ŻAŁUJĘ...

[skinny85]

hej.
odwiedzam to forum od ok. 3 miesiecy(od kiedy dowiedzialam sie,ze jestem w
ciazy), ale dopiero dzis zdecydowalam sie napisac...moze gdybym zdecydowala
sie wczesniej napisac, teraz bylabym szczesliwa.
ciaza zupelnie mnie zaskoczyla...okres spoznial mi sie 3 dni kiedy
zdecydowalam sie zrobic test ciazowy(moja wspollokatorka ma ich mnostwo,bo
studiuje medycyne)-myslalam,ze test sie pomylil,ale drugi wyszedl tak samo-
pozytywnie.do lekarza poszlam nastepnego dnia.niestety lekarka( bez
profesjonalnego sprzetu)nie powiedziala,ze to jeszce za wczesnie zeby
stwierdzic czy jestem w ciazy,powiedziala natomiast jak i za ile pozbyc sie
problemu, jesli rzeczywiscie okaze sie,ze jestem w ciazy...jak tylko to
uslyszalam wybuchnelam placzem,jak ona moze mi cos takiego mowic...modliłam
sie zeby testy okazaly sie pomylka, nie bylismy z chlopakiem gotowi na
dziecko nie mamy ku temu warunków: widujemy sie raz na dwa tygodnie,bo dzieli
nas roznica 300km(on pracuje i w pazdzierniku planuje zaczac studia-nie ma
wsparcia od rodzicow,ktorzy sa na rencie,ja studije na prestizowej uczelni,
dziele pokoj z przyjaciolka w mieszkaniu studenckim - jestem na utrzymaniu
mojej mamy).
badanie usg u innego lekarza rozwialo moje wszelkie zludzenia:widzialam
Fasolke, ale nie potrafilam jej zaakceptowac, przez wszystko przechodzilam
sama(przez testy, wizyty u lekarzy), majac chlopaka daleko od siebie, choc
czujac jego wsparcie-nie moglam przestac plakac, mialam mysli samobojcze,
chcialam po prostu zniknac z tego swiata.oboje jestesmy osobami
wierzacymi,wiedzielismy,ze Dziecko to Dar z Nieba...aleGo nie chcielismy
..umowilam sie na zabieg...tego dnia moj chlopak byl ze mna, wrocilam z zajec
(zabieg byl wieczorem),lezalam na lozku i plakalam, oboje plakalismy,tak
bardzo,ze w pewnym momencie moj chlopak powiedzial,ze nie pojdziemy na
zabieg...ale poszlismy...
...nie chcialam wsiasc do autobusu, ktory tam jechal...ale wsiadlam...
...w gabinecie lekarz kazal poczekac chwile na anastezjologa,chcialam
zemdlec, chcialam zeby chlopak wszedl nagle do gabinetu, wzial mnie za reke
(zeby mial wiecej odwagi niz ja)i zabral z tamtad...ale tak sie nie stalo...
...obudzilam sie, jak bylo juz po wszystkim-bylam oslabiona, ale zabieg
przebiegl bez komlikacji...a tak chcialam,zeby cos mi sie stalo,chcialam
odejsc razem z Moim Dzieckiem...nie odeszlam.
dzis bylabym w 14 tygodniu ciazy, to co przezywam jest niczym w porownaniu z
tym, co czulam, gdy dowiedzialam sie ,ze jestem w ciazy...
cierpimy oboje- i ja i moj chlopak,ktoremu sni sie Nasza
Dzidzia...powiedziala Mu,ze do nas wroci...
przed zabiegiem czytalam wiele o aborcji,czytalam,jak sie potem cierpi, nie
wierzylam, musialam sie sama przekonac jak to potwornie boli...
dwa dni temu oboje bylismy u spowiedzi
wiemy,ze musimy zyc dalej,zyc i pomagac tym,ktorzy maja watpliwosci, ktorzy
nie chca Dzidzi, ktorzy chca popelnic ten sam blad, ktory my popelnilismy...
dlatego opisalam Nasza historie...

aborcja jest najgorszym wyjciem- zabija Maleństwo i Jego rodzicow...

[anies821]

Witaj
Oboje byliście u spowiedzi i Bóg wam wybaczył, dzieciątko pewnie też, jednak
skutek zła możep ostępować dlatego powinniście jak najszybciej zgłosić się na
terapię.

lista terapeutów

[anies821]

www.mateusz.pl/mz/ws-zuc/lista_terapeutow_IIPLCARR.htm

[skinny85]

dziekuje
moge wiedziec jak dlugo trwa taka terapia i czy jest droga?...jak juz wczesniej
pisalam moj chlopak mieszka w zupelnie innym miescie, wiec raczej nie ma szans
zebysmy razem poszli na terapie,choc bardzo bym tego chciala...
na okres wakacji zdecydowalam sie na wyjazd za granice-do pracy...ale nie wiem
czy dam sobie rade, myslalam,ze tak bedzie lepiej-ze wyjade na 2 miesiace,po
prostu uciekne na jakis czas.
ale bede tam zupelnie sama, bez chlopaka,ktorego potrzebuje bardziej niz
kiedykolwiek.
pozdrawiam

[anies821]

Przepraszam teraz dopiero zobaczyłam to pytanie.
Myslę,że warto zapytać jak to wyglada z cenami. Na pewno mozna gdzieś znaleźć
za darmo.
Jeśli nie możesz iść z chłopakiem idź sama. Czy da się uciec od bólu..? tego
nie wiem..
Trzymaj się AGa

[silie1]

czytając te wszystkie opowieści czuje się tak jakbym je sama napisała...płakać
mi się chce i też nie chciałąm uwierzyć że będę cierpiała po

[silie1]

ja tez marzyłam żeby mój chłopak wszedł i mnie zabrał.tal bardzo tego nie
chciałam..byłąm w toalecie przed i słyszałam jak mu płacił..czułam że nie ,mogę
tego zrobic ...też chciałam sie nie obudzić

[skinny85]

silie!
nadal jestescie razem?u nas to jest swieza sprawa,...to sie stalo
niedawno...nie mam do niego zalu, raczej do siebie,bo to ja to zaproponowalam,
on by nie mial odwagi pierwszy o tym wspomniec...jednak boli mnie,ze pozwolil
mi to zrobic,boje sie,ze w glebi duszy do konca zycia po czesci bede go winic
za to co sie stalo,ze tego nie przetrwamy...on stara sie nam pomoc,ale nie wiem
czy ja dam rade, choc nie wyobrazam sobie zecysmy po tym wszystkim mieli nie
byc razem:bardzo sie kochamy,raz zbladzilismy, bylismy tchorzami,ale czy to
znaczy,ze nasz zwiazek tez jest spisany na straty...napisz prosze jak to jest z
Wami?...

[monika227]

u mnie dokładnie za miesiac minie rok kiedy dowiedziałam sie ze jestem w ciązy,
było tak samo jak u ciebie nie chielismy ale wydawało nam sie ze tak bedzie
najlepiej dla wszystkich, teraz jak sie okazało tao był najwiekszy baład naszego
zycia. Co prawda nadal jestesmy razem ale wiem ze niest juz tak jak było kiedys
i iem ze juz nigdy nie bedzie. Nawet nie jestem pewna czy ja go nadal kocham,
wczesnej kochałam go najbardziej na swiecie bylismy tacy ze soba szczesliwi a
teraz niby jest ok ale jakos tak inaczej, cały czas mam zal do niego ze mi
pozwolił to zrobic, czesciej sie kłucimy, jestem na niego cały czas zła i nie
wiem czy bede mogła mu kiedys na prawde wybaczyc i czy bedziemy mogli normalnie
zyc bo na razie wcale nie jest dobrze. Zycze wam wiecej miłosci i wspierajcie
sie nawzajem.

[skinny85]

najbardziej sie boje,ze juz nigdy nie bedziemy mieli dzieci...od zabiegu czuje
sie bardzo dobrze jednak wciaz nie mam okresu...a lekarz powiedzial,ze po
ok4tygodniach powinien byc...4tygodnie dawno minely,a nie mam zadnych symptomow
zblizajacego sie okresu...czy to jest normalne,nie chce isc do lekarza,mam dosc
lekarzy...

[silie1]

nadal jestem z moim chłopakiem, przeszlismy przez piekło razem. nikt nie dawał
nam szans i ja tez ze to przetrwamy.teraz borykamy sie z moimi problemami
zdrowotnymi.Aborcja bardzo pogorszyła mój stan zdrowia.kiedys już tym
pisałam,teraz leczę się bo nie mogę zajść w ciążę i bardzo to przezywamy i nie
wyobrazamy sobie żę już nigdy go nie będzie.ja na widok dziecka płaczę tak
bardzo go pragniemy...wiem że często obarczałam go winąeraz staram się tego
unikać bo pewnych rzeczy juz czasem nie można udzwignąć i chce mu i nam tego
oszczędzic.

[nic_nie_powiem]

Prosze powiedzcie mi dlaczego Wy zaczynacie rozumiec to wszystko dopiero "po"....?

Widze ze zalujesz...ale jak w ogole mozna czegos takiego nie zalowac? to by dopiero bylo nie normalne.

[robinia76]

Dokładnie, przecież można wyobrazić sobie przed co się robi i że jest to nieodwracalne

[kasialu]

Współczuję przeżyć.....Większość ludzi żaluje dopiero "po" niestety, ale życie
takie właśnie jest. Ja patrzę z drugiej strony - kobiety, która walczyła o
dziecko. Teraz jestem Mamą mojej ukochanej córeczki, którą urodziła inna
kobieta. Jestem jej za to bardzo wdzięczna ponieważ dała zycie mojemu dziecku,
a mnie szansę na wielką miłość. Moze kiedyś podziękuję Jej za to osobiście ....

[skinny85]

do kogo jest ten post?bo chyba czegos nie rozumiem...kto kogo poucza?opisanie
swojej historii i ciepriernia po podjeciu najglupszej decycji w swoim zyciu: to
nazywasz pouczaniem?!!!
ps.czasem antykoncepcja zawodzi(tak bylo w naszym przypadku niestety).