Historia według ex-Floydów

[Gość: Egghead]

Ładnie napisane, rzeczywiście wygrała po prostu muzyka. Show było mniej,
chociaż przy Echoes i tak zapierało dech...
Poprawcie "na tereni Stoczni Gdańskiej", chyba, że Terenia ma coś z tym
wspólnego ;-)

Historia według ex-Floydów

[Gość: Mac]

NIestety na koncercie sie zawiodlem. Kocham muzyke Pink Floyd od wielu lat, ale tym razem nie odnioslem wrazenia ze jest ten wielki Pink Floyd, poza tym w "sektorach srodkowych" slychac bylo barzdziej rozmowy ludzi, dzwoniace telefony komorkowe, migawki aparatow i niestety GWIZDY "fanow" niz sama muzyke... szkoda.

Historia według ex-Floydów

[Gość: kuba]

Niestety nie bylem, bo jechalem wtedy promem do Sztokholmu..... a szkoda, bo
lubie Gilmoura i Floydow.

Historia według ex-Floydów

[Gość: Quesso]

Nagłośnie kicha!!! Chamski był zakaz wnoszenia swojej wody... na terenie
koncertu 0,5litra kosztowało 6zł :| Muzyka jak najbardziej, ale zmęczenie po 6h
czekania na koncert wbrew temu jak przypuszczałem nie ustąpiło od tak. W związku
z w/w okolicznościami musze powiedzieć, że nie przeżywałem muzyki tak jak się
spodziewałem, że będę. Ale i tak było warto :)

Plasma i Astronomy Domine - Sieroto z GW

[Gość: Syd Domine]

Zamiast pisać o bezpłciowych miernych bzdetach typu High Hopes-less NAPISAĆ
TRZEBA BYŁO O ASTRONOMY DOMINE - dla takich UTWORÓW WARTO TAM BYŁO BYĆ !!!!

Historia według ex-Floydów

[Gość: marcos]

Niestety koncert w Gdańsku słabiutki. :( Pierwsza część koncertu nudna
straszliwie, druga - z utworami Pink Floyd - ciekawsza, ale także bez rewelacji.
Co gorsza nagłośnienie było fatalne, po prostu za słabe (byłem w sektorze A3 i
już tu było za cicho). Ludzie z sektorów B i C po 3 numerach zaczęli błagalnie
skandować "Głośniej! Głośniej!". Zostali oni ewidentnie oszukani przez
organizatorów, którzy na swej stronie internetowej napisali, że sektory te beda
miały zapewnione dodatkowe nagłośnienie jak i telebimy - obu tych rzeczy nie
było!
Kolejna sprawa do praca akustyków - gitary rytmicznej praktycznie nie było
słychać, podobnie było ze słabiutko nagłośnioną orkiestrą. A jeśli dodać, że
sam Gilmour nie wyciągał niektórych partii wokalnych to...
Wszystko ma swoje miejsce i swój czas. Niestety występ Gilmoura w Gdańsku to
był odgrzewany kotlet, który smakować mógł tylko najbardziej zagorzałym fanom
jego i Pink Floyd. :(

Historia według ex-Floydów

[Gość: marcos]

Astronomy Domine faktycznie było jednym z najmocniejszych punktów koncertu.
Pełna zgoda!

Polecam wszystkim CGT 3+2

[18261826www]

Wszystkim tym ,ktorzy wychowali sie na muzyce:Pink Floyd,Yes,King
Crimson...polecam grupe "California guitar trio",a zwlaszcza jej plyte CGT 3+2
z udzialem Patta Mastelotto i Tony Levina(King Crimson).Po wysluchaniu plyty
,doznalem takich samych wrazen jak po wysluchaniu "Dark side of the Moon"albo
"Wish You are here".

Żenada zamiast super koncertu

[Gość: andronikos]

Ochroniarze do d..py, zabierali wodę w plastikowych butelkach a parasolki
wrzucali do śmietnika. Nagłośnienie jak na wiejskiej zabawie, Gilmour nie dawał
rady porządnie zaśpiewać, pierwsza część koncertu wiała nudą i sporo młodych
ludzi wychodziło. Reasumując - do koncertu Jarra z zeszłego roku to Gilmour nie
dorasta.

Historia według ex-Floydów

[zezowaty_cyklop]

A ja czekałem właśnie na High Hopes.

Historia według ex-Floydów

[Gość: piotrek vader]

czepaicie sie ja bylem w a2 i tam bylo genialnie, koncert byl swietny i nawet wasze beznadziejne opinie nie wplyna na moje zdanie

Historia według ex-Floydów

[Gość: Radek]

Napiszcie proszę co sądzicie o Operze Ca Ira, słyszę dużo pozytywnych opini, ale
wśród znajomych panuje duże rozgoryczenie pop widowiskiem z flagami i żenującym
różowym maluchem na tle Mao..... czekam

A co z opiniami o Ca Irze????

[Gość: Radek]

jeszcze rtaz proszę o informacje...

Historia według ex-Floydów

[ankh_23]

Piszę z konta żony.
Najlepszym momentem gdy zaczli grać echoes. to było coś.

M.

Ca ira

[serena69]

Ca ira to jak dla mnie wielka klapa
Stałam w sektorze zaraz za vipami, może ze 2 metry od barierek. nie widziałam
ani sceny ani dolnej części telebimów, na których wyświetlano tłumaczenia. gdy
podskoczyłam, to okazało się, że napisy są wyświetlane w aż 3 liniach na raz,
czcionką kompletne nieczytelną (mała i biała, na tle białych ciuchów w ogóle
nie widoczna).
Sama organizowałam parę imprez w życiu (zdecydowanie mniejszych, rzecz jasna) i
dziwi mnie, że nikt nie wpadł na to by telebimy były wyżej a litery większe. To
takie proste- wystarczyło wejść na płytę i sprawdzić jak to działa. Gdy
spojrzałam na pozostałych widzów okazało się że wszyscy nerwowo podskakują i
kręcą głowami próbując cokolwiek dostrzec. PORAŻKA!
I do tego Walters próbujący mówić po polsku... niedobrze się robi! Benedetto
jest w tym lepszy
Żałuję, że nie pojechałam na Gilmoura.....

Historia według ex-Floydów

[Gość: Andrzej]

Byłem na obu koncertach. Ale to chyba były inne koncerty (jakieś równoległe,
czy co?!) niż te opisywane w artykule "Historia ..."! Moje wrażenia są
dokładnie odwrotne.

Muzyka Gilmour'a i Pink Floyd w Gdańsku nie brzmiała. Prawdę mówiąc ledwie ją
było słychać. Zwłaszcza w pierwszej części, przed przerwą. Publiczność, w tym i
ja, skandowała: głośniej, głośniej!

Dźwięk był płaski, cichy, bez dynamiki. Partie solowe były w miarę czyste, ale
gdy grali wszyscy muzycy dźwięk tracił na klarowności, tak jakby był odtwarzany
przez przeciążony wzmacniacz albo niskiej jakości mikser. Po przerwie jakość
dźwięku mocno się poprawiła, ale nie tak aby można było twierdzić, że już jest
OK. Ta niska jakość nagłośnienia psuła wszystko i nie rozumiem zachwytów
recenzentów. A już szczególnie Piotra Kaczkowskiego w Trójce bezpośrednio po
koncercie. Kaczkowski tak przesładzał w zachwytach, że aż mdliło. A koncert
Gilmour'a był kiepski. Jeżeli porównać sposób grania tych utworów, które są na
albumie PULSE z ich wykonaniem w Stoczni to, to jest niebo i ziemia. Gilmour
potrafi grać lepiej i tyle! I w tej sytuacji zachwyty bezkrytycznych
recenzentów brzmią fałszywie. Proszę Państwa. Nieco obiektywizmu!

Poza fatalną jakością nagłośnienia jakoś wszyscy recenzenci pomijają również
fakt, że w dwu pierwszych utworach, tych z "Dark ..." muzycy dwukrotnie się nie
zgrali i słychać było wyraźny, przykry dysonans. Dzięki bilbordom była nawet
widać jak Wright opieprza drugiego klawiszowca!

Poza tym organizacja koncertu była fatalna. Kilometrowa kolejka po opaskę,
kłębiący się tłum do bramy. Policja i ochraniarzy jak pcheł na pisie przed
koncertem i ani jednego po! A właśnie wtedy byli bardziej potrzebni. Podobno
bez opaski i biletu nikt nie miał prawa wejść. Do czasu! Bo krótko przed
rozpoczęciem koncertu zabrakło opasek i wpuszczano z samym tylko biletem. Po co
więc ten cały cyrk?!

Jak już powiedziałem, po koncercie nie było ani jednego policjanta na drogach z
okolic stoczni i nikt nie kierował ruchem w tym czasie. 1,5 godziny
potrzebowałem na wyjechanie z parkingu koło kościoła Św. Katarzyny na drogę
wylotową na Warszawę. Bo nie było ani jednego policjanta, który by nad tym
chaosem zapanował. To – po prostu – skandal!

Organizacja Ca Ira była nieco lepsza, ale nie na tyle aby twierdzić, że
jakościowo lepsza niż w Gdańsku. Oficjalny początek spektaklu 21:00. Faktyczny
21:45! Nie uprawnieni ludzie siadali na miejscach VIP, a przywołani ochraniarze
nie potrafili od nich wyegzekwować aby nieprawnie zajęte miejsce opuścili.
Bilety wprowadzały w błąd gdyż podawały inne bramy wejściowe niż te przez które
należało wchodzić aby dostać się do właściwego sektora. Np. na biletach VIP 2
podano, że wejście od ul. Śniadeckich gdy faktycznie wchodzić należało od
Głogowskiej, głównym wejściem. Posiadacze biletów za 500 zł i 250 zł mogli
spotkać się z Woters’em po koncercie, na specjalnym spotkaniu z fanami. Mogli,
ale w większości o tym nie wiedzieli. Nikt ich – po prostu – nie poinformował!

Jakość muzyki, w sensie technicznym, była wzorowa. Reszta też (przynajmniej ja
jako widz nie zauważyłem żadnych dysonansów).

Nie chcę się wypowiadać o muzycznych aspektach obu spektakli. O tym, który był
lepszy a który gorszy bo o gustach się nie dyskutuje, a do prawa bycia
recenzentem muzycznym nie pretenduję.
Moje subiektywne odczucie jest takie, że Ca Ira jest muzycznie o niebo lepsza
od Gilmour’owskiego „On the …”. Mimo, że to opera to więcej w Ca Ira z dawnych,
autentycznych Pink Floyd’ów niż na nowej płycie Gilmour’a. I za to lubię
Woters’a!
Gilmour ma prawo do własnej drogi jako muzycznej. Spora część utworów z jego
nowej płyty mi się podoba, ale nie osiąga on swymi kompozycjami wyżyn
wyznaczonych wspólnymi dokonaniami z Woters’em. Za czasów wspólnego grania w
Pink Floyd. A Woters przeciwnie. Kompozycjami Ca Ira na ten poziom potrafił się
wspiąć.

I to w uczciwej recenzji powinno się znaleźć. Nawet jeżeli inscenizacja jest
jarmarczna. Nawet jeżeli zaciemnia wymowę utworu jako pewnego przesłania
artysty. To nie zaciemnia muzyki! A ta broni się sama. Ca Ira to jedno z
najlepszych dokonań Wotersa!

Andrzej

Historia według ex-Floydów

[Gość: Magda]

Ja byłam w sektorze A1 (tym po lewej stronie) i było rewelacyjnie. Współczuję
tym, ktorzy nie mieli dobrego nagłośnienia.
Jeśli chodzi o Ca Ira, to byłam rozczarowana warunkami dla widzów- miałam
miejsce stojace tuz za miejscami siedziacymi. Słabo było widać (jestem wysoka,
nie wiem co widzieli ludzie o niższym wzroscie), trzeba generalnie bylo szukac
luki w tlumie lub stac na palcach, zeby cos zobaczyc. Poza tym libretto na
telebimach bylo juz z tego miejsca slabo widoczne i ciezko bylo cos przeczytac.
Jeśli dodac do tego 45 minutowe opoznienie w rozpoczeciu opery, to skutecznie
odebrało mi to przyjemność oglądania i możliwość obiektywnej oceny opery.

Gdzie jest miś?!?!?!

[Gość: Pietia]

Ci którzy byli w A2, wiedzą o co chodzi ;)

Historia według ex-Floydów

[Gość: tjl]

"Natomiast Gilmour, rasowy rockman, nie mizdrzył się do publiczności (tej stojącej w sektorach ani tej siedzącej na trybunie VIP) i był skoncentrowany wyłącznie na swojej muzyce."

Chwila moment - chyba rasowy muzyk. To właśnie rasowy rockman mizdrzy się do publiczności.

Gdzie jest Miś???? :)

[Gość: desperac]

wspaniały koncert, muzyka, gitara, dziękuję

Historia według ex-Floydów

[paluszek11]

Byłam na Gilmourze, w sektorze A2.
Ze słyszalnością nie było żadnych problemów.
Nie miałam też problemów z wniesieniem butelki z wodą - ochroniarz nawet wyjął
ją z plecaka, po czym schował z powrotem.
Te opaski to jakaś porażka.

A muzycznie? Rewelacja. Ja przyjechałam na Gilmoura i nie oczekiwałam czegoś
innego. Płytę znałam wcześniej, doskonale i uważam, że na żywo brzmiała bardzo
dobrze. Oczywiście, stare kawałki superowe, w szczególności Echoes.
Generalnie - nie dziwię się tym, co chwalą.
Współczuję tym, co mieli słabe nagłośnienie.

I sama jestem ciekawa, co tam u Misia słychać?

Historia według ex-Floydów

[Gość: Milos]

Witam

Na Gilmourze byłem w A2, koncert rewelacyjny, słychać było bardzo dobrze.
Naliczyłem 8 momentów, w których przechodziły dreszcze :

- Breathe / Time (świetny początek, dobrze że nie zaczął od "On an Island")
- Shine on You Crazy Diamond (nienajlepsza wersja, trochę jakby bluesowa, ale
ten utwór zawsze poraża)
- Astronomy Domine (ciekawe światła, międzygwiezdna podróż)
- High Hopes (jak zawsze, piękne)
- Fat Old Sun (świetna instrumentalna koda !)
- Echoes (najlepszy moment, po tych 20 minutach mogłem tylko osłupiały
powtarzać "Szok")
- Wish You Were Here (no comments)
- Comfortably Numb (cudo, te niekończące się solówki Gilmoura !)


Byłbym bardzo wdzięczny, jakby ktoś był w stanie napisać całą tracklistę
koncertu. Pamiętam, że na bis zagrał 3 utwory - Wish You Were Here, Comfortably
Numb i jeszcze coś. Co ??
Poza tym w drugiej części koncertu zagrał utwór, który pierwszy raz w życiu
słyszałem - co to było ??

Pzdr

Historia według ex-Floydów

[Gość: piotrek vader]

gral a great day for freedom a ten nieznany utwor to pewnie wots..uh the deal

Historia według ex-Floydów

[Gość: Milos]

Tak, wiem że grał podczas koncertu A Great Day for Freedom, z dedykacją
dla "S", ale wydawało mi się, że było to jeszcze w normalnym czasie, a nie w
trakcie bisów. Jeśli to jednak był bis, to wszystko się zgadza :)

A co do "wots..uh the deal" - co to jest ??

To jak, ma ktoś tracklistę ??

Pzdr

Historia według ex-Floydów

[japasz]

Utwór "Wot's... Uh The Deal" pochodzi z albumu "Obscured By Clouds" (1972).
Jest to kolejny po "More" album Pink Floyd z muzyką do filmu - tym razem
do "Doliny" ("La Vallee") tego samego reżysera, który stworzył wcześniejszy
film "More" i z którym muzycy Pink Floyd już współpracowali. Okładka albumu
przedstawia ponoć kadr z filmu - człowieka na drzewie, z tym że zdjęcie jest
dość nieczytelne, bo bardzo nieostre (przypomina rozmazane kolorowe kropki).
Jest to ostatni album Floydów z muzyką tworzoną bez presji sukcesu, następny
bowiem w roku 1973 to już "Ciemna strona...", a po nim to już wiadomo.
A z innej beczki: na koncercie Gilmoura niestety nie byłem, ale z tego co
czytam, to był to słabszy koncert w porównaniu z koncertem Watersa z Warszawy z
2002 roku (powtarzam 2002!!!) na którym byłem i wspomnienie którego do dzisiaj
powoduje ciarki na mym muzycznym grzbiecie. Czy ktoś mógłby się wypowiedzieć w
tymże temacie?