Samotność

[piotr111981]

Czy każda samotność musi oznaczać chorobę, różne rzeczy w życiu od kolegów słyszałem "od samotności człowiek fiksuje...", "ty na stare lata zgłupiejesz...", "ojjj ty będziesz miał ciężko w życiu...".
Jest czasem smutno gdy człowiek sam, szczególnie w chorobie, nawet człowiek o usposobieniu samotnika ma potrzebę czasem zamienić słowo z drugim człowiekiem, tak ot po prostu, kontakt z drugim człowiekiem bezinteresowny dla samej rozmowy.
Dlatego bezrobocie, choroba to są rzeczy nie tyle przez ubóstwo ale przez wpędzanie człowieka w smutek okrutne.
Ale jeszcze gorsze jest gdy człowiek w samotności staje się łupem oszustwa, manipulacji, sekt.

[mona.blue]

Nie każda samotność jest zła, choć na pewno lepiej mieć druga, bliska osobę i kilkoro przyjaciół.
Na pewno ma znaczenie, czy wybieramy tę samotność, czy jest ona niejako "z musu".
Różne są też rodzaje bliskości, można wybrać taki jaki obu stronom odpowiada.

[piotr111981]

Są różne rodzaje samotności, ta z wyboru "powściągliwa" raczej nie jest zła, bo to nie całkowite wyobcowanie.
Ludzie mający zainteresowania, pasje wybierają samotność "twórczą" np. na sport, sztukę, taka która nie izoluje, a kształci człowieka bez ingerencji z zewnątrz.
Gdy ktoś wykorzysta czas aktywnie, twórczo wtedy porzuca na jakiś czas te samotność, ponieważ, ma potrzebę być przy drugim człowieku, potrzeba kontaktu.
A samotność, która przytłacza ta z przymusu albo jak kara (tylko za co?), jest najgorsza w chorobie, z bezrobocia, ubóstwa, wykluczenia, to już nie twórczość ani natchnienie bo w przeciwieństwie do "twórczej samotności" wywołuje negatywne myślenie.
Bezrobotny to nie taki, który bez pracy był nie dłużej jak dwa miesiące, choroby doświadczył ten, którego defekt zdrowia wykluczył na okres miesięcy a nie tygodni.
Samo niedomaganie zdrowia wyklucza człowieka, nawet, gdy ktoś przy nim jest, gdy nie jest sam, to sam staje się przez swoje ograniczenie, wyobcowany bo tego prawie nikt w pełni zdrowy nie rozumie (praktycznie).
Najgorsza rekonwalescencja, samotność, która długo trwa, wtedy człowiek pojmuje ile czasu uciekło zmarnotrawionego.

[torado]

piotr111981 napisał(a):
> Samo niedomaganie zdrowia wyklucza człowieka, nawet, gdy ktoś przy nim jest, gd
> y nie jest sam, to sam staje się przez swoje ograniczenie, wyobcowany bo tego p
> rawie nikt w pełni zdrowy nie rozumie (praktycznie).

bo tutaj ten człowiek sam się skazuje na samotność, sam się wyklucza ze względu na swoje ograniczenia...super przykład człowieka, który stoi za sobą, umie o siebie dbać, nie wyklucza się i daje przykład i siłę innym to Nick Vujicic, jego książka "Bez rąk, bez nóg, bez ograniczeń!"

> Najgorsza rekonwalescencja, samotność, która długo trwa, wtedy człowiek pojmuje
> ile czasu uciekło zmarnotrawionego.

ależ ten czas nie był zmarnotrawiony, on był bardzo potrzebny, żeby dojść do sprawności, jak możne go traktować jak zmarnotrawiony?

[piotr111981]

Może chodzi ci o postać z filmu "koncert motyli"? nie da się w ten sposób, każdy człowiek jest inny, to nie tak żeby powiedzieć "sam jesteś sobie winny". Nie można porównywać człowieka do człowieka.

[torado]

piotr111981 napisał(a):

> każdy człowiek jest inny, to nie tak żeby powiedzieć "sam jesteś sobie winny".
to nie tak, że sam sobie jesteś winny, ale zobacz na ile Ty się sam wykluczasz, a na ile inni to robią, bo czasami sami się wykluczamy, choć inny by tego wcale nie robili, odbieramy sobie szansę na niebycie samotnym

> Nie można porównywać człowieka do człowieka.
Nie porównuję...tylko chciałam Ci pokazać, że wcale nie trzeba czuć się samotnym będąc w jakimś sposób niepełnosprawnym, ograniczonym, bo te ograniczenia stwarzamy sobie w głowie i owszem to jest trudne, by je przezwyciężyć, ale można :-)

[clarissa3]

ja jedyny problem widze w 'samotnosci' i to jest problem bezpieczenstwa - ze co gdy cos sie stanie i w pojedynke niemozliwe? Poza tym, jak ty dobrze kombinujesz, ta samotnosc oznacza miejsce na rozwoj, na przestrzen wolna od naciskow, zniewolen czy zagmatwan przeroznych relacji w ktorych kazdy swoje warunki stawia, na swoja strone ciagnie szantazem do tego stopnia ze tej przestrzeni do rozwoju nam brakuje; do robienia tego czym sie jest samemu zainteresowanym, co sie chce odkrywac i zajmowac caly bozy dzien bez niczyjego gderania, naganiania na swoje widzimisie i przeciagania na swoja modle - no bo i co tam po tej innej stronie jest?

Plazmy, fury, wakacje, zarcie, podjazdy, przemoc, wrzask dzieci, ploty, tragedie, choroby, rozterki i przerozne pogmatwania - a potem smierc ktorej nikt nie uniknie.

Jak ten twoj czas na ziemi spedzisz jest tylko twoja decyzja - sam czy z kims, czy w grupie czy osobno to twoja brocha. Dbaj o zdrowie by go na wszystko wystarczylo to i sam rade dasz!... miec ciekawe zycie - nie podle jakichs recept wymyslonych za ciebie ale twoje wlasne takie jakim ty go stworzysz! Bo to TWOJ czas.

Powodzenia!;)

[piotr111981]

Niektórzy mało znając ludzi wyciągają daleko posunięte wnioski, zbyt daleko.
Nie znając innych a mierząc innych pod kątem siebie.

[clarissa3]

to do mnie?

A 'dziekuje' gdzie?!

Ustaw ty sobie perspektywy.

[malwi.4]

Podoba mi się to, co Clarissa napisałaś. Samotność ma swoje plusy.

Minus największy to właśnie jest bezpieczeństwo. Myślę jednak, że to lęk każdego z nas. Każdy może nagle stracić wszystko i zostać zupełnie sam.

[clarissa3]

byl taki swietny plakat gdzies, widzialam niedawno, zartowny - zdjecie trzech tanczacych razem rozesmianych staruszek z podpisem w guscie: dbaj o swoje przyjaciolki bo faceci wciaz umieraja wczesniej!