - ktoś mu będzie kazał przeprowadzić badania genetyczne?

[mmaupa]

Rozumiem ze jesli twoje dziecko zechce studiowac prawo, to sie Rejtanem polozysz
w drzwiach uczelni i zabronisz skladania papierow. Niech znajdzie inne
zainteresowania. A jesli juz jakims cudem sie na to prawo dostanie, to zerwiesz
z nim kontakty i zmienisz mu nazwisko - zeby mu przypadkiem nie zepsuc kariery.

nie burzę się

[flamengista]

Jestem synem profesora. Z jedną drobną różnicą. A właściwie dwiema:
1. Pracuję w innej dziedzinie
2. Pracuję na innej uczelni

Praktycznie cała moja rodzina to pracownicy akademiccy, ale wyobraź sobie że
KAŻDY pracował na innej uczelni/w innym instytucie badawczym.

A więc da się;) Co więcej, wystarczyło by żeby ludzie nie pracowali na tym samym
wydziale. Uczelnia mogła by być ta sama.

[niewyspany77]

Chlopie, ja to wiem ;) Mi chodzi o to, ze jakbys mial sie tlumaczyc z tego n-ty
raz to mysle ze w koncu przestaje byc to fajne a wrecz zaczyna "napinac zylke".
Nepotyzm jest zly, ale jesli syn ma dorobek, nawet jesli pracuje "pod ojcem" to
za co go karac? Ty chyba dobrze wiesz, ze mozna procowac w jedym zakladzie a
miec calkowicie inne zainteresowania i publikacje niz koledzy.

Uczepiliscie sie nepotyzmu jak rzep, a moim zdaniem wiecej szkodzi chow wsobny.

[joannah31]

Flamengisto, a co ja napisałam? Napisałam, jak byk, że nie chcę
być "z mężem w pakiecie", że chcę być postrzegana przez pryzmat
osiągnięć zawodowych, bo moje życie prywatne jest jak sama nazwa
wskazuje, prywatne.
To ty wspomniałeś o "cywilizowanych standardach", które ja wyśmiałam
jako idiotyczne.
I denerwuję się, bo wariata-histeryka, "panią profesor od plagiatów"
czy upierdliwego gówniarza można mieć na każdym wydziale,niezależnie
od tego czy jest z kimś spokrewniony czy nie.
Może mieć po prostu niezłe plecy.

paradoks

[alba.alba]

W naszym kraju jak ktoś zatrudni za publiczne pieniądze zupełnie obcą panią (tyle że nimfomankę) - afera na cały kraj. A jak ktoś zatrudni za publiczne pieniądze własną żonę (z którą przecież też sypia) - cicho sza...

paradoks

[joannah31]

No cóż, trzeba perspektywicznie podchodzić do tego z kim się wchodzi
w kontakty cielesne :-P

Joanna i inni nie mają racji. Przykład UM w Łodzi

[rupertor]

Zwolennicy teorii "nobles oblige" są w błędzie lub ich pozycja w uczelni wynika
z układów rodzinnych.
Zgadzam się z med_doc. Wydaje mi się nawet, że pracujemy na tej samej uczelni -
UM w Łodzi. Rzeczywiście uniwersytet ten to zbiór rodzin, tworzących księstwa
udzielne. O ile zatrudnianie rodziny we własnym zakładzie, klinice, katedrze
jest rzadkie to przyjmowanie do pracy dziecka kolegi profesora jest notoryczne.
Osoba z koneksjami otrzymuje po kilka części etatu w różnych miejscach, pracując
tylko w jednym. Nie muszę pisać, ze osoby takie są dopisywane do artykułów
naukowych często jako 1. autorzy. Żal pisać , jaki poziom reprezentują te osoby.

Recenzje

[salzburg]

Nie jest zbyt twórcze pisanie, że inni reprezentują pożal się Boże nędzny
poziom. Bo to oczywiście forumowicze zweryfikowac nie mogą. Miałoby to sens
gdyby krytykujacy napisał recenzję ich artykułów i ksiązek. To o wiele lepsze
niż na forum obwieszczac "Kowalski jest naukowe 0", w domysle ja jestem super
wybitny.

[gagolek]

a moze problemem jest to, ze jest to Uniwersytet MEDYCZNY?
Artykul, od ktorego sie wszystko zaczelo, tez dotyczyl Wydzialu
Medycyny.
Ja jakos nie zauwazylam, ze brak znajomosci czy koneksji rodzinnych
byl duza przeszkoda w mojej karierze. Mam sporo znajomych juz po
doktoracie, ktorzy tez na wsparcie mamy, taty czy cioci nie mogli
liczyc i jakos niezle sobie radza. Jak juz wspomnialam, jedna corka
pani profesor na ponad setke doktorantow i 3 czy 4 malzenstwa (nie
pozostajace ze soba w zaleznosci sluzbowej) na caly instytut chyba
nie swiadczy nepotyzmie.
Z czyms takim jak dopisywanie kogos po znajomosci do artykulow
naukowych tez sie nie spotkalam i w glowie mi sie to nie miesci.

No i co z tego

[sammy456]

Jestem z rodziny profesorskiej. I robię doktorat w innej katedrze niż pracuje
mój ojciec zwykły profesor. Nie miałem problemów żeby dostać się na doktorat.
Mam stypendium i jeszcze część etatu. Dostałem również grant. Pracuję na uczelni
medycznej. Spełniam więc kryteria nepotyzmu krzykaczy z forum . Ale mam to
gdzieś. Przez wiele lat polska inteligencja była gnębiona i trzeba ją wreszcie
odbudować. Poza tym byle polityk wprowadza swoich pociotków do spółek i urzędów
więc kilkoro osób z rodziny na uniwersytecie to najmniejszy problem tego kraju.
Być może mam łatwiej , bo wielu profesorów znam z imienin rodziców, ale u mnie w
katedrze pracuje osoba bez żadnych koneksji, ma duże osiągnięcia, granty ,
stypendia itp. Jeżeli ktos jest dobry to się przebije zawsze.
Radzę się zająć robieniem nauki a nie beznadziejnymi dyskusjami o rodzinach na
uczelniach.

[rupertor]

Pojechałeś po bandzie....

[bumcykcyk2]

sammy456 napisał:

> Jeżeli ktos jest dobry to się przebije zawsze.

pierdu pierdu

nie ośmieszaj się kolego podobnymi farmazonami

> Radzę się zająć robieniem nauki a nie beznadziejnymi dyskusjami o
> rodzinach na uczelniach.

Jak to było? "Literaci do pióra, studenci do nauki"?! Pozdrowienia od tow.
Wiesława!

[flamengista]

Tak, świetny argument.

W takim razie skoro niektórzy politycy i urzędnicy kradną (stereotyp jest taki,
że kradną i biorą łapówki niemal wszyscy) - to mały plagiacik też nie jest czymś
nagannym... W końcu czemu pracujący na uniwersytetach mają być gorsi od innych!

Fajnie chcesz odbudować polską inteligencję, nie powiem.

Polska inteligencja była swego czasu elitą, bo stawiała sobie wyższe wymagania
(w tym i etyczne), niż reszta społeczeństwa.

[joannah31]

Flamengisto, chyba się zagalopowałeś, nigdzie nie widzę we wpisie
kolegi nawet cienia stwierdzenia, że ZAMIERZA popełniać plagiaty...

nie zagalopowałem się

[flamengista]

Ale skoro ktoś pisze coś w tym stylu:

jestem synem profesora i dzięki znajomościom pracuję na tej samej uczelni i mam
tez z tego powodu dodatkowe profity, ale to żaden problem bo przecież w urzędach
i gdzie indziej też tak robią...

to zwracam tylko uprzejmie uwagę, że "gdzie indziej" też kradną.

Co więcej, bywały i takie uczelnie - całkiem niedawno - których naukowcy
tworzyli ciekawe teorie n/t konieczności eksterminacji innej grupy etnicznej
(Ruanda). Realizowane niestety w praktyce.

Jeśli z takimi się porównamy, wszystkie mankamenty Nauki Polskiej zdają się
błachostkami, nie ma o czym mówić!

Problem w tym, że jeśli Kolega mówi o konieczności odbudowania warstwy
społecznej zwanej inteligencją - to należy pamiętać, że w etosie polskiego
inteligenta raczej nie mieszczą się takie postawy jak:
- kradzięż;
- oszustwo;
- bylejakość;
- i nepotyzm również.

[gabik75]

syty głodnego nie zrozumie...przeczytałam Twoją wypowiedź, najpierw
podniosło mi się lekko ciśnienie, a potem przyszła do głowy
sentencja - o głodzie itp. Oczywiście, że spełniasz kryteria
nepotyzmu, oczywiście i to nie podlega właściwie żadnej dyskusji,
ale ta naiwność? "że ktoś jest dobry i zawsze..."? no i te rady w
stylu tow. Wiesława to już naprawdę złośliwość z Twojej strony. Nie
rozumiesz prostej sprawy - "robienie nauki" jak to nazywasz wymaga
warunków, a te warunki niekiedy daje praca na uczelni, problemem
jest to,że dostanie się na państwową uczelnię dla wielu z nas
graniczy z cudem. Nie rozumiesz też, że owe "beznadziejne dyskusje"
są efektem "walenia głową w ścianę nepotyzmu" i własnej bezradności.

Populizm i tyle, szkoda czasu na takie dyskusje

[krysiulka]

"Radzę się zająć robieniem nauki a nie beznadziejnymi dyskusjami o rodzinach na
uczelniach."

Doktorzy, doktoranci! Napisaliście już 70 postów w sprawie, na którą póki co,
kompletnie nie macie wpływu. Jedyny skutek Waszego działania to zajmowanie
przestrzeni dyskowej w IBM-owskich hurtowniach danych Gazety Wyborczej.

Pytam więc: JEST SENS brania udziału w populistycznej dyskusji?

Ilu z Was siedziało na forum, zamiast realnie pracować nad jakością polskiej nauki?

A może milej jednak, zamiast tracić czas, poczytać książkę? Przygotować się do
zajęć? Albo machnąć jakąś publikacyjkę do "Nature", "Betonu i Cementu" albo
innego "Ziemniaka Polskiego"?

złote usta forum

[flamengista]

Ok, przekonałaś mnie. W zasadzie najlepiej zamknąć to forum - już teraz. Co ja
mówię, najlepiej zamknąć wszystkie fora na GW. W końcu na większości z nich
toczą się bezprzedmiotowe i do niczego nie prowadzące dyskusje...

Krysiu droga, czy nie rozumiesz że forum to rodzaj rozrywki i w zasadzie
niewiele więcej? Chyba za dużo oczekujesz od DOKTORANTÓW;)

[niewyspany77]

krysiulka napisała:

> Ilu z Was siedziało na forum, zamiast realnie pracować nad jakością polskiej na
> uki?

KOlezanko! Ja w watku obok pisze Projekt Reformy Nauki Polskiej. Niech kolezanka
ma na uwadze, ze niektorzy jednak pracuja nad jakoscia Nauki Polskiej *na* forum!

[alba.alba]

sammy456 napisał:
> Poza tym byle polityk wprowadza swoich pociotków do spółek i urzędów
> więc kilkoro osób z rodziny na uniwersytecie to najmniejszy problem tego kraju.

Niska argumentacja z gatunku: skoro inni przechodzą na czerwonym świetle, to ja też mogę...

> więc kilkoro osób z rodziny na uniwersytecie to najmniejszy problem tego kraju.
> Być może mam łatwiej , bo wielu profesorów znam z imienin rodziców, ale u mnie
> w
> katedrze pracuje osoba bez żadnych koneksji, ma duże osiągnięcia, granty ,
> stypendia itp. Jeżeli ktos jest dobry to się przebije zawsze.

Moim zdaniem do końca życia będziesz skazany na uśmieszki poza plecami: ten to dostał pracę z nominacji rodzinnej. Te uśmieszki będą ze strony tych bez koneksji rodzinnych, których - jak sam mówisz - na twoim wydziale jest na szczęście większość. Pozdrawiam przy okazji tych, którzy potrafią się przebić bez żadnych znajomości! Dla nich mam największy szacunek!

Usmieszki

[salzburg]

Będzie obiektem usmieszków jezeli bedzie słaby. Jezeli bedzie dobry to mu
nazwisko nie zaszkodzi (ani nie pomoze). Tak samo beda obiektem usmieszkow
slabi, przyjecie w bez tak zwanego nazwiska.
Poza wszystkim w uczelni zatrudniającej np. 650 osob to powtarzających się
nazwisk moze byc 1%. To jednak na pewno nie jest bariera utrudnaijaca podjecie
pracy naprawde zdolnym i zdeterminowanym.

[alba.alba]

salzburg napisał:

> Będzie obiektem usmieszków jezeli bedzie słaby. Jezeli bedzie dobry to mu
> nazwisko nie zaszkodzi (ani nie pomoze).

Mylisz się. Jak będzie dobry, to też będzie obiektem uśmieszków, bo ludzie będą mówili - ja jakbym miał ojca/matkę profesora, to też bym był dobry. Rodzic pomoże w pisaniu artykułów, to i publikacji będzie więcej, mrugnie do kolegi oczkiem, żeby napisał dziecku dobrą recenzję, załatwi więcej środków na badania itd.

> Poza wszystkim w uczelni zatrudniającej np. 650 osob to powtarzających się
> nazwisk moze byc 1%.

A to co? Robiłeś statystyki?! Twórczość własna, tak na oko? A jeśli nie robiłeś statystyk, to może podasz źródło? Bo nie chcę rozmawiać o liczbach z księżyca. Poza tym z przytoczonego przeze mnie artykułu we wstępie wątku na pewno nie wynika, żeby to było 1%.

[gagolek]

artykul przez ciebie przytoczony dotyczy bardzo konkretnego
wydzialu a nie calego srodowiska akademickiego czy nawet tejze
uczelni! Zatem moze sama podasz statystyki.
W instytucie gdzie robilam doktorat w Polsce dzieci profesorow,
ktore pracowaly w tej samej dziedzinie co rodzic, stanowily
spokojnie ponizej 1 %.

Natomiast co do usmieszkow, nie ma jak to mierny naukowiec tlumaczy
sobie i innym, ze jakby mial rodzicow profesorow to tez by swietnie
publikowal. No coz to na pewno budzi politowanie.

[niewyspany77]

Ty sie nie smiej.

Nasz projekt Reformy Nauki Polskiej zaklada, by kazdy mial rodzicow ze stopniem
naukowym. Wtedy wszyscy beda publikowali znakomicie!

[salzburg]

To ty sie mylisz. Nie znasz widze srodowiska naukowego. Moze nie sa to same orly
ale od razu widomo, kto ma cos do powiedzenia a kto nie. O Tobie tez maja
wyrobione zdanie, nawet jezeli Ci przez grzecznosc tego nie mowia.
a co drugiej watpliwosci - to z autopsji.