Muzyczne dysonanse ;)

[pixie]

Bujnie zarośnięty potężny facet wyglądający jak Wiking, w koszulce w
wisienki, gruszeczki, truskaweczki i inne owocki (miałam podobną, kiedy
chodziłam do przedszkola) gra na organach „Lot trzmiela” Rimskiego-Korsakowa
(Ekseption „Flight of the Bumble-Bee”, Beat Club, 1973).

Znani z tworzenia bardzo złożonej odmiany rocka progresywnego (Gentle Giant)
bracia Shulman grają i śpiewają gospel a la reggae (Simon Dupree & The Big
Sound „Amen”).

Ed Cassidy, perkusista psychodelicznego zespołu Spirit grającego na przełomie
lat 60/70, nie dość, że miał wtedy około czterdziestu lat, wcześniej grywał
ze słynnymi jazzmanami (Thelonious Monk, Art Pepper, Gerry Mulligan), to
jeszcze golił sobie głowę na łyso.

:)))

[cze67]

Czterech długowłosych facetów, wyglądających trochę na hipiejów, bardziej (z
powodu skórzanych kurtek) na metali...
A grali punk rocka. The Ramones.

[d84]

Czterech zdreadlockowanych afroamerykanów w zamyśle mających tworzyć
jazz/reggae zebrało się w 1979 w Washington DC aby stworzyć kultową, legendarną
formację hardkorową. Bad Brains

Przyjechał do NYC aby grać jazz, ale tak się złożyło że usłyszał Sonic Youth i
Big Black. Znalazł kolegów w kręgach hardkorowo-metalowych po czym nagrał jeden
z najabrdziej wpłytwowych albumów ciężkiej muzyki lat 90. Nazywał się Page
Hamilton i był liderem zespołu Helmet. Z ich muzyki czerpała garściami piątka
kalifornijczyków w spodniach z krokiem poniżej kostek, z frontmanem w dresie;
ich image wskazywał bardziej na to że zajmują się gangsta rapem niż muzyką
rockową. A jednak Korn dostał nawet etykietkę 'metal' i, niestety, stał sie
wzorem dla wielu powtorków straszących w MTV.

Ta trójka również debiutowała w NYC. Zaczynali z gitarami we wczesnych latach
80ych na fali hardcore punka żeby skończyć jako nowatorska, legendarna już
formacja hiphopowa, mająca na swoim koncie kilka klasyków czarnej muzyki. A
jeszcze jedno, Beastie Boys byli biali ;)

[cze67]

d84 napisał:

> Czterech zdreadlockowanych afroamerykanów w zamyśle mających tworzyć
> jazz/reggae zebrało się w 1979 w Washington DC aby stworzyć kultową,
legendarną formację hardkorową. Bad Brains

Jak ich pierwszy raz usłyszałem to nie mogłem uwierzyć, że to czarni muzycy.
Hardcore był dla mnie wówczas domeną białych i nie wyobrażałem sobie jakoś, by
czarnoskórzy muzycy mogli grać taką muzykę (w tej chwili już nie wiem dlaczego
tak myślałem). I to jak grać!

[d84]

Bad Brains to był fenomen, grupa jedyna w swoim rodzaju. Świetni pod każdym
względem - kompozycje, technika, oryginalność; warto też podkreślić że
rozwinęli się, co jak na zespół grający punk/hc raczej jest rzadko spotykane. A
H.R. to bez dwóch zdań najlepszy hardkorowy wokalista.

Jedyne czego można żałować to to że będąc pionierami nie zdobyli dużej
popularności. Poza tym, ich pierwsza płyta zasługuje na miano najgorzej
brzmiącego klasyka wszech czasów, produkcja płyt BB była tragiczna. Dziwi mnie
że żaden większy label nie wykupił praw do tych starych CD i nie wydał jakichś
reedycji/remasterów - bardzo chętnie bym nabył

[cze67]

d84 napisał:
Poza tym, ich pierwsza płyta zasługuje na miano najgorzej
> brzmiącego klasyka wszech czasów, produkcja płyt BB była tragiczna.

A ja myślałem, że to wina marnej jakości pirackiej kasety jaką posiadłem na
początku lat 90....

[d84]

Nie nie, to oryginał był po prostu nagrywany w takich warunkach. To na początku
było wydane tylko na taśmie, tzw. kultowa ROIR Tape ;), potem dopiero wyszło na
innych nośnikach. CD w ręce nie miałem, ale mp3 brzmią kiepsko. Przypuszczam że
właśnie z powodu jakości pierwszego nagrania większośc kawałków z debiutu
pojawiło się na Rock For Light, już w lepszej jakości.

[d84]

Jeszcze offtopikując dodam erratę: CD wprawdzie nie słuchałem, ale w ręce
miałem - znalazłem w Empiku w dziale metal, stare, chyba pierwsze wydanie CD, w
rozwalonym CD boksie za 79.99. Pozdrawiam załogę krakowskiego Empiku

[cze67]

Ale zdaje się nie było tam niestety mego ulubionego Sailin' On.

--
www.beatles.kielce.com.pl/

[cze67]

cze67 napisał:

> Ale zdaje się nie było tam niestety mego ulubionego Sailin' On.
>
Na Rock For Light znaczy się

[d84]

Sailin' On było, brakowało Pay To Cum

[pixie]

Zadziwia mnie niezwykły spokój Johna Entwistle’a na koncertach the Who,
zwłaszcza w kontekście zachowania pozostałych muzyków. Zapewne między występami
przechowywano go w chłodni ;))

[cze67]

Hi, hi, a mi kilka godzin temu podczas oglądania kawałku z występu Zeppelinów
przyszedł do głowy wątek o najspokojniejszych muzykach danych zespołów.
Pomyślałem o dwóch: Johnie Paulu Jonesie i basiście The Who.

[pixie]

cze67 napisał:

> Hi, hi, a mi kilka godzin temu podczas oglądania kawałku z występu Zeppelinów
> przyszedł do głowy wątek o najspokojniejszych muzykach danych zespołów.
> Pomyślałem o dwóch: Johnie Paulu Jonesie i basiście The Who.

Selekcja naturalna? :D Ja od wczoraj rozkoszuję się występem the Who na
festiwalu na wyspie Wight a.d. 1970 (rewelacyjny, acz niestety nie cały) i
Entwistle ma tam na sobie czarne ubranie z namalowanym na nim szkieletem.
Czyżby sugerował ekshumację? ;))

[cze67]

pixie napisała:

> Selekcja naturalna? :D
Hmmm, John Paul Jones ma, zdaje sie, znakomicie.

[cze67]

Fish śpiewający bardzo popową piosenkę Tony'ego Banksa "Cośtam to Somewhere".
Wtedy jeszcze śpiewał w Marillion (przypomnę - kapieli prog rockowej) i ten
utwórek (choć całkiem przyzwoity) i on w tym utworze to był dla mnie straszliwy
dysonans.

[pixie]

cze67 napisał:

> pixie napisała:
>
> > Selekcja naturalna? :D
> Hmmm, John Paul Jones ma, zdaje sie, znakomicie.

Chodziło mi o to, że być może granie na gitarze basowej wymaga specyficznych
cech osobowości ;) Próbuję sobie przypomnieć basistę szalejącego po scenie i na
razie nic mi nie przychodzi do głowy...

[cze67]

pixie napisała:

> Chodziło mi o to, że być może granie na gitarze basowej wymaga specyficznych
> cech osobowości ;) Próbuję sobie przypomnieć basistę szalejącego po scenie i na
razie nic mi nie przychodzi do głowy...

Pixie, jedno slowo - Flea.