Ja piszę tu o religii z punktu raczej moich dzieci ale możecie się podzielić
doświadczeniami natury ogólniejszej.
Ja zostałam wychowana w religii katolickiej. Ponieważ nikt mi nie stał nad
głową i do nieczgo nie zmuszał a trafiłam na rozsądnych nauczycieli religii
więc uczęszczałam na religię dobrowolnie do 16 - go roku życia.
Sama zdecydowałm o przystąpieniu do bierzmowania.
Jednak w pewnym momencie religia katolicka przestał mi pasować.
Chyba głównymi punktami była spowiedź i stosunek do seksualności.
Wiele lat religia mnie obchodziła.
Jak urodziły się dzieci zbierałam się do chrztu jak sójka za morze.
Mieszkaliśmy w bawarskich wioseczkach gdzie z reguły stosunek ewangelików do
katolików był pół na pół.
Dzieci chodziły do przedszkola ewangelickiego albo katolickiego jak popadło ,
grupy dla matek z dziećmi były przy jednym lub drugim kościele.
Rozpoczęcie roku szkolnego było ekumeniczne , raz w jedny raz w drugim kościele.
W pochodzie z okazji św . Marcina brały udział wszystkie okoliczne dzieci
niezależnie od wiary choć ewangelicy świętych nie uznają
)))
Kiedy nadszedł czas Komunii Świętej dla Młodej odbyła ona stosowne nauki w DE.
Trwały rok więc w międzyczasie byliśmy z exem w PL i odbyliśmy rozmowę z
proboszczem w parafii mojej Mamy.
Zostało ustalone że chrzest obojga dzieci , podówczs dziewięć i niecałe
sześć lat odbędzie się tuż przed komunią Claire.
Ksiądz próbował nas namowić za jednym zamachem do ślubu kocielnego ale bez
powodzenia.
Dzieci zostały ochrzczone , Claire skomunikowana.
Rodzina i znajomi dopisali licznie i było to piękne , ciepłe rodzinne święto.
Po czym religia zniknęła na kilka lat z naszego życia aż do tego roku.
Moj syn lat szesnaście został ewangelikiem a ja razem z nim.
Z pełnego przekonania.
Konfirmował się w tym roku w gminie ewangelickiej i chodzimy razem do
kościoła jak tylko odbywaj się msze.
Niemiecka gmina ewangelicka jest niewielka dlatego nie jest to zbyt często.
Ale za każdym razem jest to dla mnie bardzo pozytywne przeżycie.
Lubię bardzo pastora i Jego żonę też pastora i to że spowiedż jest publiczna i
owszechna i że zostałam tam przyjęta od razu mimo że na początku nie byłam
przekonana czy odstąpię od katolicyzmu.
Pastorostwo wyznają ekumenizm i do komunii może przystąpić kazdy czy
muzułmanin czy katolik.
Zostawiłam moim dzieciom wolną rękę w ich dezyzjach religijnych. Myślę że
słusznie.
Kran.
