Jak wasi mężowie znoszą ten temat?

[amanda_s]

Jak wasi mężowie znoszą temat starania się o dziecko? Mój jest dość
znicierpliwiony i mam wrażenie, że robi mi łaskę, że w ogóle gdziekolwiek ze
mną chodzi. Ostatnio powiedział mi nawet, że jego byłe dziewczyny mocno by
się zdziwiły gdyby go zobaczyły na korytarzu w Novum. Przyznam, że te
korytarze w Novum są faktycznie jakieś mało kameralne. Ale taki komentarz
mocno mnie zniechęca do jakichkolwiek starań. Oboje teoretycznie jesteśmy
zdrowi, więc nie wiadomo dlaczego nic z tego nie wychodzi.

[ilona85]

Mój maż jak sie staraliśmy to nigdy nie poscił mnie samej do lekarza,na USG.
Zawsze był ze mna i teraz kiedy jestem w ciazy to mówi ze razem tego
dokonaliśmy i razem przez ten rok przechodzilismy rozczarowania.Ale czasami tez
mial dość mojego narzekania i wiecznego plakania.Nigdy mi niczego takiego nie
powiedział ale wyczuwało sie napiecie i zniechecenie.Grunt to wsparcie meza.A
jak twoj jeszcze do tego wszystkiego miesza swoje byłe dziewczyny to wierze ze
jest ci bardzo ciezko.Ale moze to przejsciowe-faceci tez maja chwile
zwatpienia.Przeciez on tez chce tego dziecka.Niczym sie nie martw i rozmawiaj z
mezem o tym jaka jego obecność w Novum jest dla ciebie wazna i ile on ci daje
przez ta obecność sily.Przeciez te badania ktore przechodzimy to walka o
wspolne dziecko i wspólne szczescie.Wszystko sie ułoży.
Trzymam kciuki zebys dala sobie z tym wszystkim rade.

[mimi282]

troche dziwny ten twój m....
napisalaś, że teoretycznie jesteście zdrowi, a mam wrażenie ze Twój mąż uważa
siebie za zdrowego, a ciebie za chorą. poza tym co mją do waszych problemów
Jego byle dziewczyny?
A co jeżeli będziecie sie leczyć i w koncu okaże sie Twoj teoretycznie zdrowy
mąż ma problemy?
musicie ze soba porozmawiać, bo chyba to ty bierzesz na siebie odpowiedzialność
za taki stan rzeczy, a tymczasem to jest Wasz problem nie Twój.
mój mąż od początku ,,leczy " sie ze mną i nigdy nie zachowal sie tak jak
piszesz.
musi byc ci barzdo ciężko, ale trzymam za was kcuiki. pogadajcie o tym, bo w
koncu jesteście ze sobą na dobre i na zle nie?
a że teraz macie problem to i okazja do sprawdzenia siebie wspaniala....pa.

[amanda_s]

Tak, faktycznie jest mi ciężko. Tylko tu mogę to napisać. Kiedy rozmawialiśmuy
o in vitro powiedział mi, że nie ma teraz na to pieniędzy (mimo, że to bardzo
zamożny człowiek, nieporównywalnie ze mną i miomo, że ma zapłacić tylko
połowę,gdyż ja pokryję połowę kosztów) Szczerze mówiąc zastanawiam się, czy w
ogóle chcieć mieć z nim dzieci? Może lepiej nie mieć dzieci. Powiedzcie mi, czy
wasi faceci też są tacy dziwni, bo ja już tracę granicę między tym co jest
normą, a co nią nie jest. Zastanawiam się, czy nie porozmawiać z psychologiem.

[nunucha]

Trochę mnie zdziwiło,że twój mąż pokrywa połowę a ty drugą tak jakby to była
jakaś transakcja.Przecież jeśli jesteście małżeństwem to kasa jest wspólna i
wspólne będzie wasze dziecko.Może to rzeczywiście jakieś przejściowe fanaberie
twojego m.Rozmawiaj z nim,bo inaczej się wykończysz.Ja też mam w domu cieńko
jeśli chodzi o leczenie.Pozdrawiam

[mimi282]

wspólczuje ci bardzo naprawde. przepraszam,ale jedyne określenie jakie nasuwa
mi się na myśl to cham. po prostu.
dlaczego chcesz mieć dziecko z kimś takim? ja wiem,że z milości kobieta zrobi
wszystko, potem dopiero zastanawia sie po co? zastanów się, czy z kimś takim
chcialabyś mieć dziecko? ja nie. jeżeli te problemy, które macie w chwili
obecnej przerastają Twojego m, to co będzie potem?
Kobieto! ocknij sie wreszcie i pogadaj z nim. dlaczego on tak ciebie traktuje?
dlaczego ty na to pozwalasz?
w życiu nie bylabym z kimś takim.
trzymaj sie cieplo.

[1050b]

Mój mąż w zasadzie bardziej chce dziecka niz ja, in vitro to była bardziej jego
decyzja niż moja, jest niezwykle zaangażowany. Ja jestem już zrezygnowana i
zmęczona, to mąż mne wspiera

[amanda_s]

Zazdroszę wam, że wasi męzowie was wspierają. Mój faktycznie robi mi łaskę, że
jest dawcą nasienia. I zachowuje się jak dawca. O wszelkich zabiegach mówi, że
są to "czary, mary". Jestem dwa tygodnie po inseminacji i nawet nie zapytał o
wynik. Chwilami zastanawiam się, czy nie lepiej jest skorzystać z banku spermy.
Przynajmniej nikt nie będzie mi mówił, że jego byłe narzeczone bardzo by się
zdziwuły widząc go na korytarzach Novum. Ostatnio powiedział mi nawet, że teraz
nie ma pieniędzy na in vitro, co jest kompletną bzdurą, bo co jak co pieniądze
nie są dla niego problemem. Ma to kompletnie w nosie, że ja przeszłam bolesne
zabiegi i hospitalizacje. Gdy zawoził mnie do szpitala tak się ze mną pokłócił
(bo zdenerwował się, że jest korek i powiedział mi, że wolałby mi dać na
taksówkę), że wysiadłam kilometr przd szpitalem i szłam na piechotę z ciężką
torbą. Chwilami myślę, że chyba niepotrzebie się o cokolwiek staram.

[mierzejka]

dziwne jakieś te układy w waszym małżeństwie, szczerze nie zazdroszę...
A co do jego byłych dziewczyn, to jeśli którąś faktycznie tam spotka, to znaczy
to tylko tyle, ze i ona ma problem, nikt bez problemow z płodnościa do Novum
się nie wybiera. Czy to znaczy, ze on sie wstydzi waszych problemów? Zastanów
się 4 razy, zanim zdecydujesz się na dziecko z tym człowiekiem. Jeśli teraz nie
wspiera cie, to co bedzie jak urodzisz dziecko i wtedy też nie bedzie ci
pomocny? Trzymam kciuki za ciebie.

[mimi282]

Po co ty z nim jesteś? po co? dla kasy?
mój mąż po każdej próbie dzwonil, pytal jak sie czuję, kiedy test. i wogóle.
czekal ze mną. dziewczyno! czy ty nie widzisz jak twój facet cię olewa?
narcyz jakiś czy co?

[alinka761]

amando Twoja sytuacja nie tylko jest nie do pozazdroszczenia ale wymaga
szczerej i poważnej rozmowy z mężem.Zapewne nie będzie ani łatwa ani przyjemna
ale jeśli chcecie stworzyc prawdziwą rodzinę to jest absolutnie konieczna.Dla
mnie to jest dziwne i niezrozumiałe aby małżeństwo wspólnie starające się o
dziecko dzieliło jakiekolwiek koszty po połowie...!!!Jeżeli decydujemy się na
dziecko to nie ma mowy o tym że problem jest mój,twój w końcu razem się staramy
i to MY mamy problem z płodnością,tak ja to pojmuję.Czy jak będziesz już w
ciąży to też z powodu zakorkowania ulicy Twój M wysadzi Cię kilometr przed
szpitalem i będziesz szła pieszo???? Życzę wytrwałości i owocnych rozmów z M.

[kerttu]

Jeśli chodzi o dzielenie kosztów na połowe to nazwałabym to nowoczesne
małżeństwo, niby pieniądze są wspólne ale...do czasu
ja mam akurat w nosie pieniądze mojego męża, wcale nie uważam ze to co on
zarabia jest moimi pieniedzmi, on finansuje mi leczenie bo mnie na to nie stać
mój mąz nie ma zadnego problemu z chodzeniem do lekarza, i nie wspomina swoich
dziewczyn, żadko ze mną chodzi do lekarza (bo nie ma na to czasu, tak jak i na
wiele innych rzeczy)

moje małżeństwo nie jest różowe, czasami czuję, że daje na siłę nam kolejną
szanse, ale mam czasami już coraz mniej siły i oboje czasami już nie wierzymy
że będzie dobrze
wiem, że dziecko nam nie rozwiąże problemu że jesteśmy "źle dobrani", nie wiem
nawet już czy chcę mieć dziecko? widzę zajętego męza, ktory ma prawie
cołodobową pracę, czasochłonne i straszenie drogie hobby, nie wiem czy w tym
jego swiecie jest czas na nasze małżeństwo i dziecko

probuję sobie poukładać sfery swojego życia (i ono jest teraz dla mnie
najważeniejsze), i nie są one zwiazane ani z moim małżeństwem, ani z naszym nie
udanym wspólnym planem - dziecko

nie planuję, idę na żywioł, co będzie to będzie
bo nie mam innego pomysłu jak to wszystko zrozumieć, dlaczego nie mamy dzieci,
czy do siebie nie pasujemy czy może ludzie nie są ideałami,
czy nasze problemy zaczęły sie juz przed planowaniem dziecka, czy może zaczęły
sie bo już staramy się prawie 3 lata?

[amanda_s]

Widzę Kerttu, że zastanawiasz się nad tym samym. ja też chwilami zastanawiam
się, czy to w ogóle ma sens. Myślę, że dobrze by było czuć obok siebie
wsparcie, a ja mam wrażenie, że mieszkam z kimś obcym. Mimo, że już minęłuy dwa
tygodnie od IUI nawet nie zapytał o wynik! Sama zastanawiam się, czy chciałabym
aby był pozytywny. A może jeśli minus, to powinnam potraktować to jako znak i
poprosić tego faceta zwanego M, aby żył sobie dalej sam, bo zdaje się, że kocha
tylko siebie.

[kerttu]

wszyscy jesteśmy egoistami, mój mąż jest i ja też muszę, bo inaczej mnie nie
szanuje itd
ja go nie proszę o nic (do lekarza nie chodzi, i mam to naprawde gdzieś) o
wynik z iui też się nie spytał, bo nawet nie ma pojęcia kiedy by miał sie
spytać (tyle ma "zajęć")
ja już tu dawno napisałam, że zaczynam myśleć o sobie, ale nie będę podejmować
pochopnych decyzji, bo nie jest pewna (w końcu czasami w naszym małżeństwie
jest dobrze)
ale brak dziecka w jakiś sposób niestety naszego małzenstwa nie naprawia, nawet
jak problemy w nim nie są zwiazane z brakiem dziecka

Pozdrawiam

[amanda_s]

Myśle, że mój już mi wystarczająco dopiekł, aby mieć ochotę rozstać się z nim.
A kwestia dziecka to tylko czubek góry lodowej.

[kerttu]

ja też tak nie raz myślałam, ale nadal jesteśmy razem (7 lat)
i nadal wierzymy, kłocimy sie, odchodzimy i wracamy do siebie
nienawidzimy sie i kochamy

a z dzieckiem masz rację, to czubek góry lodowej, dlatego ja troche
zrezygnowałam z dziecka i próbuję znależc prawdziwe przyczyny i tylko jak to
(małżeństwo) sie leczy

zyczę podjęcia prawidłowej decyzji

[mimi282]

dziewczyny....zajmijcie się sobą. naprawde, nie pozwólcie sie tak traktować.
zróbcie to dla siebie. olejcie swoich zadufanych w sobie facetów.
jak możecie tak żyć? wiem, wiem...powiecie ze glupia jestem, bo akurat mam inną
sytuację i mnie to nie dotyczy.
tak. mnie to nie dotyczy. chociaż moze tak kiedyś być...ale nigdy nie pozwolę
na coś takiego. NIGDY!!!!

[dagps]

nie znosza

dagsp

[amanda_s]

Co rozumiesz pod słowem nie znoszą? Bo ja tym forum już myślałam, że wszyscy
faceci są czuli, ciepli, spełniają rolę psychologa, dają oparcie, z chęcią
biegają na zabiegi i z uśmiechem na usatch onanizuja się w tym obrzydliwym
pokoju "Oddawania nasienia) w Novum.

[marijohanna]

amanda_s napisała:

> Bo ja tym forum już myślałam, że wszyscy
> faceci są czuli, ciepli, spełniają rolę psychologa, dają oparcie, z chęcią
> biegają na zabiegi i z uśmiechem na usatch onanizuja się w tym obrzydliwym
> pokoju "Oddawania nasienia) w Novum.

zauwazam pewna ironie. to jest jedna strona medalu, ale jest i druga:
wiesz, zadna z nas z usmiechem na ustach nie lata do gina, nie rozklada nog z
rozkosza i dostaje orgazmu podczas USG. zadna nie jest dobra, wyrozumiala wrozka
i elfem, bo hormony wprowadzaja hustawki nastrojow dla najbardziej wyrozumialej
osoby i zle dzialaja na figure.

jednak takie "cos" jak leczenie nieplodnosci wymaga dojrzalosci, checi i
wzajemnego wspierania sie, bo celem jest dziecko z osoba, ktora sie kocha.
jesli nie doszliscie do tego etapu, to moze sie jeszcze zastanowcie w co sie
pakujecie???

[amanda_s]

MOże gdybym miała ponad dwadzieścia, a nie ponad trzydzieści lat, to bym się
zastanawiała więcej.

[marijohanna]

ty nie rozumiesz problematyki. to jest obojetne ile ma sie lat. dojrzalosc w
pewnych kwestiach nie jest kwestia wieku. nie pisze do ciebie ze wzgledu na
jakas zlosliwosc. z doswiadczenia (duzego niestety) wiem, ze leczenie to nie
niedzielny spacer po mszy.
tez mam ponad 30 lat, rok intesywnej terapii i 3 poronienia za soba. TAK tez
moze sie zdarzyc i bez mojego meza, ktory wspomaga mnie calym swoim jestestwem
wyladowalabym w wariatkowie.

dla mnie wstawka o "co bylo gdyby go byle dziewczyny zobaczyly" jest
dyskwalifikujaca. on powinien myslec co ty evt. musisz przejsc, bo niestety-
obojetne czyja jest "wina" caly ciezar stymulacji i calego leczenia spoczywa na
kobiecie.

Marijohanna

[amanda_s]

Myślę, że doskonale rozumiem problematykę. Co najwyżej nie potrafię podjąć
decyzji, bo to wcale nie jest takie proste. Możemy porozmawiać mailem jeśli
masz ochotę [e-mail]

[marijohanna]

tez ci to chcialam zaproponowac)
a proste nie jest niestety. nie chce tu za duzo pisac, wiec do zobaczenia na priv.

[dagps]

znaczy jak zaczynam go traktowac jak dawce spermy to robi sie nieciekawie - na nasze szczescie, bo9 potem jest okazja do gadania.

[kociaczek22]

Mój mąż jeździ ze mna na każdą wizytę w Novum. Wchodzi ze mną do lekarza i
dyskutuje z Nim o różnych moich problemach.
Ale w momencie, gdy usłyszał o in vitro przestał się do mnie odzywać. Czułam,
że ma do mnie żal.
I wtedy też usłyszałam, że On nie ma na to pieniędzy
Boję się, że sama stymulacja nic nie pomoże i między mną i mężem pojawią się
poważne problemy
On nie chce dziecka z"in vitro"
A ja jestem coraz bardziej zestresowana, nie wiem, czy to mi nie zaszkodzi.

[magasi9]

Ja nie wierzę w idealny zwiazek, moj zwiazek tez sie troche psuje ale nie tylko
dlatego, że nie możemy mieć dziecka (zgadzam sie, że to czubek gory lodowej)
cały czas pracujemy, studiujemy i się gdzies rozmijamy, trudno znalezc wspolny
realny plan na wspolne zycie aby dwoje ludzi bylo zadowolonych i szczesliwych
(i kiedy dziecko zaczyna byc planem, wizytami w klinice, zastrzykami i czym tam
jeszcze)
nie mamy pomyslu na to co dalej, jak bedziemy zyc dalej, jakie jeszcze trzeba
bedzie podjac trudne decyzje...