dlaczego nie adopcja zamiast aborcji?

[zajacowna]

Nie rozumiem dlaczego 99% z was nie przyjmuje ewentualnosci adopcji?
To nie jest trudne.
Urodzic.
6Tygodni odczekac.
isc do sadu na zrzeczenie praw.
Tyle.
W tym czasie dziecko zostanie... a czy wazne gdzie? w dd? w szpitalu? w
rodzinie zastepczej? bedzie zylo!!!!!!!!! ktos kto go adoptuje bedzie wam
dziekowal za dar dziecka cale zycie!
Prosze pomyslcie o tej ewentualnosci

[miecka29]

Moze nie powinnam sie wypowiadac poniewaz nigdy nie stanelam przed
takim dylematem, sama jestem juz z trzecim dzieckiem w ciazy. nie
potepiam osob decydujacych sie na aborcje, popieram wrecz taka
mozliwosc wyboru dla kobiety. Nie wiem co mnie jeszcze w zyciu czeka
i nie powiem jednoznacznie ze "nigdy czegos takiego nie zrobie".
Dlaczego nie adopcja tylko aborcja? Dla mnie odpowiedz jest dosc
prosta, gdy decydujesz sie na donoszenie dziecka musisz sie liczyc z
tym ze przestaje to byc wylacznie Twoja sprawa, widac ze jestes w
ciazy, wiadomo ze urodzilas dziecko. Jak wyobrazasz sobie zycie
pozniej, te pytania, potepienie spoleczne, "wyrodna matka oddala
swoje dziecko", gdy podejmujesz trudna decyzje o aborcji nikt o tym
nie wie, oprucz Ciebie i lekarza, zostajesz anonimowa. Gdy oddasz
dziecko juz narodzone stajesz sie "napietnowana".
Zostawmy decyzje kobiecie.......

[11.jula]

Wiesz, ja kiedyś też myślałam, że to takie proste. Ale weź pod
uwagę, że mamy takie społeczeństwo jakie mamy. I wyobraź sobie te
wszystkie komentarze: wyrodna matka - dziecko zostawiła. Ciąża też
różnie przebiega, jeśli czujesz się dobrze - ok, gorzej, jeśli nie
jesteś w stanie wstać z łóżka, jeśli leżysz po szpitalach, kobiety
boją się utraty pracy. I cały czas prasja otoczenia.
I żeby było jasne: jestem absolutnie przeciwo aborcji i dla mnie też
było by wspaniale, gdyby kobiety zamiast aborcji wybierały adopcję.
Ale nie jest to takie proste.

To jest bardzo trudne!

[zebra12]

Po pierwsze, jak już ktoś napisał: co ludzie powiedzą.
Po drugie: co powiedzą starsze dzieci - jeśli ktoś je ma
Po trzecie: mało która matka jest pozbawiona uczuć a oddanie
własnego dziecka, które rodziło się w bólach, trzymało na rękach,
połozono na maminym brzuchu, słyszało się jego płacz, czuło się jego
zapach, to koszmar

[lidek0]

Trzeba być pozbawionym uczuć, żeby zabijać własne dziecko, więc
chyba lepiej urodzić i oddzać do adopcji. A co powie starsze
rodzeństwo jak się dowie, że mama zabiła ich brata lub siostrę?

[wiesia140]

Trzeba być pozbawionym uczuć, żeby zabijać własne dziecko, więc
chyba lepiej urodzić i oddać do adopcji.

Jestem przeciwna aborcji, ale z tym pozbawieniem uczuć bym polemizowała,
poczytaj sobie tu wątki uczucia są tylko czegoś innego brak.

[twoj_aniol_stroz]

> Trzeba być pozbawionym uczuć, żeby zabijać własne dziecko, więc
> chyba lepiej urodzić i oddzać do adopcji. A co powie starsze
> rodzeństwo jak się dowie, że mama zabiła ich brata lub siostrę?
A co powie starsze rodzeństwo, gdy się dowie, że to najmłodsze nie ma miejsca w naszej rodzinie i musi odejść do obcych ludzi?
Aborcja nie jest płaską jednowymiarową decyzją. Jestem tu na forum od kilku lat i powiem tak: choć jestem absolutnie przeciwna aborcji, to nigdy w życiu nie powiem, że kobieta decydująca się na nią jest pozbawiona uczuć. Tak może powiedzieć ktoś, kto nie zna historii tych dziewczyn, kto nie ma bladego pojęcia o tym co one przeszły.
Czy nazwiesz pozbawioną uczuć dziewczynę, której mąż grozi, że zabiją ją i starszą córeczkę, jeśli nie dokona aborcji? A może pozbawioną uczuć jest kobieta mająca jedno dziecko i w ciąży z drugim, która to ciąża zagraża jej życiu? Czy może tą bezuczuciową jest kobieta, która ma dwóch synów z mężem - Wietnamczykiem i jest w ciąży, żeby było jej łatwiej tatuś najpierw proponuje, że dzieci polecą do babci do Wietnamu, a kiedy one już tam są, stawia ultimatum: albo aborcja, albo więcej nie zobaczysz synów? Myślisz, że to były łatwe decyzje? Naprawdę uważasz, że te aborcje były z uśmiechem na ustach, bo przecież nic się nie stało?
Rozumiem, że słowa przez Ciebie napisane wynikały z niewiedzy, ale proszę byś jednak poczytała historie tutaj, byś postarała się spojrzeć odrobinę głębiej w te dziewczyny i zrozumiała, często dramatyczne, ich życie.

[mamaanieli]

anioł... niech czyta. natknie sie rowniez na super fajne posty od
dziewczyn, ktore po prostu nie chcialy dziecka. i tyle. nie chcialy
nieprzespanych nocy, pieluch i kłopotów na studiach. i pisaly - ze
po prostu są egoistkami. ile kobiet - tyle sytuacji. nie pisz, ze
wszystkie byly szantazowane i mordowane prawie przez mężow
wietnamczyków

[wiesia140]

Mamoanieli masz trochę racji tyle ,że ona wrzuciła wszystkie jak leci do
jednego worka, a taka klasyfikacja daje mylne pojęcie., poza tym z tym egoizmem
też do końca nie jest powiedziane, na ile to jest czysty egoizm , a na ile
nieuświadomiony strach przed zmianami , na to się składa wiele czynników
również presja rodziny, koleżanek
" Przyjdźcie do mnie wszyscy, którzy utrudzeni jesteście , a ja was
pokrzepię" www.jezuufamtobie.pl/

[twoj_aniol_stroz]

Nie napisałam, że wszystkie były szantażowane, pisałam o jednej konkretnej
dziewczynie i pytałam, czy też taką dziewczynę nazwie pozbawioną uczuć. Tu
chodzi o łatwe uogólnienia. Dziewczę uogólnia pisząc o kobietach pozbawionych
uczuć, więc sprowadzam rozmowę do konkretnych przypadków, gdzie wiem, że te
akurat dziewczyny absolutnie nie można nazwać pozbawionymi uczuć. Tyle.

[aniulka8503]

Tak...każda dziewczyna to inny przypadek...
są osoby, którym po aborcji jest lżej...ale myślę, że są to
pojedyncze przykłady...
Poza tym, gdy już się dziecko urodzi to ciężko jest oddać do
adopcji...ja sobie tego nie wyobrażam...
Właśnie to jest najgorsze, że wszystkie jesteśmy "wrzucane do
jednego wora"...to boli...

[sisl-ey86]

ja jak bylam w ciazy i rozmawialam z mama na temat adopcji ze moze lepiej oddac niz osunac, stwierdzila, ze dziecko to nie zwierze ze sie je oddaje. ze oddac po porodzie to bardzo trudna sprawa, psychicznie trudna.
z drugiej strony zyc z ciagla swiadomoscia co sie z dzieckiem dzieje to musi byc nie wyobrazalna trauma. i jezeli dziecko pojdzie do kochajacej rodziny i biologiczna matka bedzie chciala je oddnalesc i to zrobi to co wtedy z dzieckiem??zawali sie swiat jego i jego adopcyjnych rodzicow...
jesli dziecko nie znajdzie kochajacego domu to bedzie skazane na dom dziecka, a tam jak wiadomo patologia straszna, nedza. domy dziecka przepelnione..
nie mowie ze aborcja to lepsze wyjscie... bron boze!!
ale w takiej sytuacji nie ma lepszego czy gorszego wyjscia, kazda decyzja to mniejsze zlo...kazda niesie za soba tragiczne skutki.
kazda niesie jakies skutki, boze jakie to tragiczne stanac w takiej sytuacji. dlaczego nastolatki czy dorosle kobiety nie moga zabezpieczac sie zeby nie miec takich tragcznych wyborow??dlaczego kazde dziecko nie moze byc poczete z wyczekiwania i milosci??

[mamaanieli]

na szczescie w POlsce nie ma sytuacji ze dziecko z unormowaną
sytuacją prawną nie znajduje rodziny. rodziny czekają na dzieci
wiele lat. i nie ma tez sytuacji, zeby matka odnajdywała dziecko. to
jest technicznie niemozliwe. wszystko jest utajnione, bardzo
pilnowane. był taki przypadek zdaje się kilkanascie lat temu. jeden
na tysiące adopcji. pzdr.

[zebra12]

Problem jest natomiast z dziećmi z tzw "okien życia", bo one nigdy
nie będa mogły trafić do adopcji. Czek je dozywotnia egzystencja w
DD. Chyba, że matka się ujawni i zrzeknie praw. No i tu jest
problem, bo okna powstały po to, by móc anonimowo zostawić dziecko w
bezpiecznym miejscu i dac mu to, czego matka nie była w stanie mu
dać. Prawo powinno się zmienić. Bo w ten sposób krzywdzi się dzieci
i oszukuje matki, które zostawiają tam dziecko mając nadzieję, że
znajdzie dom i ktore z jakichś powodów nie moga lub nie chcą się
ujawnić.

[wiesia140]

Zebro o ile wiem , czeka się sześć tygodni na matkę, jeśli się nie
stawi pozostaje sprawa w sądzie , choć trwa to kilka miesięcy , sąd
orzeka o pozbawieniu praw ,nadaniu nazwiska i kieruje do adopcji

[nati1011]

Dzieci z okien życia trafiają do adopcji. Przekazywane są rodzinom
dość szybko, tylko potem przez parę miesięcy trzeba regulować
sytuację w sądzie. Ale ostatnio idzie to już całkiem sprawnie.

zebra

[mamaanieli]

nie wiem skad ty masz info. wszystkie dzieci z okien zycia w Polsce
mają rodziny. na samym poczatku okien, byly przypadki gdy adopcje
trwały dluzej, pare sytuacji - gdy matka sie sama odnajdywala. ale
od ok 3 lat takie procesy - dzieki uproszczonym procedurom (czasem
niestety na granicy prawa) - trwają kilka miesiecy. owszem - kiedys
trwalo to dluzej. teraz na szczescie - dzieki fajnym babkom w
osrodkach adopcyjnych i sensownych sedziach rodzinnych - trwa
krotko. a dzieci prawie od razu sa w rodzinach zastepczych,ktore
najczesciej staja sie rodzinami adopcyjnymi.

[mamaanieli]

ps. formalnie, w skrocie, wyglada to tak, ze dziecko nn szybko
trafia do osrodka preadopcyjnego. policja nie wszczyna postepowania
w stosunku do matki, a jedynie ustala czy dziecko np. nie zostalo
porwane. sad ustanawia imie i nazwisko dziecka (takie z urzedu,
potem mozna zmienic). dziecko spotyka sie z rodziną. czasem rodzina
zastepcza je zabiera i sie nim od samego prawie poczatku opiekuje.
potem jest sprawa adopcyjna (zdaje sie tez ze zaocznie o odebranie
praw rodzicom, ale to zalezy czy sa znani). tyle. okna zycia - choc
nie jestem ich zwolenniczką, nie sa juz takie straszne jak niektorzy
malowali

Obyście miały rację

[zebra12]

Ale mam te informacje ze spotkania z psychologiem w pracy. Mówiono
też o tym w radiu.
Nie mozna oddać do adopcji dziecka, którego sytaucja prawna jest
nieunormowana. Chyba, że do rodziny zastępczej.

[mamaanieli]

i dlatego ci pisze, ze sady robią co mogą, zeby unormowac szybko
sytuacje prawną dzieci nn. a dzieci są przez ten czas w rodzinie
zastepczej. ewentualnie osrodku preadopcyjnym. nie ma juz opcji -
dluugi dom malego dziecka przy dzieciach nn.chociaz zgodze sie, ze
do niedawna tak bylo. i pewnie czasem - w pcimiach dolnych, gdzie
jest sedzia rodzinny - idiota, tak bywa. ale to margines.

[nati1011]

zebra12 napisała:

> Ale mam te informacje ze spotkania z psychologiem w pracy. Mówiono
> też o tym w radiu.

skąd wiesz, ze dobre?

> Nie mozna oddać do adopcji dziecka, którego sytaucja prawna jest
> nieunormowana. Chyba, że do rodziny zastępczej.
Tak, ale kto powiedział, ze tej sytuacji nie można unormować? Można.

To jest trudne! Ale warto!

[dosia1974]

zebra12 napisała:
> mało która matka jest pozbawiona uczuć a oddanie
> własnego dziecka, które rodziło się w bólach, trzymało na rękach,
> połozono na maminym brzuchu, słyszało się jego płacz, czuło się jego
> zapach, to koszmar

i możesz sprawić, że to dziecko (które wzbudza w Tobie takie uczucia) będzie ŻYŁO! Że będzie kochane, że ktoś za ten dar będzie Ci wdzięczny do konca życia. Niewątpliwie jest to wielkie poświęcenie, ale warto (dla dobra dziecka, nie swojego).

[wiesia140]

oczywiście optymalne by było , gdyby matka zrzekła się praw szybciej tzn
w ustanowionym przez państwo okresie, jeśli jej sytuacja , co do dziecka
się nie zmieniła , tym bardziej ,że nie podlega karze

[wiesia140]

A jakie zmiany byś wprowadziła?

Macie jednak rację, zminiło się prawo!

[zebra12]

Odpowiedź ministra pracy i polityki społecznej

na interpelację nr 9817

w sprawie zmian procedury adopcyjnej dziecka anonimowo
pozostawionego w ˝oknie życia˝ poprzez odpowiednie przepisy w
Kodeksie rodzinnym i opiekuńczym

Odpowiadając na pismo Pana Marszałka z dnia 29 maja 2009 r.,
znak: SPS-023-9817/09, dotyczące interpelacji posła Wiesława
Andrzeja Szczepańskiego w sprawie zmian procedury adopcyjnej dziecka
anonimowo pozostawionego w ˝oknie życia˝ poprzez odpowiednie
przepisy w Kodeksie rodzinnym i opiekuńczym, uprzejmie wyjaśniam:

W Ministerstwie Pracy i Polityki Społecznej opracowano ˝Założenia
projektu ustawy o wspieraniu rodziny i systemie pieczy zastępczej
nad dzieckiem˝, które zostały przyjęte przez Komitet Rady Ministrów
w dniu 25 września 2008 r. W dniu 22 maja 2009 r. dokument ˝Założeń
projektu ustawy o wspieraniu rodziny i systemie pieczy zastępczej
nad dzieckiem˝ został ponownie skierowany pod obrady Rady Ministrów.
Z powodu zaistniałej trudnej sytuacji budżetu państwa, a także z
uwagi na konieczność dobrego przygotowania instytucji do wdrożenia
nowych rozwiązań, konieczne jest przesunięcie terminu wejścia w
życie przygotowywanej na podstawie ˝Założeń˝ ustawy na dzień 1
stycznia 2011. Zakłada się, że projekt ustawy o wspieraniu rodziny i
systemie pieczy zastępczej nad dzieckiem zostanie w III kwartale
skierowany do Sejmu, tak aby ustawa mogła zostać uchwalona jeszcze w
tym roku - Roku Rodzinnej Opieki Zastępczej.

W ˝Założeniach˝ wprowadzono możliwość organizacji przez samorząd
województwa, po rozpoznaniu potrzeb, interwencyjnych ośrodków
preadopcyjnych. Takie rozwiązanie zostało podyktowane faktem, iż na
oddziałach noworodkowych często przebywają dzieci pozostawione przez
rodziców, które ze względu na stan zdrowia, w okresie oczekiwania na
przysposobienie, nie mogą zostać oddane pod opiekę rodzin
zastępczych. Nowa forma opieki przewidziana jest dla dzieci
wymagających intensywnej diagnozy i leczenia, do ukończenia przez
nie 1. roku życia. Czas pobytu dzieci w interwencyjnych ośrodkach
preadopcyjnych będzie dostosowany do czasu koniecznego dla
sporządzenia diagnozy stanu zdrowia dziecka, podjęcia leczenia i
rehabilitacji. Efektem pobytu dziecka w opisanym powyżej ośrodku
będzie, po pierwsze, umożliwienie, relatywnie szybko, umieszczenia
dziecka w rodzinach przysposabiających lub w rodzinach zastępczych i
rodzinnych domach dziecka, a po drugie, przekazanie rodzinie
kompleksowej wiedzy o stanie zdrowia dziecka oraz rozpoczętym
procesie leczenia i rehabilitacji. Ponadto diagnoza medyczna dziecka
umożliwi określenie jego specyficznych potrzeb i właściwy dobór
rodziny adopcyjnej, zastępczej lub rodzinnego domu dziecka.

W interwencyjnych ośrodkach preadopcyjnych będą mogły być
umieszczane również dzieci pozostawiane w tzw. oknach życia.
Instytucje, które zapewniają obecnie opiekę tym dzieciom, muszą
zebrać informacje o dziecku, począwszy od diagnozy stanu zdrowia
oraz włączenia ewentualnego leczenia i rehabilitacji, a skończywszy
na uregulowaniu sytuacji prawnej dziecka i znalezieniu trwałego
środowiska rodzinnego.

Natomiast obecnie obowiązujące przepisy z zakresu opieki nad
dzieckiem i rodziną umożliwiają objęcie opieką przez całodobowe
placówki opiekuńczo-wychowawcze typu interwencyjnego niemowląt
przygotowywanych do adopcji. Wykwalifikowany personel tych placówek
zapewnia właściwą opiekę medyczną oraz pielęgnacyjną, a jednocześnie
jest zobowiązany do zgłoszenia informacji o dziecku do odpowiedniej
instytucji organizującej formy pieczy zastępczej. Ponadto w okresie
dokonywania stosownych ustaleń dotyczących pochodzenia dziecka oraz
ewentualnego postępowania o przysposobienie dziecko może być
umieszczone w rodzinie zastępczej, którą może być rodzina
zakwalifikowana do adopcji dziecka. Pobyt dziecka w preadopcyjnej
rodzinie zastępczej ma również tę zaletę, że pozwala sprawdzić, czy
kandydaci do pełnienia funkcji rodziny zastępczej podołają
wychowaniu tego dziecka.

Jak wynika z danych resortu zdrowia, na przestrzeni lat 2002-2007
obserwowano pozytywny trend zmniejszania się liczby noworodków
pozostawionych w szpitalach z przyczyn innych niż zdrowotne. W roku
2007 pozostawiono w szpitalu 713 noworodków. Liczba ta zmniejszyła
się o 113 takich przypadków w stosunku do roku 2006 i o 305 (30%)
przypadków w stosunku do roku 2002, przy jednoczesnym wzroście
liczby urodzeń żywych w porównaniu z tymi latami - o 13 629 (2006) i
34 108 (2002). Oddziały noworodkowe, realizując opiekę nad
pozostawionymi noworodkami w szpitalu ze względów innych niż
zdrowotne, współpracują z sądami rodzinnymi, ośrodkami adopcyjno-
opiekuńczymi i rodzinami zastępczymi. Po uzyskaniu decyzji sądu
rodzinnego noworodki są przekazywane do domów małego dziecka lub
wyspecjalizowanych placówek opieki nad małym dzieckiem celem
sprawowania dalszej opieki i ewentualnej kwalifikacji do adopcji.

Po uregulowaniu sytuacji prawnej dziecka instytucje sprawujące
pieczę nad dzieckiem są zobowiązane do przekazania informacji o tym
dziecku do ośrodka adopcyjno-opiekuńczego celem wszczęcia poszukiwań
rodzinnego środowiska zastępczego. Jeśli istnieje prawna możliwość
adopcji dziecka, czyli sąd pozbawił rodziców władzy rodzicielskiej
lub rodzice wyrazili przed sądem zgodę na przysposobienie swojego
dziecka w przyszłości bez wskazania osoby przysposabiającego (tzw.
zrzeczenie blankietowe), wówczas ośrodek adopcyjno-opiekuńczy
niezwłocznie uruchamia procedurę poszukiwania dla dziecka rodziny
adopcyjnej.

Od momentu zgłoszenia do ośrodka adopcyjno-opiekuńczego
informacji o dziecku, którego sytuacja prawna umożliwia adopcję,
procedura kwalifikowania dziecka do adopcji oraz procedura i terminy
poszukiwań rodziny adopcyjnej są takie same wobec każdego dziecka.
Obecnie jest to minimalnie 3-miesięczny okres poszukiwań
potencjalnej rodziny adopcyjnej na terenie kraju. W projektowanych
rozwiązaniach planuje się utrzymać ten termin.

Należy jednocześnie mieć na względzie, iż główną zasadą, jaką
kierują się ośrodki adopcyjno-opiekuńcze, jest szukanie rodziny dla
dziecka, a nie na odwrót. To interes dziecka jest w tym procesie
nadrzędny, a zadaniem ośrodka adopcyjno-opiekuńczego jest dobór
rodziny przysposabiającej właściwej ze względu na potrzeby dziecka.
Ośrodki adopcyjno-opiekuńcze biorą pod uwagę możliwości oraz
deklaracje rodziny, tzn. czy rodzina jest gotowa adoptować dziecko
wymagające szczególnie intensywnej opieki medycznej lub bardzo
wzmożonych oddziaływań psychologiczno-pedagogicznych, a także czy
rodzina nie zastrzegła, że nie adoptuje dziecka przewlekle chorego,
starszego lub posiadającego rodzeństwo.

Jest niezaprzeczalnym faktem, że dla dzieci zdrowych poszukiwania
rodziny adopcyjnej kończą się pomyślnie w bardzo krótkim czasie.
Natomiast dla dzieci z jakimikolwiek problemami zdrowotnymi czy
rozwojowymi takie poszukiwania trwają dłużej, a nawet wykraczają
poza granice Polski.

W obecnie obowiązujących przepisach Kodeksu postępowania
cywilnego sądom nakazuje się obowiązek zasięgania opinii ośrodka
adopcyjno-opiekuńczego lub innej specjalistycznej placówki, zanim
sąd wyda decyzję o przysposobieniu. Nie jest więc możliwe wydanie, w
myśl prawa, decyzji o przysposobieniu, pomijając rolę ośrodka
adopcyjno-opiekuńczego bądź innej opiniodawczej instytucji, co
oznacza zarazem, że instytucje te muszą mieć określony czas na
sporządzenie wymaganej opinii.

Zgodnie ze stanowiskiem Ministerstwa Sprawiedliwości, przekazanym
Ministerstwu Pracy i Polityki Społecznej pismem z dnia 5 marca 2009
r., znak DL-P-II-413-3/09, odróżnić należy dwie sytuacje:

1. Pierwsza występuje w razie nieustalenia pochodzenia dziecka.
Wówczas dla dziecka porzuconego sporządza się akt urodzenia jako dla
dziecka nieznanych rodziców.

Zmiana prawa, cd

[zebra12]

Następuje to w trybie określonym w art. 52 ustawy z dnia 29 września
1986 r. Prawo o aktach stanu cywilnego (Dz. U. z 2004 r. Nr 161,
poz. 1688, z późń. zm.). Zgodnie z ust. 1 powyższego przepisu akt
urodzenia dziecka nieznanych rodziców sporządza się na podstawie
orzeczenia sądu opiekuńczego. Sąd ten - stosownie do ust. 2 art. 52 -
ustala, w miarę możliwości, miejsce i datę urodzenia dziecka, po
zasięgnięciu opinii osoby, pod której opieką dziecko się znajduje,
nadaje dziecku imię i nazwisko oraz określa, jakie imiona rodziców i
ich nazwiska rodowe mają być wpisane do aktu urodzenia. Nazwisko
nadane dziecku wpisuje się jako nazwisko jego rodziców. W razie
nieustalenia miejsca urodzenia dziecka za miejsce urodzenia uważa
się miejsce znalezienia dziecka (art. 52 ust. 3 powołanej ustawy).
Jeżeli na podstawie orzeczenia sądu opiekuńczego został sporządzony
akt urodzenia dla dziecka nieznanych rodziców, to wówczas zgoda
rodziców nie jest wymagana do przysposobienia dziecka. Zgodnie
bowiem z przepisem art. 119 § 1 zd. 1 Kodeksu rodzinnego i
opiekuńczego do przysposobienia potrzebna jest zgoda rodziców
przysposabianego, chyba że zostali oni pozbawieni władzy
rodzicielskiej lub są nieznani albo porozumienie się z nimi napotyka
trudne do przezwyciężenia przeszkody.

2. Druga sytuacja zachodzi, gdy dziecko porzucone ma już
ustalonych prawnie rodziców lub tylko matkę. Wtedy w toku
postępowania o przysposobienie możliwe jest albo uzyskanie zgody
rodziców na przysposobienie, albo pozbawienie rodziców władzy
rodzicielskiej. Nie ulega wątpliwości, że porzucenie dziecka nie
jest równoznaczne z oświadczeniem o wyrażeniu zgody na
przysposobienie. Oczywiste jest jednak, że porzucenie dziecka jest
okolicznością wystarczającą dla pozbawienia władzy rodzicielskiej.

Omówione powyżej rozwiązania prawne nie budzą zastrzeżeń i są
łatwe do zastosowania w praktyce.

W świetle przedstawionego stanu prawnego nie wydaje się, aby
zachodziła potrzeba interwencji legislacyjnej ustanawiającej
przyspieszoną procedurę adopcji dzieci porzuconych w tzw. oknie
życia.

Jednocześnie uprzejmie informuję, że ustawa Kodeks rodzinny i
opiekuńczy znajduje się w kompetencjach ministra sprawiedliwości.

Minister

Jolanta Fedak

Warszawa, dnia 22 czerwca 2009 r.

[zebra12]

W takim razie okno zycia to dobre rozwiązanie.

[mamaanieli]

no to kij w mrowisko. to nie jest dobre rozwiazanie. to jest czasem
ekstremalne rozwiazanie dla ekstremalnych sytuacji.
dziecko powinno miec prawo do poznania swojego pochodzenia po 18
roku zycia. a matka ktora oddaje do osrodka adopcyjnego, ma 6
tygodni na zmiane decyzji. z oknem zycia - to utrudnione, bo nie ma
procedury "ustalania macierzynstwa".
poza tym moze byc i tak, ze rodzenstwo z okna zycia w przyszlosci
sie pozna i co? kazirodczy zwiazek jest niewykluczony.
jest wiecej argumentow kotra. nie chce mi sie pisac
okno zycia to ekstremum. najlepsza sytuacja dla dziecka to oddanie
go w szpitalu, a potem pojawienie sie na JEDNEJ rozprawie w sadzie.
matka ma czyste sumienie, a dziecko - nie jest w przyszlosci
pozbawione korzeni. a kazdy psycholog wie jak to wazne. pzdr.

jest jeszcze adopcja ze wskazaniem

[sara034]

gdzie matka sama wybiera i poznaje ludzi do których trafi maleństwo. Jest wiele rodzin czekających na maleństwo do adopcji które chętnie przyjmą kobietę w ciązy pod swój dach jeśli ta nie chce rodzić ani mieszkać ostatnie miesiące ciąży w jej rodzinnym mieście.