Paryski walczyk

[Gość: zyta]

to niewiarygodne!!!poprostu nie moge w to uwierzyc!
pare lat temu zasnelam przed telewizorem,obudzilam sie na poczatku jakiegoś
filmu.obejrzałam go i dalej zasnełam...
rano nie wiedziała czy ta opowieść mi się śniła,czy zdarzyła sie naprawdę...
mialam niesamowite uczucie lekkości i poczucie upojnej niepewności.
dopiero pozniej dowiedziałam się że to było"Przed wschodem słońca"...
niesamowita opowieść!zostawiła mi w głowie wiele niepokoju...i atmosfere
upajających słów i gestów zawieszonych w powietrzu wiedeńskich zakamarków...
nie licze na spokój ducha po obejrzeniu"Przed zachodem słońca",wręcz
przeciwnie...
pozdrawiam

[aaneta]

słusznie nie liczysz na spokój ducha
ja obejrzałam ten film w poniedziałek na festiwalu, bo nie mogłam się doczekać,
kiedy wejdzie do normalnego rozpowszechniania, ale obejrzę go jeszcze niejeden
raz, podobnie jak "Przed wschodem słońca"
takie skromne i - według niektórych - nudne filmy poruszają najbardziej, bo
odkrywają to, co najważniejsze, a czego w innych filmach, na pozór bardziej
atrakcyjnych, z akcją i dramatycznymi wydarzeniami, po prostu nie ma
tyle że do oglądania takich filmów potrzebne jest skupienie, smakowanie każdego
gestu i każdego zdania dialogu, a nie każdy to potrafi
jak kiedyś powiedział jeden z moich przyjaciół: są tacy, co czują, i tacy, co
nie czują
zyto, Twoja opowieść o filmie "Przed zachodem słońca" obejrzanym jak sen, jest
cudownym dopełnieniem cudownego tekstu Tadeusza Sobolewskiego

Film dla ćwierćinteligentów

[Gość: Gucio]

Słowa, słowa, słowa... Nudy na pudy. Mądrości dla kucharek. Zawsze tak bywa z
kontynuacjami. "Przed wschodem słońca" to był dobry film.. ten jest
BEZNADZIEJNY! Jedyne, co jest interesujące - to paryskie plenery.

[Gość: Zdziwiony debilek]

Dziwię się, że Ci się nie podoba, ĆWIERĆINTELIGENCIE!!! Czyżby rakowało
Van Damme'a (z całym szacunkiem dla J-C) P.S. Czyżbyś miał coś do
kucharek...?? :(

[Gość: nordy]

no co ty

[Gość: wlasnie ja]

sam jestes cwiercinteligentem !!
jesli nie dostrzegasz piekna prawdziwego filmu to juz twoj problem
wszystkiego Ci najlepszego w kwestii ogladania beznadziejnych amerykanskich chał

[Gość: Agnieszka]

Drogie Panie. Tu gdzie mieszkam dzis chmurno i ponuro. Wsiadlam rano do
autobusu, w ktorym jak katem oka zauwazylam krecilo sie dwoch podejrzanych
osobnikow z rozklekotanymi akordeonami. Po chwili z akordeonow poplynela
przepiekna, zgodna muzyka. Muzycy, chyba Rumuni, umilali nam podroz przez dwa
przystanki po czym jeden z nich dyskretnie przespacerowal sie po autobusie
zbierajac "wyrazy wdziecznosci". Jedynymi osobami, ktore bez wahania siegnely
po portfele bylam ja i siedzacy vis a vis mnie czlowiek mniej wiecej w moi
wieku. Usmiechnelismy sie do siebie porozumiewawczo i potwierdzilismy oboje, ze
graja naprawde pieknie. Po chwili za oknem dostrzeglam czlowieka
wyprowadzajacego na spacer psa. Pies skakal trzymajac w pysku smycz a jego
podskoki byly eksplozja radosci i hymnem na czesc porannego spaceru w parku. po
raz kolejny spojrzenie mojego towarzysza skrzyzowalo sie z moim w usmiechu.

Jak pieknie jest zyc, jesli dzien zaczyna sie od takich bezinteresownych
usmiechow porozumienia i zachwytu chwila. Wysiadlam na nastepnym przystanku,
piec minut pozniej wlaczylam komputer i zabralam sie za poranna prasowke w
internecie. Artykul Pana Sobolewskiego. Znowu ten sam usmiech i zachwyt chwila.
Nie widzialam zadnego z dwoch filmow, ale teraz oczywiscie zrobie wszystko zeby
je zobaczyc.

Pozdrawiam wszystkich polawiaczy pieknych chwil!

:-)

[Gość: Kazik]

[Gość: Malgosia]

bo nam wszystkim tak naprawde o chodzi o te same rzeczy, tak na samym koncu to
o to nieuchwytne cos miedzy kobieta a mezczyzna. I chcemy wierzyc, ze to sie
moze zdarzyc, i cieszymy sie jak dzieci ,jak nam film o tym zrobia...:)
co jest bardzo pozytywne :)

[Gość: simon]

Pani wypowiedź dodała mi wiele otuchy, tak więc nie pozostaje mi nic innego jak
sie do Pani uśmiechnąć. Pozdrawiam.
Uśmiech do nieznajomej osoby w szarym tłumie naprawdę leczy.

JA JUZ WIDZIALEM I POLECAM

[Gość: KOT'04]

JA JUZ WIDZIALEM I POLACAM

[Gość: KOT'04]

JEST DOKLADNIE JAK PAN REDAKTOR ;) NAPISAL

[Gość: mp/ww]

ja tez juz widzialem te subtelna pochwale "zycia promykow" (a nie lupow...)
bukiet cieplych mysli dla pana redaktora!
szkoda tylko ze nikt - absolutnie nikt - z dosc pojemnej filmowej strefy tzw.
recenzentow filmowych Gazety nie uczy sie od tego wlasnie redaktora...
(jak wejsc w "dialog pelny" - i z artysta i z czytelnikiem)
pozdr.
mp/ww
(czytelnik, redaktor, a czasem artysta...)

Film o miłości

[Gość: Asia]

Lubię takie opowieści - nawet jeżeli jest to tylko opowieść. Warto przeżyć coś,
co jest bajką. Przez przypadek spotkałam kogoś 5 lat temu; przez przypadek
spotkaliśmy się rok temu - tym razem byliśmy już starsi i postanowiliśmy zostać
ze sobą. Warto

[jan.kulczyk]

Pierwszy film nie był bynajmniej kiczowaty. Był straszną, pretensjonalną chałą, z której kulminacją był słynny wiersz o milkshake'u ułożony przez wiedeńskiego penera. Z masochizmu chyba zamierzam obejrzeć kontynuację, ale już nastawiam się na najgorsze...

Jest wiele innych ciekawych filmów o nieskonsumowanej miłości, z których aktualnie przychodzi mi do głowy niedawny "My Life Without Me", z nieocenioną Sarah Polley. A kiedy widzę uduchowione spojrzenie Julie Delpy, zbiera mi się na... wyjście z kina..

Trzymajcie za mnie kciuki na seansie (na szczęście odbędzie się w domu, więc do łazienki blisko ;)))

to miało być śmieszne?

[Gość: wiedźma]

nie było

[jan.kulczyk]

Nie. A skąd ci to przyszło do głowy?

Skoro napisałem, że nie podoba mi się film, nad którym wszyscy pieją, to od razu musi to być dowcip?

[Gość: Sli]

Nieskonsumowanej? Ktoś przysnął na seansie...

[jan.kulczyk]

Gość portalu: Sli napisał(a):

> Nieskonsumowanej? Ktoś przysnął na seansie...

Taaa... wiesz tu mnie złapałeś. Najlepsze jest to, że w potocznym znaczeniu tego słowa miłość S. Polley i megamacho Marka Ruffalo w cytowanym przeze mnie "My life without me" również jest "skonsumowana". Chodziło mi o miłość niespełnioną, urwaną w połowie ;))

[Gość: toto]

piękna historia - ja też lubię delektować sie ulotną chwilą - jestem chyba
wrażeniowcem - bo odbieram tylko wrażenia (impresje - cholernie lubię to
słowo) - ostatnio miałem okazje "spacerować" nocą (długo po zachodzie słońca)
po moim mieście (uciekł mi bus) - i nie wiedzałem że jest takie cudowne
(miasto - Ruda Śląska) - było zimno, byłem lekko ubrany - a biegłem w
podskokach w rozwianym płaszczu i cieszyłem się bez powodu, wszystko było dla
mnie magiczne, ciemne domy, parki, niebieski ogień wystrzeliwujący na tle nieba
(z huty Pokój), gdy przechodziłem pod wiaduktem tylko było słychać pracujące
spraye (dla graficiarzy też była to piękna noc), szedłem i wszystko było inne
niż za dnia - w sumie było pusto - ale zarazem nie czułem się sam - mnóstwo
gwiazd na mnie spoglądało - kurde - jak czytam to Co napisałem to widzę że ja
popadłem w banał - trudno

[Gość: ewik]

Bardzo miły post,przyjemnie raz na jakiś czas przeczytać coś takiego,też
wybiorę się na ten film, a tobie Agnieszko życze więcej takich miłych poranków

[Gość: annazofia]

Serce mi zagrało, kiedy zobaczyłam plakat do "Przed zachodem..." Kilka lat temu
po spędzonej na błądzeniu po mieście nocy, pewnien uroczy chłopak spytał, czy
widziałam "Before sunrise". Jeszcze nie widziałam. My nie umówilismy sie za rok
w tym samym miejscu, ale mieliśmy juz nigdy się nie spotkać, nie zepsuć tej
nocy, zostawić sobie myśl o tym "co by było gdyby". Żadnych telefonów, adresów,
nazwisk. Kiedy o nim myślę, zawsze sobie tak gdybam. Ciekawe czy Jacek też?

nie bojmy sie banalow!

[Gość: helen]

kazdy ma chyba taka historie w swoim zyciu,i kazdy mysli ze jego jest jedyna i
niepowtarzalna...ja tez..piekny jest tekst p.Sobolewskiego:) i moj ukochany
film..a tak wogole to czemu kategoryzujemy rzeczy pod banaly itd..jesli cos
szczerze czujemy,to nikt nie ma prawa tego sadzic..bo wszystko co przezywamy
naprawde w swoim zyciu nie zakrawa pod banal.
pozdrawiam!
ps.widzialam my life without me i wogole mnie nie ruszyl tak jak film o ktorym
tu piszemy..nienajgorszy,ale kompletnie brakowalo mu tego "czegos"

[jan.kulczyk]

Banał a pretensjonalna chała to trochę co innego, nie sądzisz? Choć czasem jedno zakrawa na drugie ;)))

Cieszę, że mamy odmienne gusta. Inaczej byłoby nudno. (to też banał ;)

TO TY ZYTA?

[Gość: MARIAN ROKITA]

MOZE ZA ROK OBALIMY JAKAS BELKE

[Gość: at]

Droga Zyto wyjęłaś mi te słowa z ust. Ja przez tydzień nie mogłam dojść do
siebie po obejrzeniu "przed wschodem słońca" tydzień chodziłam jakby pijana,
innaczej potrzyłam na świat. To było niesamowite. Ethanek zdobył moje serce.
Niestety nie widziałam jeszcze "przed zachodem..", bo mieszkam na wsi zwanej
Częstochową, gdzie takich filmów nie grają, chociaż byłam wczoraj w Cinema City
w Katowicach i też nie ma. Muszę jechać do Krakowa. Pozdrawiam serdecznie
ludzi, którzy przeżyli ten film jak ja!!

[Gość: nieznany]

autor napisal: " [...]kapitalny portret mentalności trzydziestoparolatków,
współczesnych obywateli świata - tych najnormalniejszych, o których kino zwykle
nie opowiada, którzy nie umierają na AIDS ani nie są narkomanami, ani
terrorystami." chyba sie rozstal z rozumem: normalni trzydziestolatkwowie??
niewyzyta seksualnie panienka! pisarz kiczowatych ksiazek! jezdza po calym
swiecie, koncza nauki polityczne,ojciec pozycza im od reki 2000 dolarow,sa
piekni zdolni, planuja pojechac na zwiedzanie buddyjskich klasztorow itp.itd. to
sa papierowe postaci, ktorzy w pseudointelektualny belkot ubieraja jedno
stwierdzenie:"najwazniejszy jest sex, wiec sie rozbieraj" cholernie nudny film!