wychowanie dzieci

[m.kka]

Mam pewien problem i nie mam już siły..Otóż mam dwójke dzieciaczków, chłopców,
starszy 5 lat młodszy dwa lata. Staram sie wychowywać ich tak, aby szanowały
starszych, aby były posłuszne, próbuje nauczyc ich pokory itd itp..jednocześnie
jest czas na zabawe na radości, ale nie chce żeby wchodziły mi na głowę i mną
rządziły. Jednak wszystkie szyki psuje mi babcia i dziadek. Dzieci często i
chetnie u nich przebywają, nie mam nic przeciwko temu..ale pozwalaja im
dokładnie na wszystko, a co za tym idzie psuja im charaktery. Zabieram dzieci
do domu od babci i nie moge sobie z nimi dać rady. A nie chcę ich przecież
bić..wymuszaja na mnie różne rzeczy, a jeżeli nie pozwalam to się
obrażają..dosłownie ręce mi opadają..nie wiem może jak będa starsze to wyrosną
z tego i się jakoś dogadamy, ale boje sie że to bedzie coraz bardziej
postepowało. Zwracałam wiele razy babci uwage, ale ona odpowiada na odczepne,
że nie rozpsuje dziecka przez jeden dzień, albo że gdzie oni beda mieli tak
dobrze jak u niej, albo, że rozmawiała ze starszym dzieckiem na ten temat i że
bedzie grzeczny. Jednak wydaje mi się że problem nie tkwi w dziecku i romowa tu
nic nie pomoże. Dla przykładu: dziecko zasiada do obiadu, nic nie zdażyło
jeszcze kąsnąć i pewnie ładnie by zjadło, ale babcia na zaś już krzyczy:"zjedz
tylko mięsko, ziemniaków nie musisz" no to juz wiadomo co dziecko zrobi, a
jezeli słabo dalej je, no to ona mówi.." no dobrze to juz nie musisz, babcia da
ci coś innego" i przynosi chipsy..szoook, albo dziecko mówi mogę sobie kupić
lizaka czy cole czy chipsy, no to babcia, " no dobrze masz tu pieniążki idź
sobie coś kup" i tak jest przy każdej zachciance, albo dzieci pokłóciły się o
samochód...no to babcia zaraz kupiła im po nowym..dużo by opowiadać. Nie chodzi
już nawet o rozpsuwanie..ale takie przysmaki jak chipsy czy cola napewno nie sa
zdrowe, więc nie wiem czy to tak dobrze dla dzieci. Albo na przykład starsze
dziecko ładnie samo się ubiera, ale na widok babci robi sie słabe, kladzie się
na łózku nogi zadziera do góry a babcia ubiera mu buty, zawsze mu
usługuje...chociaz jest zchorowana... i dziecko się nie nauczy ze trzeba
wyręczac starszych. Wiem powiecie ogranicz widywanie z babcią, ale tak się nie
da, bo jak babcia mówi przywieź mi wnuka na weekend..dawno już u mnie nie był a
dziecko hurrraaaa!!, no to jak ja moge być heterą i zabronić?? Rozpisałam się
ale na ten temat można by książkę napisać. Powiedzcie macie też takie
babcie...ma ktoś dużo starsze dzieci które były kiedyś rozpsuwane, i jakie one
teraz są???Pozdrawiam!!

[proo]

Mam dziecko .. i sama je psuję (czy rozpsuwam wg Twojej nomenklatury) :-)))))
Babcia Twoich dzieci jest słodka i kochana i chwała jej za to!
Ktoś musi chłopcom dawać poczucie , że są akceptowani , kochani i mogą na
kogoś liczyć. Ta Babcia to dobry równoważnik Twoich wymagających metod
wychowawaczych , zakazów i nakazów , które ograniczają swobodę chłopców.
Nie obawiaj się przyszłości , jeśli wzrastają w domu w którym szanuje się
bliskich to zdążą na pewno nauczyć się i szacunku i miłości do osób starszych.
Pozdrów i ucałuj ode mnie gorąco Babcię Twoich dzieci.

proo

ps.Chipsy to też nie jest katastrofa. Ziemniaczki i mięsko zjedzą u Ciebie ,
kiedy wrócą do domu. ;-)))) Wyluzuj!

[Gość: ela]

Gdzieś czytałam wypowiedź psychologa dziecięcego, że rodzice są po to by dzieci
wychowywać, a dziadkowie bo ty by wnuki rozpieszczać.

Coś wydaje mi się jest na rzeczy. Dziecko pod presją wychowania rodzicielskiego
musi mieć jakieś miejsce gdzie jest kochane bez względu na to jakie jest, czy
jak się zachowuje. I tu dziadkowie mogą bardzo wiele zdziałać.

Nikt nie gwarantuje rodzicom, że ich rola w wychowywaniu swoich dziecie będzie
łatwa, że każdy dorosły będzie im pomagał i zawsze będzie po ich stronie a nie
po stronie dziecka. Ale ponieważ rodzic jest dorosły więc musi umieć znaleźć
takie metody wychowawcze/taki kontakt z dzieckiem aby dziecko nie zniechęcać do
tych metod... a przy okazji do siebie.

[Gość: jolkaz]

Ja jestem matką dziecka, które babcia obsługiwała ponad miarę, nie jeden raz
usłyszałam, że nie kocham swojego dziecka, bo wymagam od niego pewnej
samodzielności i dyscypliny.
U mnie sytuacja była o tyle nienormalna, że babcia zdecydowanie więcej
obsługiwała moje starsze dziecko, swego ukochanego wnuka i potrafiła tylko jemu
podsuwać słodycze, pomijajac młodsze.
Syn miał 13 lat kiedy babcia ( po 70) nosiła za nim tornister , bo on taki
szczupły i słaby.
Dodatkową kompilkacją był fakt,że ze względu na pracę, korzystaliśmuy z
praktycznie codziennej pomocy babci w opiece nad dziećmi. I też było tak, że
to, co dziecko umiało zrobić i robiło samo, gdy babci nie było, kiedy pojawiała
się babcia dziecko traciło wielw z posiadanych umiejetności , a jeszcze
pokazywało babci, jaka to mu się krzywda dzieje, bo musi np. sam pościelić
swoje łóżko.,
Sytuacja unormowała się chyba dopiero wtedy, gdy syn przerósł i babcię i mnie.
Przestaliśmy korzytać z pomocy babci, syn odzwyczaił się od tych zachowań.
A co z niego wyrosło? Świetny chłopak, choć lubi czasem pokazać, że ma swoje
zdanie. Niestety ponieważ nam nie odpowiadała taka sytuacja, kosztowało nas to
wiele nerwów.

[pletwa3]

To prawda, dziadki nie rozpaskudzą Ci dzieci aż tak katastrofalnie, żebyś potem
nie dała sobie z nimi rady. Gorzej, gdyby były wyłącznie przez nich
wychowywane, np. widywałabyś je raz w tygodniu. Ale skoro jest odwrotnie, to
nie ma sprawy. Moja córka (obecnie 18 lat) też była rozpieszczana wręcz
nieprzyzwoicie przez dwie babcie i dziadka. W dodatku była między nimi
rywalizacja, które się bardziej jedynej wnusi "przypodoba", co sprytny dzieciak
umiał wykorzystywać do maksimum. I co ? I nic. Bardzo porządna dziewczyna z
niej wyrosła. Nawet w trudnym okresie dojrzewania nie bardzo dała nam w kość,
myślę że mniej niż "w normie" dla nastolatka.
Pozwól dziadkom na te zachowania, dla nich to ogromna radość, a i dla
dzieciaków frajda.

[m.kka]

Pewnie macie wiele racji. Gdyby nie było w pobliżu takiej babci, to też byłoby
nieszczególnie, zawsze pomoże...ale jakoś nie mogę przestać kojarzyć tego
wszystkiego z "Balladą o Januszu" Tymbardziej że dzisiejsze dzieci, a
szczególnie młodzież sprawiają więcej problemów niż kiedyś i myslę że jeżeli
się ich nie nauczy wielu rzeczy to skąd mają wiedzieć jak postępować?? A te
moje urwisy naprawde stają się coraz bardziej nieznośne i nie potrafię czasami
już na nie wpłynąć. Boję się tego co będzie...

[rapatuja]

Ja też czasami zastanawiam się czy podołam wychować synów, czy nie czeka
mnie "karcerek" jak w "Januszku". Ale myslę, że nawet zakazy i nakazy tu nie
pomogą, charakter dziecka ma większy wpływ na to jaki będzie. Bądźmy dobrej
mysli :)

[miriah]

Mam bardzo podobny problem, mam 5-letnią córkę, każdego dnia z przedszkola
odbiera ją była teściowa. Co drugi weekend pilnują jej moi rodzice, bo
studiuję. Rozpieszczają ją wszyscy jak mogą, jest oczywiście rywalizacja, którą
wspiera wydatnie moja Ewka podając miejsce w rankingu babć i dziadków, a oni
zabijają się o pierwsze. Ponieważ trwa to już od jakiegoś czasu pogodziłam się
z tym, bo jak nie patrzeć bardzo mi pomagają zajmując się Ewką. Pozostała
jeszcze jedna rzecz która nazywa się Mini Max czyli kanał z bajkami non stop
kolor, jak przychodzę do teściowej Ewa siedzi wpatrzona w tv nie reaguje,
teściowa szczęśliwa zajęta swoimi sprawami, a ja pół godziny wyciągam ją do
domu, bo musi skończyć się bajka, a za chwilę zacznie się następna. Prośby do
teściowej nie pomagają, trudno uwierzyć ze była sportsmenka, która wychowała 3
sportowców pozwala na to by wnuczka siedziała przez 3 godz. zanim wróce z pracy
przed tv, jak wracamy do domu nie włączam tv i dziecko momentalnie wybiega na
podwórko albo bawi się toną zabawek zakupionych przez dziadków.
Rozumiem wszystkie uwagi w stylu, że dziadków prawo i święty obowiązek
rozpieszczać, ale nie zmienia to faktu, ze jest to wybitnie wkurzające, ciągłe
gadki dziecka w stylu a u babci mozna. Dochodzi do tego jeszcze były mąż, który
raz na dwa miesiące bierze ją na tydzień do siebie i pokazuje jak kocha córcię,
plus nowa narzeczona, która musi zatrzeć złe wrażenie, że rozbiła Ewie rodzinę
i na rzęsach staje, dziecko po takim tygodniu trzeba 2 tygodnie nawrać na
porządki domowe. No i zawsze już się jest jako ten co dyscyplinuje, kładzie do
łózka za wcześnie i za wcześnie każe wstawać, zmusza do zdrowego odżywiania,
mycia zębów i szeregu innych ohydnych działań, na które tylko rodzic - kat może
się zdobyć, a w życiu babcia lub dziadek. Ech taki nasz los rodzicielski.
Pociesza mnie fakt, że, jak piszecie, nie ma to takiego ogromnego wpływu na
dzieci jak dorastają (o ile próbujesz wychowywać je także po swojemu), ale i
tak się wkurzam o tę tv.

Pozdrawiam i łącze się ze wszystkimi rodzicami rozpieszczanych dzieci:-)))

[maleen]

Czy jesteś moją żoną ? Przecież mogliśmy o tym pogadać :))).
Opisana sytuacja jest tym co przeżywam na codzień.Mieszkam tuż obok rodziców
mojej żony , którzy są świetnymi ludźmi i zachowują się jak we wszystkich
powyższych opisach , z tą różnicą , że moja 8letnia córka ogląda już Klany i
cały ten chłam w licznych stacjach TV.Ale jak radzicie , żeby się nie
wściekać , to może przestanę , bo przyznam ,że zacząłem planować przeprowadzkę.
Poważnie.Dzieki za mądre głosy.

[m.kka]

maleen napisał(a):

> Czy jesteś moją żoną ? Przecież mogliśmy o tym pogadać :))).
> Opisana sytuacja jest tym co przeżywam na codzień.Mieszkam tuż obok rodziców
> mojej żony , którzy są świetnymi ludźmi i zachowują się jak we wszystkich
> powyższych opisach , z tą różnicą , że moja 8letnia córka ogląda już Klany i
> cały ten chłam w licznych stacjach TV.Ale jak radzicie , żeby się nie
> wściekać , to może przestanę , bo przyznam ,że zacząłem planować przeprowadzkę.
> Poważnie.Dzieki za mądre głosy.


Nie, nie wydaje mi się żebym była Twoją żoną:))) a to dlatego że z mężem
codziennie na ten temat dyskutuję i podziela moje zdanie, no i rzecz dotyczy nie
moich rodziców tylko jego...no ale widzę ze nie jestem sama, może i faktycznie
dobrze że są te babcie, w końcu my też mieliśmy babcie, które były naszą ostoją i
nam dogadzały...pamiętam ...pamiętam...

[Gość: Lila]

Boze jak wam szczerze zazdroszcze tych babc i dziadkow na miejscu. Ja mam do
najblizszych dziadkow 10 000 km. Odwiedzamy sie wzajemnie ale to nie to samo.
Chociaz nieraz przebywaja u nas 6-12 miesiecy nie mialam nigdy najmniejszego
problemu z rozpieszczaniem ich przez kogokolwiek. Zebym ja tak mogla dzieciaki
do dziadkow na weekend podrzucic, niestety nie mam takiego luksusu. Docencie
dzieciaki one wiedza doskonale kiedy i gdzie moga nie sznurowac tych butow a
gdzie powinny to robic. Pozdrawiam

[Gość: krystyna]

Gość portalu: Lila napisał(a):

> Boze jak wam szczerze zazdroszcze tych babc i dziadkow na miejscu....

Rowniez ja bylam w podobnej sytuacji, wychowalam dzieci bez Babci bo byla Ona za
daleko a Dziadek umarl za wczesnie zanim sie doczekal pierwszego wnuka. Mialam
wspaniala piastunke, ktora dala dzieciom szczesliwe dziecinstwo i ich
rozpieszczala jak swoje. Za szybko to minelo i teraz dzieci mile wspominaja te
lata. Ani sladu rozpieszczania! Wyrosly na zaradne usmiechniete i socialnie
rozwiniete. Babcie i Dziadkowie maja wiele czasu, nigdzie Im sie nie spieszy.
Potrafia ocenic, co jest najwazniejsze w wychowaniu mlodego czlowieka poprzez
pryzmat czasu. To skarb i rowniez ja zazdroszcze a sama powoli przygotowuje
sie...do roli babci ;)