Popularność socjologii

[socjolog1]

skąd? dlaczego? Czy to czwarta władza pokazując specjalistów od społeczeństwa
przy każdej okazji tworzy obraz socjologa co się zna? Czy to zakres
tematyczny obejmujący właściwie wszystko, każdy przejaw zachowania, które nie
jest li tylko naszą drogą ku własnym trzewiom, sprawia, że gdziekolwiek nie
spojrzeć tam socjolog ma robotę? Hm, może to zwykła moda, niestety.

[tak_zwany]

Moda? W pewnej mierze tak. Socjolog - to brzmi dumnie - Ci eksperci w
telewizji, co potrafią pięknym słowem wytłumaczyć, czemu stało się tak, a nie
inaczej... Kiedy pytam moich znajomych, dlaczego wybrali socjologię, słyszę
najróżniejsze odpowiedzi. Problem z nimi taki, iż konkretów w nich brak...
Kiedy pytam samego siebie, dlaczego dokonałem takiego wyboru, nie umiem
odpowiedzieć... Może chciałem lepiej rozumieć ludzi? Ale od tego jest
psychologia. Może chciałem lepiej rozumieć rzeczywistość? Może i tak, ale teraz
widzę, że socjologia ma z tym olbrzymie problemy.
Swoją drogą to ciekawy materiał na badanie. Mój kolega z samorządu, na
organizowanych obozach zerowych daje jego uczestnikom kwestiornariusz. Nie
pamiętam, czy jest pytanie o przyczyny wyboru tego kierunku. Tak czy owak,
postaram się, aby było...
Ale, ale zboczyłem z tematu. Przyczyna wyboru kierunku nie wiąże się z
jednoznacznie z jego popularnością. Myślę, że w grę wchodzą trzy przyczyny -
"medialność" dziedziny wiedzy, jaką jest socjologia, jej niedookreśloność
(wiele rzeczy można wrzucić do pudełka pod nazwą "socjologia"), a także, bardzo
prozaiczna "łatwość" (w sensie przedmiotów - najczęściej historia i WOS)
egzaminów wstępnych. Cóż, na razie nic więcej do głowy mi nie przychodzi. Tak
czy owak, czy nie ma się wrażenia, że z zewnątrz "socjologia - to brzmi dumnie"?

[socjolog1]

łatwość. Wydaje mi się, że socjologię wybierają ci, którzy nie bardzo wiedzą co
chcą robić w życiu, ale z matematyką są na bakier więc ekonomia odpada. I potem
są zbulwersowani, że jakieś statystyki się pojawiają ;) Jakby głównym elementem
pracy socjologa nie były właśnie statystyczne badania. U mnie przynajmniej
statystyka była pogromem choć wcale tak trudna nie była. No, ja jestem po
licealnym mat-fizie to dla mnie była łatwa.

co do ilości osób na miejsce. Czy więcej osób na miejsce tym większa ochota by
spróbować zwiększając tym samym tę liczbę. Bo jeśli coś jest popularne to
wydaje się być bardzo dobre. Jakieś następowanie po sobie, wzmacniające sygnał
popularności coraz bardziej aż do absurdalnej liczby zupełnie nieodpowiadającej
zainteresowaniom tej rzeszy ludzi. To jak z pedagogiką, niepraktyczna w
obecnych czasach, ale że dużo osób idzie to coś w tym musi być.

Czy więcej chętnych tym bardziej popularna u następnego rocznika, ot śmieszne
ale prawdziwe

[tak_zwany]

Nie przesadzajmy z tą statystyczną podstawą... Na UJ to chyba nawet statystyka
nie jest obowiązkowa (nie umiem sobie tego wyobrazić). Jeżeli ktoś "siedzi" w
paradygmacie subiektywistycznym, a w szczególności w socjologii
fenomenologicznej, to badania ilościowe uważa za stratę czasu. Badania
jakościowe też są ważne, ja sam je preferuje. Ale tak czy owak, należy dobierać
narzędzie to problemu, a nie odwrotnie, jak się to niekiedy robi...

Łatwość? Z pewnością.

Samonapędzający się mechanizm? Też się zgodzę...

[socjolog1]

o, to jak widać różne mogą być do matmy podejścia. U mnie nawet demografia
prowadzona przez geografo-filozofa była matematyczna i sprawiała trudności

co do socjologii fenomenologicznej. Widziałam już takie podejścia do tej
szkoły, że czym trudniejsze i bardziej skomplikowane metody badań będziemy
używać tym trudniej będzie nam dostrzec i pojąć fenomen. Jeżeli chodzi o mnie
to taka metodologia bardzo mi przypada do gustu ;) Tylko jak ją przełożyć na
praktykę? Trudno, ba, niemożliwym jest pozbyć się doświadczenia

[tak_zwany]

Cóż, niektórzy twierdzą, że nie ma sensu pozbywać się doświadczenia, co więcej
afirmują je, jako niezbędny składnik poznania. Zastanawiam się, jak definujesz
skomplikowanie metody. Czy tworzenie czegoś takiego jak "średni wyborca" samo w
sobie nie jest komplikacją, ukonstyutowaniem nie istniejącego bytu, swoistą
reifikacją?

[socjolog1]

Skomplikowaność w odniesieniu do wrażenia fenomenologicznego to każda metoda. W
końcu jeśli mamy odczuć a nie zrozumieć.. Jest to dla mnie lekko niepojęte, bo
wolałabym od razu to zastosować. Tylko jak gdy cokolwiek widzę to za ułamek
sekundy też wiem o tym co widzę. Czyżby trzeba być szybszym od tego ułamka
sekundy?
średni wyborca, właśnie, nieistnieje, czysty matrix;) stworzony tylko i
wyłącznie na potrzeby.. medialne? Z drugiej strony jest to pojmowanie średniego
wyborcy jako nowy organizm na którym można przeprowadzać eksperymenty. Gdzie z
takimi możliwościami do widzimisiów 38 milionów Polaków

skomplikowane metody, jestem na etapie rozgryzania spss, na początku ;) i tu
dopiero się okazuje ile możliwości i narzędzi statystycznych ma socjolog. I ile
musi się uczyć i egzaminów zdawać;)

[tak_zwany]

Ja za SPSS planuję wziąć się w sierpniu. Podstawy mam, zdaje mi się dosyć
niezłe. Robienie coś więcej w SPSS niż liczenie różnorakich korelacji czy tabel
krzyżowych wymaga jednak zaawanswoanej znajomości statystyki. Ale cóż, jeśli
się nie chce z głodu umrzeć, SPSS znać trzeba...:)