Jedna z rzeczy mnie stresujących.Spotkanie.

[jan_owy]

Jestem osobą, która w swoim życiu ma parę (o te parę za dużo) czynników
stresogennych.
Dzisiaj mam spotkanie w ramach nauka za naukę (ja godzinę czasu uczę
przedmiotu dziewczynę, ona drugą godzinę mnie drugiego przedmiotu).
Umówiłem się na to spotkanie jakiś czas temu, zamieściłem ogłoszenie.
Na marginesie myślałem sobie, że fajnie byłoby jakby znalazła się
nauczycielka, która jest niebrzydką dziewczyną, sympatyczną, atrakcyjną.
Bo wtedy i lekcje są przyjemniejsze dla faceta czyli dla mnie, i ... może coś
z tego będzie.
Wiem, że to może Wam się wydać dziwne itd., ale skoro ja już od ponad roku nie
miałem dziewczyny, to człowiek szuka wszędzie okazji.;)
Oczywiście, że głównym powodem spotkania takiego jest nauka. Ale nawet
szukałem tej dziewczyny na necie by ocenić jak wygląda. Uznałem, że wygląda w
porządku.:)

Jednak parę dni temu, dałem sobie spokój na pół roku z parciem na szukanie
dziewczyny - gdyż chcę odpocząć od tej presji, od szukania, od uważania, od
starania się o względy, od podrywania. No i zamierzam w tym postanowieniu trwać.

Jednak mimo to, dzisiejszym spotkaniem stresuję się. Zapytacie dlaczego?
To spróbuję odpowiedzieć: bo nie znam tej dziewczyny, bo mam pewne oczekiwania
(mimo wszystko!) wobec tych lekcji-oczekiwania na stopie towarzyskiej, że
lekcja będzie przyjemna, że ja DOBRZE WYPADNĘ(to mnie chyba najbardziej stresuje).

Napisałem tego posta by się wygadać i by napisać o tym komuś - może ktoś mi
jest w stanie dodać otuchy czy skrytykować, rzucić nowe światło na sprawę.

Pozdrawiam

[kobza16]

Wyluzuj człowieku, skończ z tą presją posiadania dziewczyny. Tylko
desperaci wszędzie węszą okazję. Fajnie mieć kogoś, ale bez parcia
na jakikilwiek związek, bo wylądujesz z ręką w nocniku!

[maya_w]

Mysle podobnie jak poprzednik napisal. Moze za mocno naciskasz?

[sad_anna]

Każde spotkanie z drugim człowiekiem, którego nie znasz jest
stresujące. Więc Twoja reakcja jest jak najbardziej normalna. Wiesz,
że będziesz oceniał i będziesz oceniany, chcesz jak najlepiej
wypaść. Stąd ten stres. Ale to minie, jedna, dwie lekcje i się
wyluzujesz :-)

[solaris_38]

my wszyscy mamy lekką nerwicę i z trudem znosimy napięci

jakby życie miało miało być przyjemniejsze jeśli byśmy już od razu wiedzieli
jak wypadniemy

no bo jak byś wiedział ze dziewczynie się nie spodobasz ale lekcje dobre by
były to albo byś zrezygnowała albo to zaakceptował
bo żadna tragedia

a jakbyś wiedział że się spodobasz
to od razu byłbyś lepszy czaruś
i byłbyś skuteczniejszy i bardziej an luzie


ale

ja kiedy takie sytuacje mi się zdarzają
mówię sobie

kobieto
zdobądź się na tolerancję dla niepewności i stresu

bo to zasadniczy czynnik życia

i może to jak sobie z tym radzimy bardziej jest życiem
niż mechaniczne i perfekcyjne wypełnianie przyjemnych scenariuszy


;) ;) ;0

pokochaj niepewność

zatęsknij za niepewnością

:) :) :)

tam sa skarby

ja zcasem fdzwonie do wrózki bo nie mogę zneiśc niewności

ale potem myślę
że sama sobie chcę odebrać część przygody i zarazem lekcji
tylko dlatego
że nie potrafię znieść niepewności

:)

trzymnaj się i
do boju !


:)

[to.niemozliwe]

Otuchy :)?
Rozsądnie robisz, skoro jesteś chyba? nieśmiały w kontaktach z
kobietami i nie przepadasz za sztuczną atmosferą randki i podrywu,
to pretekst nauki jest dobry :D. Przypuszczam, że gdyby na
ogłoszenie o wzajmnej nauce odpowiedział facet, to wolałbyś jednak
uczyć sie sam ;).
Stresujesz się, bo im bardziej prawdopodobne jest przybliżenie się
do celu, tym większy lęk budzi obawa porażki, ale to raczej normalne.
Jedybn szkopuł, to, że nieoczekiwanie zakres nauki może ulec
zmianie ;P

[kunegunda123]

napisz jak poszlo;)

[jan_owy]

Nie ma co pisać.
Zajęcia zostały odwołane... przez nią.
Spotykamy się za tydzień.

[kunegunda123]

uuuhhh, katusze przedluzone... powodzenia za tydzien!

[jan_owy]

Wedle życzenia jednej z forumowiczek odzywam się, gdy już lekcja się odbyła.:)

Zatem... jak zwykle przed tym spotkaniem stresowałem się mocno. Ból brzucha,
latanie do kibelka i stres organizmu. No ale w końcu przyszła na lekcję.
Pierwsze wrażenie: nawet ładna, urocza, skromna dziewczyna. A później, gdy
zaczęliśmy rozmawiać, to spokojna, stonowana.;)
I jak to często bywa, nie taki diabeł straszny...
Lekcje były nawet przyjemne. Starałem się wyluzować, żartować, być sobą. Od razu
jak weszła i zaczęliśmy lekcje, to stres właściwie opadł prawie do zera ( po
prostu najgorszy moment oczekiwania minął). Ja starałem się być sobą i, jako
starszy stażem, dawać dobry przykład :).
No więc dałem radę jakoś.:)
A co do merytorycznej strony, to jednak nie prezentuje ona bardzo wysokiego
poziomu. Ale spoko, jest dopiero studentką, ja już trochę po studiach.
No i umówiliśmy się na lekcję za tydzień.

Dziękuję wszystkim za słowa otuchy i wpisy.:)