co dalej

[majewski119]

witam mam 22 lata choruje od 15 roku zycia od poczatku do teraz mialem 2 ataki
i w sumie jest ok caly czas tylko martwi mnie to ze nie wiem co mam zrobic z
reszta zycia a dokladnie o cele zawodowe gdyz czego bym nie chcial robic to na
zdrowy rozum nie moge to tak blokuje kazde dzialanie ze massa napiszcie jaka
praca wykonujecie moze na cos wpadne bo jak narazie to pusta okropna pustka

[very.martini]

Na pewno możesz zacząć używać przecinków i kropek oraz wielkich
liter, poniewać znacznie ulatwi do komunikację internetową z Tobą.
Ja jestem lektorką:) - teoretycznie choroba powinna mnie blokować,
bo w każdej chwili mogę mieć napad prowadząc lekcję, ale
przeprowadziłam ich już w życiu setki.

Ale wiesz, jak nie masz pomysłu na życie i na siebie, to nawet
gdybyś był zdrowy, to nic byś nie wymyślił:) Nie usprawiedliwiasz
się sam przed sobą przypadkiem? Ludzie z protezami wchodzą na Mount
Everest...

Jaką szkołę skończyłeś? Studiujesz, uczysz się?

16%VOL
22%VAT

--
takie tam... forum homeopatia

[majewski119]

hmm ... widzisz mamy to schorzenie ktore jest nietypowe .. chcialem uzyskac mala
pomoc a nie krytyke ale nic mentalnosc ... milego dzionka

[very.martini]

Chorujemy na to samo, kolego;)
Nie krytykuję Cię, tylko chcę pomóc, dlatego zadaję pytania, na
które jeszcze nie uzyskałam odpowiedzi.
Może przyjdzie ktoś, kto Cię pogłaszcze po główce i powie "ojej,
jaki jesteś biedny, masz padaczkę, no zobacz", ale to raczej nie ja.
Ode mnie możesz dostać wirtualnego kopa w tyłek i propozycję
ogarnięcia się, tylko chciałabym wiedzieć, w jakim punkcie startowym
jesteś, żeby Ci doradzić, gdzie możesz zacząć się ogarniać:)

16%VOL
22%VAT

--
takie tam... forum homeopatia

[majewski119]

no wiec sytuacja ma sie naspeujacą: jestem przed podjeciem studiów , zastanawiam
sie nad kierunkiem i za bardzo nie wiem jaki wybrac narazie biore pod uwage
geodezje lub ewentualnie poligrafie ... mam nadzieje ze nie bedzie problemu u
lekarza ... bardzo chcialbym zaczac cos z szkola medyczna ale niestety jestem
spalony , w wieku 19 lat po uzgodnieniu z lekarzem zrobilem prawo jazdy i
wszytko ok do czasu ostatniego ataku mialem fajny plan ... instruktor jazdy ale
dupa ... wiec praca a zarazem hobby poszly w odstawke i w tym sedno(ból) i teraz
patrzac na wasze opinie ze jestem biedny to sie mylicie bo od prawie 18 roku
pracuje sam na siebie ... tylko mam teraz problem z wybraniem kierunku na
przyszlosc a chcac czy nie musze sie zabrac za cos konkretnego ... i znajdujac
ta strone napisalem posta gdyz ciekawi mnie co robia gdzie pracuja gdzie sie
spelniaja ososby chore na padaczke .
Tyle a teraz biegne do pracy .

[very.martini]

> patrzac na wasze opinie ze jestem
biedny to sie mylicie bo od prawie 18
roku
> pracuje sam na siebie ...

No i fanstastycznie! Czyli nie siedzisz w
domu i nie wyciągasz łapy po zasiłek
pielęgnacyjny, socjalny, taki i owaki!
Plus dla Ciebie:)

Nie sądzę, żeby padaczka Ci przeszkadzała
w geodezji albo poligrafii. Jedyne, co
lekarze wpisują w dokumenty, to zakaz
pracy na wysokościach, żebyś nie poszedł
pracować na budowie i z rusztowania nie
spadł w przypadku napadu. W geodezji Ci
to nie grozi chyba. Mam wirtualnego
kolegę geodetę, mogę Ci dać namiar na
niego, chcesz? Na pewno Ci napisze to i
owo o tej pracy, a Ty sobie porównasz,
jak to się może mieć do padaczki.
Szkoła medyczna jako taka to faktycznie
nie, tzn chirurgiem może nie będziesz,
ale już na przykład Czcigodna Matka
Założycielka tego forum ukończyła Zdrowie
Publiczne przy ówczesnej Akademii
Medycznej.
Masz masę fajnych planów, widzę, raczej
nie jest tak, że rozpaczliwie myślisz, co
Cię interesuje, tylko raczej coś by rzeba
wyeliminować:)

O jeżdżeniu samochodem byla długa
dyskusja, poszukaj i sam zdecyduj...

16%VOL
22%VAT

--
takie tam... forum homeopatia

[ania_1609]

Jest dużo racji w tym, co pisze Martini. Ja studiowałam polonistykę,
kiedy bardzo zaostrzyła się choroba i już uznałam, że właściwie po
co mi to, i tak nie będę mogła uczyć. Teraz, po latach, widzę, że
szukałam preteskstu do użalania się - no bo brak perspektyw na
życie. Odechciało mi się studiować, w sumie wszystkiego mi się
odechciało i właśnie tutaj na forum ludzie mnie postawili do
pionu :-) Co jeszcze - chciałam mieć dzieci i tu też się użalałam,
że z epi nie mogę, nie powinnam, ryzyko... Tymczasem wszystkie
praktyki na studiach zrobiłam, udało się skończyć i obronić na 5:-).
Pracy nie podjęłam, ponieważ zaszłam w ciążę i urodziłam synka, a
teraz planuję drugie.
Do pracy chcę iść, jak dzieci podrosną - tak, właśnie do szkoły
uczyć.
Lekko nie jest, są dni, kiedy ryczę w poduszkę, ale generalnie już
dawno nie pomyślałam, że choroba mnie ogranicza - no może trochę:
żal mi, że np. nie mogę jeździć autem, no i na parę spraw muszę
mieć "orient". Ale jak nie popatrzeć, każdy w życiu ma jakieś
ograniczenia.
Nasza choroba jest faktycznie może specyficzna, spotkałam się z tym,
że ludzie bali się mojej choroby, ale nigdy nie zetknełam się z
dyskryminacją. Jeśli będę chciała pracować, to będę, znajdę takie
miejsce, gdzie mnie przyjmą (zwłaszcza, że wyż demograficzny ruszy
do szkół).
I najważniejsze - trzeba miec ustawione napady - ja mam grand male,
stany padaczkowe, ale dzięki lekom dobrze jest i dobrze musi być.
I planów mam mnóstwo :-)

Napisz, jaki masz "pakiet startowy", co skończyłeś, czym się
interesujesz.

[ania_1609]

Mam znajomego, chorego na padaczkę, który własnie robi doktorat na
geodezji :-)

[tomeka38]

hej, ja mam 38 lat i choruję od 12 roku życia, ataki miewam rzadko,
zrobiłem nawet prawo jazdy, chociaż nie jeżdżę autem. Moja rada jest
taka - idź do psychologa, on Ci doradzi najlepiej. Moim zdaniem
możesz mieć lekką depresję, to ponoć typowe dla większości osób
chorych na padaczkę, ja też to miałem, mam i leczę się. Dobry
psycholog zmieni Twoje życie, uwierz. Ja mam gdzieś moją chorobę,
mam wspaniałą rodzinę i dobrą pracę, powodzenia

[majewski119]

a mozna wiedziec co robisz ...?