Porozmawiamy o śmierci?

[kvinna]

Czy to niepoważne, że chciałam dotknąć zimnej nogi? I porównałam z chłodem
lodówki. Czy mam nie po kolei, że dla odreagowania przychodziły różne
rozśmieszające obrazy?

I tym bardziej ciągnęło ku Słońcu. Życiu.

To niedobrze?
Czemuś zaprzeczam?

Nie powinnam oceniać swoich zachowań?
Taki a nie inny rodzaj radzenia sobie z Tajemnicą?

Dotąd śmierć miała dla mnie tylko wymiar duchowy. Jest już ciałem.

Czy wolno mi się śmiać? (potrzebuję tego)

Potrzebuję też wsparcia.
I ładnej czarnej sukienki.
Mam wyglądać brzydko? Nie...

W nocy zapalam lampkę.
Niepokój.

[caorle]

czasami jak kupuje sobie coś czarnego, myślę sobie:"ooo, w tym będzie mi do
twarzy w trumnie:-)))

Myjcie się chłopaki i dziewczyny, nie znacie dnia i godziny!:-)

Nie memento mori

[kvinna]

Długo chcę żyć. Będę mieć 90 lat i 45-letnich kochanków. I długo będę bardzo
interesująca.

Do rzeczy. Zmarły nie chciał żyć...
I smutno mi z tego powodu, że nie chciał.
Ostatni raz widziałam go dokładnie 4 tygodnie przed. Opowiadałam mu jak piękna
jest wiosna, że jeszcze wyjdziemy na powietrze, że na żółto kwitną forsycje, a
na różowo migdałowce. Jego wizja świata była inna.

[caorle]

taka pioseneczka:
jaka róża taki cierń,
jakie życie taka śmierć

A ludzie umierają w najbardziej nawet słoneczne dni...
I nie wszyscy żyją 100 lat. Taka jest prawda. O smierci. Może już dziś...?

Trudno w to uwierzyć jak świeci słońce, nie...?

I jeszcze trzeba pomalować paznokcie, zmyć talerze...

Nie, nie tak

[kvinna]

A ta piosenka Geppert jest Duża, nie "pioseneczka".

___
Sprzeciw budzi fakt trzymania się śmierci już od dłuższego czasu. Dlaczego?

__
Nie, pomalować paznokcie nie.
Nie składam się ze stereotypów.

Czarna princessa będzie idelanie nadawać się do teatru (świątynia sztuki;
kocham teatr, jako katharsis; dawno nie byłam; teraz czuję się jakoś
popchnięta; najpierw poprzez ubiór).

Czuję się jakby nieprzytomna; coś w stylu skartepki włożę do lodówki.
I zmęczenie, szczególnie pierwszego dnia; potrzebowaliśmy więcej snu.

Trochę złości, że nie ociepliłam (...), gdy ostatni raz trzymałam za rękę.
Cholera. Nie udało się ogrzać.

[caorle]

śmierci od dłuższego czasu?
Bo ona jest bardziej realna niż to że po obiedzie wypijesz herbatę.
Teraz już to czujesz...

No, nie daje się ocieplić - w tym nie ma niczyjej winy...
Nie da się.

A paznokcie - to tak ładnie wyglądało jak napisałam...:-)

Inaczej

[kvinna]

To nie ja trzymałam się śmierci.
Umrę, gdy przyjdzie pora.

KTOŚ nie dał się ocieplić. Gdy jeszcze żył.
Wolno pozwolić komuś odejść, gdy chce? Chyba tak. (Nie mówię o eutanazji,
raczej o uszanowaniu czyjejś woli i nie nakłanianie do przyjmowania pokarmów...)

:(

[kwieto]

Od dawna krazy mi po glowie pytanie (dosc oczywiste zreszta i pewnie zadane nie
raz) czy utrzymywanie czlowieka np. w stanie smierci klinicznej nie wynika z
egoizmu jego bliskich? Ktorzy wola miec namiastke niz pozwolic tej osobie
odejsc?

[caorle]

ciekawe tematy ale muszę już wypadać z domu
Jak wrócę...:-)))

[kwieto]

Smierc - Naturalna kolej rzeczy
Lek? - To tak jak bac sie rosnacej trawy

Kwieto?

[kvinna]

Cynik?

[kwieto]

Nie wiem czy cynik.
Chyba sie po prostu oswoilem.
Ktos odchodzi, ktos przychodzi.
Potem bedzie kolej na mnie.
Predzej, pozniej, jedna chwala.

Smieszne - bardziej boje sie np. fizycznego bolu niz smierci

Obojętność

[kvinna]

To chyba gorsze niż najsilniejszy ból.
Przepraszam, jeśli oceniam.

p.s. A morfina? Medycyna rozwinięta jest.

[kwieto]

Mowisz o obojetnosci na bol, czy na smierc.

P.S.
Morfina to tylko gadzet, taki fetysz pt "poki mam przy sobie zab szczura i
skrzydlo nietoperza bedzie ok".
Z lekiem i tak trzeba sie zmierzyc - rzeczywistosc zwykle nie jest tak
wyrazista jak wyobrazenie.

"wszystko mi jedno" w kwestii śmierci

[kvinna]

Kwieto, gdy Cię kopnę w kostkę - zaboli. Morfina z kolei ból uśmierzy. Mam
nadzieję, nie zażywałam.

Aha, nie bierz morfiny na ból głowy.

p.s. Lęk/lek - wskazane ogonki, bo zamieszasz.

[kwieto]

Jesli idzie o smierc - po prostu wiem ze to kiedys nadejdzie, i ze tego nie
powstrzymam. Smutek? Zal za tym co nie wroci? Oczywiscie. Tak jak nie wroci
smak pierwszego cukierka, pierwszego pocalunku itd...


> Kwieto, gdy Cię kopnę w kostkę - zaboli. Morfina z kolei ból uśmierzy. Mam
> nadzieję, nie zażywałam.

Taaa, tyle ze mnie nie interesuje "leczenie objawowe".
Sklaniam sie ku filozofii niejakiego "Szalonego Piotrusia" (Piotra Korczaka),
wspinacza, ktory gdy mial lek przed ekspozycja (cos jak swoisty miks leku
wysokosci i przestrzeni) zaczal go oswajac w ten sposob, ze wybral sobie skalke
na ktorej szczycie bylo miejsca tyle co na postawienie stop - i sobie tam
stawal. Jak sie oswoil, zaczal stawac na jednej nodze :"P

Pare razy oberwalo mi sie porzadnie, nigdy nie bylo tak zle jak mi sie wydawalo
wczesniej. Traum z tego powodu nie mam. Ale dalej sie kurcze troche boje :"P

Wracajac do smierci, np. w buddyjskiej medytacji jest tez medytacja nad
smiercia - delikwent kontempluje umarle cialo, jego rozklad, gnicie, rozpadanie
sie...

Lęk przed ekspozycją?

[kvinna]

W psych. to się zwie fobia społeczna, ale nie wiem, czy Ty o tym.
Lęk przed kontaktami społecznymi.

___
I rozkładu chyba boję się najmocniej.
Nie starości, a rozpadu, cholera.

[kwieto]

Nieee, to haslo z wspinaczki.
Jak idziesz np. waska grania i masz po jednej stronie daleeeeeeko w dol, a z
drugiej jeszcze dalej.
Albo jak sie wspinasz po (niemal)pionowej scianie (albo jeszcze ciekawiej -
przewieszonej) i juz nabierzesz pewnej wysokosci.

Co ciekawe - bardziej boje sie stojac na drabinie, niz wiszac na skalce
parenascie metrow nad ziemia.

Tak myślałam

[kvinna]

To kiedy indziej.
Najpierw spadochron.

(do końca życia chciałabym tak postrzegać Życie)

[kwieto]

Najlepszy jest rodzaj podejscia.
Wyjscie strachowi naprzeciw.
Oswajanie
Delektowanie sie nim.

tak w ogóle

[kvinna]

To chcę wam wszystkim podziękować.
Łatwiej mi. "Jest czas suszenia ryb i czas łowienia sieci".

Odwrotnie?

Buzi.

[...]

[komandos57]

Wiadomość została usunięta ze względu na złamanie prawa lub regulaminu.

[Gość: gosc]

kazdy dzien zbliza nas do smierci
w koncu ona jest czescia zycia
wiec dlaczego ma byc smiesznym mowienie o mniej?
kiedys kazdy z nas poczuje jej cieply dotyk lub zimny podmuch
zyjmy tak by nie bac sie jej...

czern to nie smierc, to kolor symbol
a symboli mamy wiele

jesli czern w taki dzien ja dzis
to jak dla mnie wolanie o slonc... o cieplo..
pozdr.

Przyznaję, że potrzebuję mniej teorii i poezji

[kvinna]

Chodzi o praktykę. Cudzysłów.

______
W Indiach przejście do świata ducha (jeśli się w niego wierzy), jest dla żywych
radością. Kolorem żałoby jest biały. Lubię biały i często go noszę, ale powoli
wprowadzam czarny i ... dobrze mi z tym.

Nie płaczę. Jeszcze?
Moze łzy przyjdą za jakiś czas. To raptem dwie doby.

Bardziej mi refleksyjnie. Głębiej.
Pełniej?

[mskaiq]

Piszesz bardzo pieknie o wiosnie. Czasami zycie potrafi sie zmienic w koszmar,
strach i beznadzieje. Niestety jest to nasz wybor. Ta sama wiosne mozna widziec
na czarno bez jednej barwy. Dlatego tak wazne jest uciekac w milosc bo im
wiecej jest jej w nas tym wiecej swiatla i radosci.
Serdeczne pozdrowienia.

[j_ar]

"Koniec występu, sen codziennej śmierci
Niesie mi niemoc mych sznurkowych ścięgien
I strach mnie czyni wtedy jednym z ludzi
O to czy lalkarz nowym ich napięciem
Kawałki drewna jeszcze raz obudzi..."

czyli wszystko zależy od optyki...

[kvinna]

[Gość: ryb]

Cialo. Zle to ktos wymyslil. Tak jakby chcial pokarac bliskich. Bo oni cierpia
z wlasnych egoistycznych powodow, a cialo nie pomaga w zrozumieniu smierci.

Jaśniej poprosimy...

[kvinna]

Jakkolwiek Ci się to nie podoba, Ciało jest. Trzeba je umyć,
przetransportować, schłodzić, ubrać (inna kolejność, wiem). Dziś jest dla mnie
ulgą poruszanie się w słowach. Mieszkanie w słowach (nie moje). Aspekt
intelektualno-duchowy, niecielesny.

---
Estes pisze, że Dzika Kobieta tworzy i niszczy. Tu Ktoś niszczy za nas. Nie
jesteśmy czynnikiem sprawczym. Może jakaś niezgoda na bycie trybikiem. Egotyzm.

Na pogrzebie spotkam mnóstwo ludzi, których długo już nie widziałam. Radość.
Niestosowna?

Życie to Śmierć, Śmierć to Życie?

Przemiany Jednego w Drugie?

[Gość: ryb]

Osobiscie widze cialo jako upokorzenie. Upokorzenie tego kogos, kto odszedl.
Dlatego nie pozwolilem na otwarcie trumny gdy odeszli moi bliscy.

A smierc? Nie nazwalbym tego tragedia dla tego ktory odszedl, bo mam swoje
zdanie na ten temat. A rozumiem, ze moze ona byc tragedia dla bliskich, ale
znowu musze wtracic swoja teorie, zazwyczaj jest tragedia z powodow
egoistycznych.

A Ty Kvinno, mysle ze otarlas sie tak blisko ze smiercia bliskiego pierwszy raz
i jestes w stanie jakim jestes. Ciekawosc, porownania...ludzie sprawy. To
przejdzie, czas zrobi swoje.

Trzymaj sie.

Tak, pierwszy raz

[kvinna]

Dotąd czułam się niezłomna...
Śmierć była niejako poza mną.

Nie, to nie jest dla mnie tragedia.
Nie jestem "zrozpaczona", raczej smutna i w nastroju filozoficznym. I
potrzebuję o tym rozmawiać. I potrzebuję żyć.

[iwan_w]

Nie nazwałbyś śmierci "tragedią" (słowo umowne) dla tego, który odszedł.


Rozumiem, że wierzysz, że nie odszedł w nicość?

Że jedyne, co go czeka, nie będzie zwykłym rozpuszczeniem materii ciała w ziemi?

jestem trochę zła, że

[kvinna]

chciał umrzeć i mówił "O, Boże, Boże", a jednocześnie nie dał się namówić
choćby na sakrament namaszczenia, na spowiedź, komunię. Rozdarty. I butny.

Szkoda.

[iwan_w]

W jakim był wieku?


"Boże, boże" - pewnie dlatego, że nie uwolnił się od konwencji. Słów.


W co wierzysz?

podeszłym

[kvinna]

Jeśli nazwę go histerykiem, to pomyślicie o mnie źle?

W Coś większego niż ja.
Kogoś?
Boga?

Niemal nie praktykuję...Okazjonalnie.
Gdy byłam ostatnim razem w kościele, omal nie dostałam ataku śmiechu. Byłam z
kimś bliskim, może dlatego. Śmieszyło mnie, że się wygłupiamy przed wejściem,
wchodzimy, klęczymy. Wdepnęliśmy na chwileczkę...

p.s. Czy ktoś słchałw nocy "Trójki". O języku jako dekoderze. Trochę magiczne,
ale i odkrywcze.

M jak man, miłość, miejsce. U - upadek etc.

Próbowałam też zdekodować własne imię, ale nie potrafię.

[iwan_w]

Niemal nie praktykujesz, wierzysz w coś/kogoś - ale jesteś zła, że nie dał się
namówić na sakramenty...

Zakłądasz więc, że tak lepiej? Dla bezpieczeńśtwa? Bo to nic nie kosztuje, a
przynieść może wiele? Jak w "zakładzie" Pascala?


Skoro był w podeszłym, po co namawiać? To prawdopodobnie i tak nie poskutkuje.
Zmęczenie jest chyba silniejsze.

Sędzia w "Czerwonym"?

[kvinna]

To po co wzywanie Boga?



Przepraszam, rozmawiam ze świętym?
Niegodna jam.

Nie nabijaj się

[iwan_w]

Po co wzywanie Boga? W tym konkretnym przypadku?

Bóg to nie to samo co Bóg katolicki. To po pierwsze.

Po drugie - tak, jak powiedziałem, to mógł być zwykły odruch słowny - cierpisz,
boisz się, gdzieś z dawnych lat pozostał taki mechanizm - mówisz "o Boże,
Boże"...


ALe mogło też być inaczej, nie wiem. Może chciał wierzyć, a nie mógł?

To tylko moje teoretyczne przypuszczenia. Ciągle tylko teoria.

Nie wiem, jak ja się zachowam.

[inka_sama]

kvinna napisała:
> chciał umrzeć i mówił "O, Boże, Boże", a jednocześnie nie dał się namówić
> choćby na sakrament namaszczenia, na spowiedź, komunię. Rozdarty. I butny.
> Szkoda.

Na szczęście Bóg nie jest człowiekiem.
Myślę, że ten kto chce Go wzywać - jeśli naprawdę woła, a nie tylko
wstawia "przerywnik" - dotrze do Niego.

Napisałaś, że chodzi ci o "praktykę". Przed toba jeszcze wiele. Skoro to
dopiero dwa dni, to jeszcze niby wiesz ale nie dociera tak do końca. Jeszcze
trzeba załatwić niezbędne formalności, zaplanowac, choćby w co sie ubrać.
Dotknąć, sprawdzić, że zimny? Może tego ci było trzeba by przyjąć, uwierzyć ,
że naprawdę nie żyje? Chcesz o tym rozmawiać? To też naturalne. Przeczytaj
książkę "Rozmowy o śmierci i umieraniu". Czasem problem w tym, że chcesz
rozmawiać, a nie masz z kim bo każdy się boi. Tak jakby nieszczęście było
zaraźliwe...

Dziękuję

[kvinna]

Kto napisał?

Znam "Śmiertelnych nieśmiertelnych" Wilbera; śmierć Trei, gdy wiał potworny
wiatr. Kolega zostawił kiedyś mi "Pożegnanie miłości" wyd. Santorski.

Ja też się bałam. "Mnie to nie dotyczyło".

Poczucie winy, że ludzie płaczą, a ja miałam ochotę z nim posiedzieć. I pogapić
się na niego. Bez żadnego "ojczenasza".

[inka_sama]

kvinna napisała:

> Kto napisał?

Kublerr-Ross
To nie powieśc. To książka prekursorki badań i specjalnej opieki ad osobami w
stanach terminalnych i ich bliskimi.
Proszę:
www.merlin.com.pl/sklep/sklep/strona.towar?oferta=74647&ret=wys51851850
> Znam "Śmiertelnych nieśmiertelnych" Wilbera; śmierć Trei, gdy wiał potworny
> wiatr. Kolega zostawił kiedyś mi "Pożegnanie miłości" wyd. Santorski.
>
> Ja też się bałam. "Mnie to nie dotyczyło".
>
> Poczucie winy, że ludzie płaczą, a ja miałam ochotę z nim posiedzieć. I
pogapić
>
> się na niego. Bez żadnego "ojczenasza".


Każdy ma prawo przeżywac to po swojemu a nie tak jak "wypada".
Śmierć bliskich jak nic innego przypomina nam o własnej śmiertelności.
W nocy zostawiaj światło, jak tego potrzebujesz to i niech radio cały czas
cicho gra. Albo napisz na forum jak się nie uda zasnąć. :o)

Wiem, kim jest Kubler-Ross

[kvinna]

Taka brzydka pani w okularach :)

Poczytam.

Wrażenie deja vu

[kvinna]

Ożyły lęki. Teraz są to strachy. Przed czymś konkretnym. Przed własnym
rozpadem. Słabością fizyczną, intelektualną.

Znów mam 3 lata i boję się spać przy zgaszonym świetle...

[Gość: krish]

To się zdarza każdemu. każdy musi przez to przejść i sobie poradzić. I nnie ma
tu co p... rad. Natomiast to chyba Ty kiedyś pisałas o zakończonej
psychoterapii i o pozytywnych jej skutkach. Odkryły się luki - może to praca
domowa do odrobienia? :-)

[iwan_w]

Wzmożony popęd seksualny w obliczu zagrożenia śmiercią (jak w Dżumie).

Czy to prawda, że to z powodu lęku?


Gombrowicz proszący o szklankę wina tuż przed odejściem.

Rozpaczliwe i żałosne chwytanie się powierzchni.


Wszystko można zdefiniować według opozycji życie - śmierć.



Kwieto, ile Ty masz lat? Przeżyłeś kiedyś autentyczny lęk? Nie jesteś
materialistą?

[kwieto]

> Kwieto, ile Ty masz lat?

Co to ma do rzeczy?

> Przeżyłeś kiedyś autentyczny lęk?

Co przez to rozumiesz?
Napad paniki? Nigdy.
Strach ze zaraz umre? Tak.

> Nie jesteś materialistą?

Co przez to rozumiesz?

Kwieto?

[kvinna]

Chciałabym mieć dużo lat i wciąż ciekawość dziecka.
Takie to ... taoistyczne.

[kwieto]

Da sie :")

[iwan_w]

To, ile masz lat, ma to do rzeczy, że im masz mniej, tym bardziej jest
teoretyczny Twój stosunek do śmierci. Twój, mój.

W miarę upływu lat staje się bardziej obecna w Twoim życiu. Zmienia się
perspektywa.

Myślisz, że to przypadek, że na starość niewierzący stają się gorliwymi
bywalcami kościołów?

Albo - Twój stosunek do śmierci zmieni się poprzez chorobę (fizyczną,
psychiczną). W czasie której przeżywasz lęk przed tym, że przestaniesz istnieć,
i wydarzy się to nie za 30 lat, ale jutro w południe. O takim lęku myślałem.


Materializm? Jesteś wyłącznie materią i jedyna nieśmiertelność, na jaką możesz
liczyć, to tyle, że Twoje ciało - jak to napisałem Rybowi - rozpuści się w
ziemi, bez szans na odrodzenie czy kontynuację. Chyba, że - brutalnie ujmując -
to, że ktoś przemieni się w nawóz pod rośliny, uważa za swoistą nieśmiertelność.



Przepraszam, może zabrzmiało trochę tak, jakbym atakował Cię osobiście -
chodziło mi o uwyypuklenie pewnego mechanizmu, tego, że nasz sposob
postrzegania śmierci jest silnie nacechowany t e o r i ą.

[kwieto]

Ujme to tak: od dluzszego czasu zyje ze swiadomoscia, ze moja matka (bardzo
aktywna zawodowo) z dnia na dzien moze wyladowac na wozku inwalidzkim, a wtedy
moje zycie zmieni sie nie do poznania.
Nie jest to to samo co smierc, lecz uczy pokory.

Jesli zas idzie o wiare - sadze ze Bog, jesli jest, nie jest tak lasy na
pochlebstwa, by jako naczelne kryterium traktowac to czy w niego wierze.
Nie martwie sie tym co bedzie potem, gdy umre.

Co do zmiany stosunku do smierci - moze, po rzeczywiscie dlugotrwalej chorobie.
Ale watpie.
Wiem natomiast co sie czuje gdy sie topisz, albo lecisz rozpedzonym samochodem
prosto na drzewo.
Nie myslisz, walczysz o zycie. Jesli zostaje Ci jeszcze iskierka trzezwego
myslenia, jestes skupiony wylacznie na tym jak to drzewo ominac, to co bedzie
potem jest nieistotne.

> Materializm? Jesteś wyłącznie materią i jedyna nieśmiertelność, na jaką
> możesz liczyć, to tyle, że Twoje ciało - jak to napisałem Rybowi - rozpuści
> się w ziemi, bez szans na odrodzenie czy kontynuację. Chyba, że - brutalnie
> ujmując - to, że ktoś przemieni się w nawóz pod rośliny, uważa za swoistą
> nieśmiertelność

W tym sensie - Agnostykiem.

> Przepraszam, może zabrzmiało trochę tak, jakbym atakował Cię osobiście -
> chodziło mi o uwyypuklenie pewnego mechanizmu, tego, że nasz sposob
> postrzegania śmierci jest silnie nacechowany t e o r i ą.

Na pewno.

Znowu Mettler i pewien biolog, badajacy mitochondria "przetrwam w swoich
dzieciach, bliskich. Przetrwam troche dluzej niz granica zycia - 80-90 lat -
dzeiki temu co robie, ale to tez zostanie w koncu zapomniane. Taki jest moj
punkt widzenia na teraz i obawiam sie, ze ulegnie on zmianie gdy sie zestarzeje"

[iwan_w]

kwieto napisał:

> Jesli zas idzie o wiare - sadze ze Bog, jesli jest, nie jest tak lasy na
> pochlebstwa, by jako naczelne kryterium traktowac to czy w niego wierze.
> Nie martwie sie tym co bedzie potem, gdy umre.

Nie chodzi o "pochlebstwa", bo te wiążą się raczej ze sposobem życia - jestem
dobry, zostanę zbawiony.

Chodzi właśnie o to, co będzie potem - znów oczywisty wniosek, że postrzeganie
śmierci nieuchronnie wiąże się z tym, czy wierzymy w "życie po śmierci", czy
nie.

I - tak na marginesie, nieco prowokacyjnie - co dla chrześcijanina żyjącego
stosownie do wskazań wiary jest tak przerażającego w śmierci? przecież to
wyzwolenie, wejście w stan wiecznej szczęśliwości...

> Co do zmiany stosunku do smierci - moze, po rzeczywiscie dlugotrwalej
chorobie.
>
> Ale watpie.
> Wiem natomiast co sie czuje gdy sie topisz, albo lecisz rozpedzonym
samochodem
> prosto na drzewo.
> Nie myslisz, walczysz o zycie. Jesli zostaje Ci jeszcze iskierka trzezwego
> myslenia, jestes skupiony wylacznie na tym jak to drzewo ominac, to co bedzie
> potem jest nieistotne.

Myślałem o sytuacjach pierwszego rodzaju, co do lęków krótkich, błysków - masz
rację, ale nie do końca. Coś chyba pozostaje w świadomości.

Co do cytatu - myśl mniej więcej znajoma, chociaż skądinąd...

[kwieto]

> Chodzi właśnie o to, co będzie potem - znów oczywisty wniosek, że
postrzeganie
> śmierci nieuchronnie wiąże się z tym, czy wierzymy w "życie po śmierci", czy
> nie.

Nie do konca. Bardziej czy nasze istnienie jest dla nas strasznie wazne (i
dlaczego?)

> I - tak na marginesie, nieco prowokacyjnie - co dla chrześcijanina żyjącego
> stosownie do wskazań wiary jest tak przerażającego w śmierci? przecież to
> wyzwolenie, wejście w stan wiecznej szczęśliwości...

Tez sie nad tym zastanawiam.


> Myślałem o sytuacjach pierwszego rodzaju, co do lęków krótkich, błysków -
> masz rację, ale nie do końca. Coś chyba pozostaje w świadomości.

Nie wiem, mysle ze jest dosc czasu by sie oswoic.
Co do pozostawania w swiadomosci - nie, to jest instynkt. I mysl co tu zrobic
skoro skret kol i wcisniecie hamulca do dechy nie pomaga.


> Co do cytatu - myśl mniej więcej znajoma, chociaż skądinąd...

Skad?

[iwan_w]

kwieto napisał:

> > Chodzi właśnie o to, co będzie potem - znów oczywisty wniosek, że
> postrzeganie
> > śmierci nieuchronnie wiąże się z tym, czy wierzymy w "życie po śmierci", c
> zy
> > nie.
>
> Nie do konca. Bardziej czy nasze istnienie jest dla nas strasznie wazne (i
> dlaczego?)

ALe jedno z drugim się wiąże. Jeżeli wierzę w szczęśliwe życie po śmierci,
mniej ważne jest dla mnie moje "ziemskie" istnienie.

ALe oczywiście to nie wyczerpuje zagadnienia przywiązania do życia.


Czy pisałeś o istnieniu w ogóle? Teraz i potem?


>
> Co do pozostawania w swiadomosci - nie, to jest instynkt. I mysl co tu zrobic
> skoro skret kol i wcisniecie hamulca do dechy nie pomaga.
>

W momencie zagrożenia instynkt, ale później?
Czy nie pozostaje poczucie otarcia się o śmierć, świadomość, jak jest blisko?

Na wyciągnięcie ręki niejako?

I czy z tej świadomości nie wyprowadzamy (niektórzy) głębszych wniosków?


> > Co do cytatu - myśl mniej więcej znajoma, chociaż skądinąd...
>
> Skad?


Myśl o przedłużeniu życia poprzez spłodzenie i wychowanie dzieci - dość
popularna, rozwinięta (literacko) na przykład w Piętaszku Michela Tournier...

Myśl o przedłużeniu życia za pośrednictwem swoich dzieł jeszcze popularniejsza -
przecież to non omnis moriar...

[kwieto]

> ALe jedno z drugim się wiąże. Jeżeli wierzę w szczęśliwe życie po śmierci,
> mniej ważne jest dla mnie moje "ziemskie" istnienie.
> ALe oczywiście to nie wyczerpuje zagadnienia przywiązania do życia.

Sadzac po lekach wielu ktorzy deklaruja sie jako chrzescijanie - niekoniecznie.
Ja z kolei uznaje sie za agnostyka (bo nie odrzucam obecnosci Boga, dopuszczam
mozliwosc ze jest), ale raczej nie boje sie smierci.
Zenisci jedni wierzyli w zycie po smierci, inni nie. Co nie zmienia tego ze ja
akceptowali

> Czy pisałeś o istnieniu w ogóle? Teraz i potem?

Kiedy - pisalem?
Jesli idzie o teraz i potem, to nie wiem co bedzie potem. zakladam ze nic.

> W momencie zagrożenia instynkt, ale później?
> Czy nie pozostaje poczucie otarcia się o śmierć, świadomość, jak jest blisko?

Nie. Jest drzenie rak, ale jednoczesnie sprawdzanie czy drzewo, o ktore w
efekcie samochod sie otarl, mocno porysowalo karoserie. Albo skonstatowanie ze
rozwalila sie chlodnica, wlaczenie swiatel awaryjnych, pocieszanie czlowieka
siedzacego obok (to innym razem).
Ewentualnie nic nie mowiace "bylo blisko".
Moze po prostu nie bylem az tak blisko?

> przecież to non omnis moriar...

No wlasnie. Mnie bardziej interesuje fragment: "pewnie zmienie zdanie gdy sie
zestarzeje"

[iwan_w]

kwieto napisał:

> > ALe jedno z drugim się wiąże. Jeżeli wierzę w szczęśliwe życie po śmierci,
>
> > mniej ważne jest dla mnie moje "ziemskie" istnienie.
> > ALe oczywiście to nie wyczerpuje zagadnienia przywiązania do życia.
>
> Sadzac po lekach wielu ktorzy deklaruja sie jako chrzescijanie -
niekoniecznie.

Dlatego wspomniałem wcześniej o ich niekonsekwencji.

>
>
> > W momencie zagrożenia instynkt, ale później?
> > Czy nie pozostaje poczucie otarcia się o śmierć, świadomość, jak jest blis
> ko?
>
> Nie. Jest drzenie rak, ale jednoczesnie sprawdzanie czy drzewo, o ktore w
> efekcie samochod sie otarl, mocno porysowalo karoserie. Albo skonstatowanie
ze
> rozwalila sie chlodnica, wlaczenie swiatel awaryjnych, pocieszanie czlowieka
> siedzacego obok (to innym razem).
> Ewentualnie nic nie mowiace "bylo blisko".
> Moze po prostu nie bylem az tak blisko?


ALe, pisząc później, miałem na myśli - tydzień, dwa - kiedy myślisz
racjonalnie...


> > przecież to non omnis moriar...
>
> No wlasnie. Mnie bardziej interesuje fragment: "pewnie zmienie zdanie gdy sie
> zestarzeje"
>

Do tego to już sam doszedłem:)

>

[kwieto]

> Dlatego wspomniałem wcześniej o ich niekonsekwencji.

Dlatego mysle ze to ma znaczenie dosc male.

> ALe, pisząc później, miałem na myśli - tydzień, dwa - kiedy myślisz
> racjonalnie...

Tym bardziej nie.
Bardziej zastanawianie sie, czy mozna bylo zareagowac lepiej, szybciej.

> Do tego to już sam doszedłem:)

Brawo :")

[Gość: zlosliwa]

> > Dlatego wspomniałem wcześniej o ich niekonsekwencji.
>
> Dlatego mysle ze to ma znaczenie dosc male.
>
czlowiek zawsze boi "nieznanego". Chrystus umierajac tez sie bal a wiedzial co
go czeka po smierci

Skąd wiesz,

[iwan_w]

że się bał?

z Ewangelii

[Gość: zlosliwa]

Mt 26, 36-46; 27, 46
Mk 14, 32-39; 15, 33-37
Łk 22, 39-46
chyba tak sie zapisuje

Piszesz tak, że mam ochotę wirtualnie się

[kvinna]

do Ciebie przytulić, na moment.

___
Tak, o 3. jeszcze pił wodę.

Obudziłam się o 5. O 5:30 telefon.

--
Tak. Seks jako uśmierzacz lęku. Skuteczny i rozpaczliwy. Na tym zasadza się
nimfomania?

__
O histerii.
Nie mnie oceniać, ale odebrałam to też jako wołanie o miłość, umrę, a wtedy
mnie pokochają. Pytał, czy przyjdę na pogrzeb? To widzę tę histerię...

[Gość: ryb]

Duzo ludzi ma ochote na seks po smierci bliskiej osoby, tak jakby podswiadomie
chcialy dac z siebie nowe zycie. To nie nimfomania.

[inka_sama]

iwan_w napisał:

> Wzmożony popęd seksualny w obliczu zagrożenia śmiercią (jak w Dżumie).
>
> Czy to prawda, że to z powodu lęku?

Zależy w obliczu jakiego zagrożenia. Inaczej gdy to epidemia, inaczej gdy
zasypało cie przy trzęsieniu ziemi, inaczej gdy brak jedzenia czy wody, nie
mówiąc o tym że inaczej gdy widzisz jak na ciebie pędzi TIR. Kluczem jest tu
czas i świadomość zagrożenia.

> Gombrowicz proszący o szklankę wina tuż przed odejściem.
>
> Rozpaczliwe i żałosne chwytanie się powierzchni.

A czemu nie wypić przed śmiercia szklaneczki wina? Przeciez potem juz się nie
da. I czemu ma to być żałosne. Łyk wina, zapach róż, dźwięk ulubionego utworu.
Jak błogosławieństwo na drogę.

> Wszystko można zdefiniować według opozycji życie - śmierć.

Oczywiście, że nie. Zdefiniuj tak kolor.

> Kwieto, ile Ty masz lat? Przeżyłeś kiedyś autentyczny lęk? Nie jesteś
> materialistą?

[iwan_w]

inka_sama napisała:

> Zależy w obliczu jakiego zagrożenia. Inaczej gdy to epidemia, inaczej gdy
> zasypało cie przy trzęsieniu ziemi, inaczej gdy brak jedzenia czy wody, nie
> mówiąc o tym że inaczej gdy widzisz jak na ciebie pędzi TIR. Kluczem jest tu
> czas i świadomość zagrożenia.
>

W każdej opisanej przez Ciebie sytuacji najważniejsze jest zagrożenie, lęk
przed śmiercią. Czas? Może być jutro, może być za miesiąc.

I zakładamy, że świadomość jest. Może lepiej byłoby nie wiedzieć?



> A czemu nie wypić przed śmiercia szklaneczki wina? Przeciez potem juz się nie
> da. I czemu ma to być żałosne. Łyk wina, zapach róż, dźwięk ulubionego
utworu.
> Jak błogosławieństwo na drogę.

Dlaczego żałosne? Bo niczego nie zmieni. Bo jest, tak naprawdę, nędzną
namiastką życia.


> > Wszystko można zdefiniować według opozycji życie - śmierć.
>
> Oczywiście, że nie. Zdefiniuj tak kolor.


Czarny, biały, szary - śmierć; błękit, żółcień, zieleń - życie.


ALe nie należy traktować tego, co napisałem, aż tak dosłownie.

Opozycje:

choroba - zdrowie
smutek - radość
ból - przyjemność

itd.

[kwieto]

> Dlaczego żałosne? Bo niczego nie zmieni.

A musi?
Czy picie porannej kawy jest zalosne? Wstawanie z lozka? Tez niczego nie zmieni

[iwan_w]

Kiedy kawę pijesz rano, nie, nawet nie pijesz - nie jesteś w stanie poruszyć
swoim ciałem, wpuszczają Ci ją do ust - bo tego chcesz, chociaż wiesz, że
wieczorem będziesz się zwijał w konwulsjach, albo jutro rano - dla mnie jest to
żałosne.


Eutanazja.

Wybór.

Ale to też teoria.

Co bym wybrał - łagodną śmierć czy trwanie za wszelką cenę, kurczowe czepianie
się życia, jego słabej namiastki, pomimo cierpienia fizycznego i psychicznego.

Biologia.

[kwieto]

A co jesli wyboru nie masz?
Eutanazja to stosunkowo mlody wymysl (moze byly kiedys nieliczne przypadki)

Poza tym... wlasnie dlatego ze wieczorem bede sie zwijal, teraz mam ochote na
wino.

P.S.

[kwieto]

Wiesz jak umieral Delacroix?

[iwan_w]

Kiedyś, gdzieś chyba czytałem, ale przypomnij...

[kwieto]

Urzadzil sobie "smierc Sardanapala", wydajac z loza smierci rozkazy jak
udzielny wladca

[iwan_w]

kwieto napisał:

> A co jesli wyboru nie masz?
> Eutanazja to stosunkowo mlody wymysl (moze byly kiedys nieliczne przypadki)
>
> Poza tym... wlasnie dlatego ze wieczorem bede sie zwijal, teraz mam ochote na
> wino.


Jak nie będę miał wyboru, to będę się zwijał.


Na wino też będę miał pewnie ochotę. I wtedy już nie będę uważał, że to
żałosne:)


P.s.
Gombrowicz w "ostatni dzień" wybrał burgunda, Mickiewicz - medoca; podobno
stosownie do swoich temperamentów...

OT to iwanwu

[kvinna]

Czytujesz "Przekrój"?

I dlaczego?

Takie skrzyżowanie "Super Expressu" z "Polityką"... (czytam tylko to drugie...)

Przekrój?

[iwan_w]

Nie czytuję!

No, może dwie rubryki...

Ale przez internet:)

O winie? :)

[kvinna]

Nie czytaj, nie warto :)

Dlaczego

[iwan_w]

nie warto?

Bo śmieciowe jakieś

[kvinna]

Goniące za sensacją. Niedużo wnoszące.
Możesz czytać.
I te rys. Raczkowskiego. Mnie tam nie kręcą i nie nęcą. i błędy robi w dymkach.
To grzech.

Nieporozumienie:)

[iwan_w]

Myślałem, że piszesz: O winie? Nie czytaj...

Felietonów Bieńczyka, znaczy.

O winie? Czytaj

[kvinna]

I pij. Bieńczyka czytać mi się nie chce :)
Poczytaj mi, (mamo :)

[kwieto]

> P.s.
> Gombrowicz w "ostatni dzień" wybrał burgunda, Mickiewicz - medoca; podobno
> stosownie do swoich temperamentów...

Hehe. Nie mam pomyslu co wybrac na swoja smierc.
Ty masz?

> Na wino też będę miał pewnie ochotę. I wtedy już nie będę uważał, że to
> żałosne:)

:")

Wino na ostatni dzień?

[iwan_w]

Sherry Amontillado:)

Nie tyle kwestia temperamentu, co smaku i skojarzeń: wino jest naprawdę bardzo
słoneczne, intensywne, "ostateczne", jak pisał Bieńczyk...

Z Andaluzji jest.

Dlatego kojarzy mi się też ze Spanish Caravan The Doors:)

[kwieto]

Ja jeszcze nie wiem

Mogę wpaść w słowo?

[kvinna]

Życie od jakiegoś czasu sprawia mi szaloną radość, przyjemność też (odróżniam
jedno od drugiego).

Jak dziecko jest we mnie cień złości, że odczucia są teraz cokolwiek stępione...

:I

[kwieto]

Przez smierc kogos bliskiego?
Nie da sie byc radosnym na okraglo. Wykorzystaj czas smutku.

Podpowiedzi?

[kvinna]

Muzycznie jak?

[kwieto]

"Do widzenia do jutra", Mariusz "Fazi" Mielczarek, wydawnictwo Black Label.
Od poznania sie, przez brutalne "to juz koniec", do pogodzenia sie z tym.
Inspiracja byl film o tym samym tytule.

Moge postawic na jakim FTP, jesli chcesz.

Pat Metheny - "Beyond the Missouri Sky".
Moze jeszcze "Motion Picture", tez Metheny

Beyond mnie nie przekonuje - znam

[kvinna]

A ostatni utwór jest wręcz triumfalny.

Raczej jazz, jak mówisz...
Sting też.

FTP? Zgoda, ale co to jest? Gdzie?

[kwieto]

FTP - serwer z ktorego mozna sciagnac pliki.
No bo przeciez nie umowisz sie by wziac plyte do lapki :")

Beyond poddalem jako opcje, "Do widzenia do jutra" jest znacznie ciekawsze.
Kiedys lubilem sie zatopic w smutku bez reszty, dobra plyta do tego.

Garbarek? Chyba jednak nie to.

Garbarek ma za wysokie tony

[kvinna]

Denerwują mnie. Jak komar.

A dlaczego nie?
Nie lubię muzyki ściągać z komputera. I nie umiem. I nie chcę się nauczyć.

[kwieto]

To proponuj.
Plyte wystarczy zgrac

A "Windą na szafot" masz?

[kvinna]

Zapłacę panu za czysty nośnik, może być?
Czemu te płyty takie głupio drogie?
?!

[kwieto]

Nie, "winda na szafot" nie mam :(

> Zapłacę panu za czysty nośnik, może być?

Nie ma problemu :")

Film czy muzykę?

[iwan_w]

Film mam jeszcze chyba na vhs-ie.

[kwieto]

Pozycz :"))

To ja do pana przyjdę

[kvinna]

:)

p.s. B. chciałam obejrzeć "Uniesie nas wiatr", a propos i tak w ogóle.
Widziałeś?

[kwieto]

To ja zapraszam

> p.s. B. chciałam obejrzeć "Uniesie nas wiatr", a propos i tak w ogóle.
> Widziałeś?

Nie, nie widzialem. Co to za film?

O 1. w nocy

[kvinna]

Irański. Trwają przygotowania do pogrzebu stuletniej staruszki,
która "niestety" żyje. Refleksyjne.

To ja przyjdę do Ciebie i G.A.
Ivan zrobił ze mnie nimfomankę. Sprzeciw.

[kwieto]

> Irański. Trwają przygotowania do pogrzebu stuletniej staruszki,
> która "niestety" żyje. Refleksyjne.

Cos mi sie obilo o uszy chyba.

> To ja przyjdę do Ciebie i G.A.

Przyjdz.

jak muzycznie?

[iwan_w]

Tom Waits, Nick Cave, może być też Preisner i fragmenty The Wall...

I jeszcze

[iwan_w]

Tomasz Stańko. Trąbka:)

Wiem :)

[kvinna]

Za bardzo mnie znasz. Ale skąd przecież.

"Pożegnanie z Marią".

I "Fiu fiu".

OT

[kvinna]

Czy byłeś może ostatnio na koncercie takiej skośnookiej pani?

__
Taka ciekawość, jaką płytkę wypaliłeś...

__
Przecudny jest "Waiser" (?) Preisnera.

[iwan_w]

Nie byłem, a wypaliłem, hmmm, nie wiem...

:)

Nie, to nie...

[kvinna]

A dlaczemu nie zapytałeś, o jaką panią pytam?

Ech, Iwanie, Iwanie.

Właśnie?

[iwan_w]

O jaką...?

[Gość: zlosliwa]

najlepsza jest cisza

ciekawy watek

[ten_sam]

Sporo czytalem, myslalem, i mysle o smierci. Nie przeraza mnie. Jest dla mnie
zupelnie czyms naturalnym, transformacja, uwolnieniem sie duszy od ciala.
O wiele gorszym dla mnie od samej smierci jest bycie umarlym dla kogos za zycia.
Jesli ktos spotkal sie z tym, to wie o czym mowie i chyba przyzna mi racje?

ktoś Cię pogrzebał?

[kvinna]

Czemu?

[ten_sam]

kvinna napisała:

> Czemu?
>

bo ma w tym przyjemnosc, satysfakcje...
wrodzone predyspozycje na kata

Dałeś (-aś) się zakopać?

[kvinna]

Dlaczego tak bardzo obchodzi Cię stosunek tej osoby do Ciebie?


Bo Ci bardzo zależy na osobie?

[Gość: krish]

Z całym szacunkiem, ale jak mierzysz ten swój brak strachu przed śmiercią? I ty
Kwiecie też ??? Też lubię czuć się luzakiem, ale sprawdziliście ton w praniu?

[kwieto]

"Prawdziwym medrcem jest ten, co na widok pioruna nie mowi: 'zycie jest krotkie
jak blyskawica' " - to moje motto.

Pewnie w chwili smierci bede sie bal. W sytuacjach o ktorych pisalem Iwanowi,
mialem pietra wrecz potwornego. Ale po co bac sie na zapas?

[komandos57]

kwieto napisał:

> "Prawdziwym medrcem jest ten, co na widok pioruna nie mowi: 'zycie jest
krotkie
xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx
Mordula tez tobie Kwiecie,tez twojej OLTi.

[ten_sam]

Czy ratujac komus zycia nadstawilabys swojego? Mam to za soba, chociaz nie
bardzo jest sie akurat czym chwalic, bo za nim co do czego doszlo to ta osoba
juz odeszla. Chodzilo o przeszczep szpiku z jakimis komplikacjami...

Tak

[kvinna]

Właśnie, nie bardzo jest się czym chwalić.
O tym się nie mówi.


p.s. Przepraszam za pomówienia i przeczucia, ale czy jesteś kobietą? I znasz
mnie prywatnie? Tak czuję. I masz ajpi 193.coś tam? Daj spokój... Nie ciągajmy
się znów po forum, jak mówiła Alfika.

[Gość: krish]

Kvinno, to pytanie było do mnie.Odp: Nie wiem. Bliskiej osobie czy zupełnie
nieznajomej? Nie bardzo jest się czym chwalić, bo do niczego nie doszło. A
gdyby doszło to byłoby??? Pieprzenie, sorry ale pieprzenie. I nie pytałem czy
jesteś odważny (na?), tylko czy miałeś kiedyś wrażenie, że zaraz umrzesz -
pytam nie o stopień ryzyka, tylko o odczucie.

Krish

[ten_sam]

Dlaczego od razu pieprzenie!!!!???? Skad w Tobie tyle agresji? Poniedzialek? :)
Doszlo! Przeszedlem bardzo dokladne badania i podpisalem zgode na operacje z
wszelkimi mozliwymi konsenkwencjami. I byla to zupelnie mi obca osoba, ktorej
nawet nie widzialem. A ze na krotko przed faktem umarla...? Coz!

[Gość: krish]

Nie wiem, dlaczego to zrobiłeś, ale to Twoja sprawa. Pieprzeniem jest mowienie
o tym na forum, zwłaszcza w charakterze argumentu. I jeśli tego nie czujesz, to
chyba się nie porozumiemy. Agresja? Nieee... :-)

[ten_sam]

rozsmieszylas mnie :)))))
Czy nie wiedzisz roznicy miedzy tym_ i ta_ sama??????
Nie jestem jak widzisz kobieta i nie sadze zebym Cie znal. Z nikim Cie nie
kojarze...
Wiec nie musisz sie niczego obawiac
- nie bede Cie scigac! :)))) ...bo i za co?...

Jak kojarzyłam.

[kvinna]

1. w smsach też pisałaś o tak "??"
2. kiedyś podpisałaś się "ten_drugi", zatem per analogiam czy per_nogam...

[ten_sam]

kvinna napisała:

> 1. w smsach też pisałaś o tak "??"
> 2. kiedyś podpisałaś się "ten_drugi", zatem per analogiam czy per_nogam...
>

Czy do Ciebie Kvinna nie dociera info ze NIE jestem baba!!!???

Kobieta skrzywdzila kobiete... Ciekawy przypadek..., jesli chcesz to napisz mi
cos o tym na skrzynke.

Dociera wybiórczo.

[kvinna]

Najpierw ? potem !

Nie umiem pisać. Poczytam, jak Cię zagrzebano. Tak bez aktu zgonu?
Niewiarygodne.

co najpierw????

[ten_sam]

lubisz dostawac sms-y? :)

[...]

[komandos57]

Wiadomość została usunięta ze względu na złamanie prawa lub regulaminu.

[ten_sam]

kvinna napisała:

> Najpierw ? potem !
>

A Ty to nie????????

[...]

[komandos57]

Wiadomość została usunięta ze względu na złamanie prawa lub regulaminu.

Adminowi dzięki za usuwanie "kwiatków"

[kvinna]

Puzona_57.

Chciałabym bardzo, ale go nie pojmę.

[Gość: zlosliwa]

smierc nie jest czym strasznym gdy przychodzi po ciezkiej chorobie, to ulga.
chociaz mysle, ze trudno sie uporac ze swiadomoscia ze wszystko jest tak samo
jak przed. nic sie nie zmiena chociaz KOGOS juz nie ma... slonce wstaje tak
samo, ksiezyc, ludzie sie ciesza, bawia, maja swoje klopoty, nowi sie rodza...
coraz zadziej sie chodzi na cmentarz. ale pamiec zyje choc tego "nie widac"
chce sie rozmawiac, analizowac "a dlaczego", czemu tak, czemu w tej chwili a
nie w innej. tyle rzeczy bylo do zrobienia, powiedzenia, wysluchania,
pokazania ... ale nie ma juz komu

[iwan_w]

Ujęłaś to bardziej z perspektywy tych, którzy zostają...

Ja - raczej inaczej, z perspektywy tego, który odchodzi.


Pytanie: które ujęcie jest bardziej egoistyczne?

Czy życie bez śmierci miałoby sens?

[iwan_w]

Albo inaczej - czy to nie świadomość śmierci nadaje życiu wartość?

Czy to nie jest tak, że uczymy się cenić to, co mamy, bo wiemy, że to się
skończy? Że wyłączą światło?


"Nosferatu" Herzoga - obraz "człowieka", który cierpi, ponieważ jest skazany na
długowieczność...


Ile człowiek byłby w stanie znieść?

Cierpiałbyś,

[kvinna]

gdyby dowiedział się teraz, że właśnie zmarła bliska Ci kobieta? wczoraj w nocy
pieściłeś ją.

I co?

p.s. wiem, tłoczno by było

[...]

[komandos57]

Wiadomość została usunięta ze względu na złamanie prawa lub regulaminu.

Znasz

[iwan_w]

odpowiedź, teoretyczną w każdym razie.

Teoretyczną, bo nie doświadczyłem.

I?


P.s.
Luty miał chyba rację co do Ciebie...:(

[...]

[komandos57]

Wiadomość została usunięta ze względu na złamanie prawa lub regulaminu.

Nie jesteś unurzany w teorii za bardzo?

[kvinna]

Cierpiałbyś. Jak pies. Wyłbyś.


___
Mianowicie?
Co powiedział Luty?

[...]

[komandos57]

Wiadomość została usunięta ze względu na złamanie prawa lub regulaminu.

Wali mnie,

[kvinna]

co powiedział Luty.

Niezbyt go cenię, wybacz, Luty.

___
Teoretyzować możemy sobie, gdy byliśmy średnio z kimś związani. Tyle chciałam
powiedzieć. Pieprzony ból jest, gdy kogoś cholernie kochałeś!

Mam w dupie, co powiedział Luty!

Uważasz, że Ty nie teoretyzujesz?

[iwan_w]

Odwołując się do Lutego, miałem na myśli to, że zbanalizowałaś moje pytanie.

Pytanie o to, czy sam fakt istnienia śmierci tak naprawdę nie daje nam poczucia
ważności tego, czym zajmujemy się na co dzień.

Dopiero z tej perspektywy, być może, życie nabiera wartości. Doceniamy to, co
mamy. Trochę jak w relacji zdrowie-choroba.

Ale sensu? Nie, użyłem niewłaściwego słowa.


Zresztą, nie wiem, czy tak jest. Pytam tylko. Wiadomo - teoretyzuję.

teoria i praktyka

[Gość: zlosliwa]

E.M. Remarque "Nim nadejdzie lato"; film "Bobby Deerfield" ale nie widzialam

Bo banalizuję

[kvinna]

Bo niedużo wiem.

Nobody`s perfect all the time.

(z jakiego to filmu?)

I zmęczona jestem...
S p a ć.

i bardzo dobrze, ze Cie wali

[cossa]

bo jak zauwazylam cenisz jedynie tych,
ktorzy okaza Ci
zainteresowanie Toba
zachwyca sie ą-ę w wydaniu Kwinki

i dobrze
masz Ty i inni do tego prawo

ale ja za namowa Lutego
"ide na calosc"
bo nie trawie zadufania w sobie
jaki soba reprezenutujesz

sory reszte za prywate

pees. i dobra rada:
uwazaj na szpilki, igielki w okolicy
bo nie-daj-boze sie nadziejesz
i cale powietrze ujdzie

i bedzie po Kwince

pees2. poznalas moje zdanie, moze jestes starsza niz kiedys Ci powiedzialam na
ile "wygladasz" - nie zmienia to faktu, ze zachowujesz sie jak niedojrzala
emocjonalnie skupiona jedynie na sobie nastolatka, ktora moze i cos wie, moze i
cos czuje - co warto przekazac innym, ale woalka egocentryzmu bywa nie do
zniesienia.

jednak zycze szczescia
i moze troche choc pokory

pozdr.cossa

[kwieto]

Hahahahahaa,

Cossa, dalejze!
I jeszcze ja raz!
:"PPP

[Gość: zlosliwa]

zycie dla samego zycia gdy nie ma go z kim dzielic jest meka
pamietam, gdy umarla matka pewnego biskupa takze posunietego w latach,
powiedzial: to byla jedyna osoba, ktora mowila mi po imieniu...

Kvinno...

[ten_sam]

wyslalem do Ciebie wiadomosc, ale nie mam jej w wyslanych
napisz czy doszla, plis

Dobra, przepraszam,

[kvinna]

miewam urojenia ;)

Odpisałam.

Jeszcze definicja

[iwan_w]

Śmierć = obumarcie pnia mózgu.

Ustanie podstawowych funkcji życiowych (podobno włosy i paznokcie jeszcze
rosną, z rozpędu).


Śmierć może być piękna? Jasne.

To strach, ból, konwulsje ciała, skurcz mięśni twarzy, fetor, wyciek wydzielin,
upokorzenie, chłód.

Doprawdy, piękne.

Iwanie,

[kvinna]

Niektórzy (biolodzy li i jedynie?) twierdzą, że życie jest formą istnienia
białka. Ufam, że Ty nie.

Jmx, a propos "Biegnącej..."
W trudnych chwilach przypominam sobie jej wskazania. Sentencje też. Że ze
śmieci rodzi się życie, czego doświadczyłam na pogrzebie. O tym może nie teraz.

Do iwana_w.
A o "słodkiej śmierci" słyszałeś? W czasie seksu. Orgazm i gaśniesz.

Banalizuję?
Czyżby?

Niktórzy umierają uśmiechnięci. Mówi się - gasną.

[iwan_w]

Niektórzy umierają uśmiechnięci?

Przykro mi, nie.

Nauka udowadnia, że to skurcz, który wykwita na twarzy już po obumarciu pnia
mózgu.

Po śmierci. Biologiem nie jestem, szczegółów nie przytaczam.




Nie, nie zetknąłem się ze śmiercią w trakcie orgazmu.

Uśmiecham się, ktoś się zalogował za Ciebie?

[kvinna]

Tak, niektórzy mają pogodną śmierć.

Czy ufasz tylko Nauce?
I czy to nie ograniczenie?

Zapomniałam dodać :)

[kvinna]

___
Odpowiadanie na posty kvinny grozi ciężkim ostracyzmem :)

Wykluczone, hasło nie do odgadnięcia:)

[iwan_w]

Mieć pogodną śmierć nie znaczy: umierać z uśmiechem na ustach.

Co to znaczy pogodną? Tyle, co bezbolesną?



Nie, nie tylko, i nie nazwałbym tego zaufaniem.

Wiarą?

[kvinna]

Teoretyzujemy, iwanie. Znowu :) Wiesz? Byłam zdziwiona, że msza żałobna jest w
gruncie rzeczy optymistyczna. Tak, to nie herezja. Ksiądz mówił o
Zmartwychwstaniu. A ja rozmyślałam (grzech?), że ten sam ksiądz niedawno
chrzcił mojego kuzynka.


Śmierć to życie?

[Gość: zlosliwa]

nie kazda smierc tak wyglada choc tez sie zdarza i tak umierac. smierc to
skondensowany swiety spokoj, cisza
i powiedz, skad ci sie wzielo "upokorzenie"?