mam doła

[tuczepi]

Mam okropnego doła. Może któraś z was też tak się dziś czuje. To jest mój
16dc a już od 14 dc bolą mnie strasznie piesi i czuję się taka nabita jak
grubas,na dodatek jem wszystko co nie ucieka. Dziś w nocy obudził mnie ból w
dole podbrzusza taki pulsujący inny niż ten podczas owu, a teraz cały czas
mnie coś tam pobolewa, głowa też i jest mi niedobrze.Od trzech dni biorę
Duphaston i trochę mi pomaga na ten ból piersi ale nie wierzę że mi pomoże w
zajściu w ciążę.Martwię się że moje starania znowu poszły na marne.Nawet mąż
mnie zabrał dziś na zakupy żeby mi poprawić humor ale nie bardzo mi pomogło.
Co tu zrobić żeby zapomnieć o tym wszystkim! Może rozmowa z kimś kto czuje
się tak samo pomoże mi.

[agnieszka2211]

ja czuje sie podobnie. Juz przestaje wierzyc, ze uda sie w najblizszym czasie.
Dzis 25 dc, od trzech dni luteina. Owu chyba znow nie bylo, czekam na @.
Stracilam juz jedna ciaze i bardzo brakuje mi malenstwa. mam w sobie tyle
milosc... Od wczoraj chce mi sie poprostu wyc!

[wroba]

Dziewczyny glowy do gory, nie zalamywac mi sie prosze!!!
I nam w koncu sie uda zobaczycie, i moze nawet spotakmy sie na forum
pazdziernikowki 2007
Myslcie pozytywnie!
Pozdrawiam i zycze owocnych staran

[chestnutflower]

Ojojoj,czytalas mojego posta wczoraj??!! Czulam sie kompletnie do bani,totalne
dno,ciagle sie mazalam jak dziecko jakies!! Dzis jest mi juz lepiej,moze nie
znacznie lepiej ale lepiej i wyciagam wnioski. Moje starania to nie akt jakiejs
desperacji totalnej!! Marze zeby sie udalo ale jesli nie to swiat sie nie
zawali,nie moze!!! Moze pomyslimy o adopcji...
Dlugo nie chcialam miec dzieci i kiedy ich zapragnelam nie chce doprowadzic zeby
to byl moj jedyny cel w zyciu! Moze za krotko sie staram,nie wiem,ale wierze ze
czeka mnie w zyciu jeszcze duzo cudownych chwil,mam nadzieje ze z dziecmi
Jutro bedzie nowy dzien i zobaczysz ze spojrzysz na cala sytuacje inaczej,bez
bolu. Zycze Ci tego bardzo goraco!

[tuczepi]

Dzięki że nie jestem sama. Dziś już lepiej ale wczoraj to sie przyznam szczerze
że się wyluzowałam na maxa i poszłam z mężem na wódkę do znajomych. Dziś to
muszę odchorować, ale cóż żyje się tylko raz. Za to przekonałam się że nie
jestem sama że mam kochającego męża i znajomych którzy też mnie zawsze wesprą,
no i mam was. Muszę się zebrać w sobie i jakos przestać o tym myśleć. Tylko jak?