Francja?

[Gość: Abs]

Z tego forum wynika, że nikt nie jeździ do Francji. Wywołuję temat: France
profonde.
Abs Ender

[Gość: Syrena]

Nie czytałes/łaś uważnie. Jest dużo informacji nt. Francji. Zaraz je podciągnę
wyżej.
Pozdrawiam
Syrena

[Gość: bah7]

Gość portalu: Syrena napisał(a):
> Nie czytałes/łaś uważnie. Jest dużo informacji nt. Francji. Zaraz je
podciągnę wyżej.


Może dla Ciebie, Syrenko, Admin znajdzie czas ? :
forum.gazeta.pl/forum/72,2.html?f=19&w=5904385&a=5907586

Pozdrawiam serdecznie :o)))

bah7

[Gość: Aga*]

Jak to nikt? Służę informacjami :))

[Gość: Abs]

Gość portalu: Aga* napisał(a):

> Jak to nikt? Służę informacjami :))
Muszę tu się (pochwalić a jakże!), że we Francji byłem (samochodem) docelowo i
tranzytem 11 razy,a w tym roku planuję szerszy temat: Alpy (ale w tym i
francuskie), bo po mimo chwalenia się - w Alpach bylem , ale austriackich.
Pisząc, że "Alpy" mam niestety na myśli spoglądanie na nie z dołu, bo kondycja
i wiek... Miałem na zaś na myśli wymianę informacji o tych zakątkach Francji,
gdzie stonka turystyczna (jeżeli możesz pamiętać co to pojęcie znaczy) nie
dociera: np. moje ukochane opactwa cysterskie, rozsypujące się romańskie
kościółki, wyludniające się miasteczka, a z typowo francuskich np. zapomniane
bastidy, obejścia parafialne w Bretanii, a nawet takie szczegóły jak kafejki
zamrożone w stanie z belle epoque itp. Mam z takich uroczych zakątków
kilogramy wspomnień i setki fotografii.
Ale odzew na hasło "Francja" mizerny...
Dla rozszerzenia tematu przytoczę anekdotkę z Mayle'a: ludy Europy udały się
do Stwórcy z pretensjami, że zbyt bogato wyposażył ten kraj kosztem innych, ów
zamyślił się i rzekł: "No, może rzeczywiście trochę przedobrzyłem, ale zwracam
uwagę, że stworzyłem też Francuzów".

[Gość: Ewa]

A co powiesz Abs o uroczych miasteczkach w Normandii?
te fantastyczne fermy w poblizu miasteczek, typowa architektura
i wielkie glowy chortensji na ozdobe. Co do twojego opisu camkowita
zgoda .Istnieje jeszcze( na sczescie) gleboka prowincja francuska nie
zniszczona przez turystyke.
Salutations

[Gość: hepik1]

Ao właśnie,a jak tam się znależć i odnaleść-myślę np o noclegach.

[Gość: Abs]

Gość portalu: hepik1 napisał(a):

> Ao właśnie,a jak tam się znależć i odnaleść-myślę np o noclegach.
W moim wieku znaleźć się tam można tylko samochodem, ale dla młodych pewnie
autobusami i autostopem. Z tych samych powodów w czasie pobytu we Francji
mieszkam w hotelach Formule 1 (w ub. roku cena pokoju 1,2,3 osobowego ok 25
€.), ale jest mnóstwo kampingów i innych możliwości. Jedno wiadomo: z biurem
podróży tam nie dotrzesz.
Przykładowa notatka z podróży "rzemiennym dyszlem" po France profonde:
"St.Martin-d'Arberoue: groty (Epernay/Grottes d'Isteritz et Oxocelhaye), jedne
z kilkudziesięciu w tych okolicach, te stosunkowo niewielkie: dwie ogromne
komory wysokości kilkunastu metrów, z cudownymi formami naciekowymi,
stalagmity i stalaktyty, kolumny - gładkie, gofrowane, sękate, torty weselne,
festony, zawoje, firany, kalafiory, skamieniałe wodospady - nieprawdopodobna
rozmaitość, w tym postacie, posągi niekiedy zupełnie upiorne, przewodnik daje
koncert na stalaktytach, uderzając w nie młotkiem. Specjalnie dla nas (reszta
Francuzi), streszcza swoje wypowiedzi także po angielsku. Na ścianie
prehistoryczne rysunki: bizon i mamut; druga komora podobna, ale wszystko w
niej jakby rozmazane i przyprószone, za to pokryte błyszczącymi kryształami.
Nacieki w trzech kolorach: białym (węglan wapnia), rudym (domieszka żelaza) i
czarnym ( mangan). Przy wejściu był napis, że przewodnicy nie pobierają innego
wynagrodzenia po za napiwkami, dajemy wiec na pożegnanie pour boire. Binoge -
ładne miasteczko á la basque (strome wąskie uliczki, domy z kamienia, pasaże,
przejścia, schodki itd. Wracamy do Peyrehorade, idziemy na pizzę, zamawiamy
trzy różne i pół wina w karafce, w drugiej dostajemy lodowatą wodę, pizza nie
nadzwyczajna, z brzegu trochę przypalona, za to wino w sam raz, 138 F. 16.09

[Gość: Abs]

Znowu z rotargnienia nacisnąłem nie ten klawisz, a jeszcze miało pójść to;
"Objazd brzegami rzek Lot i Célé: tu kończą się możliwości opisania
nieprawdopodobnego piękna tego kawałka Francji. Od trzech dni jesień: lasy i
krzewy porastające brzegi dolin zaczynają coraz intensywniej czerwienieć i
żółknąć, beżowieć, silnie kontrastując z intensywną zielenią drzew rosnących
nad samą rzeką, urwiska, czasem tarasy i kilkunastometrowe stoki,
urwiste brzegi, pionowe ściany kilkudziesięciometrowe, z wyraźnymi warstwami
skalnymi, prawie zawsze zupełnie poziomymi, w nich (!) niekiedy wmurowane
domy, czasem przewieszki skalne nad drogą, kilka razy krótkie tunele, kolory
jesieni na tle skał o barwie od koloru miodu do intensywnej bieli i czerni,
nagle znowu wśród tego domy, lub pojedynczy, zawieszony dom, czasem całe
miasteczka na stokach: domy skupione jeden nad drugim, pojawia się
przewspaniale wyglądające, wiszące miasteczko, uwieńczone wieżą zamku lub
kościoła, co sumuje się z urodą samej doliny. Raz z naszej, raz z drugiej
strony doliny, brzeg mniej urwisty, dolina szerokości od stu metrów do kilku
kilometrów. w każdym mijanym miasteczku kościółek romański w lepszym lub
gorszym stanie i inne cuda. Wszystkie drogi pełne reklam wina z Cahors i
drogowskazów do okolicznych châtteaux, gdzie obiecują degustację i sprzedaż
win. Zwraca uwagę ogromna liczba miejscowości, mających w nazwie świętego,
St.Martin-de-..., St.Jean-de-..., naprawdę wyglądam jeszcze tylko św.Jacka-z-
Pierogami (przecież nieźle brzmiałoby: St.Jacques-avec-les-Croquettes). Droga
nadal dolinami rzek, widoki nie do opisania. Od 12.00 niemrawy, chwilami
ulewny deszcz, od 16.00 bez deszczu, trochę słońca zza chmur. Zwiedzamy groty
w Peche-Merle. Kupujemy bilety za 104 F, czekając na przewodnika zwiedzamy
muzeum i oglądamy film o grotach, bardzo przydatny w późniejszym zwiedzaniu.
Gdy mamy już wchodzić, nie mogę znaleźć biletów, w rozpaczy lecę do kasy i w
przerażeniu wypłakuję: "Madame, j'ai perdue les billets!", skąd ja wziąłem na
zawołanie ten passé composée‚ i perdue, nie mam pojęcia. Na widok
wyciągniętych pieniędzy kasjerka mówi coś á la "C'est ne pas necessere" i
wręcza mi trzy karteczki, stemplując je "gratuit". Zanim doszedłem do wejścia,
oczywiście znalazłem właściwe bilety (w kieszeni). Grota dłuższa, niż ta
poprzednia, mniej bogata w formy naciekowe, ale dwie bardzo oryginalne:
kolumny wysokości kilkunastu metrów i grubości puszki piwa, oraz perły
jaskiniowe, coś w rodzaju otoczaków, wytoczonych w dołkach skalnych przez
kapiącą wodę. Zawalone przed milionem lat stropy, co można ustalić po
wysokości wyrosłych na nich stalagmitów. I najbardziej sensacyjne: wiele
naskalnych rysunków bizonów, mamutów, koni - doskonałych w formie, oddających
ruch, łeb krowy, zupełnie realistyczny, negatywy dłoni na ścianach i, rzecz
zupełnie przejmująca: kilka odcisków stóp dziecka i dorosłego sprzed 30.000
lat w mulastym dnie jednej z komór. Rysunki są tu autentyczne, a nie jak w
Lascaux II- skopiowane.
Espagnac-Ste-Eulalie: XII w. klasztor i kościół, wspaniała dzwonnica. Figeac:
oglądamy kościół, rzeźbiony ołtarz, próbujemy coś zjeść, wreszcie Jadzia z
Wojtkiem decydują się, z braku innych możliwości na crépes z konfiturami czyli
naleśniki, podobno nieszcze

[Gość: Abs]

Znowu z rotargnienia nacisnąłem nie ten klawisz, a jeszcze miało pójść to;
"Objazd brzegami rzek Lot i Célé: tu kończą się możliwości opisania
nieprawdopodobnego piękna tego kawałka Francji. Od trzech dni jesień: lasy i
krzewy porastające brzegi dolin zaczynają coraz intensywniej czerwienieć i
żółknąć, beżowieć, silnie kontrastując z intensywną zielenią drzew rosnących
nad samą rzeką, urwiska, czasem tarasy i kilkunastometrowe stoki,
urwiste brzegi, pionowe ściany kilkudziesięciometrowe, z wyraźnymi warstwami
skalnymi, prawie zawsze zupełnie poziomymi, w nich (!) niekiedy wmurowane
domy, czasem przewieszki skalne nad drogą, kilka razy krótkie tunele, kolory
jesieni na tle skał o barwie od koloru miodu do intensywnej bieli i czerni,
nagle znowu wśród tego domy, lub pojedynczy, zawieszony dom, czasem całe
miasteczka na stokach: domy skupione jeden nad drugim, pojawia się
przewspaniale wyglądające, wiszące miasteczko, uwieńczone wieżą zamku lub
kościoła, co sumuje się z urodą samej doliny. Raz z naszej, raz z drugiej
strony doliny, brzeg mniej urwisty, dolina szerokości od stu metrów do kilku
kilometrów. w każdym mijanym miasteczku kościółek romański w lepszym lub
gorszym stanie i inne cuda. Wszystkie drogi pełne reklam wina z Cahors i
drogowskazów do okolicznych châtteaux, gdzie obiecują degustację i sprzedaż
win. Zwraca uwagę ogromna liczba miejscowości, mających w nazwie świętego,
St.Martin-de-..., St.Jean-de-..., naprawdę wyglądam jeszcze tylko św.Jacka-z-
Pierogami (przecież nieźle brzmiałoby: St.Jacques-avec-les-Croquettes). Droga
nadal dolinami rzek, widoki nie do opisania. Od 12.00 niemrawy, chwilami
ulewny deszcz, od 16.00 bez deszczu, trochę słońca zza chmur. Zwiedzamy groty
w Peche-Merle. Kupujemy bilety za 104 F, czekając na przewodnika zwiedzamy
muzeum i oglądamy film o grotach, bardzo przydatny w późniejszym zwiedzaniu.
Gdy mamy już wchodzić, nie mogę znaleźć biletów, w rozpaczy lecę do kasy i w
przerażeniu wypłakuję: "Madame, j'ai perdue les billets!", skąd ja wziąłem na
zawołanie ten passé composée‚ i perdue, nie mam pojęcia. Na widok
wyciągniętych pieniędzy kasjerka mówi coś á la "C'est ne pas necessere" i
wręcza mi trzy karteczki, stemplując je "gratuit". Zanim doszedłem do wejścia,
oczywiście znalazłem właściwe bilety (w kieszeni). Grota dłuższa, niż ta
poprzednia, mniej bogata w formy naciekowe, ale dwie bardzo oryginalne:
kolumny wysokości kilkunastu metrów i grubości puszki piwa, oraz perły
jaskiniowe, coś w rodzaju otoczaków, wytoczonych w dołkach skalnych przez
kapiącą wodę. Zawalone przed milionem lat stropy, co można ustalić po
wysokości wyrosłych na nich stalagmitów. I najbardziej sensacyjne: wiele
naskalnych rysunków bizonów, mamutów, koni - doskonałych w formie, oddających
ruch, łeb krowy, zupełnie realistyczny, negatywy dłoni na ścianach i, rzecz
zupełnie przejmująca: kilka odcisków stóp dziecka i dorosłego sprzed 30.000
lat w mulastym dnie jednej z komór. Rysunki są tu autentyczne, a nie jak w
Lascaux II- skopiowane.
Espagnac-Ste-Eulalie: XII w. klasztor i kościół, wspaniała dzwonnica. Figeac:
oglądamy kościół, rzeźbiony ołtarz, próbujemy coś zjeść, wreszcie Jadzia z
Wojtkiem decydują się, z braku innych możliwości na crépes z konfiturami czyli
naleśniki, podobno nieszczególne . Postój w airé de repos. Pionowe urwisko w
zakolu rzeki Lot, tu szerokości ok.50 m, rzeka kręta i wartka, stoimy na
drodze wyciętej w urwisku w dół 25, w górę ze 30 m, po drugiej stronie brzeg
płaski, rządki kukurydzy, skraj doliny (wzgórza) chyba o 5 km. Paręset metrów
dalej brzeg łagodny z naszej strony, stromy z przeciwnej, oddalony o parę km,
na nim baśniowe miasteczko, wyrastające ze skały. Wzdłuż drogi domy na ścianie
skalnej w szczelinach, na tarasach, na przesmyku między drogą, a ścianą
skalną, pod nawisem skalnym, przeważnie kamienne. Równolegle do drogi biegnie
linia kolejowa jednotorowa (Train Touristique), raz bliżej, raz dalej,
przeważnie często niknąca w licznych tunelach. Tu większość miejscowości ma
nazwy kończące się na -ac np.Suliac-sur-Cele, Savanac i tp. St.Cirq-Lapopie,
miasteczko na szczycie góry, śliczne po za granicę kiczu, strome uliczki,
schodki i td., parking 10 F. Dziwy francuskiej gastronomii: jesteśmy głodni
(16.00), a restauracje i bary nadal zamknięte lub serwują tylko przekąski.
Zaczyna padać. Jedziemy dalej, tunel dość długi, obok drugi kolejowy.

[Gość: Aga*]

W ubiegłym roku 3 tygodnie spedzilismy we Francji, z czego ok 2 tyg. w Bretani
i Normandii. Najwygodniejszy jest samochód, nocowaliśmy natomiast na polach
namiotowych, campingach i przy gospodarstwach. Noclegi w zależności od
kategorii pola są jednakowe w całej Francji, jedynie nad Atlantykiem i na
południu ceny ****campingu stosowane są do *** (chodzi o kwotę ok. 18-20 € za 2
osoby dorosłe, dziecko, namiot i samochód), nie są zatem jakieś kosmiczne.
Oczywiście różnby jest standart ośrodkó i zdarzało nam się, że ** były lepsze
niż **** pod względem czystości i wygody gości. Spaliśmy także na pzrydomowych
łąkach w Bretanii, bo za późno było na dotarcie na camping, nie płaciliśmy nic,
dostaliśmy rano śniadanie, w rewanżu podarowaliśmy polską wódkę, z której
gospodarz bardzo się ucieszył :)). Ceny paliwa na stacjach benzynowych przy
hipermatketach są zecydoanie niższe niż na zwykłych stacjach. Podobnie rzecz ma
się z prowincjonalnymi knajpkami w stosunku do tych barzdiej "miejskich" czyli
stonkowych.

[Gość: COOL]

A w drodze do Paryza z kierunku Belgii, jakie kempingi polecasz??

[Gość: Aga*]

Tutaj niestety nie umiem pomóc, pojechaliśmy od razu do Paryża :)), tam
nocowaliśmy u znajomych. Jechaliśmy od strony belgijskiego Mons przez Laon
(bardzo mi się podobał), Soissons (tam widzieliśmy kilka campingów, jak nad
każdą zresztą rzeczką :)). Wiem, że jest camping w Wersalu, który ma dobre
warunki i ceny. Osobiście nie sprawdzałam, ale byli znajomi i są zadowoleni.
Adres znajdziesz w Pascalu lub jeśli chcesz podam Ci, ale dopiero jutro :)

[Gość: Abs]

Podsumowując tygodniową obecność mojego hasła "France profonde" na tym Forum
stwierdzam, że do Frncji jeździ nas bradzo mało, albo niegramotni. Wobec czego
nadal będę jeździł sam: Cześć!

[Gość: Milka]

Gość portalu: Abs napisał(a):

> Podsumowując tygodniową obecność mojego hasła "France profonde" na tym Forum
> stwierdzam, że do Frncji jeździ nas bradzo mało, albo niegramotni. Wobec
czego
> nadal będę jeździł sam: Cześć!


Ho, ho!
Jezdzilismy do Francji przez kilka lat. Ale na poludnie. Teraz zrobilo sie
troche za drogo.
Zapewniam cie, ze co roku spotykalismy wielu Polakow.
Nie jestes sam!

Pozdrawiam

[Gość: Abs]

Gość portalu: Milka napisał(a):

> Gość portalu: Abs napisał(a):
>
> > Podsumowując tygodniową obecność mojego hasła "France profonde" na tym For
> um
> > stwierdzam, że do Frncji jeździ nas bradzo mało, albo niegramotni. Wobec
> czego
> > nadal będę jeździł sam: Cześć!
>
>
> Ho, ho!
> Jezdzilismy do Francji przez kilka lat. Ale na poludnie. Teraz zrobilo sie
> troche za drogo.
> Zapewniam cie, ze co roku spotykalismy wielu Polakow.
> Nie jestes sam!
>
> Pozdrawiam
Nie mam nic przeciwko temu by w zwiedzaniu czegokolwiek nie towarzyszył mi
tłumek znudzonych komilitonów, ale myślałem, że skumam się z wielbicielami
włoczęgi samochodowej po tym pięknym skrawku świata i co?
Pozdrawiam.

[Gość: ewa]

salut!
Ja kocham Francję, jezyka francuski i wszystko co jest z nią związane.Jade wtym
roku do Rouen(Normandia) 140 km od mojego kochanego Paryza na kurs
jezykowy.Niestety jade tam całkiem sama:(,bo wszyscy moi znajomi tylko
angielski im w głowie.Mam nadziej ze bedzie fajnie.A moze ktoś zabierze się za
mną:)Wyjezdzam 28.06:)

[Gość: Abs]

Kilka dni tu nie zaglądałem i okazuje się, że mam współwielbicieli Francji.
Zabawne jest to, że tamtejszym językiem władam comme une vache espaniole i to
zupełnie nie przeszkadza, chociaż tambylcy rzadko znają języki. I nie w tym
rzecz, abym tęsknił za podróżami w towarzystwie rodaków, ale chciałem wymienić
zachwyty i uwagi praktyczne (np. czego jeszcze nie widziałem a warto): np.
polecam rundę brzegami rzek Dordogne i Cele, a w Bretanii tzw. założenia
parafialne.

[Gość: Barni]

Wydaje mi sie, ze sa tu milosnicy Francji ale admin ich olewa i nie chce
zalozyc odpowiedniego watku.
Abs przeczytaj co pisalem o Prowansji:
forum.gazeta.pl/forum/72,2.html?f=193&w=3609311&a=3609311