Control/Corbijn/Curtis-Riley

[cisnowiec]

Kończy się festiwal ENH we Wrocławiu filmem z dawna przeze mnie oczekiwanym.
Nie zawiodłem się na Antonie Corbijnie - tutaj reżyserze. Wiedziałem też, że
nawet jakby się film dłużył, zawsze oko wyłowi coś ciekawego. Obrazy są
wysmakowane aż do granic przesady (to nie zarzut). Muzyka w tym filmie żyje, a
nie jest ilustracją czy koniecznym dodatkiem. Koncertowe sekwencje
"koncertowe"! Sam Riley jako Ian Curtis zdobył już jakieś nagrody, więc
doceniam go nie tylko ja. Historia opowiadana jest bez wyostrzonego
światłocienia. Gdzieniegdzie jasne plamy ożywczego humoru, chociaż dominuje
nastrój skupienia.
Drogie Forumowiczki i Drodzy Forumowicze - do kin! (o ile Control do kilku kin
trafi, oby)

[bagnos]

Zgadzam się z przedmówcą, że film to dobry, choć wk****a mnie maniera montowania
każdej fabuły i dokumentu dotyczącego tego tematu z "Atmosphere" na końcu.
W moim przypadku trochę trudno było zaakceptować w pewnych rolach niektórych
aktorów, bo po obejrzeniu 24 hour party people (chyba 9 razy) uważam, że wybory
dokonane przez Winterbottoma wydawały mi sie doskonałe.
Swoja drogą po seansie postanowiłem prześledzić los pani Annik Honore i wszystko
na to wskazuje, że pracuje ona w strukturach UE jako ktoś od funduszy
strukturalnych. Niezła plota ale jeśli ktoś z Was będzie się o nie starał to
może otrzeć się o legendę (no dobra - nie bezpośrednio ale zawsze jakieś otarcie ;)

[bagnos]

Aha no i jeszcze jedno spostrzeżenie - nie wiem czy zauważyliście czy to tylko
moje przeczulone oko, ale niektóre ujęcia z koncertów w filmie prezentują ludzi
wyglądających zgoła współcześnie. Na pierwszy rzut oka może wydawać się to
niedoskonałością, ale potem naszła mnie myśl (z rodzaju tych nachodzących), że
Corbijn zrobił to celowo świadomy ogromnego boomu na zimna muzykę wśród młodych
ludzi.

[gripweed]

Ian miał żonę, dziecko, był zaplątany w skomplikowane związki emocjonalne i
uczuciowe, pracował w pośredniaku, był chory i śpiewał w kapeli. Nigdy nie było
inaczej; nie było gwiazdy rocka, która miała skomplikowany życiorys, tylko
facet który stracił kontrolę nad życiem, gdy to co robił i to co czuł okazało
się nagle zbyt wielkie na to jedno istnienie. O tym jest ten film.
Nie zawiodłem się na Corbijnie; widać jego rękę w obrazach i dynamicznym
przedstawieniu muzyki, która kipi i wylewa się z ekranu. Scenografia i
szczegóły „z epoki” - wszystko wiernie odtworzone: miejsca, instrumenty,
ciuchy; aktorzy grający kapelę (ponoć, właśnie oni wykonywują muzykę JD w
filmie: to nie są oryginalne nagrania!) bardzo podobni. Riley to osobna sprawa:
Kyle MacLachlan, młody DiCaprio i Ian Curtis w jednym!
Dobry, prawdziwy, smutny film.

PS. "...filmem z dawna przeze mnie oczekiwanym" Długoś czekał?
forum.gazeta.pl/forum/72,2.html?f=20715&w=33521864&v=2&s=0

[cisnowiec]

> PS. "...filmem z dawna przeze mnie oczekiwanym" Długoś czekał?
> forum.gazeta.pl/forum/72,2.html?f=20715&w=33521864&v=2&s=0


Długom czekał. Ale wątek wyżej przegapiłem :(

[cze67]

Film, według mnie, znakomity. Nie zgadzam się z krytycznymi opiniami
zamieszczonymi tutaj:
forum.nowehoryzonty.pl/viewtopic.php?t=1230
Ja byłem pod wielkim wrażeniem. Świetna rola główna, wczucie się w postać,
zachowanie na scenie. I muzyka. Aktorzy rzeczywiście grali to co grali. I to
jak!

Choć znajoma która nie zna zbyt dobrze twórczości Joy Division i postaci
Curtisa stwierdziła, że niewiele się o nim dowiedziała.

Inne filmy muzyczne na ENH

[cze67]

Awesome! Awesome: I Fuckin’ Shot That!
7ff.eranowehoryzonty.pl/film.do?id=606
Bardzo fajnie mi się oglądało, tym bardziej, że mogłem sobie porównać z tym co
się działo na Openerze. Wręcz nie mogłem czasami (a na Sabotage to już w ogóle)
usiedzieć na miejscu 8/10

Hardcore Chambermusic
7ff.eranowehoryzonty.pl/film.do?id=595
Nie podobała mi się ani muzyka, ani film jako dokument. Panowie nie stworzyli
niczego interesującego, podobnie reżyser całości nie miał pomysłu - fragmenty
występów plus gadanie muzyków to dla mnie za mało 3/10

Herbie Hancock: Possibilities
7ff.eranowehoryzonty.pl/film.do?id=596
Nigdy nie lubiłem takich projektów: zaprosić kilkunastu muzyków i zrobić taką w
sumie składankę. Nie ma to spójności, ani mocy. I jeszcze nie wiadomo czemu
służy. Herbie opowiada o mądrościach, które przekazał mu Miles, ale ich nie
wprowadza w życie 3/10

Joe Strummer – The Future is Unwritten
7ff.eranowehoryzonty.pl/lista.do?typ=cykl&idCyklu=81
Bardzo dobry dokument, może ciut za długi. Dużo nieznanych mi wersji
klasycznych utworów i fragmentów prób 7/10

[gripweed]

Kilka scen jest wspaniałych, ale rozwaliła mnie informacja na napisach
końcowych: Tłumaczenie 24 Hours - Tomasz Beksiński (!)

24 HOURS
Więc tak już będzie - duma zniszczyła miłość
Co kiedyś było niewinnością, przekręciło się
Wisi nade mną chmura i znaczy każdy mój ruch
A głęboko w mej pamięci coś, co kiedyś było miłością

[cze67]

JD nie słuchałem ze trzy lata. Wczoraj, oczywiście pod wpływem filmu,
odkurzyłem ich płyty. Nadal dają radę.

PS. Zna ktoś Still? Warto?

[cisnowiec]

> PS. Zna ktoś Still? Warto?
>


Warto!!! Jak dla mnie głównie dla drugiej części - koncertowej. Nastrój panuje
tutaj zupełnie inny niż występach JD z filmu Corbijna, jest mocno hipnotyczny,
wyciszony, skupiony. Koncert na Still ponoć był ostatnim w ogóle.

[cze67]

A widzisz, nie wiedziałem, że są tam utwory z ich ostatniego koncertu. Dzięki,
z pewnością nabędę.

[teddy4]

Obalam tezę, że muzykę wykonują goście na ekranie. Ścieżki zostały nagrane na
nowo przez Hooky'ego, Berniego i Steve'a, Sam Riley podłożył głos.

Generalnie film dwa razy lepszy niż się spodziewałem, a na pewno lepszy niż
książka nieszczęsnej Debbie.

John Simm był rewelacyjnym Berniem. Sam Riley jest lepszym Curtisem niż Sean
Harris. U Corbijna najlepiej udał się jednak Steven Morris, w filmie
Winterbottoma prawie niezauważalny. W ogóle z profilów u Corbijna panowie
wyglądali jak prawdziwy Joy na filmie "Here are the young men".

A propos widział ktoś jak John Simm śpiewa kawałek JD z New Order? Znajdźcie na
youtube. Warto:).

A Warsaw ktoś słuchał?

[cze67]

Chodzi mi o to:
www.allmusic.com/cg/amg.dll?p=amg&sql=10:dbfoxqukldae

[gripweed]

"Obalam tezę, że muzykę wykonują goście na ekranie. Ścieżki zostały nagrane na
nowo przez Hooky'ego, Berniego i Steve'a, Sam Riley podłożył głos" - zdaje się,
że tu jest potwierdzenie:
www.joydiv.org/these.htm
Już tyle wersji słyszałem, że nie mam pewności co do tej informacji - zobaczymy
na soundtracku :)

[cze67]

Oryginalny występ zespołu, który w filmie został pokazany w niemal identyczny
sposób:
pl.youtube.com/watch?v=6ZwMs2fLoVE
W sumie jedna z najbardziej zapadających w pamięć scen tego obrazu.

[cze67]

I jeszcze hiszpański trailer:
pl.youtube.com/watch?v=4nyVWxv6Q40

[cze67]

Znaczy się - francuski.

[bagnos]

>W ogóle z profilów u Corbijna panowie
> wyglądali jak prawdziwy Joy na filmie "Here are the young men".

Już Ci teddy wierzę, że byłes w stanie rozpoznać kogokolwiek w tym filmie.
Widziałem go w 3 czy 4 wersjach i w każdej jakość obrazu była taka, że ledwie
można zobaczyć to, że Curtis ma twarz i usłyszeć, że Bernie ma rozstrojoną gitarę ;D

[cze67]

teddy4 napisał:

> Obalam tezę, że muzykę wykonują goście na ekranie. Ścieżki zostały
nagrane na
> nowo przez Hooky'ego, Berniego i Steve'a, Sam Riley podłożył głos.

W wywiadzie dla Polityki Corbijn mówi jak byk, że to aktorzy GRALI
muzykę. To co się gra na estradzie to ich. Jak leci z offu - to
oryginał JD. Tak powiedział.

Przejmujący z oddali...

[cze67]

czyli książka żony Curtisa, do kupienia wszędzie. Trzy dychy.

[cze67]

cze67 napisał:
>
> PS. Zna ktoś Still? Warto?

Sklerozis, nemezis i inne plagi:
forum.gazeta.pl/forum/72,2.html?f=20715&w=36499723&wv.x=1&v=2&s=0

[cze67]

Kupiłem. Słuchałem wczoraj wieczorem i chciałem umrzeć. Ale, jak
widać, nie umarłem. Strasznie mnie ta płyta wkręciła. Część
koncertowa, mimo niedostatków technicznych, bardzo mocna. Może
dlatego, że ciągle widzę Curtisa na scenie.

[cisnowiec]

Kajam się niniejszym. Napisałem coś o Still że nastrój jest
wyciszony, skupiony? Brednie jakieś, koncert jest mocno czadowy i
dobrze! Przesłuchałem po latach niedawno, z dużą przyjemnością.
W ramach skruchy dobra wiadomość - "Control" będzie do zobaczenia w
kinach na początku przyszłego roku. Tako rzecze Gutek, choć nie
osobiście.

[sonia34]

Heh, a ja nadrabiam zaległości i dziś po raz pierwszy przesłuchałam ''Closer''

[marxx]

Reanimuje watek, bez wskrzeszania Curtisa.
Wczoraj widzialem film i do dzisiaj nie moge wymazac z glowy obrazow
i muzy. Non stop mam przed oczyma ostatnia scene z kominem
krematoryjnym.
No i nikt nie wspomnial, (no to jam wspominam) o zauroczeniu Curtisa
muza Davida Bowie, i jego obecnosci a koncercie DB...Ciekawe czy to
prawda.
Wydano wlasnie ladnie zremasterowane boxy plyt JD kazdy box ma
dodatkowa plyte
Czekam za Control DVD.
m

[p.o.box.77]

ja w ogóle czekam na ten film... czuje sie jak ostatni "koralgol",
bo juz chyba wszyscy widzieli ten film.

[cze67]

Control w kinach od 7 marca:
www.infomuzyka.pl/Muzyka/1,83612,4812331.html

[pszemcio1]

i super, film o dylanie też na pewno trzeba

[cze67]

OST już niedługo:
merlin.pl/frontend/browse/product/4,576549.html

[ton2]

Jak dla mnie slabizna. Moze i dobrze zagrany, ale plytki, akademicki
i niespecjalnie intrygujacy. Zdjecia owszem fajne, no ale raz ze w
czerni i bieli nastroj kreuje sie niemalze sam, dwa wiadomo ze
Corbijn dobre teledyski robil, wiec w jakosc strony wizualnej nigdy
nie watpilem. Natomiast cala reszta, pfff... Dobor muzyki
obrzydliwie oczywisty - jak klotnia malzenska to Love Will Tear, jak
biedna dziewczyna umiera She's Lost Control, jak Curtis sie wiesza -
Atmosphere. Liczylem na jakas bardziej ambitna selekcje, a nie 6
najwiekszych przebojow zespolu ilustrowanych obrazkami. Scenariusz
cieniutki - te sceny z mlodymi zakochanymi biegajacymi po polu - jak
z teledysku Avril Lavigne, teksty pobierzmy sie zakonczone scena
slubu i zrobmy sobie dziecko zakonczone i zaraz potem zona w ciazy,
to skroty jak z filmu dyplomowego studenta filmowki. No i koncowka z
kominem, dymem i chmura to juz w ogole jakis patetyzm i pretensja do
kwadratu. Film widzialem dwa razy. Za pierwszym razem na komputerze
i choc mnie nie powalil, bylem na tak, za drugim w kinie, bo
liczylem ze magia duzego ekranu i porzadnego dzwieku cos zmieni, ale
bylo jeszcze gorzej. Mlode fanki na pewno chlipna ze dwa razy na
koncu, ja ogladajac czulem rozczarowanie zmarnowaniem tematu. Moze
gdyby dali to Milosowi Formanowi. Ale to juz inna historia...

[nefil]

Widziałem dzisiaj.
Film mnie zawiódł. To właściwie kilka scen z życia Iana, a może nawet bardziej z
jego związku z Debbie. Scen nie bardzo powiązanych z sobą. O bohaterach
praktycznie nic się dowiedzieć nie można. Poza tym, że Ian ma problemy
emocjonalne, jest chory na epilepsje i ma dwie kobiety, między którymi nie
potrafi wybrać, raniąc przy tym bardzo swoją żonę i raniąc siebie.
Plusy? Aktorstwo Riley`a i ostatnia scena (bardzo poetycka).

[cze67]

Jutro, z okazji wejścia Control na nasze ekrany, w Trójce dzień z
Joy Division. M.in. Nosowska będzie czytała książkę żony Curtisa (na
podstawie której powstał film).

[nefil]

Ciekawa recenzja filmu pojawiła się w dzisiejszej Wyborczej:
www.gazetawyborcza.pl/1,75475,4993469.html
Recenzja lepsza niż sam film.

[nienietoperz]

Cytując recenzję:
`Manchester i jego przedmieście Macclesfield'

Taaaaak. Warszawa i jej przedmieście Grodzisk Mazowiecki.

[aksamitny_noz]

Przede wszystkim film nie jest biografią Iana Curtisa, i chyba nie takie było
zamierzenie autora. Film jest opowieścią o człowieku, który miał zbyt duże
poczucie rzeczywistości, żeby funkcjonować na standardowych zasadach i żeby
dożyć późnej starości. Curtis miał prawdopodobnie od wczesnego dzieciństwa
zainstalowane odczucie, że tzw. "rzeczywistość" to tylko system gier i kodów,
które służą zakrywaniu tego o czym nie można powiedzieć. Że właśnie to co tzw.
"normalni" ludzie uważają za rzeczywistość jest zupełnie nierzeczywiste. I czuł,
że nie jest w stanie sprawować kontroli nad "rzeczywistością" a wręcz
przeciwnie, to ona sprawuje kontrolę nad nim (tytuł "Control" trafiony idealnie)
- wszystko co spotyka go w życiu przydarza mu się z zewnątrz. To było przyczyną
bólu znacznie dotkliwszego i głębszego niż padaczka czy uczuciowe powikłania.
I dlatego ten człowiek był oddzielony od innych szklaną ścianą.
Nieszczęśliwa miłość, epilepsja itd. to tylko przyprawy, nie ma sensu dociekanie
konkretnej przyczyny samobójstwa, to tylko były katalizatory a nie prawdziwe
przyczyny (a właściwie to były tylko skutki tego co doprowadziło go do tego
czynu). Curtis był po prostu skazany na samobójstwo.
Dlaczego akurat trafiło na niego? Może wystarczy zwrócić uwagę na te króciutkie
sceny, w których pojawiali się jego rodzice, chociaż to na pewno jest tylko
część wyjaśnienia.

Piszę o postaci, którą zobaczyłem w filmie. Oczywiście nie mamy prawa żądać od
reżysera gwarancji, że ta postać pokrywa się w 100% z realną osobowością
Curtisa, żeby autor wniknął całkowicie w jego duszę. Ale to nie ma żadnego
znaczenia.

[cze67]

www.dziennik.pl/kultura/film/article135378/Sam_Riley_Przezyc_popularnosc.html

wywiad z Rileyem