koncerty Blackfield

[porcupine]

czy ktoś z was był (jest :]) na koncerctach?

[pytajnick]

Byłem. Wkleję swój tekst z tzw. listy dyskusyjnej marillion (tylko "TZW."!),
mocno chaotyczny i spontaniczny ale pisany w dośc specyficznym momencie i nie
chcę nic zmieniać, bo pisałem prawdę :)

pozwolę sobie też wkleić tekst Alexa z tej samej listy, bo napisał znacznie
staranniej.

a na bieżąco sporo aktualnie dyskusji o koncertach na www.signify.prv.pl,
czekamy na relacje z Bydgoszczy.

---

Własnie wróciłem z koncertu, za kilka minut padnę i podniosę się nie wiem
kiedy (no dobra, wiem, na Polską Politykę Zagraniczną XX w. o 13:20).
Zapominając na chwilę o grupowych kontestacyjnych Eminencyach, pozwolę sobie
powiedzieć, że jestem jeszcze w tym momencie (dobre kilkanaście godzin po
imprezie) bardzo szczęśliwy. A to by znaczyło, że koncert był świetny.

I myślę że był - rewelacyjny nawet - w rzeczywistości, bo potwierdziła to
nie tylko moja SWanatyczna intuicja, ale i choćby znajomi ludzie z uczelni,
którzy nie wiedzą kto to Wilson. Co ja mówię, cała sala to potwierdzała po
każdym utworze, zwykle i w trakcie. Wreszcie po zakończeniu koncertu zamiast
natychmiast spadać było 'dziękujemy, dziękujemy, dziękujemy......'. Było
więc to widać na twarzach ludzi błogą radość z muzyki, było widać i na
twarzach muzyków i w ich zachowaniu, zresztą po koncercie długo o tym
jeszcze rozmawiali. Było widać zaskoczenie nawet na buźce menedżera, który
był zachwycony polską publiką (dzięki czemu czeka nas prawdopodobnie miła
niespodzianka w przyszłym roku.) Najważniejsze były radosne uśmiechy ludzi,
jeszcze długo po zamknięciu sali.

Spodziewałem się lekkiego, słodkiego koncerciku bez wielkich rzeczy.
Wszystkim mówiłem asekuracyjnie, szczególnie tym, którzy się dali namówić,
że nie ma się czego niezwykłego spodziewać, poza sympatycznym,
niezobowiązujących występem. A był Czad. (A nawet sama Ndżamena!) Wszystkie
utwory, które mogły zabrzmieć mocno, a więc o dziwo większość, bardzo mocno,
imponująco zabrzmiały. I to nie jak jakiś ostrzejszy popik, tylko chwilami
prawdziwa przesterowana potęga i szalejący wskutek tego poniżej tłum. To już
nie jest dwóch fanów przyjemnej muzyczki, to moim zdaniem bardzo solidny,
niesamowity koncertowo zespół udowadniający, że prosta, ładna melodia i
chęci z obu stron, to wszystko, czego potrzeba. Już nie będę też traktował
Feel So Low jako słodką pioseneczkę... Najpiękniej było w czasie Waiting,
niesamowita chwila moim zdaniem. To były porcupinowe wyjątki od
nienajdłuższego, ale jak najbardziej satysfakcjonującego setu.

Kończąc już patosem, na który po śnie, który zaraz nastąpi, już bym sobie
nie pozwolił, powiem, że dla takich momentów naprawdę warto słuchać muzyki,
chodzić na koncerty rockowe. A nawet warto mieć tych kilku przesadnie
ukochanych, pewnie i przecenianych artystów. Wówczas pewne chwile przeżywa
się może zbyt naiwnie, nieco śmiesznie, ale - tego jestem pewien - te emocje
są prawdziwe. I rezygnować z nich nie warto pod żadnym względem.

Dla mnie odlot, tym większy, że zdecydowanie niespodziewany. Dobrze czasem
po koncercie nie mieć wątpliwości, jaki był, nawet przez myśl nie przejdzie
analizować go pod tym kątem. No więc nie mam wątpliwości, po raz 3-4 w
życiu. I super.

exodus!

ps. nic nie napisałem o secie Barbieriego, który też był super! Płytkę
kupiłem bez wachania, mocarne artystyczne techno z ambientowym posmakiem ale
tak pięknie podszyte basem i fajnymi rytmami, że gdyby to na dyskotekach
grali, to ja bym na dyskoteki chodził

ps3. Jutro, tfu, dziś w Bydgoszczy ostatni koncert trasy. Ja niestety nie
dotrę z kilku względów, czego żałuję. Dajcie czadu na sam koniec! (To oni
odwdzięczą się tym samym. I wszyscy będą happy.)

ps4. Nowa płyta PT 21 marca. W połowie kwietnia dwa koncerty w PL. (Kr. &
Byd.)

ps5. wilson tak ładnie, z taką siłą, jeszcze nigdy nie spiewał imo. ciągle
się facet uczy.

ps6. %

---


Alex:

Wlasnie udalo mi sie pozbierac po koncercie Blackfield;] Szczerze,
brakuje mi juz slow uznania dla Stevena, Richarda, Aviva i reszty
zalogi. To co zaprezentowali bylo naprawde najwyzszych lotow. Ale po
kolei. Richard Barbieri. Art-ambient przemieszany z potega
house'owego beatu ktory notorycznie podwiewal nam nogawki od spodni.
Poza tym stwierdzilismy ze Barbieri na pewno zzyna z Neighbourhood.
Tak wiec otrzymalismy nieco DJ-ski set przy ktorym duza czesc publiki
dala sie poniesc dyskotekowemu rytmowi, falowanie pod scena
rozpoczelo sie na dobre. Nawet fani w bluzach Anathemy rozpoczeli
podrygiwania. Tak to wygladalo przynajmniej z perspektywy 4-5 rzedu
pod scena.

Krotk przerwa i przy wrzawie pojawili sie panowie z Blackfield. Aviv
w garniaku, ktorego sukcesywnie sie pozbywal - skonczylo sie na nagim
torsie i okrzykach z widowni 'Aviv ubierz koszulke', Stefek w
centrum, reszta zalogi zajela swoje miejsca i uderzyli. Od razu
'Blackfield'. Potega, po prostu potega. Zagrany z niebywala moca i
energia. Przy refrenie 'Open Mind' niewazne juz bylo kto wlasnie
lamie mi zebra, a komu ja lutuje z lokcia. Byla cala plyta
'Blackfield' lacznie z 'Where Is My Love?' i 'Epidemic' juz z nowej plyty
zespolu, a majacy (jak wszystkie)
zadatki na spory przeboj. A gdy w polowie setu drummer zaczal nabijac
rytm do 'Waiting', totalnie ogluszony uslyszalem tylko sztanski
smiech Exo i huknely chyba wszystkie gardla. Z Porkowej tworczosci
byl jeszcze fenomenalny Feel So Low zgrany jako pierwszy bis z
rozimprowizowana koncowka i sciana dzwieku jaka przykryla publike. A
na drugi bis, po prostu totalne uczniactwo;] powtorzyli trzy utwory -
co z tego? Zupelnie jak amatorski zespol, ale w tym tkwila sila bo
wszyscy oddali sie juz resztkami sil zabawie, œpiewom. A potem bylo
choralne 'dziekujemy' (Dziekujemy Exo za rozpoczecie:D), autografy i
trzeba bylo sie zegnac...

Teraz juz wiem, co zamkniete jest w tej butelce z napisem Blackfield.
Energia i calkowite szalenstwo.

---

I jeszcze trzy opinie z 'signify':


Aga:

Ja tez bylam i sie swietnie bawilam. Racja, czegos tak 'czadowego'
(nie boje sie uzyc tego slowa) tez sie nie spodziewalam. Steven
potrafi jeszcze zaskakiwac :-)

Najbardziej jednak podobal mi sie perkusista ha ha. Byl rewelacyjny.
Bardzo przezywal wystep.

Nie dziwie sie, ze muzycy byli zachwyceni przyjeciem w Krakowie
skoro poprzedniego wieczoru bylo podobno 70 osob.


Wososh:

zgadzam sie z powyzszymi opiniami w 100%. "if you think it's not
that kind" jeden z najlepszych koncertow, jakie widzialem i chyba
jedyny ktory mnie zdolal poruszyc, tak jakby to byl porcupine.
oczywiscie blackfield nie ma takiego mistycyzmu ani ekscytujacej
aury, porownywalnych do pt, lecz w zamian oferuje niezwykla
swiezosc i lekkosc. material zagrany wiecej niz poprawnie -
wyjatkowo porywajaco a zarazem klarownie. i tak na przyklad, moj
ulubiony utwor: 'glow' - nie bylo mowy o jakims niepotrzebnym
dzwieku. poczatek czysty, akustyczny, urzekajacy i rozwiniecie:
glosne, elektryczne, lekko zgielkliwe, ale nigdy nie
przytlaczajace (jak ex nazwal: "prawdziwa przesterowana
potêga")to sie nazywa wywazenie ;) podobnie bylo w zagranym dwa
razy cloudy now, a takze w instrumentalnej partii 'feel so low'
tak dlugiej jak chyba caly utwor albumowy. i jeszcze ten
'epidemic'.. z zapetlonym klawiszem.. cudo! czy ktos inny tak
potrafi grac?

Misza:

Zgadzam sie z Waszymi opiniami!
Po ostatniej trasie PT mialem duze watpliwosci czy koncert BF mnie ruszy i
teraz odszczekuje i kajam sie , Wilson to artysta wielki jest.
Ale byl czad! Nie przypuszczalem, ze te piosenki moga tak ostro zabrzmiec.
Barbieri też byl super, chetnie bym zakupil jego plytke ale mam dziure w
budzecie.
Reasumujac, kto nie byl na koncercie ten jest straszny gapiszon (jak mawia
moje dziecko)


---
---

pozdrawiam
ex

np. voo voo | zapłacono

[porcupine]

dzięki. już płaczę :[