Wewnętrzne dziecko

[7ja2]

Jak je odnaleźć? Czy jest to możliwe tylko na drodze terapii? Jak potem pielęgnować?
Zapraszam do dyskusji.

[magall]

Jedna z teorii chwilowo modyfikujących mózg.

[mona.blue]

Czym miałoby być to wewnętrzne dziecko?

[duchswiety6]

Oj wielu dorosłym wydaje się że są dziećmi i że ktoś za nich syf posprząta. Niestety tak nie ma :D

[duchswiety6]

A teraz lorafenik i lulu żeby nie musieć oglądać tegoż syfu

[herakles-one]

Aby odnaleźć swoje wewnętrzne dziecko należy starać się rozpoznać swoje uczucia. Co wcale dla niektórych osób nie jest proste i często potrzeba pomocy terapeuty,by do tego doszło. Jak pielęgnować? Słuchać swoich uczuć, nie tłumić ich, nie lekceważyć i nimi się kierować.

[arjanii]

Nie ma to jak psychologiczne usprawiedliwianie infantylizmu

[discoretro80s]

nie ma jak zamiana naturalnych i spontanicznych potrzeb ludzkich w jednostki para medyków, tj róznego pokroju psychologów i innych szamanów, którzy na wszystko mają już jednostkę chorobową. Polecam Dr. Szass i jego wykłady na temat współczesnych "chorób psychicznych", który wyśmiał gromkim śmiechem tysiące "chorób".

[magall]

można zarobić wymyślając uleczające bajki a można prościej oddajac się kreciej robocie twierdząc ze nie ma niczego

[herakles-one]

Kompletne nieporozumienie i niezrozumienie problemu. To, że ktoś zadba o swoje' wewnętrzne dziecko" nie prowadzi do niedojrzałości i infantylizmu, lecz wręcz przeciwnie wydobywa z niego. Nie jest też zamianą naturalnych potrzeb ludzkich na jakieś jednostki chorobowe, wręcz przeciwnie- jest usunięciem blokad, które uniemożliwiają realizację tych potrzeb.
"Wewnętrzne dziecko" nie jest jednostką chorobową, lecz określeniem, pewnym skrótem myślowym opisującym problem, który dot. większości ludzi, jednych mniej, innych więcej. Chodzi o uczucia, które z jakichś względów stłumiliśmy albo wyparli gdy byliśmy dzieckiem. Było to zazwyczaj związane z przykrymi doświadczeniami dziecka, zakazami i lękiem jakie dziecko w związku z tym przeżywało. W ten sposób zazwyczaj powstają nerwice, a nawet zaburzenia osobowości.
Te stłumione i wyparte uczucia nadal gdzieś tam w dorosłej osobie drzemią i chociaż nie jest tego świadoma, to one wpływają na podświadomość i często prowadzą do różnych zachowań autodestrukcyjnych i destrukcyjnych. Dlatego, jak napisałem, zazwyczaj potrzebna jest do tego pomoc terapeuty, bo wydobycie takich uczuć wypartych możliwe jest dopiero podczas głębinowej terapii i nie jest możliwe na drodze samoobserwacji.

[magall]

ja tylko chciałam wiedzeć czy rozbawiony profesor sasss został zdiagnozowany??????? ::)))))))

[agmatarek198]

Możliwe. Każdy z nas ma wewnętrzne dziecko, które jezt odpowiedzialne za naszą wrażliwość, empatia, radość, spontaniczność czy kreatywność.

www.agmatarek.com

[herakles-one]

Tak. To prawda.