rozstanie na emigracji

[annika4]

No i stalo sie! Kilka dni temu minelo nam 10 lat wspolnego zycia. Od
dwoch jestesmy na emigracji i wlasnie moj "wspanialy mezczyzna" ma
za malo czasu dla siebie i ogolnie potrzebuje zastanowic sie nad
przyszloscia. Znacie to? To poradzcie co robic! Wpadlam w panike.
Jak sobie tu sama poradze? Z dzieckiem i z tym calym chlamem? Jak
mam dalej zyc? Moze wrocic do Polski? Ale co tam z koleji?
Poradzcie, bo diabli mnie z bezsilnosci biora.

[jan.kran]

A skad piszesz ? Jak chcesz mozesz napisac o swojej sytuacji tu albo
na priv.
Ja zostalam po 20 latach sama , z dwojgiem dzieci , bez jezyka i
kompletnie dziecko we mgle
Po pieciu latach mam fajna prace, jezyk znam niezle , dzieci laduja
na prostej. I mam na na oku dwie szkoly.
Zblizam sie do piecdziesiatki
Pozdrawiam i odezwij sie.
Kran

[asia.sthm]

Annika, moze ty sasiadka moja jestes? A jak nie, to skad piszesz.
Nie panikuj, jeszcze tak nie bylo zeby jakos nie bylo - jak mawial
cudny Pawlak )
Trzym sie i napisz na priva jesli wolisz.

[annika4]

Dzieki laski za wsparcie. Mieszkam w Szwecji, kolo Helsinborga.
Napisze do Was, jak tylko dopadne kompa. W domu nie mam, a w pracy
tylko podczas przerwy. Ale jakos to ogarne i sie odezwe.

[mon101]

Mysle, ze w Szwecji poradzisz sobie lepiej niz gdziekolwiek,
przynajmniej ekonomicznie. Mimo naszych narzekan system socjalny
jakos tu funkcjonuje i samotne matki daja sobie swietnie rade. W
Helsinborgu jest duza Polonia, potrzebujesz pewnie przede wszystkim
wsparcia psychicznego w tym ciezkim, pierwszym okresie. Masz
znajomych, przyjaciol , w poblizu? Kogos, komu moglabys sie wyplakac
w mankiet? Zapewniam cie, nie ma tego zlego, co by na dobre nie
wyszlo) Odezwij sie, na forum albo na priv, bedziemy cie podpierac!

[gradientka]

mam nadzieje, ze sobie radzisz
trzymaj sie!

[annika4]

Jeszcze dycham, ale marnie. Poszlam do doktora i jak wrocilam to
postraszylam troche starego - sama nie wiem czemu, wiec nie
pytajcie. Przynioslo to skutek taki, ze zamiast jak krzeslo czy inna
serwantke zaczal patrzec na mnie jak na czlowieka. Wiem, ze to dlugo
nie potrwa, ale fajne chociaz kilka dni. Potem wszystko wroci do
normy i bedzie przeze mnie patrzyl jak przez powietrze, lub ponad
mna, bedzie mnie mijal w przedpokoju bez slowa i bez usmiechu. Kto
by pomyslal, ze jak sie poznalismy to ja jego nie chcialam i musial
mocno zabiegac o moje wzgledy. Jak juz sie udalo to na rekach nosil
i po 100 roz kupowal. Gdzie to wszystko???? Dlaczego minelo? Czy
mnie juz tylkjo zycie serwntki czeka?

[asica74]

Jezeli jestes z UK i jezeli znajdziesz sie w podbramkowej sytuacji,
zawsze mozesz sie zwrocic do roznych organizacji, np
www.refuge.org.uk/
www.victimsupport.org.uk/
www.womensaid.org.uk/

[kociaszek]

annika, zadne rzeczy nie dzieja sie bez przyczyny. skad ten chlod w waszych
relacjach? probowalas przeanalizowac cala sytuacje? zastanowic sie nad tym,
gdzie popelniliscie bledy? jak naprawic relecje?potrzeba jest szczerej, madrej
rozmowy...jesli Twoj maz musi sie na jakis czas odsunac od Was, zeby przemyslec
wazsa sytuacje z dystansu, to uwazam, ze to dobry znak...i nie znaczy to, ze Was
opuszcza, czy zostawia. obowiazki opieki nad dziecmi pozostaja, musisz mu to
uswiadomic...