Do dwóch razy sztuka

[lalili]

Takich wątków jest na forum mnóstwo. Przyznaję że czytam je z uwagą już kilka
lat.Dotąd nie pisałam bo zdawało mi się że to zbyt osobiste żeby tak na
forumie!!!
Mam jednak pewien problem który boli do trzewi i radzę sobie z nim jak
zwykle tzn omijam awantury! Kopniaki bolą mnie jak pewnie każdego ale
przyjmuję je na stwardniały już tyłek i w ostateczności odchodzę. Umiem
postawic się w sytuacji tak idiotycznej jak naprzykład wczoraj. Mój mąż
ukochany (jesteśmy parą po jego zdradzie 2 lata temu) znów zaczyna jakiś
romans moim zdaniem (zdjęcia pięknej panny znalazłam przypadkiem w jego
rzeczach)i co ... No otórz nic! Oczywiście się zdenerwowałam do porzygania w
nocy ale nie zrobiłam awantury, niczego nie wyjaśniłam, poszłam spać we
wspólnym łóżku.Musi zawsze minąć jakiś czas żebym mogła wypowiedzieć słowo
czy zadać pytanie. Okropnie się męczę w tym czsie ale w żaden ludzki sposób
nie potrafię explodować, krzyczeć, tłuc talerzy. Jest raczej pewne że mój mąż
(od 20 lat) jest fiutem i zupełnie niepotrzebnie męczę się w tej podłej
sytuacji całe dwa lata jednak mimo jakby "mózgowej" świadomości spraw
emocjonalnie zachowuję się jak debil jakbym występowała w 2 osobach. Jednej
świadomej, obserwującej "prawdziwą" rzeczywistość kobiety i drugiej idioty
kompletnej, oszukanej małej dziewczynki!!! Jestem krańcowo wyczerpana tym
rozdwojeniem! Czy ja mam tę wściekłość odgrywać, bo jak się już oswoję z
problemem to mogę wszystko ale naogół wybieram wersję nic nie tłumaczącą
i "rozwiązuję " problem we własny sposób np.ty się wyprowadz, kredyty po
połowie. Może się teatralnie wściec zostawić głupka z tym całym bałaganem.
Choćby tylko dla treningu zrobić awanturę!Poroszę o przepis na awanturę. Może
jakaś mądra babka wie jak to zrobić żeby nie było śmiesznie tylko strasznie!

[blue_as_can_be]

ale dlaczego zalezy Ci na awanturze? nie powiedzialabym, ze to jedyny ani tym
bardziej najlepszy sposob na zalatwianie takich spraw. z tego, co piszesz,
wynika dla mnie, ze nie potrafisz uzewnetrznic swoich emocji, ze chowasz sie z
nimi. to niedobrze, ale awantura wciaz nie jest jedyna alternatywa...

na Twoim miejscu powiedzialabym chlopu na Twoj wlasny sposob, bez wrzasku, co
czuje w tej sytuacji.

[lalili]

Słuszna uwaga ! Bardziej mnie w tej chwili interesuje mój problem z wyrażaniem
uczuć niż małżeństwo , które uważam za stracone. Być może to cyniczne ale skoro
już siedzę w tej kupie to może choć sobie poćwiczyć!?
Nie myślę ratować go jeszcze raz (małżeństwa) bo gram do jednej bramki a to
żadna przyjemność i postanowiłam zakńczyć tę farsę.

[ona.nieproszona]

czy Ty sie go boisz?

czemu tłumisz własne odczucia i reakcje?

[lalili]

Ja ich poprostu nie mam ! Nie reaguję jak powinnam! Np opisana sytuacja mnie
śmieszy. Możliwe że to jest śmiech nerwowy ale w momencie gdy się coś takiego
dzieje jestem albo zimna jak trup i cynicznie się uśmiechając wypowiadam nie
swoje słowa np. o jak ładna Panienka , a czemu goła? Znam panienkę , a on nie
jest fotografikiem. Denerwuję się dopiero po paru godzinach ! Rzygam , płaczę
itp w środku nocy w pracy bez niego. Mam tak od zawsze! Inne problemy jednak
jakby mniej mnie obchodzą więc ten chłód jest pomocny. Myślę logicznie,
rozwiązuję spokojnie. Te "emocjonalne" wiszą nade mną i tak naprawdę nie wiem
co z nimi zrobić? Ale nie nie mogę powiedzieć że się boję!

[armia5]

Idz do psychologa i naucz sie zyć. Współczuje ci serdecznie.

[lalili]

dzięki za współczucie choć to nie jest moje ulubione uczucie! Ale w dobrej
wierze niech będzie. Pewnie racja jest po Twojej stronie i tylko specjalista
może mi pomóc, choć to cudne "naucz się żyć" jakoś do mnie nie pasuje. Ja
całkiem nieźle funkcjonuję! Mam fajnych przyjaciół, dobrą pracę i raczej nie
jestem zdenerwowana że sobie w życiu nie poradzę sama. Nie trzymam się też
uporczywie (jak widać)instytucji małżeństwa.Możnaby nawet powiedzieć że "umiem
żyć" gdyby nie to że reaguję jak debil na zaskakujące sytuacje. Ale tak czy
siak dzięki!!!

[armia5]

Jezeli jest tak jak piszesz , to nie rozumiem . Jeżeli czujesz sie urazona czy
zła na kolejne jego zachowanie to poprostu bądz urazona i daj mu to odczuć . Tu
nie ma zadnej filozofii to naturalne reakcje.

[megxx]

Gdyby nie te późniejsze reakcje, pomyślałabym, że ś po prostu zobojetniała, pirewszy krok do rozumnego rozstania. No, ale ta reakcja potem-świadczy, że nie do końca on Ci obojętny.
Rozsądek mówi jedno, a podświadomość drugie...
Po pierwsze, powiedz jak Ci już tu ktoś radził spokojnie(po co awantura- co z tym jest, awantura ułatwia chłopu decyzje-"moja żona taka kłótliwa"), że jest Ci przykro. Nazwij uczucia po imieniu, wypowiedz je. Nie mów, że nie zrobiło to na Tobie najmniejszego wrażenia, bo jeżeli tak zupełnie nic się nie stało, to przecież nie ma sprawy...

[iw9]

Ja trochę Cie rozumiem. Może tylko tym się różnimy ,że ja okazuję te swoje
uczucia ale po czasie. Początkowo to co się dowiaduję jakby przechodziło obok
mnie, jakby docieralo z opóżnieniem.Dopiero po jakimś czasie dociera
niestety "do bólu". Jestem też w sytuacji że dowiedziałam się o zdradzie mojego
męża i tak naprawdę te wszystkie uczucia z tym związane docierają do mnie
stopniowo i właściwie mija czas i zamiast lepiej jest coraz gorzej.Pewnie też
nie calkiem jestem normalna. Pozdrawiam

Do dwóch razy sztuka? - tylko?

[hansii]

moze ani smiesznie, ani strasznie - tylko po ludzku?
a kredyty, rzeczywiscie, po polowie.

[sonia40]

hansii napisał:

> moze ani smiesznie, ani strasznie - tylko po ludzku?
> a kredyty, rzeczywiscie, po polowie.

Ja też się pod tym podpisuję. Wiele osób powinno brać z Ciebie przykład. Kiedyś
jeśli ktoś tak reagował jak Ty to się nówiło,że ma KLASĘ
Kto powiedział, że trzeba robić awantury. Może powinnaś powiedzieć mężowi o tym
jak bardzo Cię krzywdzi , ale nie musisz się awanturować. Jeśli tego do tej
pory nie robiłaś, to zrobisz to wbrew sobie. Myślę, że chciałabyś mu dokuczyć,
ale zemsta ma dwa końce, czasem bardziej niszczy nas samych.

[lalili]

Bardzo z Was mądrzy ludzie.Mogłabym pewnie polubić Was w realu. Nie jestem
zwolenniczką awantur dla awantur. Uważam tylko że są sytuacje w których powinna
sama wyleźć tzw. złość. Trochę żałuję że odniosłam to do mojej sytuacji
małżeńskiej , bo ona swoim ciężarem zaciemnia obraz. Zgadzam się że w poważnych
sprawach powinno się rozmawiać, może nawet komunikować. Bywa jednak że (moim
zdaniem) najlepszym sposobem odreagowania, zakomunikowania niezgody na coś jest
awantura, czasem awanturka.Naprawde uważacie że kobieta w nocnej koszuli
znajdująca zdjęcie panienki w szpargałach męża ukochanego powinna siadać do
dyskusji.Mnie się zdaje że powinna zrobić awanturę (w moim przypadku tzn
małżeństwo po przejściach)albo awanturkę (gdy nie ma złych doświadczeń).
Rozmowa może z tego wyniknąć albo nie no i to jest ewentualnie powód do
rzygania w nocy. Ani trochę tego nie umiem ale ...AWANTURA JEST DOBRA! NIECH
ŻYJE AWANTURA!

[megxx]

A ten problem spontanicznej reakcji dotyczy tylko męża, czy zawsze tak reagujesz?

[lalili]

Zawsze w sytuacjach emocjonalnych!O to chodzi!

[ona.nieproszona]

Mogę sie oczywiście mylić w tym wszystkim co napiszę poniżej.

Twoje reakcje są tłumione, to nie jest tak, że ich nie ma.
Ty po prostu boisz sie chyba od razu je uzewnetrzniać, tak jakbys nie byla ich
pewna. Być może to jest wynikiem poprzedniej zdrady, gdy zapewne mąż wypierał
się i wmawiał Tobie, że Twoje odczucia są błedne.

Za mało piszesz o Waszych rozmowach, aby móc wyciągnąć tu jakiś pewny wniosek.

Być może też jest tak, że Ty podświadomie boisz sie rozstania.
Jedna Ty, mysląca logicznie, świadoma i obserwująca, jest w stanie przewidzieć
i pogodzić się z rozstaniem, ale ta druga, oszukana mała dziewczynka, nie chce
tego. Chce być tą jedyną wyjątkową dla swego męża i boi sie konfrontacji.

Polecam Ci do przeczytania ksiązkę:

www.gwp.pl/add2cart.php?product=735

"Toksyczne słowa. Słowna agresja w związkach."
Patricia Evans
Wydawca: Wydawnictwo Jacek Santorski&Co

Może z jej pomocą przyjrzysz się swoim odczuciom i reakcjom
i postarasz sie je zrozumieć i zmienić.

[witch-witch]

Lalili, ciesz sie ze masz takie opoznione reakcje na stres, to jest oznaka
twojej sily. To, ze pozniej przychodzi reakcja oznacza, ze w twoim srodku
psychicznym, twoj maz nie jest ci obojetny bo nie moze byc ci obojetny po 20
latach malzenstwa. Twoje reakcje sa caloscia twojego wychowania, zapewne w
twoim domu rodzinnym ktos jest do ciebie podobny moze byc matka,, ojciec a
nawet ktos troche dalej, np. babciaz ktora moze mialas bliski kontakt. Wiele
nie mozesz z tym zrobic. Jedynie co mozesz kierowac swoimi reakcjanmi
pozniejszymi.
Nie fascynuj sie awanturami, bo one cie i tak nie uwolnia od tej pozniejszej
reakcji, bedziesz sie moze jeszcze gorzej czula. (Mam nie wiele czasu aby te
sprawy wyjasnic bo musze uciekac na moje zajecia.:=) Powiem ci jedno to pozniej
z toba jest reakcja na nieuswiadamiane uczucia, ktorych nie dopuszczasz do
siebie z jakis wzgledow np. 1) tak cie wychowano, ze nie wolno bylo okazywac
zazdrosci, zlosci, zawodu. 2)Podswiadomie jeszcze zalezy ci na mezu.
W kazdym badz razie swoje silne uczucia kierujesz w siebie a nie na zewnatrz,
to ciebie one "bija". I to sie bardzo zle odbija na twoim zdrowiu.
Z czlowiekiem, ktory niszczy nas od srodka, to zadne malzenstwo. Rozwod to
jedyne wyjscie z takiej sytuacji.

[lalili]

Nie czuję się ofiarą toksycznego związku!Ale może ofiary tak mają.Czuję się za
to ofiarą wychowania w duchu prawdy i prawdomówności oraz lojalności... i
rzeczywiście zaskakuje mnie kłamstwo i nielojalność bliskich mi ludzi.Do
powszechności tego zjawiska u dalszych mi ludzi przywykłam choć nie bez
kłopotów.Nie uważam natomiast żeby moje małżeństwo opierało się na kłamstwie.
Tak się poprostu stało że OBOJE zaniedbaliśmy je kiedyś i dziś trudno wymagać
żeby było malinowo. Choć to boli , to wina nie leży napewno po jednej stronie.
Tak czy inaczej mój "spokój" wcale nie jest moją siłą. Zazdroszczę tym którzy
potrafią ekspresyjnie i natychmiast dawać ujście swoim negatywnym uczuciom
czytaj robić awanturę. Byłabym w innym miejscu także w swoim przegranym
małżeństwie gdybym na czas robiła awantury , a nie przemyśliwała, analizowała i
dyskutowała.

[iw9]

Pewnie byłabyś w innym miejscu, ale nie wiadomo w jakim.Może wtedy Twoje
małżeństwo dawno by już nie istnialo, co zresztą może nawet byłoby lepsze.Mam
podobny dylemat, że gdybym wcześniej inaczej, to on by też inaczej itd, ale to
droga do nikąd.Zgadzam się że są sytuacje, że trzeba walnąć pięścią w stół,żeby
coś do kogoś dotarło, ale są ludzie że pewnie nawet to by na nich nie wpłynęło.
A może Ty boisz się pokazać swoich reakcji, bo wtedy jesteś bezbronna, facet
widzi że to Cię dotyka, rani więc wolisz przed nim nie pokazywać słabości...?

[lalili]

Jesteś chyba bliska prawdy. Nieznoszę tracić kontroli!Nigdy w życiu nie urwał
mi się film, nigdy nie omijałam konsekwencji jeśli wynikały z mojej winy.
Zawsze byłam gotowa wypić piwo którego naważyłam! Możliwe że to jest przyczyną
trzymania emocji na takim krótkim pasku.Jednak to nie jest dobrze!!! Czasem
trzeba sobie pofolgować , dać upust złości. Takie sztywne zasady jak moje
absolutnie nie popłacają.Szkoda że wiem to dopiero teraz!

[iw9]

Ale może pokaż mu raz, a raczej powiedz o tym co czujesz,ze masz
dosć.Zobaczysz przynajmniej jego reakcję, czy warta jest żeby sie przed nim
otwierac, może Twoje zachowanie, to znaczy jego brak on odbiera ,ze Tobie nie
zależy, bo jak rozumiem tych Twoich póżniejszych zachowań nie widzi. Zresztą
nie wiem, sama mam teraz podobny kłopot, i właściwie od niedawna rozmawiam z
moim mężem i okazuje sie że odbieraliśmy swoje zachowania zupełnie na opak.
Pozdrawiam

[exanimalka]

Ktos powiedzial, ze jesli cos zdarzy sie raz nie musi zdarzyc sie ponownie.Ale
jesli zdarzy sie 2 razy, na pewno sie powtorzy...Mysle o zdradach twojego męża

Nie radź się nikogo, to jest Twoje życie. Każdemu

[kasiatom]

...na sucho łatwo jest doradzać; ale wierz mi - sami w życiu postępują
odwrotnie!!! My kobiety, kiedy kochamy, to całym sercem. Możemy się zarzekać,
że nigdy nie wybaczymy, ale później serce wygrywa z rozumem. Z Twojego opisu
wynika, że mało ze sobą rozmawiacie, a to w związku jest najważniejsze. Musicie
być maksymalnie otwarci, bez tajemnic. Co Cię boli, z czym sobie nie radzisz -
wszystko musisz mówić, inaczej automatycznie oddalacie się od siebie. Życzę Ci,
abyś pogodzła serduszko z rozumem, wtedy Twoja decyzja będzie najlepsza dla
Ciebie. Ps. awantura to nie jest właściwy pomysł, tylko upokorzysz się
dodatkowo:(

[hubkulik]

Ja mysle, ze lepiej nie robic awantury, ale spokojnie porozmawiac z nim mowiac
otwarcie o swoich uczuciach, oczekiwaniach, potrzebach itd. Awantury robia
wszyscy. Czy komus to kiedys pomoglo?

Pozdrawiam Hubert