o wielkości

[Gość: filozof]

Małe jest piękne – zwykło się mawiać w dzisiejszym świecie. Ja jednak skory
jestem do przekory i stwierdzam: piękne jest małe. A celem człowieka, jego
pragnieniem i dążeniem jest być wielkim. Nie jest więc piękność kluczem do
wielkości.
Małe jest piękne – oto co wpojono ludziom. Dlatego małymi pragną być oni, a
gdy małym chce być większość łatwiej wielkim się stać. Wielkim stać się może
tylko ten, kto wpierw małym był. Jeżeli był małym, musiał być i pięknym.
Czyż nie jest prawdą iż wszystkie niemowlęta są piękne? Są one także
niewinne i beztroskie. Ni niewinność ni beztroska nie jest kluczem do
wielkości.
Małe jest piękne – jest łatwiejsze, prostsze, wygodniejsze. Wszak namęczyć
się trzeba, aby wielkość osiągnąć. Niestrudzeni są zatem mali, niestrudzeni
i szczęsliwi, niewiele im bowiem do szczęścia potrzeba. Nie jest zatem
szczęście kluczem do wielkości.
Szczęśliwi są jednak wszyscy wielcy, szczęśliwi są w swojej wielkości. Nie
jest bowiem szczęscie kluczem do wielkości, a jedynie jej skutkiem. Skutkiem
spełnienia, osiągnięcia celu często po wielu trudach i mękach. Takie
szczęście jest szczęściem prawdziwym i pełnym, szczęściem boskim.
Błogosławiony kto takiego szczęścia doświadczy, on bowiem wielkim jest
człowiekiem.
Zaprawdę więc powiadam wam: Małe jest piękne – uwierzcie w to i wynieście
mnie na wyżyny!

[Gość: Richelieu*]

jest piękno rozczulające i piękno przed którym gną się kolana. Jedno jest małe
nad którym mamy przewagę, drugie jest wielkie które przewagę ma nad nami.
Piękny jest prosty głupek w swej prostocie i piękny mędrzec, piękne niemowlę i
piękny facet 2 metry wzrostu. Błogosławieni ci, którzy doświadczyli siły Jego
i umysły urosły na tyle by potrafiły uznać za piękne to co małe albowiem
przyjdzie czas gdy z forum przestanie się robić ambony. Tak nam dopomóż. Amen

Kiedy małe jest piękne, staje się wielkie :)

[Gość: OIeńka]

Nie, nie wszystkie niemowleta są piękne. Obejrzyj w lokalnej gazecie mordki
noworodków ;)

A korelacja wielkość - poczucie szczęścia jest wielce wątpliwa ;D

I w ogóle, Panie, co Pan? :))))

[jmx]

Nieuważnie czytasz ;-). Filozof napisał, że szczęście to spełnienie,
samoakceptacja i samorealizacja a ten kto to osiągnął jest wielki ;-).

no i co z tego, ze tak napisał? :) n/t

[Gość: OIeńka]

[Gość: ryb]

Zgadam sie w 100%. Moj maly jest najpiekniejsza czescia mojego ohydnego ciala.
Fakt, ze slepy i glupi ale to mozna bardzo latwo wylumaczyc dziura w glowie
ktora posiada od urodzenia. Mala ulomnosc, ale mozna z tym zyc :)

;D

[Gość: OIeńka]

Nie liczy się wielkość, tylko figlarność ;))))

[Gość: ryb]

:)))Mowisz ze nadzieja tez mozna zyc, zapewne mozna :). Widzialas co napisala
jmx? Ze nie czytasz uwaznie!!! No, poprawic mi sie prosze :)

hihihi :))) a kto zyje nadzieją? :D n/t

[Gość: OIeńka]

[Gość: ryb]

:))) Pozwolisz ze te pytanie pozostawie otwarte hihihi:)

słusznie, słusznie :))))

[Gość: OIeńka]

nie należy nigdy zamykać żadnych drzwi, hihihihi ;D

[Gość: mc2]

Zapytaj żony czy twój mały jest piękny jak jest mały czy jak duży.

[procesor]

Gość portalu: filozof napisał(a):
> Małe jest piękne – zwykło się mawiać w dzisiejszym świecie.

Kto jeszcze dziś tak mówi??
Teraz sie mówi - kariera - to brzmio pieknie! ;P

> A celem człowieka, jego pragnieniem i dążeniem jest być wielkim. Nie jest
> więc piękność kluczem do wielkości.

Nie - zmieniasz coś kolejność.. Celem człowieka jest być szczęśliwym. Pytanie -
co komu do szczęścia potrzebne?

> Małe jest piękne – oto co wpojono ludziom. Dlatego małymi pragną być oni,a
> gdy małym chce być większość łatwiej wielkim się stać. Wielkim stać się może
> tylko ten, kto wpierw małym był. Jeżeli był małym, musiał być i pięknym.

?? Piekne twe słowa.. ale takie jakies fałszywie pobrzmiewające.. :)

> Czyż nie jest prawdą iż wszystkie niemowlęta są piękne? Są one także
> niewinne i beztroskie. Ni niewinność ni beztroska nie jest kluczem do
> wielkości.

Nie. Nie jest prawda że wszystkie. :) Czy istnieje piekno absolutne? Można by
ewentualnie ryzykowac twierdzenie ż edla każdej matki JEJ dziecko jest piękne -
ale i to nie jest do końca prawdziwe..

> Małe jest piękne – jest łatwiejsze, prostsze, wygodniejsze.

Chyba nigdy nie próbowałes wyrzeźbić miniaturowej statuetki, albo namalowac
miniaturki..

> Wszak namęczyć się trzeba, aby wielkość osiągnąć.

Nie. Zależy jak na to spojrzeć. Pytanie czy celem było osiaganie wielkosci -
czy cel jest zupełnie inny - a wielkośc jest wtedy efektem ubocznym dażenia do
celu????

> Niestrudzeni są zatem mali, niestrudzeni i szczęsliwi, niewiele im bowiem do
> szczęścia potrzeba. Nie jest zatem szczęście kluczem do wielkości.

Wielkośc - nie jest kluczem do szczęścia.. Tak bym to wolała ująć..

> Szczęśliwi są jednak wszyscy wielcy, szczęśliwi są w swojej wielkości. Nie
> jest bowiem szczęscie kluczem do wielkości, a jedynie jej skutkiem.

Wybacz - bzdura. :) Albo pobozne zyczenie może..? Nie słyszałes o wielkich
nieszczęśliwych?? Szczęście nie jest skutkiem wielkości, oj nie. Często
wielkośc i szczęście nie chodza w parze..

> Skutkiem spełnienia, osiągnięcia celu często po wielu trudach i mękach.

Czasem po spełnieniu, osiągnieciu celu w męce i trudach - staje ktoś na
szczycie , jest wielki - i jest sam .. I gorycz tej wielkości wykrzywia usta w
gorzkim uśmiechu.

> Takie szczęście jest szczęściem prawdziwym i pełnym, szczęściem boskim.
> Błogosławiony kto takiego szczęścia doświadczy, on bowiem wielkim jest
> człowiekiem.
> Zaprawdę więc powiadam wam: Małe jest piękne – uwierzcie w to i wynieście
> mnie na wyżyny!

A ciebie za co?? Hmm? Tak tylko pytam..