konkursy, oferty, ogłoszenia

[dr-tka]

Zdaję sobie sprawę, że polski doktorant to osoba o dużym
samozaparciu i wytrwałości. Cechy te są przydatne nie tylko w czasie
studiów, ale i przy poszukiwaniu pracy (naukowej). Ale tak sobie
myślę, dlaczego znalezienie informacji o ogłoszonym konkursie na
pracownika naukowego wymaga przekopania się przez dziesiątki stron
uczelnianych. A na większości z nich nie ma nawet zakładki
pt. "praca". Tak jakby było oczywiste, że w tej instytucji o
ofertach pracy się nie informuje. Dlaczego w Anglii funkcjonuje taka
strona jak jobs.ac.uk a u nas w ogóle trudno mówić o "rynku pracy"
dla naukowców (nie tylko wykładowców, ale też badaczy (researcherów)
itd.) Dlaczego? (Tu wołam o pomstę do nieba...)

[niewyspany77]

banalne. bo konkursy sa pisane pod "konkretna osobe". Sam startowalem w dwoch, i
ze tak nieelegancko powiem, dupa. Bo ja nie wierze, ze spelniajac w 100%
wymagania w ogloszeniu konkursowym, "nie spelnialem warunkow formalnych". nie
sadze bym kiedykolwiek wiecej startowal do konkursu. Albo praca jest albo nie
ma, a tzw konkursy to mozna sobie gleboko w d* wsadzic.

[dr-tka]

Dla mnie po prostu zaskakujące jest, że przy dośc sporym
zainteresowaniu wyższą edukacją (co tym samym wiąże się z potrzebą
zatrudnienia większej ilości wykładowców) tak mało jest ogłoszeń o
konkursach na te stanowiska.

[adept_ltd]

hm, w rzeczywistości zainteresowanie edukacją jest coraz mniejsze, jeśli do tego
dodamy jeszcze zwiększenie pensum adiunkta... to niedługo na uczelniach
pracownicy będą zwalniani...

[mol22]

Często dlatego, że zajęcia na uczelniach X, Y i Z prowadzi znajomy z
uczelni W, a na uczelni W zaś jego znajomi z uczelni X, Y i Z +
wszelkie inne mutacje takich układów. I to nic, że ten lub owy nie
ma bladego pojęcia o zajęciach, które ma prowadzić - dostanie wykaz
tego, co ma niby zrobić. Potem na konferencjach zdarza się słyszeć
rozmowo-przechwałki na tematy: ile, gdzie, kto, za ile i czy jeszcze
by się gdzieś dało.
Przykład drugi - na wydziale humanistycznym jednego dnia historykowi
mówią, że potrzebują polonisty, zaś poloniście - że filologa.
A konkursy, jeśli się gdzieś pojawią (a taki jest podobno obowiązek
wszelkiego zatrudniania) są przeważnie ustawione - jak to już
zostało w tym wątku opisane.
Oczywiście nie generalizujmy - żyjmy ideałami i marzeniami. :)

[adept_ltd]

z tym pierwszym to nie do końca - uczelniom raczej opłaca się mieć pracownika na
I etacie.
problem obecnie jest chyba głównie związany z kiepską rotacją pracowników,
którzy nie wypełniają swoich obowiązków.

[brthz]

Mnie zastanawiam, że jest łatwo dostępna na UG podstrona z ofertami pracy dla
pracowników administracyjnych i obsługi, a prawie wcale nie pojawiają się tam
oferty dla pracowników naukowych. Wszystko idzie lewym torem, czyli niby
wywieszono ogłoszenie w instytucie, a informuje się znajomych, albo lepiej-
ustawia się konkurs i czasami dodatkowo dołączą jacyś przypadkowi naiwniacy.
Skandal i tyle!

[dr-tka]

W kontekscie powyzszych wypowiedzi, zaskakujacym wyjatkiem wydaje
sie przypadek jednej prawniczki z tego forum, ktora dostala prace
bez znajomosci, jeszcze tego samego dnia kiedy wyslala swoja oferte.

[adept_ltd]

w momencie, w którym uczelnia poszukuje specjalisty, a nie ma nikogo na oku,
pojawia się taka możliwość...

[r-kwadrat]

No tak i jeszcze trzeba wiedziec ze takie miejsce istnieje, czyli
tak dla zabicia czasu pojezdzic po uczelniach w miescie lub nawet
lepiej w calym kraju :) i odwiedzic konkretne instytuty. Tu sie
zgodze w UK tkie praktyki jak www.jobs.ac.uk są. Przeglądając strony
uniwersytetow w UK praktycznie wszedzie mozna odszukac
strone: "jobs" albo "vacancies". Niestety w Polsce nie stosuje sie
takich praktyk. Mało tego nawet w konkretnym instytucie ciezko
odnalesc jakiesz ogloszenie. Zobaczcie sobie drogie koleżanki i
koledzy taką stronke www.scit.wlv.ac.uk/ukinfo/index.php,
czemu jeszcze w Polsce nikt tego nie zrobil? A moze zrobil?
Generalnie jest bardzo ciezko o prace w edukacji na kazdym szczeblu.
Szukającym zycze szczescia i sukcesów. Sam tez najchetniej przeniosł
bym sie na uczelnie wyzszą ale niestety w moim "rejonie brak etatów.

Pozdrawiam serdecznie

[hatchet01]

dr-tka napisała:

> W kontekscie powyzszych wypowiedzi, zaskakujacym wyjatkiem wydaje sie (...)

Z uwagi na stylistykę wyżej cytowanej wypowiedzi, zaskakującym wydaje się brak
diakrytów. One aż się proszą! :)

|*02|)|20

[charioteer]

hatchet01 napisał:

> Z uwagi na stylistykę wyżej cytowanej wypowiedzi, zaskakującym wydaje się brak
> diakrytów. One aż się proszą! :)

Ech, znac filologa... Czepia sie i tyle.

Cos wam powiem. Znam dwa przypadki, kiedy rozne osoby staraly sie o prace na
prowincji, glownie z powodow rodzinnych. W obu przypadkach skutek wiadomy - nie.
Dlaczego? W jednej z tych instytucji nieformalna odpowiedz brzmiala - bo my o
tym panu nic nie wiemy. W drugim przypadku chodzilo prawdopodobnie o to, ze
polecala osoba z uniwersytetu X, a lepiej by bylo, gdyby polecala osoba z
uniwersytetu Y. To jest Polska wlasnie... Jak szukacie pracy w konkretnej
instytucji, to przede wszystkim trzeba sie prywatnymi kanalami dowiedziec, kto
tam pracuje i kto moglby oficjalnie lub nieoficjalnie zarekomendowac.

A poza tym, Adept ma racje - idzie niz i z praca na uczelniach bedzie coraz
bardziej krucho.

[nickwmig]

charioteer napisał:

> A poza tym, Adept ma racje - idzie niz i z praca na uczelniach
> bedzie coraz
> bardziej krucho.

Zależy na jakich uczelniach/kierunkach, bo chyba nie tam, gdzie jest
20 osób na miejsce. Prywatne komercyjne szkółki rzeczywiście mogą
odczuć niż.

A wracając do tematu, to czy naprawdę nie rozumiecie, że wyższa
uczelnia to nie miejsce, gdzie zatrudnia się ludzi z ulicy, żeby nie
powiedzieć: z łapanki? I że etat to sobie warto zaklepać przed
obroną doktoratu...

[niewyspany77]

Rozwin pojecie "zaklepac".

[nickwmig]

niewyspany77 napisał:

> Rozwin pojecie "zaklepac".

Pamiętam, jak ładnych parę lat temu rozmawiałem z człowiekiem ze
środowiska akademickiego (i to dosyć specyficznego, bo z WAT-u),
który podkreślał, że doktorat sens jest robić wtedy, gdy ma się -
cytuję - zaklepany etat na uczelni, gdyż w przeciwnym razie można
obudzić się z ręką w nocniku i do końca życia zadawać sobie
pytanie "Po co mi to było"?
I gdy czytam wpisy na niniejszym i tym drugim forum (dla ludzi po
doktoracie), utwierdzam się w przekonaniu, że pan doktor z WAT-u
miał rację. Bo potem sfrustrowani ludzie piszą o chowaniu doktoratu
do szuflady itp.

Gdyby kiedykolwiek doszło do obrony mojego doktoratu, "wymagałbym",
żeby zaoferowano mi zostanie na uczelni (tzn., gwoli ścisłości,
wymagałbym przed obroną, z odpowiednim wyprzedzeniem, żeby złożono
mi swego rodzaju ofertę implicite bądź explicite). Nawet gdybym po
uzyskaniu stopnia doktora odszedł z uczelni (np. z powodów
finansowych, co zresztą byłoby wielce prawdopodobne), chciałbym,
żeby to była moja decyzja podjęta z wyboru, a nie żeby moje
rozstanie z Alma Mater miało charakter przymusowy.
Tak, uważam, że w takiej sytuacji człowiek ma prawo przyjąć postawę
roszczeniową.
Potrafię sobie wyobrazić, jak frustrujący musi być "uścisk dłoni
dziekana" dla ludzi, którzy ciężko pracowali przez lata (zamiast
kosić siano i korzystać z dóbr natury konsumpcyjnej) mając nadzieję,
że zostanie im to wynagrodzone i zostaną zatrudnieni na uczelni. Bo
nie oszukujmy się, często (najczęściej?) głównie po to robi się
doktorat.

[steppenwolff1]

Wieki mnie tu nie było - więc najpierw ponownie się witam :)

Zgodzę się z nickwmig: Ciężko pracując nad dr ma się prawo przyjmować postawę roszczeniową i "zaklepywać" sobie uczelniany etat. Nie widzę w tym nic złego - jeżeli ktoś poświęca kilka lat swojego życia dla nauki i danego instytutu, to nie powinien tego robić za dobre słowo.

Ja natomiast założyłam już, że pracy na uczelni mieć nie będę - a do tego przestałam mieć na nią ochotę (układy i układziki, dziwna atmosfera, profesorowie ze swoimi "wariactwami", wynagrodzenie), więc nie zaklepuję nic. I dr piszę już tylko dla siebie, żeby nie wyrzucać sobie za kilka lat, że czegoś nie doprowadziłam do końca - a równolegle prowadzę swoją pracę zawodową, zresztą nie odbiegającą baaardzo daleko od przedmiotu mojej dysertacji, choć nie jest to praca naukowa. Ta praca mnie utrzymuje, daje satysfakcję, rozwija...
Bez złudzeń naprawdę jest dużo łatwiej. Niesamowite, że z czasem stwierdziłam, że tak naprawdę nie chcę wchodzić w środowisko i zależności uczelniane i nie jest to bynajmniej wyparcie ;)

Wiadomo, konkursy z reguły są robione pod określone osoby. Z mojego punktu widzenia nie ma tu o czym filozofować i nad czym się zastanawiać - należałoby ustawowo nałożyć obowiązek publikacji ofert pracy na stronie internetowej uczelni bądź w innym szeroko dostępnym medium. Instytuty wywieszają i rozsyłają wprawdzie swoje oferty pracy - widziałam u nas przy dziekanacie kilka ogłoszeń z różnych miejsc w Polsce, zresztą u nas w instytucie przyjęto w ostatnim czasie kilku doktorów z zewnątrz. Tyle że te oferty rozchodzą się pocztą pantoflową, jak od dziesięcioleci ;)

Pozdrawiam
Anka

[adept_ltd]

no właśnie, bez złudzeń, studia doktoranckie nie gwarantują pracy na uczelni i
roszczenia i zaklepywanie to nie powiem na co...
inna sprawa - konkursy, tu należałoby coś zrobić i to nie tylko z jawnością
ofert, ale i z rzetelnymi zasadami...

[steppenwolff1]

Studia doktoranckie jako takie nie powinny gwarantować pracy na uczelni, bo to byłaby jakaś pomyłka, ale jeżeli każe się komuś prowadzić x zajęć w tygodniu i wymaga od niego różnych poświęceń (dydaktyczno-naukowych) - to powinno to odbywać się w ramach etatu lub "zaklepania" etatu po otrzymaniu odpowiedniej oceny za dysertację, bo moim skromnym zdaniem jest to generalnie niezgodne z kodeksem pracy.

[adept_ltd]

hm, zaklepywanie z wielu powodów jest nierealne... to o czym piszesz, można
potraktować jako staranie się, pokazywanie, że jest się potrzebnym. Za zajęcia
dydaktyczne uczelnia płaci, poświęcenia naukowe wychodzą tylko na dobre ;-)
(nie znaczy to, bym uważał, że wszystko ze studiami doktoranckimi jest u nas ok
- wprost przeciwnie)

[steppenwolff1]

> Za zajęcia dydaktyczne uczelnia płaci, poświęcenia naukowe
> wychodzą tylko na dobre ;-)
Uczelnia nie zawsze płaci za prowadzenie zajęć, a poświęceniem naukowym ani siebie ani rodziny nie wyżywisz ;-) Nie wiem, skąd w Polsce bierze się w ogóle takie przekonanie, że dla nauki trzeba się "poświęcać" i to komukolwiek (a szczególnie polskiej nauce) może wyjść na dobre.

> to o czym piszesz, można potraktować jako staranie się,
> pokazywanie, że jest się potrzebnym.
Pokazywanie przez n lat, że jest się potrzebnym i staranie się bez gwarancji zatrudnienia może doprowadzić do tego, że człowiek obudzi się z ręką w nocniku po 30tce bez żadnego doświadczenia zawodowego. Taka zabawa w pokazywanie dobra jest dla ludzi, którzy mają sponsorów.
Dla mnie nierealny jest obecny system.

[adept_ltd]

no tak, ale ludzie nie mają złudzeń, są dorośli i wiedzą, co robią,
nie widzę obecnie takiej firmy, która w ten sposób by się zachowywała -
zapewniała zatrudnienie awansem...
problem wynika z mylenia realiów - studia doktoranckie nie są rodzajem stażu, są
studiami, 3 stopniem studiów...

[steppenwolff1]

Nasz kierownik studiów twierdzi, że studia doktoranckie są po to, żeby napisać dobrą pracę doktorską - a nie dla studiowania. Jestem na 3 roku studiów doktoranckich i powiem Ci, że czegoś nauczyłam się tylko od swojego promotora i w ramach moich własnych przygotowań do 1 egzaminu doktorskiego - no i oczywiście czytając materiały, które zbieram już chyba 4 rok. Uczę się sama nowych rzeczy, chyba nie musiałabym w tym celu bywać na żadnych zajęciach - wystarczyłyby mi kontakt z moim promotorem i dużo więcej czasu...
W każdej pracy człowiek najpierw się uczy. W mojej opinii doktorant powinien zajmować się badaniami, pracą naukową, a nie "studiami". Ktoś to nazwał 3 stopniem studiów. Niech sobie będzie. Ale moim zdaniem do napisania dobrego doktoratu nie trzeba już żadnych studiów, tylko energii, samozaparcia i czasu. Na zbieranie materiałów, czytanie, badania, pisanie. Bez funduszy nie da się tego zrealizować. Obecnie do wyboru masz:
- ewent. dać się utrzymywać rodzicom, jeżeli jeszcze chcą,
- żyć z marnego stypendium doktoranckiego, jeżeli takie dostaniesz, bądź grantów, jeżeli takie dostaniesz...
- pracować i pisać doktorat, ale tutaj zaczyna człowiekowi trochę brakować energii i czasu.

Powiedz mi, ile w takim układzie uda się wyprodukować dobrych naukowców, którzy zechcą swoje życie naprawdę związać z pracą naukową?

Piszesz, że nie ma takiej firmy, która zapewnia zatrudnienie awansem. Ale są takie, które biorą ludzi na staż, prawda? Nie sprawdzisz się, to trudno - sprawdzisz się, zostajesz. Są staże 3-miesięczne, półroczne, roczne. Ale nie 4-5-letni z założeniem, że i tak nikogo nie zatrudnią.
Na uczelniach należałoby wprowadzić reguły rynkowe, bo to są moim zdaniem zdrowe reguły. A nie produkcja rzeszy doktorantów, żeby podnieść rangę uczelni, zebrać państwowe fundusze za stacjonarnych i prywatne za niestacjonarnych, zapewnić kolejne godziny już obecnym pracownikom. Mam trochę takie wrażenie, że polski rynek pracy poszedł do przodu, liczą się coraz częściej umiejętności i wiedza, elastyczność, otwarty umysł - tylko jakby uczelnie zostały gdzieś z tyłu, x lat z tyłu. A może piszę tylko o swojej? ;)

[adept_ltd]

no to twój kierownik ma rację, też tak myślę (i również, że doktorant powinien
zajmować się badaniami), ale system mamy inny... i obecnie studia doktoranckie
już też zaczynają inaczej wyglądać - jak studia, powoli. To co piszesz, sugeruje
tylko, że wybrałaś kiepskie studia... i tu jest problem.
Co do reszty (pomijam fenomen darmowych staży, bo to patologia wg mnie) to cały
czas mylisz różne kwestie - doktorant nie jest kandydatem na pracownika
naukowego, doktorant może dzięki doktoratowi stać się takim pracownikiem.
W istocie problem leży w asystenturach... one powinny być, a studia doktoranckie
to prywatna sprawa doktoranta.
Co do diagnozy zastoju uczelni - też zgoda, ale znów to nie ma nic do rzeczy.

[charioteer]

A ja nie wiem, co to znaczy, ze studia doktoranckie maja wygladac jak studia.
Jakie studia? I kto ma ustalac program tych studiow? Jednakowy dla wszystkich na
wydziale? A po co?

Sorry za te pytania, ale dawno temu na normalnych studiach wymyslono cos, co sie
nazywa indywidualny tok studiow. Student ma opiekuna naukowego i wspolnie z
opiekunem ustala co, kiedy i w jakiej formie zalicza. Mam wrazenie, ze sporo
czasu minie, zanim autorzy programow studiow doktoranckich wymysla kolo od nowa.

[adept_ltd]

wiesz, ja jestem przeciwnikiem studiów doktoranckich jako studiów, ewentualnie
dość dobrze mają to zrobione w SNS-ie PAN, można zobaczyć na stronie, ale nie
wyobrażam sobie, by wiele kierunków było stać na takie coś...

[charioteer]

A mozesz podac link?

Studia doktoranckie istnialy w Polsce jak nas jeszcze na swiecie nie bylo, tylko
nie byly wtedy regula. Mozna to zrobic na wiele roznych sposobow. Studia
polegajace na tym, ze student przez 4 lata zajmuje sie dydaktyka to pokraka a
nie studia.

[adept_ltd]

tak, zgadzam się, to parodia, ale to wynika z chorego systemu ogólnego, szkoły
kombinują, jak koń pod górkę na wrotkach, by zaoszczędzić...
i problem jest w braku etatów asystenckich oraz w innych kuriozach finansowych

link:www.css.edu.pl/sns/history_pl.php

[charioteer]

SNS wyglada calkiem dobrze.

Co do reszty zgoda.

[steppenwolff1]

> To co piszesz, sugeruje tylko, że wybrałaś kiepskie studia... i tu > jest problem.
Żadnych studiów nie wybierałam. Miałam robić doktorat z wolnej stopy, ale jak już otworzyli u nas studia 3 stopnia, to żeby zostać przy moim promotorze, musiałam iść na studia dokt. Tzn. musiałam - nie musiałam, ale tak sprawę postawił kierownik tychże. Że pracownicy, którzy jeszcze nie dorobili się dr, już nie muszą iść na studia - a ci "wolni strzelcy" muszą. Nie miałam czasu ani ochoty ani pieniędzy dojeżdżać przez pół polski, gdzie studia może są lepsze (a może nie?) - skoro promotora, na którego się zdecydowałam i którego cenię, mam na miejscu.

> Co do reszty (pomijam fenomen darmowych staży, bo to patologia wg > mnie) to cały czas mylisz różne kwestie - doktorant nie jest
> kandydatem na pracownika naukowego, doktorant może dzięki
> doktoratowi stać się takim pracownikiem.
Niczego nie mylę. Po pierwsze, staż nie musi być bezpłatny. Po drugie, doktoranci powinni być kandydatami na pracowników naukowych (a że nie są - no cóż), bo inaczej nie widzę sensu kształcenia doktorów, szczególnie w zakresie nauk humanistycznych. Żeby pisali taką drugą, większą, bardziej samodzielną magisterkę? Wg mnie doktorów powinno się kształcić w takiej ilości, w jakiej są bądź będą potrzebni na rynku - a reszta, jeżeli chce, z zasady lub dla siebie, zupełnie poza etatami, odpłatnie.

[charioteer]

Ta reszta, ktora robi doktoraty zaocznie, za wlasne pieniadze, tez sie czesto
jakos odnajduje na rynku.

Nadprodukcja doktorow istnieje praktycznie na calym swiecie.

Argument, zeby ksztalcic tylko tyle, ile potrzebuje rynek jest rownie dobry, jak
argument, zeby ograniczyc liczbe miejsc na kierunkach humanistycznych w ogole,
bo przeciez rynek potrzebuje inzynierow, a humanistow juz i tak jest dosc.

[adept_ltd]

i niech jeszcze tych inżynierów kształcą filologie i inne... ;-)

[steppenwolff1]

> Argument, zeby ksztalcic tylko tyle, ile potrzebuje rynek jest
> rownie dobry, jak argument, zeby ograniczyc liczbe miejsc na
> kierunkach humanistycznych w ogole, bo przeciez rynek potrzebuje
> inzynierow, a humanistow juz i tak jest dosc.
Takie jest moje zdanie i nie uważam, żeby był to zły argument: Liczba miejsc na kierunku powinna być w największym możliwym stopniu uzależniona od zapotrzebowań rynku a nie ilości profesorów w danym instytucie. Po co np. u nas rokrocznie "produkują" 200 polonistów, skoro nie ma dla nich pracy i - poza nielicznymi - albo muszą się przekwalifikowywać albo emigrować? Po co zwiększyli w moim instytucie dwukrotnie liczbę studentów, skoro rynek miejscowy jest już zdecydowanie nasycony, a kierunek ten jest w każdym większym mieście, jeżeli nie na uniwersytecie, to w ramach WSZ? Odpowiedź chyba nie jest trudna, prawda?

[dalatata]

a co zrobimy jak ludzie nie bede chcieli ksztalcic sie na tych inzynierow? bo
rozumiem ze szansa na to zeby wyjechali za granice na studie zupelnie nie
istnieje. no wiec decyzja administracyjna bedziemy zmuszac? pod sankcja?

[steppenwolff1]

Skąd i po co od razu takie wnioski? Napisałam tylko, że powinno się możliwie w jak największym stopniu uzależnić liczbę miejsc na studiach od potrzeb rynku. Dlaczego tyle osób kończy polonistykę? Bo to studia, na które bardzo łatwo się dostać i dość łatwo się na nich utrzymać. Podobnie jest z kilkoma innymi humanistycznymi kierunkami. Nie wierzę, że tyle mamy w Polsce polonistów z powołania. Znajoma pracuje na polonistyce - już kilka lat temu załamywała ręcę na osobami, które na polonistykę w ogóle startują - i się dostają...
Nikogo nikt na siłe na studia nie weźmie. Jak będzie inna podaż miejsc na kierunkach, ludzie sami sobie w tym wybiorą. Śmiem twierdzić, że całe rzesze tak naprawdę w wieku 19 lat jeszcze nie wiedzą, co chcą robic i ich decyzje są przypadkowe. IMHO, tak wolnym dostępem do kierunków humanistycznych robi się im w pewnym sensie krzywdę - bo kształci w zawodzie, który nie ma wielkich szans na zapewnienie pracy. I to z pewnością z pełną świadomością, jestem o tym przekonana.

[dalatata]

a ja nie chce myslec o studiach jedynie jako sposobie na znalezeinie sie na
rynku pracy. studia, jak sama nazwa wskazuje, rowniez sluza do studiowania. i ja
wiem, ze to zanika i zasada zakuc zaliczyc zapomniec rzadzi niepodzielnie,
jednak od czasu do czasu znajduje sie tacy co studiuja.

niech sobie ci polonisci koncza poloinistyki trzy, a potem niech sie
przekwalifikowuja, jesli trzeba. co komu do tego?

[steppenwolff1]

Ależ oczywiście, nic nikomu do tego - każdy sobie samotną wyspą, nie żyjemy w żadnym społeczeństwie i nasze życie nie zależy od koniunktury ogólnej, a ta od tego, jakich ludzi, jak i w jakim kierunku się kształci.
Studiowanie dla samego studiowania to piękna rzecz, jak się ma z czego żyć. IMHO, studia powinny być przygotowaniem do pracy, a nie wyłącznie poszerzaniem horyzontów ducha. Ale oczywiście każdy decyduje za siebie...

[dalatata]

a wedlug mojej imhy studia sa od studiowania i nabierania przeroznych
umiejetnosci, najlepiej zeby wsrod nich bylo myslenie. bo dzisiejszy rynek pracy
wymaga glwonie elastycznosci, umiejetnosci przeskakiwania z funkcji na funkcje,
z pracy do pracy. do ktorej z tych prac chcialbys wilku stepowy mnie przygotowac
na studiach (a wlasciwie to chyba wilko stepowa :-) ).

[steppenwolff1]

Na imię mam Anka - to wystarczy :)

Na studiach powinno się nabywać umiejętności i wiedzę. Każda szkoła ma za zadanie uczyć myślenia i jego elastyczności - to nie podlega dyskusji. Tyle że moim zdaniem powinna jeszcze przygotowywać solidnie z pewnego zakresu wiedzy i kompetencji. A pewnej wiedzy na rynku w nadmiarze nie potrzeba. Wybacz, ale bez porządnej znajomości języka, z którym pracuję, moja elastyczność i umiejętność myślenia na wielkie g... by mi się zdały.
Cechy, o których piszesz, powinny być produktem całego cyklu kształcenia (od szkoły podstawowej po uczelnię). I nie mają nic wspólnego ze studiowanym kierunkiem. A prawda jest taka, że jeszcze bardzo długo, długo będziemy mieć nadprodukcję humanistów wszelkiej maści, którzy będą musieli się przekwalifikowywać (czyli z czasem tracić nabytą na studiach wiedzę) i niedobór operatorów obrabiarek numerycznych, bo ludziom się przez dziesięciolecia wydawało, że to tak cudownie być humanistą, a mechanika i mechatronika są be (to tylko przykład!).

[dalatata]

step-wilczyca brzmi duzo lepiej :-)

i wlasnie tego jezyka ma cie nauczyc rowniez uczelnia, ma wyksztalcic jednostke
a nie inzyniera instalacji sanitarnych. kogos kto potrafi wyjsc poza przeczytane
i obkute podreczniki i rowniez cos wymyslic. na tym powinno polegac studiowanie.

anegdotycznie ciagle sie slyszy oo badaniach ktore pokazuja ze pracodwacy wola
zatrudnic interesujaco myslacego filozofa niz obrytego absolwenta biznesu i
komunikowania.

i choc sa roznice pomiedzy studiami elektornicznymi a filozofia, to nawet ten
elektornik powinien rowniez sie nauczyc matematyki i fizyki, a nie tylko
'elektroniki'. zebyt umial pomyslec.

i ja nie wiem co to znaczy ze 'mamy nadprodukcje' humanistow. wedlug jakich
kryteriow? kto ma decydowac o tym, ilu potrzeba humanistow? ja znam paru takich
ktorzy sobie postudiowali, a potem przejmowali firme rodzicow.

a co do tych od obrabiarek. to co? zaczniemy zmuszac ludzi? rynek to zalatwi.
jak sie okaze ze taki obrabiacz moze zarobic 5 razy wiecej niz w szkole jako
matematyk, to moze pojdzie. roznica jest taka, ze o ile ten matematyk jakos
sobie poradzi z ta obrabiarka, to ten obrabiacz moglby miec problemy z
nauczaniem matematyki.

tak czy owak, mnie bardzo niepokoi mnie, jak ktos mi probuje powiedziec, co
mialbym studiowac, bo ojczyzna czegos tam potrzebuje....

[niewyspany77]

oczywiscie rozumiem ze bardzo jestes tez zaniepokojony tym, ze ojczyzna jasno
daje do zrozumienia, ze wiekszosc humanistyki studiuje sie dla sportu. No bo
sorru, ale z Twojego postu wynika ze ekonomista studiuje ekonomie by pracowac w
banku, inzynier studiuje costam by stawiac jakies konstrukcje, a humanista
studiuje whatever by sie pozniej odnajdywac gdzies tam. No to super. PS. pieknie
prosze o wskazanie studiow, ktore NIE wymagaja logicznego myslenia, czytania ze
zrozumieniem oraz elastycznego stoswania swojej wiedzy i umiejetnosci. Tak, wiem
ze niektorzy studenci to idioci ktorzy potrafia robic to czego sie nauczyli,
jednak tacy studenci to produkt naszego systemu edukacji (nizszej i wyzszej)
ktory pzepuszcza praktycznie wszystkich, a dyplom inzyniera jest bardzo latwo
zdobyc, wybierajac szkole na miare swoich umiejetnosci czy tez checi.

A i jeszcze jedno. Te legendarne teksty jak to filozofowie sa zajebisci i tak
bardzo poszukiwani slyszalem. I zawsze mnie pozniej nachodzi pytanie - ile taki
filozof wie o biznesie i na ile taki filozof jest w stanie wziac odpowiedialnosc
za dowolny element biznasu, skoro na biznesie sie nie zna.

[dalatata]

z mojego postu to wynika? to ja sie chyba musze nie zgodzic ze
soba....bynajmniej niczego takiego nie twierdze. mam nadzieje, ze cala masa
matematykow, fizykow i innych ichtiologow studiuje przede wszystkim po to, zeby
sie czegos dowiedziec, zeby rozszerzyc swoje horyzotny.

i caly czas mowie, jak mi sie wydaje, ze studia powinny uczyc logicznego
myslenia i elastycznosci, a nie maja przygotowywac do pracy inzyniera wod-kan na
budowie dworca centralnego.

nie mam pojecia ile filozof wie o biznesie i bardzo watpie zeby ktokolwiek z
polowa mozgu postawil takiego filozofa w miejscu gdzie musi podejmowac
odpoweidzialnosc za firme czy nawet jej czesc. tu chodzi o umiejetnosc
kreatywnego myslenia, mysle ze wielu humanistow umialoby to zrobic lepiej niz
niejeden biznesmen.

[niewyspany77]

dalatata napisał:

> chodzi o umiejetnosc
> kreatywnego myslenia, mysle ze wielu humanistow umialoby to zrobic lepiej niz
> niejeden biznesmen.

OK ale, hmm, by kreatywne pomysly mialy rece, nogi, glowe i pozostale czesci, to
ten filozof musiaby znac bardzo solidne podstawy funkcjonowania biznesu. No bo
wiesz, nie mowimy o jednorazowej akcji typu "pomysl kreatywny" a o zarabianiu na
zycie, miesieczna pensja, praca 40h w tygodniu. Dalej upierasz sie ze filozof
jest lepszy? No nie wiem... Rownie dobrze mozemy dyskutowac o zaletach
posiadania stopnia doktora u operatora walca drogowego :)

[dalatata]

ale ja nigdy nie poweidzialem ze filozof zawsze bedzie lepszy od biznesmena. ja
tylko poweidzialem ze tak moze byc. kreatywny biznesmen bedzie jeszcze lepszy.

[matmis]

> I zawsze mnie pozniej nachodzi pytanie - ile taki
> filozof wie o biznesie i na ile taki filozof jest w stanie wziac
odpowiedialnosc za dowolny element biznasu, skoro na biznesie sie nie zna.

Taki filozof jest na początek zatrudniany np. w dużej firmie doradczej, więc nie
jest bezpośrednio za nic odpowiedzialny i na początku przechodzi pakiet szkoleń
z zagadnień biznesowych.

[charioteer]

steppenwolff1 napisała:

> IMHO, studia powinny być przygotowaniem do pracy,

Do jakiej pracy? Zostawmy moze przypadki ewidentne, np. inz. elektronik. Jakie
kwalifikacje zawodowe ma miec mgr historii, politologii, filologii bulgarskiej?
Jakie kwalifikacje zawodowe ma miec absolwent studiow doktoranckich?

Jezeli o kierunkach ksztalcenia maja decydowac potrzeby rynku, to po pierwsze
nalezaloby ograniczyc liczbe miejsc na wszelakich studiach wyzszych. Na rynku
pracy najbardziej poszukiwani sa glazurnicy.

[steppenwolff1]

Każde studia przygotowują do jakiejś pracy. I historyk ma kwalifikacje do wykonywania określonego zawodu, i politolog, i filolog obcy (te ostatnie chyba najłatwiej i najszybciej można określić). Sęk w tym, że w naszej rzeczywistości jest miejsce dla 5 historyków, 2 politologów i 15 filologów - i pewnie dla 100 elektryków :) Nie chcę umniejszać pracy żadnego, mówię tylko cały czas, że liczba miejsc na studiach powinna być dostosowana mniej-więcej do tych proporcji, żeby nie dochodziło do sytuacji, gdzie nadprodukcja wynosi ileś-tam-set procent w stosunku do zapotrzebowania - a tak się teraz dzieje. I to samo w najbliższym czasie będzie dotyczyło doktorantów vel. doktorów. Prawda jest taka, że jako doktor (szczególnie humanista) poza uczelnią można pracować prawie wyłącznie poza swoim zawodem, bo w szkołach "niższych" to na doktorów patrzą dziwnie i ze strachem, a we wszelkiej maści instytutach i -cjach miejsca są ograniczone.

[charioteer]

steppenwolff1 napisała:

> I historyk ma kwalifikacje do wykon
> ywania określonego zawodu, i politolog, i filolog obcy (te ostatnie chyba najła
> twiej i najszybciej można określić).

Do wykonywania jakiego konkretnie zawodu ma byc przygotowamy politolog, historyk
czy filolog bulgarski? Celowo podaje w przykladzie bulgaryste, bo nauczycielem
nie bedzie, a zapotrzebowanie na tlumaczy jest mikroskopijne.

> Każde studia przygotowują do jakiejś pracy.

I tu zgoda, ale to przygotowanie do pracy jest rzecza bardziej abstrakcyjna niz
kwalifikacje do wykonywania konkretnego zawodu. Wszelkie relacje miedzy studiami
a rynkiem pracy wygladaja dobrze tylko w deklaracjach politykow. Rzeczywistosc
jest troche bardziej skomplikowana.

[steppenwolff1]

charioteer napisał:

> steppenwolff1 napisała:
>
> > I historyk ma kwalifikacje do wykon
> > ywania określonego zawodu, i politolog, i filolog obcy (te ostatnie chyba
> najła
> > twiej i najszybciej można określić).
>
> Do wykonywania jakiego konkretnie zawodu ma byc przygotowamy politolog, history
> k
> czy filolog bulgarski? Celowo podaje w przykladzie bulgaryste, bo nauczycielem
> nie bedzie, a zapotrzebowanie na tlumaczy jest mikroskopijne.
Jakie masz pojęcie o rynku tłumaczeń, że spytam? Bulgarysta może poradzić sobie lepiej niż niejeden anglista :) Zapotrzebowanie nieduże, ale podaż jeszcze mniejsza - poza tym stawki bodajże z III grupy języków...a jeżeli jeszcze zda egzamin na przysięgłego - zajęcie murowane.

[steppenwolff1]

Dodam jeszcze, że z tym bulgarystą to świetny przykład na to, co mam na myśli: niewiele ludzi kształci się w tym kierunku, dlatego oni będą mieli pracę w swoim zawodzie (jeżeli zechcą). Inaczej jest z mnóstwem polonistów, historyków, pedagogów...
Kto określa, jakich zawodów mamy nadprodukcję? A nie wystarczy wziąć do ręki poniedziałkowego dodatku do wyborczej pt. "Praca"?

[niewyspany77]

charioteer napisał:


> Do wykonywania jakiego konkretnie zawodu ma byc przygotowamy politolog, history
> k
> czy filolog bulgarski? Celowo podaje w przykladzie bulgaryste, bo nauczycielem
> nie bedzie, a zapotrzebowanie na tlumaczy jest mikroskopijne.

Chwilka chwilka. Ja pozwole sobie przygeneralizowac, ze na wiekszosc absolwentow
prywatnych szkolek czegokolwiek zapotrzebowanie jest MIKROSKOPIJNE. Wlaczajac w
to takich szkolkowych informatykow, prawnikow czy polonistow, nie wspominajac o
reszcie.

[dalatata]

a jak slusze ze 'prawda jest taka' to mnie to wlasciwie tylko bawi.

nawiasem: doktor humanista moze robic bardzo wiele rzeczy. na przyklad moze byc
biznesmenem, nia ma pani pojecia jaka forse mozna zarobic na przyklad handlujac
dzielami sztuki. tacy ludzie tez sa

[steppenwolff1]

Sęk w tym, że do tego mu żaden doktorat potrzebny nie jest - ani studia, ani tytuł. Wyłącznie wiedza.

[charioteer]

Coz, Bill Gates zadnych studiow nie skonczyl, ale nie kazdy jest Billem Gatesem.
To tyle a propos wiedzy. Nie kazdy ma taka zdolnosc samodzielnego zdobywania
wiedzy, jakiej Bill Gates potrzebowal, by odniesc sukces - inni te umiejetnosc
zdobywaja wlasnie na studiach. Dla mnie to wlasnie na studiach magisterskich i
doktoranckich jest najwazniejsze, a nie zdobycie konkretnej wiedzy na okreslony
temat.

[niewyspany77]

Wiedza? No to pogadaj sobie z informatykami skad sie wzial interfejs windows i
od kogo gates go zerznal.

[charioteer]

niewyspany77 napisał:

> Wiedza? No to pogadaj sobie z informatykami skad sie wzial interfejs windows i
> od kogo gates go zerznal.

Obawiam sie, ze na tak postawione pytanie informatyk mi odpowie, ze windows jest
do dupy i mam sobie zainstalowac linuksa. Od siebie zlosliwie dodam, ze gdyby
Gates studiowal w Polsce, to istnieje duze prawdopodobienstwo, ze zzynac
nauczylby sie na studiach.

Z wikipedii:

Gates graduated from Lakeside School in 1973. He scored 1590 out of 1600 on the
Scholastic Aptitude Test and subsequently enrolled at Harvard College in the
fall of 1973. While at Harvard, he met his future business partner, Steve
Ballmer, whom he later appointed as CEO of Microsoft. He also met computer
scientist Christos Papadimitriou at Harvard, with whom he collaborated on a
paper about algorithms. He did not have a definite study plan while a student at
Harvard and spent a lot of time using the school's computers. He remained in
contact with Paul Allen, joining him at Honeywell during the summer of 1974. The
following year saw the release of the MITS Altair 8800 based on the Intel 8080
CPU, and Gates and Allen saw this as the opportunity to start their own computer
software company.

Z tego wynika, ze wszystkiego, co Harvard mial mu do zaoferowania nauczyl sie w
rok, ale jak ktos na wstepnych ma wynik 1590/1600 to nie ma sie co dziwic.

A powaznie, to w krociutkim poscie robisz kilka rzeczy, ktorych wyjatkowo nie
lubie w dyskusji:

- zamiast odniesc sie do meritum, czepiasz sie szczegolu, ktory niby ma cala
teze obalic,
- zadajesz zagadki, na ktore mam sobie poszukac odpowiedzi, przybierajac ton
wszechwiedzacego (to moze powiesz, kto to byl?).

Uwazasz, ze ten interfejs wystarczyl, zeby zbudowac warte 158 miliardow dolarow
imperium? Coz, skoro tak...

[niewyspany77]

NIe czepiam sie i nie roszcze sobie do niczego pretensji. Po prostu uwazam ze
jako zdolny student pan Gates skopiowal pewne pomysly i wykorzystal pozniej je
do stworzenia biznesu. Skutecznie. Na ile to ma wspolnego z jego wiedza (nie
inteligencja, ale wiedza) nie wiem. Pragne tylko zauwazyc, ze mniemam, iz typowy
absolwent Harvardu bylby w stanie napisac od zera jakiegos klona wiersza
polecen. Gdyby jeszcze takiemu typowemu absolwentowi udalo sie wstrzelic w rynek
w idealnym czasie na rozowoj, to swiat moglby wygladac inaczej. Stad moja uwaga
o zrzynaniu - Torvalds tez imho zerznal, jednak takiego wora miliardow nie ma.
Znaczy co, glupszy jest czy mniej wie?

> Uwazasz, ze ten interfejs wystarczyl, zeby zbudowac warte 158 miliardow dolarow
> imperium? Coz, skoro tak...

No i to jest sedno: Ty twierdzisz, ze te miliardy sie wziely z WIEDZY pana
Gatesa, a ja ze niekoniecznie, np. z dobrych posuniec biznesowych i koniuktury.

[charioteer]

> Po prostu uwazam ze
> jako zdolny student pan Gates skopiowal pewne pomysly i wykorzystal pozniej je
> do stworzenia biznesu. Skutecznie. Na ile to ma wspolnego z jego wiedza (nie
> inteligencja, ale wiedza) nie wiem.

Rozmawiamy o czyms, co twoim zdaniem wynika z moich pogladow, a moim zdaniem -
nie ma z nimi nic wspolnego. Odnosisz sie, jak sadze, do tego postu:
forum.gazeta.pl/forum/72,2.html?f=16566&w=84592329&a=84788719

Mnie nie interesuje wiedza, jaka mial Gates, zakladajac firme. Uwazam, ze
najwazniejszym zadaniem studiow, zwlaszcza studiow drugiego i trzeciego stopnia,
nie jest wyposazenie absolwenta w wiedze, ktora i tak za pare lat sie
zdezaktualizuje, ale nauczenie go zdobywania wiedzy i jej wykorzystywania.

> No i to jest sedno: Ty twierdzisz, ze te miliardy sie wziely z WIEDZY pana
> Gatesa, a ja ze niekoniecznie,

Nic z tego. To ty uwazasz, ze ja tak uwazam.

[steppenwolff1]

> Mnie nie interesuje wiedza, jaka mial Gates, zakladajac firme. Uwazam, ze
> najwazniejszym zadaniem studiow, zwlaszcza studiow drugiego i trzeciego stopnia
> ,
> nie jest wyposazenie absolwenta w wiedze, ktora i tak za pare lat sie
> zdezaktualizuje, ale nauczenie go zdobywania wiedzy i jej wykorzystywania.
Może należałoby w takim razie stworzyć jakieś jednolite studia dla wszystkich uczące tylko i wyłącznie zdobywania wiedzy? Bo po co rozdzielać, skoro i tak wszystkie kierunki mają uczyć tego samego, a wiedza deaktualizuje się w ciągu kilku lat? :)

Dla mnie brzmi to trochę zwyczajnie jak niechęć do nauczenia się czegoś naprawdę konkretnego. Nie każda wiedza się deaktualizuje, to chyba dość oczywiste. A skoro studia trzeciego stopnia mają uczyć tego samego, co studia drugiego stopnia, to po co właściwie ten III stopień? W mojej opinii w Polsce potrzebni są specjaliści a nie ludzie od wszystkiego, którzy dopiero sobie jakąś wiedzę przyswoją. Jeżeli zaczynam się czymś zajmować, to muszę mieć ku temu solidne podstawy a nie umiejętność, gdzie tych podstaw szukać. To oczywiście tylko moje skromne zdanie, nie mam wielkiego wpływu na system szkolnictwa wyższego ;)

Pozdrawiam
Anka

[charioteer]

Zdobywania wiedzy tak ogolnie to uczy juz podstawowka. Do doktoratu masz poznac
state of the art w bardzo waskiej dziedzinie, a jeszcze lepiej, zeby to byl
cutting edge research :-)

A po co pisac doktorat, skoro to sie i tak za pare lat zdezaktualizuje? To juz
chyba pytanie na inna dyskusje. Dezaktualizuje sie rowniez dlatego, ze po twoim
powstana inne doktoraty, ale to juz taki szczegol.

[steppenwolff1]

charioteer napisał:

> Zdobywania wiedzy tak ogolnie to uczy juz podstawowka. Do doktoratu masz poznac
> state of the art w bardzo waskiej dziedzinie, a jeszcze lepiej, zeby to byl
> cutting edge research :-)
>
> A po co pisac doktorat, skoro to sie i tak za pare lat zdezaktualizuje? To juz
> chyba pytanie na inna dyskusje. Dezaktualizuje sie rowniez dlatego, ze po twoim
> powstana inne doktoraty, ale to juz taki szczegol.
>
Trochę przeszkoczyliśmy na inny temat, bo była mowa o studiach ogólnie a teraz jest mowa o doktoracie w szczególe.
Śmiem twierdzić, że niepotrzebnie generalizujesz i że są dziedziny, w który wiedza się nie deaktualizuje, można mówić tylko o zmianie perspektywy. Nie wiem, jaką dziedzinę naukową reprezentujesz, ja się "param" językoznawstwem i czytając materiały te trochę starsze wciąż trafiam na bardzo aktualną wiedzę. Ponadto to, co w ramach mojej specjalizacji działo się ok. 40 lat temu nie stanowi wiedzy przestarzałej, tylko inny model podejścia.

[charioteer]

Nauka nie rozwija sie liniowo i czasami wraca sie do pomyslow sprzed 50 czy
nawet 100 lat, jednak znajomosc klasykow to nie to samo co aktualna wiedza.

Rozlaczam sie, bo mi internet strasznie muli i praca czeka.

[steppenwolff1]

charioteer napisał:

> Nauka nie rozwija sie liniowo i czasami wraca sie do pomyslow sprzed 50 czy
> nawet 100 lat, jednak znajomosc klasykow to nie to samo co aktualna wiedza.

To nie jest kwestia znajomości klasyków. Myślę, że nie ma za bardzo o czym w tej sprawie dyskutować, jeżeli nie sięga się do konkretnych przykładów z danej dziedziny.

Pozdrawiam i życzę miłej pracy. Na mnie też czeka i już złowrogo patrzy, jak wchodę na jakiekolwiek forum ;)

[alba.alba]

charioteer napisał:
Uwazam, ze
> najwazniejszym zadaniem studiow, zwlaszcza studiow drugiego i trzeciego stopnia
> ,
> nie jest wyposazenie absolwenta w wiedze, ktora i tak za pare lat sie
> zdezaktualizuje, ale nauczenie go zdobywania wiedzy i jej wykorzystywania.

E tam, od razu "zdezakutalizuje" - najwyżej się "rozwinie" i to w różnym stopniu dla poszczególnych dziedzin. Historia na przykład się rozwinie o wiele mniej niż informatyka. Ale tak czy inaczej, znajomość wcześniejszych - że tak powiem - wersji danej nauki stanowi doskonałą bazę do dojrzalszego spojrzenia na nową wersję danej nauki. Tak więc jednostka nic nie traci wkładając wysiłek w przyswajanie wiedzy. Twoje twierdzenie, że nie warto się uczyć, bo to się i tak zdezaktualizuje, wydaje się zatem niesłuszne.

[adept_ltd]

ze dwa lata temu czytałem tekst o najbardziej pożądanych pracownikach w biznesie
na stanowiskach zarządzających i okazało się, że są to filozofowie, historycy i
poloniści...
o bułgarystach niestety nic nie wiem ;-)

[steppenwolff1]

> ze dwa lata temu czytałem tekst o najbardziej pożądanych pracownikach w biznesi
> e
> na stanowiskach zarządzających i okazało się, że są to filozofowie, historycy i
> poloniści...
"2 lata temu" i "tekst" to dla mnie mało konkretne argumenty ;)
Poza tym, co to znaczy "w biznesie"? I na jakich stanowiskach? Może są to ludzie, którym nie trzeba dużo płacić - bo nie mają za bardzo do jakiej roboty uciekać? Przepraszam, ale nie bardzo wyobrażam sobie sytuację, że na stanowisko np. menedżerskie wrzucam w swojej firmie polonistę po studiach...

[dalatata]

bo nikt tego nie proponuje. ja tez bym na stanowisko menedzerskie nie dal od
razu kogos po business studies. bo do tego trzeba troche doswiadczenia.

[adept_ltd]

hm, no nie będę teraz szukał, były to wyniki badań, a czynnikiem motywacyjnym
okazała się kreatywność

[steppenwolff1]

> hm, no nie będę teraz szukał, były to wyniki badań, a czynnikiem motywacyjnym
> okazała się kreatywność
A pamiętasz może, w jaki sposób przeprowadzano badanie? Była to ankieta wypełniania przez decydentów personalnych czy analiza konkretnych przypadków zatrudnienia?

[adept_ltd]

to pierwsze

[steppenwolff1]

Wolałabym zobaczyć, kogo rzeczywiście zatrudnili :)

Pozdrawiam
Anka

[adept_ltd]

Anka, z taką wizją powinnaś zmienić nick ;-)

[adept_ltd]

ok, by zmierzać do sedna, a nie przerzucać się słowami, jak to robisz...

1. podstaw zamiast wybrałaś - poszłaś na
2. nie pisałem, że staż ma być darmowy (wprost przeciwnie!, więc do końca nie
jestem pewien, czy nie dyskutujesz z głosem wewnętrznym) i dalej: "powinni być"
- no ale nie są (więc i myślenie zgodne z zasadą przyjemności nic tu nie da) i
napisałem, jak to najlepiej w obecnym systemie rozwiązać - przez asystentury.
3. w systemie 3 etapów studiów nie da się wprowadzić twoich postulatów.

[steppenwolff1]

> ok, by zmierzać do sedna, a nie przerzucać się słowami, jak to
> robisz...
Nie miałam zamiaru przerzucać się słowami i nie mam wrażenia, że tak się stało.

> 1. podstaw zamiast wybrałaś - poszłaś na
Podałam tę wiadomość informacyjnie, nie jako argument - i bez odbierania Twojej krytyki tego, gdzie studiuję, do siebie :) Ja wiem, że to nie są dobre studia. Sęk w tym, że ja juz nie chciałam iść na żadne studia.

> "powinni być" - no ale nie są (więc i myślenie zgodne z zasadą
> przyjemności nic tu nie da) i napisałem, jak to najlepiej w
> obecnym systemie rozwiązać - przez asystentury.
Czyli rozumiem, że poprzedni (choć właściwie wciąż w jakimś stopniu współistniejący) system był Twoim zdaniem lepszy?

> 3. w systemie 3 etapów studiów nie da się wprowadzić twoich
> postulatów.
Wiem. Czy mówię, że się da? Dla mnie "doktorant" to osoba pisząca doktorat a nie student studiów III stopnia, może dlatego tak zrozumiałeś.

Pozdrawiam
Anka

[adept_ltd]

2)a który to poprzedni??? :-)
uważam tylko, że pracownik naukowy powinien być zatrudniony jako asystent... a
doktorant to doktorant...
3) no tak, ale (niestety!) nie decydujesz o systemie...
pozostaje śmiech bogów...
;-)

[steppenwolff1]

> 2)a który to poprzedni??? :-)
Asystentury do obrony doktoratu, 1+6 lat normalnego zatrudnienia na uczelni.

> uważam tylko, że pracownik naukowy powinien być zatrudniony jako asystent... a
> doktorant to doktorant...
Mój promotor mówi tak o wszystkich piszących u niego osobach - zatrudnionych i nie zatrudnionych na uczelni - stąd moja nomenklatura ;)

Pozdrawiam
Anka

[adept_ltd]

aaa - jeśli nie płaci to już jest sprawa kodeksu pracy,
natomiast co do poświęcania się dla nauki - jestem tego przeciwnikiem, ale to
nie ma związku z tą sprawą, studia doktoranckie to studia, kształcenie się:
przede wszystkim dla siebie... i wszyscy o tym wiedzą.

[dalatata]

tak w kwestii formalnej, to maja byc konkursy czy ma byc zaklepywanie?

[dworzec]

tylko, ze takie zaklepywania utrudnia obiektywna ocene kandydatata na wakujace stanowisko, czyz nie?

[adept_ltd]

a jeśli dodamy, że to dobry doktorat jest atutem w uzyskaniu pracy, to można
sobie zaklepywać...

[adept_ltd]

dobry dowcip....

[adept_ltd]

1. etatu się nie klepie... (zwłaszcza przed obroną)
2. państwowe (i nie tylko małe) mają taki sam problem z niżem...

[r-kwadrat]

nickwmig napisał:

> A wracając do tematu, to czy naprawdę nie rozumiecie, że wyższa
> uczelnia to nie miejsce, gdzie zatrudnia się ludzi z ulicy, żeby
nie powiedzieć: z łapanki? I że etat to sobie warto zaklepać przed
> obroną doktoratu...

No ale ktos z zewnątrz to nie musi byc ktos z "łapanki". Taka osoba
moze posiadac odpowiednie kwalifikacje ale nikt sie o tym nie dowie
bo nikt nie przeczyta papierów bo: on nie jest z naszego regionu, bo
nikt mi go nie polecił, a jak juz ktos polecił to go nielubie... itp.

Powinny być wszystkie konkursy i wolne etaty dostępne w prasie,
internecie i na stronach uczelni. Tak przynajmniej mi sie wydaje.

Pozdrawiam

[adept_ltd]

i nie czepiam się pomimo bycia filologiem...
jedyne, co mogę dodać to to, że czasem zdarzają się okazję, że gdzieś brakuje
specjalisty od czegoś i jest poszukiwany, ale to raczej rzadkość. Jak zaczynałem
pracę, wszyscy mieli nadgodziny (niektórzy - 2 i 3 etat), a teraz ludzie chodzą
na urlopy, by starczyło godzin.

[charioteer]

adept_ltd napisał:

> i nie czepiam się pomimo bycia filologiem...

To bylo do hatcheta... BTW masz jeden ogonek za duzo w poprzednim poscie...

To jest dopiero poczatek nizu. Klopoty beda miec wszyscy. 20 na miejsce moze byc
tam, gdzie miejsc jest 14 na kierunku i wiecej nie bedzie.

[adept_ltd]

wiem, że do hatcheta...
to był ciąg dalszy twojej wypowiedzi :-)

[dalatata]

powstaje zatem pytanie, jak zmusic uczelnie do tego, zeby zaczely powaznie
traktowac konkursy, nie?

[niewyspany77]

proste: bardzo czytelne kryteria konkursu i jawnosc ofert. Jesli kandydat A jest
przekonany, ze B jest ustawiony (badz sam konkurs np na podstawie bezsensownych
wymagan) - sad pracy. Oczywiscie nie jest to latwe w przypadku ofert
porownywalnych, jednak gleboko wierze ze wyeliminowaloby to zdecydowana czesc
lewych konkursow z glownym kryterium jako pozamerytorycznym.

[dalatata]

to jest banalne, tak oczywiste. wszyscy to tak dobrze wiemy, ze nawet ci ktorzy
nie stosuja tych zasad je znaja na pamiec od tylu. jak jednak zmusic
uniwersytety zebyt zaczely je stosowac. to jest dalece trudniejszy problem.

[r-kwadrat]

Dziwi mnie fakt, ze np. w UK lub USA podawanie informacji o wakatach
jest oczywiste. Myśle, ze moze sie to zmienic dopiero kiedy zmianie
ulegnie sklad kadry uniwersyteckiej przyzwyczajonej do pewnego
rodzaju schematu postepowania. Chyba ze dokona sie jakas rewolucja w
strukturach uczelni i powstaną stanowiska menadżerskie i wtedy
takimi sprawami kogo i jak zatrudniac bedzie sie zajmowal zupelnie
inny dzial niz obecne "kadry". Z tego co wiem to na stronie głównej
UJ znajduje sie link do ofert pracy. Jest tego troche, ale
niepokojące jest to ze jest coraz wiecej ofert np. konkurs na
asystenta z doktoratem. Co oznacza ze osoba z doktoratem bedzie
zarabiac tyle samo co asystent z mgr. Troche to naciągane moim
zdaniem. Uwazam ze jak "asystent" to chyba raczej powinien to
byc "magister". Chyba ze sie myle :)

Pozdrawiam

[dalatata]

podobnie jest w UK. podejrzewam ze glownie dlatego ze wymuszaja to przepisy.
jednak pamietajmy, ze w Polsce przepisy sa od tego, zeby je omijac, a nie
stosowac. w UK jest raczej odwrotnie.

ja osobiscie zwiazalbym wyniki jednostki z pensja dyrektora. masz badania i
publikacje, dostajesz dobra pensje. nie masz, dostajesz bylejaka pensje. wiele
by sie zmienilo.

[adept_ltd]

otóż i to, przepisy na to pozwalają, ale są rzadko stosowane. Są jednak miejsca,
gdzie dostaje się solidne dodatki za pracę i publikacje, również w państwowych
jednostkach.

[niewyspany77]

> ja osobiscie zwiazalbym wyniki jednostki z pensja dyrektora. masz badania i
> publikacje, dostajesz dobra pensje. nie masz, dostajesz bylejaka pensje. wiele
> by sie zmienilo.

nienienie. oznaczaloby to, ze kazdy pokonferencyjny wypierdek wyrasta do rangi
Dziela Mysli Polskiej Szkoly [tu dyscyplina]. przynajmniej obecnie.

[dalatata]

no nie, bez jaj. sstarczy wprowadzic porzadna parametryzacje. W Polsce jej
zasady wcale nie sa takie najgorsze - arbitralnosc oceny czasopism jest
problematyczna (sczegolnie jak sie patrzy na ranking czasopism), jednak moze i
troche lepsza od 'uznaniowosci' ocen brytyjskich (nie mam wyrobionego zdania). i
juz. i sie nie da kazdego knota na piedestal stawiac.

co wiecej, mam podejrzenia, ze nagle by sie dalo nawet w panstwowych uczelniach
wprowadzic rygorystyczne systemy oceny pracownikow i zroznicowac pensje (dzisiaj
z reguly sie nie daje). nawiasem mowiac w prywatnych szkolach (jednej
przynajmniej :-) ) jakos udaje sie to.

[charioteer]

Niewyspany ma racje. Zasady oceny parametrycznej wygladaja dobrze tylko z dosc
duzej odleglosci. Dla humanistycznych i spolecznych to jest zrobione po prostu
zle. Przyklad: Jezeli publikujesz po angielsku, to artykul pokonferencyjny w
tomie wydanym przez Towarzystwo Milosnikow Dlubania Palcem w Nosie jest wart
tyle samo co zamawiany rozdzial w handbooku wydanym przez renomowanego wydawce
miedzynarodowego (6 pkt.).

[dalatata]

nie wiem jak sie ma racja niewyspanego do tego, ze parametryzacja nie jest
doskonala. sa widze pare absurdow. ale skoro i tak mowimy hipotetycznie, to
mozemy tez porozmawiac o zmeinionej parametryzacji. nawiasem mowiac, jest to
proces ktory stosunkowo latwo mozna by naprawic.

[charioteer]

Hipotetycznie to se mozemy pogadac. Poza tym raczej brakuje zainteresowania tematem.

[niewyspany77]

Ja uwazam wprost przeciwnie. Chyba kazdy ma jakies zastrzezenia do ocen
punktowych za publikacje. Dla mnie np. kluczowe jest jak beda oceniane pisma po
zmianie punktacji. Czy liczymy wg punktow na dzien publikacji, czy na dzien
obecny? Ot taka pierdola ale nikt tego nie uregulowal.

Powiedzialbym zatem ze nie brak zainteresowania, lecz paniczna obawa coby nie
stracic czesci punktow, nawet jesli sie powino.

[dalatata]

mysle ze niewyspany sie wyspal i powiedzial wazna bardzo rzecz. ow strach przed
strata uzorgowanych punkcikow jest niezwykle istotnym elementem we wszelkich
rozmowach na temat systemu oceniania.

gdyby znaczna czesc naszych kolegow i kolezanek miala powazny dorobek, to nie
trzeba by bylo pieprzyc o zasadach oceniania.

[charioteer]

niewyspany77 napisał:

> Powiedzialbym zatem ze nie brak zainteresowania, lecz paniczna obawa coby nie
> stracic czesci punktow, nawet jesli sie powino.

Bo przeciez fajnie jest jak konferencyjniak wydany w Polsce liczy sie tak samo,
jak zamawiany rozdzial w ksiazce wydanej przez znanego wydawce miedzynarodowego.
Poza forum, o czasopismach nie ma z kim rozmawiac, bo wszyscy martwia sie tylko
tym, jak swoje wlasne zeszyty naukowe dopisac do listy ministerialnej. Kto by
sie martwil czasopismem, w ktorym i tak nic nigdy nie opublikuje?

[adept_ltd]

no tak źle to nie jest...
1. konferencyjniak nie liczy się w tak samo,
2. w istocie to w ogóle się nie liczy - tylko należałoby to egzekwować,
nastąpiła bowiem moda na przekwalifikowywanie tomów konferencyjnych na monografie

[charioteer]

adept_ltd napisał:

> nastąpiła bowiem moda na przekwalifikowywanie tomów konferencyjnych na monografie

Pozwole sobie sie nie zgodzic. To wcale nie jest polski wynalazek. W humanistyce
powszechnie wydaje sie tomy monograficzne, ktore stanowia wybor referatow
wygloszonych na konferencji. Od typowych conference proceedings to sie rozni
bardzo subtelnie: publikowane teksty maja z reguly te sama dlugosc co artykuly w
czasopismach, nie publikuje sie wszystkich zgloszonych tekstow jak leci, czasami
dodatkowo zamieszcza sie zamawiane teksty, ktore na konferencji nie byly
wyglaszane.

[adept_ltd]

chario, z czym się nie zgadzasz? tego nie wyłapałem ;-)

nie pisałem, że to polski wynalazek... i nie wątpię, że może powstać zbiorowa
monografia (ostatnio taką złożyłem do druku, ale to była kilkuletnia praca
zespołu badawczego), tylko chodzi mi o nazywanie kiepskich pokonferencyjnych
zbiorówek od sasa do lasa mianem monografii, by wydusić te 2 p. za artykuł...

[charioteer]

Potrafisz podac kryterium na odroznienie pokonferencyjnej zbiorowki od
monografii, ktora rowniez zawiera artykuly z jakiejs konferencji? Kryterium "od
sasa do lasa" jest troche cokolwiek pojemne - w koncu kazda konferencja ma jakis
temat, wiec jest w jakims sensie monograficzna. Kryterium "kiepskosci"? To juz
lepiej albo wyrzucic wszystkie punkty do kosza i recenzowac kazda publikacje
oddzielnie, albo brac pod uwage wydawce, bo szanujacy sie wydawca kiepskiej
monografii nie wyda (jestem za tym drugim rozwiazaniem).

[adept_ltd]

była kiedyś na forum nauka dyskusja o tym, czym jest monografia i ja powiem, że
nie wiem... (bo to dla mnie pojęcie z innego uniwersum myśli niż nasze) i używam
tej nazwy na zasadzie, jaka jest monografia - każdy widzi. Ale jednak potrafię
dojrzeć, że książka nie ma żadnej spójnej organizującej ją idei i że jest od
sasa do lasa..., a temat jest nazbyt ogólny.
nie rozumiem tego wyrzucania punktów do kosza i recenzowania każdej publikacji z
osobna (tak się recenzuje...), natomiast, jak już też kiedyś pisaliśmy, niestety
nie ma już szanujących się wydawców (no może PWN) i jak są pieniądze na wydanie
czegoś, to się wydaje...

[charioteer]

adept_ltd napisał:

> Ale jednak potrafię
> dojrzeć, że książka nie ma żadnej spójnej organizującej ją idei i że jest od
> sasa do lasa..., a temat jest nazbyt ogólny.

To zalezy tez w duzym stopniu od umiejetnosci redakcji tomu. Zdziwilbys sie, co
mozna zrobic... i mam tu na mysli typowa polska konferencje o wszystkim, czyli
artykuly niezbyt wysokich lotow poskladane w spojna calosc. Wysokiej wartosci
naukowej moze to nie ma, ale spojne na pewno jest. Wyrazy uznania dla redakcji.

> nie rozumiem tego wyrzucania punktów do kosza i recenzowania każdej publikacji
> z
> osobna (tak się recenzuje...)

Sorry, nie bylo to nazbyt precyzyjne. Chodzilo mi o recenzowanie kazdego
artykulu z juz wydanego tomu tylko po to, zeby ocenic, ile punktow przyznac za
publikacje. Ewentualnie moze recenzowac kazda ksiazke juz po publikacji, zeby
stwierdzic, czy to monografia, czy materialy konferencyjne?

Jakkolwiek zapetlimy te argumentacje - to, ze w ksiazce sa artykuly z
konferencji nie ma nic wspolnego z jej jakoscia i poziomem. Jakosc takiej
publikacji zalezy od sposobu, w jaki ta ksiazka zostala zrobiona.

[adept_ltd]

to absolutna zgoda (są zresztą konferencje elitarne, na które nie każdy się
dostaje), sam wyrzucam i wybieram recenzentów wyrzucających kiepskie teksty, ja
pisałem w związku z tu podjętym wątkiem i o powszechnej praktyce, bo, co tu dużo
mówić, obserwuję zalew śmiecia i to właśnie konferencyjnego, z kiepskimi
tekstami, kiepską redakcją i kolegę recenzentem

[dalatata]

chcialbym zobaczyc jeden taki tom.

sa rzeczywiscie tomy, ktore sa zbiorem referatow, ale z malych sympozjow, na
kotre jada zaproszeni ludzie. z reguly to sa rzeczy wysokiej jakosci. nie znam
zadnego tomu wydanego w ciagu ost 20 lat (wczesniej bylo pare takicih tomow
pragmatycznych), ktory bylby wyborem tekstow z duzej konferencji.natomiast, poza
tomami po polsku nie znam zadnego tomu proceedings, ktory by drukowal wszystko
jak leci.

[charioteer]

Jezeli do mnie pijesz, to nie bardzo widze kosc niezgody. Z duzych konferencji
na ogol nie publikuje sie nic.

Jest konferencja w Niemczech, z ktorej zawsze wychodzi tom w dobrynm
wydawnictwie. Poza polskimi, to jest chyba jedyna cykliczna konferencja, jaka
znam, z ktorej regularnie wydaje sie wybor artykulow jako monografie. Czesto
wydaje sie artykuly z pierwszej, drugiej konferencji na bardzo waski temat, ale
z kolejnych juz nie. W zadnym znanym mi przypadku nie publikuje sie wszystkiego
jak leci. To nie sa proceedings, tylko tomy tematyczne.

[r-kwadrat]

Witam,

I znowu ten sam mechanizm :)
Na AE w Krakowie (UEK) w gablocie wiszą konkursy: jeden na
asystenta, jeden na profesora i chyba 3 na adiunkta. Oczywiście na
stronie uczelni nie ma nic. Nawet linka do strony działu
pracowniczego nie ma :)

Jak tu sie nie denerwować.

[niewyspany77]

To tylko splaszczenie problemu, choc oczywiscie w pelni sie zgadzam ze robienie
przekretu pt "konferencyjniak vel rozdzial" zasluguje na potepienie.
Zasadniczo chodzilo mi tez o zasygnalizowanie, ze zmiany w punktacji listy (czy
to in plus czy in minus) nie sa uwzgledniane w ocenie dorobku. To znaczy, jesli
Ziemniak Polski ma obecnie powiedzmy 15 pkt, i opublikuje w nim moj Fajny Tekst,
to zamiast na sztywno przybic te 15 pkt do artykulu, za pol roku mozemy miec go
ocenionego na 5 pkt jaki 50, zalezy jak sobie urzedas wymysli.
To jest o tyle wazny problem, ze po kilku latach publikowania, zamiast 200
punktow dorobku, mozna miec 150, albo zamiast 150 - 200.

[adept_ltd]

no tragedia... ;-)
może więc warto - zamiast publikować za punkty - publikować dobre teksty (co
oczywiście nie musi się wykluczać) i skala będzie bardziej bezwzględna - w obu
znaczeniach...

[niewyspany77]

adept_ltd napisał:

> no tragedia... ;-)
> może więc warto - zamiast publikować za punkty - publikować dobre teksty (co
> oczywiście nie musi się wykluczać) i skala będzie bardziej bezwzględna - w obu
> znaczeniach...

Wpierw ustal punktacje per "dobry tekst". Bo wiesz, nawet jak tekst nadaje sie
do Science czy Nature, a ja go puszcze do ZN, to nie jest wart 25 ale 6 pkt.
Wogole mylisz pojecia - punkty sa de facto nie za tekst a za wydruk w journalu.
Dam przyklad: opublikowalem "dobry tekst". Bez problemu poszedlby do pisma za 6
pkt, jednak opublikowalem go w pismie za 2 pkt, bo w mojej dziedzinie jest
zwyczajnie poczytniejsze.
Oczywiscie mozesz sobie sie posmiac, ale to tylko dowodzi ze nie rozumiesz o
czym pisze, albo nie chcesz rozumiec, cokolwiek.

[adept_ltd]

niewyspany, może warto jeszcze dospać? bo, jak na razie, przedsądy wykluczają ci
jasność widzenia,
1. jeśli napisałem - może warto publikować dobre teksty, zamiast za punkty, to
chodzi mi (i jest to czytelne), że cała ta idea punktacji mi się nie podoba...
co nie znaczy, że nie jest u nas, zwłaszcza u nas, obecnie potrzebna, gdyż
publikuje się mnóstwo śmiecia,
2. w związku z powyższym nie muszę nic ustalać,
3. podobnie nic nie mylę, gdyż w ogóle nie wypowiadałem się na ten temat (a
przyjmuję, że jeśli tekst idzie w topowym piśmie to jest to dobry tekst, choć
oczywiście różnie to bywa),
4. wiesz, ja też oprócz tych topowych z mojej działki publikuję w innych
miejscach - z wielu różnych względów i nie płaczę z tego powodu,
5. ale tu zbiera mi się na łzy (a nie śmiech), jak widzę dość agresywne
nierozumienie czyjejś wypowiedzi (no ale taka pogoda),
6. miłego dnia

[adept_ltd]

dodam - "tragedia" dotyczyło tego przeliczania puntów przy zmianie... przecież
tak naprawdę istotne jest, czy ktoś przeczyta i jakoś odpowie na to, co się
napisało, a nie jak to wycenią punktowo za rok lub dwa, czyż nie?

[niewyspany77]

Oczywiscie, ale jesli dorobek w warunkach naszego kraju mierzy sie zasadniczo
punktowo, to jednak nadal sie upieram ze sprawa jest bardzo istotna, gdyz
odpowiadac sobie moga, cytowac moga, jednak w tym kraju ma to znaczenie zadne.

[adept_ltd]

w takiej perspektywie masz rację, ale, sądzę, że i tak większym problemem jest
to, że ludziom jednak udaje się pozyskiwać punkty za nic (wspomniane
umonograficznienie zbiorówek) oraz niewspółmierność między naukami (np. moja
działka polonistyka nie ma pisma na LF - z powodów finansowych, chociaż mamy
przynajmniej 4 periodyki nadające się tam)

[niewyspany77]

Wiesz co, daruj sobie. Jesli piszesz cos w desen ze liczenie punktow jest
zalosne, to ja odpowiadam. Fakt, moze z pozycji habilitowanego mozna sobie w
ciemne miejsce to wepchnac, jednak ja nadal sie upieram: dla doktoranta/doktora
ciulanie punktow jest sprawa kluczowa, niezaleznie od wartosci merytorycznej
tekstu. I w tym kontekscie pisze caly czas nie o samej idei punktacji, lecz o
problemie manipulacji ta lista. Zreszta z mojej strony eot, bo wszystko juz
powiedzialem.

[adept_ltd]

a pokaż, gdzie to napisałem???
z tego co pamiętam, napisałem, że u nas nawet niezbędne, ale wolałbym, byśmy
myśleli o czym innym, pisząc
więc nie daruję sobie ;-)
no i u mnie na uczelni jest zdrowy system, gdzie każdemu (też hab.) liczą punkty
i za to przyznają kasę na BW i chwalę sobie to...
więcej luzu! ;-)

[dalatata]

no ale jesli habilitacja to ciulanie pktow to ja nie rozumiem po co pisac do
czasopisma za 2 pkty, a nie za 6, skoro mozna.

i tak, ze sie jeszcze wtrace, ja tez mysle ze przede wszyskim trzeba pisac dobre
teskty, punktacja jest wtorna. jesli jednak bedzie pisalo sie dobre teksty, to
przyjma je do druku wszedzie i nie bedzie kwestii punktacji.

ja osobiscie wolalbym system brytyjski, gdzie kazdy tekst jest oceniany osobno i
(teoretycznie) nie ma znaczenia gdzie jest opublikowany.sama ocena jest wazna
jednak nie? bo chcemy miec system, ktory potrafi nam rozdzielic departament w
ktorym pisza wszyscy do Nature, i departamtnet w ktorym piszemy wszyscy do
departamentalnego biuletynu.

jednak problem jest, wracajac do poczatku posta, sztuczny i dotyczy jedynie
tych, ktorzy maja problem z pisaniem dobrych tekstow. jelsi piszesz dobre
rzeczy, jakikowliek bedzie ten system i tak wygrasz. wszak zgodzimy sie, ze
nawet w polskim systemie, tak ogolnie, dobre czasopisma miedzynarodowe dostaja
najwiecej punktow. no to o co sie klocic? trzeba wlasnie tam publikowac :-)

[charioteer]

dalatata napisał:

> wszak zgodzimy sie, ze
> nawet w polskim systemie, tak ogolnie, dobre czasopisma miedzynarodowe dostaja
> najwiecej punktow.

Tak ogolnie, to jest bardzo duzo wyjatkow od tej reguly.

[dalatata]

to ja poprosze pare przykladow tych dobrych czasopism miedzynarodowych ktore
dostaja malo punktow. mnie bowiem nie chodzi o to, ze czasopismo X dostaje 24
pkt. a czasopismo Y dostaje 20. chetnie zobacze te dobre miedzynarodowe
czasopisma ktore dostaja, 6 czy 10 pktow, szczegolnie ze jest ich duzo.

[charioteer]

Blizej twojej dzialki: Intercultural Pragmatics, wyd. Mouton de Gruyter.

To nie jest 6 pkt. ani 10, tylko 2. Za publikacje w czasopismie anglojezycznym o
zasiegu miedzynarodowym, ktorego nie ma na ministerialnej liscie (tzn. jest
spoza tzw. listy filadelfijskiej) sa 2 pkt. - mniej niz w polskojezycznym
czasopismie o zasiegu w najlepszym wypadku ogolnokrajowym.

[charioteer]

Multilingua, tez Mouton de Gruyter.

[charioteer]

Dla porownania: Neofilolog, 4 punkty.

[dalatata]

zezarlem swoje slowa. co do Intercultrual pragmatics nie mam zdania. Multilingua
to calkiem niezle pismo miedzynarodowe.

zeby byc uczciwym, wiem o apelu CK, zeby informowac ich o takich sprawach, zeby
lista byla jak najlepsza. ale pewnie nikomu sie nie chce.

[charioteer]

Nie znam ani jednego czasopisma zagranicznego spoza LF, ktore by do tej listy
dopisano. Za to lista polskich wciaz rosnie.

[niewyspany77]

> no ale jesli habilitacja to ciulanie pktow to ja nie rozumiem po co pisac do
> czasopisma za 2 pkty, a nie za 6, skoro mozna.

Zeby tresc dotarla do zainteresowanych. Wyobraz sobie, ze plodzisz Super Tekst.
Wyslesz go do pisma za 6 pkt, i poza -nastoma osobami raczej do nikogo nie
dotrze. Tymczasem jesli pismo za 2 pkt wstrzela sie w tematyke idealnie no i
target dokladnie ten, to jest jednak kalkulacja. Nie sama habilitacja czlowiek
zyje ;)

Inna sprawa ze ta lista jest do dupy. Generalnie, powiedzialbym ze system ktory
prezentujesz, jest niezlym rozwiazaniem. Ale - z tego co mi wiadomo i o ile nie
przekrecilem, zajawki tego rozwiazania sa w systemie polskim. Jesli dobrze
kojarze, za monografie mozna dostac 6-20 pkt, a pono decyduje o tym RW. Inna
historia, ze kazdemu jak leci daje sie 20 pkt. I to jest wlasnie cos, co by mi
sie podobalo - jakies sensowne widelki punktowe per czasopismo, z jakims
sensownym (przyznam - nie wiem jakim) systemem oceny per tekst.

[dalatata]

ja zupelnie nie rozumiem. dla mnie super tekst moze byc roznych gatunkow. ST dla
'zainsteresowanych' to, jak dla mnie, zupelnie inny tekst niz ten, ktory wysle
do czasopisma z LF. inne gatunki literackie, teksty nie bedace w zadnej
konkurencji ze soba, ani nastreczajace zadnych dylematow wobec tego gdzie je poslac.

system w ktorym kazdy dostaje 20 pktow jest o kant dupy rozbic. kazda ocena,
zeby miala sens, musi byc uczciwa: zgodna z przekonaniem oceniajacego. o ile
znam polski system, najgorsza punktacja jest lepsza :-)

[charioteer]

dalatata napisał:

> o ile znam polski system, najgorsza punktacja jest lepsza :-)

Z tym sie chyba niestety zgadzam.

[niewyspany77]

UJ uwaza ze sam fakt pracy na tej szacownej uczelni jest swoistym bonusem
rekompensujacym {tu sobie wstawic dowolne}.

[nickwmig]

charioteer napisał:

> Studia doktoranckie istnialy w Polsce jak nas jeszcze na swiecie
> nie bylo, tylko
> nie byly wtedy regula. Mozna to zrobic na wiele roznych sposobow.
> Studia
> polegajace na tym, ze student przez 4 lata zajmuje sie dydaktyka
> to pokraka a
> nie studia.

No, mi właśnie zaserwowano takie właśnie pokraczne "studia". Z tym
że dydaktyką parałem się krócej niż 4 lata, gdyż w porę rzuciłem to
w diabły. I założę się, że gdybym sam w porę nie podjął takiej a nie
innej decyzji, do dziś miałbym "prestiżowy" status doktoranta. Znane
mi są przypadki, że ludzie przedłużają studia doktoranckie w
nieskonczoność, bynajmniej nie o ustawowy rok. Po prostu jak się
człowiek gdzieś już raz załapie, to często siedzi do oporu, ile
tylko się da. Tak wynika z moich obserwacji. Najłatwiej przedłuża
się robienie doktoratu (to też powinno być w cudzysłowie) tam, gdzie
nie dają stypendiów.

PS - pokonferencyjniaki

[nickwmig]

Coście się tak tych "pokonferencyjniaków" uczepili? Obciach jakiś
czy co? Może w takim razie w ogóle nie ma sensu organizować tych
wszystkich konferencji, które - nie oszukujmy się - często służą
głównie temu, żeby się ubzdryngolić na suto zakrapianej imprezie
pokonferencyjnej.

[adept_ltd]

no nie ma :-)

[dworzec]

dyskusja troche ewoluowala w innych kierunkach, ale wracajac do glownego tematu - wlasnie przejzalem strona po stronie nascie uczelni panstwowych i w miare sensowny dzial z ogloszeniami dotyczacymi konkursow znalazlem jedynie na UJ, reszta pewnie ukrywa to gleboko lub wiesza tylko w gablocie

moze po prostu ten ponoc slabo placacy UJ poczul brak chetnej do pracy i utalentowanej kadry, wiec doszli do wniosku, ze warto poszukac?

[niewyspany77]

UJ jako naj naj naj ma jedno rzucajace sie w oczy naj - najwiecejw polsce* ofert
pracy na ASYSTENTA z DOKTORATEM.

*ok, moze inne uniwerki nie lepsze, ale przynajmniej nie informuja publicznie,
ze jeleni szukaja.

[r-kwadrat]

Fakt. Ja tez jak przeglądałem stronki uniwerków to w sumie tylko UJ
miał te ogloszenia widoczne. Mysle ze zaglądaliście na strony np.
uniwerków w UK. Tam generalnie zawsze jest zakładka z ofertami
pracy, nawet jesli nie zadnych wolnych miejsc pracy to i tak
zakładka jest.

I generalnie to jest fakt ze wszelkie konkursy wywieszane są tylko w
gablotach i to jeszcze na konkretnym wydziale czy instytucie.

[r-kwadrat]

niewyspany77 napisał:

> UJ jako naj naj naj ma jedno rzucajace sie w oczy naj - najwiecejw
polsce* ofer
> t
> pracy na ASYSTENTA z DOKTORATEM.
>
> *ok, moze inne uniwerki nie lepsze, ale przynajmniej nie informuja
publicznie,
> ze jeleni szukaja.

Tu sie zgodze. To jest jakas paranoja. Doktor to raczej powinien byc
juz adiunktem, ale widać ze nie koniecznie na UJ :)

[adept_ltd]

a jak ten doktor ma 2 publikacyjki i brak mu jeszcze do spełnienia kryteriów
bycia adiunktem, hę???

[niewyspany77]

To by oznaczalo ze ten doktor nie ma prawa istniec na NAJlepszej (podobno, no
dobra, niech bedzie najstarszej) uczelni w PL. Sory, 2 publikacyjki do dr to w
pipidowie wymagaja a nie na UJ, przynajmniej mi sie to tak "prestizowo" wydaje.
A wydaje mi sie, ze wydawanie sie moje jest poprawne, bo juz kilka osob
sygnalizowalo, ze w UJ sie praktykuje, ze czesc pensji jest w zlotowkach, a
czesc w "przywileju pracy na uj" ;))))

[charioteer]

Dorobek wymagany do doktoratu zalezy od dyscypliny, szanowni panowie. W
niektorych dyscyplinach wystarczy 1-2 publikacje, w innych wymagane jest wiele
publikacyjek.

[adept_ltd1_net]

no tak, ale wymogi na adiunkta mogą być większe...
no i przede wszystkim nie ma nigdzie przepisu, który wprowadza automatycznie
awans doktora na adiunkta...

[charioteer]

Nie ma przepisu. Ja tylko w kwestii formalnej...

[adept_ltd1_net]

:-)

by było równo - dodam, że podobnie jest z hab. i profesurą

[niewyspany77]

Ja tutaj kompletnie sie nie znam ale cos mi swita ze myk moze byc w rodzaju
kontraktu, nie zdziwilbym sie gdyby czesc z tych ofert byla kontraktem 4-letnim
etc czego podpisanie wyklucza mozliwosc awansu na adiunkta, nawet jesli by sie
wyrobilo przyslowiowe 300% normy. W kazdym razie ktos mi przebakiwal w prywatnej
rozmowie o tym, moze nie do konca zrozumialem.

PS. do adepta tak, na uj jest troche ofert na ADIUNKTA z habilitacja ;) tego
akurat nie rozumiem, bo zdrowy czlowiek z habilitacja nie powinien miec
absolutnie zadnych problemow z profesura uczelniana (ok, wymog o wypromowanym
doktorze znam).

[adept_ltd1_net]

1. kontrakt 4-letni nie wyklucza zatrudnienia na stanowisko adiunkta (został
wprowadzony w niektórych uczelniach, by móc zwalniać adiunktów, jeśli widzi się,
że ktoś nie rokuje rozwoju po 4 latach),
2. dla mnie niezdrowe jest to, że małe uczelnie dają profesurę na dzień dobry
samodzielnemu... jednak powinien być wymóg książki bądź równoważnego dorobku po
hab. Na innych uniwersytetach też bywają adiunkci z hab. Przegięciem jest, jeśli
ludzi z dorobkiem trzyma się na niższych stanowiskach, ale to już inna sprawa.
3. wypromowanie jest ważne dla profesury zwyczajnej.

[niewyspany77]

Thx za rozjasnienie sprawy.

Jeleń - dobre określenie

[nickwmig]

niewyspany77 napisał:

> UJ jako naj naj naj ma jedno rzucajace sie w oczy naj - najwiecejw
> polsce* ofert
> pracy na ASYSTENTA z DOKTORATEM.
>
> *ok, moze inne uniwerki nie lepsze, ale przynajmniej nie informuja
> publicznie,
> ze jeleni szukaja.

Muszę przyznać, że pod tym względem mój wydział jest dosyć
przyzwoity. Kolega, który wytrwał w boju i obronił doktorat w środku
roku (akademickiego), tylko do końca tego roku pracował w oparciu o
tę śmieszną umowę "o przeniesieniu praw autorskich do utworu
dydaktycznego", a od następnego był już adiunktem. I to rozumiem:
skoro likwidujemy asystentury dla magistrów (to IMHO błąd, ale to
temat na odrębny wątek, który zresztą już się przewinął przez
forum), to całkowicie, dla wszystkich, a nie zmuszamy ludzi do
upokorzenia, jakim jest praca na stanowisku asystenta z doktoratem.