brak samooakceptacji

[Gość: k.]

Dlaczego tak trudno zaakceptowac siebie?
Dlaczego widze u siebie tyle niedoskonalosci?

[Gość: Hubert]

Rodzice.
I inni ludzie.
Cos im sie nie podobalo.
Tak to wyglada najczesciej.

Pozdrawiam Hubert

[Gość: xy2]

chora jazda od najmłodszych lat, chore porówania

moze to nie brak samoakceptacji, ale brak wiary w cokolwiek

[paco_lopez]

A co dopiero ma powiedziec taki szympans albo inna świnka morska.

[Gość: k.]

Zgadzam się z tym co napisaliście.
Rodzice, inni ludzie, cholerne porównania...
Jak z tym walczyć?
Jak pozbyć się "tego bakcyla", który niszczy i zabija?

Przyczyny i leczenie

[psychoguru]

Gość portalu: k. napisał(a):

> Dlaczego tak trudno zaakceptowac siebie?
> Dlaczego widze u siebie tyle niedoskonalosci?

Problemy na tym tle zwiazane sa z nieprawidlowym nastrojeniem systemu
samooceny dzialajacego podswiadomie w mozgu. Ten system moze generowac
zbyt duze lub zbyt male sygnaly. Moga to byc problemy z
nastrojeniem sygnalow odniesienia (np. dziewczyna zagladzajaca sie na
modelke), nastrojeniem sygnalow z otoczenia ("wszyscy mysla ze jestem
okropna"), generacji sygnalow dzialania ("musze zostac slawna aktorka
filmowa bo inaczej moje zycie bedzie bez sensu") i wiele podobnych.

Moze to wynikac z wielu przyczyn:

- bodzcow z otoczenia (od dziecinstwa) i czulosci na bodzce (wrodzonej(?))
- chemicznego dzialania mozgu (wydzielania neurotransmiterow i hormonow)
- kombinacji bodzcow i dzialania mozgu
- byc moze nieprawidlowej budowy systemu samooceny (skrajne przypadki)

Pytanie czy mozna to zmienic wplywajac swiadomym dzialaniem na ten podswiadomy
system. Mozna ale nie jest to proste. Nalezy najpierw ustalic przyczyne i
nastepnie przeprowadzic terapie. Na pewno dobrym poczatkiem jest autoterapia.
Polega ona na zwiekszeniu samoswiadomosci czyli probie samooceny swojego zycia
i uswiadomienia sobie podswiadomych mechanizmow planowania i dzialania. W
trudniejszych przypadkach potrzebna jest pomoc terapeuty lub
nawet kuracja lekami.

Wszystko to nie jest proste bo systemy podswiadome sa bardzo stabilne i
nielatwo je zmienic.

[Gość: k.]

Na terapię nie pójdę. Nie chcę. Boję się, wstydzę...
Znam swoją wartość a jednak jest jedna rzecz z którą nie potrafię sobie
poradzić, zaakceptować. Nie lubie o niej słuchać, nie lubię gdy ktoś mi to mówi
i wydaje mi się dość często, że inni wiedzą o tym i myślą.
Rodzice tego nie rozumieją a jednocześnie nieświadomie mnie obrażają.
Przyjaciółek nie mam. Kolezanek sporo.
"To" zatruwa mi życie, nie potrafię o "tym" nie myśleć.
jak to samemu leczyć?