cenzurowanie filmów

[izunia6]

Powiedzcie mi, czy uważacie, że 12-13 letnia dziewczynka może już oglądać
wszystkie filmy, jakie jej w rękę wpadną. Czy rzeczywiście nie powinnam się
już wtrącać, zakładając,że jak jej się nie spodoba, to wyłączy. Ja cenzuruję
filmy, które ogląda, nie zgadzam się na filmy brutalne, ciężkie
psychologiczne, horrory. Ale nie wszyscy rodzice się ze mna zgadzają...

[angharad]

Ojjj! Wszystkich to nawet większośc dorosłych nie powinna oglądać...))

Ale tak naprawdę, to bardzo delikatny i szeroki temat. Moja córka (14 lat) już
od dawna ogląda tzw. filmy dla dorosłych (chodzi o dorosłe, w sensie poważnej
tematyki, nie scen łóżkowych naturalnie). Podobnie jej najbliższe koleżanki.
Nie ma w tym nic złego, o ile dorosły jest w stanie być "na podorędziu" i
spokojnie przedyskutować problemy. Trudne tematy napotkane w filmach (tak samo
zresztą jak w lekturach) mogą wspaniale rozwijać, ale też blokować młodego
człowieka. W sprzyjającej atmosferze zarówno film, jak i "dorosła" książka
mogą nam i nastoletnim dzieciakom fantastycznie pomóc wzajemnie się poznać,
porozumieć i poszerzyć horyzonty. Gorzej, jeżeli nie wiemy co dziecko czyta,
ogląda i jakie ślady to w nim pozostawia. Na dobrą jednak sprawę, jeśli tego
nie wiemy, to już niedobrze, niezależnie od tego co to właściwie jest.

W szkole mojej córki do obowiązkowych tytułów od 1 klasy gimnazjum należały m.
in. "Kanał", "Eroica", "Lot nad Kukułczym gniazdem", "Piknik pod wiszącą
skałą", "Paragraf 22", "Wielki błękit" "Dyktator" i wiele, wiele innych. Wiele
z tytułów stawiało włosy na głowie rodzicom równolatków. Mnie ten wybór nie
przeraził, ale też wiedziałam, że zarówno ja sama, jak i nauczyciel jesteśmy w
stanie monitorować skutki, jakie te ciężkie często obrazy mogą wywołać u
dzieciakow. Zresztą, nie bardzo mogłabym zabronić oglądania innych, podobnie
ciężkich filmów, które córka z przyjaciółkami po prostu "łykają" w wielkich
ilościach.

Nie mając świadomości, że nie wszystkim znajomym dzieciakom się na to pozwala,
nie zareagowałam, kiedy dziewczyny zrobiły sobie pewnego razu maraton filmowy i
pod moim dachem obejrzały w ciągu kilku wakacyjnych dni kilkanaście "dorosłych"
filmów. Były tam i horrory ("Siedem", "Szósty zmysł") i dramaty (np."Księga
Diny") Okazało się, że dla jednej z dziewczynek były to pierwsze tego typu
filmy jakie ogladała... Bo mama nie pozwala i już. Ciarki mi przeszły po
plecach, ale stało się. Na szczęście dziecko jest doroślejsze niż na to
wygląda i nie widać negatywnych skutków...

Zastanawiam się jednak na ile negatywne moga być skutki zabraniania dziecku
takich bodźców, podczas gdy całe jego otoczenie tym żyje, podczas gdy to jest
dyskutowane, w jakiś posób "przetrawiane" i przerabiane. Dla kontrastu musze
wspomnieć o klasie dziecka znajomej, w której na pytanie: "Jaką lekturę/film
chcą omawiać, jeśli żadna z podanych przez nauczyciela im nie odpowiada?"
młodzież (2 klasy gimnazjum) odpowiedziała: "Harry Potter i wiezień Azkabanu" -
bo aktualnie był wyświetlany w kinach...

pzdr
angharad

[verdana]

Wszystko zależy od faktycznego wieku 13-latki. Ja, o ile pamietam, już w tym
wieku raczej nie cenzurowałam, wyjąwszy pornografię. Ale taki np. "Szósty
zmysł" to film nawet dobry dla młodszych, inteligentnych dzieci.
Jeśli coś cenzuruję dla najmłodszego (10-latka), to filmy zdecydowanie za
trudne (np. "Kabaret"), zawierajace sceny brutalne, wziete całkiem na serio
(np. pozwalam oglądać Bondy, a nie pozwolę filmów o wojnie wietnamskiej,
wszystkie mydlane opery (nie ze wzgledu na szkodliwe sceny, ale ogólną głupotę
i wszystkie programy typu "Bar" itd. . Znacznie mniej przejmuję się łóżkowymi
scenami - wolę miłość od zabijania.

[izunia6]

Ja generalnie też staram się nie zabraniać i dzieciaki oglądają mnóstwo różnych
filmów, czasem wręcz nudnych dla nich bo zbyt dorosłych. Szóstego zmysłu bym nie
zabroniła, natomiast tu poszło o filmy typu Milczenie owiec, niektóre
Polańskiego. Ja sama nie cierpię horrorów i nie cierpie "się bać" po obejrzeniu
filmu i stąd moja próba ochraniania córki.

a' propos horrorów...

[angharad]

Są chyba jednostki odporne... Nie rozumiem jak się to dzieje, bo ja bałam
sie "od zawsze", a moja córka (ma to ewidentnie w genach po mojej mamie) JEST
ODPORNA! Były dyskusje, rozmowy, obserwacja, setki moich wątpliwości, że
wypiera, że nieświadomie itp..., ale na niej naprawdę nie robią wrażenia!
Reakcją jest albo wzruszenie ramionami (np. "Azyl", "Oni"), albo najwyżej
stwierdzenie: "Uff! ale było BANIE" i na tym sie kończy. Ona nawet marzy o
filmie, na którym mogłaby sie tak "porządnie pobać", ale dotychczas takiego nie
nakręcili...

Tak szczerze mówiac, to aż się BOJĘ, czy taki dystans jest normalny.

[aszar.kari]

angharad napisała:
Ona nawet marzy o
> filmie, na którym mogłaby sie tak "porządnie pobać", ale dotychczas takiego
nie
>
> nakręcili...

A "Shining" widziala? Nadchodzi Halloween - co roku ogladam zeby sie wczuc w
nastroj I co roku ciarki mnie przechodza jak Nicholson popada w obled. To na
pewno nie jest film dla mlodej mlodziezy, nawet nie ze wzgledu na "horror" ale
jesli corka intelektualistka to na pewno doceni. Prowadzilam zreszta kiedys
wyklad o "demonie wewnetrznym" we wspolczesnej literaturze i filmie
amerykanskim - jeden ze studentow napisal wysmienila prace koncowa z
powiazaniami do autentycznych horrorow jakie mialy miejsce na Balkanach w
latach 90tych. Moze Twojej corce potrzeba wiecej "kontekstu" zeby odczuc STRACH
a nie takie tam BANIE SIE...

[allija]

Ja miałam obiekcje odnośnie filmów brutalnych. Nie chciałam żeby moje dzieci
postrzegały świat wyłącznie jako miejsce złe i ociekające krwią.
Natomiast filmy psychologiczne, jako nudne dla tego wieku, nie stanowiły
zagrożenia. Dzieciaki same rezygnowały.
Podobnie horrory. Takie doroślejsze bajki.
Dużo chyba zależy od wrażliwości konkretnego dziecka.
Czasami moje dzieciaki prosiły mnie o możliwość obejrzenia jakiegoś filmu.
Zwykle godziłam się ale przygotowywałam je do tego, rozmawiałam z nimi o tym
czego mogą sie spodziewać, jak powinno się odebrac film czy jakies sceny w nim
zawarte itp

[burza4]

według mnie - nie powinna. Nie zgadzam się na oglądanie filmów zawierających
bezsensową przemoc, i staram się zniechęcić do oglądania głupot, typu reality
show. Filmy "cięzkie", psychologiczne będą niezrozumiałe, jeśli nie ma obok
rodzica który wyjaśni niuanse. Z kolei skutek uboczny jest taki, że oglądanie
filmu, w trakcie którego trzeba tłumaczyć co i jak jest równie męczące co
oglądanie tv z babcią, która każdą scenę komentuje "i po co to-to pokazywać,
uuu nic tylko się tłuką, leją....". Nie mniej jednak zdarza się - wspólnie
ogladałyśmy np. "Szeregowca Ryana" - co było wstępem do rozmowy o wojnie, o
historii itd.

Co do horrorów - to ja się na nie nie zgadzam, ale niestety eks nie zwraca na
to baczniejszsej uwagi - młoda zaś chętnie ogląda, a w rezultacie potem stara
buba)) boi się zostawać sama w domu na przykład...