Rokita: Platforma nie zrezygnuje podatku liniow...

[adalberto3]

Rokita ! Człowieku ! Nie opowiadaj wszem i wobec, że podatek liniowy jest
zbawieniem. Oczywiście system podatkowy powinien być prosty, ale to państwo,
nie reklama, powinno kreować sposób na życie. Popieranie oszczędzania na
własny dach nad głową czy dodatkową prywatną emeryturę to są zadania dla
państwa. I to powinien uwzględniać system podatkowy.

[Gość: lolek]

Ja w pewnym momencie powiedzialem sobie "dosc". Nie mam zamiaru zajezdzac sie
tylko po to aby wydac wiecej na darmozjadow (poprzez wieksze obciazenie
podatkowe). Zarabiam tyle i mi to wystarczy. Nie zatrudnie wiecej ludzi ktorych
moglbym bo firma ktora prowadze jest wstanie wiecej zrobic, wiecej zarobic.
Tyle. Gdyby byl liniowy to inna bajka

do lolka : Z liniowym to ma niewiele wspólnego ..

[adalberto3]

W systemie podatkowym powinna być nagradzana firma, w której pieniądze zostają,
która inwestuje i rozwija się. Jeżeli przeznacza dochody na wyższe zarobki dla
pracowników, to zdecydowanie -nie-.

przecież firmy mają podatek liniowy 19 proc.

[Gość: spekulant]

spekulanci giełdowi też...
ale czy jeśli prezes firmy zarobi np. 250 tys. zł brutto i zapłaci 19 proc.
podatku zamiast 40 proc. to przybędzie z tego powodu chociaż jedno miejsce
pracy?

[Gość: sufler]

NIE

[Gość: dave]

Lubie Pana Rokite ale naprawde nie sadze ze warto umierac za podatek liniowy.
Ten podatek nikomu specjalnie nie sprawi roznicy poza garstka bogaczy ktorzy
poczuja sie jeszcze lepiej. Zamist za to PO powinna skoncentrowac sie na
obnizaniu VAT i akcyzy jesli chce odchudzic z korzyscia dla wszystkich budzet.

D.

[adalberto3]

Problem w tym, że wysokość akcyzy ( w mniejszym stopniu VAT-u ) wynika ze
zobowiązań wobec Unii - za bardzo przy tym nie można majstrować i Rokita o tym
wie ( ale wprost nie powie ).

[Gość: koloratura1]

Nie jestem specjalistą od ekonomii, a tym bardziej wróżką, która może
przewidzieć, jak zbawiennie wpłynie na rozwój gospodarczy wprowadzenie podatku
liniowego. Wiem jednak, że na palcach jednej ręki policzyć można kraje, w
których taki podatek obowiązuje, lub nawet do jego wprowadzenia się
przymierzają (przyszłość pokaże, na ile skutecznie). I nie są to, bynajmniej,
wiodące potęgi światowej gospodarki oraz dobrobytu...

[Gość: hey]

ale podatek liniowy sprowadzi do nas zagraniczne inwestycje , tak jak np; na
słowacji, która jest europejskim zagłębiem w produkcji samochodów. Sami chyba
wicie ze mielismy okazje na kilka fabryk , ale przegralismy z słowacją która ma
własnie 14% podatek liniowy.

[Gość: jaadzkaa!!!!!]

dave powiedział"
Ten podatek nikomu specjalnie nie sprawi roznicy poza garstka bogaczy ktorzy
poczuja sie jeszcze lepiej. Zamist za to PO powinna skoncentrowac sie na
obnizaniu VAT i akcyzy jesli chce odchudzic z korzyscia dla wszystkich budzet."

podatek liniowy to jest podatek pit , cit i vat na poziomie 15% . tak dla
scisłości

[Gość: wszechpolak]

Jak lubisz kabotyna Rokitę to czemu nie było Cię na paradzie równości

[Gość: rb]

Rokita wprowadza ludzi w błąd. Przedsiębiorcy już od 2 lat mogą rozliczać się w
oparciu o podatek liniowy. Wprowadzenie 15% podatku liniowego bez żadnych ulg w
tym wspólnego rozliczania małżonków uderzy nisko zarabiających pracowników
najemnych będzie natomiast znaczącym źródłem dodatkowych dochodów krezusów
finansowych,którzy dotychczas rozliczali się wg stawki40%, co odbędzie się
kosztem dochodów budżetu. Nie wpłynie to na wzrost gospodarczy, bo czy np
dodatkowe duże pieniądze, które Rokita zatrzyma w kieszeni spowodują wzrost
zatrudnienia? Zmniejszenie podatku VAt do 15% jest iluzoryczne, gdyż żywność i
lekarstwa są obecnie opodatkowane stawką 3 i 7% a więc znów biedni, którzy
większość dochodów przeznaczają na żywność i leki, solidnie to odczują w
zwiazku ze wzrostem cen na te artykuły. Nie dajcie się ludzie otumanić
demagogią Rokity, który jest ekonomicznym hochsztaplerem. Jeżeli jego partia
dojdzie do władzy czeka nas dalsze zróżnicowanie społeczne, zubożenie
większości obywateli a wzbogacenie już majętnych w tym takich jak Rokita i Tusk.

Janina Paradowska

[Gość: rgb]

Sorry ze troche nie na temat, ale mnie krew dzisiaj zalala. Dlaczego p.
Paradowska nie potrafi powsciagnac wlasnych emocji i prowadzic program
obiektywnie bez osobistych wycieczek pod adresem osob ktorych swiatopoglad nie
jest zgodny z jej pogladami... Jej agresja pod koniec wywiadu z Janem Małią
Łokitą była az za bardzo slyszalna

ps. Nie jestem zwolennikiem Łokity... (ale mam prawicowe poglady... ergo
glosuje na Cimoszewicza :-) )

[preslaw]

Jeżli podatek liniowy jest taki zły, bo różnicuje dochodzy spooleczeństwa i nie
przyczynia się do powstania nowych miejsc pracy (tak jakby w obecnym systemie
społeczeństwo nie miało zróżnicowanych dochodów, co jest rzeczą normalną i
sprawidliwą, a wszyscy traktują to jako nawyższy przejaw zła), to jaki system
podatwkowy powieniem być wprowadzony. Przez oststnie kilkanaście lat regularnie
coraz bardziej doprowadzano do degeneracji system podatwkowy (i szerzej system
prawny w ogóle), więc wydaje mi się, że w tej systuacji podatek liniowy jest
najlepszym rozwiązaniem. No, chyba żeby wprowadzić system, który jest
proponowany przez Centrum im. Adama Smitha. Prawdziwym jednak przekleństwem
jest ZUS.
a co do Janiny Paradowskiej, to dała ona po raz kolejny przykład dziennikarstwa
na niskim poziomie, odnosząc się ewidentnie lekceważąco do Rokity. W sposobie
zadawania pytań było to aż nadto słyszalne. To co dzisiaj pokazała, tak jak
kiedyś w "Debacie" Durczoka wobec prof. Staniszkis, to najzwyklejszy przejaw
braku kultury osobistej. Tak nie rozmawia się z gościem, który wyraża odmienne
poglądy.

[Gość: rgb]

tez jestem zdania ze podatek liniowy to dobry pomysl - oczywiscie nie jest to
panaceum na wszelakie problemy a jedynie dobry krok w dobra strone. Nie widze
ZADNEGO rozsadnego uzasadnienia przeciwko podatkowi liniowemu a argument o
egalitaryzmie (ze niby progresywny jest taki sprawiedliwy) jest argumentem
cokolwiek nietrafionym :-)

Co do JParadowskiej to rzeczywiscie, moze to nie jest kwestia braku
obiektywizmu ale braku dobrego wychowania???

[preslaw]

Ano właśnie! Czy płacenie większego podatku z powodu większych zarobków jest
bardziej sprawiedliwe niż płacenie przez wszystkich podatku według jednakowej
stawki? A niby to dlaczego?

[Gość: bibi]

podatek liniowy jest sensowną propozycją ponieważ ujednolica i upraszcza nasz
bizantyjski system podatkowy pewnego ministra który robi teraz pieniądze na
doradzaniu jak go obejść. żadnych ulg, przywilejów a najlepiej żadnego
rozliczania pitowego. to wszystko jest niewymierną korzyścia propozycji Rokity.
Jestem za PO.
Paradowska to przypadek kliniczny i w takich kategoriach trzeba ją traktować.
Podobno kiedyś została dziennikarzem roku, chciałbym poznać tych którzy ją
nominowali i wybrali. Bedę zgadywał: Jonas, Ordyński i Pacewicz.

[Gość: Niunia]

bibi, Preslaw - nareszcie głos rozsądku. Popieram. A Paradoska na emeryturę.
Podobnie Żakoski. Oni są niereformowalni.

[grzegorz_p]

Gość portalu: bibi napisał(a):

> podatek liniowy jest sensowną propozycją ponieważ ujednolica i upraszcza nasz
> bizantyjski system podatkowy pewnego ministra który robi teraz pieniądze na
> doradzaniu jak go obejść. żadnych ulg, przywilejów a najlepiej żadnego
> rozliczania pitowego. to wszystko jest niewymierną korzyścia propozycji Rokity.
> Jestem za PO.
> Paradowska to przypadek kliniczny i w takich kategoriach trzeba ją traktować.
> Podobno kiedyś została dziennikarzem roku, chciałbym poznać tych którzy ją
> nominowali i wybrali. Bedę zgadywał: Jonas, Ordyński i Pacewicz.

A ja myślałem, ze tylko mnie doprowadza do białej gorączki, starając się
oczernić normalnie myślących liberalnych polityków jak p. Rokita
Dobrze, że dziś zajrzałem na forum, głosy rozsądku, jak np. powyższy post,
trochę mnie uspokoił.
pozdrawiam

[grzegorz_p]

Gość portalu: rgb napisał(a):

> Sorry ze troche nie na temat, ale mnie krew dzisiaj zalala. Dlaczego p.
> Paradowska nie potrafi powsciagnac wlasnych emocji i prowadzic program
> obiektywnie bez osobistych wycieczek pod adresem osob ktorych swiatopoglad nie
> jest zgodny z jej pogladami... Jej agresja pod koniec wywiadu z Janem Małią
> Łokitą była az za bardzo slyszalna
>
> ps. Nie jestem zwolennikiem Łokity... (ale mam prawicowe poglady... ergo
> glosuje na Cimoszewicza :-) )

Popieram w całości powyższy post, dzisiaj też mnie krew zalała, jak pani
Paradowska broniła jak lwica Pana Belkę, wbrew oczywistych i realnych dowodów.
Wydaje mi się, że ta pani redaktor ze swoimi poglądami lewicowymi, powinna
pracować w "Trybunie" a nie w opiniotwórczym radiu
pozdrawiam

[Gość: anty-złodziej]

Cóż, poglądy mam mocno liberalne, ale między Bogiem a prawdą rzeczywiście przy
proponowanym przez Rokitę 15% pod. liniowym większa część społeczenstwa zapłaci
wiecej niż dotąd. Przykro mi to stwierdzac, ale taka jest prawda. Podatek
liniowy owszem, ale powinna zostac zachowana kwota wolna od podatku, choc w
przypadku liniowego to troche dziwne ale inaczej będzie to koleja zakamuflowana
podwyżka. ponad 90% naszego społeczństwa płaci w istocie niższy podatek doch.-
rzeczywista średnia stawka to ok 12-13%. Jesli Platformersi coś wymyślą, alby
podatki uprościć nie oskubując przy okazji emerytów to ja jestem jak
najbardziej za.

[devegas]

To jest to bezsensowe myślenie - wprowadzić kwotę wolną od podatku. Ktoś inny powie super podatek liniowy 15% ale zwolnienie dla najubozszych itp.
Takie myślenie rozmyje zasadę powszechności i prostoty podatku.
Żadnych ulg, żadnych kwot zwonionych itp.
Zrozum, że wartością jest prostota i brak jakichkolwiek zawiłości w podatku a nie jego wysokość.
Więc jeżeli chccesz dyskutować o zmianach to mów o wysokości podatku a nie o ulgach, odstępstwach bo zabijesz sens i idee systemu liniowego podatku.
W

[Gość: anty-złodziej]

A co do p. Paradowskiej to szkoda pisać, trzy po trzy to delikatnie
powiedziane, najtrafniej ujął(ujeła) to "bibi"

[preslaw]

Na prawie podatkowym się nie znam, ale wydaje mi się najniższą stawką podatku
od dochodów jest stawka 19 %, a więc wprowadzenie stawki 15 % jest korzystne
dla wszystkich, czyż nie? Myślę zresztą, że gdyby udało się przeforsować
podatek liniowy w tej wysokości, to z czasem stawałby się coraz mniejszy.
Korwin - Mikke proponuje od razu, żeby podatek liniowy był jeszcze niższy (nie
pamiętam jaką proponował wydsokość).

[Gość: rgb]

> Na prawie podatkowym się nie znam, ale wydaje mi się najniższą stawką podatku
> od dochodów jest stawka 19 %, a więc wprowadzenie stawki 15 % jest korzystne
> dla wszystkich, czyż nie? Myślę zresztą, że gdyby udało się przeforsować
> podatek liniowy w tej wysokości, to z czasem stawałby się coraz mniejszy.
> Korwin - Mikke proponuje od razu, żeby podatek liniowy był jeszcze niższy
(nie
> pamiętam jaką proponował wydsokość).


no to 15% to jest bez ulg. W chwili obecnej przy 19% + ulgi rzeczywisty %
placony przez najubozszych jest nizszy niz 15%

Co nie zmienia faktu ze jestem za podatkiem liniowym - jego cel to wywindowanie
gospodarki, spadek bezrobocia, wieksze inwestycje - a tego zaden z najubozszych
nie zrealizuje bezposrednio - natomiast najubozsi skonsumuja benefity tego
podatku w sposob posredni : wzrosna zarobki (wiekszy wzrost + inwestycje),
zdobeda prace (spadek bezrobocia) i generalnie stac ich bedzie na placenie 15%

Jest to pewne uproszczenie ale daleko bardziej bliskie prawdy niz poglady o
sprawiedliwosci spolecznej podatku progresywnego

pozdrawiam
rgb

[preslaw]

Być może na samym początku, żeby ludzie mogli się przystosować, należy jakieś
ulgi utrzyamć, ale czasowo i z określeniem, kiedy znikaną całkowicie. Wraz z
obniżaniem podatku konieczne jest także tzw. odchudzanie państwa, czyli
likwidowanie niepotrzebnych struktur państwowych.

[Gość: anty-złodziej]

devegas-coś z tym podatkiem 15% trzeba zrobic, bo spora grua ludzi w naszym
kraju ledwo wiąże koniec z końcem i nie można im podnościć podatku, bo
przecietny poziom opodatkowania sięgnął już maksimum. Sa dwie mozliwości-kwota
wolna (oczywiście mniejsza, tylko taka aby zrekompensowac wzrost obciążeń) lub
jeszcze niższa stawka podatku czyli np 13%. Wiem na jakiech zasadach
funkcjonuje liniowy, ale nie zgodziłbym sie na ani jedna podwyzke podatku, a
takie rozwiązanie faktycznie podwższa obciążenia podatkowe.
Owszem, nastąpi pewna rekompensata dzieki chocby prostocie naliczania i
rozliczania tego podatku, ale obawiam sie, że to nie zrekompensuje faktycznego
ubytku w portfelach np emerytów. Ta grupa ludzi i tak sie sama nie rozlicza,
więc efekt bedzie taki, ze po prostu zapłaca troche więcej podatku. Czy wzrost
dochodów budżetu panstwa przełozy się z kolei na wzrost emerytur-osobiście
wątpię. Mysle, że Platformersi powinni się jeszcze raz głęboko zastanowic nad
wyliczeniem stawki liniowego a nie trzymac się niekoniecznie sensownej ale za
to ładnie sprzedającej sie w mediach stawki 3X15.

[Gość: rozbawiony]

Jaś Fasola polityki Rokita jak coś powie to boki zrywać,że Olga Lipińska go
jeszcze nie zatrudniła,ha ha ha ten Jsio jest cool,pan Piotruś określił
by:miernota i dyndas

[preslaw]

A czymże rozbawił cię, rozbawiony, ten jaś, bo nie napisałeś.

[Gość: tylko]

FAŁSZYWI HEROSI

Thomas Molnar w swojej wydanej przed laty, klasycznej już pracy Kontrrewolucja
(La contre-révolution. Paris 1969), opisuje sytuację współczesnej europejskiej
prawicy. W rozdziale przedostatnim - o „fałszywych herosach” - jako jeden z
powodów upadku kontrrewolucji w różnych krajach wskazuje skłonność tego nurtu
do lokowania nadziei politycznych w osobach, które sprawę zdradziły lub
porzuciły. Pośród owych „fałszywych herosów” wymienia Charlesa de Gaulle’a we
Francji, papieża Pawła VI dla tradycjonalistów katolickich i Richarda Nixona w
Stanach Zjednoczonych.

Myśl Molnara przypomina mi się w związku ze zbliżającymi się wyborami w Polsce.
Trzeba zwrócić uwagę na fakt, że teoretycznie mogłyby to być wybory o
przełomowym znaczeniu dla naszego kraju. Postkomunistyczna lewica (SLD)
praktycznie przestała istnieć. Lewicy nie udało się stworzyć alternatywnej
formacji, która nie byłaby powieleniem i mutacją SLD. Wiemy już, że SdPl nie
udało się powtórzyć „gambitu” działaczy byłej AWS i założyć „nowego” PiS, ani
podobnej operacji ex-UWoli zakładających „nową” PO. Nie powstało też na lewym
skrzydle polskiej polityki nic lewicowego, a nie uwikłanego w postkomunistyczny
układ. Miejsca tego nie zapełniła i nie zapełni także „Samoobrona”, gdyż dla
wielu wyborców lewicy – szczególnie tych lepiej wykształconych – jest nie do
strawienia. Setki tysięcy lewicowych wyborców na te wybory po prostu nie
pójdzie lub, zdesperowani, zagłosują na coś nielewicowego. Daje to zatem
prawicy historyczną szansę, aby metodą demokratyczną – a wszak urny wyborcze to
nie jest nasze ulubione pole bitwy – przejąć władzę w naszym kraju. Po
wakacjach do zdobycia są Sejm, Senat i Pałac Prezydencki. Trzeba przyznać, że
jest – przynajmniej teoretycznie – szansa na przejęcie całości władzy i
wyprowadzenie Polski z zaklętego kręgu Magdalenki i Okrągłego Stołu, na
przeprowadzenie reform politycznych, ekonomicznych, a nade wszystko, na
kompleksową wymianę elit politycznych w naszym kraju.

Niestety, sondaże przedwyborcze wskazują, że szansa ta może mieć charakter
wyłącznie teoretyczny. Zaobserwować bowiem możemy – opisane przez Thomasa
Molnara – zjawisko pojawienia się „fałszywych herosów”, którzy podszywając się
pod sztandary kontrrewolucji chcą jedynie przejąć prawicowy elektorat, aby
następnie nie zrealizować żadnego prawicowego programu. Cóż głoszą nam dziś
nasi „fałszywi herosi”?

Po pierwsze, głoszą konieczność przeprowadzenia w Polsce „rewolucji moralnej”.
Hasło to jest ze wszech miar słuszne. Polska potrzebuje moralnej rewolucji
konserwatywnej, przegonienia wszystkich idei o „społeczeństwie otwartym”
i „wielokulturowym”, czyli powrotu do wiecznych wartości katolickich,
konserwatywnych i narodowych. Ale „fałszywym herosom” nie o to chodzi, a
jedynie o manifestację irracjonalnej rusofobii, rzekomo będącej wyrazem
najgłębszych fundamentów polskiego patriotyzmu. Czyż to nie przypomina
lewicowego Robespierre’a i jego „rewolucji moralnej” wymierzonej przeciwko
wszechobecnym rzekomo brytyjskim „agentom Pitta”?

Po drugie, „fałszywi herosi” głoszą reformę systemu politycznego. Reforma ta
jest słuszna, ale niedostateczna. W kontrrewolucji nie chodzi wszak o
przesunięci części kompetencji Sejmu w ręce Prezydenta. Chodzi o kompleksową
zmianę mechanizmu funkcjonowania państwa. „Fałszywi herosi” mówią o potrzebie
wymiany aparatu urzędniczego – dziś „postkomunistycznego i esbeckiego” – na
ludzi „uczciwych”. Ale w kontrrewolucji nie chodzi wszak jedynie o wymianę
ludzi, lecz o zniesienie 2/3 (zbędnych) instytucji państwowych, które stanowią
pasożytniczą, biurokratyczną narośl na żywej tkance społecznej. Tego
jednak „fałszywi herosi” zrobić nie mogą, gdyż za ich plecami stoi bezimienny
tłum partyjnych aktywistów łasych na dobrze płatne państwowe posadki. Na
reformie tej podatnik nic nie skorzysta. Zapowiadana rewolucja skończy się
tylko wymianą kadr w aparacie socjalistycznego państwa. Dalsza budowa państwa
biurokratycznego oznacza niemożność dokonania przełomu w dziedzinie
ekonomicznej, liberalizacji gospodarki i radykalnego obniżenia podatków. To
dlatego „fałszywi herosi” są przeciwni ich obniżaniu. Będą potrzebowali
pieniędzy na posadki dla swojego politycznego „zaplecza”.

Po trzecie, „fałszywi herosi” obiecują nam „silną Polskę w silnej Europie” i
kreują się na obrońców „interesu narodowego” i „suwerenności” w obliczu
centralistycznych zapędów Brukseli. Ale słowa te brzmią fałszywie. W końcu to
ci sami ludzie namawiali nas do głosowania na „tak” w referendum akcesyjnym,
chociaż prace nad Konstytucją dla Europy już były na ukończeniu i dobrze
wiedzieli w którą stronę zmierza integracja europejska. Czy możemy dziś być
pewni ich stanowczości w obronie „suwerenności”? Może jeszcze nie poczytali
sobie sondaży opinii społecznej i nie zdążyli w tej sprawie zmienić zdania?

Richard Weaver napisał kiedyś słynną książkę Idee mają konsekwencje. Tak,
konsekwencje polityczne są skutkiem posiadanych uprzednio jasnych idei. Gdy
brak jest jakichkolwiek idei, wtenczas wszelkie „rewolucje moralne” nie mogą
posiadać żadnych – poza kadrowymi – konsekwencji. Cóż to bowiem znaczy
ogłosić „rewolucję moralną”, nie mając jakiegokolwiek programu? Jak zapowiadać
kontrrewolucję, nie wiedząc czym jest kontrrewolucja? Istotą „fałszywych
herosów” jest bezprogramowość. I grozi nam dzisiaj rzecz następująca: jest
elektorat dla kontrrewolucji, ale zostanie on przechwycony przez tych, co się
kontrrewolucjonistami mienią, ale nawet nie wiedzą co to słowo znaczy. Byłaby
wielka szkoda, gdyby tak się stało. Szkoda by było zmarnowanych kolejnych kilku
lat...

Adam Wielomski

[Gość: zygmunt]

Kim jest Jan M. Rokita i jego koledzy?
Na koniec Jan M. Wł. Rokita – syn dyrektora oddziału banku PKO w Nowym Jorku od
lat 70. – ojciec komunista, w innym przypadku nie dostał by tak intratnej
posady w Nowym Jorku. Podobny życiorys ma Konstanty Miodowicz, syn szefa
reżimowych związków OPZZ. Ojcowie w komunie – synowie w opozycji. W latach 80.
Miodowicz i Rokita zakładają ruch pacyfistyczny "Wolność i Pokój". Rokita
dostaje się w 1989 r. do Sejmu w ramach OKP, wcześniej przy okrągłym stole. W
1990 r. zakłada skrajnie lewicowy ROAD (Ruch Obywatelski Akcja Demokratyczna)
razem z Frasyniukiem, Bujakiem. W 1990 r. odchodzi z ROAD-u, zakłada Unię
Demokratyczną, która w wyborach 1991 r. dostaje się do Sejmu. Ale rząd
tworzy "prawica" z Janem Olszewskim na czele. Rząd Olszewskiego rozpada się po
tzw. "aferze teczkowej". Rokita nt. lustracji opowiada się po stronie Wałęsy,
czyli jest przeciw lustracji. Nazywa Rząd Olszewskiego kłębkiem osób ziejących
nienawiścią, broni komuny i agentów SB. Wypowiedzi Rokity z tego okresu są dziś
zabawne, można sięgnąć do archiwum.

Po upadku rządu Olszewskiego i Pawlaka Geremek wskazuje na premiera H.
Suchocką, a Rokita zostaje szefem Urzędu Rady Ministrów. Faktycznie to on
rządzi, jest postrzegany jako superpremier. Rząd Suchockiej rządzi tragicznie,
Wałęsa rozwiązuje parlament. Wybory w 1993 r. wygrywa SLD przed PSL – razem
mają większość, ale przed wyborami KLD (pierwszy milion trzeba ukraść – Merkel)
łączy się z UD powołując twór UW. W 1995 r. J. Rokita odchodzi z UW, przechodzi
do SKL, później do AWS, następnie do PO. J. M. Rokita często zmienia partie.
Rokita ma przy sobie aparat byłego UOP-u, który pracuje nad jego wizerunkiem
medialnym. Miodowicz – dawny kontrwywiad UOP. Tak samo byli oficerowie UOP –
Sienkiewicz, Brochwicz (patrz: „Wprost”, 11.01.2004 r.).

Jerzy Buzek – który startuje z PO do PE z pierwszego miejsca na Śląsku. Fatalny
premier wylansowany przez Mariana Krzaklewskiego. J. Buzek od początku do końca
nie chciał realizować programu AWS-u, realizował program UW. Rocznie majątek
narodowy wyprzedawał za 20 mld zł. Za haniebną prywatyzację PZU J. Buzek, wraz
z E. Wąsaczem i Kamelą-Sowińską, powinni trafić pod Trybunał Stanu a nie do PE.
Grzegorz Wieczerzak – kolega partyjny J.M. Rokity z SKL-u. Teraz Rokita się go
wyrzeka. Wieczerzak twierdzi, że wspólne interesy były, ale pan Rokita milczy w
tej sprawie. G. Wieczerzak hojnie obdarowywał różne fundacje. Dobrze by było,
aby J.M. Rokita wyjaśnił, kto stoi za tymi fundacjami.

Bleff XXI wieku
Pokazuję obraz państwa J.M. Rokity, to jest tylko skrawek nepotyzmu tej partii
i ich polityków. Najgorsze jest to, że media komuno-liberalne nadmuchują Rokitę
do granic możliwości i dają go za przykład "porządnego" polityka,
pierwszego "śledczego" Polski, szczególnie dla młodzieży ma być przykładem.
Przecież to hipokryzja. J.M. Rokita i PO udają, że są w opozycji do
skorumpowanego układu SLD-owsko-prezydenckiego, ale głosowanie w Sejmie przeczy
tej opinii. Przypomnę niektóre z nich:

- Wspólne głosowanie z SLD w sprawie przyjęcia informacji rządu o wysłaniu
polskich wojsk do Iraku. Przy decyzji tej prezydent i rząd złamali Konstytucję,
ale dla "praworządnej" PO nie ma to znaczenia.

- Oszustwo z SLD w sprawie referendum akcesyjnego do PE. Namawiali Polaków do
zatwierdzenia w referendum fatalnego Traktatu akcesyjnego wynegocjowanego przez
rząd Leszka Millera, choć Polacy Traktatu na oczy nie widzieli

- Głosowanie wspólne z SLD nad zasadniczymi ustawami z tzw. "planu Hausnera",
tj. zamrożenie waloryzacji rent i emerytur, podwyżki składki na KRUS,
odrzucenie ustawy o przywróceniu świadczeń przedemerytalnych, likwidacji
funduszu alimentacyjnego. Te głosowania były razem z Klubem FKP R.
Jagiellińskiego, czyli J.M. Rokita głosował razem z panem Witaszkiem, a pani
Radziszewska z Łapińskim.

- Pomoc PO dla SLD w sprawie ustawy o VAT-cie. Przy wniosku LPR o odrzuceniu
tej ustawy w pierwszym czytaniu, PO wstrzymała się od głosu. Przecież tak
błagali przedsiębiorcy z różnych branż, szczególnie z budowlanej, aby nie
podnosić VAT-u na materiały budowlane, ale PO i SLD byli głusi na te wołania. W
tej i innych sprawach woleli słuchać socjalistów z Brukseli, a nie polskich
przedsiębiorców.

- Wspólne głosowanie z SLD nad przyjęciem informacji rządu w sprawie strzelania
do bezbronnych studentów w Łodzi, gdzie śmierć od kuli policyjnej poniosło
dwoje studentów.

Oto partia ludzi, którzy co innego mówią, co innego robią. Panie Rokita dosyć
tej obłudy! Niech pan powie czym różni się PO od SLD. Jaki macie program
gospodarczy dla Polski.

Czy lustrację majątkową posłów (słuszną) zacznie pan od posła Piskorskiego i
jego żony? Dokąd będzie pan oszukiwał polską opinię publiczną. Zamiast "uczyć"
polską młodzież, niech pan zejdzie ze sceny politycznej w ramach "przyzwoitości
władzy publicznej", "uczciwego państwa", "prawa sanacji życia publicznego" oraz
dla "radykalnej przyzwoitości".

[preslaw]

O Jezu! Udalo mi się przeczytać, teraz idę trawić.

[sredni4]

Z posłanką Haliną Murias rozmawia dziennikarz "Naszego Dziennika" - Marek
Garbacz.

Poniżej zamieszczamy pełny tekst wywiadu:

Sejmowa Komisja Rolnictwa i Gospodarki odrzuciła projekt o klastrach -16
czerwca]. Czym są klastry i jakie znaczenie dla polskiego rolnictwa miałoby
uchwalenie stosownej ustawy, nad którą Pani pracowała?

- Klastry są to grupy powiązanych ze sobą podmiotów działających na danym
obszarze w celu realizacji wspólnych przedsięwzięć gospodarczych. Tymi
podmiotami byłyby osoby fizyczne prowadzące działalność gospodarczą na
podstawie ustawy o swobodzie działalności gospodarczej i rolnicy prowadzący
działalność rolniczą w rozumieniu ustawy o kształtowaniu ustroju rolnego.
Chodzi o to, aby tym podmiotom ułatwić wspólne działanie, a tym samym zachęcić
je do podejmowania wspólnych przedsięwzięć. Można powiedzieć, że projekt ustawy
wychodzi naprzeciw oczekiwaniom tysięcy rolników oraz małych i średnich
przedsiębiorców, którzy nie chcą współpracować ze sobą w spółkach prawa
handlowego czy też spółdzielniach.

...oraz grupach producenckich?

- O tych grupach też zaraz powiem. Kryteria, jakie trzeba spełnić, aby
funkcjonować w spółce prawa handlowego czy spółdzielni, stanowią dla małych czy
średnich rolników, a także dla przedsiębiorców pewne bariery. Trzeba wnieść
wkład finansowy, często rolnicy nie chcą uczestniczyć w czymś, co tworzy
struktury zarządzające, które są kosztowne, a także boją się wspólnej
odpowiedzialności. W klastrze, czyli w tej grupie przedsiębiorstw rodzinnych,
nie buduje się wspólnych struktur zarządzających, tylko powołuje się
koordynatora, nie ma też wspólnej odpowiedzialności - każdy odpowiada za swoje
zobowiązania, a także uczestnik klastra nie musi posiadać kapitału finansowego -
może wejść do współpracy z tym, co posiada. Rolnicy chcą uprawiać ziemię, chcą
utrzymać ojcowiznę i ją zagospodarować. Jeżeli chodzi o grupy producenckie, to
są one też problematyczne dla rolników. Istnieją pewne kryteria i ograniczenia,
których drobni rolnicy nie mogą pokonać. Ponadto z doświadczenia wiadomo, że te
grupy się nie sprawdzają, do tej pory powstało ich niewiele. Proponowane przez
nas grupy przedsiębiorstw rodzinnych są dla wszystkich rolników i dla osób
fizycznych prowadzących działalność gospodarczą. Poza tym jest łatwość wejścia
i wyjścia z takiej grupy.

Ktoś może powiedzieć, że są jeszcze spółki cywilne. Odpowiem, że owszem są i
można je zawiązywać i rozwijać współpracę. Niestety, z przeprowadzonych badań
wynika, że spółki cywilne, które funkcjonują w naszym kraju, nie mają więcej
niż 3-5 wspólników. Nam chodzi o formę współpracy, w której udział wzięłoby
nawet kilkadziesiąt osób. Mogłyby one w ramach swoich możliwości, jakie
posiadają, w tym także zasobów materialnych i niematerialnych, podejmować
różnego rodzaju przedsięwzięcia. W ramach klastra (grupy) mogłoby się
zawiązywać wiele różnych przedsięwzięć. W przedsięwzięciu mogłoby uczestniczyć
kilka czy kilkanaście osób w zależności od potrzeb i możliwości. Według tego
projektu, w grupach przedsiębiorstw rodzinnych współpracować ze sobą w ramach
działalności gospodarczej mogliby sami rolnicy, sami przedsiębiorcy czy też
rolnicy z przedsiębiorcami.

Myślę, że zjednoczenie tych podmiotów i wykorzystanie tego, co się posiada,
dałoby pewien dobry efekt dla rozwoju wsi i pozwoliłoby rolnikom i
przedsiębiorcom być konkurencyjnymi. Tym bardziej że ta nasza polska ziemia
jest jeszcze nieskażona i polska żywność jest dobra i zdrowa. Wspólnie
podejmowane przedsięwzięcia ułatwiłyby rolnikowi sprzedaż, nie tylko surowca,
ale również surowca przetworzonego. Spowodowałoby to również większą
opłacalność produkcji. Nie jest to bez znaczenia, gdyż dzisiaj rolnik
niejednokrotnie sprzedaje po cenie niepokrywającej kosztów produkcji.

Dlatego też wniesiony do Sejmu projekt ustawy ma swoje uzasadnienie, pomimo iż
obecnie istnieją różne formy prowadzenia działalności gospodarczej, jakimi są
spółki prawa handlowego, spółdzielnie czy grupy producentów rolnych. Te formy
nie uwzględniają potrzeb wszystkich rolników oraz małych i średnich
przedsiębiorców.
Podczas prac na posiedzeniach podkomisji, kiedy analizowaliśmy każde słowo i
każdy artykuł projektu, zmieniliśmy nazwę projektu na grupy przedsiębiorstw
rodzinnych, bo pojęcie klaster jest mało zrozumiałe, chociaż jest znane w
literaturze ekonomicznej. Chcemy tym samym zaakcentować, że ustawa miałaby się
przyczynić do rozwoju rodzinnych gospodarstw - rodzinnych przedsiębiorstw.

Mając taki dokument, jakim byłaby ustawa, można by wychodzić do rolników i
przedsiębiorców. Można by im pokazać, że są takie ustawowe zapisy, które
zapewniają im bezpieczeństwo w zakresie zawiązywania się takich grup,
podejmowania wspólnych przedsięwzięć w ramach tych grup, a także bezpieczeństwa
w zakresie rozliczania się i reprezentowania tej grupy na zewnątrz. W tym
projekcie zapisaliśmy, że każdy uczestnik ponosiłby odpowiedzialność za
zobowiązania z tytułu uczestnictwa w przedsięwzięciu, zgodnie z procentowym
udziałem, określonym w umowie przedsięwzięcia. Nie byłoby odpowiedzialności
solidarnej, czego rolnicy i przedsiębiorcy się boją.

Dlaczego sprawozdanie podkomisji, które wypracowano pod Pani przewodnictwem,
zostało odrzucone na połączonych komisjach? Posłowie z jakich ugrupowań byli
przeciwni temu projektowi?

- Za projektem głosowało 12 posłów, przeciwko 16 i byli to posłowie z SLD i
Platformy Obywatelskiej. Dlaczego tak głosowali? Niestety, nie podali żadnych
merytorycznych argumentów, aby uzasadnić odrzucenie projektu. Posłużyli się
jedynie mechanizmami technicznymi. Poseł SLD Zbigniew Krutczenko, który był
członkiem mojej podkomisji, zgłosił wniosek o odrzucenie. A skoro posiedzenie
komisji prowadził poseł z Platformy Obywatelskiej, która jest temu projektowi
przeciwna, to bardzo szybko można było przegłosować wniosek o odrzucenie
projektu. Stało się tak, pomimo że prosiłam przewodniczącego komisji A.
Szejnfelda, aby jednak dopuścił do dyskusji, by dopuścił do głosu ekspertów,
którzy przyjechali z różnych stron Polski, którzy pracowali nad projektem
ustawy, którzy są współautorami tego projektu i doskonale znają problemy wsi.
Niestety, te moje argumenty nie przemawiały do prowadzącego posiedzenie.
Uzasadniałam swoje stanowisko również tym, że mamy za sobą przeprowadzonych
wiele konsultacji z samorządami - w tym Sejmiku Województwa Podkarpackiego -
powiatowymi, gminnymi i uzyskaliśmy ich pozytywne opinie, nawet w formie
uchwał, które wyrażają, iż istnieje potrzeba uchwalenia ustawy. Taką wolę
wyrażają również organizacje takie jak: Podkarpacka Izba Rolnicza, Wojewódzki
Związek Kółek i Organizacji Rolniczych oraz wiele innych środowisk związanych z
rolnictwem. Niestety, podnoszone przeze mnie argumenty w ogóle się nie liczyły.

Chcę powiedzieć, że SLD i Platforma Obywatelska swoje działania wyraźnie
ukierunkowują na interes dla właścicieli dużego kapitału i dużych sieci
handlowych. Wyraźnie to widzę, będąc w Sejmie od czterech lat. Wychodzi to w
głosowaniach, a także kiedy pracujemy nad różnymi rozwiązaniami legislacyjnymi.
Nie interesuje ich los polskich rolników i polskich przedsiębiorców. Nie mając
żadnych merytorycznych powodów do odrzucenia tego projektu, uczynili to w
sposób techniczny - moim zdaniem - według wcześniejszych ustaleń. Projekt nie
ma szans na rozpatrzenie w tej kadencji także dlatego, że nie idzie już do
drugiego czytania. Mam nadzieję, że w przyszłej kadencji Sejmu będzie szansa na
uchwalenie ustawy, jednak pod warunkiem, iż rządzić nie będą SLD i Platforma
Obywatelska.

Jakie będą skutki upadku tego projektu ustawy?

- Czas ucieka. Polskim rolnikom i przedsiębiorcom wcale się nie poprawia,
pomimo głoszonych obietnic w propagandzie, która była prowadzona przed wejściem
Polski do Unii Europejskiej. Sytuacja

[sredni4]

Jakie będą skutki upadku tego projektu ustawy?

- Czas ucieka. Polskim rolnikom i przedsiębiorcom wcale się nie poprawia,
pomimo głoszonych obietnic w propagandzie, która była prowadzona przed wejściem
Polski do Unii Europejskiej. Sytuacja z miesiąca na miesiąc się pogarsza.
Dopłaty nie rekompensują rolnikom wzrostu kosztów produkcji. Polityka państwa,
która jest związana z Unią Europejską, nie jest ukierunkowana na rozwój
polskiego rolnictwa i polskiej przedsiębiorczości. Dlatego też ważne jest, aby
rolnicy i przedsiębiorcy mobilizowali się do wspólnego działania w celu
wzmacniania swojej pozycji na rynku. Jako silniejsi w większym stopniu mogliby
się przeciwstawiać dużym, zagranicznym sieciom handlowym, wychodząc do klientów
ze swoimi towarami. Moim zdaniem, ustawa przyśpieszyłaby ten proces poprzez
rozwój grup przedsiębiorstw rodzinnych.

Jakiekolwiek argumenty, że posiadamy wystarczającą ilość form działalności
gospodarczej, nie są prawdziwe. To są formy dla dużych i silnych. Nie wszyscy
mają możliwości, by w tym trudnym okresie transformacji gospodarczej z nich
skorzystać. Potrzebna jest ustawa dla słabszych, po pierwsze dlatego, że nie
mogą wchodzić w wymienione formy, a po drugie - trzeba pamiętać, że nasi
rolnicy i przedsiębiorcy nie mają takiego doświadczenia w zakresie
przedsiębiorczości jak rolnicy i przedsiębiorcy w państwach zachodnich, gdzie
przez całe lata spokojnie rozwijały się przedsiębiorstwa rodzinne.

Odrzucenie ustawy to odrzucenie jednego z mechanizmów, dającego szansę na
poprawę sytuacji polskiego rolnika i przedsiębiorcy.

A przecież w liberalnych mediach tak dużo się mówi o pozytywnym wpływie Unii na
rozwój przedsiębiorczości i gospodarczego organizowania się...

- Owszem, tylko się mówi, w większości jest to propaganda. Najwięcej się mówi o
otrzymywanych środkach z Unii Europejskiej, jakoby te miały uzdrowić polską
gospodarkę. Nie dopowiada się już tego, że aby otrzymać jakiekolwiek pieniądze
z Unii Europejskiej, najpierw musimy je wpłacić do budżetu UE.

Jest to koszt dla każdego obywatela. Przeliczając wpłacaną składkę do Unii
Europejskiej na 2005 rok, na każdego obywatela - czy to pracującego, czy
niepracującego, czy niemowlę, czy starca - przypada około 300 złotych rocznie.
Natomiast pieniądze, które możemy otrzymać z UE, będą tylko jakąś częścią tego,
co publicznie się podaje.

Unia nie pomoże rozwijać się polskiemu rolnikowi i polskiemu przedsiębiorcy.

Jak to jest? W Europie mamy taką wielość organizowania się, funkcjonują tam -
obok klasycznych spółek, spółdzielni i grup producenckich - klastry. Dlaczego
Polakom nie daje się do ręki takiej formy organizowania się? Dlaczego w Europie
Zachodniej nikomu klastry nie przeszkadzają, a u nas tak?

- Chcę wyraźnie podkreślić, że SLD i Platforma Obywatelska nie pracują na rzecz
polskich rolników i przedsiębiorców. Wprost przeciwnie, współpracują z
organizacjami, reprezentującymi kapitał zagraniczny, który ma w Polsce swoje
interesy.

Dziękuję za rozmowę.

[Gość: pol.]

Wskutek działań polityczno gospodarczych, dokonanych przez ex kolegów
partyjnych Tuska i Rokity gospodarka polska przestała istnieć a w jej miejsce -
zgodnie z realizowanym planem - pojawiła się gospodarka obca realizowana na
terenie Polski.
Nie ma czegoś takiego jak "Polska złotowka" ponieważ ten abstrakcyjny
ekwiwalent pieniądza jest wynikiem manipulacji światowej finansjery żydowskiej,
całkowicie uzależniającej od swoich działań rynek wewnętrzny w Polsce.
Postępowanie polskojęzycznego rządu i samych Polaków nie mają żadnego znaczenia
wobec terroru takich organizacji przestępczych jak "Bank Światowy"
i "Europejski Bank Odbudowy i Rozwoju".
Po raz kolejny upewniamy się, że Platforma Obywatelska jest obcą agenturą

[Gość: janusz]

Rokicie padło na mózg kompletnie - pojęcia nie ma o czym mówi.Niech
przeanalizuje poczynania raczej zbrodnicze dla Polski i Polaków w wykonaniu
kumpli schowanych na platformie lub na posadkach za krociowe wynagrodzenia.
Ponoć jest historykiem, więc niech zgłębi kupczenie Polską i jej gospodarką -
to jest historia dla pana Jana Maryi.Ale niech się nie martwi,jeszcze beknie z
nimi wszystkimi zdradę interesów Polski.
a jeśli chodzi o hasło,że nie zrezygnuje z podatku liniowego ? tym gorzej dla
ich i niego - przecież to proste. My zrezygnyjemy z Platfusmersów!

[Gość: janusz jeszcze]

adalberto! hej
Komu to mówisz "liniowych działań" nie udało się wprowadzić podpowiadając
swojej "Nelly" i co kopa, i Polki górą. Polacy to samo zrobią z Janem Maryją o
Tasaku nie wspomnę

[preslaw]

Sprawdzaj posiadane informacje - Rokita jest prawnikiem.

[Gość: sredni4]

platforma jedyną partią wspierającą lichwę w Polsce,ojciec Rokity bankierem w
Nowym Jorku.

[stanislaw_ziaja]

rokita to paranoiczny populista żądny władzy.niech sobie krzyczy liniowy albo
śmierć.trzeba go trzymać daleko od władzy wykonawczej.najlepiej na prezydenta
ale nikt go nie wybierze.zaznaczam że jestem zwolennikem koalicji pis+po

[Gość: rgb]

to swoista schizofrenia aby byc jednoczesnie zwolennikiem PIS i PO... co
innego LPR i PIS lub Samoobrona i LPR.... Dla PO jedynym koalicjantem jest SLD
(bo SLD jest w stanie doprowadzic do consensusu z PO... - PIS tylko na krotka
mete aby utworzyc rzad - potem zaczna sie żreć)

pozdrawiam
rgb

[stanislaw_ziaja]

Przyznaję że wolałbym koalicję z LPR ale nie wiem czy PiS zdecydyje się na taką
woltę.

[Gość: Rafał B.]

Pielęgnowanie prawdy w polityce wymaga zachowania pamięci o
czynach. Autorzy kłamstw liczą natomiast na powszechny zanik pamięci o tych
faktach, których przypomnienie niweczy moc kłamstwa. Na szczęście zanik pamięci
nie jest powszechny, a demaskowanie kłamstwa jest obowiązkiem tych, którzy
pamiętają. Pamiętam drogę polityczną J.M.Rokity, która nie ma niczego wspólnego
z patriotyzmem. Myślę, że warto przypomnieć te podstawowe fakty, które były
dostępne dla zewnętrznego obserwatora.



J.M.Rokita pojawił się na scenie publicznej w 1988 roku podczas
konferencji w Mistrzejowicach (Kraków) gromadzącej znaczną część aktywnej
opozycji. Zaanonsowany wstępnym peanem Jerzego Turowicza wypowiedział parę
trywialnych słów, przyjętych trywialnie ciepło przez uczestników konferencji,
zgodnie z naiwnym entuzjazmem tamtych czasów. Wkrótce umieszczono go w kadrze
z Wałęsą, a wyborcy (niestety także ja) namaścili go funkcją poselską.
Posadzono go w pierwszych ławach Obywatelskiego Klubu Parlamentarnego, aby
łatwo mógł wyskakiwać na trybunę i kontrolować sytuację zgodnie z wytycznymi
przewodniczącego Klubu B.Geremka. Pamiętam charakterystyczny epizod z tych
czasów – poseł OKP (Furtok?) w swoim wystąpieniu nazwał komunistycznego
ministra rolnictwa kłamcą i z całą pewnością miał wtedy rację – śmiesznie młody
i kompletnie niedoświadczony poseł Rokita natychmiast zaprotestował, bez żenady
pouczając cały Sejm o parlamentaryzmie i kulturze politycznej. A po tym
przygotowaniu wystąpił B.Geremek, również bez żenady przepraszając za
wystąpienie nieodpowiedzialnego posła. Dalsza część tego spektaklu odbyła się w
kuluarach sejmu, gdzie przeprowadzono w prawdziwie ZMP-owskim stylu sąd nad
niesfornym posłem. Rokita z hunwejbinowskim zacięciem strofował znacznie
starszego od siebie posła, Józefa Hennelowa dodała swoje mentorskie uwagi, aż
J.Kuroń pogłaskał oskarżonego wybaczającym słowem. Wspominam ten epizod, bo był
to charakterystyczny przykład stylu, w jakim Rokita uczestniczył w opanowywaniu
polityki polskiej przez grupę, która później w decydujący sposób sterowała
antypolskim kierunkiem przemian. Wkrótce jednak pojawiła się trudność, odwołano
z funkcji przewodniczącego B.Geremka, a w odpowiedzi „ceniąca demokrację” grupa
utworzyła frakcję ROAD, przekształconą później w Unię Demokratyczną. Trudno
wprost wyliczyć wszystkie zasługi polityków i całego środowiska związanego z UD
w działaniach skierowanych przeciw Polsce i towarzyszącej temu propagandzie
ośmieszającej patriotyzm i praktycznie wszystko co wiąże się z polską tradycją
i historią. Ważne, że J.M.Rokita stawał się coraz ważniejszym uczestnikiem
wszystkich tych działań i trudno zakładać, że czynił to nieświadomie.
Kontynuował to wszystko w ramach Unii Wolności, gdy tracąca grunt UD znalazła
sprzymierzeńców z Kongresu Liberalnego, by jeszcze skuteczniej niszczyć Polskę,
sprzedawać ją kawałek po kawałku, pauperyzować Polaków, uniemożliwiać
uwłaszczenie, tolerować demoralizację, a nawet sprzyjać korupcji, zawsze przy
tym brutalnie tłumiąc wszelkie objawy patriotyzmu. To były przecież setki jego
publicznych wystąpień, w zawsze otwartych dla niego mediach, zawsze bez
normalnego dostępu ludzi reprezentujących odmienne poglądy. Czy po tym
wszystkim co dotychczas mówił, co zrobił i co zaniedbał – czy może dzisiaj
bezkarnie udawać patriotę ? Czy można tak drastycznie tworzyć semantyczną
zapaść niszcząc znaczenie słowa „patriotyzm”?



Dzisiaj wiemy już dobrze, jak na losie Polski po 1989 roku zaciążył
brak lustracji i dekomunizacji. Warto pamiętać rolę Rokity w blokowaniu
lustracji, a zwłaszcza jego osobisty udział w zamachu parlamentarnym na rząd
J.Olszewskiego. Warto przejrzeć taśmę z tej sejmowej nocy – był taki moment, że
ważyły się losy zamachu, bo padła propozycja przeniesienia obrad na następny
dzień. Wtedy z ogniem targowiczanina w oczach wystąpił J.M.Rokita – „nie wolno
tego odkładać, musimy to zrobić dzisiaj”. I zrobili ! Zdawało się, że wszystkie
karty położono wtedy na stół, zdawało się, że nastał moment najprawdziwszej
prawdy o polskiej scenie politycznej. Nigdy bym wtedy nie przypuszczał, że
kiedyś Rokita odważy się jeszcze udawać patriotę. „Ich kochana Hania” utworzyła
rząd i powołała właśnie „Janka” i „Tadzia” (ten odbiera dziś po J.K.Bieleckim w
EBR nagrodę za antypolskie działania) do ważnych funkcji – „patriotyzm”
zwerbalizował się w nagminnym zastępowaniu nazw „Polska”, „Polacy” pogardliwymi
słowami „ten kraj”, „ten naród”. Ale i to upadło, a wkrótce Unia Wolności i jej
rola została rozpoznana przez wyborców. Rokita robi desant i tworzy SKL, a
naiwni ludzie podają mu koło ratunkowe w AWS, jakby nie wiedząc, czym to grozi.
Rozpoznany jako aktywny współtwórca kolejnego rozczarowania wdrapuje się na
platformę, ale z pozycji PO-trioty trudno udawać patriotę, tym bardziej, że
rodzinny Kraków już wymierzył zasłużony policzek. Z niespodziewaną
pomocą „przyszedł Rywin do Michnika”, a śledczy Rokita zdobywa punkty – dla
Polski? Czy może dla siebie? Media pracują nad nowym jego wizerunkiem, głośno
nadają mu nawet atrybut seksowności, ośrodki sondażowe pracują nad wzrostem
poparcia dla PO, interpretatorzy widzą w tym zasługę wielkiej wschodzącej
gwiazdy polskiej polityki, już kandydat na premiera – no i ten wywiad
świadczący o wielkim, głębokim patriotyzmie. Kłamstwo i farsa – i niech tak to
będzie odebrane.



Rosnąca w umysłach socjologów popularność J.M.Rokity sprowokowała
mnie do poszukania, czy może to zjawisko już pojawiło się w dostępnych
encyklopediach. Oto co znalazłem:



Rokita → w folklorze słownym diabeł-szlachcic, podobnie jak Boruta, często
także postać humorystyczna, piekielny nieudacznik wykpiwany i wykorzystywany
przez ludzi, za swoje niepowodzenia nieustannie karcony przez diabelskich
zwierzchników. Zamieszkiwał dziuplę wypróchniałej wierzby, potrafił robić z jej
witek fujarki, których dźwięki posiadały magiczną moc. Chętnie straszył ludzi i
płatał im różne złośliwe figle, przybierając niekiedy postać zwierzęcia.
(Encyklopedia Polski, wyd.R.Kluszczyński str.577).



Nie wiem, czy o niego chodzi, ale pasuje jak ulał. Dlatego jak
egzorcysta zawołam: Rokito! Wracaj do dziupli !



A może nie wolno mi wykluczyć autentyczności ujawnionej przemiany –
może rzeczywiście stał się patriotą. No tak, ale wtedy zdałby sobie sprawę z
dotychczasowych grzechów i odsunął się od polityki, zajmując się czymś
pożytecznym dla Polski. Mógłby np. ukryć się pod przybranym pseudonimem
Babinicz, by odsłonić mroczne tajemnice antypolskiego matecznika, w którym tkwi
od wielu lat. Wtedy może nawet „ich kochana Hania” doznałaby przemiany, a
wracając z Rzymu oddałaby hołd zasłużonemu patriocie, mówiąc: „Janku, blasku
twego czoła oglądać nie godnam”.

[Gość: buldog]

A dlaczego nie pogłówne? Zamiast podatku dochodowego.