Co się ze mną dzieje:(

[Gość: AgaW]

Chyba popadam w tym miesiącu w lekką paranoję, bo od 2 połowy cyklu mam dużo
ciążwych "objawów" i pewnie (tak sobie myślę) urojonych. Np. zupełnie
straciłam ochotę na kawę, mam ładną tempkę (choć dziś spadła mi o 1 kreskę),
ciągle chodzę do łazienki i jestem padnięta, no i brzuch mnie nie boli jak na
@. Dziś jest 29 d.c. i jak długo się stymuluję Clo, o tym czasie przychodziła
już @. Robiłam test w 26 d.c. oraz 28 d.c. (tyle,że po południu, bo nie
wytrzymałam do rana)i oczywiście wyszły negatywne, nawet cienia drugiej
kreseczki. W związku z tym jestem rozkojarzona i ciągle o tym wszystkim
myślę. Wiem, że powinnam się wyluzować, ale nie potrafię. Boję się, że te
wszystkie objawy sobie wmówiłam lub mają zwyczajne, nieciążowe wytłumaczenie
(np. ponad 2 tyg. jestem na diecie niskowęglowodanowej). Chciałabym, żeby @
nie przyszła i chciałabym zobaczyć 2 kreski. Na końcówce cyklu zawsze mam
tyle nadziei i boję się kolejnego rozczarowania...
Sorry za ten chaos myślowy, ale musiałm się wygadać. Dzięki za cierpliwość.
Pozdrawiam. AgaW

[Gość: Luna]

Rozumiem to wszystko co czujesz bo ja tak miałam od dwóch lat. Teraz zobaczyłam
dwie kreski, a jedynym objawem były nabrzmiałe piersi i uwidoczniły mi się na
nich żyłki. Jak będziesz robiła tst to koniecznie rano - w dzien mocz moze być
rozrzedzony.
Nie denerwuj się /wiem- łatwo powiedzieć/ i dbaj o siebie.

[Gość: AgaW]

Gratuluję Ci, Luno, z całego serca)) Niech Twoje maleństwo zdrowo się rozwija
pod Twoim serduszkiem.
Ja jeszcze będę musiała poczekać, bo niestety, przyszła @. Szkoda. Staram się
wierzyć, że nic nie dzieje się bez przyczyny. Ale i tak często ogarnia mnie
złość - dlaczego ja. Zresztą, co będę się rozpisywać, każda z nas to przechodzi
lub przechodziła. Życzę sobie na razie tylko, żeby nie popaść w jakąś paranoję.
Pozdrawiam ciepło
AgaW

[Gość: ecik]

Aga - ja mam ten sam problem. Czasem mam wrażenie,że tym, którzy (które) nie
myślą - jest łatwiej. Ja mam to samo - na pracy nie umiem się skupić, wypatruję
jakiś objawów i denerwuję się gdy przychodzi @. Uważam, że to niesprawiedliwe,
że ja mając 27 lat i wszelkie po temu warunki - nie mogę mieć dziecka ot tak, a
głupia 13-letnia gówniara - po jednej nocy juz ma dziecko. Ostatnio nawet
zaczełam się bać, że mąż mnie porzuci i powiexiałam mu - że na co mu
taki "wybrakowany" produkt jak ja, ale onm jest kochany i mnie wspiera. Nawet
budzi się codziennie i wypytuje jaką mam temperaturkę. Ale choć wiem, że i on
już szaleńczo pragnie dziecka, to i tak tak do końca mnie nie zrozumie - tego
wsłuchiwania się w samą siebie ... Leczę się i wiem, że nie jest jeszcze
najgorzej, ale czasem mam duże załamania. A wtedy pomagają ... lody i poduszka
do wypłakania. Ale wierzę, że kiedyś wreszcie się uda. Nam wszystkim !!

[Gość: AgaW]

A wiesz, że mam tak samo To znaczy mąż rano pyta się "i jaką masz
temperaturę" na pół sennie, bo mierzę wcześnie rano, a ja na to, że nie wiem,
bo przecież jest ciemno)) Poza tym tak samo jak Ty czuję się wybrakowana i
zdarza mi się drażnić tak mojego męża mówiąc mu o tym. Często żartuję sobie z
tej przypadłości, bo jest to moja metoda, żeby nie zwariować. Mam dobry kontakt
z rodzicami i na bieżąco (oczywiście żartując) zdaję im relację, natomiast
wstydzę się powiedzieć o tym, że nie możemy mieć na razie dzieci teściowej. I
to jest ten moment, gdy czuję się wybrakowana. Nie potrafię na razie tego
przeskoczyć.
I wielkie dzięki za słowa wsparcia.
Pozdrowienia.
AgaW
Ps. Ja też uwielbiam jeść lody))))

[tekla12]

Zaglądnęłam tutaj i bardzo mi się spodobało. Tak tu u was ciepło i tak
spokojnie mówicie o najtrudniejszych rzeczach. Ja mam takiego doła, że aż mnie
boli kręgosłup i ani lody ani poduszka nie pomagają. Pozdrawiam

dla tekli12

[Gość: ecik]

słoneczko - masz trochę mojego optyzmu (chu,chu -->) - dostałaś ? Będzie
lepiej, choć dziś są czarne chmury. Musi być lepiej, bo kto, jak nie my ma mieć
dzieci ? A mówimy o najtrudniejszych rzeczach, bo wygadanie się bardzo pomaga.
Szczególnie, jak wokół sa osoby o podobnych problemach i zapatrywaniach.