Wybór Amelki

[tytus5]

"Kilka lat temu kupiłam butelkę specjalnego wina Chateau d'Yquem Sauternes z
1937 roku i obiecałam sobie, że je wypiję dopiero jak po raz pierwszy wygram w
Wielkim Szlemie - powiedziała Mauresmo. - Teraz mogę je otworzyć, choć myślę,
że to nie będzie jedyne wino".
Tak się zastanawiam czy to jeszcze jest pijalne czy raczej dla kolekcjonerów?
Szkoda by było, gdyby Amelka się rozczarowała.
Co sądzicie?
pzdrw
tytus

[Gość: Marek]

Jeśli tylko warunki w jakich to wino było przechowywane były dobre to jest w
szczycie formy, d'Yquem to chyba jedyne wino na świecie które jest w stanie
wytrzymać z 200 lat i nadawać się do picia.

[pawelpp]

[Gość: winersch]

Z pewnością nie jedyne. W znacznie lepszej kondycji wytrzymują czas dobre
tokaje i żołte wina z Jury. I to jest sprawdzone empirycznie, poprzez
współczesne profesjonalne degustacje. Tokaj z 1610, próbowany w latach
trzydziestych oraz wino z Jury: Chateau Pecauld z Arbois rocznik 1774,
degustowany 13 listopada 1994. Z opisami takich degustacji starych sauternes
nie słyszalem.
winersch GTB

[Gość: Marek]

> Z pewnością nie jedyne. W znacznie lepszej kondycji wytrzymują czas dobre
> tokaje i żołte wina z Jury.
nie wiem co to są żółte wina z Jury ale jeśli chodzi o zwykłe Tokaje to nie są
one w stanie tyle wytrzymać, nawet te najlepsze, dwieście lat wytrzyma tylko
eszencja ale można dyskutować czy przy tak wysokim poziomie cukru to jest nadal
wino.

[Gość: winersch]

Nie wypowiadalbym takich kategorycznych sądów, chyba, że masz duże
doświadczenie z dwustuletnimi tokajami. ja opieram się na świadectwach ludzi,
któych autorytet uznaję. Takiego tokaja nie miałem okazji próbować, ale obecny
na tym forum qmp1 pił coś takiego i z jego relacji w żadnym wypadku nie można
wnosić iżby te stare tokaje były passe. Wręcz przeciwnie.
Jak powiedziałem, są współczesne świadectwa ludzi, ktorzy degustowali takie
tokaje, zresztą te wytwarzane obecnie różnią sie znacznie od tych dawnych,
choćby niższym stopniem oksydacji. Nie myślałem, o esencji, bo rzeczywiście
bardziej to syrop niż wino,zwłaszcza, że alkoholu w nim niewiele.
Degustacja tokaju z 1610 roku przeprowadzona i opisana przez Henryka Fukiera,
była w pewnym sensie amatorska, choć sam Fukier należał do wybitniejszych
znawców tokaju. Warto wspomnieć, że w latach przed pierwszą wojną światową
Fukierowie zaopatrywali kilka dworów europejskich właśnie w takie ponad
dwustuletnie tokaje, a ich odbiorcy z pewnością znali się na winach.
Degustacja win z Jury była w pełni profesjonalna, prowadzona przez zawodowych
degustatorów i dokladnie opisana

Jura

[ducale]

Winersch
w tej Jurze to chodzi o zółte czy słomkowe wina? chyba ze jedne i drugie są
dlugowieczne?

[Gość: winersch]

Zdecydowanie bardziej długowieczne są żółte, bo przechodzą sześcioletnie
conajmniej powolne utlenianie w beczkach. Słomkowe to tak jak włoskie passito,
jedne mniej inne bardziej zdolne do znoszenia upływu czasu. Jako słodkie się
nieźle trzymają, ale nie tak jak żółte.
pozdrawiam
winersch GTB

[Gość: Marek]

ok tylko ile z tych Tokai to były "zwykłe" a ile to eszencja ???

[pawelpp]

1937 Ch. d'Yquem sauternes:
"Klasyczny rocznik sauternes. (...) Najlepsze sauternes nadal wspaniałe." Nota
rocznika 5/5 - Michael Broadbent "Roczniki win".
97/100 pkt. Parkera (nie wiadomo kiedy degustowane).
Rocznik 1937 dla sauternes wg Berry Brothers & Rudd (chyba najstarsza firma
handlująca winem na świecie) ma rating 9/10 SA ("showing age").
Cena: 1972-3131 euro
www.wine-searcher.com/find/Yquem/1937/-/XEU/U/-/0
PS. Jest trochę win, które są w stanie przetrwać dwa stulecia i nawet niekiedy
być w doskonałej kondycji:
- tokaji aszu eszencia z 1811 (najsłynniejszy rocznik wszechczasów dla tokaju
wg Broadbenta, Stephen Brook wspomina zresztą o wyjątkowym znaczeniu tegoż
rocznika dla Ch. d'Yquem).
- madera np. 1862 (wspaniałe terrantez wg Broadbenta), są w sprzedaży starsze
roczniki np. 1795 (sic!)
Hugh Johnson opowiadał w swoim cyklu filmowym "Historia wina" o tym, jak
uczestniczył w degustacji chyba najstarszego wina na świecie. Było to bodajże w
latach siedemdziesiątych w Wurzburgu, o ile mnie pamięć nie myli. Pito wino
niemieckie mające 444 lata. Aromatu starczyło na kilkadziesiąt sekund po
rozlaniu napoju do kieliszków, po czym ich zawartość zamieniła się w czarny
gorzki ocet. Opowieść Johnsona przypomina scenę z "Rzymu" Felliniego, kiedy to
robotnicy budujący metro w Rzymie odkryli podziemne antyczne pomieszczenie z
pięknymi freskami. Portrety przedstawiające starożytnych w żywych kolorach pod
wpływem powietrza zaczęły nieuchronnie znikać, mimo rozpaczy obserwatorów
zdarzenia.
Nic nie jest wieczne.

Trzeba wypić coś poważnego dzisiaj wieczorem, żeby nie popadać w melancholię :-)

[Gość: Marek]

d'Yquem z 1811 dostało 100/100 pkt. od RP