BEZSENNOŚĆ XXXIII

[Gość: m*]

dzień świstaka dla mnie nastał...

[Gość: hyhy]

ROAD (Nick Drake)

you can say the sun is shining if you want to;
I can see the moon and it looks so clear.
you can take the road that leads you to the stars now;
I can take a road that'll see me through.
I can take a road that'll see me through.
see me through...
hey...

[Gość: Kociątko]

kolejna bezsenna noc spędzona nad książkami o fascynujących
tytułach... "ewolucja pożądania"... "atrakcyjność wzajemna"... tylko dlaczego
naukowe prawdy z książek nijak sie mają do rzeczywistości? a rzeczywistość taka
dziwna...

i tu powinien być wiersz... więc jest:

Edward Stachura

Ratuj, słoneczko

Słoneczko, śliczne oko,
Dnia oko pięknego,
Nie jesteś ty zwyczajów
Kochania mojego.

Ty lubisz mnie,
A ona nie;
Czemu, słoneczko,
Czemu tak jest?

Słoneczko, śliczne oko,
Dnia oko pięknego,
Nie jesteś ty zwyczajów
Kochania mojego.

Ty lubisz mnie,
Ja lubię cię;
Za nią szaleję
jak dziki zwierz.

Słoneczko, śliczne oko,
Dnia oko pięknego,
Nie jesteś ty zwyczajów
Kochania mojego.

Ty widzisz mnie,
A ona nie;
Ratuj, słoneczko,
Bo tylko śmierć!

Słoneczko, śliczne oko,
Dnia oko pięknego...

[Gość: uhm]

Wg późnego Kanta moralne jest to co jest czynione z obowiązku, a to co się
czyni z własnej ochoty jest albo obojętne moralnie (jeśli nie stoi w
sprzeczności z naszymi obowiązkami) albo naganne (jeśli stoi).

hm..

[Gość: hyhy]

czy za postepowanie naganne czeka mnie kara? jaka?

[Gość: uhm]

Zarówno Kant późny jak i wczesny nie wypowiadają się w materii kar (a może się
wypowiadają, ale ja nie znalazłem)

mądrzę się, jakbym przeczytał co najmniej "Krytykę czystego rozumu", a ja tylko
błądzę oczami po stronicach tatarkiewiczowej księgi :-(

[Gość: marsha]

Charles Baudelaire
"przemiany wampira"


niewiasta,ust czerwienią znaczona zuchwałą,
niby żmija na węglach w skrętach prężąc ciało,
trąc o łoże pierś pełną żądz nieujarzmionych,
potok słów wylewała piżmem nasyconych:
-"w wilgotnych moich wargach wiedza upojenia;
umiem w łożu zatopić skrupuły sumienia;
suszę łzy;krwi stygnącej bić każę goręcej
i starczym ustom uśmiech przywracam dziecięcy-
a kogo do nagości mej dopuszczę łaski,
zastąpię mu księżyca,gwiazd i słońca blaski!
bo,mój mędrcze,w pieszczotach ja tak wyćwiczona,
gdy owijam wybrańca w wężowe ramiona,
lub do hojnych mych piersi puszczam głodne usta-
i skromna,i rozpustna,i groźna,i pusta-
że dla mnie za otchłanie takie upieszczenie
anioły by w niemocy szły na potępienie!"
(...)

[Gość: m*]

głodna życia jestem znów
wciąż apetyt na nie mam
dzis przegrałam
jutro dalej gram...

[Gość: marsha]

J.Przybora
>>uśmiechnij się<<

Uśmiechnij się,kochanie!
Nim powiesz pierwsze zdanie
nim rękę mi podasz
uśmiechnij się! to wszystko
za imię i nazwisko
wystarczy,gdy mnie muśnie
twój uśmiech.
Uśmiechnij się,bo ładniej
z uśmiechem to wypadnie!
Jak ja,się uśmiechaj.
Znajomość ta niechaj
uśmiechem rozpoczęta
wciąż będzie uśmiechnięta!
Uśmiechnij się!
Uśmiechnij się!
O,tak!


***********

znajomość uśmiechem rozpoczęta...

[Gość: hyhy]

I'm going slightly mad
I'm going slightly mad
It finally happened - happened
It finally happened - ooh oh
It finally happened - I'm slightly man
Oh dear
I'm one card short of a full deck
I'm not quite the shilling
One wave short of a shipwreck
I'm not my usual top billing
I'm coming down with a fever
I'm really out to sea
This kettle is boiling over
I think I'm a banana tree

[Gość: uhm]

PIELGRZYM


I
Nad stanami jest i stanów-stan,
Jako wieża nad płaskie domy
Stércząca w chmury...

II
Wy myślicie, że i ja nie Pan,
Dlatego że dom mój ruchomy,
Z wielblądziej skóry...

III
Przecież ja aż w nieba łonie trwam,
Gdy ono duszę mą porywa
Jak piramidę!

IV
Przecież i ja ziemi tyle mam,
Ile jej stopa ma pokrywa,
Dopókąd idę!...

________
Jeden z najlepszych wierszy, jakie istnieją!...(oczywiście to moja prywatna
opinia)
Pamiętam jak z pewnym kolegą dość uparcie śpiewaliśmy piosenkę opatrzoną tymi
słowami - przy fragmnencie:"..z wielbłądziej sóry..." należało śpiewać najniżej
jak się tylko da - czasem aż ciekły mi łzy wysiłku :-) (ech, licealne czasy...)

[Gość: hyhy]

I'm Free Now (Sandman)

I'm free now to direct a movie
Sing a song or write a book about yours truly
How I'm so interesting I'm so great I'm really just a fuck-up
And It's such a waste to burn down these wall around me
Flexing like a heartbeat we don't like to speak
Don't talk to me for about a week I'm sorry it just hurts to explain
There's something going on that makes my guts ache
I got guilt I got fear I got regret
I'm just a panic stricken waste I'm such a jerk
I was honest I swear the last thing I want to do
Honest I swear the last thing I want to do
Is ever cause you pain
Oh
I'm free now
Free to look out the window
Free to live my story
Free to sing along
Oh (x4)

....taki przyjemny glos nie pozwala mi sie skupic na.... brrr
alez mi dobrze ;-)

[Gość: uhm]

www2.gazeta.pl/forum/794674,30353,794652.html?f=502&w=4507518&a=4510157
zastanów się, czy na pewno jest Ci tak dobrze :-)

[Gość: hyhy]

She painted a bull's eye on my mind.
No matter how I moved her aim was never high.
I guess that was what I needed at the time.

A good woman is hard to find. A good woman is hard to find.
A good woman is hard to find. A good woman is hard to find.
[M.S.]

jestem zla
postepowanie niemoralne napawa mnie radoscia

[Gość: uhm]

Przejdzie Ci niebawem i chwila ta może nieść ze sobą dość nieprzyjemne wrażenia.
Życzę jednak jak najdłuższego trwania w dobrym samopoczuciu :-D

[Gość: hyhy]

"That's not to say whether it's right or wrong.
It's not right or wrong. It's not right or wrong."

"Early to bed and early to rise
Makes a man or woman miss out on the night life
Early to bed so you can wait
For three buses a trolley and a train
I think it's worth it for you to stay awake
Maybe tomorrow you'll be a little late"
[M.S]

[Gość: uhm]

Jest wiatr, co nozdrza mężczyzny rozchyla;
Jest taki wiatr.
Jest mróz, co szczęki mężczyzny zmarmurza;
Jest taki mróz.
Nie jesteś dla mnie tymianek ni róża,
Ani też "czuła pod miesiącem chwila" -
Lecz ciemny wiatr,
Lecz biały mróz.
[...]

S.Grochowiak

[Gość: hyhy]

[Sandman]

I was once sitting on top of the world
I really had things in my hand
But something went wrong I'm not sure what
And now I'm sitting here at home alone
People they want to give you free advice
Well that's something that I always try
But you get what you pay for that's what I say
And now I'm paying and paying and paying
I lost everything I had
I'm starting over from scratch
I lost everything I had
I'm starting over from scratch

Everything I wanted cooking on the stove
Everything I needed right in the home
I had the best thing you can have
You can have it you can have it now
I lost everything I had
I'm starting over from scratch
I lost everything I had
I'm starting over from scratch

It's just a fact (?)
Wiped that smile off my face
Put me down in my proper place
But the world just keeps on spinning around
And I'm still hanging around in this world
I lost everything I had
I'm starting over from scratch
I lost everything I had
I'm starting over from scratch

[Gość: marsha]

...a kiedy przyjdzie godzina rozstania,
popatrzmy sobie w oczy długo,długo
i bez jednego słowa pożegnania
idźmy-ja w jedną stronę,a ty w drugą.

Bo taka nam już pisana jest dola,
że nigdy dla nas jutro się nie ziści,
wiecznie nam w poprzek staje tajna wola,
co tkliwość mieni w podmuch nienawiści
(...)

T.Boy-Żeleński

[Gość: hyhy]

... A kiedy przyjdzie godzina spotkania.....

minie niezauwazona

www2.gazeta.pl/forum/794674,30353,794652.html?f=502&w=4366983&a=4413474

[Gość: uhm]

Rabindranath Tagore
***

Zdawało mi się, że mam jej coś do
powiedzenia, kiedy oczy nasze się zetknęły po drodze.
Lecz odeszła, i oto kołysze się dniem
i nocą
Jak próżnująca łódź na fali każdej
z godzin
To co miałem jej do powiedzenia.

Jak gdyby się unosiło w chmurach jesiennych
w niekończącym się poszuki-
waniu,
Jak gdyby się rozchylało w wieczornych kwiatach.
Jakby tych zgubionych słów szukało
w świetle zachodu.

Jak świetliki pełga mi w sercu i znaczenie
swe próbuje dojrzeć
W zmierzchu rozpaczy
To co miałem jej do powiedzenia.

[Gość: hyhy]

Gone For Good

Sandman

I'm never going back never going back to you
I'm never going to see you again
I'm never going to dig out your picture
I'm never going to look you up someday
Life is very short
You don't love me anymore
So I'm never going to see you again
I'm never going to write you a letter
Never going to call you on the phone
I'm never going to drive by your house
I'm never going to catch you coming outside
Never going to walk up your walk
And ring your bell
And feel you fall into my arms
I'm never going to see you (x2)
I'm never going to see you again
Your gone for good

[Gość: uhm]

R.M.Rilke
***

Spójrz, jak możliwości te same
układają się w dwa różne zestroje,
jakby szły dwa czasy nie te same
przez dwa te same pokoje.

Każda mniema, że podpiera drugą,
gdy opiera się na niej zmęczona;
i nie może jedna drugiej być sługą,
bo krew kładą na krew ich ramiona,

i łagodnie ku sobie skłonione
wciąż tak samo, gdy próbują wzdłuż alei
prowadzić i być prowadzone:
ach, lecz krok nie ten sam je dzieli.

___
dedykuję siostrom, z których jedna nie chciała zrobić drugiej herbaty ;-)
u.

[Gość: m*]

> ... A kiedy przyjdzie godzina spotkania.....

"hyhy", wiem,że ten wiersz niedawno był... zapodałam [fragment]po raz
kolejny,bo czuję go teraz w sobie....mocno...

[Gość: farolito]

Nikołaj Stefanowicz

Spójrz! Posępny dom po tamtej stronie
ulicy i ten naprzeciwko niego –
przekrzywiły się, sczerniały oba domy
od uczucia zapamiętałego.

Okna w okna zerkają ukradkiem,
kiedy dzień, a rozwartym okiem w nocy.
Ale jak się zbliżyć? Nie ma rady,
tylko wiedzieć i pragnąć bez mocy.

Odurzeni tym, co się nie ziści,
pozbawieni rozumu, jak one –
teraz oto skamienieliśmy,
nawet bardziej niż te biedne domy.

[Gość: uhm]

Gość portalu: farolito napisał(a):

> Nikołaj Stefanowicz

A gdzie nazwisko tego pana? Nie znam go wprawdzie, ale wydaje mi się, że czegoś
brakuje.

__________________

W. Broniewski

[Dzień dobry, kochana!]


Dzień dobry, kochana! Śniegi
świat niedługo zawieją.
Aż po jeziora brzegi
bieli się wszystko - nadzieją.

Mnie - cóż? Kieliszek koniaku,
pióro, kawałek papieru,
myślę i "w braku laku",
(znaczy natchnienia) - papieros.

Pomyślę jeszcze: kocham,
pomyślę dłużej: w płacz...
Chciałem szczęścia choć trochę,
a teraz płaczę - patrz.

[Gość: axamitka]

Paryż i noc i Notre Dame
i wiatr - na pustym placu sam
odprawiam modły do Madonny

Trzy gwiazdki nad wieżami brzęczą i drżą
...

Gdy wróci noc znów pójdę tam
na pusty plac przed Notre Dame
i cień mój pomknie za mną tam
z wielką walizką rozpaczy


KIGałczyński

[Gość: m*]

witaj axamitko ponownie w >>bezsennościach<< :)

********

świtem zapłakanym obudziłaś mnie
i powiedziałaś, wstań -już pora;
kwiaty jeszcze spały przedjesiennym snem
a my przytuleni,senni.
do widzenia-mówiliśmy,mówili...
do widzenia-i zadzwoń,proszę,tak
zadzwonię,nie płacz,wróć do łozka,
przeziębisz się,na dworze pada deszcz...

**********
dziwny ten samczy gatunek...

[Gość: uhm]

C. Norwid

OBOJĘTNOŚĆ

Jeśliś zdradzony w życiu kilka razy,
Och! jakiż wielki to ból...
Współczuję skargę twą ponad wyrazy:
Łez moich tyś Pan! tyś król!

Lecz skoro w roku zdradzili cię ludzie
Trzysta-sześćdziesiąty-raz?...
Serca mi nie stać i byłbym w obłudzie,
Nie będąc głuchym, jak głaz.

Im mniej kto zdradzan, tym srożej zdradzony! -
Lecz kto nie doznał, jak zdrad,
Męczeńskich nie dość mu palm i korony,
Nad które - cóż? dawa świat...

[Gość: f-lito]

Gość portalu: uhm napisał(a):

> > Nikołaj Stefanowicz
>
> A gdzie nazwisko tego pana? Nie znam go wprawdzie, ale wydaje mi się, że
czegoś
>
> brakuje.

nie, nie brakuje niczego. wedle mojej najlepszej wiedzy nikołaj stefanowicz ma
na nazwisko stefanowicz właśnie.

[Gość: Mimi]

STUFEN

Wie jede Blüte welkt
und jede Jugend dem Alter weicht,
blüht jede Lebensstufe,
blüht jede Weisheit auch und jede Tugend
zu ihrer Zeit und darf nicht ewig dauern.

Es muß das Herz bei jedem Lebensrufe
bereit zum Abschied sein und Neubeginne,
um sich in Tapferkeit und ohne Trauern
in andre, neue Bindungen zu geben.

Und jedem Anfang wohnt ein Zauber inne,
der uns beschützt und der uns hilft zu leben.

Wir sollen heiter Raum um Raum durchschreiten,
an keinem wie an einer Heimat hängen,
der Weltgeist will nicht fesseln uns und engen,
er will uns Stuf' um Stufe heben, weiten.

Kaum sind wir heimisch einem Lebenskreise
und traulich eingewohnt, so droht Erschlaffen,
nur wer bereit zu Aufbruch ist und Reise,
mag lähmender Gewöhnung sich entraffen.

Es wird vielleicht auch noch die Todesstunde
uns neuen Räumen jung entgegensenden,
des Lebens Ruf an uns wird niemals enden...

Wohlan denn, Herz, nimm Abschied und gesunde!


Hermann Hesse

[wilk_stepowy]

Krankheit

Willkommen Nacht! Willkommen Stern!
Mich duerstet nach Schlaf, ich kann nimmer wachen,
Ich kann nimmer denken, nimmer weinen und lachen,
Nur schlafen moecht ich gern,
Schlafen hundert, tausend Jahr,
Und ueber mir gehen die Sterne hin;
Meine Mutter weiss, wie ich muede bin,
Beugt sich laechelnd herab, hat Sterne im Haar.

Mutter, lass nimmer tagen,
Lass keinen Tag mehr zu mir herein!
So boese, so feind ist sein weisser Schein,
Ich kann es nicht sagen.
So viel lange heisse Strassen bin ich gegangen,
Mein Herz ist ganz verbrannt -
Oeffne mir, Nacht, fuehr mich in Todes Land,
Ich habe kein andres Verlangen,
Ich kann keinen Schritt mehr gehen,
Mutter Tod, gib mir die Hand,
Lass mich in deine unendlichen Augen sehen!

---------
Illness

Welcome night! Welcome star!
I am thirsty of sleep, I can wake no more,
I can think no more, cry no more, laugh no more,
I would like only to sleep,
Sleep a hundred, thousand years,
And above me the stars go by;
My mother knows, how I am tired,
Bows smiling down, has stars in her hair.

Mother, let it no more be day,
Let no day come in to me!
So evil, so hostile is its white shine,
I cannot say.
So many long hot streets have I walked,
My heart is entirely burned -
Open to me, night, lead me into death's land,
I have no other longing,
I can walk no further step,
Mother death, give me your hand,
Let me look into your infinite eyes!

Hermann Hesse


Czy ktoś ma po polsku?

[Gość: uhm]

Miron
"Leżenia"

1
naprzeciw nocnych szpar
ciemno-ja
mieszkanio-ja
leżenio-ja

2
leżenie
w wydłużanie się
bez jednej poprzeczki złości która skraca
idzie się tylko na długość idzie się idzie
puszcza się w dobrze sobie bycie
nie kończy się

3
kiedy leżę nie nadaję się do wstania
leżenie zapuszcza korzenie
nie wierzę w poruszanie się
zawsze do wyrwania zielony

4
takie leżenie-myslenie jak ja lubię
to jest niedobre z natury
bo niech ja w naturze
tak sobie leżę-myślę
to zaraz napadnie mnie coś i zje

5
leżąc w łóżku chcę być dobrym
przez sen rożnie dużo dobroci
leżenie dobroć wygrzewa
ale wstanie ją zawiewa

[Gość: farolito]

kolejne dzieło Nikołaja Stefanowicza

Zew trąby, złowieszczy dźwięk metalu,
doszedł nas – głos niechybnego sądu.
Lecz wokół nas wszystko ma formę stałą.
Z dworca odchodzą, jak zawsze się działo,
ciągi zgodnych z rozkładem pociągów.

W kramach idzie handel, wieże głoszą wieczność,
siąpi deszcz, a ja do domu biegnę
w jesiennej mgle, na pamięć znaną ścieżką,
nie wiedząc, że dokonał się Sąd Ostateczny
i już wszystko – wszyscyśmy w piekle.

[choć nie znam się na tym, to myślę, że nikołaj stefanowicz potrafił pisać
wartościowe wierszyki]

[Gość: minister_kóltóry]

Ihr saht den weisen Salomon
Ihr wisst, was aus ihm wurd.
Dem Mann war alles Sonnenklar
Er verfluchte die Stunde seiner Geburt
Und sah, dass alles eitel war.
Wie gross und weis war Salomon!
Und seht, da war es noch nicht Nacht
Da sah die Weld die Folgen schon:
Die Weisheit hatte ihn so weit gebracht!
Beneidenswert, wer frei davon!

Ihr saht den kühnen Cäsar dann
Ihr wisst, was aus ihm wurd.
Der sass wie'n Gott auf dem Altar
Und wurde ermordet, wie ihr erfuhrt
Und zwar, als er am grössten war.
Wie schrie der laut: Auch du, mein Sohn!
Denn seht, da war es noch nicht Nacht
Da sah die Welt die Folgen schon:
Die Kühnheit hatte ihn so weit gebracht!
Beneidensweit, wer frei davon!

Ihr kennt den redlichen Sokrates
Der stets die Wahrheit sprach:
Ach nein, sie wussten ihm keinen Dank
Vielmehr stellten die Oberen böse ihm nach
Und reichten ihm den Schierlingstrank.
Wie redlich war des Volkes grosser Sohn!
Und seht, da war es noch nicht Nacht
Da sah die Welt die Folgen schon:
Die Redlichkeit hatt' ihn so weit gebracht!
Beneidensweit, wer frei davon!

Der heilige Martin, wie ihr wisst
Ertrug nicht fremde Not.
Er sah im Schnee einen armen Mann
Und er bot seinen halben Mantel ihm an
Da frorn sie alle beid zu Tod.
Der Mann sah nicht auf irdischen Lohn!
Und seht, da war es noch nicht Nacht
Da sah die Welt die Folgen schon:
Selbstlosigkeit hatt' ihn so weit gebracht!
Beneidensweit, wer frei davon!

Hier seht ihr ordentliche Leut
Haltend die zehn Gebot.
Es hat uns bisher nichts genützt:
Ihr, die am warmen Ofen sitzt
Helft lindern unsre grosse Not!
Wie kreuzbrav waren wir doch schon!
Und seht, da war es noch nicht Nacht
Da sah die Welt die Folgen schon:
Die Gottesfurcht hat uns so weit gebracht!
Beneidensweit, wer frei davon!

______________________________________________


You saw sagacious Solomon
You know what came of him,
To him complexities seemed plain.
He cursed the hour that gave birth to him
And saw that everything was vain.
How great and wise was Solomon.
The world however did not wait
But soon observed what followed on.
It's wisdom that had brought him to this state.
How fortunate the man with none.

You saw courageous Caesar next
You know what he became.
They deified him in his life
Then had him murdered just the same.
And as they raised the fatal knife
How loud he cried: you too my son!
The world however did not wait
But soon observed what followed on.
It's courage that had brought him to that state.
How fortunate the man with none.

You heard of honest Socrates
The man who never lied:
They weren't so grateful as you'd think
Instead the rulers fixed to have him tried
And handed him the poisoned drink.
How honest was the people's noble son.
The world however did not wait
But soon observed what followed on.
It's honesty that brought him to that state.
How fortunate the man with none.

[...]

Here you can see respectable folk
Keeping to God's own laws.
So far he hasn't taken heed.
You who sit safe and warm indoors
Help to relieve our bitter need.
How virtuously we had begun.
The world however did not wait
But soon observed what followed on.
It's fear of god that brought us to that state.
How fortunate the man with none.

[Gość: hhhh]

Venus In Furs

Shiny, shiny, shiny boots of leather
Whiplash girlchild in the dark
Comes in bells, your servant, don't forsake him
Strike, dear mistress, and cure his heart
Downy sins of streetlight fancies
Chase the costumes she shall wear
Ermine furs adorn the imperious
Severin, Severin awaits you there

I am tired, I am weary
I could sleep for a thousand years
A thousand dreams that would awake me
Different colors made of tears
...

[Gość: marsha]

nie umrę
będę żyć!
w blasku śniegów
w szumie morza
będę żyć!

[Gość: Mimi]

Panegirik für Martynas Mažvydas
Stich in der Medaille von Petras Repšys
zum Andenken an das erste litauische Buch

Žvaigždės prašo lietaus, o žmogus – amžinybės
Rožės vasaros karšty
Be žodžių
Maldauja vandens.
Žodžiai – per darbą ir maldą – sugula
Klusniai į knygą,
To kas per Dievą suguldė –
Laukia šlovė amžina.

Die Sterne bitten um den Regen, und der Mensch um die Ewigkeit
Die Rosen in der Sommerhitze
Ohne Worte
Flehen um Wasser.
Die Wörter - durch Arbeit und Gebet - legen sich
Gehorsam in das Buch
Auf den, wer durch Gott zusammengelegt hat
Wartet der ewige Ruhm.

[Gość: hyhy]

So keep on looking for that rainbow
Start again
I hope you find the rainbow
Rainbow's end

[Gość: minister_kóltóry]

Tak wolno płynie czas
Gdzieś poza nim nasz sekret
Nie ma nic, nawet ptaków nie ma już
Tam, gdzie był nasz raj

To nie był tylko sen
Pamiętam każdy dzień

Donikąd pragnę iść
Tam, gdzie zza chmur aksamit
Ciepły deszcz zaplątany w moim śnie
Raj odnajdzie nasz

To nie był tylko sen
Pamiętam każdy dzień...

[Gość: hhhh]

Pytają wszyscy, skąd jesteś i co robisz
To im wystarczy, że imię jakieś masz
nie musisz odpowiadać i mówić im o sobie
Bo zamiast ciebie oni widzą twarz.

Myślałam wtedy, że nie ma na co czekać
Czas szybko mija, a życie jedno jest
To nie był łatwy gest, mówili, że uciekam
Z biletem w dłoni, w jedną stronę rejs

Co dzień ta sama zabawa się zaczyna
I przypomina dziecinne twoje sny
Chcesz rozbić taflę szkła, a ona się ugina
I tam są wszyscy, a naprzeciw - ty.
Chcesz rozbić taflę szkła, a ona się ugina
I tam są wszyscy, a naprzeciw - ty.

Zostałam sama, więc piszę długie listy
Pieniędzy nie mam, zbyt mało jeszcze wiem
Poznaję dużo słów, rozumiem pawie wszystko
A świat wygląda, jakby był za szkłem.

Gdy obojętnie mijają mnie przechodnie
Próbuję wierzyć, że przetrze się ta mgła
Że będę mogła znów naprawdę czegoś dotknąć
I cud się stanie - zniknie tafla szkła

Co dzień ta sama zabawa się zaczyna
I przypomina dziecinne twoje sny
Chcesz rozbić taflę szkła, a ona się ugina
I tam są wszyscy, a naprzeciw - ty.
Chcesz rozbić taflę szkła, a ona się ugina
I tam są wszyscy, a naprzeciw - ty.

[Gość: h]

Teraz śnię, po prostu śnię
W zmęczonej wyobraźni
W ogrodzie wewnątrz mnie
Skulony w moim śnie
Tylko to mi się zdarza naprawdę.
Dobrze wiem, gdy zbudzę się
Zobaczę znów to samo
Odejdź już, nie budź mnie
Ja szukam w moim śnie
Gęstych traw, kołyszących o zmierzchu.
Ogrodów pełnych kwiatów
Pełnych kwiatów
Po deszczu...

[Gość: m*]

to jest już koniec
nie ma już nic
jesteśmy wolni
możemy...

[Gość: Minister Zła]

Jest taka biel, jest taka czerń, jest taki szał, jest taka płeć.
Jest taka śmierć. Patrz...

Do końca bez drogi w dół, do końca na jednej z lin.
Bezpieczniej nie mówić nic, przestrzenią oplatać ból.

Reakcje, reakcje, reakcje
Chcę wiedzieć, co czeka mnie.
Arkana przykładam do ust, a tarot już wie.

Panna - czystość, Skorpion - śmierć,
Lew to duch, a Wodnik światło Boga.
Głupiec brnie w przepaści wir.
Bez wiary wierzy tylko w słowa.

[Gość: uhm]

PRZESZŁOŚĆ


1

Nie Bóg stworzył przeszłość i śmierć, i cierpienia,
Lecz ów, co prawa rwie,
Więc nieznośne mu - dnie;
Więc, czując złe, chciał odepchnąć spomnienia!


2

Acz nie byłże jak dziecko, co wozem leci,
Powiadając: "O! dąb
Ucieka!... w lasu głąb..."
- Gdy dąb stoi, wóz z sobą unosi dzieci.


3

Przeszłość jest i dziś, i te dziś daléj:
Za kołami to wieś
Nie - jakieś tam... cóś, gdzieś,
Gdzie nigdy ludzie nie bywali!...

[Gość: uhm]

Gość portalu: uhm napisał(a):

> 3
>
> Przeszłość jest i dziś, i te dziś daléj:

powinno być tak:
Przeszłość - jest to dziś, tylko cokolwiek dalej:

[lenistwo (wklejanie z internetu) nie popłaca]

[Gość: beatice]

Hyhy, sama chciałaś ;)
To będzie fragment poematu, nad którym siedzę od jakiegoś czasu i mam go już
szczerze dość (ale potrzebny mi do egzaminu).

(...)
Zostawiwszy panienkom przykład znaczny w sobie,
Żeby nie w tej powierzchnej, ale się ozdobie
Swojej inszej kochały, miekkie fatygująć
Pracą członki i nigdy zgoła nie próżnując -
Czym Wenus w nich ostydnie, która, jako z łodzi,
Z żartów, śmiechów i kartek pisanych się rodzi;
Nade wszystko oczema szafować umiały,
Gdyż tam welnie napierwej Kupidynek mały,
Toż w serce się zakrada i topi swe strzały,
Rzadko nie przyłomione, ile w piersi białej.
Więc kiedy go po puszkach pieszczonych poznają
I pojźrzeniu zuchwałym - niech mu nie ufają,
Ale w soko do cylicyj i inszych ostrości,
W czym nie zaraz upadną w takiej ostrożności.

"Nadobna Paskwalina" Samuel Twardowski

[Gość: uhm]

Isolation
John Lennon



People say we got it made
Don't they know we're so afraid?
Isolation
We're afraid to be alone
Everybody got to have a home
Isolation

Just a boy and a little girl
Trying to change the whole wide world
Isolation
The world is just a little town
Everybody trying to put us down
Isolation

I don't expect you to understand
After you've caused so much pain
But then again, you're not to blame
You're just a human, a victim of the insane

We're afraid of everyone
Afraid of the sun
Isolation
The sun will never disappear
But the world may not have many years
Isolation

[Gość: hyhy]

They tell me you're searching for a new place,
They tell me tomorrow will have a true face.
They say that I don't understand,
When you speak of your summertime land -
Just slow yourself down, I'm coming along.

They tell me your past often hurt you,
And even your friends, they would desert you.
But now you are beginning to see,
The same things have happened to me -
Just slow yourself down, I'm coming along.

You tell me your dreams have been broken,
And not enough words have been spoken.
The time has come to see it through.
Slow down 'coz I'm coming with you -
Just slow yourself down, I'm coming along


-------

"it's an illusion of life, the whole cause of our demise"

[Gość: beatice]

Sonet XXVIII

Jakże powracać mam pełen radości,
Gdy brak miłego spoczynku mnie dręczy?
A noc mi po dniu ulgi nie przynosi,
Lecz mnie dzień w nocy, a noc za dnia męczy?
Choć są wrogami, lecz dręczą mnie razem;
Zgodę zawarli i zadają męki:
Jedno znużeniem, a drugie nakazem,
Bym żył od ciebie z dala wśród udręki.
Chcąc dzień ugłaskać, mówię, że go zdobisz,
Kiedy blask niebios zakryją obłoki;
A smagłej nocy powiadam, że złocisz
Niebo bezgwiezdne i rozjaśniasz mroki.
Jednak dzień, co dzień, me smutki przedłuża.
A noc w cierpienie, co noc mnie zanurza.

William Shakespeare

[Gość: uhm]

C. Norwid

AERUMNARUM PLENUS


1

Czemu mi smutno i czemu najsmutniéj,

Mamże Ci śpiewać ja - czy świat i czas?...

Oh! bo mi widnym strój tej wielkiej lutni,

W którą wplątany duch każdego z nas.



2

I wiem, że każda radość tu ma drugą,

Poniżej siebie, przeciw-radą łzę,

I wiem, że każdy byt ma swego sługę,

I wiem, że nieraz błogosławiąc, klnę.



3

Czemu mi smutno? - bo nierad bym smucić

Ani przed sobą kłamstwa rzucać cień,

By skryć, jak czego nie można odrzucić,

By uczcić, czego wyciąć trudno w pień.



4

Więc to mi smutno - aż do kości smutno -

I to - że nie wiem, czy ten ludzi stek

Ma już tak zostać komedią-okrutną

I spać, i nucić śpiąc: "To, taki wiek!"



5

Więc to mi smutno i tak coraz gorzéj,

Aż od-człowiecza się i pierś, i byt;

I nie wiem, czy już w akord się ułoży,

I nie wiem, czy już kiedy będę syt...!



6

I nie wiem - czy już będę mógł nie wiedzieć,

Że coraz Żywot mniej uczczony tu -

Że coraz łatwiej przychodzi powiedzieć,

Ze snu się budząc: "Wróćmyż znów do snu."

[Gość: wolvin]

You turn out the lights and sit alone,
trying to pretend that it's anguish,
start at the ring of a telephone,
throw down all your food at the banquet,
keep a close eye on all you own,
while leaving it all to languish....
Is this what makes you happy?
Is this what brings you joy?
Your excuses are so crappy...
silly boy.

You take all the love and throw it aside
to wallow in your sorrow,
expect everyone to know how you feel inside,
to forgive and forget come tomorrow;
repaying all your debts with uncommon pride
but denying that you ever borrowed....
Is this what makes you perfect?
Is this what makes you free?
Just how long did you rehearse it,
or does it just come naturally?

Crying wolf from the depth of your sheep's heart,
crying fire from the depth of the well
in an endless parade of repeat starts,
just how long will it last - can you tell?

Until all your friends and lovers
are simply bored with the pretence?
It'll be too late then to discover
just exactly what you meant
and what was true
and what was false...
the wolf turned into human,
the killer with remorse.

Crying pain as though that should be pleasure,
crying anger as though that should be revenge,
crying sorrow as though that were a treasure -
your treasure will find you in the end.

When all of your friends have gone away,
unwilling to put up with the danger
that lies in each spiteful word you say,
you'll be left, a greying wolf in a manger
and when you've raised your last howl
and destroyed all that you can
with rotting teeth an slack jowls
you'll be left a lonely man.
And when it's nearly finished
and you know the end is near
with true sorrow undiminished
there'll be no-one left to hear....
Your desperate cries,
they all come out as bleats:
you thought you were a wolf-man,
but you're really
just a sheep.

[Gość: Mimi]

Potichu

Netreba veľa slov
Pre lásku sebou istú.
Kvapôčka po kvete
a zákmit jeho listu.

Netreba, netreba.
Len čiara, ale čiara
jakby ju vyniesol
z krásneho kalendára,

čo veki slinili
jej drsno nežné prsty,
vždy plné pukliniek
po nemej ornej prsti.

Stíš, básnik, fanfáru
A nekľaď svojho slova.
Potichu trafíme,
Potichu do domova.
Zhasínaj ohňostroj,
Stlm dúhu z morskej peny.
Spamäti tfrafíme,
I slozou oslepení.

Milan Rúfus

[Gość: uhm]

.../\
../..\
./....\
<><><><>
\.o.o./
.\.|./
..\./
..|@|


kolejna wariacja pierrota

[Gość: uhm]

wyszedł jak zwykle fatalnie...
;-(

[Gość: latający_cholęder]

________________________________________
___________________##___________________
___________________##___________________
__________________####__________________
____#_____________####_____________#____
____###___________####___________###____
_____####_________####_________####_____
______#####_______####_______#####______
_______######_____####_____######_______
________#######___####___#######________
__________######___##___######__________
_##_________#####__##__#####_________##_
__#######______###_##_###______#######__
______########___##__##___########______
_________#########_##_#########_________
_______________###____###_______________
____________####________####____________
___________#________________#___________
________________________________________

[Gość: uhm]

Chcesz mnie pognębić?

[Gość: beatice]

Jaka róża, taki cierń

Była zła, gdy zatrzasnął drzwi,
w środku płacz, w oczach suche łzy,
pomyślała, no tak,
znów ten schemat się pcha.
Oto był ten ich słynny ląd,
dwa na trzy, wynajęty kąt,
może śmiesznie to brzmi,
lecz w tej chwili nie miała już nic,
trzy tuziny swych lat,
to, co bolało znikło już,
mimo to
ból.

Jaki ranek, taki dzień,
nie dziwi nic,
jaka woda, taki brzeg,
nie dziwi nic,
jaka pościel, takie sny,
nie dziwi nic,
nawet to co jest.
Jakie serce, taki lęk,
nie dziwi nic,
jaka słabość, taki grzech,
nie dziwi nic,
jaka kieszeń, taki gest,
nie dziwi nic,
nawet to co jest.
Jaka róża, taki cierń,
nie dziwi nic,
jaka zdrada, taki gniew,
nie dziwi nic,
jaki kamień, taki cios,
nie dziwi nic,
jakie życie, taka śmierć.

Różo, różo, nasz jest świat,
zostaniemy wciąż młode,
noc wiruje wokół nas,
spójrz, uśpiłam już trwogę.
Miłość durna, miłość zła
nie ma władzy nade mną,
włosy me pochwycił wiatr,
dziesięć pięter i ciemność.

Jakie życie, taka śmierć,
nie dziwi nic,
jaka zdrada, taki gniew,
nie dziwi nic,
jaki kamień, taki cios,
nie dziwi nic,
nawet to co jest,
co wyrywa z nas
cały zapas słów,
cały spokój serc.
Jakie życie, taka śmierć,
nie dziwi nic,
jaka zdrada, taki gniew,
nie dziwi nic,
jaki kamień, taki cios,
nie dziwi nic,
nawet to co jest.

[Gość: uhm]

zgodnie z sugestią - dedykuję stukniętej Mimi ;-)



Miron B.

"Szumię (dwa)"

co ja słyszę?

pisze(ę)
się

bo
szumi(ę)

[Gość: Mimi]

Im Nebel
Seltsam, im Nebel zu wandern!
Einsam ist jeder Busch und Stein,
Kein Baum sieht den andern,
Jeder ist allein.

Voll von Freunden war mir die Welt,
Als noch mein Leben licht war;
Nun, da der Nebel fällt.
Ist keiner mehr sichtbar.

Wahrlich, keiner ist weise,
Der nicht das Dunkel kennt,
Das unentrinnbar und leise
Von allen ihn trennt.

Seltsam, im Nebel zu wandern!
Leben ist Einsamsein.
Kein Mensch kennt den andern,
Jeder ist allein.


Hermann Hesse

[Gość: Mimi]

Gość portalu: uhm napisał(a):

> zgodnie z sugestią - dedykuję stukniętej Mimi ;-)

Dziękuję - to miłe, myślałam że jestem tylko wredna :)

Jeszcze coś w moim ulubionym języku:

Rozlúčenie

Mám ústa plné tvojich úst.
Mám dlane plné tvojich dlaní.
V lebke jak vietor v roklinách
Mi šumí hlas tvoj rozvzlykaný.

Odpusť, tak odpusť. Skončené.
Stud ostrúčepeľ vo mne tasí .
Vo chvíli toľko tušenej,
že kríž môj vidieť musela si.

A hoci teplom záludným
Nás plachá nádej vo snách hreje,
Ten, kto ti povie: zabudni,
Je pravdivejší od nádeje.

Deň, ktorý tepe do zmyslov,
Jak rozvíril, tak stíši boje.
Z úst zlíže penu horkých slov
A z tváre oheň slzy tvojej.

[Gość: beatice]

Jeżeli kochać, to nie indywidualnie
Jak się zakochać, to tylko we dwóch
Czy platonicznie pragniesz jej, czy już sypialnie
Niech w uczuciu wspiera wierny cię druh

Bo pojedynczo się z dziewczyną nie upora
Ni dyplomata, ni mędrzec, ni wódz
Więc ty drugiego sobie dobierz amatora
I wespół w zespół, by rządz moc móc zmóc


I wespół w zespół, wespół w zespół
By rządz moc móc zmóc
Bo kiedy sam w zmysłów trwasz zawierusze
To wszystek czas ci pochłonie i zdrowie
Lecz gdy z oddanym kolegą, to tuszę
Że tylko w połowie - wniosek:


Jeżeli kochać, jeżeli kochać, jeżeli kochać...
Jeżeli kochać, to dlaczego nie z kolegą
Dziewczynę wespół uwielbiać jest lżej
Co niebezpieczne dla mężczyzny samotnego
To z kolegą niebezpieczne jest mniej


Jeżeli kochać, jeżeli kochać, jeżeli kochać...
Jeżeli kochać, to nie indywidualnie
Jak się zakochać, to tylko we dwóch
Czy platonicznie pragniesz jej, czy już sypialnie
Niech w uczuciu wspiera wierny cię druh


I wespół w zespół, by rządz moc móc zmóc
I wespół w zespół, wespół w zespół
By rządz moc móc zmóc
A kiedy rzuci cię w szczęścia południe
Kobieta z pięknym, bezdusznym obliczem
Dla samotnego to cios, aż zadudni
Dla dwóch zaś to prztyczek


Jeżeli kochać, jeżeli kochać, jeżeli kochać...

śpiewa: W. Michnikowski

ku pokrzepieniu

[Gość: uhm]

Do was dziś należy cały świat,
na trzy księżyce klnę się, moi drodzy -
0, świerszcz na moście kwili, a ten wiatr
oddech wasz z oddechem łączy nocy.

Tyle gwiazd zaczęło swe spadanie!
Jak mały bąk zza węgła sierpień patrzy.
Rzućcie kwiat, choćby najmniejszy, dla niej.
Rzućcie kwiat, ta noc dziś dla was tańczy.

k.i. g.

[Gość: hyhy]

Gość portalu: uhm napisał(a):

nie podoba mi sie
nie pokrzepia
przytlacza
klamie


> Do was dziś należy cały świat,

on mysli, ze ma prawo swiat rozdzielac?
latwo na innych zrzucic odpowiedzialnosc


> na trzy księżyce klnę się, moi drodzy -
> 0, świerszcz na moście kwili, a ten wiatr
> oddech wasz z oddechem łączy nocy.
>
> Tyle gwiazd zaczęło swe spadanie!

szczescie spadlo
a my nawet nie zauwazylismy kiedy
to jest ten optymizm?

> Jak mały bąk zza węgła sierpień patrzy.
> Rzućcie kwiat, choćby najmniejszy, dla niej.
> Rzućcie kwiat, ta noc dziś dla was tańczy.

sam przyznales, ze to tandetne, hyhy
nie bede okrutna
pozdrawiam
>
> k.i. g.
>

[Gość: uhm]

Phi!

[Gość: uhm]

to "phi" to nie jest przyznanie sie do porazki, nie ma nic wspólnego z tamtym
szczerym "Chcesz mnie pognębić?"
nie jest przykryte pod plaszczykiem obojetnosci, tylko doskonale obojętne

[Gość: hyhy]

Gość portalu: hyhy (?) napisał(a):

> Gość portalu: uhm napisał(a):
>
> nie podoba mi sie
> nie pokrzepia
> przytlacza
> klamie
>
>
ty szakalu, odczep sie od mojego hyhy i tym bardziej uhm!

[Gość: Mimi]

Der Rabe und der Fuchs
Auf einem Baume Meister Rabe hockt,
im Schnabel hält er einen Happen Käse.
Vom Käseduft herbeigelockt,
spricht Meister Fuchs so fein, als ob er läse:
Ei, guten Morgen, Herr von Rabe,
was seid Ihr hübsch, welch stattliches Gehabe!
Nein, ohne Lüge, Eurer Stimme Pracht,
wär sie so schön wie Dero Federpracht,
des Waldes König wäret, ohne Zweifel, Ihr!
Der Rabe schnappt fast über vor Begier;
gleich soll der Wohllaut seiner Stimme schallen:
Er reißt den Schnabel auf und läßt den Käse fallen;
den schluckt der Fuchs; es schmunzelte der Heuchler
und sprach: Mein Herr, ein jeder Schmeichler
lebt gut und gern von dem, der auf ihn hört:
die Lehre ist doch wohl ein Stückchen Käse wert!
Der Rabe wütend und verdrossen,
schwor ab, jedoch zu spät, für immer solchen Possen.



Jean De La Fontaine

[Gość: cuervo]

> Jean De La Fontaine

Kruk i lis

Bywa często zwiedzionym,
Kto lubi być chwalonym.
Kruk miał w pysku ser ogromny;
Lis, niby skromny,
Przyszedł do niego i rzekł: "Miły bracie,
Nie mogę się nacieszyć, kiedy patrzę na cię!
Cóż to za oczy!
Ich blask aż mroczy!
Czyż można dostać
Takową postać?
A pióra jakie!
Szklniące, jednakie.
A jeśli nie jestem w błędzie,
Pewnie i głos śliczny będzie."
Więc kruk w kantaty; skoro pysk rozdziawił,
Ser wypadł, lis go porwał i kruka zostawił.

[Gość: beatice]

Ostatnia niedziela

Teraz nie pora szukać wymówek,
Fakt, że skończyło się.
Dziś przyszedł drugi, bogatszy
l lepszy ode mnie,
l wraz z tobą skradł szczęście me!
Jedną mam prośbę, może ostatnią...
Pierwszą od wielu lat:
Daj mi tę jedną niedzielę, ostatnią niedzielę,
A potem niech wali się świat!

To ostatnia niedziela,
Dzisiaj się rozstaniemy,
Dzisiaj się rozejdziemy
Na wieczny czas.
To ostatnia niedziela,
Więc nie żałuj jej dla mnie,
Spojrzyj czule dziś na mnie
Ostatni raz.
Będziesz jeszcze dość tych niedziel miała,
A co ze mną będzie, któż to wie?
To ostatnia niedziela,
Moje sny wymarzone,
Szczęście tak upragnione
Skończyło się!

Pytasz co zrobię i dokąd pójdę.
Dokąd mam iść? Ja wiem!
Dziś dla mnie jedno jest wyjście,
Ja nie znam innego,
Tym wyjściem jest... no, mniejsza z tym.
Jedno jest ważne, masz być szczęśliwa,
O mnie już nie troszcz się.
Lecz zanim wszystko się skończy,
Nim los nas rozłączy ,
Tę jedną niedzielę daj mi.

[pszczolowski]

ponoc byli tacy co sobie od tej "Ostatniej niedzieli"
zycie odbierali ...

[Gość: m*]

> ponoc byli tacy co sobie od tej "Ostatniej niedzieli"
> zycie odbierali ...

i nadal są... wrażliwcy nieprzystosowani do dzisiejszych popapranych
emocjonalnie czasów...

[Gość: Mimi]

Du musst das Leben nicht verstehen

Du musst das Leben nicht verstehen,
dann wird es werden wie ein Fest.
Und lass dir jeden Tag geschehen
so wie ein Kind im Weitergehen von jedem Wehen
sich viele Blüten schenken lässt.

Sie aufzusammeln und zu sparen,
das kommt dem Kind nicht in den Sinn.
Es löst sie leise aus den Haaren,
drin sie so gern gefangen waren,
und hält den lieben jungen Jahren
nach neuen seine Hände hin.



Rainer Maria Rilke

[Gość: beatice]

W małym kinie

Mieliśmy pójść do kina
wybacz, nie pójdę dziś.
W mroku zasiądę do pianina
w przeszłość pobiegnie myśl.

Małe kino
czy pamiętasz małe, nieme kino?
Na ekranie Rudolf Valentino
a w zacisznej loży ty i ja...

Na ekranie
on ją kocha i umiera dla niej.
My wierzymy, bośmy zakochani
dla nas to jest prawda, a nie gra.

To jakby o nas był film
więc my wpatrzeni
ach, jak wzruszeni miłością swą.

W małym kinie
nikt już nie gra dzisiaj na pianinie.
Nie ma już seansów w małym kinie.
W małym niemym kinie "Petit Tria-non".

Nic tak nie przypomina
dawnych odległych chwil
jak muzyczka z niemego kina
rzewna jak stary film.

**********************

Dobranoc :)

[Gość: waiting_phase_ii]

czekam trzeci dzień
patrzę na drzwi
czy przyjdzie ktoś od ciebie
czy przyjdziesz ty
czy wiesz, że twoje oczy
spalają mnie jak ogień
gdy patrzę w twoje oczy
zaczyna się dzień

ja czekam czwarty dzień
patrzę na drzwi
czy przyjdzie ktoś od ciebie
czy przyjdziesz ty
czy wiesz, że gdy odjeżdżam
umieram dziewięć razy
umieram stojąc w oknie
na korytarzu

tak bardzo, bardzo kocham cię
tak bardzo potrzebuję cię
tak bardzo, bardzo kocham cię
tak bardzo potrzebuję cię
tak bardzo, bardzo, bardzo kocham cię
tak bardzo potrzebuję...
to przecież wiesz!

[Gość: Darrow Post Office]

Waldo Jeffers had reached his limit.
It was now mid-August which meant that he had been separated from Marsha for
more than two months.
Two months, and all he had to show were three dog-eared letters and two very
expensive long-distance phone calls.
True, when school had ended and she'd returned to Wisconsin and he to Locust,
Pennsylvania she had sworn to maintain a certain fidelity.
She would date occasionally, but merely as amusement.
She would remain faithful. But lately Waldo had begun to worry.
He had trouble sleeping at night and when he did, he had horrible dreams.(...)

And the thing was, they wouldn't understand who she really was.
He, Waldo, alone, understood this.
He had intuitively grasped every nook and cranny of her psyche.

He had made her smile, and she needed him, and he wasn't there. (Awww.)

[Gość: uhm]

"Cząstka pracy wykonana
i znów cząstka, i znów cząstka,
i znów noc, i znów od rana
do cząstki dodana cząstka." kig

tere fere...

[Gość: uhm]

________________________##______________________________________________________
_______________________####_____________________________________________________
______________________######____________*_______________________________________
_____*_______________########___________________________________________________
__________*_________##########_________________________*________________________
___________________############_____*_________*_________________________________
__________________##############________________________________________________
_________________################___________________*___________________________
________________##################______________________________________________
_______________####################_______*_____________________________________
___*___________####################__________________________*______#___________
_______________####################________________________________###__________
_______________####################_________________*______________###__________
________________#################___________________________________#___________
_________________###############____________________________________#___________
_________________###############____________________________________#___________
#________________###############________________##__________________#___________
##_______________#####_____#####_______________####_________________#___________
###______________#####_____#####______________######_______________ #___________
####_____________###############_____________########_______________#___________
####_____________###############____________###########_____________#___________
####_____________###############___________##############___________#___________
################################__________######################################
################################_________#######################################
################################________########################################
################################_______#########################################
################################################################################
################################################################################
################################################################################



nocna panorama miasta Istambuł

[Gość: Mimi]

Hoffnung


Es reden und träumen die Menschen viel
Von bessern künftigen Tagen;
Nach einem glücklichen, goldenen Ziel
Sieht man sie rennen und jagen.
Die Welt wird alt und wird wieder jung,
Doch der Mensch hofft immer Verbesserung.

Die Hoffnung führt ihn ins Leben ein,
Sie umflattert den fröhlichen Knaben,
Den Jüngling locket ihr Zauberschein,
Sie wird mit dem Greis nicht begraben;
Denn beschließt er im Grabe den müden Lauf,
Noch am Grabe pflanzt er die Hoffnung auf.

Es ist kein leerer, schmeichelnder Wahn,
Erzeugt im Gehirn des Toren;
Im Herzen kündigt es laut sich an:
Zu was Besserm sind wir geboren.
Und was die innere Stimme spricht,
Das täuscht die hoffende Seele nicht.



Friedrich von Schiller

[Gość: uhm]

____________________@@@@@@@@@@@@@@@@@@___________________
__________________@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@________________
________________@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@_____
_______________@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@________@____
______________@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@_______@____
______________@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@______@_____
______________@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@______
________________@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@______________
__________________@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@_______________
____________________@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@_________________
#########################################################
#########################################################


miedziany dzbanek na dębowym stole

[Gość: uhm]

Gość portalu: uhm narysował(a):

> ____________________@@@@@@@@@@@@@@@@@@________________________________________
> __________________@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@_____________________________________
> ________________@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@__________________________________
> _______________@@@@@@@@@rudy102@@@@@@@@@@@@@__________________________________
> ______________@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@____________________________@@@@@
> ______________@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@
> ______________@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@
> ________________@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@_____________________________@@@@@
> __________________@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@____________________________________
> ____________________@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@______________________________________
> ##############################################################################
> ##############################################################################
> ##############################################################################
> ##############################################################################
> ##############################################################################

[Gość: marsha]

Ja nie będę z tobą piła wina,
boś ty chłopak swawolny i zły.
wiem ja,że dla ciebie nie nowina
pod księżycem się całować z byle kim.
(...)

A.Achmatowa

[Gość: beatice]

ZIELONO MAM W GŁOWIE

Zielono mam w głowie i fiołki w niej kwitną,
Na klombach mych myśli sadzone za młodu,
Pod słońcem, co dało mi duszę błękitną
I które mi świeci bez trosk i zachodu.

Obnoszę po ludziach mój śmiech i bukiety
Rozdaję wokoło i jestem radosną
Wichurą zachwytu i szczęścia poety,
Co zamiast człowiekiem, powinien być wiosną.

K. Wierzyński

[Gość: beatice]

A to na złagodzenie ostatnich przygnębiającyxh wierszy i piosenek.
I na dodatek z morałem na końcu;-)
Pozdrawiam:)

***************************
Paweł i Gaweł

Paweł i Gaweł w jednym stali domu
Paweł na górze, a Gaweł na dole;
Paweł, spokojny, nie wadził nikomu,
Gaweł najdziksze wymyślał swawole.
Ciągle polował po swoim pokoju:
To pies, to zając - między stoły, stołki
Gonił, uciekał, wywracał koziołki,
Strzelał i trąbił, krzyczał do znoju.
Znosił to Paweł, nareszcie nie może;
Schodzi do Gawła i prosi w pokorze:
- Zmiłuj się waćpan, poluj ciszej nieco,
Bo mi na górze szyby z okien lecą. -
A na to Gaweł:
- Wolnoć, Tomku
W swoim domku. -

Cóż było mówić? Paweł ani pisnął,
Wrócił do siebie i czapkę nacisnął.
Nazajutrz Gaweł jeszcze smacznie chrapie,
A tu z powały coś mu na nos kapie.
Zerwał się z łóżka i pędzi na górę.
Stuk! Puk! - Zamknięto. Spogląda przez dziurę
I widzi... Cóż tam? Cały pokój w wodzie,
A Paweł z wędką siedzi na komodzie.
- Co waćpan robisz - Ryby sobie łowię.
- Ależ, mośpanie, mnie kapie po głowie!
A Paweł na to:
- Wolnoć, Tomku
W swoim domku.

Z tej powiastki morał w tym sposobie:
Jak ty komu, tak on tobie.