Tool - 10,000 Days

[pytajnick]

Zapowiadało się jedno z ważniejszych tegorocznych wydawnictw, jak to zwykle
bywa w przypadku takich "ponadgatunkowych" artystów (jak chwilę temu The
Streets).

Ciekaw jestem Waszych opinii, przy czym nie pospieszam, bo do premiery jeszcze
chwila.

Po pierwszym, średnio uważnym, przesłuchaniu - niedaleko padło jabłko od
jabłoni, czyli "technicznie" mamy prawie Lateralus 2 (z - wokalnie -
elementami ostatnich płyt APC). Nie będzie mi to przeszkadzało - przynajmniej
nie zanadto, bo trochę jednak liczyłem na nowe odkrycia - jesli i jakość okaże
się taka jak u poprzednika. Ale o tym dopiero po kilku(nastu) następnych
przesłuchaniach.

[grimsrund]

Kolega też należy do Zakonu Świętego Tula? Pytam, bo na przykład w sobotę w
Radio Kraków dyżurował redaktor Baniak, puszczał spore fragmenty i tak
szczytował na antenie, że myślałem, że na serce padnie. Wszyscy wyznawcy Tula
tak mają? ;)

[cze67]

Ja kiedyś się bardzo zachwycałem. I miałem podobnie. A potem mi dosyć
przeszło...

[ihopeyouwilllikeme]

Lateralus był pierwszą płytą, w celu nabycia której specjalnie pojechałem do
innego miasta :D Sentyment zatem jakiś jest, no i ostatnio znów jej słuchałem,
jest naprawdę dobra. Ale generalnie Tool mnie jakoś nie pociągnął - z innych
płyt słyszałem Undertow ( kupiłem kiedyś kumplowi na urodziny ), i nie
zainteresowała mnie specjalnie. Na nową też nie czekam niecierpliwie. Ale,
oczywiście, się zaznajomie.

[pytajnick]

grimsrund napisał:

> Kolega też należy do Zakonu Świętego Tula?

Nie, nigdy nie miałem koszulki czy przypinki, nigdy nie dogadywałem się i nie
rozumiałem za bardzo fanów Toola, ale ja już tak mam z tymi kilkoma metalowymi
kapelami, które mnie zachwycają równie bardzo co zdeklarowanych metalowców.

Do rzeczy: Lateralus jest płytą wielką, uniwersalną, ponadczasową, bla bla bla,
i jeszcze dodajmy IMHO. Kiedyś zmagałem się z nią ponad rok, ale gdy wreszcie
poczułem ją w całości, tak już zostało do dziś, czyli jedna z płyt które mimo
coraz grubszych dziurek mojego sita dalej nie przepadły w nicość.

Co do wcześniejszych płyt - mam nieco mniej entuzjastyczne zdanie. Są tam
zarówno fragmenty rewelacyjne, które dorównują Lateralusowi jakością (bo style
trudno porównywać), jak i kawałki zupelnie przeciętne, które ratuje tylko
charyzma Maynarda czy ostre teksty (mnie osobiście nie poruszające, NTG).

Połowa piękna Lateralusowego - świeżość, niepowtarzalność, odkrywczość, do
pewnego stopnia nieopisywalność szufladkowa - niestety w przypadku nowego albumu
odpada, co słychać już po pierwszym przesłuchaniu. Czyli powtórka prawie na
całej linii.

Druga połowa - czyli cała sfera poza "szkiełko i oko" - jeszcze wzbudza u mnie
pewną nadzieję. Ale jeśli klimat okaże się niezbyt, melodie również, ogólnie
emocjonalnie raczej ładna wydmuszka zamiast jajka na twardo - no to nie zostanie
już nic, tylko Daewoo Lanos w odświeżonej karoserii ze znaczkiem Chevrolet.

Prawie jak Lateralus?

[pop_up]

Po pierwszym pobieżnym zlustrowaniu nowego Toola zadaję państwu temat gdzie leży
granica między własnym stylem a kalką siebie (choć to kalkowanie wcale nie musi
być takie złe może się będzie tego przyjemnie słuchać przecież ameryki nie
trzeba odkrywać za każdym razem)

[ihopeyouwilllikeme]

No, czegoś więcej żem od Toola oczekiwał. Lateralus część druga. Co nie znaczy
że złe.

[theagata]

po kilkudziesięciu godzinach słuchania niemal bez przerwy, już wiem że to jest
moja płyta roku 2006. dla mnie dzieło absolutnie genialne od pierwszego do
ostatniego utworu. cudowny klimat, zupełny amok. ale ja nie jestem obiektywna,
słuchając wpadam w trans, ta muzyka działa na moich najwyższych emocjach.

[pytajnick]

theagata napisała:

> po kilkudziesięciu godzinach słuchania niemal bez przerwy, już wiem że to jest
> moja płyta roku 2006. dla mnie dzieło absolutnie genialne od pierwszego do
> ostatniego utworu. cudowny klimat, zupełny amok. ale ja nie jestem obiektywna,
> słuchając wpadam w trans, ta muzyka działa na moich najwyższych emocjach.

A jak oceniasz poprzedni album?