ichtiolog
04.05.05, 08:52
Myśli wzniosłe i podniosłe
Ostatnie trzy dni bardzo były podniosłe. Święto pracy, święto płacy i święto zasiłku społecznego. Europeizacja i grillizacja. Oflagowanie bez strajku. Wspominki historyczne. Dzięki "Solidarności" nie tylko runął mur berliński i porządek pojałtański, ale flag wywieszonych na 1 Maja nie trzeba zdejmować przed 3 Maja.
Władze Rzeczypospolitej z SLD składają trzeciego wieńce na Grobie Nieznanego Żołnierza,Obrońcy Lwowa i policja nie interweniują. Nawet marszałek Piłsudski nie spada z cokołu z wrażenia, gdy grają "Pierwszą Brygadę". Przyzwyczaił się, jak my wszyscy.
Dwieście czternaście lat temu, w roku pańskim 1791, Polska była w awangardzie. Miała pierwszą, demokratyczną konstytucję w Europie, co się skończyło rozbiorami. Vivat król, vivat naród, vivat wszystkie stany. Teraz inni nas wyprzedzili. Musimy gonić. Musimy się spieszyć, żeby nadążyć za postępem. Hiszpanie mają małżeństwa homoseksualne. W Holandii jest aborcja na życzenie, a dyskutuje się też nad zabijaniem nieudanych albo niepotrzebnych noworodków do 6. tygodnia życia. A jak się dyskutuje, to się też wprowadzi. W Belgii będzie można kupić w aptece podręczny zestaw do eutanazji wraz z instrukcją obsługi. Stanisławowi Augustowi taki postęp się nawet nie śnił. Niewykluczone, że już wkrótce każdy Belg będzie musiał obowiązkowo mieć taki zestaw, jak kierowcy apteczkę na wypadek, gdyby spotkał kogoś potrzebującego pomocy. A u nas? Zacofanie, siekiera albo zupka grzybowa.
Stanowczo musimy przyjąć wszystkie światłe rozwiązania problemów postępu, zwłaszcza moralnego, jakimi świecą przykładnie europejskie kraje współczesnej awangardy. Inaczej zostaniemy w tyle na następne 214 lat. Do 3 Maja 2219 roku, jeśli przedtem nie spadnie planetoida i nie wymrzemy jak dinozaury. Ale nawet umierając, będziemy mogli być dumni, że umieramy w awangardzie.
Maciej Rybiński
