Wewnętrzny dzieciak

[brightsun]

Co najczęściej w Was uruchamia?

U mnie chyba najbardziej działa instynkt niech mnie ktoś obroni, dajcie mi spódnicę za którą się schowam. Nie zasłużyłem, chciałem dobrze, niech ktoś zgłosi że chciałem dobrze, niech mnie ktoś przytuli czyli powie żem mądry, dobrze gadam, mam rację. Najbardziej się męczę wtedy na swoim poczuciu niesprawiedliwości.

[afq]

bądź fajnym ojcem dla swojego wewnętrznego dziecka

[brightsun]

Dużo ostatnio sobie gadamy o tym co było i będzie, oswajam go, bo się boi i buntuje.

[brightsun]

Dużo też gadamy sobie o tym, że taktykę muszę zmienić, że go za bardzo rozpiescilem i stopniowo muszę przestać

[afq]

ale nie zapomnij w tym o przytuleniu

[brightsun]

Bardzo przytulam.

W wątku Wilczamii to już wrzuciłem, once again- swoją kołysankę mamy.

youtu.be/vskbBZ1h6ls?si=4ngQ57lVCFhAPGra

[mona.blue]

Mnie chyba wewnętrzny rodzic, a jak już przesadzi to w cichym buncie wewnętrzne dziecko. Za mało wewnętrznego Dorosłego. Ciągle trzeba to, trzeba tamto i poczucie winy jak odpuszczam. Za mało przyjemności i korzystania z życia.

[brightsun]

Wewnętrzny rodzic Cię karci, tak?

[mona.blue]

brightsun napisał(a):

> Wewnętrzny rodzic Cię karci, tak?

Tak i męczy powinnosciami.

[brightsun]

Czea mu nastoletni bunt zrobić 😆

[mona.blue]

brightsun napisał(a):

> Czea mu nastoletni bunt zrobić 😆

Właśnie robię od 10 dni, ale męczą mnie wyrzuty sumienia. Sporo odpoczęłam i może już czas wziąć się do roboty 😒

[brightsun]

A z tamtych porad w wątku coś zastosowałaś?

[mona.blue]

Musze ponownie przeczytać i naprawdę coś wdrożyć.

[mona.blue]

Zastosowałam to o przyjemności, przynajmniej w takim zakresie, żeby się mobilizować, to nagradzać się jakaś mała przyjemnością za wykonaną pracę. I też podczas pewnych prac mam podkład muzyczny z ulubionej stacji.
Najtrudniejszej rzeczy na początek nie udaje mi się umieścić, jakoś więcej energii mam po południu, jak upał trochę zelżeje.
Ale też ustalam sobie godzinę zakończenia obowiązków, a ostatnia godzina to moje ulubione podcasty.
Tylko ostatnio za długo pozwalam sobie spać.
Coś.musze jeszcze doczytać, ale trochę trudno wśród kilku pobocznych tematów w tamtym wątku:)

[mona.blue]

Jeszcze u mnie dziecko wychodzi, jak mam wziąć za coś większego odpowiedzialność, coś co dotyczy też innych ludzi i gdybym to zawaliła, to byłoby kwas.

[c2h3oh]

Powiem Ci tak. Wygląda na to, że będziesz miał przekichane w życiu. Zresztą już masz.
Podobno życie to azymut, którego trzeba się trzymać.
Jak to zrobić to pokazał mi kiedyś Pudzian.
Facet jako strongmen osiągnął szczyt pokonując granice ludzkiego bólu i wytrzymałości.
Generalnie go nie poważam za wiele rzeczy ale kiedyś powiedział coś, co zaimplementowałem do swojego życia.
Gdy jego życie polegało na ekstremalnym wysiłku podczas treningów (za grubą kasę ofkoz) i czasem nie miał już siły lub miał gorszy dzień to zamiast 10 serii ćwiczeń robił tylko 2.
To nie szkodzi, że nie wyrobił planu. Ważne, że robił choć mały krok. To i tak pcha człowieka naprzód.
Każdy swój dzień programuję w głowie od pozytywów. Mam ich w ciągu dnia bardzo wiele.
Czasem zdążają się negatywy, które odbieram łagodnie dzięki porannemu programowaniu, a czasem zwyczajnie nie mam siły lub mi się nie chce cokolwiek oczekiwać.
Wtedy tak jak Pudzian, wykonuję znikomy wysiłek chociaż na jeden pozytyw.
I powiem Ci, że jest ok. Dlatego każdego dnia właśnie to mnie uruchamia.

[brightsun]

Oesu Pudzian, ale ok wiem co chcesz powiedzieć i to ma sens, małe kroki, małe cele. Tylko u mnie czasem nawet dwóch się nie zrobi i wtedy nie mogę oszukiwać siebie tylko muszę reagować.

Mi się z dnia na dzień liczba podniesień drastycznie zmieniła i zrobiłem właśnie myślenia nie szkodzi że dwa, tak też jest dobrze, skoro wczoraj było 10, dzisiaj 2,to logicznie jutro znowu może być 10. No i dużo mnie ten błąd ignorancji kosztował.

Ale ogólnie to zgoda. Już mi tu towarzystwo dość mocno gada że muszę sobie zmniejszyć presję bo przy dużej nie będę miał efektów. Jeszcze się z tym kłócę wewnętrznie ale wiem że oszukuję a oni mają racje